GALAK AT GITING NA DULOT NG ATING DINARAKILA

6 Abril 2026 

Lunes sa Walong Araw na Pagdiriwang ng Pasko ng Muling Pagkabuhay 

Mga Gawa 2, 14. 22-33/Salmo 15/Mateo 28, 8-15

Larawan: Maerten de Vos (1532–1603), Christ Appears to the Three Marys (c. 16th century). Maidstone Museum and Bentlif Art Gallery via Art UK. Public Domain. 

Ang unang Santo Papa ng Simbahan na si Apostol San Pedro ay nagpatotoo sa mga tao tungkol sa Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno taglay sa kaniyang puso at loobin ang kagitingang idinulot sa kaniya ng Espiritu Santo noong sumapit ang araw ng Pentekostes sa salaysay na itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa. Wala siyang kinatatakutan sa mga sandaling yaon. Bagkus, nagpatotoo siya nang buong giting sa harap ng maraming tao tungkol sa Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno. Ito ay dahil ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ay nagpakita rin sa mga apostol, gaya ng Kaniyang ginawa para sa mga babaeng dumalaw sa libingan sa Ebanghelyo. 

Itinuturo ng Inang Simbahan sa bawat isa sa atin sa araw na ito na hindi tayo dapat matakot sumaksi sa Muling Nabuhay na Nuestro Padre Jesus Nazareno. Bagkus, ang bawat isa sa atin ay dapat sumaksi sa Kaniya nang buong giting sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ang mga sumasaksi sa Muling Nabuhay na Nuestro Padre Jesus Nazareno sa pamamagitan ng mga salita at gawa nang buong giting sa bawat sandali ng kanilang pansamantalang paglalakbay sa daigdig ay dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. Sa pamamagitan ng palagiang pagdakila sa Kaniya nang taos-puso, buong linaw nilang ipinapahayag ang kanilang katapatan sa Kaniya. 

Bilang mga magigiting na saksi ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno, dapat isabuhay ng bawat isa sa atin ang mga salita sa Salmong Tugunan. Taglay sa puso at loobin ng bawat isa sa atin ang kagitingan at galak na Kaniyang kaloob, dapat nating dakilain ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng pagsaksi sa Kaniya nang buong katapatan. Sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa, ito ay ating magagawa. Lagi Niya tayong tatangkilikin, iingatan, at papatnubayan, gaya ng nakasaad sa Salmong Tugunan. Kaya naman, wala tayong dapat ikatakot.

Hindi tayo dapat matakot sumaksi sa Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Dapat tayong sumaksi sa Kaniya nang buong galak at kagitingan bilang tanda ng ating katapatan sa Kaniya. Ipakilala at ipagmalaki natin Siya at ibahagi ang mga biyayang kaloob Niya sa kapwa. Magagawa natin ito araw-araw sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Sa pamamagitan nito, ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ay ating dinarakila nang taos-puso. 

BUONG GALAK NATING DAKILAIN ANG NAGKAMIT NG TAGUMPAY

5 Abril 2026 

Araw ng Linggo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay 

Mga Gawa 10, 34a. 37-43/Salmo 117/Colosas 3, 1-4 (o kaya: 1 Corinto 5, 6b-8)/Juan 20, 1-9

Larawan: Attributed to Luis de Vargas, Aparición de Cristo resucitado a la Virgen (c. 1560). Museo de Bellas Artes de Sevilla. Public Domain. 

Nang sumapit ang ikatlong araw, ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ay lumabas mula sa Kaniyang Banal na Libingan taglay ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan bilang tunay na Diyos. Hindi Siya nanatiling patay. Walang laban sa Kaniya ang mga puwersa ng kadiliman at kamatayan. Tinalo Niya ang mga puwersang ito. Sa pamamagitan nito, ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos ay nahayag. 

Ipinahayag nang buong linaw ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan: "Araw ngayon ng Maykapal, magalak tayo't magdiwang" (Salmo 117, 24). Ang araw na ito ay isang araw ng pagbubunyi at pagdiriwang. Taglay ang biyaya ng tunay na galak na dulot ng Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno, dapat tayong magdiwang. Walang laban ang kamatayan sa Kaniya. Hindi kinaya ng kamatayan na panatilihing bangkay ang Panginoong Jesus Nazareno. Tinalo ng Panginoong Jesus Nazareno ang kamatayan. Bumangon Siya nang matagumpay at lumabas mula sa libingan.

Buong giting na nagpatotoo sa bahay ni Cornelio ang unang Santo Papa ng Simbahan na walang iba kundi si Apostol San Pedro tungkol sa Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno sa Unang Pagbasa. Nakatuon sa biyaya ng bagong buhay na dulot sa atin ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Katunayan, nakatuon rin sa nasabing biyaya na tunay ngang dakila ang pangaral ni Apostol San Pablo na sa alternatibong Ikalawang Pagbasa. Ang pagkatuklas sa libingang walang laman ay isinalaysay sa Ebanghelyo. Patunay ito na tunay ngang nabuhay na mag-uli ang Nuestro Padre Jesus Nazareno. 

Tapos na ang panahon ng pagluluksa, hapis, at dalamhati. Sumapit na ang panahon upang magbunyi at magdiwang nang buong galak. Nagwagi ang Muling Nabuhay na Nuestro Padre Jesus Nazareno. Pinawi Niya ang mga sakit, luha, dalamhati, hapis, at pagtangis. Ang mga sakit, luha, dalmhati, hapis, at pagtangis ay Kanyang pinalitan ng galak at tuwa. Handugan natin Siya ng taos-pusong pagdakila taglay sa mga puso at loobin natin ang biyaya ng tunay na galak at tuwa. Kasama natin ang Mahal na Inang si Mariang Birhen sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. 

MALIGAYANG PASKO NG MULING PAGKABUHAY! ALELUYA! 

WALANG HANGGAN ANG KANIYANG KADAKILAAN

4 Abril 2026 

Sabado de Gloria: 

Ang Magdamagang Pagdiriwang sa Pasko ng Muling Pagkabuhay (A) 

Genesis 1, 1-2, 2 (o kaya: 1, 1. 26-31a)/Salmo 104 (o kaya: Salmo 32)/Genesis 22, 1-18 (o kaya: 22, 1-2. 9a. 10-13. 15-18)/Salmo 15/Exodo 14, 15-15, 1/Exodo 15/Isaias 54, 5-14/Salmo 29/Isaias 55, 1-11/Isaias 12/Baruc 3, 9-15. 32-4, 4/Salmo 18/Ezekiel 36, 16-17a. 18-28/Salmo 41 (o kaya: Salmo 50)/Roma 6, 3-11/Salmo 117/Mateo 28, 1-10 

Larawan: Peter Paul Rubens (1577–1640), The Resurrection of Christ (c. 1611). Onze-Lieve-Vrouwekathedraal via Web Gallery of Art. Public Domain. 

Hindi nanatili sa loob ng libingan ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Panginoong Hesukristo, ang Nazareno. Bagkus, nang ang ikatlong araw ay sumapit, muli Siyang nabuhay. Ito ang dahilan kung bakit ang Simbahan ay buong galak na nagbubunyi at nagdiriwang. Puspos tayo ng galak at tuwa dahil nabuhay na mag-uli ang Panginoong Hesukristo, ang Nazareno. Ang Kaniyang kadakilaan bilang tunay na Diyos ay nahayag sa pamamagitan nito. 

Gaya ng buong linaw na winika ng anghel na nakaupo sa ibabaw ng batong nakatakip sa banal na libingan sa dalawang Mariang tumungo roon, ang Muling Pagkabuhay ng Poong Jesus Nazareno ay ang katuparan ng mga salitang binigkas Niya nang buong linaw tungkol sa Kaniyang sarili (Mateo 28, 6). Pinatunayan Niya sa pamamagitan ng maluwalhati Niyang Muling Pagkabuhay sa ikatlong araw ang mga salitang Kaniyang binigkas tungkol sa Kaniya. Hindi Siya nagsinungaling tungkol sa Kaniyang sarili kahit kailan. Bagkus, ang mga sinabi Niya tungkol sa Kaniyang sarili ay totoo. 

Sa pamamagitan ng Muling Pagkabuhay ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno, nahayag ang walang maliw at kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos. Hindi magmamaliw ang kadakilaan ng Diyos. Mananatili ang kadakilaan ng Diyos magpakailanman. Ito ay pinatunayan ng Diyos sa pamamagitan ng Muling Pagkabuhay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

Kasama ang Mahal na Inang si Mariang Birhen, buong galak at tuwa nating ipagbunyi at ipagdiwang ang dakilang tagumpay ng Nuestro Padre Jesus Nazareno. Nahayag sa pamamagitan ng dakilang tagumpay ng Nuestro Padre Jesus Nazareno ang Kaniyang walang hanggan at kahanga-hangang kadakilaan. Buong linaw Niya itong inihayag sa buong santinakpan sa pamamagitan ng Krus na Banal at Muling Pagkabuhay. Ito ang dahilan kung bakit mayroon tayong tunay na galak at tuwa. 

MALIGAYANG PASKO NG MULING PAGKABUHAY! ALELUYA!

Larawan: Guido Reni (1575–1642), Le Christ réssuscité. Museum of Fine Arts of Nancy. CC BY-SA 3.0.

DAKILANG PAG-IBIG

3 Abril 2026 

Biyernes Santo sa Pagpapakasakit ng Panginoon 

Isaias 52, 13-53, 12/Salmo 30/Hebreo 4, 14-16; 5, 7-9/Juan 18, 1-19, 42 

Larawan: Mattia Preti (1613–1699), Ecce Homo (c. Between 1656 and 1666). Conde Museum via Agorha. Public Domain.

Hindi karaniwan ang mga naganap noong sumapit ang unang Biyernes Santo. Buong linaw na isinalungguhit ng mahabang salaysay ng mga kaganapang ito na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo ang katotohanang ito. Katunayan, kung ating papansining mabuti at maigi, ang haba ng salaysay ng mga nasabing kaganapan na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo ay dalawang buong kabanata. Ang katangiang ito ng nasabing salaysay ay isang malinaw na pahiwatig nito. Mayroong naganap na hindi karaniwan noong sumapit ang unang Biyernes Santo. 

Ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos ay ipinakilala sa propesiyang itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa bilang isang lingkod na magbabata ng maraming hirap at pagdurusa. Inilarawan sa mahabang salaysay na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo kung paano natupad ang propesiyang itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa. Nang sumapit ang unang Biyernes Santo, namatay sa Krus na Banal ang Kordero ng Diyos na walang iba kundi ang Panginoong Hesukristo, ang Nazareno. Sa paghahandog ng buong sarili ng Nazarenong si Kristo Hesus sa kahoy ng Krus na Banal sa bundok na tinatawag na Golgota o Kalbaryo nakasentro ang pangaral sa Ikalawang Pagbasa. 

Bagamat alam ng Poong Jesus Nazareno na kailangan Niyang magbata ng maraming hirap, sakit, at pagdurusa, gaya ng nasasaad sa propesiyang itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa, ipinasiya pa rin Niyang tanggapin at tuparin ang Kaniyang misyon at tungkulin bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Hindi naman Niya kailangang maging Mesiyas at Manunubos. Kung tutuusin, hindi naman mahalaga sa Kaniya ang sangkatauhang nalugmok sa kasalanan. Mga abo lamang sila. Walang mawawala sa Kaniya kung mapahamak silang lahat dahil lugmok sila sa kasalanan. Subalit, kahit na lugmok sa kasalanan ang sangkatauhan magmula sa sandaling sinuway nina Adan at Eba ang utos na ibinigay ng Diyos sa kanila sa Halamanan ng Eden, ipinasiya pa rin ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno na ipahayag sa lahat ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos sa pamamagitan ng pagligtas sa sangkatauhan. 

Sa mga huling sandali ng Kaniyang buhay sa mundo habang nakabayubay sa Krus sa bundok ng Kalbaryo, ang mga salita sa Salmong Tugunan ay binigkas ng Poong Jesus Nazareno (Salmo 30, 6; Lucas 23, 46). Matapos Niyang ialay ang buo Niyang sarili sa kahoy ng Krus na Banal sa bundok ng Kalbaryo bilang Kordero ng Diyos, binigkas ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang mga salitang ito. Nakiusap Siya sa Amang nasa langit na tanggapin at kalugdan ang Kaniyang ginawa bilang Kordero ng Diyos. 

Isa lamang ang dahilan kung bakit ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay nagpasiya maging Mesiyas at Manunubos na ipinangako - ang Kaniyang dakilang pag-ibig. Dahil tunay nga Niya tayong iniibig, ipinasiya Niyang maging ating Mesiyas at Manunubos na ipinangako. Bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, ipinasiya Niyang ialay sa kahoy ng Krus na Banal sa bundok ng Kalbaryo ang buo Niyang sarili. Hindi napilitan ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Kusang-loob Niya itong ginawa. 

Para sa Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang sangkatauhan ay napakahalaga. Ito ang dahilan kung bakit ipinasiya Niyang maging Mesiyas at Manunubos na ipinangako. Sa kabila ng pagkalugmok ng sangkatauhan sa kasalanan, iniibig at pinahahalagahan pa rin Niya sila. Kaya naman, bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, inalay Niya sa Krus na Banal ang Kaniyang buong sarili. Ang Mesiyas at Manunubos ay kilala rin sa tawag na Kordero ng Diyos dahil sa Kaniyang ginawa alang-alang sa atin. Nahayag sa buong santinakpan sa pamamagitan nito ang dakilang pag-ibig ng Diyos. 

Larawan: Giovanni Battista Tiepolo (1696–1770), Christ on the Cross (c. Between circa 1745 and 1750). Saint Louis Art Museum. Public Domain. 

SA PAMAMAGITAN NG PAGHAHANDOG NG BUONG SARILI, NAHAYAG ANG KANIYANG KADAKILAAN

2 Abril 2026 

Huwebes Santo sa Paghahapunan ng Panginoon 

Exodo 12, 1-8. 11-14/Salmo 115/1 Corinto 11, 23-26/Juan 13, 1-15 

Larawan: Frans Walschartz, The Last Supper (c. Between 1626 and 1650). Sint-Genovevakerk via BALaT. Public Domain.  

"Mahal [ni Kristo Hesus] ang Kaniyang mga tagasunod na nasa sanlibutan, at ngayo'y ipakikita Niya kung hanggang saan ang Kaniyang pag-ibig sa kanila" (Juan 13, 1). Ang liturhikal na pagdiriwang ng Simbahan sa takipsilim ng Huwebes Santo ay nakatuon sa mga salitang ito mula sa pambungad ng salaysay ng paghugas ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa mga paa ng mga apostol na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo para sa nasabing liturhiya. Sa kabila ng Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan bilang tunay na Diyos, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay nagpasiya pa ring bumaba sa daigdig upang iligtas tayong lahat mula sa kasalanan at kamatayan sa pamamagitan ng Kaniyang Misteryo Paskwal. Nahayag nang buong linaw sa pamamagitan nito ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. 

Sinisimulan ng Simbahan sa pamamagitan ng Misa sa Takipsilim ng Huwebes Santo ang Banal na Tatlong Araw o Banal na Triduo na inilaan ng Inang Simbahan para sa maringal na pagdiriwang ng pagpapakasakit, pagkamatay, at Muling Pagkabuhay ng Panginoong Hesukristo, ang Nazareno. Ito ang rurok ng ating pananampalataya. Ang biyaya ng pagligtas ng Diyos ay ipinagkaloob Niya sa ating lahat sa pamamagitan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Niloob ng Diyos na mangyari ito dahil tunay Niya tayong inibig. 

Kung paanong ipinasiya ng Diyos na tubusin ang mga Israelita mula sa pagkaalipin sa bansang Ehipto, gaya ng nasasaad nang buong linaw sa kasaysayan ng pagdiriwang ng Paskuwa na itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa, gayon din naman, hindi Niya pinabayaang mapahamak nang tuluyan ang sangkatauhan. Bagkus, ipinasiya Niyang iligtas ang sangkatauhan sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Ito ang tanging dahilan kung bakit dumating ang Poong Jesus Nazareno sa daigdig nang sumapit ang takdang panahon. Patuloy Siyang dumarating sa ating piling sa anyo ng tinapay at alak sa bawat pagkakataong ipagdiriwang ang Sakramento ng Banal na Eukaristiya, gaya ng buong linaw na isinalungguhit sa pangaral sa Ikalawang Pagbasa. 

Itinampok at inilahad sa Banal na Ebanghelyo ang salaysay ng paghugas sa mga paa ng mga apostol. Sa pamamagitan nito, inilarawan ng Nuestro Padre Jesus Nazareno kung ano ang dapat gawin. Gaya ng Kaniyang winika sa huling bahagi ng salaysay sa Ebanghelyo: "Kung Akong Panginoon ninyo at Guro ay naghugas ng inyong mga paa, dapat din kayong maghugasan ng paa" (Juan 13, 14). Hinugasan Niya ang mga paa ng mga apostol upang ilarawan ang pasiya Niyang ihandog ang buo Niyang sarili. Kung hindi ipinagkait ng Nuestro Padre Jesus Nazareno ang Kaniyang buong sarili para sa atin, gayon din naman, hindi natin dapat ipagkait ang ating mga sarili sa kapwa. Taos-pusong pagdakila ang inihahandog natin sa Nuestro Padre Jesus Nazareno kung ang bawat isa sa atin ay maghahandog ng buong sarili sa kapwa. 

Dahil sa Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang dakila, ipinasiya ng Poong Jesus Nazareno na ihandog ang Kaniyang buong sarili alang-alang sa atin. Hindi Siya napilitang gawin ito. Kusang-loob Niyang ginawa ito. Iniligtas Niya tayong lahat dahil sa Kaniyang pasiyang ito. Bilang tugon, dapat natin Siyang dakilain nang taos-puso sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig sa pamamagitan ng taos-pusong paghahandog ng buong sarili sa kapwa, gaya ng Kaniyang ginawa para sa atin. 

Larawan: Palma il Giovane (1550–1628), Washing of the Feet (c. Between 1591 and 1592). San Giovanni in Bragora via Web Gallery of Art. Public Domain. 

HUWAG IPAGKAIT SA KANIYA ANG TAOS-PUSONG PAGDAKILA

1 Abril 2026 

Miyerkules Santo 

Isaias 50, 4-9a/Salmo 68/Mateo 26, 14-25 

Larawan: Simão Rodrigues (1560–1629), The Kiss of Judas (c. 16th century-17th century). Public Domain. 

Huwag magtitiwala nang basta-basta sa mga hindi kakilala. Ito ang madalas na ituro sa mga bata. Tiyak na naalala ng marami ang nasabing bilin. Katunayan, isa rin itong paalala para sa mga taong may sapat na gulang na. Sila rin ay pinaalalahanang mag-ingat, lalung-lalo na't maraming mapagsamantala sa kasalukuyang panahon. Maging ang mga may sapat na gulang ay kailangang paalalahanang maging maingat. Walang ligtas mula sa mga manloloko at mapagsamantala, lalung-lalo na sa kasalukuyan. 

Tuwing sasapit ang Miyerkules Santo taun-taon, buong kataimtimang pinagninilayan ng Inang Simbahan ang kaganapang itinampok at inilahad sa salaysay sa Ebanghelyo para sa nasabing araw. Nakipagsabwatan sa Sanedrin si Hudas Iskariote. Kahit na si Hudas Iskariote ay isa sa Labindalawa, ipinasiya pa rin niyang makipagkasabwatan sa mga kaaway ng Poong Jesus Nazareno. Si Hudas Iskariote ay pumayag na talikdan at ipagkanulo ang Poong Jesus Nazareno sa halaga ng 30 piraso ng pilak. Binaon niya sa limot ang tatlong taong nakasama niya ang Poong Jesus Nazareno bilang isa sa mga alagad at kaibigang Kaniyang inibig nang lubusan upang tulungan ang Kaniyang mga kaaway na dakpin Siya. 

Batid ng Nuestro Padre Jesus Nazareno na matutupad sa pamamagitan nito ang mga nasasaad tungkol sa ipinangakong Mesiyas at Manunubos sa Lumang Tipan, gaya na lamang ng mga salita sa propesiyang inilahad sa Unang Pagbasa. Pati na rin ang mga salita sa Salmong Tugunan ay nakatuon rin sa sasapitin ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Subalit, kahit na alam Niyang kailangang mangyari ang mga ito nang sa gayon ay matupad ang mga propesiya tungkol sa Mesiyas na ipinangako sa Lumang Tipan, hindi ito nangangahulugang hindi Siya nasaktan sa ginawa ni Hudas Iskariote. 

Pinahalagahan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang tatlong taong nakasama Niya si Hudas Iskariote. Iyon nga lamang, hindi pinahalagahan ni Hudas Iskariote ang mga taong nakasama niya ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Dahil dito, nasaktan nang lubos ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Hindi pa man naganap sa mga sandaling yaon ang pagkakanulo ni Hudas Iskariote sa Kaniya sa Halamanan ng Hetsemani, ang Kaniyang Kabanal-Banalang Puso ay puspos na ng matinding sakit. 

Lagi tayong pinahalagahan ng Panginoong Jesus Nazareno. Ito ang dahilan kung bakit ipinasiya Niyang iligtas tayo sa pamamagitan ng Krus at Muling Pagkabuhay. Bilang tugon, dapat lagi natin Siyang handugan ng taos-pusong pagdakila. Sa pamamagitan nito, ipinapahayag natin nang buong linaw na taos-puso ang ating pagpapahalaga sa Kaniya na unang nagpahalaga sa atin.

NARARAPAT SIYANG IPAGMALAKI AT DAKILAIN

31 Marso 2026 

Martes Santo  

Isaias 49, 1-6/Salmo 70/Juan 13, 21-33. 36-38

Larawan: Benjamin West (1738–1820), St. Peter Denying Christ (c. 1778). Royal Collection. Public Domain. 

Buong linaw na inihayag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo kung ano ang gagawin ng dalawa sa mga apostol sa mga sandali ng Kaniyang pagpapakasakit. Ipagkakanulo Siya ni Hudas Iskariote sa Halamanan ng Hetsemani. Kasunod nito, ang hinirang at itinalaga Niya bilang unang Santo Papa ng Simbahang Kaniyang itinatag na walang iba kundi si Apostol San Pedro ay mapupuno ng takot na magiging dahilan kung bakit ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay tatlong ulit niyang ipagkakaila. 

Isinalungguhit nang buong linaw ang katotohanan tungkol sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos. Mahirap maghandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa, lalung-lalo na kung wala namang ibang gumagawa nito. Baka ito ang magiging dahilan kung bakit lalayuan at iiwasan tayo ng marami. Para sa marami, wala na ito sa uso. Sa halip na gawin ito, mas mainam pang huwag isabuhay ang pasiyang maghandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos. Kung ano ang uso at ginagawa ng marami sa lipunan, iyon na lamang ang dapat gawin. 

Hindi lingid sa Mahal na Poong Jesus Nazareno kung gaano kahirap maghandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ito ay dahil ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay naging tunay na tao nang sumapit ang panahong itinakda. Bilang tunay na tao, naranasan Niya kung gaano kahirap tuparin at sundin ang kalooban ng Amang nasa langit. 

Subalit, sa kabila ng mga hirap, sakit, at pagsubok sa buhay sa daigdig, naisagawa pa rin ng Poong Jesus Nazareno ang misyon at tungkuling ibinigay sa Kaniya ng Amang nasa langit. Ang kahanga-hangang kadakilaang taglay Niya bilang tunay na Diyos ay Kaniyang inihayag sa pamamagitan nito. Ginawa Niya pa rin ito, kahit na napakahirap gawin ito, dahil sa Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. 

Dapat lagi nating isabuhay ang ating pasiyang dakilain ang Diyos nang taos-puso. Sa pamamagitan nito, ang mga salita sa Salmong Tugunan ay lagi nating isinasabuhay. Gaya ng lingkod na itinampok at ipinakilala sa Unang Pagbasa, ang bawat isa sa atin ay gagamitin ng Diyos bilang Kaniyang mga instrumento sa paghahayag ng Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan sa lahat. Ito ang nararapat na tugon sa Diyos na hindi nagdalawang-isip na ipamalas ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan nang ang takdang panahon ay sumapit sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. 

Lagi nating dapat ipagmalaki ang Diyos sa pamamagitan ng palagiang paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniyang Ngalan. Ito ang nararapat na gawin dahil ang bawat isa sa atin ay hindi Niya pinagkaitan ng Kaniyang kagandahang-loob, pag-ibig, habag, at awa na tunay ngang dakila.