SIMBAHANG DUMARAKILA SA KANIYA

9 Nobyembre 2026 

Kapistahan ng Pagtatalaga sa Palasyong Simbahan sa Laterano, Roma 

Ezekiel 47, 1-2. 8-9. 12/Salmo 45/1 Corinto 3, 9k-11. 16-17/Juan 2, 13-22 

Larawan: anonymous, Follower of Hieronymus Bosch (circa 1450–1516), Christ driving the money-changers from the Temple (c. Between 1550 and 1575). Kumu. Public Domain.

Nakasentro sa mga salita sa wakas ng pangaral ni Apostol San Pablo na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa ang taimtim na pagninilay ng Inang Simbahan para sa araw na ito. Buong linaw niyang inihayag sa nasabing bahagi ang Templo ng Diyos na tunay ngang banal ay binubuo ng bawat Kristiyano (1 Corinto 3, 17). Ipinasiya Niyang manahan sa Templo. Dahil sa presensya ng Panginoon, banal ang Templo. Ang bawat gusaling itinayo at itinalaga bilang mga bahay-dalanginan ay mga paalala nito. 

Banal ang Templo dahil sa presensya ng Diyos. Tayong lahat ang bumubuo sa Templo ng Diyos. Kaya naman, lagi tayong pinaalalahanan ng Simbahan tungkol sa halaga ng pamumuhay nang banal at kalugud-lugod sa paningin ng Panginoong Diyos sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa. Hindi tayo ang may-ari ng mga katawan at buhay natin. Ipinahiram lamang sa atin ng Diyos ang mga biyayang ito. 

Kaya naman, ang salaysay ng paglilinis ng Nuestro Padre Jesus Nazareno sa Templo ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Sa pamamagitan ng paglilinis sa Templo, ang pagiging sagrado ng Templo ay isinalungguhit ng Nuestro Padre Jesus Nazareno. Ang Templo ay banal dahil sa presensya ng Diyos. Lagi nating dapat alalahanin ang aral na ito bilang mga bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang Kaniyang itinatag.

Sa pangitaing itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa, inilarawan ang Templo bilang isang daluyan. Ang pagiging sagrado ng Templo ay isinalungguhit sa pamamagitan ng nasabing pangitain. Ito ang aral na nais ipaalala ng mga gusaling itinayo at itinalaga bilang Simbahan. Kung ang mga gusaling itinayo at itinalaga bilang bahay-dalanginan o Simbahan ay ating ginagalang dahil sa presensya ng Diyos, dapat rin nating igalang at pahalagahan ang kapwa dahil tayong lahat ang bumubuo sa Simbahan.

Hindi tayo ang may-ari ng ating mga katawan. Bagkus, ang tunay na may-ari ng ating mga katawan at buhay ay walang iba kundi ang Diyos. Kaya naman, kailangan nating buksan ang ating mga puso at loobin sa Kaniya. Bigyan natin ng pahintulot ang Diyos na gawin Niya ang bawat isa sa atin mga daluyan ng Kaniyang walang hanggan at dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa. Ito ang lagi nating dapat gawin bilang mga bumubuo sa Kaniyang Simbahang dumarakila sa Kaniya. 

WALANG DAPAT PUMALIT SA PINAKADAKILA

8 Nobyembre 2026

Ika-32 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Karunungan 6, 12-16/Salmo 62/1 Tesalonica 4, 13-18 (o kaya: 4, 13-14)/Mateo 25, 1-13 

Larawan: Unknown Master, Flemish (active 1450s in Brussels), The Last Judgment and the Wise and Foolish Virgins (c. 1450s and 1480). Gemäldegalerie Berlin via Web Gallery of Art. Public Domain.

Ang talinghaga tungkol sa sampung dalaga - limang matatalino at limang hangal - ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Sa pamamagitan ng talinghagang ito, itinuro ng Poong Jesus Nazareno na ang Diyos ay ang pinakamahalaga sa lahat. Dahil diyan, lagi nating dapat unahin ang Diyos. Gaya ng limang matalinong dalaga na naghanda para sa pagdating ng lalaking ikakasal sa pamamagitan ng kanilang pasiyang magbaon ng langis para sa mga ilawang dinala nila sa talinghagang isinaysay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo, ang Diyos ay dapat nating dakilain nang taos-puso sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig sa pamamagitan ng mga salita at gawa.

Isinasabuhay ng mga nagpapasiyang maghandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos sa bawat sandali ng kanilang pansamantalang paglalakbay sa mundo gaya ng limang matalinong dalaga sa talinghagang isinaysay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo ang mga salitang binigkas ng mang-aawit sa Salmong Tugunan: "Aking kinasasabikan, Panginoon, Ikaw lamang" (Salmo 62, 2b). Kung tatanungin sila, hindi mapapantayan o mahihigitan ang halaga ng Diyos sa kanilang buhay. Para sa kanila, ang Diyos ay ang pinakamahalaga. Lagi nilang tinitiyak na dinarakila nila ang Diyos sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa. Ang kanilang prioridad ay ang Diyos. 

Nakasentro sa paghahanap ng Karunungan ang mga salita sa Unang Pagbasa. Kung hahanapin nang buong sigasig ang Karunungan, ang Karunungan ay matatagpuan at masusumpungan. Inihayag ni Apostol San Pablo sa kaniyang pangaral na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa na dadakilain rin ang mga maghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos sa pamamagitan ng mga salita at gawa. Dadakilain sila ng Diyos pagsapit ng panahong Kaniyang itinakda. Pagkakalooban Niya sila ng buhay na walang hanggan. Makakapiling nila Siya sa tunay na Paraiso na walang iba kundi ang langit na Kaniyang maluwalhating kaharian. 

Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno, lagi nating dapat pahalagahan ang Diyos. Siya lamang ang dapat maging pinakamahalaga sa lahat. Wala dapat maging karibal o kaagaw ang Diyos. Kaya naman, dapat nating ilaan ang bawat sandali ng ating paglalakbay sa mundo na pansamantala lamang sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya gamit ang mga salita at gawa. 

ILAAN ANG BAWAT SANDALI NG ATING BUHAY SA LUPA SA PAGDAKILA SA KANIYA

6 Nobyembre 2026 

Biyernes ng Ika-31 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Filipos 3, 17-4, 1/Salmo 121/Lucas 16, 1-8 

Larawan: Jakub Mertens (–1609), Polski: Upadek pod krzyżem (c. 1600). Bazylika Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Krakowie. Public Domain. 

Itinampok at inilahad sa Ebanghelyo ang talinghaga tungkol sa tusong katiwala. Ang aral na itinuro ng Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng talinghagang ito ay ang halaga ng bawat oras at sandali ng ating paglalakbay sa mundo. Hindi mananatili ang bawat isa sa atin sa mundo magpakailanman. May hangganan o wakas ang buhay sa mundo. Katunayan, magwawakas rin ang mundong ito pagdating ng panahon. Dahil dito, kinakailangan nating tiyaking inilalaan natin ang bawat oras at sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa mundo sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. 

Nakatuon sa pagdating ng Mahal na Poong Jesus Nazareno bilang Hari at Hukom ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Unang Pagbasa. Bilang mga bumubuo sa Simbahan, ito ang lagi nating dapat paghandaan. Habang nagpapatuloy ang ating paglalakbay sa daigdig nang pansamantala, kinakailangan nating tiyaking dinarakila natin Siya nang taos-puso sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Sa pamamagitan nito, ang maluwalhating pagdating ng Mahal na Poong Jesus Nazareno bilang dakilang Hari at Hukom ay buong sigasig nating pinaghahandaan. 

Ang mga salita sa Salmong Tugunan ay lagi nating dapat tandaan upang hindi nating makalimutan ang halaga ng paghahanda para sa pagdating ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Gaya ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan, mapuspos nawa ng tuwa, galak, at sigla ang bawat isa sa atin habang ang Panginoong Jesus Nazareno ay dinarakila natin sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Dapat na ikagalak ang pasiya ng Poong Jesus Nazareno na biyayaan tayo ng pagkakataong paghandaan ang sarili para sa Kaniyang maluwalhating pagdating. 

Hindi dapat sayangin ang bawat pagkakataong ibinibigay sa atin ng Panginoon upang dakilain Siya sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Lagi Niyang binibigyan ng pagkakataon ang bawat isa sa atin na dakilain Siya nang taos-puso sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa dahil nais Niya tayong isama sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit. Kaya naman, ngayon pa lamang, paghandaan natin ang ating mga sarili para sa buhay na walang hanggan sa piling ng Diyos sa langit. 

HANGAD NG ATING DINARAKILA

2 Nobyembre 2026 

Paggunita sa Lahat ng mga Pumanaw na Kristiyano 

Karunungan 3, 1-9/Salmo 115/Roma 6, 3-4. 8-9/Juan 6, 37-40 

Larawan: Pablo de Céspedes (1538–1608), Christ's Descent into Limbo (c. 1600). Indianapolis Museum of Art. Public Domain. 

Inilaan ng Simbahan ang ikalawang araw ng buwan Nobyembre para sa taimtim na pananalangin para sa mga kapatid nating yumao. Nananalangin tayo na ipakita nawa sa kanila ng Panginoon ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang kahanga-hanga at dakila. Walang ibang hangad ang mga kapatid nating yumao kundi ang makapiling ang Panginoon sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit kung saan matatamasa nila ang biyaya ng buhay na walang hanggan. 

Nais ng Diyos na makasama Niya tayong lahat sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit sa wakas ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig. Hinangad ito ng lahat ng mga banal sa langit noong namuhay sila sa daigdig nang pansamantala. Ito rin ang hangad ng mga kaluluwa sa Purgatoryo. Dapat rin nating hangarin ito bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Nuestro Padre Jesus Nazareno na kasalukuyang naglalakbay sa daigdig nang pansamantala. 

Gaya ng mga banal sa langit at ng mga kaluluwa sa Purgatoryo, hangarin natin ang buhay na walang hanggan sa piling ng Diyos sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit. Habang naglalakbay tayo sa lupa nang pansamantala, dapat lagi nating piliing dakilain ang Diyos nang taos-puso sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. 

TAGUMPAY NG MGA DUMARAKILA SA KANIYA NANG TAOS-PUSO

1 Nobyembre 2026 

Dakilang Kapistahan ng Lahat ng mga Banal 

Pahayag 7, 2-4. 9-14/Salmo 23/1 Juan 3, 1-3/Mateo 5, 1-12a 

Larawan: Sebastiano Conca (1680–1764), The Holy Trinity and Saints in Glory. Public Domain.

Ang lahat ng mga banal sa piling ng Diyos sa Kaniyang kaharian sa langit ay kilala sa tawag na Simbahang Nagtagumpay. Noong namuhay sila sa daigdig na ito, lagi nilang ipinasiyang tahakin ang landas ng kabanalan bilang pagpapahayag ng kanilang taos-pusong katapatan sa Diyos. Lagi nila itong ginawa sa pamamagitan ng kanilang mga gawa at salita. Dahil dito, ang biyaya ng buhay na walang hanggan sa piling ng Diyos sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit ay ipinagkaloob sa kanila.

Noong naglalakbay sa daigdig na ito ang lahat ng mga banal sa langit na kilala rin sa tawag na Simbahang Nagtagumpay, lagi nilang piniling dakilain ang Diyos. Lagi nilang isinabuhay ang mga salita sa pangaral ng Mahal na Poong Jesus Nazareno tungkol sa mga tunay na mapapalad sa paningin ng Diyos na itinampok at inilahad sa Mabuting Balita. Katunayan, buong linaw na inilarawan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng Kaniyang pangaral tungkol sa mga tunay na mapalad na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo kung ano ang dapat maging tugon ng bawat isa sa atin sa Diyos na hindi nagsasawang pagkalooban tayo ng pagkakataong makasama Siya sa langit na Kaniyang maluwalhating kaharian. Dapat nating buksan ang ating mga puso sa Kaniya. Pahintulutan natin Siyang maging hari natin. Ang landas ng kabanalan ay tahakin. Sa pamamagitan nito, lagi nating dinarakila Siya nang taos-puso. Lagi itong ginawa ng mga banal na kapiling ng Diyos sa langit noong naglalakbay sila sa daigdig. Kaya naman, bilang tugon sa kanilang katapatang tunay ngang taos-puso, noong ang wakas ng kanilang paglalakbay sa daigdig na ito ay sumapit, nakapasok sila sa langit. Hindi nauwi sa wala o nasayang ang kanilang pasiyang manatiling tapat sa Diyos. 

Kaisa ng mga anghel sa langit, buong galak at tuwang hinahandugan ng lahat ng mga banal sa langit ng taos-pusong pagdakila ang Diyos magpakailanman, gaya ng nakita ni Apostol San Juan sa pangitain sa Unang Pagbasa. Inihayag ni Apostol San Juan sa pangaral na tampok sa Ikalawang Pagbasa na ibinilang ng Diyos bilang Kaniyang mga anak ang bawat isa sa atin. Dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig para sa atin, tayong lahat ay iniligtas at pinalaya Niya sa pamamagitan ng Kaniyang Bugtong na Anak na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Sa pamamagitan ng pagligtas sa atin, tayong lahat ay binigyan Niya ng pagkakataong makasama Siya sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit magpakailanman. Ganyan Niya tayo kamahal. 

Sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa, dakilain natin ang Diyos. Dapat maging taos-puso ang ating pagdakila sa Diyos na hindi nagsasawang anyayahan ang bawat isa sa atin na makapiling Siya sa Kaniyang kaharian sa langit magpakailanman. Ilaan natin ang bawat oras at sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos. Lagi itong ginawa ng mga banal sa langit noong naglalakbay sila sa daigdig na ito. Kailangan rin natin itong gawin.

PATUNAY NG KANIYANG KADAKILAAN

30 Oktubre 2026 

Biyernes ng Ika-30 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Filipos 1, 1-11/Salmo 110/Lucas 14, 1-6 

Larawan: Miguel Ximénez (–1505), Imago Pietatis (c. 1470). Wawel Castle. Public Domain. 

Ang sentro ng taimtim na pagninilay ng Inang Simbahan para sa araw na ito ay ang pagiging mga salamin ng kadakilaan ng Diyos na tunay ngang kahanga-hanga. Hindi lamang pananagutan ng mga pari at mga relihiyoso ang pagpapalaganap ng pag-ibig, kabutihan, habag, at awa ng Diyos na nagpapatunay ng Kaniyang kadakilaan. Bagkus, tayong lahat ay inatasang ibahagi at ipalaganap ito sa lahat. Ito ang ating tungkulin, misyon, at pananagutan bilang mga bumubuo sa Simbahang itinatag ni Kristo. 

Sa Ebanghelyo, inilarawan ng Panginoong Jesus Nazareno kung gaano kahalaga ang pagpapakita ng kabutihan, pag-ibig, habag, at awa sa mga nangangailangan. Ito ang Kaniyang tugon sa mga Pariseong nagbabantay ng Kaniyang mga kilos. Walang ibang hangad ang mga Pariseo kundi ang mahuli nila ang Panginoong Jesus Nazareno na gumagawa ng masama o lumalabag ng batas. Nais nilang dakpin, hulihin, at patayin ang Panginoong Jesus Nazareno. 

Ibinahagi ni Apostol San Pablo ang kaniyang taimtim at taos-pusong panalangin para sa mga Kristiyano sa Filipos sa Ikalawang Pagbasa. Dalangin ni Apostol San Pablo na maging huwaran ng taos-pusong pagpili sa Diyos ang mga Kristiyano sa Filipos. Nais ni Apostol San Pablo na mahayag ng lahat ng tao ang mga salita ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan. Ito rin ang dapat maging panalangin ng bawat isa sa atin bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno. Mahayag nawa sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos. 

Nais ng Poong Jesus Nazareno na mahayag ang Kaniyang kadakilaan na tunay ngang kahanga-hanga sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Kung pipiliin ng bawat isa sa atin na maging Kaniyang mga tagapagpalaganap ng Kaniyang kadakilaan, ang ating debosyon at pamamanata sa Kaniya na galing sa puso ay ating ipinapahayag.

TUMATALIMA SA POONG JESUS NAZARENO ANG MGA DEBOTONG DUMARAKILA SA KANIYA

25 Oktubre 2026

Ika-30 Linggo sa Karaniwang Panahon (A)  

Exodo 22, 20-26/Salmo 17/1 Tesalonica 1, 5k-10/Mateo 22, 34-40 

Larawan: Ricardo do Pilar (1635–1700), Man of Sorrows (detail) (c. 1690). Mosteiro de Sao Bento. Public Domain.

Ang pinakamahalagang utos ay binigkas ng Panginoong Jesus Nazareno bilang tugon sa isang dalubhasa sa Kautusan na nagtanong sa Kaniya kung ano ito sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo. Isinalungguhit sa pinakamahalagang utos ang halaga ng pag-ibig para sa Diyos at kapwa. Kinakailangang maging taos-puso ang pag-ibig para sa Diyos at kapwa-tao. Hindi ito dapat maging pilit. Mapapatunayan ang pagiging taos-puso ng pag-ibig para sa Diyos at kapwa-tao sa pamamagitan ng mga salita at gawa.

Sa Unang Pagbasa, iniutos ng Diyos ang Kaniyang bayan na huwag maging mapang-api sa mga taga-ibang bayan. Kahit na hinirang at itinalaga ng Diyos ang Israel bilang Kaniyang bayan, hindi ito nangangahulugang walang halaga para sa Kaniya ang ibang bayan at bansa. Anuman ang wika, lipi, lahi, bayan, o bansang kinabibilangan ng isang tao, pinahahalagahan at minamahal pa rin siya ng Panginoon. Nakasentro sa kusang-loob na pagtalikod at pagtakwil ng mga taga-Tesalonica sa mga diyus-diyusan upang paglingkuran ang tunay na Diyos na walang iba kundi ang Panginoon ang mga salita ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Lubusan siyang nagalak at natuwa dahil hindi nila isinara at ipininid ang pintuan ng kanilang mga puso sa awa, habag, at pag-ibig ng Diyos na ibinahagi ng Simbahan. Ipinasiya nilang ibahagi ang nasabing biyaya, gaya ng ginawa ni Apostol San Pablo noong tumungo siya sa kanilang bayan bilang misyonero at apostol na hinirang at itinalaga ni Jesus Nazareno. Hinandugan nila ang Diyos ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan nito. 

Maging panalangin nawa ng bawat isa sa atin na bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Nuestro Padre Jesus Nazareno ang mga salita ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan. Isabuhay natin ang mga salitang ito sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa. Nararapat lamang itong gawin bilang tugon sa Kaniya na hindi nagsasawang ipamalas sa atin ang Kaniyang dakilang pag-ibig, awa, habag, at kagandahang-loob. 

Dakilain natin nang taos-puso ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Ipahayag natin ang pasiyang ito na bukal sa ating mga puso at loobin sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Mamuhay tayo ayon sa Kaniyang mga utos at loobin.