NANAIG ANG PAG-IBIG, KAGANDAHANG-LOOB, HABAG, AT AWA NG PINAKADAKILA SA LAHAT

27 Marso 2026 

Biyernes ng Ikalimang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda - Viernes de Dolores 

Jeremias 20, 10-13/Salmo 17/Juan 10, 31-42

Larawan: Lucas Cranach the Elder (1472-1553), Christ Taking Leave of His Mother (c. 1520). Kunsthistorisches Museum. Public Domain. 

Ang Poong Jesus Nazareno ay dumating sa mundo bilang Mesiyas at Manunubos na ipinangako nang sumapit ang panahong itinakda upang idulot ang dakilang biyaya ng pagliligtas ng Diyos. Nahayag sa pamamagitan ng biyaya ng kaligtasang ipinagkaloob ng Diyos sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan. Subalit, nakakalungkot, hindi Siya nakatanggap ng taos-pusong pagdakila mula sa mga tao noong una Siyang dumating sa mundo. 

Buong linaw na inilarawan sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo kung ano ang mga tinanggap ng Poong Jesus Nazareno noong una Siyang dumating sa mundo. Sa halip na taos-pusong pagdakila, ang mga tinanggap ng Poong Jesus Nazareno ay walang awang pagtatakwil at walang tigil na banta laban sa Kaniyang buhay. Katunayan, sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo, harap-harapang ipinahayag ng mga kaaway ng Poong Jesus Nazareno sa Kaniya ang kanilang balak na patayin Siya, kahit na walang masamang ginawa ang Poong Jesus Nazareno. Pawang kabutihan ang Kaniyang mga ginawa. Iyon nga lamang, nais pa rin nila Siyang patayin. Ang natatanging dahilan ay walang iba kundi ang Kaniyang pagkakilanlan bilang tunay na Diyos. 

Nakasentro sa mga naranasan ni Propeta Jeremias bilang propetang hirang ng Diyos ang mga salita sa Unang Pagbasa. Sa halip na tanggapin siya ng bayang hinirang at itinalaga ng Diyos upang maging Kaniya, nakatanggap si Propeta Jeremias ng walang tigil na pagtatakwil at pag-uusig mula sa kanila. Kahit na nagmula sa Diyos ang mga salitang ibinibigkas niya sa kanila, si Propeta Jeremias ay kanilang itinakwil at inusig dahil sa katigasan ng kanilang mga puso at isipan. Pati rin sa Salmong Tugunan, ang walang awang pagtakwil at pag-uusig sa mga lingkod ng Diyos ay isinalungguhit.

Kahit na nababatid ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na walang tigil na pagtatakwil at pag-uusig hanggang kamatayan ang tatanggapin Niya mula sa Kaniyang bayan sa una Niyang pagparito sa mundong ito, itinuloy pa rin Niya ang pagtupad sa misyon at tungkuling ibinigay sa Kaniya ng Ama. Nanaig ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang dakila. Hindi man tumigil ang Kaniyang bayan sa pagtatakwil at pag-uusig sa Kaniya, ililigtas pa rin Niya sila. 

Dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa, ipinasiya pa rin ng Poong Jesus Nazareno na dumating sa daigdig upang ipagkaloob ang biyaya ng pagliligtas ng Diyos sa pamamagitan ng Kaniyang Misteryo Paskwal. Bilang tugon sa Kaniyang taos-pusong pasiyang ipamalas sa ating lahat ang Kaniyang dakilang pag-ibig, awa, habag, at kagandahang-loob sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay, dakilain natin Siya nang taos-puso sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Kaisa natin sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Poong Jesus Nazareno na puspos ng dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang dakila ang Mahal na Birheng Maria, ang Ina ng Hapis. 

DAKILAIN ANG DIYOS NANG TAOS-PUSO

25 Marso 2026 

Dakilang Kapistahan ng Pagpapahayag ng Magandang Balita tungkol sa Panginoon 

Isaias 7, 10-14; 8, 10/Salmo 39/Hebreo 10, 4-10/Lucas 1, 26-38 

Larawan: Giovanni Lanfranco (1582–1647), Annunciation (c. 1624). Chiesa di San Carlo ai Catinari, Roma. Public Domain. 

Ang salaysay ng kaganapang ginugunita at ipinagdiriwang ng Simbahan nang buong ringal sa araw na ito ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Tinanggap ng Mahal na Birheng Maria ang kalooban ng Diyos para sa kaniya. Sa pamamagitan ng kaniyang taos-pusong pagtanggap at pagtalima sa kalooban ng Diyos, buong kababaang-loob na dinakila ng Mahal na Birheng Maria ang Diyos. Pinatunayan ng Mahal na Birheng Maria sa pamamagitan nito ang kaniyang taos-pusong pananalig sa Diyos. 

Sa Unang Pagbasa, ang Diyos ay nagbitiw ng isang kahanga-hangang pangako. Ang pinakadakilang biyayang Kaniyang ipagkakaloob ay darating sa daigdig sa panahong Kaniyang itinakda. Magmumula sa sinapupunan ng isang dalaga ang pinakadakilang biyayang ipagkakaloob ng Diyos para sa kaligtasan ng sangkatauhan. Noong sumapit ang panahong itinakda, tinupad ng Diyos ang nasabing pangako sa pamamagitan ng isang sanggol na lalaki na walang iba kundi ang Nuestro Padre Jesus Nazareno at ang dalagang naglihi at nagsilang sa nasabing Sanggol na Banal na walang iba kundi ang Mahal na Inang si Mariang Birhen. Sa tapat at taos-pusong pagtanggap at pagtalima ng Nuestro Padre Jesus Nazareno sa kalooban ng Ama nang may kababaang-loob at pananalig nakasentro ang pangaral sa Ikalawang Pagbasa habang ang salaysay ng kaganapang ginugunita at ipinagdiriwang ng Simbahan nang buong ringal sa araw na ito na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo ay nakasentro naman sa tapat at taos-pusong pagtanggap at pagtalima ng Mahal na Inang si Mariang Birhen sa misyon at tungkuling bigay sa kaniya ng Diyos. Ang tinutukoy ng Diyos sa propesiyang inilahad nang buong linaw ni Propeta Isaias sa bayang Israel sa Unang Pagbasa ay walang iba kundi ang Nuestro Padre Jesus Nazareno at ang Mahal na Inang si Mariang Birhen. 

Inilahad sa Salmong Tugunan ang mga salitang isinabuhay ng Poong Jesus Nazareno noong dumating Siya sa daigdig. Tinanggap at tinupad ng Poong Jesus Nazareno ang kalooban ng Amang nasa langit nang may taos-pusong kababaang-loob, pananalig, at katapatan hanggang sa huli. Ang mga salitang ito sa Salmong Tugunan ay inihayag rin ng Mahal na Birheng Maria sa bawat sandali ng kaniyang buhay sa lupa, lalung-lalo na noong tinanggap niya ang misyon at tungkuling ibinigay sa kaniya ng Diyos ng mga Hukbo na ipinarating sa kaniya ng Arkanghel San Gabriel. 

Tinuturuan tayo ng Mahal na Birheng Maria kung paanong maging bukal sa puso ang debosyon sa kaniyang minamahal na Anak na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Ang tunay na deboto ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ay laging sumusunod sa kalooban ng Diyos. Lagi nilang isinasabuhay ang nasabing pasiya sa bawat araw sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa. Sa pamamagitan nito, iniaalay nila sa Mahal na Poong Jesus Nazareno ang tapat at dalisay na pagdakila sa Kaniyang Kabanal-Banalang Ngalan. 

BAGONG BUHAY NA KALOOB NG ATING DINARAKILA NANG TAOS-PUSO

22 Marso 2026 

Ikalimang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay (A) 

Ezekiel 37, 12-14/Salmo 129/Roma 8, 8-11/Juan 11, 1-45 (o kaya: 11, 3-7. 17. 20-27. 33b-45) 

Larawan: Alessandro Turchi (1578–1649), The Raising of Lazarus (c. 1617). Galleria Borghese via Web Gallery of Art. Public Domain.

Ang salaysay ng pasilip sa kahanga-hangang kadakilaan ng Poong Jesus Nazareno ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Muling binuhay ng Poong Jesus Nazareno si San Lazaro na taga-Betania. Bagamat apat na araw nang patay ang Kaniyang minamahal na kaibigang si San Lazaro na taga-Betania sa mga sandaling yaon, ipinamalas nang buong linaw ng Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng himalang ito na kahanga-hangang tunay ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan bilang tunay na Diyos. Sa kabila ng katotohanang apat na araw nang patay si San Lazaro na Kaniyang kaibigan, walang magawa ang kamatayan upang si San Lazaro ay panatilihing patay. Binuhay si San Lazaro na taga-Betania ng Poong Jesus Nazareno. Sa pamamagitan nito, ang Poong Jesus Nazareno ay nagbigay ng isang pasilip sa Kaniyang kadakilaan. 

Ipinakilala ng Diyos ang Kaniyang sarili bilang bukal ng buhay sa Unang Pagbasa. Sa biyaya ng bagong buhay na kaloob ng Diyos sa atin nakatuon ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Ang biyaya ng bagong buhay na kaloob ng Diyos sa atin ay bunga ng Kaniyang pag-ibig sa atin, gaya ng inilarawan nang buong linaw ng mang-aawit sa Salmong Tugunan. Dinulutan tayo ng Diyos ng bagong buhay dahil sa Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang dakila. Ito ay ginawa ng Diyos nang sumapit ang takdang panahon sa pamamagitan ng Mesiyas at Tagapagligtas na ipinangako na walang iba kundi si Jesus Nazareno. 

Huwag nating sayangin ang biyaya ng bagong buhay na ipinagkaloob ng Diyos sa atin sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Bagkus, ilaan natin ang bagong buhay na idinulot sa bawat isa sa atin ng Diyos sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. Ito ang dapat nating gawin bilang tugon sa Kaniyang pasiyang gamitin ang Kaniyang kadakilaan sa pagligtas sa atin mula sa kasalanan at kamatayan. 

PINAGKAITAN NG TAOS-PUSONG PAGDAKILA

20 Marso 2026

Biyernes ng Ikaapat na Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay 

Karunungan 2, 1a. 12-22/Salmo 33/Juan 7, 1-2. 10. 25-30 

Larawan: James Tissot (1836–1902), Jesus Before Herod (c. Between 1886 and 1894). Brooklyn Museum. Public Domain. 

Nararapat lamang dakilain ang Diyos nang taos-puso. Ito ang aral na buong linaw na isinasalungguhit sa mga Pagbasa. Matapos Niyang ipahayag sa atin nang paulit-ulit ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang dakila sa pamamagitan ng Kaniyang mga kahanga-hangang gawa na hindi mabilang ninuman dahil sa dami ng mga ito, taos-pusong pagdakila ang nararapat na ihandog sa Kaniya bilang tugon sa Kaniya. 

Ang pinakadakilang gawa ng Diyos ay ang pagtubos Niya sa atin sa pamamagitan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Nakakalungkot, nang ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay dumating sa lupa, hindi Siya nakatanggap ng taos-pusong pagdakila mula sa Kaniyang bayang hinirang. Inilarawan sa Ebanghelyo kung ano ang tinanggap Niya mula sa kanila nang sumapit ang panahong itinakda para sa Kaniyang pagdating sa lupa bilang Mesiyas at Manunubos. Sa halip na taos-pusong pagdakila, ang kanilang bigay sa Kaniya bilang tugon ay mga banta laban sa Kaniyang buhay. Gaya ng buong linaw na inilarawan sa Unang Pagbasa, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay binalak na patayin ng mga kaaway Niya. Binalak nila Siyang ipapapatay. 

Hindi dapat pagkaitan ng taos-pusong pagdakila ang Poong Jesus Nazareno. Bagkus, dapat natin Siyang dakilain nang taos-puso sa bawat sandali ng ating buhay sa lupa. Ilaan natin ang bawat sandali ng ating buhay sa daigdig na ito sa paghandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. Sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa, ihandog natin sa Kaniya ang nararapat. Ito ang magpapatunay na tunay ngang taos-puso ang ating debsyon sa Kaniya na unang umibig sa atin. 

DINARAKILA SIYA NANG BUONG KATAPATAN

19 Marso 2026 

Dakilang Kapistahan ni San Jose, Kabiyak ng Puso ng Mahal na Birhen  

2 Samuel 7, 4-5a. 12-14a. 16/Salmo 88/Roma 4, 13. 16-18. 22/Mateo 1, 16. 18-21. 24a (o kaya: Lucas 2, 41-51a) 

Larawan: Jacques Stella (1596–1657), French: La mort de Saint Joseph (c. Between 1655 and 1657). Museum of Grenoble. Public Domain.

Nakasentro sa tahimik na katapatan ni San Jose sa kalooban ng Diyos hanggang sa huli ang maringal na pagdiriwang ng Simbahan sa araw na ito. Ang kaniyang taos-pusong katapatan sa Diyos ay tahimik niyang inihayag sa bawat sandali ng kaniyang buhay sa lupa sa pamamagitan ng kaniyang mga gawa. Dinakila niya ang Diyos nang taos-puso sa pamamagitan nito.  

Sa Ebanghelyo, tinanggap ni San Jose ang misyon at tungkuling ibinigay ng Diyos sa kaniya na ibinalita sa kaniya ng isang anghel ng Panginoon na nagpakita sa kaniya sa isang panaginip. Ito rin ang isinalungguhit sa alternatibong Ebanghelyo. Kahit na ang misyon at tungkuling ibinigay sa kaniya ng Diyos bilang kabiyak ng puso ng Mahal na Birheng Maria at ama-amahan ng Panginoong Jesus Nazareno, tahimik pa rin niyang tinupad ito bilang pagpapahayag ng kaniyang taos-pusong pagdakila sa Diyos. 

Ipinahayag ng Panginoong Diyos kay Propeta Natan sa Unang Pagbasa ang Kaniyang pangako kay Haring David. Nakasentro sa pasiya ng ama ng pananampalataya na si Abraham na manalig sa Panginoong Diyos nang taos-puso hanggang sa huli, kahit na napakahirap itong gawin, ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Hindi kinalimutan ng Panginoong Diyos ang mga pangakong Kaniyang binitiwan sa mga dakila Niyang lingkod sa Lumang Tipan gaya nina Abraham at Haring David. Ang katotohanang ito ay batid ni San Jose. Kaya naman, nang hinirang at italaga ng Diyos si San Jose, agad niyang tinanggap at tinupad ang pananagutang iniatang sa kaniya bilang patunay ng kaniyang pasiyang dakilain ang Diyos nang taos-puso. 

Taos-pusong pagdakila ang inialay ni San Jose sa Diyos sa bawat sandali ng kaniyang pansamantalang paglalakbay sa daigdig. Ipinahayag ito ni San Jose sa pamamagitan ng kaniyang mga gawa. Tahimik niyang tinupad at sinunod ang kalooban ng Diyos. 

SA PAMAMAGITAN NG GALAK NA KANIYANG DULOT, NAHAYAG ANG HABAG AT AWA NG ATING DINARAKILA

15 Marso 2026 

Ikaapat na Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay (A) 

1 Samuel 16, 1b. 6-7. 10-13a/Salmo 22/Efeso 5, 8-14/Juan 9, 1-41 (o kaya: 9, 1. 6-9. 13-17. 34-38) 

Larawan: Sebastiano Ricci (1659–1734) (after), Christ healing the Man Blind from Birth (between circa 1712 and circa 1741). National Trust via Art UK. Public Domain.

Ang pagdiriwang ng Simbahan sa Linggong ito ay nakasentro sa biyaya ng tunay na galak na dulot ng Panginoong Diyos. Hindi Siya napilitang ipagkaloob ito sa bawat isa sa atin. Kusang-loob Niya itong ipinasiyang gawin. Sa pamamagitan nito, nahayag sa tanan ang kadakilaan ng Kaniyang habag at awa. Dahil sa Kaniyang habag at awa na lagi Niyang ipinapahayag sa pamamagitan ng Kaniyang mga dakilang gawa na hindi mabilang dahil sa dami ng mga ito, mayroon tayong galak. 

Sa Unang Pagbasa, ang bunsong anak ni Jesse na si David ay hinirang at itinalaga ng pinakadakila sa lahat na walang iba kundi ang Diyos na Poon upang humalili kay Saul bilang Hari ng Israel. Ito ang dahilan kung bakit inutusan ng Poong Diyos si Samuel na ang bunsong anak ni Jesse na si David ay pahiran ng langis. Pinatunayan ng Diyos na hindi Niya pababayaan ang Israel na Kaniyang bayan. Nakatuon rin sa pagkalinga ng Diyos sa Kaniyang bayan ang Salmong Tugunan. Ang Diyos ay ipinakilala ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan bilang tunay na Pastol. Sa Ikalawang Pagbasa, isinentro ni Apostol San Pablo ang kaniyang pangaral sa tunay na liwanag na mula sa langit na walang iba kundi ang Panginoong Jesus Nazareno. Ang tunay na liwanag na walang iba kundi ang Panginoong Jesus Nazareno ang pumawi sa dilim. Dahil diyan, hindi na tayo naglalakad sa dilim kundi sa ilalim Niya na Siyang tunay na liwanag. Sa Ebanghelyo, isang lalaking ipinanganak na bulag ay pinagkalooban ng pagkakataong makakita dahil sa habag at awa ng Diyos na tunay ngang dakila na inihayag Niya sa tanan sa pamamagitan ng Panginoong Jesus Nazareno. 

Bunga ng habag at awa ng Diyos na tunay nga namang dakila at kahanga-hanga ang galak sa puso at loobin ng mga taos-pusong dumarakila sa Kaniya. Ang kanilang mga salita at gawa ay patunay nito. Isinasabuhay nila ang kanilang pasiyang dakilain ang Diyos nang taos-puso taglay sa kanilang mga puso at loobin ang galak na Kaniyang kaloob sa bawat sandali ng kanilang pansamantalang paglalakbay sa lupa. 

PAG-IBIG NA DUMARAKILA SA DIYOS

13 Marso 2026 

Biyernes sa Ikatlong Linggo ng 40 Araw na Paghahanda 

Oseas 14, 2-10/Salmo 80/Marcos 12, 28b-34 

Larawan: Master L. Cz. (fl. 1480–1505), Christ before Pilate (c. 1480). Gemäldegalerie Berlin. Public Domain.

Buong linaw na inihayag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang pinakamahalagang utos bilang tugon sa tanong sa Kaniya ng isa sa mga eskriba sa Ebanghelyo. Sa utos na ito nakatuon ang taimtim na pagninilay ng Simbahan sa araw na ito. Ang Diyos ay dinarakila nang taos-puso ng mga taos-pusong nagmamahal sa Kaniya at sa kapwa-tao. Lagi nila itong pinatutunayan sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa. 

Nakasentro sa pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos na tunay ngang dakila ang mga salita sa Unang Pagbasa. Buong linaw Niyang ipinahayag sa Israel na Kaniyang bayan sa pamamagitan ni Propeta Oseas na palagi Siyang handang idulot ang biyaya ng Kaniyang kapatawaran sa kanila. Kahit na paulit-ulit na lamang nilang tinalikuran ang Diyos at magkasala laban sa Kaniya, hindi magsasawa ang Diyos na patawarin sila kapag ipinasiya nilang magbalik-loob sa Kaniya nang taos-puso. 

Inilarawan sa Salmong Tugunan kung ano ang kailangang gawin ng bawat isa bilang tugon sa pasiya ng Diyos na ipagkaloob at ipadama sa bawat isa sa atin ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa na tunay nga namang kahanga-hanga at dakila. Katunayan, ang mga salitang ito ay katulad ng mga salitang binigkas ng Diyos sa pamamagitan ni Propeta Oseas sa Unang Pagbasa. Dapat pakinggan at sundin ang mga utos at loobin ng Diyos nang taos-puso. 

Ang utos ng Poong Jesus Nazareno ay ibigin ang Diyos at ang kapwa-tao nang taos-puso. Bilang Kaniyang mga deboto, ang utos na ito na ibinigay Niya sa atin ay dapat nating sundin nang taos-puso. Dapat nating ipahayag sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa ang taos-pusong pasiyang ito. Sa pamamagitan nito, ipinapahayag ng bawat isa sa atin na dinarakila natin nang taos-puso ang Poong Jesus Nazareno. 

TUGON SA PAG-IBIG, KAGANDAHANG-LOOB, HABAG, AT AWA NG ATING DINARAKILA NANG TAOS-PUSO

8 Marso 2026 

Ikatlong Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay (A) 

Exodo 17, 3-7/Salmo 94/Roma 5,1-2. 5-8/Juan 4, 5-42 (o kaya: 4, 5-15. 19b-26. 39. 40-42) 

Larawan: Moretto da Brescia (1498–1554), Cristo e la Samaritana al pozzo (c. 16th century). Taken by RobyBS89. Public Domain.

Nakatuon ang mga Pagbasa sa pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos ang mga Pagbasa. Kusang-loob na ipinagkakaloob ng Diyos ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Hindi sapilitan ang Kaniyang pasiyang ipagkaloob sa atin ang mga ito. Tayong lahat ay pinahahalagahan ng Diyos, kahit na tayo ay mga makasalanan. Lagi Siyang handang ipagkaloob ang mga ito sa atin. 

Sa Unang Pagbasa, pinagkalooban ng Diyos ang mga Israelita ng tubig sa ilang. Ang tubig ay bumukal mula sa malaking bato sa Horeb matapos ito ay ihampas ni Moises gamit ang kaniyang tungkod, ayon sa iniutos ng Diyos. Isinentro ni Apostol San Pablo ang kaniyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa sa kusang-loob na pagdating ng Poong Jesus Nazareno sa mundo bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Nahayag sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno ang kadakilaan ng pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos na nagdudulot ng kaligtasan sa tanan sa pamamagitan Niya. Sa Ebanghelyo, ipinakilala ng Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang sarili bilang bukal ng tubig na nagbibigay-buhay sa babaeng Samaritana. Isinalungguhit Niya ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa sa pamamagitan nito. Tinutugunan Niya ang pangangailangan ng lahat. 

Inilarawan sa Salmong Tugunan kung ano ang dapat maging tugon ng bawat isa sa atin sa kusang-loob na pagkakaloob sa atin ng Diyos ng Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa sa atin. Dapat nating pakinggan at sundin ang mga utos at loobin ng Diyos. Sa pamamagitan nito, dinarakila natin Siya nang taos-puso. 

Ang mga tunay na deboto ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ay laging nakikinig at sumusunod sa Kaniyang kalooban. Taos-pusong pagdakila ang alay nila sa Kaniya sa pamamagitan nito. Hindi nila ipinagkakait sa Kaniya ang kanilang mga puso at loobin. 

ANG KANIYANG MISYON AY NAGHAYAG NG KANIYANG KADAKILAAN

6 Marso 2026 

Biyernes ng Ikalawang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda 

Genesis 37, 3-4. 12.13. 17b-28/Salmo 104/Mateo 21, 33-43. 45-46 

Larawan: Circle of Lucas Cranach the Elder (1472–1553), The Mocking of Christ (c. 1540-1550). Unidentified Location. Public Domain.

Nang si Jose ay makita ng kaniyang mga kapatid sa salaysay na itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa, ang mga salitang ito ay binigkas nila nang malakas: "Ayan na ang mapanaginipin! Patayin natin at ihulog sa balon, at sabihing sinila ng mabangis na hayop. Tingnan natin kung ano ang mangyayari sa kaniyang mga panaginip" (Genesis 37, 19-20). Halos ganito rin ang mga salitang binigkas ng mga kasama sa ubasan sa isa't isa nang kanilang makita ang anak ng may-ari nito sa talinghagang isinaysay ng Panginoong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo: "Ito ang tagapagmana. Halikayo! Patayin natin nang mapasaatin ang kaniyang mamanahin" (Mateo 21, 38). Isinasalamin nang buong linaw sa mga salitang binigkas ng mga kapatid ni Jose nang makita nila siyang tumutungo sa kanila sa Unang Pagbasa at maging sa mga salitang binigkas ng mga kasama sa ubasan sa talinghaga ng Panginoong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo ang masasamang balak sa kanilang mga puso at loobin. Kahit mabuti ang hangad ng mga lumalapit sa kanila, kasamaan at kalupitan ang kanilang isinukli. 

Ang talinghagang isinalaysay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo ay tungkol sa Kaniya. Buong linaw na inilarawan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng talinghagang isinalaysay Niya sa Ebanghelyo ang Kaniyang misyon bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Isinugo Siya ng Amang nasa langit dahil nais Niya tayong iligtas. Subalit, gaya ni Jose sa Unang Pagbasa, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay walang awang itinakwil. 

Inihayag sa Salmong Tugunan na tunay ngang kahanga-hanga at dakila ang lahat ng mga gawa ng Diyos. Ang pinakadakila sa lahat ay ang Kaniyang pagtubos sa tanan sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Kahit na nagbata ng maraming hirap, sakit, pagdurusa, kalupitan, at pagtatakwil hanggang sa sandaling ng Kaniyang kamatayan sa Krus ang Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang kadakilaan ng Diyos ay nahayag pa rin sa pamamagitan nito. 

Bilang tugon sa kusang-loob na pagligtas ng Diyos sa atin sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, dapat natin Siyang dakilain nang taos-puso. Pagsisihan at talikdan ang makasalanang pamumuhay. Tahakin ang landas ng kabanalan sa bawat sandali ng ating paglalakbay sa lupa. Sa pamamagitan nito, taos-pusong pagdakila ang ating inihahandog sa Kaniya.

DINARAKILA SIYA NG MGA MASUNURIN SA KANIYA

1 Marso 2026 

Ikalawang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay (A) 

Genesis 12, 1-4a/Salmo 32/2 Timoteo 1,8b-10/Mateo 17, 1-9 

Larawan: Raphael (1483–1520), Transfiguration (c. 1519-1520). Pinacoteca Vaticana. Public Domain. 

Ang salaysay ng Pagbabagong-Anyo ng Ikalawang Persona ng Banal na Santatlo na walang iba kundi ang Panginoong Jesus Nazareno ay laging itinatampok at inilalahad sa Ebanghelyo sa tuwing sasapit ang Ikalawang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay o Kuwaresma. Layunin ng kaganapang ito sa buhay ng Ikalawang Persona ng Banal na Santatlo na kusang-loob na dumating sa sansinukob upang tubusin ang sangkatauhan ay ilarawan ang Kaniyang pagiging Mesiyas. Bilang Mesiyas at Manunubos na ipinangako, tutubusin ng Panginoong Jesus Nazareno ang lahat ng tao sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay. Ang kadakilaan ng Panginoong Jesus Nazareno bilang tunay na Diyos na mahahayag nang buong kaningningan sa sandali ng Kaniyang Muling Pagkabuhay ay ipinasilip Niya sa tatlong alagad na Kaniyang isinama sa taas ng bundok sa pamamagitan ng kahanga-hangang sandaling ito na walang iba kundi ang Kaniyang Pagbabagong-Anyo. 

Nang magbagong-anyo ang Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang Amang nasa langit ay muling nagsalita. Ipinakilala Niya muli ang Mahal na Poong Jesus Nazareno bilang Kaniyang Bugtong na Anak. Subalit, sa pagkakataong iyon, nagbigay rin Siya ng isang utos. Ang utos na Kaniyang ibinigay matapos Niyang ipakilala ang Mahal na Poong Jesus Nazareno bilang Kaniyang Bugtong na Anak na lubusan Niyang kinalulugdan at minamahal (Mateo 17, 5). Kalulugdan Niya ang mga susunod sa Kaniyang Anak. 

Sa utos na ito na bigay ng Amang nasa langit na itinampok at inilahad sa salaysay ng kaganapang ito sa buhay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa lupa na tunay nga namang napakahalaga nakasentro ang mga Pagbasa. Dinarakila Siya ng lahat ng mga taos-pusong nakikinig at sumusunod sa Kaniya. Tila itinuturo sa atin ng Amang nasa langit kung paano tayo magiging mga debotong misyonero ng Kaniyang Bugtong na Anak sa pamamagitan ng utos na ito. 

Isinalungguhit nang buong linaw sa Salmong Tugunan ang natatanging dahilan kung bakit lagi tayong binibigyan ng pagkakataong tahakin ang landas ng kabanalan. Dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa, ipinasiya ng Diyos na tulungan tayong maging banal at kalugud-lugod sa Kaniyang paningin. Ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa ay nakatuon rin sa paksang ito. Bilang tugon, dapat nating tularan si Abraham sa Unang Pagbasa. Maging masunurin tayo sa Kaniya. Lagi tayong sumunod sa Kaniya nang may taos-pusong kababaang-loob, pananalig, at pag-asa sa Kaniya. 

Bilang mga deboto ng Nuestro Padre Jesus Nazareno na laging nananalig at umaaasa sa Kaniya nang taos-puso, lagi natin Siyang pakinggan at sundin nang taos-puso. Sa pamamagitan nito, pinatutunayan nating taos-puso ang ating pagdakila sa Kaniya. 

LAGING NAGBIBIGAY NG PAGKAKATAONG MAGING BANAL ANG ATING DINARAKILA

27 Pebrero 2026 

Biyernes sa Unang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda 

Ezekiel 18, 21-28/Salmo 129/Mateo 5, 20-26

Larawan: Bernhard Strigel (1460–1528), Christ Before the High Priest (c. 1500). Walters Art Museum. Public Domain. 

Bagamat nalugmok ang tao sa kasalanan dahil pagsuway nina Adan at Eba sa utos sa kanila ng Panginoong Diyos na huwag kainin ang bunga mula sa punongkahoy na nagbibigay ng karunungan tungkol sa kabutihan at kasamaan, hindi sila pinabayaang tuluyang mapahamak. Kumilos ang Panginoong Diyos. Ito ang ipinahiwatig ng unang ginawa ng Panginoong Diyos matapos suwayin nina Adan at Eba ang iniutos Niya sa kanila. Ang unang ginawa ng Panginoong Diyos ay hanapin sila (Genesis 3, 8). Hindi hadlang ang kasalanang nagawa nila upang hanapin sila ng Panginoong Diyos. 

Ang mga Pagbasa ay nakatuon sa paghahanap ng Diyos sa sangkatauhan. Hindi Niya pinabayaang mapahamak nang tuluyan ang sangkatauhan. Bagkus, ipinasiya Niyang kumilos at gumawa ng paraan upang tubusin ang sangkatauhan. Sa Unang Pagbasa, itinampok at inilahad ang paliwanag ng Diyos tungkol sa Kaniyang pasiya. Hindi Niya ninanais ang kapahamakan ng sangkatauhan, lalung-lalo na ang mga makasalanan. Gaano man karami at katindi ang mga kasalanang kanilang isinagawa, ang Diyos ay laging handang magpakita ng Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa sa mga taos-pusong nagsisisi at nagbabalik-loob sa Kaniya. Ang pangaral ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo ay nakasentro sa pagpasok sa kaharian ng Diyos. May oportunidad at pagkakataong makapasok sa kaharian ng Diyos sa langit ang bawat tao sa lupa. Kahit ang mga makasalanan, mayroon silang pagkakataong tahakin ang landas ng kabanalan. Dapat lamang nilang pagsisihan at talikdan ang kanilang mga makasalanang pamumuhay nang taos-puso at sundin ang kalooban ng Diyos. Ito ang hinahanap ng Diyos sa atin. 

Maging panalangin nawa ng bawat isa ang mga salita sa Salmong Tugunan: "Hiling nami'y Iyong limutin tanang kasalanan namin" (Salmo 129, 3). Lagi nating hilingin sa Diyos nang may taos-pusong kababaang-loob na ipakita sa ating lahat na nagkasala sa Kaniya nang paulit-ulit ang Kaniyang kahanga-hangang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na naglilinis at dumadalisay sa atin. Ito ang magdudulot ng tuwa, galak, at ligaya sa Kaniya. 

Tunay ngang kahanga-hanga ang ating dinarakila na walang iba kundi ang Diyos. Sa kabila ng ating mga nagawang kasalanan laban sa Kaniya, hindi tayo sinusukuan. Bagkus, lagi Niya tayong binibigyan ng pagkakataong maging banal at kalugud-lugod sa Kaniyang paningin. Hinahanap Niya tayo upang ipagkaloob ito sa atin. 

KAGITINGAN NG MGA TUNAY NA DUMARAKILA SA POONG JESUS NAZARENO

25 Pebrero 2026 

Miyerkules sa Unang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda 

Ika-40 Anibersaryo ng Himagsikan ng Lakas ng Bayan sa EDSA 

Jonas 3, 1-10/Salmo 50/Lucas 11, 29-32 

Buong linaw na inihayag ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo kung paanong ang tunay Niyang pagkakilanlan bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na nagmula sa langit ay mapapatunayan. Kung paanong nanatili sa loob ng tiyan ng dambuhalang isda sa loob ng tatlong araw at tatlong gabi si Propeta Jonas, gayon din naman, ang Poong Jesus Nazareno ay mamamatay sa Krus na Banal sa Kalbaryo at ihihimlay sa libingan matapos ito ngunit sa ikatlong araw ay mabubuhay Siyang mag-uli. Nahayag ang kahanga-hangang kadakilaan ng Poong Jesus Nazareno bilang tunay na Diyos at Hari sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay.

Ang mga naganap matapos ang propetang si Jonas ay iluwa ng dambuhalang isda ay itinampok at inilahad sa salaysay sa Unang Pagbasa. Sumunod sa kalooban ng Diyos si Propeta Jonas. Tinupad na niya ang misyong ibinigay sa kaniya ng Diyos. Hindi na niya pinagtaguan o tinakasan ang Diyos. Buong linaw na inihayag ni Propeta Jonas sa lahat ng mga taga-Ninive na silang lahat ay parurusahan ng Kataas-taasang Diyos sa pamamagitan ng paggunaw sa nasabing lunsod sa loob ng tatlong araw. Dahil dito, maging ang hari ng nasabing lunsod ay nagsimulang mag-ayuno at magsuot ng sako bilang tanda ng kanilang taos-pusong pagsisisi at pagbabalik-loob. Nakiusap sila sa Diyos na kaawaan, kahabagan, at patawarin silang lahat sa pamamagitan nito. Hindi tinuloy ng Diyos ang paggunaw sa lunsod bilang tugon sa kanilang pagbabalik-loob. Gaya ng sabi sa Salmong Tugunan, ang Diyos ay tunay ngang nalulugod sa mga may kababaang-loob at dalisay na puso. 

Hindi nananatiling tahimik sa gitna ng pang-aapi, katiwalian, karahasan, at kawalan ng katarungan sa lipunan ang mga tunay na dumarakila sa tunay na Diyos at Hari na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno. Ang mga tunay na dumarakila sa Poong Jesus Nazareno ay hindi takot tumindig para sa Kaniya. Ipinapahayag nila nang buong lakas sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa ang katotohanan. Sumusunod pa rin sila sa Kaniyang kalooban, gaano man kahirap itong gawin dulot ng kawalan ng katarungan. Nananalangin rin sila sa Kaniya nang buong kataimtiman at kababaang-loob na kaawaan at kahabagan ang lipunan. 

DAKILAIN SIYA NANG TAOS-PUSO SA HARAP NG MGA TUKSO

22 Pebrero 2026 

Unang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay (A) 

Genesis 2, 7-9; 3, 1-7/Salmo 50/Roma 5, 12-19 (o kaya: 5,12. 17-19)/Mateo 4, 1-11 

Larawan: Thomas Cole (1801–1848), Angels Ministering to Christ in the Wilderness (c. 1843). Worcester Art Museum. Public Domain. 

Ang salaysay ng pagtukso ng demonyo sa Mahal na Poong Jesus Nazareno ay laging itinatampok at inilalahad sa Ebanghelyo sa bawat pagdiriwang ng Banal na Misa para sa Unang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay na kilala rin sa tawag na Kuwaresma. Buong linaw na isinalungguhit sa salaysay ng nasabing kaganapan sa buhay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang tagumpay sa gitna ng Kaniyang pisikal na kahinaan sa mga sandaling yaon. Hindi Siya nagpadaig at nagpatalo sa demonyo na tumukso sa Kaniya. Sa halip na bumigay sa mga tukso ng demonyo, ang kaaway, pinili pa rin ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na manatiling tapat sa kalooban ng Ama. 

Itinatampok at inilalahad ang salaysay ng nasabing kaganapan mula sa Ebanghelyo ni San Mateo sa taong ito. Kapansin-pansin ang nasasaad sa wakas ng salaysay ng pagtukso sa Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo ni San Mateo. Ang mga anghel ay bumaba mula sa langit upang paglingkuran ang Poong Jesus Nazareno pagkaalis ng demonyo. Matapos pagtagumpayan ang tatlong tukso ng demonyo, dinakila Siya ng mga anghel sa pamamagitan ng paglingkod sa Kaniya. Sa pamamagitan ng pagsugo sa mga anghel sa lupa upang paglingkuran ang Poong Jesus Nazareno, ipinahayag ng Amang nasa langit nang buong linaw na tunay nga Siyang nalulugod at nasisiyahang lubos sa Kaniyang Bugtong na Anak. Pinatunayan ng Ama sa pamamagitan nito ang Kaniyang sinabi noong ang Poong Jesus Nazareno na Kaniyang Bugtong na Anak ay umahon mula sa tubig ng Ilog Jordan matapos Siyang binyagan ng tagapagpauna na walang iba kundi si San Juan Bautista (Mateo 3, 17; Marcos 1, 11; Lucas 3, 22). 

Niloob ng Ama na bumaba mula sa langit ang mga anghel upang paglingkuran ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Kaniyang Bugtong na Anak na si Jesus Nazareno bilang tugon sa pasiya ng Kaniyang Bugtong na Anak na dakilain Siya nang taos-puso. Dahil dinakila Siya ng Kaniyang Bugtong na Anak nang taos-puso sa pamamagitan ng pagiging tapat sa Kaniya, dinakila rin ng Amang nasa langit ang Kaniyang Bugtong na Anak. 

Buong linaw na inihayag ni Apostol San Pablo sa kaniyang pangaral na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa na dahil ipinasiya ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na dakilain ang Ama sa pamamagitan ng pagsunod sa Kaniyang kalooban nang may taos-pusong katapatan, ang dakilang biyaya ng pagliligtas ng Diyos ay dumating sa daigdig. Ginawa ito ng Diyos bilang tugon sa pagkalugmok ng tao sa kasalanan dahil ang Kaniyang utos ay sinuway nina Adan at Eba, gaya ng buong linaw na inilarawan sa salaysay ng sandaling ito na itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa. Inilaan ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan ang kaniyang papuring awitin sa Diyos upang ilarawan ang dahilan kung bakit Niya itong ipinasiyang gawin - ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Katunayan, hindi Niya ito ipinagkakait sa lahat ng mga lalapit sa Kaniya nang may taos-pusong kababaang-loob upang ito ay hilingin mula sa Kaniya. 

Gaano man katindi at kalupit ang mga hirap, sakit, pagsubok, at tukso sa buhay sa lupa, manatili tayong tapat sa Diyos. Dapat ring maging bukal sa ating mga puso ang ating pasiyang manatiling tapat sa Kaniya. Ipahayag natin sa bawat sandali ng ating pansamantalang pananahan at paglalakbay sa lupa ang ating taos-pusong pasiyang maging tapat sa Kaniya sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Dinarakila ng bawat isa sa atin ang Panginoon sa pamamagitan ng ating taos-pusong katapatan sa Kaniya, gaano man kahirap ito gawin. Ang mga tukso sa buhay sa daigdig ay hindi dapat maging hadlang sa pagiging tapat sa Diyos. 

Kung tunay tayong mga deboto ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, lagi natin Siyang dadakilain nang taos-puso sa pamamagitan ng pagiging tapat sa Kaniya. Ito ay ating maipapahayag sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Gaano man kahirap ito gawin, gagawin pa rin natin ito. Tunay nga Siyang nalulugod sa mga tapat sa Kaniya sa hirap at ginhawa. 

NAGMUMULA SA MGA TAPAT SA DIYOS ANG TAOS-PUSONG PAGDAKILA SA KANIYA

20 Pebrero 2026 

Biyernes kasunod ng Miyerkules ng Abo 

Isaias 58, 1-9a/Salmo 50/Mateo 9, 14-15 

Larawan: Jacques de l'Ange (f 1630 – 1650), The taking of Christ (c. Between 1640 and 1644). Museo di Capodimonte. Public Domain.

"Maaari bang magdalamhati ang mga panauhin sa kasalan habang kasama nila ang lalaking ikinasal? Kapag wala na Siya, saka pa lamang sila mag-aayuno" (Mt 9, 15). Sa pamamagitan ng mga salitang ito na Kaniyang binigkas sa mga alagad ng Kaniyang kamag-anak na si San Juan Bautista bilang tugon sa kanilang tanong tungkol sa pag-aayuno na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo, ang Panginoong Jesus Nazareno ay nagpakilala ng sarili. Isinalungguhit Niya nang buong linaw sa pamamagitan ng mga salitang ito na Siya ang tinutukoy ni San Juan Bautista sa kaniyang mga pangaral sa Ilog Jordan. Ang takdang panahon na tinukoy sa mga pangaral na ito ay sumapit na rin sa wakas. Dumating na rin sa wakas ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Panginoong Jesus Nazareno, ang Bugtong na Anak ng Diyos.   

Bukod sa pagpapakilala ng Kaniyang sarili bilang ipinangakong Mesiyas na nagmula sa langit sa pamamagitan ng paggamit ng larawan ng isang kasal, buong linaw ring inilarawan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno kung ano ang Kaniyang misyon bilang Mesiyas at Manunubos na ipinangako. Sa Ingles na salin ng talatang ito, ang salitang ginamit ay "taken away from them." Ang literal na kahulugan ng mga salitang ito ay "dinakip," kung babasahin natin ito sa konteksto ng misyon ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Dadakipin Siya ng Kaniyang mga kaaway upang ipapapatay sa hinirang at itinalaga ni Tiberio Cesar, ang emperador ng Roma noong mga araw na yaon, upang pamahalaan ang Judea bilang gobernador na walang iba kundi si Poncio Pilato. Kahit na pinagkaitan nila ng katarungan ang Mahal na Poong Jesus Nazareno, tinanggap pa rin Niya ang mga ito dahil ito ang Kaniyang misyon bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na bumaba mula sa langit. 

Inilarawan sa mga Pagbasa kung ano ang dapat nating gawin bilang tugon sa pasiya ng Poong Jesus Nazareno na bumaba mula sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit nang kusang-loob upang maging ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Bilang tugon, dapat nating ialay ang ating mga sarili sa Kaniya bilang tanda ng ating walang maliw na katapatan sa Kaniya. Sa pamamagitan nito, dinarakila natin Siya nang taos-puso. Nararapat lamang na gawin ito. 

Sa Unang Pagbasa, buong linaw na inihayag ng Panginoong Diyos sa pamamagitan ni Propeta Isaias kung ano ang Kaniyang hinahanap. Mga pusong dalisay at tapat ang Kaniyang hinahanap. Ito rin ang aral na buong linaw na isinasalungguhit sa Salmong Tugunan. Nalulugod ang Panginoong Diyos sa mga tunay na matapat sa Kaniya. Ang kanilang mga salita at gawa ang nagpapatunay ng kanilang katapatan sa Kaniya. 

Hindi napilitan ang Poong Jesus Nazareno na bumaba mula sa langit upang maging ipinangakong Mesiyas at Manunubos na magliligtas sa lahat. Dahil dito, hindi dapat maging pilit ang ating pasiyang maging tapat sa Kaniya. Sa pamamagitan ng pagiging tapat sa Kaniya nang taos-puso, dinarakila natin Siya nang taos-puso. 

BUSILAK ANG MGA PUSO AT LOOBIN NG MGA DUMARAKILA SA KANIYA

18 Pebrero 2026 

Miyerkules ng Abo 

Joel 2, 12-18/Salmo 50/2 Corinto 5, 20-6, 2/Mateo 6, 1-6. 16-18 

Larawan: John Martin (1789–1854), Repentance of Nineveh (c. 1840). Yale University Art Gallery. Public Domain.

Sa unang araw ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay na tiyak na mas kilala ng marami bilang panahon ng Kuwaresma, ang Miyerkules ng Abo, buong linaw na isinasalungguhit ng Simbahan kung gaano kahalaga para sa ating lahat ang pagkakaroon ng isang pusong malinis, busilak, at dalisay. Katunayan, ito ang dahilan kung bakit ang panawagan ng Inang Simbahan sa atin sa buong taon, lalung-lalo na tuwing sasapit ang panahon ng Kuwaresma, ay magsisi at tumalikod sa kasalanan. Dinudungisan at dinudumihan ng kasalanan ang mga puso at loobin ng bawat isa sa atin. Ang natatanging paraan upang ang ating mga puso at loobin ay maging malinis, busilak, at dalisay ay walang iba kundi ang magbalik-loob sa Diyos nang taos-puso. 

Nakasentro sa halaga ng taos-pusong pagsisisi at pagbabalik-loob sa Diyos ang mga salita sa Unang Pagbasa. Ipinaliwanag ni Apostol San Pablo nang buong linaw kung bakit hindi dapat ipagpaliban ang pagiging bukas sa pagdalisay ng Diyos sa ating mga puso at loobin sa kaniyang pangaral na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa. Ang pangaral ng Panginoong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo ay nakatuon sa pagiging taimtim ng ating pamamanata, pagdedebosyon, pagsamba, at pagtahak sa landas ng kabanalan. Dapat maging taimtim at tapat ang ating pasiyang gawin ito. 

Hinihintay ng Poong Jesus Nazareno ang ating taos-pusong pagsisi at pagtalikod sa kasalanan at pagbabalik-loob sa Kaniya. Pagsisihan at talikdan ang kasalanan. Ating lapitan Siya, ang bukal ng dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa, nang may kababaang-loob. Buksan natin ang ating mga puso at loobin sa Kaniya nang sa gayon ay gawin Niyang banal, malinis, busilak, at dalisay ang mga ito. Kapag ginawa natin ito, magiging busilak at dalisay ang ating pagdakila sa Kaniya. 

DINARAKILA SIYA NG MGA TAPAT SA KANIYA

17 Pebrero 2026 

Martes ng Ikaanim na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Kapistahan ng Kabanal-Banalang Mukha ni Jesus Nazareno 

Santiago 1, 12-18/Salmo 93/Marcos 8, 14-21 

Larawan: El Greco (1541–1614), La Verónica con la Santa Faz (c. 1580). Museum of Santa Cruz. Public Domain.

Ang mga Pagbasa para sa araw na ito ay nakasentro sa katapatan sa Diyos. Sa mga tapat sa Diyos nagmumula ang taos-pusong pagdakila. Nalulugod ang Diyos sa lahat ng mga tapat sa Kaniya hanggang sa huli. Lagi nilang inihahayag sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa ang kanilang katapatan sa Kaniya. Dinarakila nila Siya sa pamamagitan ng kanilang pasiyang manatiling tapat sa Kaniya. 

Buong linaw na inihayag ni Apostol Santo Santiago sa Unang Pagbasa na mapapalad ang mga tapat sa Diyos sa kabila ng mga pagsubok sa buhay sa lupa. Ito rin ang aral na isinalungguhit sa papuring awiting itinampok at inilahad sa Salmong Tugunan. Sa Ebanghelyo, isinalungguhit ng Poong Jesus Nazareno ang halaga ng pagiging tapat at dalisay sa pagsasabuhay ng kanilang pasiyang manalig at umasa sa Diyos. Ang mga tapat at dalisay sa pagsasabuhay ng kanilang pasiyang manalig, sumamba, at umasa sa Panginoong Diyos sa bawat sandali ng kanilang pansamantalang paglalakbay at pamamalagi sa lupa ay dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. 

Nais ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na maging tapat tayo sa ating debosyon at pamamanata sa Kaniya. Ito ay lagi nating magagawa sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Bilang Kaniyang mga deboto, tuparin at sundin natin nang taos-puso ang hiling at pakiusap na ito na nagmumula lamang sa Kaniya. 

HINDI LAMANG SA PAMAMAGITAN NG MGA SALITA NATIN SIYA DINARAKILA

15 Pebrero 2026 

Ikaanim na Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Sirak 15, 16-21 (gr. 15-20)/Salmo 118/1 Corinto 2, 6-10/Mateo 5, 17-37 (o kaya: 5, 20-22a. 27-28. 33-34a. 37) 

Larawan: Giovanni Battista Tiepolo (1696–1770), Christ in the Garden of Gethsemane (c. After 1753). Hamburger Kunsthalle. Taken by anagoria. Public Domain.

"Mapalad ang sumusunod sa utos ng Poong Diyos" (Salmo 118, 1b). Buong linaw na inilarawan ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan ang temang binibigyan ng pansin at pinagninilayan ng Inang Simbahan sa Linggong ito sa pamamagitan ng mga salitang ito. Lagi nating dapat sundin ang Diyos. Kapag lagi natin itong gagawin, ang Diyos ay lagi nating dinarakila nang taos-puso. 

Nakasentro sa pagsunod sa Diyos ang mga salita sa Unang Pagbasa. Buong linaw na isinasalungguhit sa mga salita sa Unang Pagbasa ang halaga ng pagsunod sa mga utos at loobin ng Diyos. Pinatutunayan ng mga sumusunod sa mga utos at loobin ng Diyos ang kanilang taos-pusong katapatan sa Kaniya. Ang Diyos ay dinarakila ng mga tapat sa Kaniya. Sa Ikalawang Pagbasa, itinuon ni Apostol San Pablo sa panukala ng Kataas-taasang Diyos ang kaniyang pangaral. Dahil sa Kaniyang pag-ibig, habag, at awa, ipinasiya Niyang ihayag ang nasabing panukala sa tanan. Tampok sa salaysay sa Ebanghelyo ang pangaral ng Nuestro Padre Jesus Nazareno. Napakahirap sundin ang mga itinuro Niya sa pangaral na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Subalit, kung bukal nga sa ating mga puso at loobin ang ating debosyon at pamamanata sa Kaniya, gaano man kahirap itong gawin, susundin pa rin natin ang Kaniyang kalooban. 

Ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay dinarakila nang taos-puso ng lahat ng mga sumusunod sa Kaniya nang buong katapatan hanggang sa huli. Sa pamamagitan ng palagiang pagsunod sa Kaniyang mga utos at loobin, ang tapat, dalisay, at busilak na debosyon at pamamanata sa Kaniya na nagpasan ng Krus na Banal ay naisasabuhay. 

PINAKIKINGGAN AT SINUSUNDAN SIYA NG MGA DUMARAKILA SA KANIYA

13 Pebrero 2026 

Biyernes ng Ikalimang Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

1 Hari 11, 29-32; 12, 19/Salmo 80/Marcos 7, 31-37 

SCREENSHOT: #QuiapoChurch 3PM LIVE MASS • 01 FEBRUARY 2026 • 4th Sunday in Ordinary Time (Quiapo Church YouTube channel) 

Dalawang hari ang itinampok sa mga Pagbasa. Sa Unang Pagbasa, ipinakilala sa atin ang haring humalili kay Haring Solomon na si Haring Jeroboam. Mula sa pagiging isa sa mga tauhan ni Haring Solomon (katunayan, itinalaga siya bilang tagapamahala ng lahat ng gawaing bayan sa lupain ng angkan ni Jose), si Jeroboam ay naging hari ng bayang Israel (1 Hari 11, 26-28). Subalit, kalaunan, ang Diyos ay kaniyang tinalikuran para sa mga diyus-diyusan. Kahit na ipinagkaloob sa kaniya ng Panginoong Diyos ang napakabigat na pananagutan bilang hari ng Israel, pinili pa rin ni Haring Jeroboam ang mga diyus-diyusan. Sa Ebanghelyo, ang tunay na Hari na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno ay nagpakita ng pag-ibig, kagandahang-loob habag, at awa sa mga tao sa pamamagitan ng Kaniyang mga himala. Kahit na mga makasalanan sila, hindi ipinagkait ng Poong Jesus Nazareno sa kanila ang Kaniyang pag-ibig, habag, at awa. 

Buong linaw na inilahad sa Salmong Tugunan kung ano ang dapat gawin bilang tugon sa maawain, mahabagin, at mapagmahal na Panginoon. Hindi Niya ipinagkait sa atin ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Kaya naman, dapat nating pakinggan at sundin Siya. Makinig at sumunod tayo sa Kaniya. Sa pamamagitan ng taos-pusong pakikinig at pagsunod sa Kaniya, dinarakila natin Siya nang taos-puso. 

Ang taos-pusong debosyon at pamamanata sa Poong Jesus Nazareno ay nasusukat sa taos-pusong pakikinig at pagsunod sa Kaniya sa bawat sandali ng ating buhay. Sa pamamagitan ng pakikinig at pagsunod sa Kaniya nang taos-puso, araw-araw nating isinasabuhay ang ating debosyon at pamamanata sa Kaniya. Dinarakila Siya ng mga nagsasabuhay ng kanilang debosyon at pamamanata sa Kaniya araw-araw.