SA KABILA NG MATINDING HAPIS AT SAKIT, DINAKILA PA RIN NIYA ANG DIYOS

Pagninilay sa Pitong Hapis ng Mahal na Birheng Maria

Ikaapat na Hapis: Sa Daan patungong Kalbaryo 

Larawan: Encontre del Natzaré amb la mare de Déu (detall), Francesc Ribalta. Taken by Joanbanjo. Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 International (CC BY-SA 4.0).

Kung ang mga unang tatlong hapis ng Mahal na Inang si Mariang Birhen ay naganap sa iba't ibang bahagi ng kabataan ng Poong Jesus Nazareno, ang mga huling apat na hapis ay naganap sa isang araw lamang. Noong sumapit ang unang Biyernes Santo, apat na ulit na napuspos ng hapis ang Mahal na Inang si Mariang Birhen. Dahil dito, para sa kaniya, ang pinakamasakit na araw ay ang unang Biyernes Santo. 

Ang pagtatagpo ng Mahal na Birheng Maria at ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na nagpapasan ng Krus patungong Kalbaryo ay ang unang sandaling nagdulot ng sakit, lungkot, at hapis sa Kalinis-Linisang Puso ng Mahal na Birheng Maria noong araw na yaon. Walang salitang sasapat upang ilarawan ang tindi ang sakit at hapis na tiniis ng Mahal na Birheng Maria sa mga sandaling yaon. Lubusan siyang nasaktan nang ang kaniyang minamahal na Anak ay kaniyang nakitang nagpapasan ng Krus. Ito ang mga huling sandali ng buhay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Kaya naman, labis ang sakit at hapis na pumuspos sa kaniyang Kalinis-linisang Puso sa mga sandaling iyon. 

Bagamat napuspos ng matinding hapis at sakit ang kaniyang Kalinis-linisang Puso sa mga sandaling yaon, hindi pa rin tumigil sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos ang Mahal na Birheng Maria sa mga sandaling yaon. Ipinasiya pa rin niyang dakilain ang Diyos nang taos-puso sa kabila ng matinding hapis at sakit. Katunayan, ito ang natatanging dahilan kung bakit hindi niya pinahinto ang mga kaganapang ito. Tiniis niya ang matinding hapis at sakit dahil alam niyang mahahayag ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos sa pamamagitan ng Misteryo Paskwal ng Panginoong Jesus Nazareno. 

Gaano man katindi ang hapis at sakit, ipinasiya pa rin ng Mahal na Birheng Maria na maghandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos. Ito ang aral ng Ikaapat na Hapis. Sa hirap at ginhawa, nararapat lamang na dakilain ang Diyos nang taos-puso. 

HANGARIN ANG LALONG IKADARAKILA NG KANIYANG NGALAN

Pagninilay sa Pitong Hapis ng Mahal na Birheng Maria 

Ikatlong Hapis: Ang Paghahanap sa Batang Jesus Nazareno sa Templo (Lucas 2, 41-51) 

Larawan: Matthys Voet (fl. 1617–1618), Finding in the Temple (c. Between 1615 and 1620). St. Paul's Church, Antwerp, Belgium. Public Domain.

Tatlong araw na nawala ang Batang Poong Jesus Nazareno sa paningin ng Mahal na Birheng Maria. Sa loob ng tatlong araw na ito, napuno ng hapis at sakit ang puso ng Mahal na Birheng Maria. Labis niyang ikinahapis at ikinalungkot ang tatlong araw na pagkawala ng Batang Poong Jesus Nazareno na kaniyang minamahal na Anak. Wala siyang ibang ninais sa loob ng tatlong araw na ito na inilaan para sa paghahanap sa kaniyang minamahal na Anak kundi ang matagpuan Siyang ligtas. 

Noong ang Batang Poong Jesus Nazareno ay natagpuan ng Mahal na Birheng Maria at ng kaniyang kabiyak ng pusong si San Jose sa piling ng mga guro sa Templo, isang tanong ang binigkas ng Mahal na Birheng Maria sa Anak niyang minamahal: "Anak, bakit naman ganyan ang ginawa Mo sa amin? Balisang-balisa na kami ng Iyong ama sa paghahanap sa Iyo" (Lucas 2, 48). Sa pamamagitan ng tanong na ito, inilarawan ng Mahal na Birheng Maria ang matinding hapis, lumbay, at sakit na kaniyang tiniis sa loob ng tatlong araw na iyon. Dahil sa pagkawala ng Batang Poong Jesus Nazareno, hapis, lumbay, at sakit ang pumuspos sa puso ng Mahal na Birheng Maria. 

Bunga ng kaniyang hangaring dakilain ang Diyos nang taos-puso ang hapis, lumbay, at sakit na tiniis ng Mahal na Birheng Maria sa loob ng tatlong araw na ito. Walang ibang nais ang Mahal na Birheng Maria kundi dakilain ang Diyos nang taos-puso sa pamamagitan ng pagtupad at pagsunod sa Kaniyang loobin. Ang tanging hangad ng Mahal na Birheng Maria na hinirang at itinalaga ng Diyos para sa isang hindi pang-karaniwang misyon at tungkulin ay ang higit na ikadarakila ng Diyos. Kaya naman, laging sinisikap ng Mahal na Birheng Maria na pagbutihin ang pagtupad sa misyon at tungkuling ibinigay ng Diyos. Nais niyang dakilain ang Diyos. 

Katulad ng Mahal na Birheng Maria, lagi nawa nating pagsikapang dakilain ang Diyos sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig. Sa kabila ng mga hirap, sakit, pagsubok, hapis, at pagdurusa sa buhay, lagi nawa nating piliing dakilain ang Diyos sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ito ang magiging patunay na bukal sa ating mga puso at loobin ang ating debosyon at pamamanata sa Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

IBABA ANG SARILI AT DAKILAIN ANG PANGINOON

Pagninilay sa Pitong Hapis ng Mahal na Birheng Maria

Ikalawang Hapis: Ang pagtakas patungo sa Ehipto (Mateo 2, 13-23)

Larawan: Alessandro Turchi (1578–1649), The Flight into Egypt (c. Between c. 1630 and c. 1633). Museo del Prado. Public Domain.

Upang ang Banal na Sanggol na si Jesus Nazareno ay mailigtas mula sa panganib sa kamay ni Haring Herodes, tumakas ang Banal na Pamilya patungong Ehipto. Dahil sa pagkasilaw ni Haring Herodes sa kapangyarihan at kayamanang taglay niya bilang Hari ng Judea, ang mga batang lalaking dalawang taong gulang pababa sa Betlehem ay iniutos niyang ipapatay (Mateo 2, 16). Nais tiyakin ni Haring Herodes na manatili lamang sa kaniya ang trono. Ayaw niya ng kaagaw at karibal. Kaya, ipinasiya niyang gawin ang lahat upang tiyakin mapapasakaniya lamang ang kaharian ng Judea. 

Lubusang nahapis ang Mahal na Birheng Maria sa mga sandaling yaon. Subalit, hindi lamang ikinahapis ng Mahal na Birheng Maria sa mga sandaling yaon ang matinding panganib sa kamay ni Haring Herodes. Ikinahapis ng Mahal na Birheng Maria sa mga sandaling yaon ang pagkakait ng tunay na nararapat sa Banal na Sanggol na si Jesus Nazareno. Mabuti ang Kaniyang pakay sa daigdig. Walang masamang binabalak ang kaniyang Anak. Kahit na tunay na Diyos ang Banal na Sanggol na si Jesus Nazareno, iniwan Niya ang Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit upang ang sangkatauhan ay mailigtas Niya. Nakakalungkot, ipinagkait sa Kaniya ang nararapat. 

Hindi dapat ipagkait sa Poong Jesus Nazareno ang taos-pusong pagdakila. Kailangan natin itong ihandog sa Kaniya nang may taos-pusong kababaang-loob at pananalig sa Kaniya. Kasama natin sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya nang may taos-pusong kababaang-loob at pananalig sa Kaniya sa ating mga puso si San Jose at ang Mahal na Birheng Maria. 

KAHIT MAHIRAP, DINAKILA PA RIN NIYA ANG DIYOS NANG TAOS-PUSO

Pagninilay sa Pitong Hapis ng Mahal na Birheng Maria 

Unang Hapis: Ang Propesiya ni Simeon (Lucas 2, 33-35) 

Larawan: Adriaen Isenbrandt (circa 1485–1551), Presentation of Christ in the Temple (c. Between circa 1535 and circa 1540). Alte Pinakothek, upper floor, gallery IIa via RKD Research. Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International (CC BY-SA 4.0)

Hindi lingid sa puso at isipan ng Mahal na Birheng Maria ang tunay na pagkakilanlan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Mula noong nagpakita sa kaniya sa Nazaret ang Arkanghel San Gabriel upang iparating sa kaniya ang balita tungkol sa pagkahirang sa kaniya ng Diyos upang maging ina ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang pagiging makapangyarihan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ay hindi na isang misteryo at lihim para sa Mahal na Birheng Maria. Alam ng Mahal na Birheng Maria na kahit na dumating ang Mahal na Poong Jesus Nazareno sa lupa sa isang pamamaraang hindi inaaasahan ng lahat, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay ang tunay na Diyos. 

Kaya naman, noong tinanggap ng Mahal na Birheng Maria ang misyon at tungkuling ibinigay sa kaniya ng Diyos na ipinarating sa kaniya ng Arkanghel San Gabriel, hindi siya nagmataas at nagyabang sa kaniyang mga kababayan. Hindi siya nag-organiza ng isang parada. Batid ng Mahal na Birheng Maria na kahit maituturing na karangalan ang misyon at tungkuling ibinigay sa kaniya ng Diyos, isa pa rin itong napakabigat na pananagutan. Mas nangibabaw ang pagiging mabigat na pananagutan ng misyon at tungkuling ito kaysa ang pagiging karangalan nito. Dahil dito, hindi na karaniwan ang bawat sandali ng buhay ng Mahal na Birheng Maria sa lupa.

Nakatuon ang propesiya ni Simeon sa katotohanan tungkol sa misyon at tungkuling ibinigay ng Diyos sa Mahal na Birheng Maria. Dahil sa kaniyang misyon at tungkulin, ang Mahal na Birheng Maria ay haharap at magtitiis ng maraming hirap at sakit. Ang pagtupad sa kaniyang misyon at tungkulin ay lalong magiging mahirap para sa kaniya dahil dito. Sa halip na tuwa at ginhawa, hirap, sakit, at hapis ang pupuno sa kaniyang Kalinis-Linisang Puso. Ito ang katotohanan tungkol sa kaniyang misyon. 

Maaari sanang umatras ang Mahal na Birheng Maria. Kung ninais lamang niya, agad na niyang susuwayin ang kalooban ng Diyos. Isusuko na lamang niya ang misyon at tungkuling ibinigay sa kaniya ng Diyos upang makaligtas mula sa mga hirap, sakit, at pagdurusang kaakibat ng misyon at tungkuling ito. Subalit, sa kabila ng lahat ng mga sakit, hirap, at pagdurusang kaakibat ng nasabing misyon at tungkulin, ipinasiya pa rin niyang dakilain ang Diyos sa pamamagitan ng pagsunod sa Kaniyang kalooban. 

Dahil sa kaniyang hangaring handugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila, hindi umatras ang Mahal na Birheng Maria mula sa misyon at tungkuling ibinigay sa kaniya ng Diyos. Bagkus, ang kalooban ng Diyos ay buong kababaang-loob niyang tinupad at sinunod. Kahit na mapupuspos ng maraming hirap, sakit, at pagdurusa ang kaniyang Kalinis-linisang Puso, pinili pa rin ng Mahal na Birheng Maria ang Diyos. 

NANAIG ANG PAG-IBIG, KAGANDAHANG-LOOB, HABAG, AT AWA NG PINAKADAKILA SA LAHAT

27 Marso 2026 

Biyernes ng Ikalimang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda - Viernes de Dolores 

Jeremias 20, 10-13/Salmo 17/Juan 10, 31-42

Larawan: Lucas Cranach the Elder (1472-1553), Christ Taking Leave of His Mother (c. 1520). Kunsthistorisches Museum. Public Domain. 

Ang Poong Jesus Nazareno ay dumating sa mundo bilang Mesiyas at Manunubos na ipinangako nang sumapit ang panahong itinakda upang idulot ang dakilang biyaya ng pagliligtas ng Diyos. Nahayag sa pamamagitan ng biyaya ng kaligtasang ipinagkaloob ng Diyos sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan. Subalit, nakakalungkot, hindi Siya nakatanggap ng taos-pusong pagdakila mula sa mga tao noong una Siyang dumating sa mundo. 

Buong linaw na inilarawan sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo kung ano ang mga tinanggap ng Poong Jesus Nazareno noong una Siyang dumating sa mundo. Sa halip na taos-pusong pagdakila, ang mga tinanggap ng Poong Jesus Nazareno ay walang awang pagtatakwil at walang tigil na banta laban sa Kaniyang buhay. Katunayan, sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo, harap-harapang ipinahayag ng mga kaaway ng Poong Jesus Nazareno sa Kaniya ang kanilang balak na patayin Siya, kahit na walang masamang ginawa ang Poong Jesus Nazareno. Pawang kabutihan ang Kaniyang mga ginawa. Iyon nga lamang, nais pa rin nila Siyang patayin. Ang natatanging dahilan ay walang iba kundi ang Kaniyang pagkakilanlan bilang tunay na Diyos. 

Nakasentro sa mga naranasan ni Propeta Jeremias bilang propetang hirang ng Diyos ang mga salita sa Unang Pagbasa. Sa halip na tanggapin siya ng bayang hinirang at itinalaga ng Diyos upang maging Kaniya, nakatanggap si Propeta Jeremias ng walang tigil na pagtatakwil at pag-uusig mula sa kanila. Kahit na nagmula sa Diyos ang mga salitang ibinibigkas niya sa kanila, si Propeta Jeremias ay kanilang itinakwil at inusig dahil sa katigasan ng kanilang mga puso at isipan. Pati rin sa Salmong Tugunan, ang walang awang pagtakwil at pag-uusig sa mga lingkod ng Diyos ay isinalungguhit.

Kahit na nababatid ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na walang tigil na pagtatakwil at pag-uusig hanggang kamatayan ang tatanggapin Niya mula sa Kaniyang bayan sa una Niyang pagparito sa mundong ito, itinuloy pa rin Niya ang pagtupad sa misyon at tungkuling ibinigay sa Kaniya ng Ama. Nanaig ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang dakila. Hindi man tumigil ang Kaniyang bayan sa pagtatakwil at pag-uusig sa Kaniya, ililigtas pa rin Niya sila. 

Dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa, ipinasiya pa rin ng Poong Jesus Nazareno na dumating sa daigdig upang ipagkaloob ang biyaya ng pagliligtas ng Diyos sa pamamagitan ng Kaniyang Misteryo Paskwal. Bilang tugon sa Kaniyang taos-pusong pasiyang ipamalas sa ating lahat ang Kaniyang dakilang pag-ibig, awa, habag, at kagandahang-loob sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay, dakilain natin Siya nang taos-puso sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Kaisa natin sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Poong Jesus Nazareno na puspos ng dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang dakila ang Mahal na Birheng Maria, ang Ina ng Hapis. 

DAKILAIN ANG DIYOS NANG TAOS-PUSO

25 Marso 2026 

Dakilang Kapistahan ng Pagpapahayag ng Magandang Balita tungkol sa Panginoon 

Isaias 7, 10-14; 8, 10/Salmo 39/Hebreo 10, 4-10/Lucas 1, 26-38 

Larawan: Giovanni Lanfranco (1582–1647), Annunciation (c. 1624). Chiesa di San Carlo ai Catinari, Roma. Public Domain. 

Ang salaysay ng kaganapang ginugunita at ipinagdiriwang ng Simbahan nang buong ringal sa araw na ito ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Tinanggap ng Mahal na Birheng Maria ang kalooban ng Diyos para sa kaniya. Sa pamamagitan ng kaniyang taos-pusong pagtanggap at pagtalima sa kalooban ng Diyos, buong kababaang-loob na dinakila ng Mahal na Birheng Maria ang Diyos. Pinatunayan ng Mahal na Birheng Maria sa pamamagitan nito ang kaniyang taos-pusong pananalig sa Diyos. 

Sa Unang Pagbasa, ang Diyos ay nagbitiw ng isang kahanga-hangang pangako. Ang pinakadakilang biyayang Kaniyang ipagkakaloob ay darating sa daigdig sa panahong Kaniyang itinakda. Magmumula sa sinapupunan ng isang dalaga ang pinakadakilang biyayang ipagkakaloob ng Diyos para sa kaligtasan ng sangkatauhan. Noong sumapit ang panahong itinakda, tinupad ng Diyos ang nasabing pangako sa pamamagitan ng isang sanggol na lalaki na walang iba kundi ang Nuestro Padre Jesus Nazareno at ang dalagang naglihi at nagsilang sa nasabing Sanggol na Banal na walang iba kundi ang Mahal na Inang si Mariang Birhen. Sa tapat at taos-pusong pagtanggap at pagtalima ng Nuestro Padre Jesus Nazareno sa kalooban ng Ama nang may kababaang-loob at pananalig nakasentro ang pangaral sa Ikalawang Pagbasa habang ang salaysay ng kaganapang ginugunita at ipinagdiriwang ng Simbahan nang buong ringal sa araw na ito na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo ay nakasentro naman sa tapat at taos-pusong pagtanggap at pagtalima ng Mahal na Inang si Mariang Birhen sa misyon at tungkuling bigay sa kaniya ng Diyos. Ang tinutukoy ng Diyos sa propesiyang inilahad nang buong linaw ni Propeta Isaias sa bayang Israel sa Unang Pagbasa ay walang iba kundi ang Nuestro Padre Jesus Nazareno at ang Mahal na Inang si Mariang Birhen. 

Inilahad sa Salmong Tugunan ang mga salitang isinabuhay ng Poong Jesus Nazareno noong dumating Siya sa daigdig. Tinanggap at tinupad ng Poong Jesus Nazareno ang kalooban ng Amang nasa langit nang may taos-pusong kababaang-loob, pananalig, at katapatan hanggang sa huli. Ang mga salitang ito sa Salmong Tugunan ay inihayag rin ng Mahal na Birheng Maria sa bawat sandali ng kaniyang buhay sa lupa, lalung-lalo na noong tinanggap niya ang misyon at tungkuling ibinigay sa kaniya ng Diyos ng mga Hukbo na ipinarating sa kaniya ng Arkanghel San Gabriel. 

Tinuturuan tayo ng Mahal na Birheng Maria kung paanong maging bukal sa puso ang debosyon sa kaniyang minamahal na Anak na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Ang tunay na deboto ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ay laging sumusunod sa kalooban ng Diyos. Lagi nilang isinasabuhay ang nasabing pasiya sa bawat araw sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa. Sa pamamagitan nito, iniaalay nila sa Mahal na Poong Jesus Nazareno ang tapat at dalisay na pagdakila sa Kaniyang Kabanal-Banalang Ngalan. 

BAGONG BUHAY NA KALOOB NG ATING DINARAKILA NANG TAOS-PUSO

22 Marso 2026 

Ikalimang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay (A) 

Ezekiel 37, 12-14/Salmo 129/Roma 8, 8-11/Juan 11, 1-45 (o kaya: 11, 3-7. 17. 20-27. 33b-45) 

Larawan: Alessandro Turchi (1578–1649), The Raising of Lazarus (c. 1617). Galleria Borghese via Web Gallery of Art. Public Domain.

Ang salaysay ng pasilip sa kahanga-hangang kadakilaan ng Poong Jesus Nazareno ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Muling binuhay ng Poong Jesus Nazareno si San Lazaro na taga-Betania. Bagamat apat na araw nang patay ang Kaniyang minamahal na kaibigang si San Lazaro na taga-Betania sa mga sandaling yaon, ipinamalas nang buong linaw ng Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng himalang ito na kahanga-hangang tunay ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan bilang tunay na Diyos. Sa kabila ng katotohanang apat na araw nang patay si San Lazaro na Kaniyang kaibigan, walang magawa ang kamatayan upang si San Lazaro ay panatilihing patay. Binuhay si San Lazaro na taga-Betania ng Poong Jesus Nazareno. Sa pamamagitan nito, ang Poong Jesus Nazareno ay nagbigay ng isang pasilip sa Kaniyang kadakilaan. 

Ipinakilala ng Diyos ang Kaniyang sarili bilang bukal ng buhay sa Unang Pagbasa. Sa biyaya ng bagong buhay na kaloob ng Diyos sa atin nakatuon ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Ang biyaya ng bagong buhay na kaloob ng Diyos sa atin ay bunga ng Kaniyang pag-ibig sa atin, gaya ng inilarawan nang buong linaw ng mang-aawit sa Salmong Tugunan. Dinulutan tayo ng Diyos ng bagong buhay dahil sa Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang dakila. Ito ay ginawa ng Diyos nang sumapit ang takdang panahon sa pamamagitan ng Mesiyas at Tagapagligtas na ipinangako na walang iba kundi si Jesus Nazareno. 

Huwag nating sayangin ang biyaya ng bagong buhay na ipinagkaloob ng Diyos sa atin sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Bagkus, ilaan natin ang bagong buhay na idinulot sa bawat isa sa atin ng Diyos sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. Ito ang dapat nating gawin bilang tugon sa Kaniyang pasiyang gamitin ang Kaniyang kadakilaan sa pagligtas sa atin mula sa kasalanan at kamatayan.