HIKAYATIN ANG LAHAT NA DAKILAIN SIYA NANG TAOS-PUSO

6 Setyembre 2026 

Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Ezekiel 33, 7-9/Salmo 94/Roma 13, 8-10/Mateo 18, 15-20 

Larawan: Workshop of Dieric Bouts (circa 1420–1475), Christ Crowned with Thorns (c. Between circa 1470 and 1475). National Gallery. Public Domain.

Pinaalalahanan tayo ng Simbahan tungkol sa ating misyon sa Linggong ito. Ang ating misyon bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang tatag ng Poong Jesus Nazareno ay hikayatin ang lahat na dakilain Siya nang taos-puso. Nararapat lamang na dakilain Siya ng lahat ng tao sa lupa nang taos-puso bilang tugon sa Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa. Upang mangyari ito, kailangan nating hikayatin ang kapwa na dakilain Siya nang taos-puso. Kailangan nating ipakilala Siya bilang pinakadakila sa lahat sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa na patunay ng ating taos-pusong pasiyang dakilain Siya nang taos-puso. 

Ipinaalala ng Diyos kay Propeta Ezekiel kung ano ang kaniyang misyon at tungkulin bilang propetang Kaniyang hirang sa Unang Pagbasa. Ang pananagutan ni Ezekiel na hinirang at itinalaga ng Diyos bilang Kaniyang propeta na magbabahagi ng Kaniyang mensahe sa Kaniyang bayan ay napakabigat. Bilang propeta ng Diyos, kinakailangang tiyakin ni Propeta Ezekiel na ibahagi ang mensahe ng Diyos sa Kaniyang bayan taglay ang kagitingang ipinagkaloob sa kaniya ng Diyos nang sa gayon ay magkaroon sila ng pagkakataong magsisi at tumalikod sa kasalanan at magbalik-loob sa Kaniya. 

Nakatuon sa pag-ibig ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Ang pag-ibig na tinutukoy ni Apostol San Pablo sa nasabing pangaral ay ang pag-ibig na mula sa Diyos. Hindi romantikong pag-ibig na madalas nating makita sa mga palabas sa telebisyon o sa takilya ang tinutukoy ni Apostol San Pablo. Kapag ang pag-ibig ng Diyos na tunay nga namang dakila ay ating ipinalaganap, hinahandugan natin Siya ng taos-pusong pagdakila. Bukod pa roon, buong galak rin natin Siya ipinagmamalaki sa lahat ng tao. Mahihikayat natin ang lahat na dakilain ang Diyos nang taos-puso kung ito ang lagi nating gagawin.

Sa Ebanghelyo, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay nangaral tungkol sa pagiging taga-akay ng ating mga kapatid na naligaw ng landas. Dapat natin silang tulungan at akayin pabalik sa Diyos. Tulungan natin silang imulat ang kanilang mga mata, isip, at puso sa kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos na puno ng dakilang pag-ibig, biyaya, habag, at awa. 

Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno, ang mga salita sa Salmong Tugunan ay dapat nating isabuhay. Dapat rin nating hikayatin, anyayahan, at himukin ang kapwa-tao na mamuhay ayon sa mga salitang ito. Ito ang nararapat gawin bilang tugon sa Diyos na hindi nagsasawang ipamalas sa atin ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan bilang patunay ng Kaniyang pag-ibig, biyaya, habag, at awa na hinding-hindi magmamaliw kailanman. 

Dapat dakilain ng lahat ang Diyos nang taos-puso. Taos-pusong pagdakila ang dapat lagi nating ihandog sa Diyos. Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang tatag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, hikayatin natin ang lahat na gawin ang nararapat na walang iba kundi ang handugan Siya ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ang Panginoon ay dapat nating ipagmalaki at dakilain nang taos-puso magpakailanman. 

ANG TAOS-PUSONG PAGDAKILA SA DIYOS AY DAPAT ISABUHAY

4 Setyembre 2026 

Biyernes ng Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

1 Corinto 4, 1-5/Salmo 36/Lucas 5, 33-39 

Larawan: Il Sodoma (1477–1549), Christ Presented to the People (Ecce Homo) (c. Between 1540 and 1549). Metropolitan Museum of Art. CC0.

Nakasentro sa ugnayan ng ating mga salita at gawa sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos ang taimtim na pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito. Ang ating pasiyang handugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila ay dapat lagi nating isalamin sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa araw-araw. Hindi nadadaanan o nasusukat sa mga salita lamang ang paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos. Ito ang nais ipaalala ng Simbahan sa atin sa araw na ito. 

Mayroong isang mahalagang paalala si Apostol San Pablo sa Unang Pagbasa. Wala tayong maililihim mula sa Diyos. Batid Niya kung ano ang laman ng ating mga puso at isipan. Gaano man tayo kagaling maglihim sa tao, walang sinuman sa atin ang may kapangyarihang maglihim sa Diyos. Ang pagiging tapat at taos-puso ng mang-aawit sa Salmong Tugunan ay nababatid Niya. Pati ang laman ng puso ng mga apostol at iba pang mga tagasunod ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ay Kaniyang nababatid, gaya ng buong linaw Niyang isinalungguhit sa Ebanghelyo. 

Kahit na nalalaman ng Panginoong Diyos kung ano ang nilalaman ng ating mga puso at isipan, nais pa rin Niya makita mula sa bawat isa sa atin ang mga puso at isipang puspos ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. Lubos Siyang masisiyahan kapag ito ang nakita Niya mula sa bawat isa sa atin dahil ipinapahayag nating binubuksan natin ang mga puso at sarili natin sa Kaniya at sa Kaniyang kalooban sa pamamagitan nito. 

DINARAKILA SIYA NG MGA SUMUSUNOD SA KANIYA NANG TAOS-PUSO

30 Agosto 2026 

Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Jeremias 20, 7-9/Salmo 52/Roma12, 1-2/Mateo 16, 21-27 

Larawan: Christ On The Road To Calvary by David Teniers the Elder. Sotheby's. Public Domain.

Nakasentro sa mga salitang binigkas ng Panginoong Jesus Nazareno sa mga apostol sa ikalawang bahagi ng Ebanghelyo ang taimtim na pagninilay ng Simbahan para sa Linggong ito. Aniya, "Kung ibig ninumang sumunod sa Akin, limutin niya ang ukol sa kaniyang sarili, pasanin ang kaniyang krus, at sumunod sa Akin" (Mateo 16, 24). Hindi magiging madali at maginhawa ang buhay kapag ang Panginoong Jesus Nazareno ay ating susundin nang taos-puso. Bagkus, marami tayong haharaping mga hirap, sakit, pagsubok, kalupitan, tukso, at pag-uusig sa buhay sa daigdig ang ating haharapin at babatain bilang Kaniyang mga tagasunod. Kaya naman, kinakailangan nating tiyaking tunay ngang taos-puso ang ating pasiyang maging Kaniyang mga tagasunod.

Bago bigkasin ng Nuestro Padre Jesus Nazareno ang mga salitang ito sa mga apostol sa ikalawang bahagi ng Ebanghelyo, inilarawan Niya sa kanila kung ano ang Kaniyang misyon at tungkulin bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Sa unang bahagi ng Ebanghelyo, inihayag Niya sa kanila na bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, ipapapatay Siya ng mga matatanda ng bayan, ng mga punong saserdote, at ng mga eskriba. Maraming hirap at sakit sa kanilang mga kamay ang Kaniyang haharapin at titiisin hanggang sa sandali ng Kaniyang pagkamatay sa Krus na Banal. Hahantong sa Kaniyang Muling Pagkabuhay sa ikatlong araw ang mga ito.  

Kung paanong ang Poong Jesus Nazareno ay hindi naligtas mula sa mga hirap, sakit, pagsubok, kalupitan, tukso, at pag-uusig sa buhay sa daigdig, hindi maliligtas mula sa mga ito ang mga magpapasiyang sumunod sa Kaniya. Huwag nating kakalimutang hindi ipinangako ng Poong Jesus Nazareno na magiging maginhawa ang buhay natin sa daigdig kapag ipinasiya nating sumunod sa Kaniya nang taos-puso. Dapat nating tiyaking taos-puso ang ating hangaring sumunod sa Kaniya dahil dito. 

Ibinahagi ni Propeta Jeremias ang katotohanan tungkol sa pagiging isang propetang hinirang at itinalaga ng Diyos sa Unang Pagbasa. Walang tigil siyang pinagtawanan at nilibak ng mga tao. Binalak pa nga siyang usigin at ipapatay ng marami. Para sa mga sumusunod sa Diyos, kahit noon pa mang una, ang bawat oras at sandali ng kanilang pansamantalang paglalakbay sa daigdig ay hindi naging madali. 

Maging si Apostol San Pablo na nangaral tungkol sa pag-aalay ng sarili sa Diyos nang taos-puso sa Ikalawang Pagbasa, hindi naging ligtas mula sa mga sakit, hirap, tukso, at pag-uusig sa buhay sa daigdig. Subalit, sa kabila ng mga ito, nakiusap siya sa mga Kristiyano sa Roma sa Ikalawang Pagbasa na ialay ang kanilang mga sarili sa Diyos, gaano man kahirap itong gawin. Ang Diyos ay kanilang dinarakila nang taos-puso sa pamamagitan nito. Hindi lamang para sa mga Kristiyano sa Roma noon ang pakiusap na ito ni Apostol San Pablo. Bagkus, para rin ito sa atin. 

Laging isinasabuhay ng mga sumusunod sa Diyos nang taos-puso ang mga salita ng mang-aawit sa Salmong Tugunan. Para sa kanila, ang Diyos ay sapat na. Wala silang hahanaping iba pa. Sa harap ng mga matitinding hirap, sakit, pagsubok, kalupitan, at pag-uusig sa buhay sa lupa, panatag ang kanilang loob dahil sa Diyos na lagi nilang dinarakila nang taos-puso sa pamamagitan ng palagiang pagsunod sa Kaniya. 

Isa lamang ang nararapat gawin - sumunod sa Mahal na Poong Jesus Nazareno nang taos-puso. Dapat nating ilaan ang bawat sandali ng ating paglalakbay sa daigdig na pansamantala lamang sa pagsunod sa Kaniya nang taos-puso. Sa pamamagitan nito, lagi natin Siyang hinahandugan ng taos-pusong pagdakila. Oo, mahirap itong gawin, subalit nararapat lamang gawin ito bilang tugon sa Kaniya na nagpasiyang ibigay ang buo Niyang sarili para sa atin. 

HUWAG IPAGPALIT ANG NARARAPAT DAKILAIN

29 Agosto 2026 

Paggunita sa Pagpapakasakit ni San Juan, ang Tagapagbinyag, martir 

Jeremias 1, 17-19/Salmo 70/Marcos 6, 17-29 

Larawan: Cecco del Caravaggio (1589–), Beheading of St. John. Private collection. Public Domain.

Ang salaysay ng kaganapang ginugunita ng Simbahan sa araw na ito ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Si San Juan Bautista na hinirang at itinalaga ng Diyos bilang tagapaghanda ng daraanan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay namatay bilang isang martir. Iniutos ni Herodes Antipas na ipapugot ang kaniyang ulo dahil ito ang hiniling ng anak na babae ng kaniyang kinakasama na si Herodias na asawa ng kaniyang kapatid na si Felipe na labis ang galit sa tagapagpauna ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

Nakasentro sa katapatan sa Diyos ang mga Pagbasa. Sa kabila ng mga hirap, sakit, pagsubok, tukso, at pagsubok sa buhay sa lupa, ang Diyos ay dapat pa rin nating piliin bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno. Lagi itong ginawa ni San Juan Bautista hanggang sa huling sandali ng kaniyang buhay sa lupa. Kahit na kamatayan ang kapalit ng kaniyang pasiyang manatiling tapat sa Diyos (gaya ng isinalungguhit sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo), ang Diyos ay pinili pa rin niyang paglingkuran hanggang sa huli. Buo ang kaniyang loob. Pati ang propetang si Jeremias sa Unang Pagbasa, pinili niyang dakilain ang Diyos nang taos-puso bilang Kaniyang tapat na lingkod. Hindi nila ipinagpalit ang Diyos. 

Isa lamang ang nais ipaalala sa atin ng Simbahan. Ang Diyos ay hindi dapat ipagpalit kailanman. Bagkus, bilang mga Kristiyano, lagi nating dapat gawin ang nararapat. Sa bawat sandali ng ating paglalakbay sa lupa na pansamantala lamang, dapat lagi natin Siyang handugan ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng mga salita at gawa.

BUO ANG LOOB NG MGA DUMARAKILA SA KANIYA

28 Agosto 2026 

Paggunita kay San Agustin, obispo at pantas ng Simbahan 

1 Corinto 1, 17-25/Salmo 32/Mateo 25, 1-13 

Larawan: Valentino Rovisi (1715–1783), Sant'Agostino d'Ippona ha la visione della Trinità (c. 1754). Public Domain.

Isang napakahalagang aral ang ipinapaalala sa atin ng Simbahan sa araw na ito. Ang pagdakila sa Diyos ay dapat nating gawin nang buo ang loob. Kailangan nating ibigay sa Diyos ang lahat kapag ipinasiya nating handugan Siya ng taos-pusong pagdakila. Dapat maging handa tayo sa pagbabagong dulot ng ating pasiyang dakilain Siya nang taos-puso sa bawat sandali ng ating buhay dito sa daigdig sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ni Apostol San Pablo na buo ang kaniyang loob na gawin ang misyong ibinigay sa kaniya ng Poong Jesus Nazareno. Buo ang kaniyang loob na maging isang tapat na saksi ng Poong Jesus Nazareno. Ang Poong Jesus Nazareno ay hindi niya ipagpapalit kailanman. Mas mahalaga sa kaniya ang Poong Jesus Nazareno kaysa ang sarili niyang buhay. Kahit na ang kapalit nito ay walang tigil na hirap, sakit, pagsubok, tukso, at pag-uusig sa buhay sa daigdig, hindi niya ipagpapalit ang Poong Jesus Nazareno. Lagi niyang pipiliin ang Poong Jesus Nazareno. Sa Ebanghelyo, ang talinghaga tungkol sa sampung dalaga (limang matalino at limang hangal) ay inilahad ng Poong Jesus Nazareno sa mga apostol. Katulad ng matalinong dalaga, kailangang buo ang ating mga loob sa pagdakila sa Poong Jesus Nazareno. Hindi dapat sayangin o balewalain ang bawat pagkakataong ibinigay sa atin upang ang ating mga puso ay dalisayin at gawing banal. Ito ang magpapatunay na buo ang ating loob. 

Kung ang ating pagdakila sa Poong Jesus Nazareno ay nais nating maging taos-puso, dapat maging buo ang ating loob. Ang magpapatunay nito ay ang ating mga salita at gawa. Mamuhay tayo ayon sa Kaniyang mga utos at loobin. Buksan natin ang ating mga puso at loobin sa Kaniya. Pahintulutan natin Siyang maghari sa ating buhay. 

SA KABILA NG KAHANGA-HANGANG KADAKILAANG KANIYANG TAGLAY

23 Agosto 2026 

Ika-21 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Isaias 22, 19-23/Salmo 137/Roma 11, 33-36/Mateo 16, 13-20 

Larawan: Christ Handing the Keys to St. Peter by Pietro Perugino (1481-82). Cappella Sistina, Vatican. Public Domain.

Ang pahayag ni Apostol San Pedro tungkol sa tunay na pagkakilanlan ni Jesus Nazareno bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Sa pamamagitan ng mga salitang binigkas ni Apostol San Pedro bilang sagot sa tanong ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa kanila tungkol sa pananaw, palagay, o pakiwari nila hinggil sa Kaniyang pagkakilanlan, buong linaw na isinalungguhit na ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay hindi isang karaniwang tao lamang. Oo, namuhay Siya nang payak at nang may kababaang-loob. Subalit, hindi ito nangangahulugang isa Siyang karaniwang tao lamang. Bagkus, ang Poong Jesus Nazareno ay ang tunay na Diyos na nagpasiyang iwanan ang Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit upang iligtas ang lahat ng tao sa lupa bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Naging tao Siya upang magawa ito. 

Sa tunay na pagkakilanlan ng Poong Jesus Nazareno bilang tunay na Diyos nakatuon ang pagninilay ng Simbahan para sa Linggong ito. Muling ipinapaalala sa atin ng Simbahan sa Linggong ito na hindi isang karaniwang tao lamang ang Poong Jesus Nazareno. Bagkus, tunay rin Siyang Diyos. Tunay na Diyos at tunay na tao ang Poong Jesus Nazareno. Ang katotohanang ito tungkol sa dalawang kalikasan ng Poong Jesus Nazareno ay lagi nating dapat tandaan bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag Niya sa ibabaw ng bato na walang iba kundi si Apostol San Pedro na Kaniyang hinirang at itinalaga bilang unang Santo Papa nito, gaya ng isinalungguhit sa Ebanghelyo. 

Bilang tunay na Diyos, ang Panginoong Jesus Nazareno ay mayroong taglay na kahanga-hangang kadakilaan. Subalit, sa kabila ng Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan bilang tunay na Diyos, ipinasiya ng Panginoong Jesus Nazareno na maging tunay na tao. Noong sumapit ang takdang panahon, ang Panginoong Jesus Nazareno ay nagkatawang-tao at namuhay nang may kababaang-loob. Hindi Siya naging mapagmataas, tiwali, at abusado gaya ng katiwala ng palasyong si Sabna na inialis ng Panginoong Diyos mula sa kaniyang posisyon sa Unang Pagbasa. Pinili Niyang maging isang tunay na tao. Kababaang-loob at kaamuan ng Kaniyang pinili nang maging tunay na tao. 

Ipinapaalala sa atin ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa kung ano ang nararapat gawin bilang tugon sa Diyos na nagpasiyang ipamalas ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Ang Kaniyang kalooban ay dapat lagi nating tuparin at sundin bilang tanda ng ating taos-pusong pagdakila sa Kaniya na Siyang pinakadakila sa lahat. Marapat lamang na ilaan sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya ang bawat sandali ng ating paglalakbay sa lupa.

Kahit na tunay Siyang Diyos, ipinasiya ng Poong Jesus Nazareno na maging tunay na tao alang-alang sa atin. Nais Niya tayong iligtas. Ganyan tayo kahalaga sa Kaniya. Sa kabila ng ating pagiging makasalanan, pinili pa rin Niya tayong iligtas. Bilang tugon, lagi nating dapat ihandog sa Kaniya ang nararapat. Ang bawat sandali ng ating buhay sa daigdig na ito na pansamantala lamang ay dapat ilaan sa paghahandog sa Kaniya ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. 

ANG PINAKAMABISANG PATUNAY NG TAOS-PUSONG PAGDAKILA SA DIYOS

21 Agosto 2026 

Paggunita kay Papa San Pio X 

Ezekiel 37, 1-14/Salmo 106/Mateo 22, 34-40 

Larawan: Wolfgang Katzheimer the Elder (–1508), Mocking of Christ (c. 1500). Winnipeg Art Gallery. Public Domain. 

Nakasentro sa pakikinig at pagsunod sa mga utos at loobin ng Diyos ang taimtim na pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito. Sa mga nakikinig at sumusunod sa mga utos at loobin ng Diyos nang taos-puso nagmumula ang taos-pusong pagdakila. Ito ang dahilan kung bakit nalulugod nang lubos sa kanila ang Diyos. Para sa kanila, hindi mahihigitan o mapapantayan ang Diyos. Katunayan, ang pinakamahalaga sa lahat ay walang iba kundi ang Diyos, para sa kanila. Lubos silang nasisiyahan at nagagalak sa tuwing tinutupad nila ang mga utos at loobin ng Diyos nang taos-puso. 

Sa Unang Pagbasa, nagpahayag si Propeta Ezekiel sa mga tuyong kalansay na nakita niya sa isang pangitain, gaya ng iniutos ng Diyos sa kaniya. Nabuhay ang mga tuyong kalansay sa pangitain ni Propeta Ezekiel matapos niyang ihayag ang Salita ng Diyos. Dahil dito, napuspos ng tunay na tuwa, galak, at pag-asa si Propeta Ezekiel. Kahit na maraming hirap, pagsubok, tukso, at pag-uusig sa buhay sa daigdig, ang mga utos at loobin ng Diyos ay dapat pa rin nating tuparin at sundin. Hinahandugan natin Siya ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan nito. Ang sinumang maghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos ay mapupuspos ng kapanatagan ng loob, pag-asa, galak, at tuwa. Sa Ebanghelyo, ang pinakamahalagang utos ay binigkas ng Mahal na Poong Jesus Nazareno bilang tugon sa tanong ng isang Pariseo tungkol sa usaping ito. Kung buong kababaang-loob nating tutupdin ang utos na ito, ang Kataas-taasang Diyos ay hinahandugan natin ng taos-pusong pagdakila. 

Buong linaw na inihayag ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan kung ano ang lagi nating dapat gawin bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Lagi nating dapat handugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila. Ang ating taos-pusong pagsunod sa mga utos at loobin ng Diyos ang magpapatunay na ang ating pagdakila sa Kaniya ay tunay nga namang taos-puso. 

Ihandog natin sa Diyos ang nararapat. Ang Kaniyang mga utos at loobin ay dapat lagi nating tuparin at sundin. Pahintulutan natin ang Diyos maging Hari ng ating buhay. Dinarakila natin Siya nang taos-puso sa pamamagitan nito.