21 Oktubre 2026
Kapistahan ni San Pedro Calungsod
Sirak 51, 1-12 (gr. 1-8)/Salmo 123/2 Corinto 6, 4-10/Juan 12, 24-26
Inilaan ng Kapulungan ng mga Katolikong Obispo sa Pilipinas (CBCP) ang araw na ito upang parangalan at ipagdiwang ang kagitingan ng Ikalawang Pilipinong Santo na si San Pedro Caungsod. Gaya ng unang Pilipinong Santo na si San Lorenzo Ruiz, isa ring martir si San Pedro Calungsod. Namatay siya bilang martir ni Kristo at ng Simbahang tanging Siya mismo ang nagtatag. Sa harap ng matinding panganib sa ibang bansa, si Jesus Nazareno ay pinili niyang dakilain nang taos-puso. Kahit kamatayan ang kapalit ng kaniyang pasiyang dakilain si Jesus Nazareno, ipinasiya pa rin niyang gawin ito.
Ang dahilan kung bakit ang mga martir gaya na lamang ni San Pedro Calungsod ay hindi takot mamatay para sa Panginoong Jesus Nazareno at ng Simbahang Kaniyang itinatag ay inilarawan sa Unang Pagbasa. Hindi sila pinababayaan ng Panginoon. Lagi silang sinasamahan, tinutulungan, pinapatnubayan, ginagabayan, at sinasaklolohan ng Panginoon. Kaya naman, panatag ang kanilang loob, kahit na humarap sila sa mga pagsubok, sakit, panganib, hirap, at pag-uusig. Sa katotohanan ring ito nakatuon ang mga salita ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Nagpatotoo siya nang buong linaw at giting tungkol sa walang tigil na pagkalinga at pagtulong ng Diyos. Dahil dito, walang takot niyang isinakatuparan ang misyon at tungkuling ibinigay ng Panginoong Jesus Nazareno sa kaniya. Pati ang mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan ay buong giting na nagpatotoo tungkol sa walang maliw na katapatan ng Diyos.
Sa wakas ng Ebanghelyo, inihayag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na ang mga maglilingkod sa Kaniya nang taos-puso ay pararangalan ng Ama. Ginawa ito ng mga banal, lalung-lalo na ang mga banal na namatay bilang mga martir gaya ni San Pedro Calungsod. Hindi sila naging takot maglingkod sa Mahal na Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa kailanman. Bagkus, buong giting nilang inihayag ang kanilang taos-pusong pasiyang dakilain Siya bilang Kaniyang mga tapat na lingkod sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa.
Wala tayong dapat ikatakot bilang mga deboto ng Poong Jesus Nazareno. Lagi Niya tayong sinasamahan, kinakalinga, pinapatnubayan, ginagabayan, at tinutulungan. Sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig, ang ating mga puso at loobin ay lagi Niyang pinalalakas at pinapanatag. Dahil dito, nararapat lamang na lagi natin Siyang handugan ng taos-pusong pagdakila nang buong giting at katapatan sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa.





.jpg)
