Martes, Pebrero 24, 2026

PINAGKAITAN NG TAOS-PUSONG PAGDAKILA

20 Marso 2026
Biyernes ng Ikaapat na Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay 
Karunungan 2, 1a. 12-22/Salmo 33/Juan 7, 1-2. 10. 25-30 


Nararapat lamang dakilain ang Diyos nang taos-puso. Ito ang aral na buong linaw na isinasalungguhit sa mga Pagbasa. Matapos Niyang ipahayag sa atin nang paulit-ulit ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang dakila sa pamamagitan ng Kaniyang mga kahanga-hangang gawa na hindi mabilang ninuman dahil sa dami ng mga ito, taos-pusong pagdakila ang nararapat na ihandog sa Kaniya bilang tugon sa Kaniya. 

Ang pinakadakilang gawa ng Diyos ay ang pagtubos Niya sa atin sa pamamagitan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Nakakalungkot, nang ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay dumating sa lupa, hindi Siya nakatanggap ng taos-pusong pagdakila mula sa Kaniyang bayang hinirang. Inilarawan sa Ebanghelyo kung ano ang tinanggap Niya mula sa kanila nang sumapit ang panahong itinakda para sa Kaniyang pagdating sa lupa bilang Mesiyas at Manunubos. Sa halip na taos-pusong pagdakila, ang kanilang bigay sa Kaniya bilang tugon ay mga banta laban sa Kaniyang buhay. Gaya ng buong linaw na inilarawan sa Unang Pagbasa, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay binalak na patayin ng mga kaaway Niya. Binalak nila Siyang ipapapatay. 

Hindi dapat pagkaitan ng taos-pusong pagdakila ang Poong Jesus Nazareno. Bagkus, dapat natin Siyang dakilain nang taos-puso sa bawat sandali ng ating buhay sa lupa. Ilaan natin ang bawat sandali ng ating buhay sa daigdig na ito sa paghandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. Sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa, ihandog natin sa Kaniya ang nararapat. Ito ang magpapatunay na tunay ngang taos-puso ang ating debsyon sa Kaniya na unang umibig sa atin. 

Lunes, Pebrero 23, 2026

DINARAKILA SIYA NANG BUONG KATAPATAN

19 Marso 2026 
Dakilang Kapistahan ni San Jose, Kabiyak ng Puso ng Mahal na Birhen  
2 Samuel 7, 4-5a. 12-14a. 16/Salmo 88/Roma 4, 13. 16-18. 22/Mateo 1, 16. 18-21. 24a (o kaya: Lucas 2, 41-51a) 


Nakasentro sa tahimik na katapatan ni San Jose sa kalooban ng Diyos hanggang sa huli ang maringal na pagdiriwang ng Simbahan sa araw na ito. Ang kaniyang taos-pusong katapatan sa Diyos ay tahimik niyang inihayag sa bawat sandali ng kaniyang buhay sa lupa sa pamamagitan ng kaniyang mga gawa. Dinakila niya ang Diyos nang taos-puso sa pamamagitan nito.  

Sa Ebanghelyo, tinanggap ni San Jose ang misyon at tungkuling ibinigay ng Diyos sa kaniya na ibinalita sa kaniya ng isang anghel ng Panginoon na nagpakita sa kaniya sa isang panaginip. Ito rin ang isinalungguhit sa alternatibong Ebanghelyo. Kahit na ang misyon at tungkuling ibinigay sa kaniya ng Diyos bilang kabiyak ng puso ng Mahal na Birheng Maria at ama-amahan ng Panginoong Jesus Nazareno, tahimik pa rin niyang tinupad ito bilang pagpapahayag ng kaniyang taos-pusong pagdakila sa Diyos. 

Ipinahayag ng Panginoong Diyos kay Propeta Natan sa Unang Pagbasa ang Kaniyang pangako kay Haring David. Nakasentro sa pasiya ng ama ng pananampalataya na si Abraham na manalig sa Panginoong Diyos nang taos-puso hanggang sa huli, kahit na napakahirap itong gawin, ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Hindi kinalimutan ng Panginoong Diyos ang mga pangakong Kaniyang binitiwan sa mga dakila Niyang lingkod sa Lumang Tipan gaya nina Abraham at Haring David. Ang katotohanang ito ay batid ni San Jose. Kaya naman, nang hinirang at italaga ng Diyos si San Jose, agad niyang tinanggap at tinupad ang pananagutang iniatang sa kaniya bilang patunay ng kaniyang pasiyang dakilain ang Diyos nang taos-puso. 

Taos-pusong pagdakila ang inialay ni San Jose sa Diyos sa bawat sandali ng kaniyang pansamantalang paglalakbay sa daigdig. Ipinahayag ito ni San Jose sa pamamagitan ng kaniyang mga gawa. Tahimik niyang tinupad at sinunod ang kalooban ng Diyos. 

Linggo, Pebrero 22, 2026

SA PAMAMAGITAN NG GALAK NA KANIYANG DULOT, NAHAYAG ANG HABAG AT AWA NG ATING DINARAKILA

15 Marso 2026 
Ikaapat na Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay (A) 
1 Samuel 16, 1b. 6-7. 10-13a/Salmo 22/Efeso 5, 8-14/Juan 9, 1-41 (o kaya: 9, 1. 6-9. 13-17. 34-38) 


Ang pagdiriwang ng Simbahan sa Linggong ito ay nakasentro sa biyaya ng tunay na galak na dulot ng Panginoong Diyos. Hindi Siya napilitang ipagkaloob ito sa bawat isa sa atin. Kusang-loob Niya itong ipinasiyang gawin. Sa pamamagitan nito, nahayag sa tanan ang kadakilaan ng Kaniyang habag at awa. Dahil sa Kaniyang habag at awa na lagi Niyang ipinapahayag sa pamamagitan ng Kaniyang mga dakilang gawa na hindi mabilang dahil sa dami ng mga ito, mayroon tayong galak. 

Sa Unang Pagbasa, ang bunsong anak ni Jesse na si David ay hinirang at itinalaga ng pinakadakila sa lahat na walang iba kundi ang Diyos na Poon upang humalili kay Saul bilang Hari ng Israel. Ito ang dahilan kung bakit inutusan ng Poong Diyos si Samuel na ang bunsong anak ni Jesse na si David ay pahiran ng langis. Pinatunayan ng Diyos na hindi Niya pababayaan ang Israel na Kaniyang bayan. Nakatuon rin sa pagkalinga ng Diyos sa Kaniyang bayan ang Salmong Tugunan. Ang Diyos ay ipinakilala ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan bilang tunay na Pastol. Sa Ikalawang Pagbasa, isinentro ni Apostol San Pablo ang kaniyang pangaral sa tunay na liwanag na mula sa langit na walang iba kundi ang Panginoong Jesus Nazareno. Ang tunay na liwanag na walang iba kundi ang Panginoong Jesus Nazareno ang pumawi sa dilim. Dahil diyan, hindi na tayo naglalakad sa dilim kundi sa ilalim Niya na Siyang tunay na liwanag. Sa Ebanghelyo, isang lalaking ipinanganak na bulag ay pinagkalooban ng pagkakataong makakita dahil sa habag at awa ng Diyos na tunay ngang dakila na inihayag Niya sa tanan sa pamamagitan ng Panginoong Jesus Nazareno. 

Bunga ng habag at awa ng Diyos na tunay nga namang dakila at kahanga-hanga ang galak sa puso at loobin ng mga taos-pusong dumarakila sa Kaniya. Ang kanilang mga salita at gawa ay patunay nito. Isinasabuhay nila ang kanilang pasiyang dakilain ang Diyos nang taos-puso taglay sa kanilang mga puso at loobin ang galak na Kaniyang kaloob sa bawat sandali ng kanilang pansamantalang paglalakbay sa lupa. 

Sabado, Pebrero 21, 2026

PAG-IBIG NA DUMARAKILA SA DIYOS

13 Marso 2026 
Biyernes sa Ikatlong Linggo ng 40 Araw na Paghahanda 
Oseas 14, 2-10/Salmo 80/Marcos 12, 28b-34 


Buong linaw na inihayag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang pinakamahalagang utos bilang tugon sa tanong sa Kaniya ng isa sa mga eskriba sa Ebanghelyo. Sa utos na ito nakatuon ang taimtim na pagninilay ng Simbahan sa araw na ito. Ang Diyos ay dinarakila nang taos-puso ng mga taos-pusong nagmamahal sa Kaniya at sa kapwa-tao. Lagi nila itong pinatutunayan sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa. 

Nakasentro sa pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos na tunay ngang dakila ang mga salita sa Unang Pagbasa. Buong linaw Niyang ipinahayag sa Israel na Kaniyang bayan sa pamamagitan ni Propeta Oseas na palagi Siyang handang idulot ang biyaya ng Kaniyang kapatawaran sa kanila. Kahit na paulit-ulit na lamang nilang tinalikuran ang Diyos at magkasala laban sa Kaniya, hindi magsasawa ang Diyos na patawarin sila kapag ipinasiya nilang magbalik-loob sa Kaniya nang taos-puso. 

Inilarawan sa Salmong Tugunan kung ano ang kailangang gawin ng bawat isa bilang tugon sa pasiya ng Diyos na ipagkaloob at ipadama sa bawat isa sa atin ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa na tunay nga namang kahanga-hanga at dakila. Katunayan, ang mga salitang ito ay katulad ng mga salitang binigkas ng Diyos sa pamamagitan ni Propeta Oseas sa Unang Pagbasa. Dapat pakinggan at sundin ang mga utos at loobin ng Diyos nang taos-puso. 

Ang utos ng Poong Jesus Nazareno ay ibigin ang Diyos at ang kapwa-tao nang taos-puso. Bilang Kaniyang mga deboto, ang utos na ito na ibinigay Niya sa atin ay dapat nating sundin nang taos-puso. Dapat nating ipahayag sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa ang taos-pusong pasiyang ito. Sa pamamagitan nito, ipinapahayag ng bawat isa sa atin na dinarakila natin nang taos-puso ang Poong Jesus Nazareno. 

Biyernes, Pebrero 20, 2026

TUGON SA PAG-IBIG, KAGANDAHANG-LOOB, HABAG, AT AWA NG ATING DINARAKILA NANG TAOS-PUSO

8 Marso 2026 
Ikatlong Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay (A) 
Exodo 17, 3-7/Salmo 94/Roma 5,1-2. 5-8/Juan 4, 5-42 (o kaya: 4, 5-15. 19b-26. 39. 40-42) 


Nakatuon ang mga Pagbasa sa pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos ang mga Pagbasa. Kusang-loob na ipinagkakaloob ng Diyos ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Hindi sapilitan ang Kaniyang pasiyang ipagkaloob sa atin ang mga ito. Tayong lahat ay pinahahalagahan ng Diyos, kahit na tayo ay mga makasalanan. Lagi Siyang handang ipagkaloob ang mga ito sa atin. 

Sa Unang Pagbasa, pinagkalooban ng Diyos ang mga Israelita ng tubig sa ilang. Ang tubig ay bumukal mula sa malaking bato sa Horeb matapos ito ay ihampas ni Moises gamit ang kaniyang tungkod, ayon sa iniutos ng Diyos. Isinentro ni Apostol San Pablo ang kaniyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa sa kusang-loob na pagdating ng Poong Jesus Nazareno sa mundo bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Nahayag sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno ang kadakilaan ng pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos na nagdudulot ng kaligtasan sa tanan sa pamamagitan Niya. Sa Ebanghelyo, ipinakilala ng Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang sarili bilang bukal ng tubig na nagbibigay-buhay sa babaeng Samaritana. Isinalungguhit Niya ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa sa pamamagitan nito. Tinutugunan Niya ang pangangailangan ng lahat. 

Inilarawan sa Salmong Tugunan kung ano ang dapat maging tugon ng bawat isa sa atin sa kusang-loob na pagkakaloob sa atin ng Diyos ng Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa sa atin. Dapat nating pakinggan at sundin ang mga utos at loobin ng Diyos. Sa pamamagitan nito, dinarakila natin Siya nang taos-puso. 

Ang mga tunay na deboto ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ay laging nakikinig at sumusunod sa Kaniyang kalooban. Taos-pusong pagdakila ang alay nila sa Kaniya sa pamamagitan nito. Hindi nila ipinagkakait sa Kaniya ang kanilang mga puso at loobin. 

Huwebes, Pebrero 19, 2026

ANG KANIYANG MISYON AY NAGHAYAG NG KANIYANG KADAKILAAN

6 Marso 2026 
Biyernes ng Ikalawang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda 
Genesis 37, 3-4. 12.13. 17b-28/Salmo 104/Mateo 21, 33-43. 45-46 


Nang si Jose ay makita ng kaniyang mga kapatid sa salaysay na itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa, ang mga salitang ito ay binigkas nila nang malakas: "Ayan na ang mapanaginipin! Patayin natin at ihulog sa balon, at sabihing sinila ng mabangis na hayop. Tingnan natin kung ano ang mangyayari sa kaniyang mga panaginip" (Genesis 37, 19-20). Halos ganito rin ang mga salitang binigkas ng mga kasama sa ubasan sa isa't isa nang kanilang makita ang anak ng may-ari nito sa talinghagang isinaysay ng Panginoong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo: "Ito ang tagapagmana. Halikayo! Patayin natin nang mapasaatin ang kaniyang mamanahin" (Mateo 21, 38). Isinasalamin nang buong linaw sa mga salitang binigkas ng mga kapatid ni Jose nang makita nila siyang tumutungo sa kanila sa Unang Pagbasa at maging sa mga salitang binigkas ng mga kasama sa ubasan sa talinghaga ng Panginoong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo ang masasamang balak sa kanilang mga puso at loobin. Kahit mabuti ang hangad ng mga lumalapit sa kanila, kasamaan at kalupitan ang kanilang isinukli. 

Ang talinghagang isinalaysay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo ay tungkol sa Kaniya. Buong linaw na inilarawan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng talinghagang isinalaysay Niya sa Ebanghelyo ang Kaniyang misyon bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Isinugo Siya ng Amang nasa langit dahil nais Niya tayong iligtas. Subalit, gaya ni Jose sa Unang Pagbasa, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay walang awang itinakwil. 

Inihayag sa Salmong Tugunan na tunay ngang kahanga-hanga at dakila ang lahat ng mga gawa ng Diyos. Ang pinakadakila sa lahat ay ang Kaniyang pagtubos sa tanan sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Kahit na nagbata ng maraming hirap, sakit, pagdurusa, kalupitan, at pagtatakwil hanggang sa sandaling ng Kaniyang kamatayan sa Krus ang Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang kadakilaan ng Diyos ay nahayag pa rin sa pamamagitan nito. 

Bilang tugon sa kusang-loob na pagligtas ng Diyos sa atin sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, dapat natin Siyang dakilain nang taos-puso. Pagsisihan at talikdan ang makasalanang pamumuhay. Tahakin ang landas ng kabanalan sa bawat sandali ng ating paglalakbay sa lupa. Sa pamamagitan nito, taos-pusong pagdakila ang ating inihahandog sa Kaniya.

Linggo, Pebrero 15, 2026

DINARAKILA SIYA NG MGA MASUNURIN SA KANIYA

1 Marso 2026 
Ikalawang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay (A) 
Genesis 12, 1-4a/Salmo 32/2 Timoteo 1,8b-10/Mateo 17, 1-9 

Ang salaysay ng Pagbabagong-Anyo ng Ikalawang Persona ng Banal na Santatlo na walang iba kundi ang Panginoong Jesus Nazareno ay laging itinatampok at inilalahad sa Ebanghelyo sa tuwing sasapit ang Ikalawang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay o Kuwaresma. Layunin ng kaganapang ito sa buhay ng Ikalawang Persona ng Banal na Santatlo na kusang-loob na dumating sa sansinukob upang tubusin ang sangkatauhan ay ilarawan ang Kaniyang pagiging Mesiyas. Bilang Mesiyas at Manunubos na ipinangako, tutubusin ng Panginoong Jesus Nazareno ang lahat ng tao sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay. Ang kadakilaan ng Panginoong Jesus Nazareno bilang tunay na Diyos na mahahayag nang buong kaningningan sa sandali ng Kaniyang Muling Pagkabuhay ay ipinasilip Niya sa tatlong alagad na Kaniyang isinama sa taas ng bundok sa pamamagitan ng kahanga-hangang sandaling ito na walang iba kundi ang Kaniyang Pagbabagong-Anyo. 

Nang magbagong-anyo ang Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang Amang nasa langit ay muling nagsalita. Ipinakilala Niya muli ang Mahal na Poong Jesus Nazareno bilang Kaniyang Bugtong na Anak. Subalit, sa pagkakataong iyon, nagbigay rin Siya ng isang utos. Ang utos na Kaniyang ibinigay matapos Niyang ipakilala ang Mahal na Poong Jesus Nazareno bilang Kaniyang Bugtong na Anak na lubusan Niyang kinalulugdan at minamahal (Mateo 17, 5). Kalulugdan Niya ang mga susunod sa Kaniyang Anak. 

Sa utos na ito na bigay ng Amang nasa langit na itinampok at inilahad sa salaysay ng kaganapang ito sa buhay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa lupa na tunay nga namang napakahalaga nakasentro ang mga Pagbasa. Dinarakila Siya ng lahat ng mga taos-pusong nakikinig at sumusunod sa Kaniya. Tila itinuturo sa atin ng Amang nasa langit kung paano tayo magiging mga debotong misyonero ng Kaniyang Bugtong na Anak sa pamamagitan ng utos na ito. 

Isinalungguhit nang buong linaw sa Salmong Tugunan ang natatanging dahilan kung bakit lagi tayong binibigyan ng pagkakataong tahakin ang landas ng kabanalan. Dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa, ipinasiya ng Diyos na tulungan tayong maging banal at kalugud-lugod sa Kaniyang paningin. Ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa ay nakatuon rin sa paksang ito. Bilang tugon, dapat nating tularan si Abraham sa Unang Pagbasa. Maging masunurin tayo sa Kaniya. Lagi tayong sumunod sa Kaniya nang may taos-pusong kababaang-loob, pananalig, at pag-asa sa Kaniya. 

Bilang mga deboto ng Nuestro Padre Jesus Nazareno na laging nananalig at umaaasa sa Kaniya nang taos-puso, lagi natin Siyang pakinggan at sundin nang taos-puso. Sa pamamagitan nito, pinatutunayan nating taos-puso ang ating pagdakila sa Kaniya.