PINAHAHALAGAHAN NG MGA DUMARAKILA SA KANIYA NANG TAOS-PUSO

19 Hunyo 2026 

Biyernes ng Ika-11 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikalimang Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Pagsilang ni San Juan Bautista 

2 Hari 11, 1-4. 9-18. 20/Salmo 131/Mateo 6, 19-23 

Larawan: Bartolomé Esteban Murillo (1617–1682), Saint John the Baptist Pointing to Christ (c. 1655). Art Institute of Chicago. Public Domain. 

Buong linaw na inihayag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Kaniyang pangaral sa mga tao na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo para sa araw na ito: "Sapagkat kung saan naroon ang inyong kayamananan, naroon din naman ang inyong puso" (Mateo 6, 21). Sa mga salitang ito nakasentro ang taimtim na pagninilay ng Inang Simbahan para sa araw na ito. Ipinapahayag natin sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa kung ano ang ating pinapahalagahan. Ang pinahahalagahan ng Inang Simbahan nang lubusan ay walang iba kundi ang Diyos. 

Sa mahabang salaysay ng mga kaganapang itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa, isinaylaysay kung paanong naibalik ang taimtim na pagsamba sa tunay na Diyos na walang iba kundi ang Panginoon. Pinatalsik at pinatay si Atalia na namahala sa Israel bilang reyna nito sa loob ng pitong taon. Habang namahala si Atalia bilang reyna, ang pagsamba sa diyus-diyusang si Baal ay kaniyang pinairal. Subalit, nagbago ang lahat ng ito nang sumapit ang ikapitong taon ng kaniyang pamumuno. Matapos pahiran ng langis ang prinsipeng si Joas, naghimagsik laban kay Atalia ang buong bayan. Nang si Atalia ay mapatay, naibalik sa Israel ang pagsamba sa Diyos. Nagpatotoo naman ang mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan tungkol sa kadakilaan ng Diyos. Walang diyos maliban sa Panginoon. Dapat Siyang pahalagahan at dakilain ng lahat. 

Ang sinumang nagpapahalaga sa Panginoong Diyos ay laging naghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. Ito ang dapat lagi nating gawin bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang Kaniyang itinatag sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. 

KATANGIAN NG MGA DUMARAKILA SA DIYOS NANG TAOS-PUSO

18 Hunyo 2026 

Huwebes ng Ika-11 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikaapat na Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Pagsilang ni San Juan Bautista

Sirak 48, 1-15 (gr. 1-14)/Salmo 96/Mateo 6, 7-15 

Larawan: Ferraù Fenzoni, Saint John the Baptist in the desert (c. About 1591). Taken by MPim Studio. CC BY-SA 4.0.

Inilalarawan sa mga Pagbasa ang katangian ng mga dumarakila sa Diyos nang taos-puso. Ang mga naghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos ay may kababaang-loob. Dinarakila nila ang Diyos sa pamamagitan ng kanilang kababaang-loob. Para sa kanila, wala sila kung wala ang Diyos sa kanilang buhay. Hindi nila nakakalimutan ang mga ginawa ng Diyos para sa kanila. Kaya naman, nalulugod sa kanila ang Diyos. 

Nakasentro sa pagdakila ng Diyos kay Propeta Elias ang Unang Pagbasa. Lagi Siyang dinakila ng Kaniyang tapat na lingkod na si Propeta Elias. Ginawa ito ni Propeta Elias sa pamamagitan ng pagtupad sa misyong ibinigay sa kaniya ng Diyos. Hindi niya ito ginawa upang ang kaniyang sarili ay iangat at dakilain. Bagkus, lagi niya itong ginawa upang ang Diyos ay dakilain. Dahil dito, si Propeta Elias ay dinakila rin ng Panginoong Diyos sa pamamagitan ng pagpapadala ng isang karwaheng apoy na hinihila ng mga kabayong apoy upang iakyat siya sa langit. Ito ang dahilan kung bakit nagagalak nang lubos si Propeta Elias at ang iba pang mga tapat na lingkod ng Diyos, gaya ng sabi ng mang-aawit sa Salmong Tugunan. Sa Ebanghelyo, ang panalanging ating nakilala sa tawag na "Ama namin" ay itinuro ng Poong Jesus Nazareno. Ang kababaang-loob ay binigyang-diin sa bawat linya ng panalanging ito. 

Ang mga may kababaang-loob ay dumarakila sa Diyos nang taos-puso. Palagi nilang ipinagmamalaki ang Diyos na hindi nagpapabaya. Ipinapahayag nilang lubusan silang nananalig at nagtitiwala sa Kaniya. Dahil dito, namumuhay sila para sa Kaniya. Tapat sila sa Diyos na kanilang dinarakila. 

PAGHANDOG NG TAOS-PUSONG PAGDAKILA

17 Hunyo 2026 

Miyerkules ng Ika-11 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikatlong Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Pagsilang ni San Juan Bautista 

2 Hari 2, 1. 6-14/Salmo30/Mateo 6, 1-6. 16-18 

Larawan: Ludovico Carracci (1555–1619), St. John the Baptist at the Fontain (c. Late 16th century/Early 17th century). Musee Fesch. Public Domain.

Kinalulugdan ng Diyos ang mga naghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya sa pamamagitan ng mga salita at gawa. Sa katotohanang ito nakasentro ang pagninilay ng Simbahan sa araw na ito. Batid Niya kung ano ang nilalaman ng ating mga puso at loobin. Wala tayong maililihim sa Kaniya. Tayong lahat ay Kaniyang kilala. Nababatid rin Niya kung sino ang mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. 

Sa Unang Pagbasa, si Propeta Elias ay iniakyat ng Diyos sa langit. Nagpadala Siya ng isang karwaheng apoy na hila-hila ng mga kabayong apoy upang iakyat ang Kaniyang dakilang propeta na si Propeta Elias sa langit. Inihayag ng Diyos sa pamamagitan ng kahanga-hangang gawang ito kung gaano Siya nalulugod kay Propeta Elias. Dahil sa walang tigil na pagdakila ni Propeta Elias sa Kaniya sa pamamagitan ng pagtupad sa misyong ibinigay Niya sa lingkod Niyang ito bilang Kaniyang propeta, iniakyat Niya sa langit si Propeta Elias sa wakas ng kaniyang misyon at paglalakbay sa lupa. Gaya ng buong linaw na inihayag sa Salmong Tugunan, kinalinga Niya ang Kaniyang lingkod. Si Propeta Elias ay patunay nito. Hindi siya pinabayaan ng Diyos. 

Ang pangaral ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo ay nakatuon sa pagiging taos-puso sa pamamanata at pagdakila sa Diyos. Nais ng Diyos na maging dalisay, busilak, tapat, at taos-puso ang ating pasiyang dakilain Siya. Hindi mga alagad ng sining ang hanap ng Diyos. Bagkus, ang laging hinahanap ng Diyos ay walang iba kundi ang mga naghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniyang Ngalan. 

Hinahanap ng Diyos ang mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. Kapag ang ating mga puso at loobin ay Kaniyang titingnan, matutuwa kaya Siya sa makikita Niya? 

TAOS-PUSONG PAGDAKILA ANG NARARAPAT NA IHANDOG SA NAGPAKITA NG PAG-IBIG, HABAG, AT AWA SA ATIN

16 Hunyo 2026 

Martes ng Ika-11 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikalawang Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Pagsilang ni San Juan Bautista 

1 Hari 21, 17-29/Salmo 50/Mateo 5, 43-48 

Larawan: San Giovanni Battista alla fonte (c. 1620). Public Domain. 

Tiyak na hindi na natin mabilang kung ilang ulit na ipinaalala sa atin ng Simbahan ang aral na nais pagtuunan ng pansin sa mga Pagbasa. Nakasentro ang mga Pagbasa sa halaga ng taos-pusong pagsisisi at pagbabalik-loob sa Diyos. Ang Diyos ay dinarakila natin nang taos-puso sa pamamagitan ng ating taos-pusong pagsisisi at pagtalikod sa kasalanan at pagbabalik-loob sa Kaniya. Binubuksan natin ang ating mga sarili sa Kaniya sa pamamagitan ng ating taos-pusong pagsisisi at pagtalikod sa kasalanan at pagbabalik-loob sa Kaniya. Dahil dito, pinahihintulutan natin ang Diyos na dalisayin at gawing banal ang ating mga puso at loobin. 

Sa Unang Pagbasa, si Haring Acab ay nagpasiyang magsisi at magbalik-loob sa Diyos matapos ipahayag sa kaniya ni Propeta Elias ang pasiya ng Diyos na parusahan siya at ang kaniyang angkan. Bilang tugon sa taos-pusong pagsisisi at pagbabalik-loob ni Haring Acab, ipinasiya ng Diyos na kaawaan, kahabagan, at patawarin siya. Gaya ng isinalungguhit nang buong linaw sa Salmong Tugunan, hindi ipinagkait ng Diyos ang Kaniyang habag at awa kay Haring Acab. Nakasentro naman sa pag-ibig para sa mga taga-usig at kaaway ang pangaral ng Panginoong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo. Isa lamang ang nais Niyang ituro sa atin. Huwag ipagkait ang biyaya, habag, at awa ng Diyos sa mga taga-usig at kaaway. Lagi natin silang isama sa ating mga panalangin, gaano man kahirap itong gawin. Tandaan, kinaawaan at kinahabagan rin tayo. 

Lagi tayong kinaawaan, kinahahabagan, at iniibig ng Diyos. Kaya naman, dapat lagi nating buksan ang ating mga puso at loobin. Pahintulutan natin ang Diyos na baguhin at pabanalin tayo. Ibahagi at ipalaganap rin natin ang Kaniyang habag at awa. Hindi dapat sarilinin ang Kaniyang biyaya, habag, at awa. Hinahandugan natin ang Diyos ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng pagbubukas ng ating mga puso at loobin sa Kaniya at sa pagbabahagi ng Kaniyang biyaya, pag-ibig, habag, at awa. 

HINDI MGA BAYARAN ANG MGA DUMARAKILA SA DIYOS NANG TAOS-PUSO

15 Hunyo 2026 

Lunes ng Ika-11 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Unang Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Pagsilang ni San Juan Bautista 

1 Hari 21, 1-16/Salmo 5/Mateo 5, 38-42 

Larawan: Saint Jean Baptiste, peint par Juan SOREDA (c. 16th century). Public Domain. 

Hindi mga bayaran ang mga taos-pusong dumarakila sa Diyos. Nakasentro sa aral na ito ang mga Pagbasa. Kung tunay ngang taos-puso ang ating pagdakila sa Diyos, lagi natin Siyang pipiliin. Mananatili tayong tapat sa Kaniya, gaano man kahirap gawin ito dala ng mga hirap, tukso, at pagsubok sa buhay. Walang takot nating dadakilain ang Panginoong Diyos sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa, kahit na nangangahulugang hindi tayo tatanggapin ng marami. 

Sa Unang Pagbasa, inutusan ni Reyna Jezebel sa ngalan ni Haring Acab na patayin sa pamamagitan ng pagbato si Nabat na taga-Jezreel. Hindi pumayag si Nabat na ibigay ang kaniyang ubasan na minana niya mula sa kaniyang mga ninuno kay Haring Acab. Kahit na maganda ang alok ni Haring Acab, hindi pumayag si Nabat. Ito ay dahil may utos na ibinigay ang Diyos tungkol sa nasabing usapin: "Hindi ninyo maipagbibili nang lubusan ang lupa sapagkat iyon ay Akin; pinatitirhan Ko lamang sa inyo" (Levitico 25, 23). Buo ang pasiya ni Nabat. Walang magaganap na negosasyon o transaksyon. Ang nasabing ubasan ay hindi ibebenta sa halagang handang ibigay ni Haring Acab. Dahil dito, walang awang ipinapatay ni Reyna Jezebel sa ngalan ni Haring Acab si Nabat. 

Inilarawan sa Salmong Tugunan kung ano ang kinalulugdan ng Diyos. Nalulugod Siya sa mga taong handang maghandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. Lagi nilang pipiliin ang Diyos, gaano man kahirap gawin ito. Hindi sila natatakot dakilain Siya sa bawat sandali ng kaniyang paglalakbay sa lupa, kahit na nangangahulugang hindi sila tatanggapin ng marami. 

Nakasentro sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos sa pamamagitan ng mga salita at gawa ang pangaral ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo. Hindi nila pinapairal o ipinapalaganap ang karahasan. Bagkus, ang lagi nilang ipinapalaganap ay walang iba kundi ang kabutihan at kabanalan ng Diyos. Sa pamamagitan nito, buong galak at tuwa nilang ipinagmamalaki ang Diyos na kanilang dinarakila. 

Ang mga dumarakila sa Diyos nang taos-puso ay laging tapat sa Kaniya. Gaano man kahirap maging tapat sa Diyos dahil sa mga hirap, tukso, at pagsubok sa buhay dito sa daigdig, pipiliin pa rin nilang manatiling tapat sa Kaniya. Lagi nilang inihahayag sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa ang kanilang pasiyang handugan ng tapat at taos-pusong pagdakila sa Diyos. Hindi nila Siya ipagpapalit kailanman. 

LAGI SIYANG DINARAKILA NG KANIYANG BAYAN

14 Hunyo 2026 

Ika-11 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Exodo 19, 2-6a/Salmo 99/Roma 5, 6-11/Mateo 9, 36-10, 8 

Larawan: Paul Troger (1698–1762), Svätý Antonín Paduanský s Ježiškom (c. 1750). Ernest Zmeták Art Gallery via Web Umeania. Public Domain.

Nakatuon sa dahilan ng paghirang ng Diyos sa Kaniyang bayan ang mga Pagbasa. Sa pamamagitan ng paghirang at pagtalaga sa Kaniyang bayan, ang dakilang pag-ibig ng Diyos para sa Kaniyang bayan ay nahahayag. Ang bawat isa sa atin na bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag mismo ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ay bumubuo sa Kaniyang bayang naglalakbay sa lupa. Iba't iba man ang ating lahi, wika, bayan, at bansa, binubuo natin ang bayang binuklod ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

Ang Unang Pagbasa ay nakatuon sa paghirang at pagtalaga ng Diyos sa bayang Israel bilang Kaniyang bayan. Sa pamamagitan nito, ipinahayag ng Diyos ang Kaniyang pag-ibig na dakila para sa bayang Israel. Nakasentro naman sa dahilan kung bakit iniligtas tayong lahat ng Diyos sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig, iniligtas tayo ng Diyos sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Sa Ebanghelyo, hinirang at itinalaga ng Poong Jesus Nazareno ang mga apostol. Ang mga apostol ay hinirang at itinalaga upang sumaksi sa Kaniya pagdating ng araw. 

Tayong lahat na bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno ay hinirang at itinalaga bilang Kaniyang sambayanan. Bilang isang bayang binuklod Niya dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig para sa atin, dapat lagi natin Siyang dakilain sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Mamuhay tayo para sa Kaniya. 

BUSILAK ANG PUSO NG MGA DUMARAKILA SA DIYOS

13 Hunyo 2026 

Paggunita sa Kalinis-linisang Puso ng Birheng Maria 

Isaias 61, 9-11/1 Samuel 2/Lucas 2, 41-51 

Larawan: Leopold Kupelwieser (1796–1862), St. Peter's Church - side chapel of St. Antony. Taken by Diana Ringo (22 September 2013). CC BY-SA 4.0. 

Isa lamang ang dahilan kung bakit malinis ang Puso ng Mahal na Birheng Maria. Lagi niyang dinakila ang Diyos nang taos-puso. Ang kaniyang pagdakila sa Diyos ay taos-puso. Hindi siya napilitang dakilain ang Diyos. Ginawa niya ito dahil tunay nga niyang sinasamba, iniibig, pinananaligan, at sinasampalatayanan ang Diyos. Pinatunayan ng Mahal na Birheng Maria ang kaniyang pasiyang dakilain ang Diyos nang taos-puso sa bawat sandali ng kaniyang paglalakbay sa daigdig sa pamamagitan ng kaniyang mga gawa at salita. Katunayan, patuloy pa rin niya itong ginagawa sa langit. 

Sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo, ang Batang Nuestro Padre Jesus Nazareno ay hinanap ni San Jose at ng Mahal na Birheng Maria sa loob ng tatlong araw. Nang ang ikatlong araw ay sumapit, natagpuan nila Siya sa piling ng mga guro sa Templo. Hindi tumigil o huminto sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos ang Mahal na Birheng Maria dahil dito. Bagkus, patuloy niyang dinakila ang Diyos. Isinabuhay niya ang mga salita sa Unang Pagbasa at Salmong Tugunan. Ang Diyos ay hinandugan ng Mahal na Birheng Maria ng taos-pusong pagdakila, kahit na mahirap gawin ito, dahil nararapat lamang itong gawin.

Dalisay ang Puso ng Mahal na Birheng Maria dahil lagi niyang hinandugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila. Kung lagi nating dadakilain ang Diyos nang taos-puso sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig na ito, ang ating mga puso at loobin ay magiging malinis, busilak, at dalisay.