BIYAYANG KALOOB SA MGA DUMARAKILA SA KANIYA NANG TAOS-PUSO

Pagninilay sa Pitong Huling Wika ng Mahal na Poong Jesus Nazareno 

Ikalawang Wika (Lucas 23, 43): 

"Sinasabi Ko sa iyo: Ngayon di'y isasama Kita sa Paraiso." 

Larawan: Titian (1490–1576), Christ and the Good Thief (c. 1566). Pinacoteca Nazionale di Bologna. Public Domain.

Mula noong dinakip Siya sa Halamanan ng Hetsemani, ang Poong Jesus Nazareno ay tumanggap ng maraming masasakit na salita. Walang tigil Siyang nilait at kinutya ng Kaniyang mga kaaway. Ang mga hirap, sakit, at pagdurusang Kaniyang binata noong unang Biyernes Santo ay hindi lamang pisikal. Bagkus, nagbata rin Siya ng emosyonal na mga hirap, sakit, at pagdurusa noong araw na yaon. Ito ay dulot ng walang tigil na panlalait at pangugutya ng Kaniyang mga kaaway. 

Lubos na nasaktan ang Poong Jesus Nazareno noong unang Biyernes Santo. Bukod sa pisikal na pagpapakasakit at pagdurusang binata Niya mula noong dinakip Siya sa Halamanan ng Hetsemani, nagbata rin Siya ng emosyonal na pagdurusa. Tunay nga namang durog na durog sa mga sandaling yaon ang Poong Jesus Nazareno. Kahit na pawang kabutihan at kabanalan lamang ang Kaniyang mga ginawa, itinakwil Siya ng tanan. Walang tigil ang panlalait at pangungutya ng Kaniyang mga kaaway. 

Subalit, habang naghihingalo Siya sa Krus na Banal na pinagpakuan sa Kaniya noong unang Biyernes Santo, nagkaroon ng isang sandaling naibsan ang lahat ng mga hirap at pagdurusang Kaniyang binabata. Kahit saglit lamang iyon, nakaranas ng aliw ang Poong Jesus Nazareno habang nakabayubay sa Krus na Banal. Dala ito ng taimtim at taos-pusong pagtitika ng salaring kilala sa tradisyon sa pangalang Dimas. 

Noong hiniling ni Dimas sa Mahal na Poong Jesus Nazareno na isama siya sa langit, agad siyang pinagbigyan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Ang dakilang biyaya ng buhay na walang hanggan ay hindi Niya ipinagkait kay Dimas. Ito ang Kaniyang tugon kay Dimas. Dahil ipinasiya ni Dimas na dakilain nang taos-puso ang Mahal na Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng kaniyang taos-pusong pagtitika, ipinagkaloob sa salaring si Dimas ang biyaya ng buhay na walang hanggan sa langit. 

Gaya ni Dimas, mayroon tayong pagkakataong makapiling si Jesus Nazareno sa langit kung saan Siya naghahari magpakailanman. Lagi nating dakilain Siya nang taos-puso sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Kinalulugdan Niya nang lubos ang mga dumarakila sa Kaniya nang may taos-pusong katapatan hanggang sa huli. Sa bawat oras at sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa, lagi natin Siyang piliin. Ihandog natin sa Kaniya ang nararapat, katulad ng ginawa ni Dimas. 

ANG KANIYANG KAHANGA-HANGANG KADAKILAAN

Pagninilay sa Pitong Huling Wika ng Mahal na Poong Jesus Nazareno

Unang Wika (Lucas 23, 34): 

"Ama, patawarin Mo sila, sapagkat hindi nila nalalaman ang kanilang ginagawa." 

Larawan: Antonio de Torres, The Elevation of the Cross (c. 1718). Los Angeles County Museum of Art. Public Domain. 

Nang dumating Siya sa daigdig, ang Poong Jesus Nazareno ay hindi nakatanggap ng taos-pusong pagdakila. Sa kabila ng kadakilaan Niyang tunay ngang kahanga-hanga, hindi Siya dinakila nang taos-puso ng mga tao. Kahit na naparito Siya sa lupa bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, walang naghandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. Poot at galit ang Kaniyang natanggap mula sa mga tao noong una Siyang dumating sa mundo bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. 

Mabuti ang pakay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno noong una Siyang pumarito sa lupa. Subalit, sa halip na handugan Siya ng taos-pusong pagdakila, ang tugon ng mga tao ay pagtatakwil at mga banta laban sa Kaniyang buhay. Bago sumapit ang unang Biyernes Santo, paulit-ulit na pinagtangkaan ang Kaniyang buhay. Hindi nila dinakila ang Mahal na Poong Jesus Nazareno nang taos-puso. Walang lumipas na sandali na hindi nila pinagtangkaan at pinagbantaan ang Kaniyang buhay. 

Ipinagkait nila sa Mahal na Poong Jesus Nazareno ang nararapat. Dala ng matinding poot at galit sa kanilang mga puso, agad nila Siyang itinakwil. Kahit na marami Siyang ginawang himala dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig para sa mga tao sa tatlong taon ng Kaniyang pampublikong ministeryo, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay hindi tinanggap at dinakila. Paulit-ulit nilang pinagtangkaan at pinagbantaan ang Kaniyang buhay. Isang halimbawa nito ay ang pagpupulong ng Sanedrin matapos buhayin ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang kaibigang si San Lazaro. 

Kaya naman, noong sumapit ang unang Biyernes Santo, sa bundok ng Kalabaryo na tinatawag ring Golgota, nagsaya nang lubusan ang mga kaaway ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Sa wakas, nagtagumpay sila sa kanilang planong ipapatay Siya. Ang lalaking ito na nagmula sa Nazaret ay hindi na magiging isang problema. Matatahimik na rin sila. Hindi na sila makakarinig ng mga balita tungkol sa mga pangaral at mga himala ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na kinapopootan nila nang lubos. Hindi na Siya tatawaging Mesiyas ng ilan. 

Habang nagsasaya nang lubos dahil ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay naipako na rin sa Krus, walang awa nila Siyang nilibak at kinutya. Sa pamamagitan nito, buong linaw nilang inihayag sa Mahal na Poong Jesus Nazareno ang kanilang pagtatakwil sa Kaniya. Para sa kanila, isa lamang Siyang mapagpanggap at lapastangan. Dahil dito, ang walang tigil na paglibak at pagkutya bilang tanda ng pagtakwil nila sa Kaniya ay tunay ngang nararapat. 

Bilang tugon sa walang tigil na paglilibak at pagkutya ng Kaniyang mga kaaway na paulit-ulit na nagbanta laban sa Kaniyang buhay hanggang sa sandaling ipinako Siya sa Krus na Banal, taimtim na nanalangin sa Amang nasa langit ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Kahit na sila mismo ang dahilan kung bakit naghirap at nagdusa Siya nang lubos mula sa sandaling dinakip Siya sa Halamanan ng Hetsemani hanggang sa makarating Siya sa bundok ng Kalbaryo na pasan-pasan ang Krus na pinagpakuan sa Kaniya, ipinasiya pa rin Niyang manalangin sa Amang nasa langit para sa kanila. Ang taimtim na panalangin ng Mahal na Poong Jesus Nazareno habang nakapako sa Krus ay ang biyaya ng pagpapatawad ng Amang nasa langit sa Kaniyang mga kaaway. 

Sa pamamagitan ng pananalangin para sa Kaniyang mga kaaway na walang tigil na lumilibak at kumukutya sa Kaniya, kahit na unti-unti Siyang nagdurusa hanggang sa mamatay Siya sa Krus na Banal, ipinamalas ng Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan bilang tunay na Diyos. Kahit na walang tigil nila Siyang nililibak at kinukutya, hindi Niya ipinagkait sa kanila ang Kaniyang habag at awa. Ito ang kahanga-hangang kadakilaan ng Poong Jesus Nazareno. 

SA HULI, ANG KADAKILAAN NG DIYOS AY MAGTATAGUMPAY

Pagninilay sa Pitong Hapis ng Mahal na Birheng Maria 

Ikapito at Huling Hapis: Ang Paglilibing sa Poong Jesus Nazareno
(Mateo 27, 57-61; Marcos 15, 42-47; Lucas 23, 50-56; Juan 19, 38-42) 

Larawan: Attributed to Willem van Herp (circa 1613/1614–1677), The Entombment of Christ (c. Between 1626 and 1677). Artcurial Paris auction of 13 November 2018 lot 47. Public Domain. 

Ang huling kaganapan ng unang Biyernes Santo ay walang iba kundi ang paglilibing sa Bugtong na Anak ng Diyos at Ikalawang Persona ng Banal na Santatlo na namatay bilang handog para sa ikapagpapatawad ng mga kasalanan. Matapos ang Kaniyang pagtupad sa Kaniyang misyon at tungkulin bilang Kordero ng Diyos sa pamamagitan ng Kaniyang paghahandog ng sarili sa Banal na Krus sa bundok ng Kalbaryo na kilala rin sa tawag na Golgota, inilibing ang Kaniyang bangkay. 

Puspos ng matinding hapis at sakit ang puso ng Mahal na Inang si Mariang Birhen sa mga sandaling ito. Katunayan, ang kaniyang puso ay puspos na ng matinding hapis at sakit noon pang umaga ng unang Biyernes Santo. Walang sandaling lumipas na hindi naramdaman ng Mahal na Birheng Maria ang tindi ng hapis at sakit na pumuspos sa kaniyang puso. Tila, habang lumilipas ang bawat segundo, minuto, at oras, ang hapis at sakit na pumuspos sa kaniyang puso ay lalong sumasakit. Lalong nadadagdan ang hapis at sakit na pumuspos sa kaniyang puso. Kahit na ang Poong Jesus Nazareno ay inilibing na, patindi pa rin ng patindi ang hapis at sakit sa kaniyang Puso. 

Kahit puspos ng matinding hapis at sakit, ang Mahal na Birheng Maria ay puno pa rin ng pag-asa. Mahahayag ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos kasunod ng mga hapis at sakit. Ang mga hapis at sakit ay pansamantala lamang dahil papawiin ito ng Diyos sa sandaling ihahayag Niya ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan. 

KAPALIT NG PAGHAHAYAG NG KADAKILAAN

Pagninilay sa Pitong Hapis ng Mahal na Birheng Maria 

Ikaanim na Hapis: Ibinaba mula sa Krus ang Bangkay ni Jesus Nazareno 

Larawan: Antonio Bellucci (1654–1726), Pieta (c. Between 1692 and 1694). National Gallery of Slovenia. Public Domain. 

Matapos malagot ang hininga ng Poong Jesus Nazareno habang nakapako sa Banal na Krus, ibinaba mula sa Banal na Krus ang Kaniyang bangkay upang ilibing. Kahit na tapos na ang pagdurusa ng Poong Jesus Nazareno, nagpatuloy pa rin ang tahimik na pagdurusa ng Mahal na Birheng Maria. Napakasakit para sa Mahal na Birheng Maria ang sandaling ito. Wala nang hininga ang Kaniyang Anak. Ang kaniyang tinanggap at kinakalong sa mga sandaling yaon ang bangkay ng Kaniyang minamahal na Anak na walang awang pinatay ng Kaniyang mga kaaway sa pamamagitan ng pagpapapako sa Krus na Banal sa bundok ng Kalbaryo noong unang Biyernes Santo. 

Para sa Mahal na Birheng Maria, ang unang Biyernes Santo ay ang pinakamahabang araw sa kaniyang buhay sa daigdig. Maraming naganap noong sumapit ang araw na yaon. Ang mga kaganapan ay sunod-sunod at tila walang tigil. Habang lumilipas ang bawat segundo, minuto, at oras, lalo niyang nararamdaman ang pagtarak at paghiwa ng balaraw sa kaniyang pusong dalisay at busilak. Kung ibang tao lamang ang nasa kalagayan ng Mahal na Birheng Maria, tiyak na mapupuno na sila at buong lakas na silang sisigaw sa langit kung kailan titigil ang pagdurusang ito. 

Taos-pusong pagpupuri at pasasalamat sa Diyos ang alay ng Mahal na Birheng Maria sa Kaniya sa mga sandaling yaon, sa kabila ng sakit at hapis na pumuspos sa Kalinis-linisang Puso ng Mahal na Birheng Maria. Batid ng Mahal na Birheng Maria na lubos ring nasaktan ang langit noong namatay ang Poong Jesus Nazareno sa Krus. Subalit, kahit na napakasakit ito para sa Diyos, niloob pa rin Niya itong mangyari upang hindi mapahamak nang tuluyan ang sangkatauhan. Ipinasiya ng Diyos na ihayag sa tanan ang Kaniyang kadakilaan upang iligtas ang sangkatauhan. Nais ng Diyos na malaman ng lahat na ginamit Niya ang Kaniyang kadakilaan upang iligtas ang sangkatauhan. 

Ito ang kadakilaan ng Diyos. Ang kadakilaan ng Diyos ay nagkaloob ng kaligtasan sa lahat sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Kahit na puspos ng matinding hapis at sakit ang kaniyang Kalinis-linisang Puso, ang Diyos ay pinuri at pinasalamatan pa rin ng Mahal na Birheng Maria nang taos-puso dahil hindi Niya ipinagkait sa buong sangkatauhan ang Kaniyang kadakilaang nagdulot ng kaligtasan. 

ANG KANIYANG KADAKILAAN AY NAHAYAG SA GITNA NG SAKIT AT HAPIS

Pagninilay sa Pitong Hapis ng Mahal na Birheng Maria 

Ikalimang Hapis: Sa Paanan ng Krus (Juan 19, 25-27) 

Larawan: Unknown artist, Crucifixion of Christ between the Virgin and Saint John (c. 1500). Musée des Beaux-Arts de Dijon. Public Domain.

Ang pinakamahabang araw sa buhay ng Mahal na Birheng Maria sa daigdig ay ang unang Biyernes Santo. Bagamat walang ibang nangyari noong unang Biyernes Santo kundi ang pagpapakasakit at pagkamatay ng Poong Jesus Nazareno sa Krus, para sa Mahal na Birheng Maria, ang unang Biyernes Santo ay tunay ngang napakahaba. Isa lamang ang natatanging dahilan kung bakit - paulit-ulit siyang nagdusa. Nagdusa rin siya sa bawat sandaling nagdusa ang Poong Jesus Nazareno hanggang kamatayan.

Sa bundok ng Kalbaryo, ang Poong Jesus Nazareno ay ipinako sa Krus na Banal. Hindi namatay agad ang Poong Jesus Nazareno nang maipako Siya sa Krus. Bagkus, unti-unti Siyang namatay. Nauubos nang unti-unti ang Kaniyang lakas. Mula sa sandaling dinakip Siya sa Halamanan ng Hetsemani hanggang sa sandaling ipinako sa Krus na Banal sa bundok ng Kalbaryo, pabawas nang pabawas ang Kaniyang lakas. Inilaan sa pag-angat ng sariling Katawan upang makahinga ang natitirang lakas.

Lubos na nasaktan ang Mahal na Birheng Maria noong kaniyang masaksihan mula sa paanan ng Krus na Banal ang pagkamatay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Sakit at hapis na napakatindi ang pumuspos sa kaniyang Kalinis-linisang Puso habang ang bawat segundo, minuto, at oras ay lumipas nang paunti-unti. Naramdaman ng Mahal na Birheng Maria sa mga sandaling yaon ang pagtarak at paghiwa ng balaraw. 

Bagamat puspos ng sakit at hapis sa mga sandaling yaon, ang Kalinis-linisang Puso ng Mahal na Inang si Mariang Birhen ay puno pa rin ng taos-pusong pasasalamat at papuri sa Diyos. Ang Diyos ay kaniyang pinuri at pinasalamatan dahil ipinasiya Niyang ipahayag sa pamamagitan ng Misteryo Paskwal ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan. Dahil sa Kaniyang awa, habag, pag-ibig, kagandahang-loob, at biyaya, ipinasiya ng Diyos na ipamalas ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan sa pamamagitan ng pagtubos sa sangkatauhan. Isinagawa ito ng Diyos sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

SA KABILA NG MATINDING HAPIS AT SAKIT, DINAKILA PA RIN NIYA ANG DIYOS

Pagninilay sa Pitong Hapis ng Mahal na Birheng Maria

Ikaapat na Hapis: Sa Daan patungong Kalbaryo 

Larawan: Encontre del Natzaré amb la mare de Déu (detall), Francesc Ribalta. Taken by Joanbanjo. Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 International (CC BY-SA 4.0).

Kung ang mga unang tatlong hapis ng Mahal na Inang si Mariang Birhen ay naganap sa iba't ibang bahagi ng kabataan ng Poong Jesus Nazareno, ang mga huling apat na hapis ay naganap sa isang araw lamang. Noong sumapit ang unang Biyernes Santo, apat na ulit na napuspos ng hapis ang Mahal na Inang si Mariang Birhen. Dahil dito, para sa kaniya, ang pinakamasakit na araw ay ang unang Biyernes Santo. 

Ang pagtatagpo ng Mahal na Birheng Maria at ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na nagpapasan ng Krus patungong Kalbaryo ay ang unang sandaling nagdulot ng sakit, lungkot, at hapis sa Kalinis-Linisang Puso ng Mahal na Birheng Maria noong araw na yaon. Walang salitang sasapat upang ilarawan ang tindi ang sakit at hapis na tiniis ng Mahal na Birheng Maria sa mga sandaling yaon. Lubusan siyang nasaktan nang ang kaniyang minamahal na Anak ay kaniyang nakitang nagpapasan ng Krus. Ito ang mga huling sandali ng buhay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Kaya naman, labis ang sakit at hapis na pumuspos sa kaniyang Kalinis-linisang Puso sa mga sandaling iyon. 

Bagamat napuspos ng matinding hapis at sakit ang kaniyang Kalinis-linisang Puso sa mga sandaling yaon, hindi pa rin tumigil sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos ang Mahal na Birheng Maria sa mga sandaling yaon. Ipinasiya pa rin niyang dakilain ang Diyos nang taos-puso sa kabila ng matinding hapis at sakit. Katunayan, ito ang natatanging dahilan kung bakit hindi niya pinahinto ang mga kaganapang ito. Tiniis niya ang matinding hapis at sakit dahil alam niyang mahahayag ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos sa pamamagitan ng Misteryo Paskwal ng Panginoong Jesus Nazareno. 

Gaano man katindi ang hapis at sakit, ipinasiya pa rin ng Mahal na Birheng Maria na maghandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos. Ito ang aral ng Ikaapat na Hapis. Sa hirap at ginhawa, nararapat lamang na dakilain ang Diyos nang taos-puso. 

HANGARIN ANG LALONG IKADARAKILA NG KANIYANG NGALAN

Pagninilay sa Pitong Hapis ng Mahal na Birheng Maria 

Ikatlong Hapis: Ang Paghahanap sa Batang Jesus Nazareno sa Templo (Lucas 2, 41-51) 

Larawan: Matthys Voet (fl. 1617–1618), Finding in the Temple (c. Between 1615 and 1620). St. Paul's Church, Antwerp, Belgium. Public Domain.

Tatlong araw na nawala ang Batang Poong Jesus Nazareno sa paningin ng Mahal na Birheng Maria. Sa loob ng tatlong araw na ito, napuno ng hapis at sakit ang puso ng Mahal na Birheng Maria. Labis niyang ikinahapis at ikinalungkot ang tatlong araw na pagkawala ng Batang Poong Jesus Nazareno na kaniyang minamahal na Anak. Wala siyang ibang ninais sa loob ng tatlong araw na ito na inilaan para sa paghahanap sa kaniyang minamahal na Anak kundi ang matagpuan Siyang ligtas. 

Noong ang Batang Poong Jesus Nazareno ay natagpuan ng Mahal na Birheng Maria at ng kaniyang kabiyak ng pusong si San Jose sa piling ng mga guro sa Templo, isang tanong ang binigkas ng Mahal na Birheng Maria sa Anak niyang minamahal: "Anak, bakit naman ganyan ang ginawa Mo sa amin? Balisang-balisa na kami ng Iyong ama sa paghahanap sa Iyo" (Lucas 2, 48). Sa pamamagitan ng tanong na ito, inilarawan ng Mahal na Birheng Maria ang matinding hapis, lumbay, at sakit na kaniyang tiniis sa loob ng tatlong araw na iyon. Dahil sa pagkawala ng Batang Poong Jesus Nazareno, hapis, lumbay, at sakit ang pumuspos sa puso ng Mahal na Birheng Maria. 

Bunga ng kaniyang hangaring dakilain ang Diyos nang taos-puso ang hapis, lumbay, at sakit na tiniis ng Mahal na Birheng Maria sa loob ng tatlong araw na ito. Walang ibang nais ang Mahal na Birheng Maria kundi dakilain ang Diyos nang taos-puso sa pamamagitan ng pagtupad at pagsunod sa Kaniyang loobin. Ang tanging hangad ng Mahal na Birheng Maria na hinirang at itinalaga ng Diyos para sa isang hindi pang-karaniwang misyon at tungkulin ay ang higit na ikadarakila ng Diyos. Kaya naman, laging sinisikap ng Mahal na Birheng Maria na pagbutihin ang pagtupad sa misyon at tungkuling ibinigay ng Diyos. Nais niyang dakilain ang Diyos. 

Katulad ng Mahal na Birheng Maria, lagi nawa nating pagsikapang dakilain ang Diyos sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig. Sa kabila ng mga hirap, sakit, pagsubok, hapis, at pagdurusa sa buhay, lagi nawa nating piliing dakilain ang Diyos sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ito ang magiging patunay na bukal sa ating mga puso at loobin ang ating debosyon at pamamanata sa Mahal na Poong Jesus Nazareno.