PATUNAY NG KADAKILAAN NG KANIYANG PAG-IBIG, KAGANDAHANG-LOOB, HABAG, AT AWA

9 Oktubre 2026 

Biyernes ng Ika-27 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Galacia 3, 7-14/Salmo 110/Lucas 11, 15-26 

Larawan: James Tissot (1836–1902), The Blind and Mute Man Possessed by Devils (c. Between 1886 and 1894). Brooklyn Museum. Public Domain.

Hindi na mabilang kung ilang ulit na inanyayahan tayo ng Simbahan na pagtuunan ng pansin at pagnilayan ang kadakilaan ng pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos. Tila lagi natin itong ginagawa bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag mismo ng Poong Jesus Nazareno. Subalit, isa itong katotohanang lagi nating dapat tandaan bilang mga bumubuo sa Kaniyang Simbahan. Mahabagin, maawain, at mapagmahal ang Diyos. Ang katotohanang ito ay hindi dapat limutin kailanman. 

Sa Ebanghelyo, ang Poong Jesus Nazareno ay nagsalita tungkol sa dahilan kung bakit mayroon Siyang kapangyarihang magpalayas ng demonyo. Bilang tugon sa bintang o paratang ng mga nagsasabing nagmula kay Beelzebul ang Kaniyang kapangyarihang gawin ito. Inihayag ng Panginoong Jesus Nazareno na nakakapagpalayas Siya ng mga demonyo dahil ito ay niloob ng Diyos. Dahil sa Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob,  habag, at awa na tunay ngang dakila, niloob ng Diyos na iligtas at palayain ang lahat ng tao sa lupa mula sa demonyo. Ang demonyo ay pinalalayas ng Mahal na Poong Jesus Nazareno mula sa mga taong sinasapian nito dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Ipinasilip ng Nuestro Padre Jesus Nazareno kung ano ang mangyayari sa bundok ng Kalbaryo sa pamamagitan ng himalang ito. 

Nakasentro sa bunga ng Krus na Banal at Muling Pagkabuhay ni Jesus Nazareno ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay, naligtas ang sangkatauhan. Bilang tugon, dapat lagi nating handugan Siya ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ito ang magiging patunay na hindi natin ibinabaon sa limot ang awa, habag, pag-ibig, at kagandahang-loob ng Diyos na tunay nga namang dakila, gaya ng ginawa ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan. 

Ang Diyos ay laging gumagawa ng mga bagay na tunay ngang kahanga-hanga hindi upang ipamukha sa atin na Siya ang pinakadakila sa lahat at walang makahihigit at makakapantay sa Kaniya kailanman. Bagkus, lagi Niya ginagawa ang mga ito dahil sa Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang dakila.

TAOS-PUSONG PAGDAKILA MULA SA KANIYANG MGA KATIWALA

4 Oktubre 2026 

Ika-27 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Isaias 5, 1-7/Salmo 79/Filipos 4, 6-9/Mateo 21, 33-43 

Larawan: anonymous, Slovak: Stigmatizácia sv. Františka (c. 1606). Slovak Art Gallery. Public Domain.

Isinaysay ng Poong Jesus Nazareno ang talinghaga tungkol sa mga kasama sa isang ubasan bilang bahagi ng Kaniyang pangaral tungkol sa pagiging mga tapat, banal, at mabuting katiwala ng Diyos sa lupa. Sa katotohanang ito na isinalungguhit ng Poong Jesus Nazareno sa Kaniyang pangaral na inilahad sa Ebanghelyo para sa Linggong ito nakasentro ang taimtim na pagninilay ng Inang Simbahan. Bilang mga bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno, mayroong misyon at tungkulin ang bawat isa sa atin. Ang misyon at tungkuling ito ay ang pagiging mga banal at mabuting katiwala. Lagi natin Siya hinahandugan ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng pagtupad sa nasabing misyon at tungkulin. 

Ang Diyos ay ipinakilala sa Salmong Tugunan bilang may-ari ng ubasan. Nakatuon rin sa katotohanang ito ang mga salita sa Unang Pagbasa. Katunayan, buong linaw na isinalungguhit sa Unang Pagbasa na tanging Siya mismo ang nagtanim sa nasabing ubasan. Isang katotohanan lamang ang isinasalungguhit nito -  nilikha ng Diyos ang lahat ng mga bagay na nakikita at hindi nakikita. Dahil diyan, inihayag ni Apostol San Pablo sa kaniyang pangaral na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa na dapat lagi nating handugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng ating mga kilos at salita sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa. 

Lubos tayong iniibig at kinahahabagan ng Diyos. Dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa, itinalaga Niya tayo bilang Kaniyang mga katiwala. Bilang tugon sa dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos, dapat nating gawin ang nararapat sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig. Kinakailangan nating maging mga banal at mabuting katiwala ng Diyos na humirang at nagtalaga sa atin bilang Kaniyang mga katiwala. Sa pamamagitan nito, ang Diyos ay lagi nating hinahandugan ng taos-pusong pagdakila. 

SA KABILA NG KANIYANG KADAKILAAN, PINAHAHALAGAHAN, KINAHAHABAGAN, AT INIIBIG NIYA TAYO

2 Oktubre 2026 

Paggunita sa mga Banal na Anghel na Tagatanod 

Exodo 23,20-23/Salmo 90/Mateo 18, 1-5. 10 

Larawan: anonymous, Workshop of Domenichino (1581–1641), Guardian angel. Palace Museum in Wilanów. Public Domain.

Nakasentro sa papel, misyon, at tungkulin ng mga banal na anghel na tagatanod ang pagdiriwang ng Simbahan. Ang mga banal na anghel na tagatanod ay ipinagkaloob sa bawat isa sa atin ng Panginoong Diyos bilang tanda ng Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa. Ipinagkaloob ng Panginoong Diyos sa atin ang mga banal na anghel na tagatanod upang ipagsanggalang at gabayan tayo. 

Sa Unang Pagbasa, inilarawan ng Diyos ang pangunahing tungkulin ng Kaniyang mga anghel. Ang Kaniyang mga anghel ay ipinagkakaloob Niya sa atin upang kalingain at ipagsanggalang tayo. Nais ng Diyos na maramdaman natin sa pamamagitan ng mga banal na anghel na tagatanod na tunay nga Niya tayong pinahahalagahan at iniibig. Handa Siyang gawin ang lahat para sa atin. Ito ang puntong isinalungguhit ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo. Mula sa langit, lagi nilang pinapatnubayan, ginagabayan, at ipinagsasanggalang ang bawat isa sa atin, lalung-lalo na yaong mga maliliit at mga bata. Ganyan tayo pinahahalagahan at iniibig ng Diyos. 

Ang mga banal na anghel na tagatanod ay patunay na lagi tayong pinahahalagahan, kinahahabagan, at iniibig ng Diyos. Hindi Niya tayo pababayaan kailanman. 

PINABABANAL NG ATING DINARAKILA

28 Setyembre 2026 

Dakilang Kapistahan ng Pagtatalaga ng Dambana ng Simbahan ng Quiapo 

Ezekiel 47, 1-2. 8-9. 12/Salmo 45/1 Corinto 3, 9k-11. 16-17/Juan 4, 19-24 

Nagiging banal ang lahat dahil sa presensya ng Diyos. Ito ang aral na ipinapaalala sa atin ng Simbahan sa tuwing ipinagdiriwang ang taunang anibersaryo ng pagtatalaga sa isang bahay-dalanginan. Pinababanal ng presensya ng Diyos ang lahat. Dahil dito, hindi lamang mga karaniwang gusali ang mga bahay-dalanginan gaya na lamang ng makasaysayang Simbahan ng Quiapo. Bagkus, ito ay mga banal na pook o lugar. 

Isinalungguhit nang buong linaw sa Unang Pagbasa kung paanong ang mga lugar ay pinababanal ng presensya ng Diyos. Pinababanal ng presensya ng Diyos ang lahat ng bagay. Dahil sa presensya ng Diyos, ang Templo ay isang banal na lugar. Ang Templo ay hindi lamang isang ordinaryong gusali dahil binago ito ng presensya ng Diyos. Sa katotohanang ito nakasentro ang mga salitang binigkas ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo. Buong linaw Niyang isinalungguhit sa babaeng Samaritanang Kaniyang nakatagpo sa Balon ni Jacob kung paanong ang lahat ng tao ay makakapaghandog ng taos-pusong pagsamba sa Diyos. Kaya ng Diyos na baguhin at pabanalin ang lahat. 

Dahil sa Diyos, ang lahat ay nagiging banal. Binabago Niya ang lahat. Nakasentro sa katotohanang ito na dapat lagi nating tandaan ang pangaral ni Apostol San Pablo na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa. Tayong lahat ay Templo ng Diyos. Kaya naman, hindi tayo dapat mamuhay sa kasalanan at kasamaan. Nilikha tayo ng Diyos bilang Kaniyang Templo. Ito ang natatanging dahilan kung bakit kinakailangan nating mamuhay nang banal at kalugud-lugod sa Kaniyang paningin.

Buksan natin ang ating mga puso, isipan, at diwa sa pagbabagong dulot ng Diyos. Sa pamamagitan nito, pinahihintulutan natin ang Diyos na baguhin at pabanalin tayo. Ito ang magpapatunay na dinarakila natin Siya nang taos-puso. 

DAHIL SA PAG-IBIG NG ATING DINARAKILA

27 Setyembre 2026 

Ika-26 na Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Ezekiel 18, 25-28/Salmo 24/Filipos 2, 1-11 (o kaya: Filipos 2, 1-5)/Mateo 21, 28-32 

Larawan: Il Pordenone (1484–1539), Italian: Trinità (c. 16th century). Public Domain.

Nakasentro sa pag-ibig ng Diyos na tunay ngang dakila ang pagninilay ng Simbahan para sa Linggong ito. Ipinapaalala sa atin ng Simbahan na ang dahilan kung bakit ang Diyos ay gumawa ng maraming dakilang bagay para sa sangkatauhan ay walang iba kundi ang Kaniyang dakilang pag-ibig. Ang mga gawa ng Diyos ay nagpapatunay at sumasagisag sa Kaniyang dakilang pag-ibig. Hindi Siya nagsasawang ipakita sa ating lahat ang Kaniyang dakilang pag-ibig sa pamamagitan ng Kaniyang mga gawa. 

Sa Unang Pagbasa, inilarawan ng Diyos ang Kaniyang pag-ibig para sa lahat ng mga magsisisi at tatalikod sa kasalanan at magbabalik-loob sa Kaniya. Masisiyahan nang lubusan ang Diyos sa taos-pusong pagbabalik-loob ng mga makasalanan. Ito ay dahil ang kanilang mga puso at loobin ay binubuksan nila sa dakilang pag-ibig ng Diyos na nagdudulot ng tunay na pagbabago. Binibigyan nila Siya ng pahintulot na baguhin at pabanalin sila sa pamamagitan nito. Pinahihintulutan nila Siyang gawin silang banal katulad ng Kaniyang Bugtong na Anak at Ikalawang Persona ng Banal na Santatlo na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno na tumalima sa kalooban ng Ama nang buong kababaang-loob hanggang sa sandali ng Kaniyang pagkamatay sa Krus noong unang Biyernes Santo, gaya ng buong linaw na inilarawan sa mahabang bersyon ng tampok na pangaral sa Ikalawang Pagbasa. Nangaral tungkol sa pagbukas ng puso, isipan, at sarili sa dakilang pag-ibig ng Diyos na nagdudulot ng pagbabago ang Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo. Ito ang dapat nating gawin bilang Simbahan. 

Ang dalangin ng mang-aawit sa Salmong Tugunan ay dalangin ng mga nagpasiyang buksan ang kanilang mga puso at diwa sa dakilang pag-ibig ng Diyos. Idinadalangin ng lahat ng mga nagbubukas ng kanilang mga puso at diwa sa Diyos na gunitain ang Kaniyang dakilang pag-ibig na walang sawa Niyang ipinamalas at ipinaramdam. Kung tutuusin, maging sa kasalukuyang panahon, ginagawa pa rin Niya ito. 

Buksan natin ang ating mga puso, isipan, at diwa sa dakilang pag-ibig ng Diyos na nagdudulot ng tunay na pagbabago. Nararapat lamang itong gawin bilang tugon sa Kaniya na hindi nagsasawang ipamalas at iparamdam sa atin ang Kaniyang dakilang pag-ibig sa pamamagitan ng Kaniyang mga kahanga-hangang gawa. 

AYON SA PLANO NG DIYOS NA DAKILA

25 Setyembre 2026 

Biyernes ng Ika-25 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Mangangaral 3, 1-11/Salmo 143/Lucas 9, 18-22 

Larawan: Domenichino (1581–1641), The Way to Calvary (c. 1610). Getty Center. Public Domain.

計画通り (Ingles: Just as planned). Nasabi ni Yagami Light sa kaniyang sarili ang mga salitang ito nang magtagumpay siya laban kay L Lawliet at ang grupo ng mga pulis na binuo upang hulihin si Kira. Ang Death Note ay nabawi ni Light mula kay Higuchi. Sa mga sandaling yaon, kasama si Light nina L at ng pangkat ng mga pulis na inatasang hanapin at hulihin si Kira. Bahagi ito ng plano ni Light upang hindi nila matutuklasan ang kaniyang lihim - siya si Kira na kanilang hinahanap at hinahabol. Hinahanap siya ng mga pulis dahil ang Death Note ay ginagamit niya upang kumitil ng buhay. Dahil sa Death Note, umaaastang bathala si Light. Bathala ang tingin niya sa kaniyang sarili. 

Ipinapaalala sa atin sa araw na ito kung sino ang may kapangyarihang isakatuparan ang anumang Kaniyang nais, hangad, at loobin. Ang Diyos lamang ang may taglay ng nasabing kapangyarihan. Kaya Niyang isakatuparan ang Kaniyang naisin at hangarin sa panahong Kaniyang naisin at itinakda. Walang sinumang tao sa daigdig ang may kapangyarihang gawin ito. Mga tao lamang tayo, hindi tayo mga bathala. 

Nagsimula sa pamamagitan ng mga salitang ito ang Unang Pagbasa: "Ang lahat ng pangyayari sa daigdig ay nagaganap sa panahong itinakda ng Diyos" (Mangangaral 3, 1). Sa Ebanghelyo, inilarawan ng Poong Jesus Nazareno sa mga apostol kung ano ang mangyayari sa Kaniya. Magbabata at magtitiis Siya ng maraming hirap at pagdurusa sa kamay ng Sanedrin hanggang sa sandali ng Kaniyang kamatayan sa Krus na Banal bago Siya mabuhay na mag-uli sa ikatlong araw. Ang mga salitang ito na binigkas ni Jesus Nazareno sa Ebanghelyo ay nangyari nang sumapit ang panahong itinakda. Ito ay dahil niloob ng Diyos na mangyari ito. Bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, iniligtas ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang sangkatauhan sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay, ayon sa plano ng Diyos. 

Tanging ang Diyos lamang ang may kapangyarihang isakatuparan ang anumang nais, hangad, at loobin Niya sa panahong itinakda Niya. Hawak Niya ang kinabukasan at panahon. Ang Diyos lamang ang nasusunod. Subalit, ang nasabing kapangyarihan ay lagi Niyang ginagamit upang ipamalas at ipaalala sa lahat ng tao sa daigdig na ito ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. 

LAGI NATING MAAASAHAN ANG ATING DINARAKILA

20 Setyembre 2026 

Ika-25 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Isaias 55, 6-9/Salmo 144/Filipos 1, 20k-24. 27a/Mateo 20, 1-16a 

Larawan: Christian Wilhelm Ernst Dietrich (1712–1774), Parable of the Workers in the Vineyard (c. 1750s). Łazienki Palace. Public Domain.

Ipinapaalala sa atin ng Simbahan na tunay nga nating maaasahan ang Diyos. Oo, may mga tao sa daigdig na mahirap asahan at pagkatiwalaan. Dahil dito, tayong lahat ay laging pinaalalahanang mag-ingat. Kailangan nating maging mapanuri at alerto nang sa gayon ay hindi tayo maisahan o maloko. Subalit, ibahin natin ang Diyos. Tunay nga tayong mapalad dahil ang Diyos ay hindi manloloko at mapagsamantala. Maaasahan natin ang Diyos. Walang pangakong Kaniyang binitiwan na napako. Lagi Siyang tapat. Gaya ng ipinahayag ng mang-aawit sa Salmong Tugunan: "D'yos ay tapat at totoo sa dumadalanging tao" (Salmo 144, 18a). 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ni Propeta Isaias kung ano ang dapat nating gawin. Ang bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig na ito ay kailangang ilaan sa paghahanap sa Diyos. Ibig sabihin nito, dapat nating buksan ang ating mga puso at sarili sa Kaniya. Magpasakop tayo sa Kaniya na puspos ng dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Pahintulutan natin Siyang maghari sa atin. Dapat nating gawin ito bilang tugon sa Kaniya na nagpasiyang huwag ipagkait sa ating lahat ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. 

Nakasentro sa katotohanang ito ang talinghaga ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo. Sa pamamagitan ng talinghagang ito na Kaniyang isinalaysay sa mga apostol sa Ebanghelyo, inihayag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na tunay ngang puspos ng kagandahang-loob ang Diyos. Katunayan, Siya mismo ay ang patunay na tunay ngang nagmamagandang-loob ang Diyos. Ang bawat isa sa atin ay Kaniyang iniligtas mula sa kasalanan sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

Ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay ipinakilala ni Apostol San Pablo sa kaniyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa bilang buhay. Sabi nga ni Apostol San Pablo na "para sa [kaniya], si Kristo ang buhay at dahil dito'y pakinabang ang kamatayan" (Filipos 1, 21). Isa lamang ang isinasalungguhit ng mga salitang ito. Puspos ng kagandahang-loob ang Panginoong Diyos. Dahil sa pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos, may bagong buhay si Apostol San Pablo.

Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahan, panatag ang ating mga puso at loobin dahil ang Diyos ay lagi nating maaasahan. Ito ay dahil puspos Siya ng dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Ang dakilang patunay nito ay ang Mahal na Poong Jesus Nazareno.