DAKILAIN NAWA SIYA NG LAHAT NG TAO

25 Nobyembre 2026 

Miyerkules ng Ika-34 o Huling Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Pulang Miyerkules (Red Wednesday)

Pahayag 15, 1-4/Salmo 97/Lucas 21, 12-19 

Larawan: Jean-Leon Gerome (1824-1904), The Christian Martyrs' Last Prayer (c. Between 1963 and 1883). Walters Art Museum. Public Domain. 

Hindi kaila sa Simbahan ang pag-uusig. Mula noon hanggang ngayon, ang Simbahan ay nakakaranas ng pag-uusig. Dahil sa kaniyang katapatan sa Poong Jesus Nazareno, inuusig ang Simbahan. Kahit sa kasalukuyang panahon, inuusig pa rin ang Simbahan. Subalit, dahil pinili ng Simbahan na mahalin, paglingkuran, dakilain, sampalatayanan, panaligan, at sambahin ang tunay na Hari na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno, handa siyang harapin, tiisin, at batain ang mga pag-uusig na ito. 

Inilaan ng Simbahan sa Republika ng Pilipinas para sa pag-aalay ng mga taimtim na panalangin para sa mga Kristiyanong inuusig sa kasalukuyang panahon ang araw ng Miyerkules kasunod ng Dakilang Kapistahan ng Pagkahari ng Panginoong Hesukristo sa Sanlibutan. Kailangan ng ating mga kapatid ng mga panalangin upang lumakas at tumibay ang kanilang mga puso at loobin. Mahirap isabuhay ang pananampalataya, lalo na sa mga lugar kung saan hindi laganap ang Kristiyanismo. Dahil dito, kailangan ng ating mga kapatid sa mga nasabing pook ang ating mga panalangin. 

Bukod sa pag-aalay ng mga taimtim na panalangin para sa mga Kristiyianong inuusig sa iba't ibang bahagi ng daigdig sa kasalukuyang panahon, nananalangin rin tayo sa Diyos na nawa'y huminto na ang karahasan at pagmamalupit sa mga kapatid nating minamahal sa mga nasabing bahagi ng daigdig. Makilala nawa ang Diyos ng lahat ng tao. Harinawa, mamulat ang lahat sa kagandahan ng kahanga-hangang kadakilaan ng tunay na Hari na walang iba kundi ang Panginoon nang sa gayon ay makapag-alay rin sila ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya.

Nakasentro sa paghahandog ng nararapat sa Diyos ang mga Pagbasa. Ang Diyos ay hinandugan ng taos-pusong pagdakila sa Unang Pagbasa. Pinatotohanan ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan na sinasagisag ng Kaniyang mga kahanga-hangang gawa. Sa Ebanghelyo, nangaral ang Poong Jesus Nazareno tungkol sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya, kahit napakahirap itong gawin dala ng mga matitinding pagsubok at pag-uusig. Hindi man madaling gawin ito, ito ang nararapat gawin bilang tugon sa Kaniya na walang tigil na nagpamalas ng Kaniyang dakilang pag-ibig, habag, at awa. 

Dakilain nawa ng lahat ng tao sa daigdig ang Diyos. Mamulat nawa ang lahat ng tao sa katotohanang Siya lamang ang dakila. Buksan nawa ng lahat ng tao ang kanilang mga puso, isipan, at kaluluwa sa Kaniyang walang maliw na pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa na tunay ngang kahanga-hanga at dakila. 

SA TUNAY NA HARI DAPAT IHANDOG ANG TAOS-PUSONG PAGDAKILA

22 Nobyembre 2026 

Dakilang Kapistahan ng Pagkahari ng Panginoong Hesukristo sa Sanlibutan (A) 

Ezekiel 34, 11-12. 15-17/Salmo 22/1 Corinto 15, 20-26. 28/Mateo 25, 31-46 

Larawan: Giovanni Battista Cima da Conegliano (1459–1517), Christ Enthroned (c. 1505). Pushkin Museum of Fine Arts. Public Domain.

Noong ika-11 araw ng Disyembre ng taong 1925, ang insikal ng Santo Papa noon na walang iba kundi si Papa Pio XI na pinamagatang "Quas Primas" (TAG: "Sa Simula") ay inilabas. Sa pamamagitan ng nasabing insiklikal, pormal na itinatag ni Papa Pio XI ang Dakilang Kapistahan ng Pagkahari ng Panginoong Hesukristo sa Sanlibutan. Mula sa simula hanggang sa wakas ng nasabing insiklikal, isinalungguhit ni Papa Pio XI nang buong linaw na hindi isang teorya o konsepto lamang ang pagkahari ng Panginoong Hesukristo, ang Nazareno. Bagkus, isa itong katotohanang dapat nating tandaan. 

Inilaan ng Simbahan ang huling Linggo ng Liturhikal na Kalendaryo para sa maringal na pagdiriwang ng Dakilang Kapistahan ng Pagkahari ng Panginoong Hesukristo, ang Señor Nazareno, sa Sanlibutan. Sa pamamagitan ng Dakilang Kapistahang ito, tayong lahat ay pinaalalahanan ng Simbahan na ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay ang tunay na Hari. Wala Siyang dapat maging kaagaw o karibal sa ating mga puso. Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag Niya, Siya lamang ang dapat maging hari ng ating mga puso at kaluluwa. Kailangan nating magpasakop sa Kaniya. 

Ang mga katangian ng tunay na Hari na walang iba kundi si Jesus Nazareno ay buong linaw na inilarawan sa mga Pagbasa. Tinutulungan tayo ng mga Pagbasa na unawain kung anong uri ng Hari si Jesus Nazareno. Sa Unang Pagbasa, inihayag ng Diyos na Siya mismo ang magpapastol at mag-aaruga sa Kaniyang kawan. Puno Siya ng pag-ibig, habag, at awa para sa Kaniyang kawan. Nakatuon sa Kaniyang pasiyang maging pastol at tagapag-alaga ng Kaniyang kawan na nagpapatunay ng Kaniyang pag-ibig, habag, at awa ang mga salita sa papuring awiting itinampok at inilahad sa Salmong Tugunan. Inihayag ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa na niloob ng Diyos na maghari sa lahat si Jesus Nazareno na Kaniyang Bugtong na Anak. Hindi rin ikinubli ni Jesus Nazareno ang katotohanan tungkol sa Kaniyang pagiging hari sa mga apostol, gaya ng Kaniyang ginawa sa Ebanghelyo. Kung tutuusin, sa pangaral na tampok sa Ebanghelyo, inilarawan ni Jesus Nazareno kung ano ang dapat gawin ng lahat ng tao upang makasama Siya sa Kaniyang kaharian sa langit magpakailanman. Habang ang daigdig ay pansamantala nating nilalakbay, dapat nating ipakilala si Jesus Nazareno bilang ating Panginoon at Hari sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Dapat nating isabuhay ang ating pasiyang dakilain Siya, ang tunay na Hari, nang taos-puso.

Hindi isang teorya o konsepto lamang ang pagkahari ng Poong Jesus Nazareno. Isa itong katotohanang kinakailangan nating tandaan bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang Kaniyang itinatag. Kaya naman, dapat lagi nating handugan Siya ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng bawat sandali ng ating paglalakbay sa mundo na pansamantala lamang. 

Walang ibang dapat maghari sa ating mga puso at kaluluwa kundi si Kristong Hari. Sa bawat sandali ng ating paglalakbay sa daigdig na pansamantala lamang, kailangan nating tiyaking dinarakila natin Siya nang taos-puso sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Nararapat lamang itong gawin dahil si Kristong Hari ay ang tunay na Hari. Ito ang katotohanan. 

VIVA CRISTO REY! 

MABUHAY ANG KRISTONG HARI!

NARARAPAT LAMANG DAKILAIN SIYA

20 Nobyembre 2026 

Biyernes ng Ika-33 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Pahayag 10, 8-11/Salmo 118/Lucas 19, 45-48 

Larawan: Antoine-Jean-Baptiste Thomas (1791–1833), Christ driving the money-changers from the Temple (c. 1820). Saint-Roch, Paris via Palissy. Public Domain.

Ang ating mga pansin ay itinutuon ng Simbahan sa halaga ng paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Panginoong Diyos sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa mundong ito. Lagi nating dapat tandaang pansamantala lamang ang ating pananatili at paglalakbay sa mundo. Oo, mayroong mga taong biniyayaan ng Diyos ng mahabang buhay, subalit hindi ito nangangahulugang mananatili sila sa mundong ito magpakailanman. Walang taong ipinanganak sa mundong ito na mananatili sa nasabing planeta magpakailanman. 

Sa Unang Pagbasa, inutusan si Apostol San Juan na magpahayag sa mga tao mula sa iba't ibang lahi, lipi, wika, bayan, at bansa. Kahit na si Apostol San Juan ay natapon sa Patmos dahil hindi siya mapatay ng mga tauhan ng Emperador, inutusan pa rin ang nasabing apostol na magpahayag tungkol sa kaniyang mga nakita sa mga tao, pati na rin sa mga hari at iba pang mga pinuno, tungkol sa kaniyang mga nakita't narinig. Ang halaga ng pakikinig at pagtupad sa utos ng Diyos ay buong linaw na isinalungguhit ng mang-aawit sa Salmong Tugunan. Tampok sa Ebanghelyo ang salaysay ni San Lucas tungkol sa paglilinis ng Poong Jesus Nazareno sa Templo. Ang presensya ng Diyos ay dapat pahalagahan. Subalit, hindi inihandog sa Diyos ang nararapat noong araw na yaon. Kaya naman, labis na nagalit ang Poong Jesus Nazareno. 

Ibigay natin sa Panginoong Diyos ang nararapat. Lagi natin Siyang handugan ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. 

BUHAY NA DUMARAKILA SA DIYOS

15 Nobyembre 2026 

Ika-33 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Kawikaan 31, 10-13. 19-20. 30-31/Salmo 127/1 Tesalonica 5, 1-6/Mateo 25, 14-30 (o kaya: 25, 14-15. 19-21)

Larawan: Willem de Poorter (1608–1649/1668), Parable of the Talents (c. 17th century). National Gallery Prague via Art in the Christian Tradition. Public Domain.

Ang Diyos ay dapat laging dakilain nang taos-puso sa pamamagitan ng mga salita at gawa. Ito ang aral na nais isalungguhit ng mga Pagbasa. Walang taong mananatili sa mundong ito magpakailanman. Darating din ang panahong ang mundong ito ay ating lilisanin. Sa kabilang buhay matatagpuan ang magpakailanman. Maaaring mamuhay sa piling ng Diyos o maparusahan sa impyerno ang bawat isa sa atin. Nasa ating mga kamay ang pasiya kung mamumuhay tayo sa piling ng Diyos magpakailanman o kaya naman itataboy tayo sa impyerno kung saan walang hanggan din ang kaparusahan.

Inihayag ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan: "Mapalad ang sumusunod na taong may takot sa D'yos" (Salmo 127, 1a). Bilang mga bumubuo sa Simbahang si Kristo Hesus na ating Panginoon, Manunubos, at Hari ang nagtatag, lagi nating dapat gawin ito sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa. Lagi nating hinahandugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan nito. Ang ating mga salita at gawa araw-araw ang magiging patunay nito. 

Sa Unang Pagbasa, inilarawan nang buong linaw kung ano ang dapat laging gawin ng bayang hinirang at itinalaga ng Diyos bilang Kaniya. Ang larawan ng isang magiting at masipag na babae ay ginamit sa mga nasabing talata upang ilarawan kung bakit ang Diyos ay dapat laging handugan ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng salita at gawa. Nakasentro sa pagdating ng Mahal na Poong Jesus Nazareno bilang Hari at Hukom ang pangaral ni Apostol San Pablo na inilahad sa Ikalawang Pagbasa. Pati ang talinghaga tungkol sa mga aliping pinagkatiwalaan ng salapi sa Mabuting Balita rin sa nasabing tema. Bilang mga bahagi ng tunay na Simbahang tatag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, dapat nating tiyaking dinarakila natin ang Diyos nang taos-puso sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa sa bawat sandali ng ating paglalakbay sa lupa na pansamantala lamang. Marapat lamang gawin ito bilang paghahanda para sa Kaniyang pagdating sa ating buhay at maging sa wakas ng panahon. 

Habang namumuhay at naglalakbay tayo sa lupa nang pansamantala, dapat nating dakilain ang Diyos sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Gaano man kahirap gawin ito dahil sa mga hirap, sakit, pagsubok, tukso, at pagsubok sa buhay sa lupa, ito ay kailangan pa rin nating gawin bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang ang Poong Jesus Nazareno mismo ang nagtatag. Kapag ito ang ipinasiya nating gawin sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa, ang biyaya ng buhay na walang hanggan sa piling ng Diyos sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit ay ating matatamasa. Sasalubungin at tatanggapin tayo ng Poong Jesus Nazareno. 

GAWAIN NG MGA DUMARAKILA SA KANIYA NANG TAOS-PUSO

13 Nobyembre 2026 

Biyernes ng Ika-32 Linggo sa Karaniwang Panahon (II)

2 Juan 4-9/Salmo 118/Lucas 17, 26-37 

Larawan: Charles Willson Peale (1741–1827), Noah and His Ark (c. 1819). Pennsylvania Academy of the Fine Arts. Creative Commons CC0 1.0 Universal.   

"Mapalad ang sumusunod sa utos ng Poong Diyos" (Salmo 118, 1b). Ang taimtim na pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito ay nakasentro sa mga salitang ito mula sa Salmong Tugunan. Ipinapaalala sa atin muli ng Simbahan na walang mananatili sa daigdig magpakailanman. Pansamantala lamang ang buhay sa daigdig. Lilisanin natin ang daigdig na ito pagdating ng takdang panahon. Kaya naman, habang namumuhay tayo sa daigdig na ito nang pansamantala, kailangan nating paghandaan ang kabilang buhay sa pamamagitan ng pagdakila sa Diyos nang taos-puso gamit ang ating mga labi at mga kamay (mga salita at gawa). 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ni Apostol San Juan na kinakailangan nating manatili sa turo ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Ang mga mananatili sa mga turo ng Poong Jesus Nazareno ay dumarakila sa Diyos nang taos-puso dahil pinahihintulutan nilang manatili sa kanilang mga puso at loobin ang Diyos. Ito ang dapat lagi nating tandaan habang ang pagdating ng Panginoong Jesus Nazareno ay ating pinaghahandaan nang buong kataimtiman. Gaya ng Kaniyang inihayag sa Ebanghelyo, darating Siya muli sa panahong hindi inaaasahan ng lahat. 

Ang bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig ay dapat ilaan sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos sa pamamagitan ng mga salita at gawa. Nararapat lamang ito gawin bilang tugon sa Kaniya na laging nagpapakita ng Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa na tunay ngang dakila sa pamamagitan ng mga kahanga-hanga Niyang gawa. Dapat Siyang maging hari ng buhay natin. Ibigay natin ang nararapat sa Kaniya. 

SIMBAHANG DUMARAKILA SA KANIYA

9 Nobyembre 2026 

Kapistahan ng Pagtatalaga sa Palasyong Simbahan sa Laterano, Roma 

Ezekiel 47, 1-2. 8-9. 12/Salmo 45/1 Corinto 3, 9k-11. 16-17/Juan 2, 13-22 

Larawan: anonymous, Follower of Hieronymus Bosch (circa 1450–1516), Christ driving the money-changers from the Temple (c. Between 1550 and 1575). Kumu. Public Domain.

Nakasentro sa mga salita sa wakas ng pangaral ni Apostol San Pablo na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa ang taimtim na pagninilay ng Inang Simbahan para sa araw na ito. Buong linaw niyang inihayag sa nasabing bahagi ang Templo ng Diyos na tunay ngang banal ay binubuo ng bawat Kristiyano (1 Corinto 3, 17). Ipinasiya Niyang manahan sa Templo. Dahil sa presensya ng Panginoon, banal ang Templo. Ang bawat gusaling itinayo at itinalaga bilang mga bahay-dalanginan ay mga paalala nito. 

Banal ang Templo dahil sa presensya ng Diyos. Tayong lahat ang bumubuo sa Templo ng Diyos. Kaya naman, lagi tayong pinaalalahanan ng Simbahan tungkol sa halaga ng pamumuhay nang banal at kalugud-lugod sa paningin ng Panginoong Diyos sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa. Hindi tayo ang may-ari ng mga katawan at buhay natin. Ipinahiram lamang sa atin ng Diyos ang mga biyayang ito. 

Kaya naman, ang salaysay ng paglilinis ng Nuestro Padre Jesus Nazareno sa Templo ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Sa pamamagitan ng paglilinis sa Templo, ang pagiging sagrado ng Templo ay isinalungguhit ng Nuestro Padre Jesus Nazareno. Ang Templo ay banal dahil sa presensya ng Diyos. Lagi nating dapat alalahanin ang aral na ito bilang mga bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang Kaniyang itinatag.

Sa pangitaing itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa, inilarawan ang Templo bilang isang daluyan. Ang pagiging sagrado ng Templo ay isinalungguhit sa pamamagitan ng nasabing pangitain. Ito ang aral na nais ipaalala ng mga gusaling itinayo at itinalaga bilang Simbahan. Kung ang mga gusaling itinayo at itinalaga bilang bahay-dalanginan o Simbahan ay ating ginagalang dahil sa presensya ng Diyos, dapat rin nating igalang at pahalagahan ang kapwa dahil tayong lahat ang bumubuo sa Simbahan.

Hindi tayo ang may-ari ng ating mga katawan. Bagkus, ang tunay na may-ari ng ating mga katawan at buhay ay walang iba kundi ang Diyos. Kaya naman, kailangan nating buksan ang ating mga puso at loobin sa Kaniya. Bigyan natin ng pahintulot ang Diyos na gawin Niya ang bawat isa sa atin mga daluyan ng Kaniyang walang hanggan at dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa. Ito ang lagi nating dapat gawin bilang mga bumubuo sa Kaniyang Simbahang dumarakila sa Kaniya. 

WALANG DAPAT PUMALIT SA PINAKADAKILA

8 Nobyembre 2026

Ika-32 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Karunungan 6, 12-16/Salmo 62/1 Tesalonica 4, 13-18 (o kaya: 4, 13-14)/Mateo 25, 1-13 

Larawan: Unknown Master, Flemish (active 1450s in Brussels), The Last Judgment and the Wise and Foolish Virgins (c. 1450s and 1480). Gemäldegalerie Berlin via Web Gallery of Art. Public Domain.

Ang talinghaga tungkol sa sampung dalaga - limang matatalino at limang hangal - ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Sa pamamagitan ng talinghagang ito, itinuro ng Poong Jesus Nazareno na ang Diyos ay ang pinakamahalaga sa lahat. Dahil diyan, lagi nating dapat unahin ang Diyos. Gaya ng limang matalinong dalaga na naghanda para sa pagdating ng lalaking ikakasal sa pamamagitan ng kanilang pasiyang magbaon ng langis para sa mga ilawang dinala nila sa talinghagang isinaysay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo, ang Diyos ay dapat nating dakilain nang taos-puso sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig sa pamamagitan ng mga salita at gawa.

Isinasabuhay ng mga nagpapasiyang maghandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos sa bawat sandali ng kanilang pansamantalang paglalakbay sa mundo gaya ng limang matalinong dalaga sa talinghagang isinaysay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo ang mga salitang binigkas ng mang-aawit sa Salmong Tugunan: "Aking kinasasabikan, Panginoon, Ikaw lamang" (Salmo 62, 2b). Kung tatanungin sila, hindi mapapantayan o mahihigitan ang halaga ng Diyos sa kanilang buhay. Para sa kanila, ang Diyos ay ang pinakamahalaga. Lagi nilang tinitiyak na dinarakila nila ang Diyos sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa. Ang kanilang prioridad ay ang Diyos. 

Nakasentro sa paghahanap ng Karunungan ang mga salita sa Unang Pagbasa. Kung hahanapin nang buong sigasig ang Karunungan, ang Karunungan ay matatagpuan at masusumpungan. Inihayag ni Apostol San Pablo sa kaniyang pangaral na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa na dadakilain rin ang mga maghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos sa pamamagitan ng mga salita at gawa. Dadakilain sila ng Diyos pagsapit ng panahong Kaniyang itinakda. Pagkakalooban Niya sila ng buhay na walang hanggan. Makakapiling nila Siya sa tunay na Paraiso na walang iba kundi ang langit na Kaniyang maluwalhating kaharian. 

Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno, lagi nating dapat pahalagahan ang Diyos. Siya lamang ang dapat maging pinakamahalaga sa lahat. Wala dapat maging karibal o kaagaw ang Diyos. Kaya naman, dapat nating ilaan ang bawat sandali ng ating paglalakbay sa mundo na pansamantala lamang sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya gamit ang mga salita at gawa.