TUMATALIMA SA POONG JESUS NAZARENO ANG MGA DEBOTONG DUMARAKILA SA KANIYA

25 Oktubre 2026

Ika-30 Linggo sa Karaniwang Panahon (A)  

Exodo 22, 20-26/Salmo 17/1 Tesalonica 1, 5k-10/Mateo 22, 34-40 

Larawan: Ricardo do Pilar (1635–1700), Man of Sorrows (detail) (c. 1690). Mosteiro de Sao Bento. Public Domain.

Ang pinakamahalagang utos ay binigkas ng Panginoong Jesus Nazareno bilang tugon sa isang dalubhasa sa Kautusan na nagtanong sa Kaniya kung ano ito sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo. Isinalungguhit sa pinakamahalagang utos ang halaga ng pag-ibig para sa Diyos at kapwa. Kinakailangang maging taos-puso ang pag-ibig para sa Diyos at kapwa-tao. Hindi ito dapat maging pilit. Mapapatunayan ang pagiging taos-puso ng pag-ibig para sa Diyos at kapwa-tao sa pamamagitan ng mga salita at gawa.

Sa Unang Pagbasa, iniutos ng Diyos ang Kaniyang bayan na huwag maging mapang-api sa mga taga-ibang bayan. Kahit na hinirang at itinalaga ng Diyos ang Israel bilang Kaniyang bayan, hindi ito nangangahulugang walang halaga para sa Kaniya ang ibang bayan at bansa. Anuman ang wika, lipi, lahi, bayan, o bansang kinabibilangan ng isang tao, pinahahalagahan at minamahal pa rin siya ng Panginoon. Nakasentro sa kusang-loob na pagtalikod at pagtakwil ng mga taga-Tesalonica sa mga diyus-diyusan upang paglingkuran ang tunay na Diyos na walang iba kundi ang Panginoon ang mga salita ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Lubusan siyang nagalak at natuwa dahil hindi nila isinara at ipininid ang pintuan ng kanilang mga puso sa awa, habag, at pag-ibig ng Diyos na ibinahagi ng Simbahan. Ipinasiya nilang ibahagi ang nasabing biyaya, gaya ng ginawa ni Apostol San Pablo noong tumungo siya sa kanilang bayan bilang misyonero at apostol na hinirang at itinalaga ni Jesus Nazareno. Hinandugan nila ang Diyos ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan nito. 

Maging panalangin nawa ng bawat isa sa atin na bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Nuestro Padre Jesus Nazareno ang mga salita ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan. Isabuhay natin ang mga salitang ito sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa. Nararapat lamang itong gawin bilang tugon sa Kaniya na hindi nagsasawang ipamalas sa atin ang Kaniyang dakilang pag-ibig, awa, habag, at kagandahang-loob. 

Dakilain natin nang taos-puso ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Ipahayag natin ang pasiyang ito na bukal sa ating mga puso at loobin sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Mamuhay tayo ayon sa Kaniyang mga utos at loobin.

SA LOOB AT LABAS NG SIMBAHAN, DAKILAIN NATIN SIYA NANG TAOS-PUSO

23 Oktubre 2026 

Biyernes ng Ika-29 na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Efeso 4,1-6/Salmo 23/Lucas 12, 54-59 

Larawan: Quinten Metsys (1456/1466–1530), Ecce Homo (c. 1520). Doge's Palace. Public Domain.

Ang mga Pagbasa para sa araw na ito ay nakasentro sa pagpili sa Diyos. Bilang mga deboto ng Poong Jesus Nazareno na bumubuo sa Simbahang Kaniyang itinatag, ang bawat sandali ng ating paglalakbay sa lupa na pansamantala lamang ay dapat nating ilaan sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. Ito ay ating magagawa sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Marapat lamang itong gawin bilang tugon sa Kaniya na laging nagpapasiyang ipamalas sa atin ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. 

"Bakit hindi ninyo mapagpasiyahan kung alin ang matuwid?" (Lucas 12, 57). Ito ang tanong ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo. Hindi lamang ito para sa mga taong nakikinig sa Kaniya noong una Siyang dumating sa lupa bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Para rin sa ating lahat ang tanong na ito. Kahit na tayong lahat ang bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno, gaya ng buong linaw na isinalungguhit sa pangaral ni Apostol San Pablo sa Unang Pagbasa, parang hirap na hirap pa rin tayong piliin Siya. Sa halip na dakilain ang Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa, ang mga pumapatay nang walang awa, mga magnanakaw, mga tiwali, at mga mapang-api ay dinarakila ng marami. Pilit na inihihiwalay ng marami ang debosyon at pamamanata sa Poong Jesus Nazareno sa pang-araw-araw na pamumuhay. Iniiwan na lamang ito sa loob ng Simbahan. 

Ipinapaalala sa atin ng Simbahan sa araw na ito kung ano ang dapat nating gawin sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig. Ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay lagi nating dapat dakilain sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Hindi dapat manatili lamang sa loob ng mga gusaling itinayo at itinalaga bilang mga Simbahan ang ating taos-pusong debosyon at pamamanata sa Kaniya. Bagkus, dapat nating isabuhay ito. 

HUWAG MATAKOT DAKILAIN ANG DIYOS

21 Oktubre 2026 

Kapistahan ni San Pedro Calungsod 

Sirak 51, 1-12 (gr. 1-8)/Salmo 123/2 Corinto 6, 4-10/Juan 12, 24-26 

Inilaan ng Kapulungan ng mga Katolikong Obispo sa Pilipinas (CBCP) ang araw na ito upang parangalan at ipagdiwang ang kagitingan ng Ikalawang Pilipinong Santo na si San Pedro Caungsod. Gaya ng unang Pilipinong Santo na si San Lorenzo Ruiz, isa ring martir si San Pedro Calungsod. Namatay siya bilang martir ni Kristo at ng Simbahang tanging Siya mismo ang nagtatag. Sa harap ng matinding panganib sa ibang bansa, si Jesus Nazareno ay pinili niyang dakilain nang taos-puso. Kahit kamatayan ang kapalit ng kaniyang pasiyang dakilain si Jesus Nazareno, ipinasiya pa rin niyang gawin ito. 

Ang dahilan kung bakit ang mga martir gaya na lamang ni San Pedro Calungsod ay hindi takot mamatay para sa Panginoong Jesus Nazareno at ng Simbahang Kaniyang itinatag ay inilarawan sa Unang Pagbasa. Hindi sila pinababayaan ng Panginoon. Lagi silang sinasamahan, tinutulungan, pinapatnubayan, ginagabayan, at sinasaklolohan ng Panginoon. Kaya naman, panatag ang kanilang loob, kahit na humarap sila sa mga pagsubok, sakit, panganib, hirap, at pag-uusig. Sa katotohanan ring ito nakatuon ang mga salita ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Nagpatotoo siya nang buong linaw at giting tungkol sa walang tigil na pagkalinga at pagtulong ng Diyos. Dahil dito, walang takot niyang isinakatuparan ang misyon at tungkuling ibinigay ng Panginoong Jesus Nazareno sa kaniya. Pati ang mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan ay buong giting na nagpatotoo tungkol sa walang maliw na katapatan ng Diyos. 

Sa wakas ng Ebanghelyo, inihayag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na ang mga maglilingkod sa Kaniya nang taos-puso ay pararangalan ng Ama. Ginawa ito ng mga banal, lalung-lalo na ang mga banal na namatay bilang mga martir gaya ni San Pedro Calungsod. Hindi sila naging takot maglingkod sa Mahal na Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa kailanman. Bagkus, buong giting nilang inihayag ang kanilang taos-pusong pasiyang dakilain Siya bilang Kaniyang mga tapat na lingkod sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa. 

Wala tayong dapat ikatakot bilang mga deboto ng Poong Jesus Nazareno. Lagi Niya tayong sinasamahan, kinakalinga, pinapatnubayan, ginagabayan, at tinutulungan. Sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig, ang ating mga puso at loobin ay lagi Niyang pinalalakas at pinapanatag. Dahil dito, nararapat lamang na lagi natin Siyang handugan ng taos-pusong pagdakila nang buong giting at katapatan sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. 

DAPAT SIYANG DAKILAIN

18 Oktubre 2026 

Ika-29 na Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Isaias 45, 1.4-6/Salmo 95/1Tesalonica 1, 1-5b/Mateo 22, 15-21 

Larawan: Peter Paul Rubens (1577–1640), The Tribute Money (c. 1612). Fine Arts Museums of San Francisco. Public Domain.

Ipinapaalala sa atin ng mga Pagbasa para sa Linggong ito kung sino nga ba ang dapat dakilain nang taos-puso. Ang Diyos lamang ang dapat nating dakilain nang taos-puso sa bawat sandali ng ating paglalakbay sa daigdig na pansamantala lamang. Oo, dapat nating igalang ang mga pinuno. Subalit, hindi natin dapat limutin kailanman na mga tao lamang sila. Gaya ng winika ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo: "Ibigay kay Cesar ang para kay Cesar at sa Diyos ang para sa Diyos" (Mateo 22, 21). 

Ang dahilan kung bakit si Ciro ay naging hari ay inilahad sa Unang Pagbasa. Si Ciro ay hinirang at itinalaga ng Diyos upang maging hari. Bilang hari, tutulungan ni Ciro ang bayang hinirang at itinalaga ng Diyos bilang Kaniya na walang iba kundi ang Israel. Sa pamamagitan nito, mahahayag sa lahat ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos. Nakatuon sa taos-pusong pagtanggap ng mga taga-Tesalonica sa Mabuting Balitang ibinahagi sa kanila ni Apostol San Pablo at ng mga kasama niyang sina San Silas at San Timoteo ang kaniyang mga salita sa Ikalawang Pagbasa. Si Apostol San Pablo ay lubusang natuwa sa pagtanggap ng mga taga-Tesalonica sa Salita ng Diyos. Ang mga taga-Tesalonica ay nagpasiyang buksan ang kanilang mga puso, isipan, at loobin sa Mabuting Balitang pinatotohanan nina Apostol San Pablo, San Silas, at San Timoteo.

Buong linaw na inihayag sa Salmong Tugunan kung ano ang dapat lagi nating gawin sa bawat sandali ng ating paglalakbay sa daigdig na pansamantala lamang: "Dakilang kapangyarihan ng Panginoo'y idangal" (Salmo 95, 7b). Isa lamang ang dapat nating handugan ng taos-pusong pagdakila - ang Panginoong Diyos. Nararapat lamang ito gawin sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig na ito. 

Nakakalungkot lamang isipin na ipinagpapalit ng marami ang Diyos, lalung-lalo na sa kasalukuyang panahon. Masasabi nga nating lantaran na ang pagpapalit ng marami sa Diyos. Ang Diyos ay ipinagpapalit sa mga masisikat na personalidad, lalung-lalo na yaong mga nasa pamahalaan. Kahit na mga tao lamang sila, dinarakila pa rin sila ng maraming tao sa kasalukuyang panahon. Dinarakila sila ng nakararami. Sa halip na ihandog sa Diyos ang taos-pusong pagdakila, inihahandog ito ng marami sa kanila. 

Huwag nating ipagpalit ang Diyos kailanman. Pinahalagahan Niya tayo nang lubusan, kahit na hindi tayo karapat-dapat dahil sa ating mga kasalanang hindi na mabilang sa dami ng mga ito. Bagkus, ang bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa mundong ito ay dapat ilaan sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. 

SAGOT TAYO NG PINAKADAKILA SA LAHAT

16 Oktubre 2026 

Biyernes ng Ika-28 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Efeso 1, 11-14/Salmo 32/Lucas 12, 1-7 

Larawan: Marco Benefial. La visión de santa Catalina Fieschi Adorno (c. 1747). Public Domain.

Ipinapaalala sa atin ng Simbahan ang dahilan kung bakit hindi tayo dapat mabalisa o mabahala. Lagi tayong sagot ng Diyos. Kasama natin Siya. Nasa likod natin Siya. Dahil dito, wala tayong dapat ikabahala. Ang Diyos ay lagi nating kasama upang tulungan, patnubayan, gabayan, at ipagsanggalang tayo. Ganyan tayo kahalaga sa Kaniya. 

Sa Unang Pagbasa, nangaral si Apostol San Pablo tungkol sa pagkalinga, pagtulong, pamamatnubay, paggabay, at pagsasanggalang ng Diyos sa mga hinirang Niya. Dahil hindi Niya pinababayaan ang Kaniyang mga hinirang, mayroong lakas at tibay ng loob ang Kaniyang mga hinirang. Kahit na maraming hirap, sakit, pagsubok, tukso, at pag-uusig ang kanilang hinaharap sa buhay, panatag ang kanilang loob dahil sa kanilang taos-pusong pasiyang manalig at umasa sa Diyos. Ito ang isinalungguhit ng Poong Jesus Nazareno sa Kaniyang pangaral na tampok sa Ebanghelyo. Wala tayong dapat ikapangamba dahil lagi tayong sinasamahan, inaaruga, kinakalinga, pinapatnubayan, ginagabayan, at tinutulungan ng Diyos. 

Huwag tayong mangamba, mabalisa, o mabahala. Lagi tayong sagot ng Diyos. Ito ang patunay na pinahahalagahan Niya tayo nang taos-puso. 

NARARAPAT SIYANG DAKILAIN NANG TAOS-PUSO

11 Oktubre 2026 

Ika-28 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Isaias 25, 6-10a/Salmo 22/Filipos 4, 12-14. 19-20/Mateo 22, 1-14 (o kaya: 22, 1-10) 

Larawan: Francisco Goya (1746–1828), Español: La parábola de los convidados a la boda (c. 1796-1797). Public Domain.

Isa lamang ang nais isalungguhit ng Poong Jesus Nazareno noong isinaysay Niya ang talinghaga tungkol sa kasalan sa mga tao sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo. Lagi nating dapat dakilain ang Diyos nang taos-puso. Nararapat lamang na handugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila sa bawat sandali ng ating paglalakbay sa daigdig na pansamantala lamang bilang tugon sa Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang dakila. Walang sawa Niya itong ginagawa para sa atin.

Sa Unang Pagbasa, inihayag na aanyayahan ng Diyos ang lahat ng bayan at bansa sa daigdig sa isang piging. Ang mga tatanggap sa paanyaya ng Diyos sa nasabing piging nang taos-puso ay mapupuspos ng tunay na galak at tuwa. Nakasentro sa pasiya ng apostol at misyonero sa mga Hentil na si Apostol San Pablo na laging handugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng kaniyang tapat at magiting na pagsaksi sa Poong Jesus Nazareno ang kaniyang pangaral na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa. Pinatotohanan niya kung gaano kahirap ang pasiyang ito. Hindi tumigil ang mga pagdurusa, hirap, sakit, at pag-uusig. Subalit, sa kabila ng mga sakit, hirap, at pag-uusig sa buhay sa daigdig na ito, nanatiling tapat si Apostol San Pablo. Ginawa niya ang nararapat gawin. 

Bilang tugon sa Diyos na hindi nagsasawang ipakita at ipadama sa atin ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa, dapat lagi nating handugan Siya ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Nararapat lamang ilaan ang bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. 

PATUNAY NG KADAKILAAN NG KANIYANG PAG-IBIG, KAGANDAHANG-LOOB, HABAG, AT AWA

9 Oktubre 2026 

Biyernes ng Ika-27 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Galacia 3, 7-14/Salmo 110/Lucas 11, 15-26 

Larawan: James Tissot (1836–1902), The Blind and Mute Man Possessed by Devils (c. Between 1886 and 1894). Brooklyn Museum. Public Domain.

Hindi na mabilang kung ilang ulit na inanyayahan tayo ng Simbahan na pagtuunan ng pansin at pagnilayan ang kadakilaan ng pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos. Tila lagi natin itong ginagawa bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag mismo ng Poong Jesus Nazareno. Subalit, isa itong katotohanang lagi nating dapat tandaan bilang mga bumubuo sa Kaniyang Simbahan. Mahabagin, maawain, at mapagmahal ang Diyos. Ang katotohanang ito ay hindi dapat limutin kailanman. 

Sa Ebanghelyo, ang Poong Jesus Nazareno ay nagsalita tungkol sa dahilan kung bakit mayroon Siyang kapangyarihang magpalayas ng demonyo. Bilang tugon sa bintang o paratang ng mga nagsasabing nagmula kay Beelzebul ang Kaniyang kapangyarihang gawin ito. Inihayag ng Panginoong Jesus Nazareno na nakakapagpalayas Siya ng mga demonyo dahil ito ay niloob ng Diyos. Dahil sa Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob,  habag, at awa na tunay ngang dakila, niloob ng Diyos na iligtas at palayain ang lahat ng tao sa lupa mula sa demonyo. Ang demonyo ay pinalalayas ng Mahal na Poong Jesus Nazareno mula sa mga taong sinasapian nito dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Ipinasilip ng Nuestro Padre Jesus Nazareno kung ano ang mangyayari sa bundok ng Kalbaryo sa pamamagitan ng himalang ito. 

Nakasentro sa bunga ng Krus na Banal at Muling Pagkabuhay ni Jesus Nazareno ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay, naligtas ang sangkatauhan. Bilang tugon, dapat lagi nating handugan Siya ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ito ang magiging patunay na hindi natin ibinabaon sa limot ang awa, habag, pag-ibig, at kagandahang-loob ng Diyos na tunay nga namang dakila, gaya ng ginawa ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan. 

Ang Diyos ay laging gumagawa ng mga bagay na tunay ngang kahanga-hanga hindi upang ipamukha sa atin na Siya ang pinakadakila sa lahat at walang makahihigit at makakapantay sa Kaniya kailanman. Bagkus, lagi Niya ginagawa ang mga ito dahil sa Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang dakila.