HINAHANAP NG ATING DINARAKILA

29 Mayo 2026 

Biyernes ng Ikawalong Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

1 Pedro 4, 7-13/Salmo 95/Marcos 11, 11-26 

Tatlong kaganapan ang itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Ang unang kaganapang inilahad sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo ay ang pagsumpa ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa isang puno ng igos, bagamat hindi pa panahon ng igos noong mga sandaling yaon. Ang ikalawang kaganapang itinampok sa salaysay sa Ebanghelyo ay ang paglinis ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Templo. Ang pagkatuklas sa patay na puno ng igos ay ang ikatlo at huling kaganapan sa Ebanghelyo. 

Magkaiba man ang mga kaganapang itinampok at inilahad sa Ebanghelyo, isa lamang ang itinuturo ng mga nasabing kaganapan sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo. Sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig, dapat nating ialay sa Poong Jesus Nazareno ang nararapat. Taos-pusong pagdakila ang dapat nating ialay sa Kaniya. Lagi nating dakilain Siya sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ang taos-pusong pasiyang ito ay dapat nating isabuhay. 

Nakasentro sa paghandog ng taos-pusong pagdakila sa Panginoong Jesus Nazareno ang pangaral ng unang Santo Papa ng Simbahan na si Apostol San Pedro sa Unang Pagbasa. Ito rin ang pinagtuunan ng pansin ng mang-aawit sa Salmong Tugunan. Sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa, dapat lagi natin Siyang handugan ng taos-pusong pagdakila bilang tugon sa Kaniyang pasiyang ibigin tayo. 

Ano ang makikita ng Mahal na Poong Jesus Nazareno kung ang ating mga puso at loobin ay Kaniyang titingnan? Makita nawa Niya ang mga pusong naghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniyang Kabanal-Banalang Ngalan kapag ang ating mga puso at loobin ay Kaniyang tiningnan. 

SINO ANG DINARAKILA MO?

28 Mayo 2026 

Kapistahan ng Panginoong Hesukristo, Walang Hanggan at Dakilang Pari (A) 

Genesis 22, 9-18 (o kaya: Hebreo 10, 4-10)/Salmo 39/Mateo 26, 36-42 

Larawan: Francesco Trevisani (1656–1746), The Agony in the Garden of Gethsemane (c. 1740). Kelvingrove Art Gallery and Museum via 1000 Museums. Public Domain.

Napapanahon ang tanong ng Simbahan para sa atin sa araw na ito. Sino nga ba ang ating dinarakila nang taos-puso? Ang tanong na ito na tunay ngang napapanahon ay kailangan nating isaalang-alang habang pinagninilayan natin ang walang hanggan at dakilang pagkapari ng Panginoong Hesukristo, ang Nazareno. 

"Handa Akong naririto upang sundin ang loob Mo" (Salmo 39, 8a at 9a). Nakatuon sa mga salitang ito mula sa Salmong Tugunan ang mga Pagbasa. Isinasalungguhit nang buong linaw sa mga salitang ito ang pagiging masunurin ng Poong Jesus Nazareno sa kalooban ng Amang nasa langit. Gaya ng nasasaad sa salaysay ng pananalangin at pagdurusa Niya sa Halamanan ng Hetsemani, ipinasiya ng Poong Jesus Nazareno na dakilain ang Ama sa pamamagitan ng pagtupad sa Kaniyang dakilang misyon bilang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas. Ang Kaniyang pasiyang sundin ang kalooban ng Amang nasa langit ay isinalungguhit nang buong linaw sa pangaral ng nagsulat ng Sulat sa mga Hebreo na inilahad sa alternatibong Unang Pagbasa. Gaya ni Abraham, ang ama ng pananampalataya, sa salaysay na tampok sa Unang Pagbasa, dinakila ng walang hanggan at dakilang pari ang Amang nasa langit sa pamamagitan ng tapat at taos-puso Niyang pagtupad sa Kaniyang misyon bilang ipinangakong Mesiyas. 

Ipinapaalala sa atin ng Simbahan sa araw na ito na wala tayong ibang dapat dakilain kundi ang Walang Hanggan at Dakilang Pari na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Subalit, nakakalungkot, mayroong mga dumarakila sa mga sakim, sa mga walang awang pumapatay ng mga inosente, sa mga sinalungaling o manloloko, sa mga mapang-api, at mga tiwali. Pinapalakpakan ang mga kumikitil ng buhay. Kung tutuusin, sila pa yaong mga nagsisimba sa tuwing sasapit ng araw ng Linggo. Tuwing Linggo lamang nila pinupuri, dinarakila, at sinasamba ang Diyos. Ang mga masikat na personalidad na walang awang kumikitil ng buhay ng mga inosente at nagnanakaw ay araw-araw nilang dinarakila. Magagalit pa nga sila sa mga magsasabi sa kanila na hindi mabuti ang ginagawa ng mga nasabing personalidad. Handa silang magbulag-bulagan at magbingi-bingihan para sa mga tanyag na panauhing ito. Kahit na walang takot na murahin at laitin ng mga panauhing ito ang Diyos, papalakpakan pa rin nila nang buong lakas. Nagbibiro lamang ang mga nasabing tanyag na panauhin, anila. 

Ang dapat nating dakilain nang taos-puso ay walang iba kundi si Jesus Nazareno. Sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa, handugan natin Siya ng taos-pusong pagdakila. Ito ang nararapat gawin. 

LAGI NATIN SIYANG KASAMA SA PAGHAHANDOG NG TAOS-PUSONG PAGDAKILA KAY JESUS NAZARENO

25 Mayo 2026 

Paggunita sa Mahal na Birheng Maria, Ina ng Sambayanan 

Genesis 3, 9-15. 20 (o kaya: Mga Gawa 1, 12-14)/Salmo 87 (o kaya: Judith 13)/Juan 19, 25-34 

Larawan: Attributed to Giovanni Battista Salvi da Sassoferrato (1609–1685), The Madonna in Prayer (c. Between c. 1670 and c. 1685). Brighton Museum and Art Gallery via National Inventory of Continental European Paintings (NICE). Public Domain. 

Ang taunang pagdiriwang ng Paggunita sa Mahal na Birheng Maria, Ina ng Simbahan, na idinadaos pagsapit ng araw ng Lunes kasunod ng Pentekostes, ay nakasentro sa pagiging biyaya ng Mahal na Birheng Maria para sa Simbahan. Ito ang bukod-tanging dahilan kung bakit pinahahalagahan siya nang lubusan ng Simbahan. Kusang-loob na ipinagkaloob sa atin ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang babaeng itinalaga bilang Kaniyang Ina na walang iba kundi ang Mahal na Birheng Maria bilang Ina rin natin. 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ng Panginoong Diyos na mayroon Siyang dakilang plano para sa ikaliligtas ng sangkatauhang nalugmok sa kasalanan dahil sa pagsuway nina Adan at Eba. Ipinasiya ng Diyos na iligtas ang sangkatauhan. Kahit na lugmok sila sa kasalanan, lubusan pa rin silang pinahalagahan ng Diyos. Patunay lamang ito ng pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos na tunay ngang dakila. Ang plano ng Diyos na iligtas ang sangkatauhang nalugmok sa sala ay bunga ng Kaniyang pag-ibig, habag, biyaya, kagandahang-loob, at awa na tunay ngang dakila. Inilahad sa tampok na salaysay sa Ebanghelyo ang katuparan ng dakilang pangakong inihayag Niya nang buong linaw sa Halamanan ng Eden sa salaysay na tampok sa Unang Pagbasa. Ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay naghain ng sarili sa Krus na Banal sa bundok na tinatawag na Golgota o Kalbaryo para sa ikaliligtas ng sangkatauhan. 

Habang nakabayubay sa Krus na Banal noong unang Biyernes Santo, ipinagkaloob ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno sa Simbahang Kaniyang itinatag ang Kaniyang minamahal na Ina na walang iba kundi ang Mahal na Birheng Maria upang maging kaniya ring Ina. Ang nasabing sandali na tunay ngang napakahalaga para sa Simbahan ay itinampok at inilahad sa salaysay sa Ebanghelyo. Sa mga sandaling yaon, si Apostol San Juan ang kumatawan sa tunay at nag-iisang Simbahang tatag mismo ng Poong Jesus Nazareno. Naging bahagi na ng pamilya ng Poong Jesus Nazareno magmula sa sandaling yaon. 

Kaya naman, sa salaysay na itinampok at inilahad sa alternatibong Unang Pagbasa, ang Mahal na Inang si Mariang Birhen ay natagpuan kasama ng mga apostol sa isang silid habang ang pagdating ng Espiritu Santo ay kanilang hinintay sa pamamagitan ng taimtim na pananalangin. Bilang Ina ng Simbahan, hindi siya pabaya. Tinutupad niya lagi ang tungkuling ibinigay sa kaniya ng Mahal na Poong Jesus Nazareno bilang Ina rin ng Kaniyang Simbahan. Lagi niya tayong sasamahan, iingatan, at aakayin tungo sa ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno na kaniyang Anak na minamahal. 

Buong galak nating dakilain at sambahin nang taos-puso ang Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Hindi Niya ipinagkait sa atin ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Dahil dito, ang paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya sa bawat sandali ng ating paglalakbay sa mundo ay hindi natin dapat kaligtaan at limutin. Sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Poong Jesus Nazareno, kasama natin ang dakilang biyayang ipinagkaloob Niya sa atin na walang iba kundi ang Mahal na Birheng Maria, ang Kaniyang Ina at Ina rin natin. 

DAKILAIN ANG NAGPAPABANAL SA ATIN

24 Mayo 2026 

Linggo ng Pentekostes (A) 

Mga Gawa 2, 1-11/Salmo 104/1 Corinto 12, 3b-7. 12-13/Juan 20, 19-23 

Larawan: Luis Tristán (Toledo, 1585 - 1624), Pentecostes (c. 17th century). Museum of Fine Arts, Bucarest. Public Domain. 

Ang pagdiriwang ng Pentekostes ay nakasentro sa pasiya ng Diyos na pabanalin ang bawat isa sa atin na bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang Kaniyang itinatag sa pamamagitan ng Ikalawang Persona ng Banal na Santatlo na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno na Kaniyang Bugtong na Anak. Ito ang natatanging dahilan kung bakit ang Espiritu Santo ay pumanaog sa mga apostol noong ang araw ng Pentekostes ay sumapit. Noong pumanaog Siya sa mga apostol, binago Niya sila. Pinabanal ng Espiritu Santo ang mga apostol upang magampanan nila ang misyong ibinigay sa kanila ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

Hiniling at isinamo ng mang-aawit sa Salmong Tugunan: "Espiritu Mo'y suguin, Poon, tana'y 'Yong baguhin" (Salmo 103, 30). Ginawa Niya ito sa mga alagad noong araw ng Pentekostes, gaya ng nasasaad sa tampok na salaysay sa Unang Pagbasa. Ang mga apostol ay nagbago magmula noong pumanaog ang Espiritu Santo sa kanila. Hindi na sila puspos ng takot at sindak. Bagkus, puspos sila ng tunay na galak, tuwa, giting, at kabanalan. Dahil dito, sinimulan nilang ipalaganap ang mga biyayang natanggap nila mula sa Espiritu Santo habang sumasaksi sila sa Poong Jesus Nazareno. Ang lahat ay inaanyayahan nilang maging bahagi ng Katawan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, gaya ng isinalungguhit sa pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa nang buong linaw, sa pamamagitan ng kanilang pagtupad sa misyong ibinigay sa kanila ni Jesus Nazareno.  

Ipinaliwanag ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno sa mga apostol kung ano ang kanilang misyon bilang Kaniyang mga saksi na isusugo Niya sa bawat bahagi ng daigdig nang nagpakita Siya sa kanila taglay ang Kaniyang kadakilaan bilang Diyos na totoo sa silid na kanilang pinagtitipunan sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo. Hindi nila sasarilin ang mga biyayang ipinagkaloob Niya sa kanila. Bagkus, ibabahagi nila ito sa bawat panig at sulok ng daigdig sa pamamagitan ng pagsaksi sa Kaniya. Subalit, bago nila tuparin ang misyong bigay ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno sa kanila, kinailangan nilang buksan ang kanilang mga puso at loobin sa Diyos nang sa gayon ay mapabanal Niya ang mga ito. 

Gaya ng mga apostol noong araw ng Pentekostes, buksan natin ang ating mga puso at loobin sa Diyos na nagpapabanal sa atin sa pamamagitan ng Espiritu Santo. Dapat nating pahintulutan ang Diyos na buksan ang ating mga puso at isipan upang tayong lahat ay gawin Niyang banal. Sa pamamagitan ng pagbigay sa Kaniya ng ating taos-pusong pahintulot na pabanalin tayo, dinarakila natin Siya nang taos-puso.

ANG MGA TUMATANGGAP SA BAGONG BUHAY NA KANIYANG DULOT AY DUMARAKILA SA KANIYA NANG TAOS-PUSO

23 Mayo 2026 

Linggo ng Pentekostes [Pagmimisa sa Sabado ng Hapon] 

Genesis 11, 1-9 (o kaya: Exodo 19, 3-8a. 16-20b; o kaya: Ezekiel 37, 1-14; o kaya: Joel 3, 1-5)/Salmo 103/Roma 8, 22-27/Juan 7, 37-39 

Larawan: Jacques Blanchard (1600–1638), The Descent of the Holy Spirit (c. May 1634). Notre-Dame de Paris. Public Domain. 

Nakasentro sa biyaya ng pagbabagong ipinagkakaloob ng Diyos sa bawat isa sa atin sa pamamagitan ng Ikatlong Persona ng Banal na Santatlo na walang iba kundi ang Espiritu Santo ang mga Pagbasa para sa Bisperas ng Pentekostes. Ang bawat isa sa atin ay inaanyayahan ng Simbahan na imulat ang ating mga sarili sa kagandahan ng biyayang ito na kusang-loob na idinudulot sa atin ng Diyos. Ito ang dahilan kung bakit pumanaog ang Espiritu Santo sa silid na pinagtitipunan ng mga apostol noong ang dakilang araw ng Pentekostes ay sumapit. Binago sila ng Espiritu Santo. 

Sa Unang Pagbasa, ginulo ng Panginoong Diyos ang wika ng mga tao. Dahil dito, ang toreng abot sa langit sa pook na kilala sa tawag na Babel ay hindi nakumpleto. Hindi maituloy ng mga tao sa pook na kilala sa tawag na Babel ang pagsasakatuparan ng planong ito dahil sa panggugulong ginawa ng Panginoong Diyos. Isinagawa Niya ito upang ihinto ang kanilang pagmamataas at pagmamayabang. Binalak nilang maging kapantay ng Diyos. Sa alternatibong Unang Pagbasa, ang Diyos ay bumaba mula sa langit at pumanaog sa tuktok ng Bundok ng Sinai upang ibahagi ang Kaniyang mga utos sa mga Israelita sa pamamagitan ni Moises na Kaniyang pinaakyat sa nasabing bundok. Inilarawan ng Diyos ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan kay Propeta Ezekiel sa alternatibong Unang Pagbasa. Ang mga tuyong kalansay ay magkakaroon ng buhay dahil sa Kaniya. Sa isa pang alternatibong Unang Pagbasa, ipinangako ng Diyos na ibubuhos Niya ang Kaniyang Espiritu sa lahat ng mga tao. Darating Siya sa pamamagitan ng Espiritu Santo upang baguhin ang sangkatauhan. 

Ang pagtulong ng Espiritu Santo sa lahat ng mga taos-pusong tatanggap sa dakilang biyaya ng tunay na pagbabagong Kaniyang dulot ay pinagtuunan ng pansin ni Apostol San Pablo sa kaniyang pangaral na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa. Hindi pababayaan ng Espiritu Santo ang mga taos-pusong tatanggap sa dakilang biyayang ito na kusang-loob Niyang idinudulot. Lagi Niya silang sasamahan at tutulungan. 

Buong linaw na ipinaliwanag ng Poong Jesus Nazareno sa Kaniyang pangaral sa mga tao sa tampok na salaysay sa Ebanghelyo kung ano ang mangyayari sa pagdating ng Espiritu Santo. Mananahan Siya sa puso at loobin ng sinumang tatanggap sa Kaniya nang taos-puso. Dadalisayin ng Diyos ang kanilang mga puso at loobin. Gagawin Niya silang mga salamin at daluyan ng Kaniyang dakilang pag-ibig, habag, at awa, gaya ng inihayag ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan. 

Ihandog natin sa Diyos ang nararapat. Buksan natin ang ating mga puso at isipan sa biyaya ng tunay na pagbabagong Kaniyang dulot sa pamamagitan ng Espiritu Santo. Kung gagawin natin ito, hinahandugan natin Siya ng taos-pusong pagdakila - ito ang nararapat na ihandog sa Kaniya sa bawat sandali ng ating buhay. 

PATUNAY NG KANIYANG KAHANGA-HANGANG KADAKILAAN

22 Mayo 2026 

Biyernes sa Ikapitong Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay 

Mga Gawa 25, 13b-21/Salmo 102/Juan 21, 15-19 

Larawan: Raphael (1483–1520), Christ's Charge to Peter (Matthew 16: 18-19, John 21: 15-17) (c. 1515). Victoria and Albert Museum via Web Gallery of Art. Public Domain. 

Ang kahanga-hangang kadakilaan ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ay binibigyan ng pansin sa mga Pagbasa. Bilang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas, iniligtas ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ang sangkatauhang nalugmok sa kasalanan sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay. Sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay, nagtagumpay Siya laban sa kasalanan at kamatayan. Pinatunayan ng Kaniyang tagumpay ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan bilang tunay na Diyos. 

Sa Unang Pagbasa, ibinalita ng gobernador ng Judea na si Festo kay Haring Agripa na nakabilanggo si Apostol San Pablo dahil sa kaniyang pagsaksi sa Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno. Ang pinatotohanan ni Apostol San Pablo nang buong galak at giting sa mga tao na walang iba kundi ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ay tatlong beses na nagbigay ng atas at utos sa unang Santo Papa ng Simbahan na walang iba kundi si Apostol San Pedro na pakainin at ingatan ang Kaniyang kawan sa lupa na walang iba kundi ang Simbahang Kaniyang tatag matapos Niyang bigyan ng tatlong pagkakataon ang apostol na ito na ipahayag ang kaniyang tapat na pag-ibig bilang pagbawi sa tatlong ulit na pagkakailang ng nasabing apostol sa Ebanghelyo. 

Nakasentro sa kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos ang mga salita ng mang-aawit sa Salmong Tugunan. Ito ang nakita ng mga apostol noong nagpakita sa kanila nang paulit-ulit ang Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno bago Siya umakyat sa langit. Ang Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno ay ang tunay na Diyos na bumaba sa lupa upang tuparin ang mga pangakong binigkas Niya sa Lumang Tipan. 

Hindi nagdalawang-isip na ipamalas ng Diyos ang Kaniyang kadakilaang tunay ngang kahanga-hanga sa pamamagitan ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno. Ito ay dahil alam Niyang maliligtas ang sangkatauhan kapag ipinasiya Niyang gawin ito. Bilang tugon, lagi natin Siyang purihin, dakilain, at sambahin nang taos-puso.

KAHANGA-HANGANG KADAKILAAN

17 Mayo 2026 

Dakilang Kapistahan ng Pag-Akyat sa Langit ng Panginoon (A) 

Mga Gawa 1, 1-11/Salmo 46/Efeso 1, 17-23/Mateo 28, 16-20 

Larawan: David Teniers the Younger (–1690), The Ascension [After Leandro Bassano (1557–1622)] (c. Between c. 1655 and c. 1656). Wallace Collection via Art UK. Public Domain. 

Isang napakahalagang sandali sa kasaysayan ng pagligtas ng Diyos sa sangkatauhan ay ang Pag-Akyat sa Langit ng Panginoong Hesukristo, ang Nazareno. Matapos Niya tuparin ang Kaniyang misyon bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na kusang-loob na ipinagkaloob ng Amang nasa langit para sa ikatutubos ng sangkatauhan sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay, si Kristo Hesus, ang Nazareno, ay umakyat sa langit na taglay ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan bilang tunay na Diyos. Sa pamamagitan, pinatunayan Niyang totoo ang langit. 

Ang salaysay ng Pag-Akyat sa Langit ng Panginoong Jesus Nazareno ay itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa. Nakasentro naman sa naganap sa sandaling naka-akyat sa langit ang Panginoong Jesus Nazareno na taglay ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan bilang tunay na Diyos na nabubuhay at naghahari magpakailanman ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Sa sandaling nakabalik Siya sa langit, iniluklok Siya bilang tunay na Hari sa kanan ng Ama (Efeso 1, 21). Inilahad ang dakilang pangakong binitiwan ng Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno sa mga apostol bago Siya umakyat sa langit sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo. Ang tunay na Simbahang Siya mismo ang nagtayo at nagtatag ay lagi Niyang sasamahan hanggang sa wakas ng panahon (Mateo 28, 20). Kahit na nakaluklok na Siya sa kanan ng Ama, hindi Niya pababayaan ang Kaniyang Simbahan. Ito ang ating dinarakila. 

Buong galak tayong inaanyayahan ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan na dakilain ang Diyos nang may galak at tuwa. Ito ang nararapat na tugon sa habag, awa, pag-ibig, at kagandahang-loob na kusang-loob na ipinakita ng Diyos sa atin sa pamamagitan ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno na umakyat sa langit. Sa halip na pabayaan tayo, ipinasiya Niya tayong iligtas, ingatan, at samahan. Kaya nga ipinagkaloob Niya sa atin ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno bilang ating Mesiyas at Manunubos, hindi ba? 

Hindi tayo iiwanan at pababayaan ng ating dinarakila nang taos-puso na walang iba kundi ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno. Lagi Niya tayong sasamahan at ipagsasanggalang. Iyan ang kahanga-hangang kadakilaan ng tunay na Diyos. Walang maliw ang dakila Niyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Mananatili Siya sa trono bilang tunay na Hari magpakailanman. Dakilain natin Siya nang may galak.