SA HULI, ANG KADAKILAAN NG DIYOS AY MAGTATAGUMPAY

Pagninilay sa Pitong Hapis ng Mahal na Birheng Maria 

Ikapito at Huling Hapis: Ang Paglilibing sa Poong Jesus Nazareno
(Mateo 27, 57-61; Marcos 15, 42-47; Lucas 23, 50-56; Juan 19, 38-42) 

Ang huling kaganapan ng unang Biyernes Santo ay walang iba kundi ang paglilibing sa Bugtong na Anak ng Diyos at Ikalawang Persona ng Banal na Santatlo na namatay bilang handog para sa ikapagpapatawad ng mga kasalanan. Matapos ang Kaniyang pagtupad sa Kaniyang misyon at tungkulin bilang Kordero ng Diyos sa pamamagitan ng Kaniyang paghahandog ng sarili sa Banal na Krus sa bundok ng Kalbaryo na kilala rin sa tawag na Golgota, inilibing ang Kaniyang bangkay. 

Puspos ng matinding hapis at sakit ang puso ng Mahal na Inang si Mariang Birhen sa mga sandaling ito. Katunayan, ang kaniyang puso ay puspos na ng matinding hapis at sakit noon pang umaga ng unang Biyernes Santo. Walang sandaling lumipas na hindi naramdaman ng Mahal na Birheng Maria ang tindi ng hapis at sakit na pumuspos sa kaniyang puso. Tila, habang lumilipas ang bawat segundo, minuto, at oras, ang hapis at sakit na pumuspos sa kaniyang puso ay lalong sumasakit. Lalong nadadagdan ang hapis at sakit na pumuspos sa kaniyang puso. Kahit na ang Poong Jesus Nazareno ay inilibing na, patindi pa rin ng patindi ang hapis at sakit sa kaniyang Puso. 

Kahit puspos ng matinding hapis at sakit, ang Mahal na Birheng Maria ay puno pa rin ng pag-asa. Mahahayag ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos kasunod ng mga hapis at sakit. Ang mga hapis at sakit ay pansamantala lamang dahil papawiin ito ng Diyos sa sandaling ihahayag Niya ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan. 

KAPALIT NG PAGHAHAYAG NG KADAKILAAN

Pagninilay sa Pitong Hapis ng Mahal na Birheng Maria 

Ikaanim na Hapis: Ibinaba mula sa Krus ang Bangkay ni Jesus Nazareno 

Larawan: Antonio Bellucci (1654–1726), Pieta (c. Between 1692 and 1694). National Gallery of Slovenia. Public Domain. 

Matapos malagot ang hininga ng Poong Jesus Nazareno habang nakapako sa Banal na Krus, ibinaba mula sa Banal na Krus ang Kaniyang bangkay upang ilibing. Kahit na tapos na ang pagdurusa ng Poong Jesus Nazareno, nagpatuloy pa rin ang tahimik na pagdurusa ng Mahal na Birheng Maria. Napakasakit para sa Mahal na Birheng Maria ang sandaling ito. Wala nang hininga ang Kaniyang Anak. Ang kaniyang tinanggap at kinakalong sa mga sandaling yaon ang bangkay ng Kaniyang minamahal na Anak na walang awang pinatay ng Kaniyang mga kaaway sa pamamagitan ng pagpapapako sa Krus na Banal sa bundok ng Kalbaryo noong unang Biyernes Santo. 

Para sa Mahal na Birheng Maria, ang unang Biyernes Santo ay ang pinakamahabang araw sa kaniyang buhay sa daigdig. Maraming naganap noong sumapit ang araw na yaon. Ang mga kaganapan ay sunod-sunod at tila walang tigil. Habang lumilipas ang bawat segundo, minuto, at oras, lalo niyang nararamdaman ang pagtarak at paghiwa ng balaraw sa kaniyang pusong dalisay at busilak. Kung ibang tao lamang ang nasa kalagayan ng Mahal na Birheng Maria, tiyak na mapupuno na sila at buong lakas na silang sisigaw sa langit kung kailan titigil ang pagdurusang ito. 

Taos-pusong pagpupuri at pasasalamat sa Diyos ang alay ng Mahal na Birheng Maria sa Kaniya sa mga sandaling yaon, sa kabila ng sakit at hapis na pumuspos sa Kalinis-linisang Puso ng Mahal na Birheng Maria. Batid ng Mahal na Birheng Maria na lubos ring nasaktan ang langit noong namatay ang Poong Jesus Nazareno sa Krus. Subalit, kahit na napakasakit ito para sa Diyos, niloob pa rin Niya itong mangyari upang hindi mapahamak nang tuluyan ang sangkatauhan. Ipinasiya ng Diyos na ihayag sa tanan ang Kaniyang kadakilaan upang iligtas ang sangkatauhan. Nais ng Diyos na malaman ng lahat na ginamit Niya ang Kaniyang kadakilaan upang iligtas ang sangkatauhan. 

Ito ang kadakilaan ng Diyos. Ang kadakilaan ng Diyos ay nagkaloob ng kaligtasan sa lahat sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Kahit na puspos ng matinding hapis at sakit ang kaniyang Kalinis-linisang Puso, ang Diyos ay pinuri at pinasalamatan pa rin ng Mahal na Birheng Maria nang taos-puso dahil hindi Niya ipinagkait sa buong sangkatauhan ang Kaniyang kadakilaang nagdulot ng kaligtasan. 

ANG KANIYANG KADAKILAAN AY NAHAYAG SA GITNA NG SAKIT AT HAPIS

Pagninilay sa Pitong Hapis ng Mahal na Birheng Maria 

Ikalimang Hapis: Sa Paanan ng Krus (Juan 19, 25-27) 

Larawan: Unknown artist, Crucifixion of Christ between the Virgin and Saint John (c. 1500). Musée des Beaux-Arts de Dijon. Public Domain.

Ang pinakamahabang araw sa buhay ng Mahal na Birheng Maria sa daigdig ay ang unang Biyernes Santo. Bagamat walang ibang nangyari noong unang Biyernes Santo kundi ang pagpapakasakit at pagkamatay ng Poong Jesus Nazareno sa Krus, para sa Mahal na Birheng Maria, ang unang Biyernes Santo ay tunay ngang napakahaba. Isa lamang ang natatanging dahilan kung bakit - paulit-ulit siyang nagdusa. Nagdusa rin siya sa bawat sandaling nagdusa ang Poong Jesus Nazareno hanggang kamatayan.

Sa bundok ng Kalbaryo, ang Poong Jesus Nazareno ay ipinako sa Krus na Banal. Hindi namatay agad ang Poong Jesus Nazareno nang maipako Siya sa Krus. Bagkus, unti-unti Siyang namatay. Nauubos nang unti-unti ang Kaniyang lakas. Mula sa sandaling dinakip Siya sa Halamanan ng Hetsemani hanggang sa sandaling ipinako sa Krus na Banal sa bundok ng Kalbaryo, pabawas nang pabawas ang Kaniyang lakas. Inilaan sa pag-angat ng sariling Katawan upang makahinga ang natitirang lakas.

Lubos na nasaktan ang Mahal na Birheng Maria noong kaniyang masaksihan mula sa paanan ng Krus na Banal ang pagkamatay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Sakit at hapis na napakatindi ang pumuspos sa kaniyang Kalinis-linisang Puso habang ang bawat segundo, minuto, at oras ay lumipas nang paunti-unti. Naramdaman ng Mahal na Birheng Maria sa mga sandaling yaon ang pagtarak at paghiwa ng balaraw. 

Bagamat puspos ng sakit at hapis sa mga sandaling yaon, ang Kalinis-linisang Puso ng Mahal na Inang si Mariang Birhen ay puno pa rin ng taos-pusong pasasalamat at papuri sa Diyos. Ang Diyos ay kaniyang pinuri at pinasalamatan dahil ipinasiya Niyang ipahayag sa pamamagitan ng Misteryo Paskwal ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan. Dahil sa Kaniyang awa, habag, pag-ibig, kagandahang-loob, at biyaya, ipinasiya ng Diyos na ipamalas ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan sa pamamagitan ng pagtubos sa sangkatauhan. Isinagawa ito ng Diyos sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

SA KABILA NG MATINDING HAPIS AT SAKIT, DINAKILA PA RIN NIYA ANG DIYOS

Pagninilay sa Pitong Hapis ng Mahal na Birheng Maria

Ikaapat na Hapis: Sa Daan patungong Kalbaryo 

Larawan: Encontre del Natzaré amb la mare de Déu (detall), Francesc Ribalta. Taken by Joanbanjo. Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 International (CC BY-SA 4.0).

Kung ang mga unang tatlong hapis ng Mahal na Inang si Mariang Birhen ay naganap sa iba't ibang bahagi ng kabataan ng Poong Jesus Nazareno, ang mga huling apat na hapis ay naganap sa isang araw lamang. Noong sumapit ang unang Biyernes Santo, apat na ulit na napuspos ng hapis ang Mahal na Inang si Mariang Birhen. Dahil dito, para sa kaniya, ang pinakamasakit na araw ay ang unang Biyernes Santo. 

Ang pagtatagpo ng Mahal na Birheng Maria at ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na nagpapasan ng Krus patungong Kalbaryo ay ang unang sandaling nagdulot ng sakit, lungkot, at hapis sa Kalinis-Linisang Puso ng Mahal na Birheng Maria noong araw na yaon. Walang salitang sasapat upang ilarawan ang tindi ang sakit at hapis na tiniis ng Mahal na Birheng Maria sa mga sandaling yaon. Lubusan siyang nasaktan nang ang kaniyang minamahal na Anak ay kaniyang nakitang nagpapasan ng Krus. Ito ang mga huling sandali ng buhay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Kaya naman, labis ang sakit at hapis na pumuspos sa kaniyang Kalinis-linisang Puso sa mga sandaling iyon. 

Bagamat napuspos ng matinding hapis at sakit ang kaniyang Kalinis-linisang Puso sa mga sandaling yaon, hindi pa rin tumigil sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos ang Mahal na Birheng Maria sa mga sandaling yaon. Ipinasiya pa rin niyang dakilain ang Diyos nang taos-puso sa kabila ng matinding hapis at sakit. Katunayan, ito ang natatanging dahilan kung bakit hindi niya pinahinto ang mga kaganapang ito. Tiniis niya ang matinding hapis at sakit dahil alam niyang mahahayag ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos sa pamamagitan ng Misteryo Paskwal ng Panginoong Jesus Nazareno. 

Gaano man katindi ang hapis at sakit, ipinasiya pa rin ng Mahal na Birheng Maria na maghandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos. Ito ang aral ng Ikaapat na Hapis. Sa hirap at ginhawa, nararapat lamang na dakilain ang Diyos nang taos-puso. 

HANGARIN ANG LALONG IKADARAKILA NG KANIYANG NGALAN

Pagninilay sa Pitong Hapis ng Mahal na Birheng Maria 

Ikatlong Hapis: Ang Paghahanap sa Batang Jesus Nazareno sa Templo (Lucas 2, 41-51) 

Larawan: Matthys Voet (fl. 1617–1618), Finding in the Temple (c. Between 1615 and 1620). St. Paul's Church, Antwerp, Belgium. Public Domain.

Tatlong araw na nawala ang Batang Poong Jesus Nazareno sa paningin ng Mahal na Birheng Maria. Sa loob ng tatlong araw na ito, napuno ng hapis at sakit ang puso ng Mahal na Birheng Maria. Labis niyang ikinahapis at ikinalungkot ang tatlong araw na pagkawala ng Batang Poong Jesus Nazareno na kaniyang minamahal na Anak. Wala siyang ibang ninais sa loob ng tatlong araw na ito na inilaan para sa paghahanap sa kaniyang minamahal na Anak kundi ang matagpuan Siyang ligtas. 

Noong ang Batang Poong Jesus Nazareno ay natagpuan ng Mahal na Birheng Maria at ng kaniyang kabiyak ng pusong si San Jose sa piling ng mga guro sa Templo, isang tanong ang binigkas ng Mahal na Birheng Maria sa Anak niyang minamahal: "Anak, bakit naman ganyan ang ginawa Mo sa amin? Balisang-balisa na kami ng Iyong ama sa paghahanap sa Iyo" (Lucas 2, 48). Sa pamamagitan ng tanong na ito, inilarawan ng Mahal na Birheng Maria ang matinding hapis, lumbay, at sakit na kaniyang tiniis sa loob ng tatlong araw na iyon. Dahil sa pagkawala ng Batang Poong Jesus Nazareno, hapis, lumbay, at sakit ang pumuspos sa puso ng Mahal na Birheng Maria. 

Bunga ng kaniyang hangaring dakilain ang Diyos nang taos-puso ang hapis, lumbay, at sakit na tiniis ng Mahal na Birheng Maria sa loob ng tatlong araw na ito. Walang ibang nais ang Mahal na Birheng Maria kundi dakilain ang Diyos nang taos-puso sa pamamagitan ng pagtupad at pagsunod sa Kaniyang loobin. Ang tanging hangad ng Mahal na Birheng Maria na hinirang at itinalaga ng Diyos para sa isang hindi pang-karaniwang misyon at tungkulin ay ang higit na ikadarakila ng Diyos. Kaya naman, laging sinisikap ng Mahal na Birheng Maria na pagbutihin ang pagtupad sa misyon at tungkuling ibinigay ng Diyos. Nais niyang dakilain ang Diyos. 

Katulad ng Mahal na Birheng Maria, lagi nawa nating pagsikapang dakilain ang Diyos sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig. Sa kabila ng mga hirap, sakit, pagsubok, hapis, at pagdurusa sa buhay, lagi nawa nating piliing dakilain ang Diyos sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ito ang magiging patunay na bukal sa ating mga puso at loobin ang ating debosyon at pamamanata sa Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

IBABA ANG SARILI AT DAKILAIN ANG PANGINOON

Pagninilay sa Pitong Hapis ng Mahal na Birheng Maria

Ikalawang Hapis: Ang pagtakas patungo sa Ehipto (Mateo 2, 13-23)

Larawan: Alessandro Turchi (1578–1649), The Flight into Egypt (c. Between c. 1630 and c. 1633). Museo del Prado. Public Domain.

Upang ang Banal na Sanggol na si Jesus Nazareno ay mailigtas mula sa panganib sa kamay ni Haring Herodes, tumakas ang Banal na Pamilya patungong Ehipto. Dahil sa pagkasilaw ni Haring Herodes sa kapangyarihan at kayamanang taglay niya bilang Hari ng Judea, ang mga batang lalaking dalawang taong gulang pababa sa Betlehem ay iniutos niyang ipapatay (Mateo 2, 16). Nais tiyakin ni Haring Herodes na manatili lamang sa kaniya ang trono. Ayaw niya ng kaagaw at karibal. Kaya, ipinasiya niyang gawin ang lahat upang tiyakin mapapasakaniya lamang ang kaharian ng Judea. 

Lubusang nahapis ang Mahal na Birheng Maria sa mga sandaling yaon. Subalit, hindi lamang ikinahapis ng Mahal na Birheng Maria sa mga sandaling yaon ang matinding panganib sa kamay ni Haring Herodes. Ikinahapis ng Mahal na Birheng Maria sa mga sandaling yaon ang pagkakait ng tunay na nararapat sa Banal na Sanggol na si Jesus Nazareno. Mabuti ang Kaniyang pakay sa daigdig. Walang masamang binabalak ang kaniyang Anak. Kahit na tunay na Diyos ang Banal na Sanggol na si Jesus Nazareno, iniwan Niya ang Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit upang ang sangkatauhan ay mailigtas Niya. Nakakalungkot, ipinagkait sa Kaniya ang nararapat. 

Hindi dapat ipagkait sa Poong Jesus Nazareno ang taos-pusong pagdakila. Kailangan natin itong ihandog sa Kaniya nang may taos-pusong kababaang-loob at pananalig sa Kaniya. Kasama natin sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya nang may taos-pusong kababaang-loob at pananalig sa Kaniya sa ating mga puso si San Jose at ang Mahal na Birheng Maria. 

KAHIT MAHIRAP, DINAKILA PA RIN NIYA ANG DIYOS NANG TAOS-PUSO

Pagninilay sa Pitong Hapis ng Mahal na Birheng Maria 

Unang Hapis: Ang Propesiya ni Simeon (Lucas 2, 33-35) 

Larawan: Adriaen Isenbrandt (circa 1485–1551), Presentation of Christ in the Temple (c. Between circa 1535 and circa 1540). Alte Pinakothek, upper floor, gallery IIa via RKD Research. Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International (CC BY-SA 4.0)

Hindi lingid sa puso at isipan ng Mahal na Birheng Maria ang tunay na pagkakilanlan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Mula noong nagpakita sa kaniya sa Nazaret ang Arkanghel San Gabriel upang iparating sa kaniya ang balita tungkol sa pagkahirang sa kaniya ng Diyos upang maging ina ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang pagiging makapangyarihan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ay hindi na isang misteryo at lihim para sa Mahal na Birheng Maria. Alam ng Mahal na Birheng Maria na kahit na dumating ang Mahal na Poong Jesus Nazareno sa lupa sa isang pamamaraang hindi inaaasahan ng lahat, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay ang tunay na Diyos. 

Kaya naman, noong tinanggap ng Mahal na Birheng Maria ang misyon at tungkuling ibinigay sa kaniya ng Diyos na ipinarating sa kaniya ng Arkanghel San Gabriel, hindi siya nagmataas at nagyabang sa kaniyang mga kababayan. Hindi siya nag-organiza ng isang parada. Batid ng Mahal na Birheng Maria na kahit maituturing na karangalan ang misyon at tungkuling ibinigay sa kaniya ng Diyos, isa pa rin itong napakabigat na pananagutan. Mas nangibabaw ang pagiging mabigat na pananagutan ng misyon at tungkuling ito kaysa ang pagiging karangalan nito. Dahil dito, hindi na karaniwan ang bawat sandali ng buhay ng Mahal na Birheng Maria sa lupa.

Nakatuon ang propesiya ni Simeon sa katotohanan tungkol sa misyon at tungkuling ibinigay ng Diyos sa Mahal na Birheng Maria. Dahil sa kaniyang misyon at tungkulin, ang Mahal na Birheng Maria ay haharap at magtitiis ng maraming hirap at sakit. Ang pagtupad sa kaniyang misyon at tungkulin ay lalong magiging mahirap para sa kaniya dahil dito. Sa halip na tuwa at ginhawa, hirap, sakit, at hapis ang pupuno sa kaniyang Kalinis-Linisang Puso. Ito ang katotohanan tungkol sa kaniyang misyon. 

Maaari sanang umatras ang Mahal na Birheng Maria. Kung ninais lamang niya, agad na niyang susuwayin ang kalooban ng Diyos. Isusuko na lamang niya ang misyon at tungkuling ibinigay sa kaniya ng Diyos upang makaligtas mula sa mga hirap, sakit, at pagdurusang kaakibat ng misyon at tungkuling ito. Subalit, sa kabila ng lahat ng mga sakit, hirap, at pagdurusang kaakibat ng nasabing misyon at tungkulin, ipinasiya pa rin niyang dakilain ang Diyos sa pamamagitan ng pagsunod sa Kaniyang kalooban. 

Dahil sa kaniyang hangaring handugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila, hindi umatras ang Mahal na Birheng Maria mula sa misyon at tungkuling ibinigay sa kaniya ng Diyos. Bagkus, ang kalooban ng Diyos ay buong kababaang-loob niyang tinupad at sinunod. Kahit na mapupuspos ng maraming hirap, sakit, at pagdurusa ang kaniyang Kalinis-linisang Puso, pinili pa rin ng Mahal na Birheng Maria ang Diyos.