ANG HANDOG NG MGA DUMARAKILA SA KANIYA

10 Agosto 2026 

Kapistahan ni San Lorenzo, diyakono at martir 

Ikalimang Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Nuestra Senora de la Buena Hora 

2 Corinto 9, 6-10/Salmo 111/Juan 12, 24-26 

Larawan: Jacopo Bassano (1510–1592), Santo Entierro (c. Between circa 1575 and circa 1625). El Greco Museum. Public Domain.

Nakasentro sa paghahandog ng sarili sa Diyos ang pagdiriwang ng Simbahan para sa araw na ito. Hindi madaling ihandog ang sarili sa Diyos. Mahirap itong gawin dulot ng mga hirap, pagsubok, tukso, at pag-uusig sa buhay dito sa lupa na hindi na mabilang gamit ang ating mga daliri dahil sa dami ng mga ito. Kapag ang ating mga sarili ay inihandog natin sa Diyos, hindi ito nangangahulugang magiging maginhawa ang ating buhay sa lupa. Subalit, bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang tatag ng Poong Jesus Nazareno, nararapat lamang gawin ito bilang tugon sa Kaniya na nagpasiyang huwag ipagkait sa atin ang buo Niyang sarili. 

Sa Unang Pagbasa, nangaral si Apostol San Pablo tungkol sa pagiging taos-puso. Ito ang laging hinahanap ng Diyos. Hinahanap Niya ang mga taos-pusong mag-aalay ng kanilang mga sarili sa Kaniya. Nais ng Diyos na maging taos-puso ang ating pasiyang ihandog ang ating mga sarili sa Kaniya. Sa Ebanghelyo, ang Poong Jesus Nazareno ay nangaral tungkol sa halaga ng pagiging taos-puso sa harapan ng Diyos. Katunayan, ginamit ng Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang sarili bilang halimbawa nito. Buong linaw Niyang inihayag na mamamatay Siya upang maligtas ang lahat ng tao. Ito ang kahulugan ng mga salitang Kaniyang bigkas sa Banal na Ebanghelyo: "Tandaan ninyo: malibang mahulog sa lupa ang butil ng trigo at mamatay, mananatili itong nag-iisa" (Juan 12, 24). Kahit na napakahirap, pinili pa rin ng Poong Jesus Nazareno na maging taos-puso. Namalas ito ng lahat sa Banal na Krus sa bundok ng Kalbaryo. 

Taos-pusong paghahandog ng sarili ang hanap ng Nuestro Padre Jesus Nazareno sa bawat isa sa atin. Kung paanong naging taos-puso Siya noong Kaniyang ipinasiyang ihandog ang Kaniyang sarili sa Banal na Krus para sa bawat isa sa atin, kailangan ring maging taos-puso ang ating pasiyang ihandog ang ating mga abang sarili sa Kaniya. Sa pamamagitan nito, mapapatunayang taos-puso ang ating pagdakila sa Kaniya. 

KASAMA NATIN ANG ATING DINARAKILA NANG TAOS-PUSO SA HIRAP AT GINHAWA

9 Agosto 2026 

Ika-19 na Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Ikaapat na Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Nuestra Senora de la Buena Hora

1 Hari 19, 9a. 11-13a/Salmo 84/Roma 9, 1-5/Mateo 14, 22-33 

Larawan: Alessandro Allori (1535–1607), St Peter Walking on the Water (c. 1590s). Uffizi Gallery via Web Gallery of Art. Public Domain. 

Ipinapaalala sa atin ng mga Pagbasa na hindi tayo pinababayaan ng ating dinarakila nang taos-puso. Hindi tayo pinababayaan ng Diyos. Bagkus, ang bawat isa sa atin ay lagi Niyang inaaruga, kinukupkop, sinasamahan, at ipinagsasanggalang. Sa hirap at ginhawa, lagi nating kasama ang Diyos. Patunay lamang ito na lubos nga Niya tayong pinahahalagahan.

Sa Unang Pagbasa, ipinadama ng Diyos ang Kaniyang presensya kay Propeta Elias na tumatakas mula kay Reyna Jezebel. Binalak ni Reyna Jezebel na patayin ang nasabing propeta matapos magtagumpay ang Diyos laban kay Baal na isang hamak na diyus-diyusan lamang sa Bundok ng Carmelo. Ang presensya ng Diyos sa Bundok ng Horeb ay nagdulot ng kapanatagan ng loob kay Propeta Elias. Sa Ikalawang Pagbasa, buong linaw na inihayag ni Apostol San Pablo na lubos siyang nalulungkot para sa kaniyang mga kababayan dahil ang Poong Jesus Nazareno ay hindi nila tinatanggap. Dahil dito, handa si Apostol San Pablo na tanggapin ang anumang sumpa mula sa Panginoong Jesus Nazareno alang-alang sa kanila. Hangad niyang maging mulat sila sa pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ni Jesus Nazareno na tunay nga namang dakila. Sa Ebanghelyo, iniligtas ng Poong Jesus Nazareno na naglalakad sa ibabaw ng tubig ang unang Santo Papa na si Apostol San Pedro mula sa pagkalunod. Kahit na sinabihan Niya si Apostol San Pedro na napakliit ang kaniyang pananalig, ipinasiya pa rin Niyang iligtas ang nasabing apostol. 

Buong linaw na inihayag sa Salmong Tugunan: "Pag-ibig Mo'y ipakita, iligtas kami sa dusa" (Salmo 84, 8). Isa lamang ang ipinahihiwatig ng mga salitang ito - ang Diyos ay hindi pabaya. Lagi Niya tayong sinasamahan dahil mahalaga tayo sa Kaniya. Manalig lamang tayo sa Kaniya. Ito ang Kaniyang pakiusap at hiling. 

Pinatutunayan ng Panginoong Diyos ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa para sa bawat isa sa atin sa pamamagitan ng Kaniyang walang sawang pagkupkop at pagkalinga sa atin. Hindi Niya tayo pinababayaan. Bagkus, lagi Niya tayong sinasamahan. 

HILING NG ATING DINARAKILA

8 Agosto 2026 

Paggunita kay Santo Domingo, pari 

Ikatlong Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Nuestra Senora de la Buena Hora 

Habacuc 1, 12-2, 4/Salmo 9/Mateo 17, 14-20 

Larawan: Jacopo Vignali (1592–1664), Vignali Madonna del Rosario. Church of Misericordia, San Casciano. Public Domain.

Nakasentro sa hiling ng Poong Jesus Nazareno ang mga Pagbasa. Hinihiling Niya na manalig tayo sa Kaniya nang taos-puso. Ito ang tangi Niyang pakiusap at hiling para sa bawat isa sa atin. Ang pasiyang manalig sa Kaniya nang taos-puso ay dapat nating isabuhay sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig na ito. Sa pamamagitan nito, lagi natin Siyang hinahandugan ng taos-pusong pagdakila. 

Buong linaw na inihayag sa Unang Pagbasa na kinakalinga ng Diyos ang lahat ng mga nananalig at sumusunod sa Kaniya nang taos-puso. Hindi Niya sila pababayaan. May hangganan ang mga hirap, pagsubok, tukso, at pag-uusig sa buhay sa lupa. Ang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos ay mananaig sa huli. Kung ang Diyos ay iibigin, susundan, pananaligan, at sasambahin nang taos-puso hanggang sa huli, matatamasa nating lahat ang bunga ng Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na walang iba kundi ang biyaya ng buhay na walang hanggan. Sa Ebanghelyo, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay nangaral sa mga alagad tungkol sa halaga ng pagkakaroon ng dalisay na pananalig sa Diyos matapos palayasin ang demonyo mula sa isang batang lalaking sinasapian nito. 

Isa lamang ang hiling at pakiusap ng Poong Jesus Nazareno. Manalig sa Kaniya nang taos-puso. Lagi rin nating dapat isabuhay ang pasiyang ito. Sa pamamagitan nito, lagi natin Siyang hinahandugan ng taos-pusong pagdakila. Kinalulugdan Niya nang lubos ang sinumang gumagawa nito. Pagbigyan nawa natin ang Kaniyang hiling. 

DAKILAIN SIYA NANG TAOS-PUSO, KAHIT NAPAKAHIRAP

7 Agosto 2026 

Biyernes ng Ika-18 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikalawang Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Nuestra Senora de la Buena Hora

Nahum 2, 1. 3; 3, 1-3. 6-7/Deuteronomio 32/Mateo 16, 24-28 

Larawan: Painting by Alonso Cano depicting Christ Carrying the Cross (c. 17th century). Public Domain.

"Nasa pasya ng Maykapal ang buhay at kamatayan" (Deuteronomio 32, 39k). Sa mga salitang ito mula sa Salmong Tugunan nakatuon ang pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito. Muling ipinapaalala sa atin ng Inang Simbahan na nagmumula lamang sa Diyos ang ating buhay. Ang buhay ay sagrado dahil ipinagkaloob sa atin ng Diyos ang biyayang ito. Kaya naman, bilang tugon, dapat lagi nating ilaan sa pag-aalay ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ng Diyos ang Kaniyang pagkasuklam sa Israel dahil hindi nila pinili Siya. Kahit na hinirang at itinalaga ng Diyos ang bayang Israel upang maging Kaniya, hindi nila Siya dinakila nang taos-puso. Bagkus, ipinasiya ng bayang Israel na patayin ang mga propetang hinirang at itinalaga ng Diyos. Kasamaan ang pinili nilang gawin. Hindi nila pinairal ang pagdakila sa Diyos. Dahil dito, nagalit nang lubusan ang Diyos. Sa Ebanghelyo, inihayag ng Poong Jesus Nazareno na hindi magiging madali o maginhawa ang buhay para sa mga nagnanais sumunod sa Kaniya. Hindi nagpaligoy-ligoy ang Poong Jesus Nazareno tungkol sa katotohanan ng pagsunod sa Kaniya. Ang bawat isa sa atin ay may mga krus sa buhay. Dapat nating pasanin ang mga ito. 

Kung bukal sa ating mga puso at loobin ang ating pagdakila sa Panginoon, lagi nating dapat tupdin at sundin ang Kaniyang mga utos. Mahirap man ito gawin, gawin pa rin natin ito. Ito ang magpapatunay na tunay ngang taos-puso ang ating paghandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniyang Ngalan. 

PATUNAY NG ATING PAGDAKILA SA KANIYA

6 Agosto 2026

Kapistahan ng Pagliliwanag sa Bagong Anyo ng Panginoon (A) 

Unang Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Nuestra Senora de la Buena Hora 

Daniel 7, 9-10. 13-14/Salmo 96/2 Pedro 1, 16-19/Mateo 17, 1-9 

Larawan: Pedro Atanasio Bocanegra (1638–1689), The Transfiguration of Christ (c. 17th century). National Museum of Sculpture. Public Domain. 

Ang pagninilay ng Inang Simbahan para sa araw na ito ay nakasentro sa mga salitang binigkas ng Amang nasa langit sa Banal na Ebanghelyo. Sa salaysay ng kaganapang itinampok at inilahad sa Ebanghelyo, nagbigay ng isang napakahalagang utos para sa lahat ang Amang nasa langit. Inihayag ng Amang nasa langit ang utos na ito: "Ito ang minamahal Kong Anak . . . Pakinggan ninyo Siya!" (Mateo 17, 5). Hindi lamang para sa tatlong alagad na isinama ng Nuestro Padre Jesus Nazareno sa bundok ang nasabing utos. Bagkus, ang nasabing utos ay para sa lahat ng tao. 

Nakita ng tatlong alagad na sina Apostol San Pedro, Santo Santiago, at San Juan sa banal na bundok sa mga sandaling yaon kung ano ang nakita ng propetang si Daniel sa kaniyang pangitain na ibinahagi niya sa Unang Pagbasa. Ang kadakilaan ng Poong Jesus Nazareno bilang tunay na Diyos ay nakita nila sa banal na bundok. Nagpatotoo tungkol sa sandaling ito ang isa sa mga alagad na naroon sa banal na bundok nang maganap ang pagbabagong-anyo ng Poong Jesus Nazareno na walang iba kundi ang unang Santo Papa ng Simbahan na si Apostol San Pedro sa Ikalawang Pagbasa. Hindi isang karaniwang tao lamang ang Poong Jesus Nazareno. Bagkus, tunay nga Siyang Diyos na nagpasiyang maging tunay na tao upang tayong lahat ay mailigtas. Dagdag pa ng mang-aawit sa Salmong Tugunan, tunay nga Siyang Hari (Salmo 96, 1a at 9a). 

Bilang patunay ng ating taos-pusong pagdakila sa Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang utos ng Amang nasa langit sa Ebanghelyo ay dapat nating tuparin at sundin. Lagi natin Siyang pakinggan at sundin nang taos-puso. Pahintulutan natin Siyang maghari sa ating mga puso. Mamuhay tayo para sa Kaniya. 

MAPAGKALINGA ANG ATING DINARAKILA

2 Agosto 2026 

Ika-18 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Isaias 55, 1-3/Salmo 144/Roma 8, 35. 37-39/Mateo 14, 13-21 

Larawan: Francisco Herrera the Elder (1576–1656), Multiplicación de los panes y los peces (c. 17th century). Royal Academy of Fine Arts of San Fernando. Public Domain.  

Nakasentro sa habag at awa ng Diyos para sa lahat ang mga Pagbasa. Dahil sa habag at awa ng Diyos na tunay ngang kahanga-hanga at dakila, walang sawa Niya tayong kinakalinga. Hindi Siya tumitigil sa pagkalinga sa atin. Kahit na hindi na mabilang ang mga kasalanang nagawa natin laban sa Kaniya, lagi pa rin Niya tayong kinakalinga. Sa pamamagitan nito, pinatutunayan ng Diyos na mahalaga tayo sa Kaniya. Ganyan Niya tayo kahalaga sa Kaniya. Iniibig, kinaawaan, at kinahahabagan tayo ng Diyos. 

Ang lahat ng tao ay inanyayahan ng Panginoong Diyos na lumapit sa Kaniya nang sa gayon ay makasumpong sila ng tunay na pagkain at inumin sa Unang Pagbasa. Hindi pinababayaan ng Panginoong Diyos ang lahat ng tao. Lagi Niya silang kinakalinga at inaaruga bilang patunay ng Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang kahanga-hanga at dakila. Kahit na paulit-ulit tayong nagkakasala laban sa Kaniya, lagi pa rin Niyang isinasaisip ang ating ikabubuti. Wala Siyang hinahangad kundi ang ating ikabubuti. Nakasentro rin sa paksang ito ang pangaral ng apostol at misyonerong dakila na si Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Isinalungguhit ng dakilang apostol at misyonerong ito ang kadakilaan ng pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos para sa lahat. Sa Ebanghelyo, gumawa ng isang himala ang Nuestro Padre Jesus Nazareno - pinarami Niya ang limang tinapay at dalawang isda upang makakain ang limanlibo. 

Gaya ng ipinahayag nang buong linaw sa Salmong Tugunan, "Pinakakain Mong tunay kaming lahat, O Maykapal" (Salmo 144, 16). Hindi maramot ang Diyos. Bagkus, lagi tayong kinakalinga at inaaruga ng Diyos. Patunay lamang ito ng Kaniyang pag-ibig, habag, at awa na tunay ngang dakila. 

Laging nasa isipan ng Diyos ang ating ikabubuti. Ito ang dahilan kung bakit hindi Siya nagsasawang kalingain at arugain tayo. Sa pamamagitan nito, pinatutunayan Niya ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. 

AD MAIOREM DEI GLORIAM

31 Hulyo 2026

Paggunita kay San Ignacio de Loyola, pari 

Jeremias 26, 1-9/Salmo 69/Mateo 13, 54-58 

Larawan: Juan de Valdés Leal (1622–1690), Visión de San Ignacio de Loyola en las calles de Roma (c. 1660). Museo de Bellas Artes de Sevilla. Public Domain.

"Hindi ba ito ang anak ng karpintero? Hindi ba si Maria ang Kaniyang ina . . . Saan Niya natutunan ang lahat ng ito?" (Mateo 13, 55-56). Ang mga ito ay ilan lamang sa mga tanong ng mga taga-Nazaret matapos nilang pakinggan ang pangaral ng Mesiyas at Manunubos na ipinangako na walang iba kundi ang Nuestro Padre Jesus Nazareno sa sinagoga sa Nazaret noong dumalaw Siya roon sa salaysay ng kaganapang itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Ang Nuestro Padre Jesus Nazareno ay hindi nila tinanggap dahil isa lamang Siyang karaniwang tao sa kanilang paningin. 

Gaya ni Propeta Jeremias sa Unang Pagbasa, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay hindi tinanggap ng Kaniyang mga kababayan sa Nazaret. Sa halip na buksan ang mga isipan at puso nila sa Kaniya, pinili nilang patigasin ang mga ito. Kasing-tigas ng bato at bakal ang kanilang mga puso at isipan. Hindi nila matanggap na ang Poong Jesus Nazareno ay hindi pangkaraniwan.

Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno, ano ang dapat nating gawin? Sabi nga ng isang kasabihang naiuugnay kay San Ignacio de Loyola, gawin natin ang lahat para sa higit na ikadarakila ng Panginoong Diyos. Lagi nating handugan ng taos-pusong pagdakila ang Diyos sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Tiyakin nating namumuhay tayo para sa Panginoon. Ibinigay Niya ang Kaniyang sarili sa atin. Kaya naman, ibigay natin sa Kaniya ang ating mga sarili.

Pinaalalahanan tayo ng Simbahan sa araw na ito na dapat palagi nating handugan ng taos-pusong pagdakila ang Diyos. Tiyaking nating namumuhay tayo para sa Diyos. Sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa, ang Diyos ay lagi nating dapat dakilain sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa.