ILAAN ANG BAWAT SANDALI NG ATING BUHAY SA LUPA SA PAGDAKILA SA KANIYA

6 Nobyembre 2026 

Biyernes ng Ika-31 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Filipos 3, 17-4, 1/Salmo 121/Lucas 16, 1-8 

Larawan: Jakub Mertens (–1609), Polski: Upadek pod krzyżem (c. 1600). Bazylika Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Krakowie. Public Domain. 

Itinampok at inilahad sa Ebanghelyo ang talinghaga tungkol sa tusong katiwala. Ang aral na itinuro ng Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng talinghagang ito ay ang halaga ng bawat oras at sandali ng ating paglalakbay sa mundo. Hindi mananatili ang bawat isa sa atin sa mundo magpakailanman. May hangganan o wakas ang buhay sa mundo. Katunayan, magwawakas rin ang mundong ito pagdating ng panahon. Dahil dito, kinakailangan nating tiyaking inilalaan natin ang bawat oras at sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa mundo sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. 

Nakatuon sa pagdating ng Mahal na Poong Jesus Nazareno bilang Hari at Hukom ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Unang Pagbasa. Bilang mga bumubuo sa Simbahan, ito ang lagi nating dapat paghandaan. Habang nagpapatuloy ang ating paglalakbay sa daigdig nang pansamantala, kinakailangan nating tiyaking dinarakila natin Siya nang taos-puso sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Sa pamamagitan nito, ang maluwalhating pagdating ng Mahal na Poong Jesus Nazareno bilang dakilang Hari at Hukom ay buong sigasig nating pinaghahandaan. 

Ang mga salita sa Salmong Tugunan ay lagi nating dapat tandaan upang hindi nating makalimutan ang halaga ng paghahanda para sa pagdating ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Gaya ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan, mapuspos nawa ng tuwa, galak, at sigla ang bawat isa sa atin habang ang Panginoong Jesus Nazareno ay dinarakila natin sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Dapat na ikagalak ang pasiya ng Poong Jesus Nazareno na biyayaan tayo ng pagkakataong paghandaan ang sarili para sa Kaniyang maluwalhating pagdating. 

Hindi dapat sayangin ang bawat pagkakataong ibinibigay sa atin ng Panginoon upang dakilain Siya sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Lagi Niyang binibigyan ng pagkakataon ang bawat isa sa atin na dakilain Siya nang taos-puso sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa dahil nais Niya tayong isama sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit. Kaya naman, ngayon pa lamang, paghandaan natin ang ating mga sarili para sa buhay na walang hanggan sa piling ng Diyos sa langit. 

HANGAD NG ATING DINARAKILA

2 Nobyembre 2026 

Paggunita sa Lahat ng mga Pumanaw na Kristiyano 

Karunungan 3, 1-9/Salmo 115/Roma 6, 3-4. 8-9/Juan 6, 37-40 

Larawan: Pablo de Céspedes (1538–1608), Christ's Descent into Limbo (c. 1600). Indianapolis Museum of Art. Public Domain. 

Inilaan ng Simbahan ang ikalawang araw ng buwan Nobyembre para sa taimtim na pananalangin para sa mga kapatid nating yumao. Nananalangin tayo na ipakita nawa sa kanila ng Panginoon ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang kahanga-hanga at dakila. Walang ibang hangad ang mga kapatid nating yumao kundi ang makapiling ang Panginoon sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit kung saan matatamasa nila ang biyaya ng buhay na walang hanggan. 

Nais ng Diyos na makasama Niya tayong lahat sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit sa wakas ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig. Hinangad ito ng lahat ng mga banal sa langit noong namuhay sila sa daigdig nang pansamantala. Ito rin ang hangad ng mga kaluluwa sa Purgatoryo. Dapat rin nating hangarin ito bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Nuestro Padre Jesus Nazareno na kasalukuyang naglalakbay sa daigdig nang pansamantala. 

Gaya ng mga banal sa langit at ng mga kaluluwa sa Purgatoryo, hangarin natin ang buhay na walang hanggan sa piling ng Diyos sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit. Habang naglalakbay tayo sa lupa nang pansamantala, dapat lagi nating piliing dakilain ang Diyos nang taos-puso sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. 

TAGUMPAY NG MGA DUMARAKILA SA KANIYA NANG TAOS-PUSO

1 Nobyembre 2026 

Dakilang Kapistahan ng Lahat ng mga Banal 

Pahayag 7, 2-4. 9-14/Salmo 23/1 Juan 3, 1-3/Mateo 5, 1-12a 

Larawan: Sebastiano Conca (1680–1764), The Holy Trinity and Saints in Glory. Public Domain.

Ang lahat ng mga banal sa piling ng Diyos sa Kaniyang kaharian sa langit ay kilala sa tawag na Simbahang Nagtagumpay. Noong namuhay sila sa daigdig na ito, lagi nilang ipinasiyang tahakin ang landas ng kabanalan bilang pagpapahayag ng kanilang taos-pusong katapatan sa Diyos. Lagi nila itong ginawa sa pamamagitan ng kanilang mga gawa at salita. Dahil dito, ang biyaya ng buhay na walang hanggan sa piling ng Diyos sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit ay ipinagkaloob sa kanila.

Noong naglalakbay sa daigdig na ito ang lahat ng mga banal sa langit na kilala rin sa tawag na Simbahang Nagtagumpay, lagi nilang piniling dakilain ang Diyos. Lagi nilang isinabuhay ang mga salita sa pangaral ng Mahal na Poong Jesus Nazareno tungkol sa mga tunay na mapapalad sa paningin ng Diyos na itinampok at inilahad sa Mabuting Balita. Katunayan, buong linaw na inilarawan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng Kaniyang pangaral tungkol sa mga tunay na mapalad na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo kung ano ang dapat maging tugon ng bawat isa sa atin sa Diyos na hindi nagsasawang pagkalooban tayo ng pagkakataong makasama Siya sa langit na Kaniyang maluwalhating kaharian. Dapat nating buksan ang ating mga puso sa Kaniya. Pahintulutan natin Siyang maging hari natin. Ang landas ng kabanalan ay tahakin. Sa pamamagitan nito, lagi nating dinarakila Siya nang taos-puso. Lagi itong ginawa ng mga banal na kapiling ng Diyos sa langit noong naglalakbay sila sa daigdig. Kaya naman, bilang tugon sa kanilang katapatang tunay ngang taos-puso, noong ang wakas ng kanilang paglalakbay sa daigdig na ito ay sumapit, nakapasok sila sa langit. Hindi nauwi sa wala o nasayang ang kanilang pasiyang manatiling tapat sa Diyos. 

Kaisa ng mga anghel sa langit, buong galak at tuwang hinahandugan ng lahat ng mga banal sa langit ng taos-pusong pagdakila ang Diyos magpakailanman, gaya ng nakita ni Apostol San Juan sa pangitain sa Unang Pagbasa. Inihayag ni Apostol San Juan sa pangaral na tampok sa Ikalawang Pagbasa na ibinilang ng Diyos bilang Kaniyang mga anak ang bawat isa sa atin. Dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig para sa atin, tayong lahat ay iniligtas at pinalaya Niya sa pamamagitan ng Kaniyang Bugtong na Anak na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Sa pamamagitan ng pagligtas sa atin, tayong lahat ay binigyan Niya ng pagkakataong makasama Siya sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit magpakailanman. Ganyan Niya tayo kamahal. 

Sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa, dakilain natin ang Diyos. Dapat maging taos-puso ang ating pagdakila sa Diyos na hindi nagsasawang anyayahan ang bawat isa sa atin na makapiling Siya sa Kaniyang kaharian sa langit magpakailanman. Ilaan natin ang bawat oras at sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos. Lagi itong ginawa ng mga banal sa langit noong naglalakbay sila sa daigdig na ito. Kailangan rin natin itong gawin.

PATUNAY NG KANIYANG KADAKILAAN

30 Oktubre 2026 

Biyernes ng Ika-30 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Filipos 1, 1-11/Salmo 110/Lucas 14, 1-6 

Larawan: Miguel Ximénez (–1505), Imago Pietatis (c. 1470). Wawel Castle. Public Domain. 

Ang sentro ng taimtim na pagninilay ng Inang Simbahan para sa araw na ito ay ang pagiging mga salamin ng kadakilaan ng Diyos na tunay ngang kahanga-hanga. Hindi lamang pananagutan ng mga pari at mga relihiyoso ang pagpapalaganap ng pag-ibig, kabutihan, habag, at awa ng Diyos na nagpapatunay ng Kaniyang kadakilaan. Bagkus, tayong lahat ay inatasang ibahagi at ipalaganap ito sa lahat. Ito ang ating tungkulin, misyon, at pananagutan bilang mga bumubuo sa Simbahang itinatag ni Kristo. 

Sa Ebanghelyo, inilarawan ng Panginoong Jesus Nazareno kung gaano kahalaga ang pagpapakita ng kabutihan, pag-ibig, habag, at awa sa mga nangangailangan. Ito ang Kaniyang tugon sa mga Pariseong nagbabantay ng Kaniyang mga kilos. Walang ibang hangad ang mga Pariseo kundi ang mahuli nila ang Panginoong Jesus Nazareno na gumagawa ng masama o lumalabag ng batas. Nais nilang dakpin, hulihin, at patayin ang Panginoong Jesus Nazareno. 

Ibinahagi ni Apostol San Pablo ang kaniyang taimtim at taos-pusong panalangin para sa mga Kristiyano sa Filipos sa Ikalawang Pagbasa. Dalangin ni Apostol San Pablo na maging huwaran ng taos-pusong pagpili sa Diyos ang mga Kristiyano sa Filipos. Nais ni Apostol San Pablo na mahayag ng lahat ng tao ang mga salita ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan. Ito rin ang dapat maging panalangin ng bawat isa sa atin bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno. Mahayag nawa sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos. 

Nais ng Poong Jesus Nazareno na mahayag ang Kaniyang kadakilaan na tunay ngang kahanga-hanga sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Kung pipiliin ng bawat isa sa atin na maging Kaniyang mga tagapagpalaganap ng Kaniyang kadakilaan, ang ating debosyon at pamamanata sa Kaniya na galing sa puso ay ating ipinapahayag.

TUMATALIMA SA POONG JESUS NAZARENO ANG MGA DEBOTONG DUMARAKILA SA KANIYA

25 Oktubre 2026

Ika-30 Linggo sa Karaniwang Panahon (A)  

Exodo 22, 20-26/Salmo 17/1 Tesalonica 1, 5k-10/Mateo 22, 34-40 

Larawan: Ricardo do Pilar (1635–1700), Man of Sorrows (detail) (c. 1690). Mosteiro de Sao Bento. Public Domain.

Ang pinakamahalagang utos ay binigkas ng Panginoong Jesus Nazareno bilang tugon sa isang dalubhasa sa Kautusan na nagtanong sa Kaniya kung ano ito sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo. Isinalungguhit sa pinakamahalagang utos ang halaga ng pag-ibig para sa Diyos at kapwa. Kinakailangang maging taos-puso ang pag-ibig para sa Diyos at kapwa-tao. Hindi ito dapat maging pilit. Mapapatunayan ang pagiging taos-puso ng pag-ibig para sa Diyos at kapwa-tao sa pamamagitan ng mga salita at gawa.

Sa Unang Pagbasa, iniutos ng Diyos ang Kaniyang bayan na huwag maging mapang-api sa mga taga-ibang bayan. Kahit na hinirang at itinalaga ng Diyos ang Israel bilang Kaniyang bayan, hindi ito nangangahulugang walang halaga para sa Kaniya ang ibang bayan at bansa. Anuman ang wika, lipi, lahi, bayan, o bansang kinabibilangan ng isang tao, pinahahalagahan at minamahal pa rin siya ng Panginoon. Nakasentro sa kusang-loob na pagtalikod at pagtakwil ng mga taga-Tesalonica sa mga diyus-diyusan upang paglingkuran ang tunay na Diyos na walang iba kundi ang Panginoon ang mga salita ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Lubusan siyang nagalak at natuwa dahil hindi nila isinara at ipininid ang pintuan ng kanilang mga puso sa awa, habag, at pag-ibig ng Diyos na ibinahagi ng Simbahan. Ipinasiya nilang ibahagi ang nasabing biyaya, gaya ng ginawa ni Apostol San Pablo noong tumungo siya sa kanilang bayan bilang misyonero at apostol na hinirang at itinalaga ni Jesus Nazareno. Hinandugan nila ang Diyos ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan nito. 

Maging panalangin nawa ng bawat isa sa atin na bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Nuestro Padre Jesus Nazareno ang mga salita ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan. Isabuhay natin ang mga salitang ito sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa. Nararapat lamang itong gawin bilang tugon sa Kaniya na hindi nagsasawang ipamalas sa atin ang Kaniyang dakilang pag-ibig, awa, habag, at kagandahang-loob. 

Dakilain natin nang taos-puso ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Ipahayag natin ang pasiyang ito na bukal sa ating mga puso at loobin sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Mamuhay tayo ayon sa Kaniyang mga utos at loobin.

SA LOOB AT LABAS NG SIMBAHAN, DAKILAIN NATIN SIYA NANG TAOS-PUSO

23 Oktubre 2026 

Biyernes ng Ika-29 na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Efeso 4,1-6/Salmo 23/Lucas 12, 54-59 

Larawan: Quinten Metsys (1456/1466–1530), Ecce Homo (c. 1520). Doge's Palace. Public Domain.

Ang mga Pagbasa para sa araw na ito ay nakasentro sa pagpili sa Diyos. Bilang mga deboto ng Poong Jesus Nazareno na bumubuo sa Simbahang Kaniyang itinatag, ang bawat sandali ng ating paglalakbay sa lupa na pansamantala lamang ay dapat nating ilaan sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. Ito ay ating magagawa sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Marapat lamang itong gawin bilang tugon sa Kaniya na laging nagpapasiyang ipamalas sa atin ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. 

"Bakit hindi ninyo mapagpasiyahan kung alin ang matuwid?" (Lucas 12, 57). Ito ang tanong ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo. Hindi lamang ito para sa mga taong nakikinig sa Kaniya noong una Siyang dumating sa lupa bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Para rin sa ating lahat ang tanong na ito. Kahit na tayong lahat ang bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno, gaya ng buong linaw na isinalungguhit sa pangaral ni Apostol San Pablo sa Unang Pagbasa, parang hirap na hirap pa rin tayong piliin Siya. Sa halip na dakilain ang Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa, ang mga pumapatay nang walang awa, mga magnanakaw, mga tiwali, at mga mapang-api ay dinarakila ng marami. Pilit na inihihiwalay ng marami ang debosyon at pamamanata sa Poong Jesus Nazareno sa pang-araw-araw na pamumuhay. Iniiwan na lamang ito sa loob ng Simbahan. 

Ipinapaalala sa atin ng Simbahan sa araw na ito kung ano ang dapat nating gawin sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig. Ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay lagi nating dapat dakilain sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Hindi dapat manatili lamang sa loob ng mga gusaling itinayo at itinalaga bilang mga Simbahan ang ating taos-pusong debosyon at pamamanata sa Kaniya. Bagkus, dapat nating isabuhay ito. 

HUWAG MATAKOT DAKILAIN ANG DIYOS

21 Oktubre 2026 

Kapistahan ni San Pedro Calungsod 

Sirak 51, 1-12 (gr. 1-8)/Salmo 123/2 Corinto 6, 4-10/Juan 12, 24-26 

Inilaan ng Kapulungan ng mga Katolikong Obispo sa Pilipinas (CBCP) ang araw na ito upang parangalan at ipagdiwang ang kagitingan ng Ikalawang Pilipinong Santo na si San Pedro Caungsod. Gaya ng unang Pilipinong Santo na si San Lorenzo Ruiz, isa ring martir si San Pedro Calungsod. Namatay siya bilang martir ni Kristo at ng Simbahang tanging Siya mismo ang nagtatag. Sa harap ng matinding panganib sa ibang bansa, si Jesus Nazareno ay pinili niyang dakilain nang taos-puso. Kahit kamatayan ang kapalit ng kaniyang pasiyang dakilain si Jesus Nazareno, ipinasiya pa rin niyang gawin ito. 

Ang dahilan kung bakit ang mga martir gaya na lamang ni San Pedro Calungsod ay hindi takot mamatay para sa Panginoong Jesus Nazareno at ng Simbahang Kaniyang itinatag ay inilarawan sa Unang Pagbasa. Hindi sila pinababayaan ng Panginoon. Lagi silang sinasamahan, tinutulungan, pinapatnubayan, ginagabayan, at sinasaklolohan ng Panginoon. Kaya naman, panatag ang kanilang loob, kahit na humarap sila sa mga pagsubok, sakit, panganib, hirap, at pag-uusig. Sa katotohanan ring ito nakatuon ang mga salita ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Nagpatotoo siya nang buong linaw at giting tungkol sa walang tigil na pagkalinga at pagtulong ng Diyos. Dahil dito, walang takot niyang isinakatuparan ang misyon at tungkuling ibinigay ng Panginoong Jesus Nazareno sa kaniya. Pati ang mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan ay buong giting na nagpatotoo tungkol sa walang maliw na katapatan ng Diyos. 

Sa wakas ng Ebanghelyo, inihayag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na ang mga maglilingkod sa Kaniya nang taos-puso ay pararangalan ng Ama. Ginawa ito ng mga banal, lalung-lalo na ang mga banal na namatay bilang mga martir gaya ni San Pedro Calungsod. Hindi sila naging takot maglingkod sa Mahal na Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa kailanman. Bagkus, buong giting nilang inihayag ang kanilang taos-pusong pasiyang dakilain Siya bilang Kaniyang mga tapat na lingkod sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa. 

Wala tayong dapat ikatakot bilang mga deboto ng Poong Jesus Nazareno. Lagi Niya tayong sinasamahan, kinakalinga, pinapatnubayan, ginagabayan, at tinutulungan. Sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig, ang ating mga puso at loobin ay lagi Niyang pinalalakas at pinapanatag. Dahil dito, nararapat lamang na lagi natin Siyang handugan ng taos-pusong pagdakila nang buong giting at katapatan sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa.