AYON SA PLANO NG DIYOS NA DAKILA

25 Setyembre 2026 

Biyernes ng Ika-25 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Mangangaral 3, 1-11/Salmo 143/Lucas 9, 18-22 

Larawan: Domenichino (1581–1641), The Way to Calvary (c. 1610). Getty Center. Public Domain.

計画通り (Ingles: Just as planned). Nasabi ni Yagami Light sa kaniyang sarili ang mga salitang ito nang magtagumpay siya laban kay L Lawliet at ang grupo ng mga pulis na binuo upang hulihin si Kira. Ang Death Note ay nabawi ni Light mula kay Higuchi. Sa mga sandaling yaon, kasama si Light nina L at ng pangkat ng mga pulis na inatasang hanapin at hulihin si Kira. Bahagi ito ng plano ni Light upang hindi nila matutuklasan ang kaniyang lihim - siya si Kira na kanilang hinahanap at hinahabol. Hinahanap siya ng mga pulis dahil ang Death Note ay ginagamit niya upang kumitil ng buhay. Dahil sa Death Note, umaaastang bathala si Light. Bathala ang tingin niya sa kaniyang sarili. 

Ipinapaalala sa atin sa araw na ito kung sino ang may kapangyarihang isakatuparan ang anumang Kaniyang nais, hangad, at loobin. Ang Diyos lamang ang may taglay ng nasabing kapangyarihan. Kaya Niyang isakatuparan ang Kaniyang naisin at hangarin sa panahong Kaniyang naisin at itinakda. Walang sinumang tao sa daigdig ang may kapangyarihang gawin ito. Mga tao lamang tayo, hindi tayo mga bathala. 

Nagsimula sa pamamagitan ng mga salitang ito ang Unang Pagbasa: "Ang lahat ng pangyayari sa daigdig ay nagaganap sa panahong itinakda ng Diyos" (Mangangaral 3, 1). Sa Ebanghelyo, inilarawan ng Poong Jesus Nazareno sa mga apostol kung ano ang mangyayari sa Kaniya. Magbabata at magtitiis Siya ng maraming hirap at pagdurusa sa kamay ng Sanedrin hanggang sa sandali ng Kaniyang kamatayan sa Krus na Banal bago Siya mabuhay na mag-uli sa ikatlong araw. Ang mga salitang ito na binigkas ni Jesus Nazareno sa Ebanghelyo ay nangyari nang sumapit ang panahong itinakda. Ito ay dahil niloob ng Diyos na mangyari ito. Bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, iniligtas ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang sangkatauhan sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay, ayon sa plano ng Diyos. 

Tanging ang Diyos lamang ang may kapangyarihang isakatuparan ang anumang nais, hangad, at loobin Niya sa panahong itinakda Niya. Hawak Niya ang kinabukasan at panahon. Ang Diyos lamang ang nasusunod. Subalit, ang nasabing kapangyarihan ay lagi Niyang ginagamit upang ipamalas at ipaalala sa lahat ng tao sa daigdig na ito ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. 

LAGI NATING MAAASAHAN ANG ATING DINARAKILA

20 Setyembre 2026 

Ika-25 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Isaias 55, 6-9/Salmo 144/Filipos 1, 20k-24. 27a/Mateo 20, 1-16a 

Larawan: Christian Wilhelm Ernst Dietrich (1712–1774), Parable of the Workers in the Vineyard (c. 1750s). Łazienki Palace. Public Domain.

Ipinapaalala sa atin ng Simbahan na tunay nga nating maaasahan ang Diyos. Oo, may mga tao sa daigdig na mahirap asahan at pagkatiwalaan. Dahil dito, tayong lahat ay laging pinaalalahanang mag-ingat. Kailangan nating maging mapanuri at alerto nang sa gayon ay hindi tayo maisahan o maloko. Subalit, ibahin natin ang Diyos. Tunay nga tayong mapalad dahil ang Diyos ay hindi manloloko at mapagsamantala. Maaasahan natin ang Diyos. Walang pangakong Kaniyang binitiwan na napako. Lagi Siyang tapat. Gaya ng ipinahayag ng mang-aawit sa Salmong Tugunan: "D'yos ay tapat at totoo sa dumadalanging tao" (Salmo 144, 18a). 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ni Propeta Isaias kung ano ang dapat nating gawin. Ang bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig na ito ay kailangang ilaan sa paghahanap sa Diyos. Ibig sabihin nito, dapat nating buksan ang ating mga puso at sarili sa Kaniya. Magpasakop tayo sa Kaniya na puspos ng dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Pahintulutan natin Siyang maghari sa atin. Dapat nating gawin ito bilang tugon sa Kaniya na nagpasiyang huwag ipagkait sa ating lahat ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. 

Nakasentro sa katotohanang ito ang talinghaga ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo. Sa pamamagitan ng talinghagang ito na Kaniyang isinalaysay sa mga apostol sa Ebanghelyo, inihayag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na tunay ngang puspos ng kagandahang-loob ang Diyos. Katunayan, Siya mismo ay ang patunay na tunay ngang nagmamagandang-loob ang Diyos. Ang bawat isa sa atin ay Kaniyang iniligtas mula sa kasalanan sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

Ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay ipinakilala ni Apostol San Pablo sa kaniyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa bilang buhay. Sabi nga ni Apostol San Pablo na "para sa [kaniya], si Kristo ang buhay at dahil dito'y pakinabang ang kamatayan" (Filipos 1, 21). Isa lamang ang isinasalungguhit ng mga salitang ito. Puspos ng kagandahang-loob ang Panginoong Diyos. Dahil sa pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos, may bagong buhay si Apostol San Pablo.

Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahan, panatag ang ating mga puso at loobin dahil ang Diyos ay lagi nating maaasahan. Ito ay dahil puspos Siya ng dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Ang dakilang patunay nito ay ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

PAGBABAGONG DULOT NG PINAKADAKILA SA LAHAT

18 Setyembre 2026 

Biyernes ng Ika-24 na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

1 Corinto 15, 12-20/Salmo 16/Lucas 8, 1-3 

Ang mga babaeng nagpasiyang sumunod sa ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno nang taos-puso ay ipinakilala sa Ebanghelyo. Sa pamamagitan ng kanilang taos-pusong pasiyang sundan Siya, ang Bugtong na Anak ng Diyos at Ikalawang Persona ng Banal na Santatlo, hinandugan nila Siya ng taos-pusong pagdakila. Lagi nila itong ginawa bilang tugon sa Kaniya na hindi nagdalawang-isip bigyan sila ng pagkakataong baguhin ang kanilang buhay.

Katulad ng mga banal na babae sa Ebanghelyo, naranasan ni Apostol San Pablo ang pagbabagong dulot ng Poong Jesus Nazareno. Ito ang dahilan kung bakit nagpatotoo siya tungkol sa maluwalhating tagumpay ng Poong Jesus Nazareno na nahayag sa lahat sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay sa pangaral na itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa. Ang lahat ay Kaniyang binago. 

Dahil sa dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa, lagi tayong binibigyan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ng pagkakataong magbagong-buhay at maging banal. Huwag nating isara ang ating mga puso at loobin sa biyayang ito na Kaniyang ipinagkakaloob sa atin nang kusang-loob. Bagkus, bilang tugon sa Kaniya na puno ng pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang dakila, buksan natin ang ating mga sarili sa biyayang ito. Pahintulutan natin Siyang baguhin at pabanalin tayo. Taos-pusong pagdakila ang ating inihahandog sa Kaniya sa pamamagitan nito. 

NAGPAPASAKOP SA DIYOS ANG MGA DUMARAKILA SA KANIYA NANG TAOS-PUSO

15 Setyembre 2026 

Paggunita sa Mahal na Birheng Maria na Nagdadalamhati 

Hebreo 5, 7-9/Salmo 30/Juan 19, 25-27 (o kaya: Lucas 2, 33-35) 

Larawan: Master of the Prodigal Son (fl. circa 1530–1560), Pietà (c. Between 1530 and 1560). Public Domain.

"Dahil diyan, ang puso mo'y para na ring tinarakan ng isang balaraw" (Lucas 2, 35). Sa mga salitang ito na binigkas ni Simeon sa Mahal na Birheng Maria noong inihandog sa Templo ang Banal na Sanggol na si Kristo Hesus, ang Nazareno, sa alternatibong Ebanghelyo nakasentro ang pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito. Sa kabila ng karangalan at pananagutang iniatas sa kaniya ng Diyos bilang Ina ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas, puspos pa rin ng sakit, hapis, luha, pighati, at dalamhati ang landas na tinahak ng Mahal na Birheng Maria noong naglalakbay siya sa daigdig. Isa lamang ang dahilan kung bakit - ang kaniyang Anak na minamahal ay nakatakdang mamatay para sa ikaliligtas ng sangkatauhan. 

Itinampok at inilahad sa pangunahing Ebanghelyo para sa araw na ito ang katuparan ng mga salitang binigkas ni Simeon sa Mahal na Birheng Maria sa Templo noong ang Banal na Sanggol ay inihandog sa Templo sa alternatibong Ebanghelyo. Nakatayo sa paanan ng Krus na Banal ng Panginoong Jesus Nazareno sa bundok ng Kalbaryo nang ang unang Biyernes Santo ay sumapit ang Mahal na Birheng Maria. Sa mga sandaling yaon, napuspos ng matinding hapis at sakit ang puso ng Mahal na Birheng Maria. Tila walang tigil ang mga hapis at sakit na binata at tiniis ng Mahal na Birheng Maria sa katahimikan noong araw na yaon dahil sa pagpapakasakit at pagkamatay ni Kristo. 

Subalit, sa kabila ng matinding hapis, dalamhati, at sakit na kaniyang binata at tiniis, ipinasiya pa rin ng Mahal na Birheng Maria na dakilain ang Diyos nang taos-puso sa pamamagitan ng pagbigay ng kaniyang pahintulot na tunay ngang bukal sa puso sa kalooban ng Diyos. Hindi niya hinadlangan ang kalooban ng Diyos. Bagkus, kahit na napakasakit ito para sa kaniya, pinahintulutan pa rin niyang mangyari ito. Gaya ng Poong Jesus Nazareno na minamahal niyang Anak sa Unang Pagbasa, nagpasakop ang Mahal na Birheng Maria sa Diyos. 

Gaya ng Mahal na Birheng Maria, magpasakop rin tayo sa Diyos. Pahintulutan nating mangyari ang Kaniyang kalooban. Sa pamamagitan nito, hinahandugan natin Siya ng taos-pusong pagdakila. Kahit na mahirap gawin ito, gawin pa rin natin ito dahil ito ang nararapat bilang tugon sa Diyos na nagpasiyang ihayag sa tanan ang Kaniyang kadakilaang nagdudulot ng kaligtasan sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. 

TANDA NG KANIYANG KAHANGA-HANGANG KADAKILAAN

14 Setyembre 2026 

Kapistahan ng Pagtatampok sa Krus na Banal 

Mga Bilang 21, 4b-9/Salmo 77/Filipos 2, 6-11/Juan 3, 13-17 

Larawan: Bartolomeo Cesi (1556–1629), The Crucifixion of Christ, with the Virgin, Saint John the Evangelist, Saint Mark and Saint Anthony the Abbot (c. Between 1590 and 1599). Public Domain.

Ang pagdiriwang ng Kapistahan ng Pagtatampok sa Krus na Banal ay nakasentro sa pagiging tanda ng kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos ng Krus na Banal. Dahil sa kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos, ipinasiya Niyang tubusin ang sangkatauhang nalugmok sa kasalanan sa pamamagitan ng Krus na Banal. Kaya naman, ang Krus na Banal ay ang tanda ng Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan. Bago Niya iligtas ang sangkatauhan, ang krus ay tanda ng kahihiyan, kapahamakan, at kamatayan. Noong dumating ang Diyos sa daigdig sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, tuluyang nagbago ang kahulugan ng krus. Ito ay naging tanda ng Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan na nagdulot ng kaligtasan. 

Kung paanong naging instrumento ng paghilom at pagligtas ng Panginoong Diyos sa mga Israelita sa ilang ang ahas na tanso na Kaniyang pinagawa kay Moises, gaya ng inilarawan sa salaysay ng kaganapang itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa, ang dating sagisag o tanda ng kahihiyan, kapahamakan, at kamatayan na napakatindi na walang iba kundi ang krus ay nagbago nang tuluyan dahil sa Kaniya. Binago Niya ito dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig para sa atin. Sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, nagbago ang kahulugan ng krus. Naging sagisag o tanda ng walang hanggang kadakilaan ng Diyos ang krus. Ito ang katotohanang isinalungguhit nang buong linaw sa Ebanghelyo. Pati ang mga salita ni Apostol San Pablo sa pangaral na tampok Ikalawang Pagbasa ay nakasentro rin sa katotohanang ito. 

Inilarawan sa Salmong Tugunan kung ano ang kailangan nating gawin bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Panginoong Jesus Nazareno. Hindi natin dapat limutin kailanman ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos na nagdulot ng kaligtasan sa atin sa pamamagitan ng Panginoong Jesus Nazareno. Upang ang lahat ng tao ay maligtas, binago Niya nang tuluyan ang kahulugan ng krus. Naging tanda o sagisag ito ng Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan na naghahatid ng kaligtasan sa pamamagitan ng Panginoong Jesus Nazareno. 

Sa tuwing makakita tayo ng imahen o larawan ng Krusipiho, dakilain natin ang Diyos bilang pagtanaw ng utang na loob sa Kaniya na nagpasiyang huwag ipagkait sa atin ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan. Maging paalala rin ang bawat larawan at imahen ng Krusipiho na dapat tayong mamuhay para sa Diyos. Kapag namuhay tayo para sa Diyos, lagi natin Siya hinahandugan ng taos-pusong pagdakila. 

DINARAKILA SIYA NG MGA NAGPAPALAGANAP NG KANIYANG HABAG AT AWA

13 Setyembre 2026 

Ika-24 na Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Sirak 27, 33-28, 9/Salmo 102/Roma 14, 7-9/Mateo 18, 21-35 

Larawan: Jan Sanders van Hemessen (1500–1556), The Parable of the Unmerciful Servant (c. 1556). University of Michigan Museum of Art. Public Domain. 

Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno, lagi nating dapat ibahagi at ipalaganap ang Kaniyang habag at awa na tunay nga namang dakila at kahanga-hanga. Lagi natin Siya hinahandugan ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan nito. Nararapat lamang na makilala Siya bilang Panginoong mahabagin at maawain. Ang tanan ay ating mahihikayat na dakilain Siya nang taos-puso kapag lagi natin itong gagawin. Magagawa natin ito sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ito ang nais ipaalala sa atin ng Simbahan sa Linggong ito. 

Sa halaga ng pagiging mahabagin at maawain nakasentro ang Unang Pagbasa. Kung magpapakita tayo ng habag at awa sa kapwa, kahahabagan at kaaawaan rin tayo ng Diyos. Lalo pa ngang matutuwa sa atin ang Diyos dahil ipinapakilala natin Siya bilang bukal ng habag at awa sa pamamagitan nito. Pinipili nating pairalin at ipalaganap ang habag at awa ng Diyos na nagpapatunay ng Kaniyang kadakilaan. Ang paksang ito ay pinagtuunan rin ng pansin sa Ikalawang Pagbasa. Ipinasiya ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na maging Panginoon ng mga patay at buhay dahil sa Kaniyang habag at awa. Una tayong kinahabagan at kinaawaan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas na nagpasiyang iligtas tayo. Dahil dito, dapat rin tayong maging mahabagin at maawain. Buong linaw Niya itong isinalungguhit sa Ebanghelyo kung saan ibinahagi Niya sa unang Santo Papa ng Simbahang Kaniyang tatag na si Apostol San Pedro ang talinghaga tungkol sa isang aliping walang awa. 

Inihayag nang buong linaw at galak ng mang-aawit sa Salmong Tugunan, "Ang ating mahabaging D'yos ay nagmamagandang-loob" (Salmo 102, 8). Puspos ng habag at awa ang Diyos. Walang hihigit pa sa Kaniya. Dapat natin itong ipagmalaki. Mayroon tayong Diyos na tunay ngang mahabagin at maawain. 

Kung tunay ngang taos-puso ang ating pasiyang laging handugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila, dapat nating ibahagi at ipalaganap ang Kaniyang habag at awa na nagpapatunay ng Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan. Lagi nating magagawa ito sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Nararapat lamang itong gawin bilang tugon sa Kaniya na unang nagpakita ng Kaniyang habag at awa sa atin. 

TAGAPAGPALAGANAP NG KAHANGA-HANGANG KADAKILAAN NG DIYOS

11 Setyembre 2026 

Biyernes ng Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

1 Corinto 9, 16-19. 22b-27/Salmo 83/Lucas 6, 39-42 

Larawan: Luis de Morales (1509–1586), Christ Carrying the Cross with the Virgin and Saint John (c. 1570). Kunstmuseum Basel. Public Domain.

Ipinapaalala sa atin ng Simbahan sa araw na ito na mayroon tayong isang misyon at tungkulin na kailangan nating gampanan habang pansamantala tayong naglalakbay sa daigdig. Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, dapat nating ibahagi ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos. Makikilala ng lahat ng tao sa daigdig na ito ang Diyos bilang pinakadakila sa lahat sa pamamagitan nito. 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ni Apostol San Pablo na hinahangad niyang makilala ng lahat ng tao ang Diyos bilang pinakadakila sa lahat. Ang Mabuting Balita ay hindi niya ipinapangaral at ibinabahagi upang ang kaniyang sarili ay itaas. Bagkus, buong giting niya itong ginagawa para sa higit na ikadarakila ng Panginoong Diyos. Handa siyang gawin ang lahat, kahit na magtiis siya ng hirap, sakit, at pag-uusig sa kamay ng mga makapangyarihang tao noon, kung ang kapalit nito ay makilala ng lahat ng tao ang Diyos bilang pinakadakila sa lahat at maihandog nila sa Kaniya ang nararapat. Ito ang pinagtuunan ng pansin ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Kaniyang pangaral sa Ebanghelyo. Hindi tayo dapat magpapasikat bilang mga tagapagbahagi ng kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos. Bagkus, kailangan natin itong gawin nang taos-puso.

Nararapat lamang handugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila. Dahil dito, buong giting at galak natin Siyang ipakilala sa lahat bilang pinakadakila sa lahat. Lagi nating ibahagi at ipalaganap ang Kaniyang kadakilaan. Makilala nawa Siya ng lahat ng tao sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa.