LAGI SIYANG DINARAKILA NG KANIYANG BAYAN

14 Hunyo 2026 

Ika-11 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Exodo 19, 2-6a/Salmo 99/Roma 5, 6-11/Mateo 9, 36-10, 8 

Larawan: Paul Troger (1698–1762), Svätý Antonín Paduanský s Ježiškom (c. 1750). Ernest Zmeták Art Gallery via Web Umeania. Public Domain.

Nakatuon sa dahilan ng paghirang ng Diyos sa Kaniyang bayan ang mga Pagbasa. Sa pamamagitan ng paghirang at pagtalaga sa Kaniyang bayan, ang dakilang pag-ibig ng Diyos para sa Kaniyang bayan ay nahahayag. Ang bawat isa sa atin na bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag mismo ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ay bumubuo sa Kaniyang bayang naglalakbay sa lupa. Iba't iba man ang ating lahi, wika, bayan, at bansa, binubuo natin ang bayang binuklod ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

Ang Unang Pagbasa ay nakatuon sa paghirang at pagtalaga ng Diyos sa bayang Israel bilang Kaniyang bayan. Sa pamamagitan nito, ipinahayag ng Diyos ang Kaniyang pag-ibig na dakila para sa bayang Israel. Nakasentro naman sa dahilan kung bakit iniligtas tayong lahat ng Diyos sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig, iniligtas tayo ng Diyos sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Sa Ebanghelyo, hinirang at itinalaga ng Poong Jesus Nazareno ang mga apostol. Ang mga apostol ay hinirang at itinalaga upang sumaksi sa Kaniya pagdating ng araw. 

Tayong lahat na bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno ay hinirang at itinalaga bilang Kaniyang sambayanan. Bilang isang bayang binuklod Niya dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig para sa atin, dapat lagi natin Siyang dakilain sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Mamuhay tayo para sa Kaniya. 

BUSILAK ANG PUSO NG MGA DUMARAKILA SA DIYOS

13 Hunyo 2026 

Paggunita sa Kalinis-linisang Puso ng Birheng Maria 

Isaias 61, 9-11/1 Samuel 2/Lucas 2, 41-51 

Larawan: Leopold Kupelwieser (1796–1862), St. Peter's Church - side chapel of St. Antony. Taken by Diana Ringo (22 September 2013). CC BY-SA 4.0. 

Isa lamang ang dahilan kung bakit malinis ang Puso ng Mahal na Birheng Maria. Lagi niyang dinakila ang Diyos nang taos-puso. Ang kaniyang pagdakila sa Diyos ay taos-puso. Hindi siya napilitang dakilain ang Diyos. Ginawa niya ito dahil tunay nga niyang sinasamba, iniibig, pinananaligan, at sinasampalatayanan ang Diyos. Pinatunayan ng Mahal na Birheng Maria ang kaniyang pasiyang dakilain ang Diyos nang taos-puso sa bawat sandali ng kaniyang paglalakbay sa daigdig sa pamamagitan ng kaniyang mga gawa at salita. Katunayan, patuloy pa rin niya itong ginagawa sa langit. 

Sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo, ang Batang Nuestro Padre Jesus Nazareno ay hinanap ni San Jose at ng Mahal na Birheng Maria sa loob ng tatlong araw. Nang ang ikatlong araw ay sumapit, natagpuan nila Siya sa piling ng mga guro sa Templo. Hindi tumigil o huminto sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos ang Mahal na Birheng Maria dahil dito. Bagkus, patuloy niyang dinakila ang Diyos. Isinabuhay niya ang mga salita sa Unang Pagbasa at Salmong Tugunan. Ang Diyos ay hinandugan ng Mahal na Birheng Maria ng taos-pusong pagdakila, kahit na mahirap gawin ito, dahil nararapat lamang itong gawin.

Dalisay ang Puso ng Mahal na Birheng Maria dahil lagi niyang hinandugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila. Kung lagi nating dadakilain ang Diyos nang taos-puso sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig na ito, ang ating mga puso at loobin ay magiging malinis, busilak, at dalisay. 

DAKILAIN ANG KAMAHAL-MAHALANG PUSO

12 Hunyo 2026 

Dakilang Kapistahan ng Kamahal-Mahalang Puso ni Jesus Nazareno (A) 

Deuteronomio 7, 6-11/Salmo 102/1 Juan 4, 7-16/Mateo 11, 25-30 

Larawan: Unknown author (19th-century Portuguese school), Sacred Heart of Jesus (c. 19th century). Taken by Leiloeira São Domingos. Public Domain.

Ipinapaalala sa atin ng Kamahal-Mahalang Puso ni Jesus Nazareno ang kadakilaan ng pag-ibig ng Diyos. Tunay ngang dakila ang pag-ibig ng Diyos. Ang Diyos ay puspos ng dakilang pag-ibig para sa atin. Sa kabila ng ating pagiging makasalanan, ipinasiya pa rin Niya tayong ibigin. Hindi Niya itinigil o inihinto ang Kaniyang pasiyang ibigin tayo kailanman. Lagi Niya tayong inibig. Katunayan, ito ang natatanging dahilan kung bakit ang sangkatauhan ay Kaniyang iniligtas sa pamamagitan ni Jesus Nazareno nang ang takdang panahon ay sumapit. 

Nakatuon sa kadakilaan ng pag-ibig ng Diyos ang mga Pagbasa. Sa Unang Pagbasa, inihayag ni Moises sa mga Israelita na ipinasiya ng Diyos na piliin, hirangin, at italaga sila upang maging Kaniyang bayan dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig. Ang Kaniyang pagpili, paghirang, at pagtalaga sa Israel bilang Kaniyang bayan ay isang patunay ng Kaniyang dakilang pag-ibig para sa kanila. Hindi napilitan ang Diyos na piliin, hirangin, at italaga ang mga Israelita. Bukal sa Kaniyang puso at loobin ang Kaniyang pasiyang gawin ito. Nakasentro rin sa dakilang pag-ibig ng Diyos ang pangaral ni Apostol San Juan sa Ikalawang Pagbasa. Para kay Apostol San Juan, ito ang tanging dahilan kung bakit dapat tayong umibig. Dahil iniibig tayo ng Diyos, dapat rin tayong umibig. Kapag umibig tayo, gaya ng patuloy na ginagawa ng Diyos sa tanan, isinasabuhay natin ang mga salita ng mang-aawit sa Salmong Tugunan. Nagpapatotoo ang bawat isa sa atin tungkol sa dakilang pag-ibig ng Diyos kapag ito ay ating gagawin. Sa Ebanghelyo, ang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa ng Diyos ay inihayag sa lahat nang buong linaw sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Laging handa ang Poong Jesus Nazareno na ipadama ito sa lahat ng tao sa pamamagitan ng walang tigil na pag-aaruga at pagkalinga sa Kaniyang kawan. 

Lagi nating dapat dakilain ang Kamahal-Mahalang Puso ni Jesus Nazareno. Hindi Siya tumitigil o humihinto sa pagpapamalas at pagpapadama ng dakilang pag-ibig na ito sa atin. Puspos ng dakilang pag-ibig para sa atin ang Kaniyang Puso. Bilang tugon sa dakilang pag-ibig na ito, ang Kaniyang Kamahal-Mahalang Puso ay dapat dakilain sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Sa pamamagitan nito, inihahayag nating iniibig rin natin Siya na puspos ng dakilang pag-ibig para sa atin, gaya ng sinasagisag ng Kaniyang Kamahal-Mahalang Puso. 

TAOS-PUSONG PAGDAKILA ANG HANDOG NG MGA NAGPAPALAGANAP NG KANIYANG PAG-IBIG

11 Hunyo 2026 

Paggunita kay San Bernabe, apostol 

Huling Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Mahal na Puso ni Jesus Nazareno 

1 Hari 18, 41-46/Salmo 64/Mateo 5, 20-26 

Larawan: Corrado Giaquinto (1703–1766), Saint Margaret Mary Alacoque Contemplating the Sacred Heart of Jesus (c. 1765). Private Collection via Web Gallery of Art. Public Domain. 

Nakasentro sa pagpapalaganap ng dakilang pag-ibig ng Diyos ang mga Pagbasa. Sa pamamagitan ng pagpapalaganap ng dakilang pag-ibig ng Diyos, hinahandugan natin Siya ng dalisay at taos-pusong pagdakila. Ang mga nagpapalaganap ng dakilang pag-ibig ng Diyos ay nagpapakilala sa Kaniya sa lahat ng tao. Ipinagmamalaki nila Siya sa lahat ng tao nang buong galak. 

Inilahad ang mga naganap matapos ang tagumpay ng Diyos laban sa diyus-diyusang si Baal sa Bundok ng Carmelo sa salaysay na tampok sa Unang Pagbasa. Ang ulan ay pumatak matapos ang mahabang panahon. Niloob ng Diyos na matapos ang tatlong taon ng tagtuyot at taggutom matapos magbalik-loob sa Kaniya ang mga Israelitang nagkasala laban sa Kaniya sa pamamagitan ng pagsamba sa diyus-diyusang si Baal. Bilang tanda ng Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa, niloob Niyang umulan sa buong lupain. Hindi Niya ipinagkakait sa mga nagbalik-loob sa Kaniya ang dakila Niyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Sa Ebanghelyo, nangaral si Jesus Nazareno tungkol sa pagkakaroon ng dalisay at busilak na puso. Dinarakila ng mga may dalisay at busilak na puso at loobin ang Diyos dahil ipinapalaganap nila ang Kaniyang awa, habag, pag-ibig, at kagandahang-loob na tunay ngang dakila. 

Gaya ng inihayag ng mang-aawit sa Salmong Tugunan: "O Diyos, dapat Kang awitan, sa Sion ay papurihan" (Salmo 64, 2a). Dapat natin itong gawin araw-araw bilang mga Kristiyanong bumubuo sa Kaniyang Simbahang naglalakbay sa lupa. Magagawa natin ito sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa sa pamamagitan ng pagpapalaganap ng Kaniyang dakilang pag-ibig. 

Ang Diyos ay dinarakila ng sinumang nagpapalaganap ng Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Ito ang dapat nating gawin bilang mga bumubuo sa Simbahang itinatag mismo ng Poong Jesus Nazareno. 

ISA LAMANG ANG DIYOS NA DAKILA

10 Hunyo 2026 

Miyerkules ng Ika-10 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikawalong Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Mahal na Puso ni Jesus Nazareno 

1 Hari 18, 20-39/Salmo 15/Mateo 5, 17-19 

Larawan: Domenico Fetti (1589–), The Sacrifice of Elijah Before the Priests of Baal (c. Between 1621 and 1622). Royal Collection. Public Domain. 

Itinampok at inilahad ang mahabang salaysay ng pagtutuos nina Propeta Elias at ng mga propeta ng diyus-diyusang si Baal sa Bundok ng Carmelo sa Unang Pagbasa. Sa kabila ng haba ng salaysay ng nasabing kaganapan sa Lumang Tipan, isa lamang ang aral na isinasalungguhit nito nang buong linaw. Ang Panginoong Diyos lamang ay ang tunay na Diyos. Walang ibang tunay na diyos o bathala kundi ang Panginoon. Tanging Siya lamang ang dapat dakilain at sambahin ng lahat nang taos-puso. 

Marahil ay paulit-ulit na ipinapaalala sa atin ng Simbahan ang aral na ito. Subalit, ang aral na ito ay ang pinakamahalagang aral. Ang aral na ito ay hindi natin dapat limutin kailanman. Walang ibang tunay na diyos o bathala na dapat sambahin at dakilain ng lahat ng tao nang taos-puso kundi ang Panginoon. Kaya naman, laging ipinapaalala sa atin ng Simbahan ang aral na ito nang sa gayon ay hindi natin ito makalimutan. 

Buong linaw na inihayag ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo na naparito Siya sa lupa upang tuparin ang Kautusan. Siya na nagbigay ng Kautusan sa Kaniyang hirang na lingkod na si Moises sa Bundok ng Sinai ay dumating sa lupa upang tuparin ang Kautusang tanging Siya mismo ang nagbigay. Mahahayag sa lahat ng tao sa lupa sa pamamagitan ng Kaniyang pagtupad sa Kautusan ang Kaniyang pagkakilanlan bilang tunay na Diyos. 

Nakasentro sa pagiging matulungin ng Diyos ang mga salita sa Salmong Tugunan. Sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig, ang Diyos ay laging kasama natin. Hindi Niya tayo pababayaan. Kaya naman, mapalad tayo sapagkat ang tunay na Diyos ay hindi pabaya. Lagi Niya tayong sasamahan at tutulungan. 

Walang ibang diyos o bathala maliban sa Panginoong Diyos. Tanging Siya lamang ay ang tunay na Diyos. Lagi natin Siyang sambahin at dakilain nang taos-puso. 

ANG KALOOBAN NG ATING DINARAKILA

9 Hunyo 2026 

Martes ng Ika-10 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikapitong Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Mahal na Puso ni Jesus Nazareno 

1 Hari 17, 7-16/Salmo 4/Mateo 5, 13-16 

Larawan: Abraham van Dijck (1635/1636–1680), The Prophet Elijah with the Widow of Zarephath and her Son (c. Between 1650 and 1672). Statens Museum for Kunst. Public Domain. 

Nakasentro ang mga Pagbasa sa katotohanan tungkol sa kalooban ng Diyos. Walang sinuman sa daigdig ang makapagsasabing mayroon siyang kapangyarihan upang ang anumang kaniyang naisin at loobin ay mapangyarihin. Tanging ang Diyos lamang at wala nang iba pa ang mayroong kapangyarihang upang ang anumang Kaniyang nais, loobin, at hangarin ay mapangyayari. Ito ang aral na nais ipaalala ng Simbahan. 

Sa Unang Pagbasa, ang babaeng balo ay hindi naubusan ng harina. Nakapagluto ang babaeng balo mula sa Sarepta ng tinapay para sa kaniyang sarili, sa kaniyang anak, at kay propeta Elias. Isa lamang ang dahilan kung bakit - niloob ito ng Diyos. Kahit na sa unang tingin ay hindi sapat para sa tatlong tao ang harinang dala ng babaeng balo, niloob ng Diyos na magiging sapat para makapagluto ng tinapay para sa tatlong tao ang nasabing harina. Sa Ebanghelyo, inihayag ng Panginoong Jesus Nazareno na ang Kaniyang mga tagasunod ay ang asin at ilaw ng sanlibutan. Ito ay dahil niloob Niyang mangyari ito. Sa Salmong Tugunan, ang mang-aawit na tampok ay nagsumamo sa Diyos na loobin Niyang pasikatin sa Kaniyang mga lingkod ang Kaniyang liwanag. 

Isa lamang ang nais ipaalala ng Simbahan sa araw na ito. Ang lahat ng mga maganda, mabuti, at banal ay mapangyayari dahil sa kalooban ng Diyos. Patunay lamang ito na tanging Siya lamang ang pinakadakila. Kaya naman, walang sinuman ang dapat mag-ambisyong makipagkumpetensya sa Kaniya. Bagkus, dapat handugan Siya ng taos-pusong pagdakila dahil ito ang nararapat. 

HINDI PABAYA ANG ATING DINARAKILA

8 Hunyo 2026 

Lunes ng Ika-10 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikaanim na Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Mahal na Puso ni Jesus Nazareno 

1 Hari 17, 1-6/Salmo 120/Mateo 5, 1-12 

Larawan: Carl Joseph Begas, De Bergrede (c. 1820). Public Domain.

Ang taimtim na pagninilay ng Inang Simbahan para sa araw na ito ay nakasentro sa pagiging matulungin at mapagpala ng Diyos. Para sa Diyos, hindi dahilan upang hindi tulungan at pagpalain ang bawat isas sa atin Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan. Wala namang dahilan ang Diyos upang tulungan at pagpalain ang bawat isa sa atin dahil mga aba lamang tayo sa Kaniyang paningin, kung tutuusin. Subalit, sa kabila ng Kaniyang kadakilaan, ipinasiya pa rin Niyang tulungan at pagpalain tayo. 

Itinampok at inilahad ang simula ng pangaral ng Poong Jesus Nazareno sa bundok sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo. Naglaan si San Mateo ng tatlong buong kabanta upang ilahad ang mga pangaral ng Poong Jesus Nazareno sa bundok. Sa simula ng Kaniyang mga pangaral sa bundok, ang mga mapalad sa paningin ng Diyos ay buong linaw na inilarawan ng Poong Jesus Nazareno. Buong linaw rin Niyang inilarawan ang natatanging dahilan kung bakit ang mga taong Kaniyang inilarawan ay tunay ngang pinagpapala ng Diyos. Lagi silang tinutulungan ng Diyos. Dahil dito, ang mga taong ito ay mapapalad sa Kaniyang paningin. Mapapalad sila dahil lagi silang tinutulungan ng Diyos. Hindi nila isinasara ang kanilang mga puso at loobin sa Kaniya. 

Sa Unang Pagbasa, si Propeta Elias ay nagbitiw ng isang sumpa kay Haring Acab na tumalikod sa Diyos. Ani Elias, hindi uulan o magkakahamog hanggang sa sumapit ang panahong itinakda (1 Hari 17, 1). Hindi natakot si Propeta Elias kay Haring Acab dahil hindi siya pinababayaan ng Diyos. Lubos na nananalig si Propeta Elias na lagi siyang gagabayan, papatnubayan, tutulungan, at ipagsasanggalang ng Diyos na humirang at nagtalaga sa kaniya bilang propeta. Ang katotohanang ito ay isinalungguhit ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan. 

Buksan natin ang ating mga puso at loobin sa pagtulong ng Diyos. Sa pamamagitan ng pagbubukas ng ating mga sarili sa Kaniya, dinarakila natin Siya nang taos-puso.