DAKILAIN SIYA NANG TAOS-PUSO, KAHIT NAPAKAHIRAP

7 Agosto 2026 

Biyernes ng Ika-18 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikalawang Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Nuestra Senora de la Buena Hora

Nahum 2, 1. 3; 3, 1-3. 6-7/Deuteronomio 32/Mateo 16, 24-28 

Larawan: Painting by Alonso Cano depicting Christ Carrying the Cross (c. 17th century). Public Domain.

"Nasa pasya ng Maykapal ang buhay at kamatayan" (Deuteronomio 32, 39k). Sa mga salitang ito mula sa Salmong Tugunan nakatuon ang pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito. Muling ipinapaalala sa atin ng Inang Simbahan na nagmumula lamang sa Diyos ang ating buhay. Ang buhay ay sagrado dahil ipinagkaloob sa atin ng Diyos ang biyayang ito. Kaya naman, bilang tugon, dapat lagi nating ilaan sa pag-aalay ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ng Diyos ang Kaniyang pagkasuklam sa Israel dahil hindi nila pinili Siya. Kahit na hinirang at itinalaga ng Diyos ang bayang Israel upang maging Kaniya, hindi nila Siya dinakila nang taos-puso. Bagkus, ipinasiya ng bayang Israel na patayin ang mga propetang hinirang at itinalaga ng Diyos. Kasamaan ang pinili nilang gawin. Hindi nila pinairal ang pagdakila sa Diyos. Dahil dito, nagalit nang lubusan ang Diyos. Sa Ebanghelyo, inihayag ng Poong Jesus Nazareno na hindi magiging madali o maginhawa ang buhay para sa mga nagnanais sumunod sa Kaniya. Hindi nagpaligoy-ligoy ang Poong Jesus Nazareno tungkol sa katotohanan ng pagsunod sa Kaniya. Ang bawat isa sa atin ay may mga krus sa buhay. Dapat nating pasanin ang mga ito. 

Kung bukal sa ating mga puso at loobin ang ating pagdakila sa Panginoon, lagi nating dapat tupdin at sundin ang Kaniyang mga utos. Mahirap man ito gawin, gawin pa rin natin ito. Ito ang magpapatunay na tunay ngang taos-puso ang ating paghandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniyang Ngalan. 

PATUNAY NG ATING PAGDAKILA SA KANIYA

6 Agosto 2026

Kapistahan ng Pagliliwanag sa Bagong Anyo ng Panginoon (A) 

Unang Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Nuestra Senora de la Buena Hora 

Daniel 7, 9-10. 13-14/Salmo 96/2 Pedro 1, 16-19/Mateo 17, 1-9 

Larawan: Pedro Atanasio Bocanegra (1638–1689), The Transfiguration of Christ (c. 17th century). National Museum of Sculpture. Public Domain. 

Ang pagninilay ng Inang Simbahan para sa araw na ito ay nakasentro sa mga salitang binigkas ng Amang nasa langit sa Banal na Ebanghelyo. Sa salaysay ng kaganapang itinampok at inilahad sa Ebanghelyo, nagbigay ng isang napakahalagang utos para sa lahat ang Amang nasa langit. Inihayag ng Amang nasa langit ang utos na ito: "Ito ang minamahal Kong Anak . . . Pakinggan ninyo Siya!" (Mateo 17, 5). Hindi lamang para sa tatlong alagad na isinama ng Nuestro Padre Jesus Nazareno sa bundok ang nasabing utos. Bagkus, ang nasabing utos ay para sa lahat ng tao. 

Nakita ng tatlong alagad na sina Apostol San Pedro, Santo Santiago, at San Juan sa banal na bundok sa mga sandaling yaon kung ano ang nakita ng propetang si Daniel sa kaniyang pangitain na ibinahagi niya sa Unang Pagbasa. Ang kadakilaan ng Poong Jesus Nazareno bilang tunay na Diyos ay nakita nila sa banal na bundok. Nagpatotoo tungkol sa sandaling ito ang isa sa mga alagad na naroon sa banal na bundok nang maganap ang pagbabagong-anyo ng Poong Jesus Nazareno na walang iba kundi ang unang Santo Papa ng Simbahan na si Apostol San Pedro sa Ikalawang Pagbasa. Hindi isang karaniwang tao lamang ang Poong Jesus Nazareno. Bagkus, tunay nga Siyang Diyos na nagpasiyang maging tunay na tao upang tayong lahat ay mailigtas. Dagdag pa ng mang-aawit sa Salmong Tugunan, tunay nga Siyang Hari (Salmo 96, 1a at 9a). 

Bilang patunay ng ating taos-pusong pagdakila sa Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang utos ng Amang nasa langit sa Ebanghelyo ay dapat nating tuparin at sundin. Lagi natin Siyang pakinggan at sundin nang taos-puso. Pahintulutan natin Siyang maghari sa ating mga puso. Mamuhay tayo para sa Kaniya. 

MAPAGKALINGA ANG ATING DINARAKILA

2 Agosto 2026 

Ika-18 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Isaias 55, 1-3/Salmo 144/Roma 8, 35. 37-39/Mateo 14, 13-21 

Larawan: Francisco Herrera the Elder (1576–1656), Multiplicación de los panes y los peces (c. 17th century). Royal Academy of Fine Arts of San Fernando. Public Domain.  

Nakasentro sa habag at awa ng Diyos para sa lahat ang mga Pagbasa. Dahil sa habag at awa ng Diyos na tunay ngang kahanga-hanga at dakila, walang sawa Niya tayong kinakalinga. Hindi Siya tumitigil sa pagkalinga sa atin. Kahit na hindi na mabilang ang mga kasalanang nagawa natin laban sa Kaniya, lagi pa rin Niya tayong kinakalinga. Sa pamamagitan nito, pinatutunayan ng Diyos na mahalaga tayo sa Kaniya. Ganyan Niya tayo kahalaga sa Kaniya. Iniibig, kinaawaan, at kinahahabagan tayo ng Diyos. 

Ang lahat ng tao ay inanyayahan ng Panginoong Diyos na lumapit sa Kaniya nang sa gayon ay makasumpong sila ng tunay na pagkain at inumin sa Unang Pagbasa. Hindi pinababayaan ng Panginoong Diyos ang lahat ng tao. Lagi Niya silang kinakalinga at inaaruga bilang patunay ng Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang kahanga-hanga at dakila. Kahit na paulit-ulit tayong nagkakasala laban sa Kaniya, lagi pa rin Niyang isinasaisip ang ating ikabubuti. Wala Siyang hinahangad kundi ang ating ikabubuti. Nakasentro rin sa paksang ito ang pangaral ng apostol at misyonerong dakila na si Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Isinalungguhit ng dakilang apostol at misyonerong ito ang kadakilaan ng pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos para sa lahat. Sa Ebanghelyo, gumawa ng isang himala ang Nuestro Padre Jesus Nazareno - pinarami Niya ang limang tinapay at dalawang isda upang makakain ang limanlibo. 

Gaya ng ipinahayag nang buong linaw sa Salmong Tugunan, "Pinakakain Mong tunay kaming lahat, O Maykapal" (Salmo 144, 16). Hindi maramot ang Diyos. Bagkus, lagi tayong kinakalinga at inaaruga ng Diyos. Patunay lamang ito ng Kaniyang pag-ibig, habag, at awa na tunay ngang dakila. 

Laging nasa isipan ng Diyos ang ating ikabubuti. Ito ang dahilan kung bakit hindi Siya nagsasawang kalingain at arugain tayo. Sa pamamagitan nito, pinatutunayan Niya ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. 

AD MAIOREM DEI GLORIAM

31 Hulyo 2026

Paggunita kay San Ignacio de Loyola, pari 

Jeremias 26, 1-9/Salmo 69/Mateo 13, 54-58 

Larawan: Juan de Valdés Leal (1622–1690), Visión de San Ignacio de Loyola en las calles de Roma (c. 1660). Museo de Bellas Artes de Sevilla. Public Domain.

"Hindi ba ito ang anak ng karpintero? Hindi ba si Maria ang Kaniyang ina . . . Saan Niya natutunan ang lahat ng ito?" (Mateo 13, 55-56). Ang mga ito ay ilan lamang sa mga tanong ng mga taga-Nazaret matapos nilang pakinggan ang pangaral ng Mesiyas at Manunubos na ipinangako na walang iba kundi ang Nuestro Padre Jesus Nazareno sa sinagoga sa Nazaret noong dumalaw Siya roon sa salaysay ng kaganapang itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Ang Nuestro Padre Jesus Nazareno ay hindi nila tinanggap dahil isa lamang Siyang karaniwang tao sa kanilang paningin. 

Gaya ni Propeta Jeremias sa Unang Pagbasa, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay hindi tinanggap ng Kaniyang mga kababayan sa Nazaret. Sa halip na buksan ang mga isipan at puso nila sa Kaniya, pinili nilang patigasin ang mga ito. Kasing-tigas ng bato at bakal ang kanilang mga puso at isipan. Hindi nila matanggap na ang Poong Jesus Nazareno ay hindi pangkaraniwan.

Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno, ano ang dapat nating gawin? Sabi nga ng isang kasabihang naiuugnay kay San Ignacio de Loyola, gawin natin ang lahat para sa higit na ikadarakila ng Panginoong Diyos. Lagi nating handugan ng taos-pusong pagdakila ang Diyos sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Tiyakin nating namumuhay tayo para sa Panginoon. Ibinigay Niya ang Kaniyang sarili sa atin. Kaya naman, ibigay natin sa Kaniya ang ating mga sarili.

Pinaalalahanan tayo ng Simbahan sa araw na ito na dapat palagi nating handugan ng taos-pusong pagdakila ang Diyos. Tiyaking nating namumuhay tayo para sa Diyos. Sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa, ang Diyos ay lagi nating dapat dakilain sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. 

NAIS TAYONG KAIBIGANIN NG ATING DINARAKILA

29 Hulyo 2026 

Paggunita kina Santa Marta, Santa Maria, at San Lazaro 

1 Juan 4, 7-16/Salmo 33/Juan 11, 19-27 (o kaya: Lucas 10, 38-42) 

Larawan: Juan de Valdés Leal (1622–1690), San Lázaro con Santa Marta y Santa María Magdalena (c. 1660), Seville Cathedral. Public Domain.

Ang magkapatid na taga-Betania na sina Santa Marta, Santa Maria, at San Lazaro ay kilala bilang mga minamahal na kaibigan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Nais rin ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na kaibiganin ang bawat isa sa atin. Lagi Niyang binibigyan ng pagkakataon ang bawat isa sa atin na maging Kaniyang mga kaibigan, gaya ng magkapatid na taga-Betania. Sa katotohanang ito nakatuon ang taimtim na pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito. 

Nakasentro sa dakilang pag-ibig ng Diyos ang pangaral sa Unang Pagbasa. Kahit na hindi tayo karapat-dapat sa dakilang pag-ibig ng Diyos dahil sa ating pagiging mga makasalanan, ipinasiya pa rin Niyang ipamalas ito sa atin sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Sa Ebanghelyo, inihayag ni Santa Marta ang kaniyang taos-pusong pananalig sa Poong Jesus Nazareno na buong linaw na nagpakilala ng Kaniyang sarili bilang muling pagkabuhay at buhay. Inihayag naman ng isa niyang kapatid na walang iba kundi si Santa Maria ang kaniyang taos-pusong pasiyang manalig kay Kristo sa alternatibong Ebanghelyo sa pamamagitan ng pakikinig sa Kaniya. Pati na rin si San Lazaro na kanila ring kapatid ay nagpahayag ng kaniyang manalig sa Panginoon. Ang kanilang mga puso at loobin ay lagi nilang binuksan sa Poon at ang Kaniyang alok ay tinanggap nila nang taos-puso.

Gaya ng magkakapatid na taga-Betania, buksan natin ang ating mga puso at loobin sa Poong Jesus Nazareno. Nais Niya tayong kaibiganin. Bilang tugon, tanggapin natin nang taos-puso ang Kaniyang alok na maging Kaniyang mga minamahal na kaibigan. Hinahandugan natin Siya ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan nito. 

WALANG HIHIGIT PA SA KANIYA NA NARARAPAT LAMANG HANDUGAN NG TAOS-PUSONG PAGDAKILA

26 Hulyo 2026 

Ika-17 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

1 Hari 3, 5. 7-12/Salmo 118/Roma 8, 28-30/Mateo 13, 44-52 (o kaya: 13,44-46) 

Larawan: Andrea Solari (1460–1524), Christ with Cross adored by the Carthusian (c. 1500-1510). Tosio Martinego Gallery. Public Domain. 

Ang Diyos ay ang pinahahalagahan ng mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. Sa paksang ito nakasentro ang mga Pagbasa. Walang makahihigit o makakapantay man lamang sa Kaniya, para sa mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. Para sa kanila, hindi nila ipagpapalit ang Diyos sa anumang yaman at kapangyarihan dito sa mundo kailanman. Ialok man sa kanila ang lahat ng kayamanan at kapangyarihan sa mundo, tatanggihan nila ang mga ito dahil sapat na ang biyaya ng Diyos para sa kanila. 

Sa Unang Pagbasa, isang pusong maunawain at marunong kumilala ng kabutihan at kasamaan ang hiniling ni Haring Solomon sa Diyos. Napakalinaw kung ano ang nais ni Haring Solomon. Batid ni Haring Solomon na isang napakabigat na pananagutan ang pagiging hari ng Israel. Ayaw niyang biguin ang Diyos. Para kay Haring Solomon, hindi mahihigitan at mapapantayan ng anumang bagay sa daigdig ang halaga ng Diyos. Ito ang dahilan kung bakit humingi siya ng tulong mula sa Diyos. Sa Ikalawang Pagbasa, isinalungguhit ni Apostol San Pablo na dapat nating sundin ang mga utos at loobin ng Diyos bilang patunay ng ating pasiyang pahalagahan Siya sa bawat sandali ng ating buhay sa daigdig. Ito rin ang aral na itinuro ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo. Nakasentro sa aral na ito ang mga talinghagang Kaniyang isinaysay. 

Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno, lagi nating dapat pahalagahan Siya nang higit sa lahat. Dapat lagi natin Siyang unahin at dakilain. Ang mga salita sa Salmong Tugunan ay lagi nating dapat isabuhay. Kapag ito ang ating ipinasiyang gawin, pinatutunayan nating Siya ang pinakamahalaga sa lahat. Walang dapat maging kakumpetensya ang Diyos. 

Pinahahalagahan tayo ng Diyos. Kaya naman, dapat lagi rin nating pahalagahan Siya sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa. Ito ang dapat maging tugon ng bawat isa sa atin sa Kaniyang pasiyang pahalagahan tayo. 

DINARAKILA SIYA NG MGA NAGBUBUKAS NG KANILANG MGA SARILI SA KANIYA

24 Hulyo 2026 

Biyernes ng Ika-16 na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Paggunita kay San Sharbel Makhluf, pari 

Jeremias 3, 14-17/Jeremias 31/Mateo 13, 18-23 

Larawan: Carlo Crivelli (circa 1435–circa 1495), Saint Francis Collecting the Blood of Christ (c. 1490-1500). Museo Poldi Pezzoli. Public Domain. 

Ang paliwanag ng Nuestro Padre Jesus Nazareno hinggil sa kahulugan ng talinghaga tungkol sa manghahasik ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Subalit, nakatuon sa pagkalinga ng Diyos ang Unang Pagbasa at Salmong Tugunan. Itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa ang pangako ng Diyos para sa Israel, ang bayang hinirang Niya. Mga pinunong masunurin sa Kaniya ang ipagkakaloob Niya bilang tanda ng Kaniyang walang sawang pagkalinga sa bayang Kaniyang hirang. Nakasentro rin sa pagkalinga ng Diyos sa lahat ang mga salita sa Salmong Tugunan. Ang Diyos ay ipinakilala bilang isang pastol na walang sawang kumakalinga sa Kaniyang kawan. 

Isa lamang ang aral na nais isalungguhit sa araw na ito. Ang ating mga sarili ay dapat nating buksan sa Diyos. Hinahandugan natin ng taos-pusong pagdakila ang Diyos sa pamamagitan ng pagbubukas ng ating mga sarili. Pinahihintulutan natin ang Diyos na baguhin tayo kapag ang ating mga sarili ay ating ibubukas sa Kaniya. Tayong lahat ay Kaniyang pababanalin kapag pinapasok natin ang Diyos sa ating buhay. 

Nais man ng Diyos na baguhin ang bawat isa sa atin, hindi Niya ito magagawa kung hindi natin ibibigay ang ating pahintulot sa Kaniya. Binigyan Niya tayo ng kalayaan at kapasidad na magpasiya para sa ating mga sarili. Ang ating mga pasiya ay Kaniyang igagalang. Hindi Niya pipilitin ang Kaniyang naisin kung hindi ito ang ating naisin. 

Kung tunay ngang taos-puso ang ating pagdakila sa Panginoon, dapat nating buksan ang ating mga sarili sa Kaniya. Dapat nating ibigay sa Kaniya ang ating pahintulot na gawin tayong banal at kalugud-lugod sa Kaniyang paningin. Nararapat lamang gawin ito bilang tugon sa Kaniya na walang sawang kumakalinga sa atin.