LAGING NAGBIBIGAY NG PAGKAKATAONG MAGING BANAL ANG ATING DINARAKILA

27 Pebrero 2026 

Biyernes sa Unang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda 

Ezekiel 18, 21-28/Salmo 129/Mateo 5, 20-26

Larawan: Bernhard Strigel (1460–1528), Christ Before the High Priest (c. 1500). Walters Art Museum. Public Domain. 

Bagamat nalugmok ang tao sa kasalanan dahil pagsuway nina Adan at Eba sa utos sa kanila ng Panginoong Diyos na huwag kainin ang bunga mula sa punongkahoy na nagbibigay ng karunungan tungkol sa kabutihan at kasamaan, hindi sila pinabayaang tuluyang mapahamak. Kumilos ang Panginoong Diyos. Ito ang ipinahiwatig ng unang ginawa ng Panginoong Diyos matapos suwayin nina Adan at Eba ang iniutos Niya sa kanila. Ang unang ginawa ng Panginoong Diyos ay hanapin sila (Genesis 3, 8). Hindi hadlang ang kasalanang nagawa nila upang hanapin sila ng Panginoong Diyos. 

Ang mga Pagbasa ay nakatuon sa paghahanap ng Diyos sa sangkatauhan. Hindi Niya pinabayaang mapahamak nang tuluyan ang sangkatauhan. Bagkus, ipinasiya Niyang kumilos at gumawa ng paraan upang tubusin ang sangkatauhan. Sa Unang Pagbasa, itinampok at inilahad ang paliwanag ng Diyos tungkol sa Kaniyang pasiya. Hindi Niya ninanais ang kapahamakan ng sangkatauhan, lalung-lalo na ang mga makasalanan. Gaano man karami at katindi ang mga kasalanang kanilang isinagawa, ang Diyos ay laging handang magpakita ng Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa sa mga taos-pusong nagsisisi at nagbabalik-loob sa Kaniya. Ang pangaral ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo ay nakasentro sa pagpasok sa kaharian ng Diyos. May oportunidad at pagkakataong makapasok sa kaharian ng Diyos sa langit ang bawat tao sa lupa. Kahit ang mga makasalanan, mayroon silang pagkakataong tahakin ang landas ng kabanalan. Dapat lamang nilang pagsisihan at talikdan ang kanilang mga makasalanang pamumuhay nang taos-puso at sundin ang kalooban ng Diyos. Ito ang hinahanap ng Diyos sa atin. 

Maging panalangin nawa ng bawat isa ang mga salita sa Salmong Tugunan: "Hiling nami'y Iyong limutin tanang kasalanan namin" (Salmo 129, 3). Lagi nating hilingin sa Diyos nang may taos-pusong kababaang-loob na ipakita sa ating lahat na nagkasala sa Kaniya nang paulit-ulit ang Kaniyang kahanga-hangang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na naglilinis at dumadalisay sa atin. Ito ang magdudulot ng tuwa, galak, at ligaya sa Kaniya. 

Tunay ngang kahanga-hanga ang ating dinarakila na walang iba kundi ang Diyos. Sa kabila ng ating mga nagawang kasalanan laban sa Kaniya, hindi tayo sinusukuan. Bagkus, lagi Niya tayong binibigyan ng pagkakataong maging banal at kalugud-lugod sa Kaniyang paningin. Hinahanap Niya tayo upang ipagkaloob ito sa atin. 

KAGITINGAN NG MGA TUNAY NA DUMARAKILA SA POONG JESUS NAZARENO

25 Pebrero 2026 

Miyerkules sa Unang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda 

Ika-40 Anibersaryo ng Himagsikan ng Lakas ng Bayan sa EDSA 

Jonas 3, 1-10/Salmo 50/Lucas 11, 29-32 

Buong linaw na inihayag ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo kung paanong ang tunay Niyang pagkakilanlan bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na nagmula sa langit ay mapapatunayan. Kung paanong nanatili sa loob ng tiyan ng dambuhalang isda sa loob ng tatlong araw at tatlong gabi si Propeta Jonas, gayon din naman, ang Poong Jesus Nazareno ay mamamatay sa Krus na Banal sa Kalbaryo at ihihimlay sa libingan matapos ito ngunit sa ikatlong araw ay mabubuhay Siyang mag-uli. Nahayag ang kahanga-hangang kadakilaan ng Poong Jesus Nazareno bilang tunay na Diyos at Hari sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay.

Ang mga naganap matapos ang propetang si Jonas ay iluwa ng dambuhalang isda ay itinampok at inilahad sa salaysay sa Unang Pagbasa. Sumunod sa kalooban ng Diyos si Propeta Jonas. Tinupad na niya ang misyong ibinigay sa kaniya ng Diyos. Hindi na niya pinagtaguan o tinakasan ang Diyos. Buong linaw na inihayag ni Propeta Jonas sa lahat ng mga taga-Ninive na silang lahat ay parurusahan ng Kataas-taasang Diyos sa pamamagitan ng paggunaw sa nasabing lunsod sa loob ng tatlong araw. Dahil dito, maging ang hari ng nasabing lunsod ay nagsimulang mag-ayuno at magsuot ng sako bilang tanda ng kanilang taos-pusong pagsisisi at pagbabalik-loob. Nakiusap sila sa Diyos na kaawaan, kahabagan, at patawarin silang lahat sa pamamagitan nito. Hindi tinuloy ng Diyos ang paggunaw sa lunsod bilang tugon sa kanilang pagbabalik-loob. Gaya ng sabi sa Salmong Tugunan, ang Diyos ay tunay ngang nalulugod sa mga may kababaang-loob at dalisay na puso. 

Hindi nananatiling tahimik sa gitna ng pang-aapi, katiwalian, karahasan, at kawalan ng katarungan sa lipunan ang mga tunay na dumarakila sa tunay na Diyos at Hari na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno. Ang mga tunay na dumarakila sa Poong Jesus Nazareno ay hindi takot tumindig para sa Kaniya. Ipinapahayag nila nang buong lakas sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa ang katotohanan. Sumusunod pa rin sila sa Kaniyang kalooban, gaano man kahirap itong gawin dulot ng kawalan ng katarungan. Nananalangin rin sila sa Kaniya nang buong kataimtiman at kababaang-loob na kaawaan at kahabagan ang lipunan. 

DAKILAIN SIYA NANG TAOS-PUSO SA HARAP NG MGA TUKSO

22 Pebrero 2026 

Unang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay (A) 

Genesis 2, 7-9; 3, 1-7/Salmo 50/Roma 5, 12-19 (o kaya: 5,12. 17-19)/Mateo 4, 1-11 

Larawan: Thomas Cole (1801–1848), Angels Ministering to Christ in the Wilderness (c. 1843). Worcester Art Museum. Public Domain. 

Ang salaysay ng pagtukso ng demonyo sa Mahal na Poong Jesus Nazareno ay laging itinatampok at inilalahad sa Ebanghelyo sa bawat pagdiriwang ng Banal na Misa para sa Unang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay na kilala rin sa tawag na Kuwaresma. Buong linaw na isinalungguhit sa salaysay ng nasabing kaganapan sa buhay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang tagumpay sa gitna ng Kaniyang pisikal na kahinaan sa mga sandaling yaon. Hindi Siya nagpadaig at nagpatalo sa demonyo na tumukso sa Kaniya. Sa halip na bumigay sa mga tukso ng demonyo, ang kaaway, pinili pa rin ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na manatiling tapat sa kalooban ng Ama. 

Itinatampok at inilalahad ang salaysay ng nasabing kaganapan mula sa Ebanghelyo ni San Mateo sa taong ito. Kapansin-pansin ang nasasaad sa wakas ng salaysay ng pagtukso sa Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo ni San Mateo. Ang mga anghel ay bumaba mula sa langit upang paglingkuran ang Poong Jesus Nazareno pagkaalis ng demonyo. Matapos pagtagumpayan ang tatlong tukso ng demonyo, dinakila Siya ng mga anghel sa pamamagitan ng paglingkod sa Kaniya. Sa pamamagitan ng pagsugo sa mga anghel sa lupa upang paglingkuran ang Poong Jesus Nazareno, ipinahayag ng Amang nasa langit nang buong linaw na tunay nga Siyang nalulugod at nasisiyahang lubos sa Kaniyang Bugtong na Anak. Pinatunayan ng Ama sa pamamagitan nito ang Kaniyang sinabi noong ang Poong Jesus Nazareno na Kaniyang Bugtong na Anak ay umahon mula sa tubig ng Ilog Jordan matapos Siyang binyagan ng tagapagpauna na walang iba kundi si San Juan Bautista (Mateo 3, 17; Marcos 1, 11; Lucas 3, 22). 

Niloob ng Ama na bumaba mula sa langit ang mga anghel upang paglingkuran ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Kaniyang Bugtong na Anak na si Jesus Nazareno bilang tugon sa pasiya ng Kaniyang Bugtong na Anak na dakilain Siya nang taos-puso. Dahil dinakila Siya ng Kaniyang Bugtong na Anak nang taos-puso sa pamamagitan ng pagiging tapat sa Kaniya, dinakila rin ng Amang nasa langit ang Kaniyang Bugtong na Anak. 

Buong linaw na inihayag ni Apostol San Pablo sa kaniyang pangaral na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa na dahil ipinasiya ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na dakilain ang Ama sa pamamagitan ng pagsunod sa Kaniyang kalooban nang may taos-pusong katapatan, ang dakilang biyaya ng pagliligtas ng Diyos ay dumating sa daigdig. Ginawa ito ng Diyos bilang tugon sa pagkalugmok ng tao sa kasalanan dahil ang Kaniyang utos ay sinuway nina Adan at Eba, gaya ng buong linaw na inilarawan sa salaysay ng sandaling ito na itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa. Inilaan ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan ang kaniyang papuring awitin sa Diyos upang ilarawan ang dahilan kung bakit Niya itong ipinasiyang gawin - ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Katunayan, hindi Niya ito ipinagkakait sa lahat ng mga lalapit sa Kaniya nang may taos-pusong kababaang-loob upang ito ay hilingin mula sa Kaniya. 

Gaano man katindi at kalupit ang mga hirap, sakit, pagsubok, at tukso sa buhay sa lupa, manatili tayong tapat sa Diyos. Dapat ring maging bukal sa ating mga puso ang ating pasiyang manatiling tapat sa Kaniya. Ipahayag natin sa bawat sandali ng ating pansamantalang pananahan at paglalakbay sa lupa ang ating taos-pusong pasiyang maging tapat sa Kaniya sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Dinarakila ng bawat isa sa atin ang Panginoon sa pamamagitan ng ating taos-pusong katapatan sa Kaniya, gaano man kahirap ito gawin. Ang mga tukso sa buhay sa daigdig ay hindi dapat maging hadlang sa pagiging tapat sa Diyos. 

Kung tunay tayong mga deboto ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, lagi natin Siyang dadakilain nang taos-puso sa pamamagitan ng pagiging tapat sa Kaniya. Ito ay ating maipapahayag sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Gaano man kahirap ito gawin, gagawin pa rin natin ito. Tunay nga Siyang nalulugod sa mga tapat sa Kaniya sa hirap at ginhawa. 

NAGMUMULA SA MGA TAPAT SA DIYOS ANG TAOS-PUSONG PAGDAKILA SA KANIYA

20 Pebrero 2026 

Biyernes kasunod ng Miyerkules ng Abo 

Isaias 58, 1-9a/Salmo 50/Mateo 9, 14-15 

Larawan: Jacques de l'Ange (f 1630 – 1650), The taking of Christ (c. Between 1640 and 1644). Museo di Capodimonte. Public Domain.

"Maaari bang magdalamhati ang mga panauhin sa kasalan habang kasama nila ang lalaking ikinasal? Kapag wala na Siya, saka pa lamang sila mag-aayuno" (Mt 9, 15). Sa pamamagitan ng mga salitang ito na Kaniyang binigkas sa mga alagad ng Kaniyang kamag-anak na si San Juan Bautista bilang tugon sa kanilang tanong tungkol sa pag-aayuno na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo, ang Panginoong Jesus Nazareno ay nagpakilala ng sarili. Isinalungguhit Niya nang buong linaw sa pamamagitan ng mga salitang ito na Siya ang tinutukoy ni San Juan Bautista sa kaniyang mga pangaral sa Ilog Jordan. Ang takdang panahon na tinukoy sa mga pangaral na ito ay sumapit na rin sa wakas. Dumating na rin sa wakas ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Panginoong Jesus Nazareno, ang Bugtong na Anak ng Diyos.   

Bukod sa pagpapakilala ng Kaniyang sarili bilang ipinangakong Mesiyas na nagmula sa langit sa pamamagitan ng paggamit ng larawan ng isang kasal, buong linaw ring inilarawan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno kung ano ang Kaniyang misyon bilang Mesiyas at Manunubos na ipinangako. Sa Ingles na salin ng talatang ito, ang salitang ginamit ay "taken away from them." Ang literal na kahulugan ng mga salitang ito ay "dinakip," kung babasahin natin ito sa konteksto ng misyon ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Dadakipin Siya ng Kaniyang mga kaaway upang ipapapatay sa hinirang at itinalaga ni Tiberio Cesar, ang emperador ng Roma noong mga araw na yaon, upang pamahalaan ang Judea bilang gobernador na walang iba kundi si Poncio Pilato. Kahit na pinagkaitan nila ng katarungan ang Mahal na Poong Jesus Nazareno, tinanggap pa rin Niya ang mga ito dahil ito ang Kaniyang misyon bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na bumaba mula sa langit. 

Inilarawan sa mga Pagbasa kung ano ang dapat nating gawin bilang tugon sa pasiya ng Poong Jesus Nazareno na bumaba mula sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit nang kusang-loob upang maging ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Bilang tugon, dapat nating ialay ang ating mga sarili sa Kaniya bilang tanda ng ating walang maliw na katapatan sa Kaniya. Sa pamamagitan nito, dinarakila natin Siya nang taos-puso. Nararapat lamang na gawin ito. 

Sa Unang Pagbasa, buong linaw na inihayag ng Panginoong Diyos sa pamamagitan ni Propeta Isaias kung ano ang Kaniyang hinahanap. Mga pusong dalisay at tapat ang Kaniyang hinahanap. Ito rin ang aral na buong linaw na isinasalungguhit sa Salmong Tugunan. Nalulugod ang Panginoong Diyos sa mga tunay na matapat sa Kaniya. Ang kanilang mga salita at gawa ang nagpapatunay ng kanilang katapatan sa Kaniya. 

Hindi napilitan ang Poong Jesus Nazareno na bumaba mula sa langit upang maging ipinangakong Mesiyas at Manunubos na magliligtas sa lahat. Dahil dito, hindi dapat maging pilit ang ating pasiyang maging tapat sa Kaniya. Sa pamamagitan ng pagiging tapat sa Kaniya nang taos-puso, dinarakila natin Siya nang taos-puso. 

BUSILAK ANG MGA PUSO AT LOOBIN NG MGA DUMARAKILA SA KANIYA

18 Pebrero 2026 

Miyerkules ng Abo 

Joel 2, 12-18/Salmo 50/2 Corinto 5, 20-6, 2/Mateo 6, 1-6. 16-18 

Larawan: John Martin (1789–1854), Repentance of Nineveh (c. 1840). Yale University Art Gallery. Public Domain.

Sa unang araw ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay na tiyak na mas kilala ng marami bilang panahon ng Kuwaresma, ang Miyerkules ng Abo, buong linaw na isinasalungguhit ng Simbahan kung gaano kahalaga para sa ating lahat ang pagkakaroon ng isang pusong malinis, busilak, at dalisay. Katunayan, ito ang dahilan kung bakit ang panawagan ng Inang Simbahan sa atin sa buong taon, lalung-lalo na tuwing sasapit ang panahon ng Kuwaresma, ay magsisi at tumalikod sa kasalanan. Dinudungisan at dinudumihan ng kasalanan ang mga puso at loobin ng bawat isa sa atin. Ang natatanging paraan upang ang ating mga puso at loobin ay maging malinis, busilak, at dalisay ay walang iba kundi ang magbalik-loob sa Diyos nang taos-puso. 

Nakasentro sa halaga ng taos-pusong pagsisisi at pagbabalik-loob sa Diyos ang mga salita sa Unang Pagbasa. Ipinaliwanag ni Apostol San Pablo nang buong linaw kung bakit hindi dapat ipagpaliban ang pagiging bukas sa pagdalisay ng Diyos sa ating mga puso at loobin sa kaniyang pangaral na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa. Ang pangaral ng Panginoong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo ay nakatuon sa pagiging taimtim ng ating pamamanata, pagdedebosyon, pagsamba, at pagtahak sa landas ng kabanalan. Dapat maging taimtim at tapat ang ating pasiyang gawin ito. 

Hinihintay ng Poong Jesus Nazareno ang ating taos-pusong pagsisi at pagtalikod sa kasalanan at pagbabalik-loob sa Kaniya. Pagsisihan at talikdan ang kasalanan. Ating lapitan Siya, ang bukal ng dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa, nang may kababaang-loob. Buksan natin ang ating mga puso at loobin sa Kaniya nang sa gayon ay gawin Niyang banal, malinis, busilak, at dalisay ang mga ito. Kapag ginawa natin ito, magiging busilak at dalisay ang ating pagdakila sa Kaniya. 

DINARAKILA SIYA NG MGA TAPAT SA KANIYA

17 Pebrero 2026 

Martes ng Ikaanim na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Kapistahan ng Kabanal-Banalang Mukha ni Jesus Nazareno 

Santiago 1, 12-18/Salmo 93/Marcos 8, 14-21 

Larawan: El Greco (1541–1614), La Verónica con la Santa Faz (c. 1580). Museum of Santa Cruz. Public Domain.

Ang mga Pagbasa para sa araw na ito ay nakasentro sa katapatan sa Diyos. Sa mga tapat sa Diyos nagmumula ang taos-pusong pagdakila. Nalulugod ang Diyos sa lahat ng mga tapat sa Kaniya hanggang sa huli. Lagi nilang inihahayag sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa ang kanilang katapatan sa Kaniya. Dinarakila nila Siya sa pamamagitan ng kanilang pasiyang manatiling tapat sa Kaniya. 

Buong linaw na inihayag ni Apostol Santo Santiago sa Unang Pagbasa na mapapalad ang mga tapat sa Diyos sa kabila ng mga pagsubok sa buhay sa lupa. Ito rin ang aral na isinalungguhit sa papuring awiting itinampok at inilahad sa Salmong Tugunan. Sa Ebanghelyo, isinalungguhit ng Poong Jesus Nazareno ang halaga ng pagiging tapat at dalisay sa pagsasabuhay ng kanilang pasiyang manalig at umasa sa Diyos. Ang mga tapat at dalisay sa pagsasabuhay ng kanilang pasiyang manalig, sumamba, at umasa sa Panginoong Diyos sa bawat sandali ng kanilang pansamantalang paglalakbay at pamamalagi sa lupa ay dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. 

Nais ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na maging tapat tayo sa ating debosyon at pamamanata sa Kaniya. Ito ay lagi nating magagawa sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Bilang Kaniyang mga deboto, tuparin at sundin natin nang taos-puso ang hiling at pakiusap na ito na nagmumula lamang sa Kaniya. 

HINDI LAMANG SA PAMAMAGITAN NG MGA SALITA NATIN SIYA DINARAKILA

15 Pebrero 2026 

Ikaanim na Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Sirak 15, 16-21 (gr. 15-20)/Salmo 118/1 Corinto 2, 6-10/Mateo 5, 17-37 (o kaya: 5, 20-22a. 27-28. 33-34a. 37) 

Larawan: Giovanni Battista Tiepolo (1696–1770), Christ in the Garden of Gethsemane (c. After 1753). Hamburger Kunsthalle. Taken by anagoria. Public Domain.

"Mapalad ang sumusunod sa utos ng Poong Diyos" (Salmo 118, 1b). Buong linaw na inilarawan ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan ang temang binibigyan ng pansin at pinagninilayan ng Inang Simbahan sa Linggong ito sa pamamagitan ng mga salitang ito. Lagi nating dapat sundin ang Diyos. Kapag lagi natin itong gagawin, ang Diyos ay lagi nating dinarakila nang taos-puso. 

Nakasentro sa pagsunod sa Diyos ang mga salita sa Unang Pagbasa. Buong linaw na isinasalungguhit sa mga salita sa Unang Pagbasa ang halaga ng pagsunod sa mga utos at loobin ng Diyos. Pinatutunayan ng mga sumusunod sa mga utos at loobin ng Diyos ang kanilang taos-pusong katapatan sa Kaniya. Ang Diyos ay dinarakila ng mga tapat sa Kaniya. Sa Ikalawang Pagbasa, itinuon ni Apostol San Pablo sa panukala ng Kataas-taasang Diyos ang kaniyang pangaral. Dahil sa Kaniyang pag-ibig, habag, at awa, ipinasiya Niyang ihayag ang nasabing panukala sa tanan. Tampok sa salaysay sa Ebanghelyo ang pangaral ng Nuestro Padre Jesus Nazareno. Napakahirap sundin ang mga itinuro Niya sa pangaral na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Subalit, kung bukal nga sa ating mga puso at loobin ang ating debosyon at pamamanata sa Kaniya, gaano man kahirap itong gawin, susundin pa rin natin ang Kaniyang kalooban. 

Ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay dinarakila nang taos-puso ng lahat ng mga sumusunod sa Kaniya nang buong katapatan hanggang sa huli. Sa pamamagitan ng palagiang pagsunod sa Kaniyang mga utos at loobin, ang tapat, dalisay, at busilak na debosyon at pamamanata sa Kaniya na nagpasan ng Krus na Banal ay naisasabuhay.