AD MAIOREM DEI GLORIAM

31 Hulyo 2026

Paggunita kay San Ignacio de Loyola, pari 

Jeremias 26, 1-9/Salmo 69/Mateo 13, 54-58 

Larawan: Juan de Valdés Leal (1622–1690), Visión de San Ignacio de Loyola en las calles de Roma (c. 1660). Museo de Bellas Artes de Sevilla. Public Domain.

"Hindi ba ito ang anak ng karpintero? Hindi ba si Maria ang Kaniyang ina . . . Saan Niya natutunan ang lahat ng ito?" (Mateo 13, 55-56). Ang mga ito ay ilan lamang sa mga tanong ng mga taga-Nazaret matapos nilang pakinggan ang pangaral ng Mesiyas at Manunubos na ipinangako na walang iba kundi ang Nuestro Padre Jesus Nazareno sa sinagoga sa Nazaret noong dumalaw Siya roon sa salaysay ng kaganapang itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Ang Nuestro Padre Jesus Nazareno ay hindi nila tinanggap dahil isa lamang Siyang karaniwang tao sa kanilang paningin. 

Gaya ni Propeta Jeremias sa Unang Pagbasa, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay hindi tinanggap ng Kaniyang mga kababayan sa Nazaret. Sa halip na buksan ang mga isipan at puso nila sa Kaniya, pinili nilang patigasin ang mga ito. Kasing-tigas ng bato at bakal ang kanilang mga puso at isipan. Hindi nila matanggap na ang Poong Jesus Nazareno ay hindi pangkaraniwan.

Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno, ano ang dapat nating gawin? Sabi nga ng isang kasabihang naiuugnay kay San Ignacio de Loyola, gawin natin ang lahat para sa higit na ikadarakila ng Panginoong Diyos. Lagi nating handugan ng taos-pusong pagdakila ang Diyos sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Tiyakin nating namumuhay tayo para sa Panginoon. Ibinigay Niya ang Kaniyang sarili sa atin. Kaya naman, ibigay natin sa Kaniya ang ating mga sarili.

Pinaalalahanan tayo ng Simbahan sa araw na ito na dapat palagi nating handugan ng taos-pusong pagdakila ang Diyos. Tiyaking nating namumuhay tayo para sa Diyos. Sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa, ang Diyos ay lagi nating dapat dakilain sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. 

NAIS TAYONG KAIBIGANIN NG ATING DINARAKILA

29 Hulyo 2026 

Paggunita kina Santa Marta, Santa Maria, at San Lazaro 

1 Juan 4, 7-16/Salmo 33/Juan 11, 19-27 (o kaya: Lucas 10, 38-42) 

Larawan: Juan de Valdés Leal (1622–1690), San Lázaro con Santa Marta y Santa María Magdalena (c. 1660), Seville Cathedral. Public Domain.

Ang magkapatid na taga-Betania na sina Santa Marta, Santa Maria, at San Lazaro ay kilala bilang mga minamahal na kaibigan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Nais rin ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na kaibiganin ang bawat isa sa atin. Lagi Niyang binibigyan ng pagkakataon ang bawat isa sa atin na maging Kaniyang mga kaibigan, gaya ng magkapatid na taga-Betania. Sa katotohanang ito nakatuon ang taimtim na pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito. 

Nakasentro sa dakilang pag-ibig ng Diyos ang pangaral sa Unang Pagbasa. Kahit na hindi tayo karapat-dapat sa dakilang pag-ibig ng Diyos dahil sa ating pagiging mga makasalanan, ipinasiya pa rin Niyang ipamalas ito sa atin sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Sa Ebanghelyo, inihayag ni Santa Marta ang kaniyang taos-pusong pananalig sa Poong Jesus Nazareno na buong linaw na nagpakilala ng Kaniyang sarili bilang muling pagkabuhay at buhay. Inihayag naman ng isa niyang kapatid na walang iba kundi si Santa Maria ang kaniyang taos-pusong pasiyang manalig kay Kristo sa alternatibong Ebanghelyo sa pamamagitan ng pakikinig sa Kaniya. Pati na rin si San Lazaro na kanila ring kapatid ay nagpahayag ng kaniyang manalig sa Panginoon. Ang kanilang mga puso at loobin ay lagi nilang binuksan sa Poon at ang Kaniyang alok ay tinanggap nila nang taos-puso.

Gaya ng magkakapatid na taga-Betania, buksan natin ang ating mga puso at loobin sa Poong Jesus Nazareno. Nais Niya tayong kaibiganin. Bilang tugon, tanggapin natin nang taos-puso ang Kaniyang alok na maging Kaniyang mga minamahal na kaibigan. Hinahandugan natin Siya ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan nito. 

WALANG HIHIGIT PA SA KANIYA NA NARARAPAT LAMANG HANDUGAN NG TAOS-PUSONG PAGDAKILA

26 Hulyo 2026 

Ika-17 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

1 Hari 3, 5. 7-12/Salmo 118/Roma 8, 28-30/Mateo 13, 44-52 (o kaya: 13,44-46) 

Larawan: Andrea Solari (1460–1524), Christ with Cross adored by the Carthusian (c. 1500-1510). Tosio Martinego Gallery. Public Domain. 

Ang Diyos ay ang pinahahalagahan ng mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. Sa paksang ito nakasentro ang mga Pagbasa. Walang makahihigit o makakapantay man lamang sa Kaniya, para sa mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. Para sa kanila, hindi nila ipagpapalit ang Diyos sa anumang yaman at kapangyarihan dito sa mundo kailanman. Ialok man sa kanila ang lahat ng kayamanan at kapangyarihan sa mundo, tatanggihan nila ang mga ito dahil sapat na ang biyaya ng Diyos para sa kanila. 

Sa Unang Pagbasa, isang pusong maunawain at marunong kumilala ng kabutihan at kasamaan ang hiniling ni Haring Solomon sa Diyos. Napakalinaw kung ano ang nais ni Haring Solomon. Batid ni Haring Solomon na isang napakabigat na pananagutan ang pagiging hari ng Israel. Ayaw niyang biguin ang Diyos. Para kay Haring Solomon, hindi mahihigitan at mapapantayan ng anumang bagay sa daigdig ang halaga ng Diyos. Ito ang dahilan kung bakit humingi siya ng tulong mula sa Diyos. Sa Ikalawang Pagbasa, isinalungguhit ni Apostol San Pablo na dapat nating sundin ang mga utos at loobin ng Diyos bilang patunay ng ating pasiyang pahalagahan Siya sa bawat sandali ng ating buhay sa daigdig. Ito rin ang aral na itinuro ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo. Nakasentro sa aral na ito ang mga talinghagang Kaniyang isinaysay. 

Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno, lagi nating dapat pahalagahan Siya nang higit sa lahat. Dapat lagi natin Siyang unahin at dakilain. Ang mga salita sa Salmong Tugunan ay lagi nating dapat isabuhay. Kapag ito ang ating ipinasiyang gawin, pinatutunayan nating Siya ang pinakamahalaga sa lahat. Walang dapat maging kakumpetensya ang Diyos. 

Pinahahalagahan tayo ng Diyos. Kaya naman, dapat lagi rin nating pahalagahan Siya sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa. Ito ang dapat maging tugon ng bawat isa sa atin sa Kaniyang pasiyang pahalagahan tayo. 

DINARAKILA SIYA NG MGA NAGBUBUKAS NG KANILANG MGA SARILI SA KANIYA

24 Hulyo 2026 

Biyernes ng Ika-16 na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Paggunita kay San Sharbel Makhluf, pari 

Jeremias 3, 14-17/Jeremias 31/Mateo 13, 18-23 

Larawan: Carlo Crivelli (circa 1435–circa 1495), Saint Francis Collecting the Blood of Christ (c. 1490-1500). Museo Poldi Pezzoli. Public Domain. 

Ang paliwanag ng Nuestro Padre Jesus Nazareno hinggil sa kahulugan ng talinghaga tungkol sa manghahasik ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Subalit, nakatuon sa pagkalinga ng Diyos ang Unang Pagbasa at Salmong Tugunan. Itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa ang pangako ng Diyos para sa Israel, ang bayang hinirang Niya. Mga pinunong masunurin sa Kaniya ang ipagkakaloob Niya bilang tanda ng Kaniyang walang sawang pagkalinga sa bayang Kaniyang hirang. Nakasentro rin sa pagkalinga ng Diyos sa lahat ang mga salita sa Salmong Tugunan. Ang Diyos ay ipinakilala bilang isang pastol na walang sawang kumakalinga sa Kaniyang kawan. 

Isa lamang ang aral na nais isalungguhit sa araw na ito. Ang ating mga sarili ay dapat nating buksan sa Diyos. Hinahandugan natin ng taos-pusong pagdakila ang Diyos sa pamamagitan ng pagbubukas ng ating mga sarili. Pinahihintulutan natin ang Diyos na baguhin tayo kapag ang ating mga sarili ay ating ibubukas sa Kaniya. Tayong lahat ay Kaniyang pababanalin kapag pinapasok natin ang Diyos sa ating buhay. 

Nais man ng Diyos na baguhin ang bawat isa sa atin, hindi Niya ito magagawa kung hindi natin ibibigay ang ating pahintulot sa Kaniya. Binigyan Niya tayo ng kalayaan at kapasidad na magpasiya para sa ating mga sarili. Ang ating mga pasiya ay Kaniyang igagalang. Hindi Niya pipilitin ang Kaniyang naisin kung hindi ito ang ating naisin. 

Kung tunay ngang taos-puso ang ating pagdakila sa Panginoon, dapat nating buksan ang ating mga sarili sa Kaniya. Dapat nating ibigay sa Kaniya ang ating pahintulot na gawin tayong banal at kalugud-lugod sa Kaniyang paningin. Nararapat lamang gawin ito bilang tugon sa Kaniya na walang sawang kumakalinga sa atin. 

TAOS-PUSONG PAG-IBIG PARA SA KANIYANG DINARAKILA NANG TAOS-PUSO

22 Hulyo 2026 

Kapistahan ni Santa Maria Magdalena 

Awit ni Solomon 3, 1-4a (o kaya: 2 Corinto 5, 14-17)/Salmo 62/Juan 20, 1-2. 11-18 

Larawan: Philippe de Champaigne (1602–1674), The Repentant Magdalen (c. 1648). Museum of Fine Arts, Houston. Public Domain.

Itinatampok ng Simbahan sa araw na ito si Santa Maria Magdalena. Ang dahilan kung bakit pinararangalan at itinatampok ng Simbahan si Santa Maria Magdalena sa araw na ito ay walang iba kundi ang kaniyang tapat, dalisay, at busilak na pag-ibig para sa Mahal na Poong Jesus Nazareno. Nakasentro sa Mahal na Poong Jesus Nazareno ang kaniyang puso at loobin. Para sa kaniya, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay ang pinakamahalaga sa lahat. Lagi niyang inuuna ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

Nakasentro sa tapat at dalisay na pag-ibig para sa Diyos ang mga Pagbasa. Ang mga salita sa Unang Pagbasa ay tungkol sa tapat at dalisay na pag-ibig. Kinasasabikan ng mga umiibig ang kanilang sinisinta. Ganito natin dapat mahalin ang Diyos. Lagi nating dapat kasabikan ang Diyos. Inilarawan ni Apostol San Pablo sa kaniyang pangaral sa alternatibong Unang Pagbasa kung bakit kailangang lagi nating gawin ito bilang mga bumubuo sa Simbahan. Pinahalagahan tayo ng Diyos. Kaya nga ipinasiya ng Diyos na iligtas tayo sa pamamagitan ng Nuestro Padre Jesus Nazareno. Ito ang nararapat na tugon sa Kaniya na unang nagpahalaga sa atin. Dapat lagi nating pahalagahan Siya, gaya ng Kaniyang pagpapahalaga sa atin. Nakatuon rin sa paksang ito ang mga salita sa Salmong Tugunan. Kinasasabikan Siya ng lahat ng mga nagpapahalaga sa Kaniya nang taos-puso. Dapat lagi natin itong gawin bilang mga bumubuo sa Simbahan. Sa Ebanghelyo, nagpakita kay Santa Maria Magdalena ang Mesiyas at Tagapagligtas na walang iba kundi ang Muling Nabuhay na Nuestro Padre Jesus Nazareno. Ang hapis, dalamhati, at pagtangis ni Santa Maria Magdalena ay Kaniyang pinawi. Nagdulot ng tunay na tuwa, galak, at ligaya ng Muling Nabuhay na Nuestro Padre Jesus Nazareno kay Santa Maria Magdalena na umibig sa Kaniya nang taos-puso. 

Gaya ni Santa Maria Magdalena, ang Diyos ay dapat lagi nating handugan nang taos-pusong pagdakila. Sa pamamagitan nito, pinatutunayan nating pinahahalagahan rin natin Siya ng taos-puso, gaya ng Kaniyang palagiang pagpapahalaga sa atin. 

OPORTUNIDAD MULA SA ATING DINARAKILA

19 Hulyo 2026 

Ika-16 na Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Karunungan 12, 13. 16-19/Salmo 85/Roma 8, 26-27/Mateo 13, 24-43 (o kaya: 13, 24-30) 

Larawan: Domenico Fetti - Thyssen-Bornemisza Museum, Madrid, The Parable of the Weeds (c. 1622). Public Domain.

Hindi na mabilang kung ilang ulit na ipinapaalala sa atin ng Simbahan na ang Diyos ay tunay ngang mahabagin at maawain. Katunayan, ito ang dahilan kung bakit ipinasiya ng Diyos na iligtas ang sangkatauhan sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Tila laging ipinapaalala sa atin ng Simbahan ang aral na ito. Subalit, para sa bawat isa sa atin na bumubuo sa Simbahan, napakahalaga ang aral na ito. Ang aral na ito ay hindi dapat limutin kailanman. Puspos ng habag at awa ang Diyos para sa atin. 

Nakasentro sa habag at awa ng Panginoong Diyos na tunay ngang kahanga-hanga at dakila ang mga Pagbasa. Sa Unang Pagbasa, inilarawan kung paano ipinapamalas ng Panginoong Diyos ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa sa lahat ng tao. Ang lahat ng tao ay Kaniyang binibigyan ng pagkakataong magsisi at magbalik-loob sa Kaniya. Ito rin ang aral na isinalungguhit sa Salmong Tugunan. Hindi ipagkakait ng Panginoong Diyos ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa sa mga taos-pusong magsisisi sa kasalanan at magbabalik-loob sa Kaniya. Buong linaw namang ipinahayag ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa na lagi tayong tinutulungan ng Espiritu Santo sa ating mga kahinaan (Roma 8, 26). Patunay lamang ito na hindi tayo pinababayaan ng Diyos. Sa Ebanghelyo, inilarawan ng Poong Jesus Nazareno ang pag-ibig, kagandahang-loob, habag at awa ng Diyos na tunay nga namang kahanga-hanga at dakila sa pamamagitan ng talinghaga tungkol sa mga damo sa triguhan. Laging handa ang Diyos na ipakita ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa sa mga magsisisi at tatalikod sa kasalanan at magbabalik-loob sa Kaniya nang taos-puso. 

Ang Diyos ay puspos ng dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Ito ang dahilan kung bakit Niya tayo tinubos sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno nang sumapit ang takdang panahon. Nais Niyang magkaroon ng pagkakataong magtika at magbalik-loob sa Kaniya nang taos-puso ang lahat ng tao. Hindi Niya ipagkakait ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa sa mga magbabalik-loob sa Kaniya nang taos-puso. 

PINAHAHALAGAHAN TAYO NG ATING DINARAKILA

17 Hulyo 2026 

Biyernes ng Ika-15 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Isaias 38, 1-6. 21-22. 7-8/Isaias 38/Mateo 12, 1-8 

Larawan: Anonymous, Man of Sorrows (c. Between 1500 and 1510). Cultural Heritage Agency of the Netherlands Art Collection. Public Domain. 

Ang pagiging mapagkalinga ng Panginoong Diyos ay muling binibigyan ng pansin at pinagninilayan nang buong kataimtiman ng Simbahan sa araw na ito. Isa itong aral na hindi dapat limutin kailanman. Lagi tayong kinakalinga ng Diyos. Sa pamamagitan ng Kaniyang palagiang pagkalinga sa atin, lagi Niyang ipinapamalas sa atin ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Mahalaga tayo sa Kaniya. Hindi Niya tayo pababayaan kailanman.

Nakasentro sa palagiang pagkalinga ng Diyos ang mga Pagbasa. Sa Unang Pagbasa, ang pangako ng Panginoong Diyos kay Haring Ezequias ay ibinahagi ni Propeta Isaias. Bilang tugon kay Haring Ezequias na dumalangin sa Kaniya nang buong kataimtiman, ipinangako ng Diyos na pahahabain Niya ang buhay ng hari at ipagsasanggalang ang Juda mula sa mga taga-Asiria. Inihayag nang buong linaw sa Salmong Tugunan ang dahilan kung bakit ito ang naging pasiya ng Diyos. Ang tanging dahilan ay walang iba kundi ang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos. Nakasentro rin sa nasabing katotohanan ang mga salitang binigkas ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo. Laging kinakalinga ng Diyos ang lahat ng tao dahil sa Kaniyang pag-ibig, habag, at awa na tunay ngang dakila at kahanga-hanga. Sa pamamagitan nito, buong linaw na ipinapahayag ng Diyos na lagi Niyang pinahahalagahan ang lahat ng tao. 

Tayong lahat ay lubos na pinahahalagahan ng Diyos. Lagi Niya itong pinatutunayan sa pamamagitan ng Kaniyang palagiang pagkalinga sa atin. 

DAKILAIN SIYA SA PAMAMAGITAN NG MGA SALITA AT GAWA

16 Hulyo 2026 

Paggunita sa Mahal na Birheng Maria ng Bundok del Carmen 

Zacarias 2, 14-17/Lucas 1/Mateo 12, 46-50 

Larawan: Giuseppe Calì (1846–1930), Our Lady of Mount Carmel (c.1879). Parish Church of St. Cajetan of Thiene. Public Domain.

Ang magpapatunay na taos-puso ang ating pagdakila sa Panginoon ay ang ating mga salita at gawa. Sa aral na ito nakatuon ang pagdiriwang ng Simbahan sa araw na ito. Hindi nasusukat sa mga salita lamang ang pagiging taos-puso ng ating pag-aalay ng pagdakila sa Kaniyang Ngalan. Bagkus, ang pagiging taos-puso ng ating pagdakila sa Kaniya ay nasusukat rin sa pamamagitan ng ating mga gawa. Mapapatunayan nating taos-puso ang ating pagdakila sa Diyos sa pamamagitan ng mga salita at gawa. 

Sa Ebanghelyo, inihayag ng Panginoong Jesus Nazareno na ang mga sumusunod sa kalooban ng Diyos ay bahagi ng Kaniyang pamilya. Para sa kanila, mas mahalaga ang higit na ikadarakila ng Diyos. Katunayan, ito ang pinakamahalaga para sa kanila. Lagi nilang pinagsisikapang mamuhay ayon sa mga utos, atas, at loobin ng Diyos nang sa gayon ay lalo pa nilang mabigyan ng higit na ikadarakila ang Kaniyang Ngalang Banal. Gaya ng buong linaw na nasasaad sa Salmong Tugunan na hango sa Magnificat, ang papuring awitin ng Mahal na Birheng Maria, pinupuri at dinarakila nila ang Diyos nang taos-puso bilang tugon sa mga kahanga-hangang bagay na Kaniyang ginawa upang ipamalas ang Kaniyang kadakilaan. Ang maluwalhating tagumpay ng Diyos laban sa diyus-diyusang si Baal sa Bundok del Carmen na kilala rin nating lahat sa tawag na Bundok ng Carmelo ay isang halimbawa nito (1 Hari 18, 38-39). Maaari ring idagdag ang Kaniyang pangako sa Unang Pagbasa. Darating Siya sa panahong itinakda Niya upang makapiling ang Kaniyang bayan. 

Kasama ang Mahal na Inang si Maria, ang Birhen ng Bundok del Carmen, buong galak nating handugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ipagmalaki natin sa lahat na tunay ngang dakila ang Diyos. Lagi nating dapat isalamin sa kapwa-tao ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan. 

NAIS TAYONG PABANALIN NG ATING DINARAKILA

12 Hulyo 2026 

Ika-15 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Isaias 55, 10-11/Salmo 64/Roma 8, 18-23/Mateo 13, 1-23 (o kaya: 13, 1-9) 

Larawan: Marten van Valckenborch (1535–1612), Parable of the Sower (September) (c. Between 1580 and 1590). Kunsthistorisches Museum. Public Domain.

Isa sa mga masisikat na talinghaga ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na walang iba kundi ang talinghaga tungkol sa isang magsasakang naghasik ng binhi ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Dahil hindi na mabilang kung ilang ulit na nating binasa o pinakinggan ang nasabing talinghaga, tiyak na memoryado na ng marami sa atin ang nasabing talinghaga. 

Sa tuwing ang talinghaga tungkol sa magsasakang naghasik ng binhi ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo, ang pagninilay ay madalas na nakasentro sa mga uri ng lupa. Madalas na itinatanong kung saan ang ating mga sarili ay ating ibinibilang sa apat na pinaglaglagan ng binhi noong lumabas ang magsasaka sa nasabing talinghaga. Ang tabi ng daan, ang kabatuhan, ang dawagan, at ang mabuting lupa ay sumasagisag sa bawat isa sa atin. Kaya naman, ito ang madalas na pagnilayan ng marami. 

Magandang pagtuunan ng pansin ang prespektibo ng manghahasik. Alam naman ng bawat isa sa atin na ang Diyos ay ang manghahasik at ang Kaniyang Salita naman ay isinasagisag ng binhing inihasik. Nababatid naman Niya na sa mabuting lupa lamang tutubo at mamumunga ang Kaniyang Salita. Sa mga nakikinig ng Kaniyang Salita at nakauunawa nito lamang mamumunga ito. Bakit naman pinahintulutan ng Diyos na  sa tabi ng daan, sa kabatuhan, o sa dawagan malaglag ang Kaniyang Salita? Hindi ba dapat sa mga isinasagisag ng mabuting lupa sa talinghaga lamang Niya inihasik ang Kaniyang Salita?

Ang sagot ay matatagpuan sa Unang Pagbasa. Nakasentro sa dakilang pag-ibig, awa, habag, kagandahang-loob, at biyaya ng Diyos ang pahayag sa Unang Pagbasa. Dahil sa dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa ng Panginoong Diyos, natutupad ang Kaniyang mga naisin at loobin. Binibigyan Niya tayo ng pagkakataong tanggapin ang Kaniyang Salita nang taos-puso. Hindi Niya ipinagdadamot sa atin ang pagkakataong pabanalin tayo ng Kaniyang Salita. Ito ang Kaniyang kalooban. 

Kung hindi dahil sa pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa ng Diyos, hindi isusulat ni Apostol San Pablo ang mga salita sa Ikalawang Pagbasa. Nangaral tungkol sa pagiging tapat sa Diyos hanggang sa huli, sa kabila ng mga matitinding pagsubok, tukso, hirap, at pag-uusig sa buhay, si Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa dahil hindi ipinagkait ng Diyos ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa na tunay ngang dakila at kahanga-hanga. 

Hindi ipinagkakait ng Panginoong Diyos sa bawat isa sa atin ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa. Kaya naman, bilang tugon, dapat nating buksan ang ating mga puso at sarili sa Kaniya upang tayong lahat ay Kaniyang gawing banal. Sa pamamagitan nito, dinarakila natin Siya nang taos-puso. 

IPAGMALAKI AT DAKILAIN SIYA

10 Hulyo 2026 

Biyernes ng Ika-14 na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Oseas 14, 2-10/Salmo 50/Mateo 10, 16-23 

Larawan: Anonymous Genoese painter, active in the second half of the 17th-century. Christ at the Column (c. From 1650 until 1700). Museu Nacional de Belas Artes. Public Domain. 

"Pupurihin ko kailanman ang dakila Mong Pangalan" (Salmo 50, 17b). Ang pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito ay nakatuon sa mga salitang ito mula sa Salmong Tugunan. Muling ipinapaalala sa atin ng Simbahan kung sino nga ba ang dapat nating dakilain nang taos-puso. Wala tayong ibang dapat dakilain kundi ang Diyos. Isa itong aral na hindi natin dapat limutin kailanman.

Sa Unang Pagbasa, inihayag ng Diyos ang Kaniyang taos-pusong pasiyang patawarin ang Kaniyang bayan. Lagi Siyang handang patawarin ang Kaniyang bayan. Hindi Niya ipagkakait ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa na tunay ngang dakila sa mga magtitika at magbabalik-loob sa Kaniya nang taos-puso. Isang halimbawa nito ay ang bayang Israel na paulit-ulit na nagkasala laban sa Kaniya. Sa Ebanghelyo, ipinangako ng Poong Jesus Nazareno sa mga apostol na mayroon silang makakasama sa mga panahong makakaranas sila ng mga tukso, pagsubok, hirap, at pag-uusig. Hindi sila tatanggapin ng marami dahil sa pagsaksi nila sa Kaniya. Subalit, tutulungan sila ng Espiritu Santo. Hindi sila mag-iisa sa mga sandaling yaon. 

Ang Diyos ay lagi nating dapat handugan ng taos-pusong pagdakila. Lagi Niya tayo sinasamahan bilang patunay ng Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, awa, habag, at biyaya. Bilang tugon, dapat natin Siyang dakilain nang taos-puso. 

PAANYAYA NG ATING DINARAKILA

5 Hulyo 2026 

Ika-14 na Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Zacarias 9, 9-10/Salmo 144/Roma 8, 9. 11-13/Mateo 11, 25-30 

Larawan: Christus Consolator (Unknown date) by Carl Heinrich Bloch (1834-1890). Brigham Young University Museum of Art. Public Domain.

Nakakaranas ng pagod ang bawat isa sa atin bilang tao. Kaya naman, mahalaga para sa atin ang pahinga. Mayroong mga pagkakataong ang ating lakas ay nauubos. Hindi tayo malakas sa lahat ng pagkakataon. Isa ito sa ating mga limitasyon bilang tao. Sa pamamagitan ng pagkakaroon ng sapat na pahinga, bumabalik ang ating lakas. 

Ipinapaalala sa atin ng mga Pagbasa kung saan tayo makasusumpong ng tunay na kapahingahan at kaginhawaan sa mga pagkakataong nakakaranas tayo ng matinding pagod. Sa Ebanghelyo, inaanyayahan ng Nuestro Padre Jesus Nazareno ang lahat ng mga napapagal at nabibigatan sa kanilang mga pasanin sa buhay sa lupa na lumapit sa Kaniya. Buong linaw Niyang inihayag sa pamamagitan ng nasabing paanyaya na tunay nga Siyang maawain, mahabagin, at mapagkalinga. Kahit na ipinakilala Siya sa Unang Pagbasa bilang maluwalhating Hari, hindi Niya inilalayo ang Kaniyang sarili sa bawat isa sa atin. Hindi tayo itinutulak palayo kundi nilalapitan at kinakalinga. Dagdag ni Apostol San Pablo sa kaniyang pangaral na inilahad sa Ikalawang Pagbasa, tayong lahat ay dinudulutan rin Niya ng bagong buhay bilang Kaniyang kawan. 

Sa mga pagkakataong nakakaranas tayo ng matinding pagod sa buhay, lapitan natin ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Huwag tayong mahiyang lumapit sa Kaniya. Sa piling ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, makakaranas tayo ng tunay na pahinga. 

ANG NARARAPAT NA TUGON

3 Hulyo 2026 

Kapistahan ni Apostol Santo Tomas 

Efeso 2, 19-22/Salmo 116/Juan 20, 24-29 

Larawan: Diego Velázquez (1599–1660), Santo Tomas (c. Unknown Date). Musée des Beaux-Arts d'Orléans. Public Domain.

"Panginoon ko at Diyos ko!" (Juan 20, 28). Sa mga salitang ito na buong pananalig na binigkas ni Apostol Santo Tomas noong ang Muling Nabuhay na Nuestro Padre Jesus Nazareno ay nagpakita muli sa mga alagad, na kasama siya, sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo nakasentro ang pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito. Tiyak na hindi na natin mabilang kung ilang ulit na tayong inaanyayahan ng Simbahan na ituon ang ating mga pansin sa tunay na pagkakilanlan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Isa lamang ang ibig sabihin noon - ang katotohanang ito ay hindi natin dapat limutin kahit kailan. Ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay tunay na Diyos na dapat laging handugan ng taos-pusong pagdakila. 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ni Apostol San Pablo na dapat dakilain ng lahat ng tao sa daigdig ang Diyos. Hindi lamang para sa isang pangkat, lipi, bayan, grupo, angkan, at bansa ang utos at paanyaya na maghandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos. Ang lahat ng tao sa daigdig ay inaanyayahang ihandog ang nararapat sa Diyos na walang iba kundi ang taos-pusong pagdakila sa Kaniyang Ngalan, gaya ng inihayag ng mang-aawit sa Salmong Tugunan (Salmo 116, 1). Bilang mga bumubuo sa Simbahang tatag mismo ng Poong Jesus Nazareno, ito ang lagi nating dapat gawin. 

Dapat nating ilaan ang bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos. Nararapat lamang itong gawin bilang tugon sa Diyos na laging nagpapamalas ng Kaniyang kadakilaan. 

HINDI PABAYA ANG ATING DINARAKILA

29 Hunyo 2026 

Dakilang Kapistahan nina Apostol San Pedro at San Pablo 

[Pagmimisa sa Araw] 

Mga Gawa 12, 1-11/Salmo 33/2 Timoteo 4, 6-8. 17-18/Mateo 16, 13-19 

Larawan: Pablo Rabiella (-1719). San Pedro y San Pablo (c. 18th century). Public Domain. 

Nakasentro sa pangakong binitiwan ng Poong Jesus Nazareno kay Apostol San Pedro sa salaysay ng Kaniyang paghirang sa nasabing apostol bilang unang Santo Papa ng tunay na Simbahang Kaniyang tatag na itinampok at inilahad sa Mabuting Balita ang pagdiriwang ng Dakilang Kapistahan nina Apostol San Pedro at San Pablo. Hindi Niya iiwanan at pababayaan ang tunay na Simbahang itinatag Niya. Ang Simbahang Siya mismo ang nagtatag ay lubos Niyang pinahahalagahan. Dahil dito, ang Simbahan ay walang sawa Niyang aalagaan, kakalingain, at sasamahan. Isa itong pangako mula sa bukal ng lahat ng kadakilaan sa dakilang apostol na hinirang at itinalaga Niya bilang unang Santo Papa ng tunay na Simbahang Kaniyang itinatag. 

Ang Unang Pagbasa at Ikalawang Pagbasa ay nakasentro sa pangakong binitiwan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno sa unang Santo Papa ng Simbahan na si Apostol San Pedro. Sa Unang Pagbasa, ang unang Santo Papa ng Simbahan na si Apostol San Pedro, ang bato, ay nakatakas mula sa bilangguan sa tulong ng isang anghel na nagmula sa langit. Isa itong dakilang patunay na hindi pinababayaan ng Poong Jesus Nazareno ang Simbahan. Nagpatotoo naman si Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa tungkol sa pagtulong ng Diyos sa kaniya. Hindi siya pinabayaan ng Panginoon kailanman.

Paulit-ulit na pinatunayan ng Poong Jesus Nazareno na pinahahalagahan Niya nang lubos ang tunay na Simbahang Siya mismo ang nagtatag. Hindi Niya pinabayaan ang Simbahan kailanman. Bagkus, walang sawa Niyang inaruga, kinalinga, sinamahan, at ipinagsanggalang ang Kaniyang Simbahan. Bilang tugon, ang Poong Jesus Nazareno ay dapat palagi nating handugan ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ito ay dahil tayong lahat ang bumubuo sa Kaniyang Simbahan.

BUHAY NA INILAAN SA PAGHAHANDOG NG TAOS-PUSONG PAGDAKILA SA DIYOS

28 Hunyo 2026 

Dakilang Kapistahan nina Apostol San Pedro at San Pablo 

[Pagmimisa sa Bisperas] 

Mga Gawa 3, 1-10/Salmo 18/Galacia 1, 11-20/Juan 21, 15-19 

Larawan: Giovanni Lanfranco (1582–1647), Separazione di san Pietro e di san Paolo (c. 17th century). Louvre Museum. Public Domain. 

Ang sentro ng taimtim na pagninilay ng Simbahan sa araw na ito ay ang matatag at dalisay na katapatan nina Apostol San Pedro at San Pablo sa Diyos. Sa kabila ng mga hirap, pagsubok, tukso, at panganib, ipinasiya nina Apostol San Pedro at San Pablo na manatiling tapat sa Diyos. Kahit na hindi sila tinanggap at inusig dahil sumasaksi sila sa Nazarenong si Kristo Hesus, ang nagkatawang-taong Salita ng Diyos, ipinasiya pa rin nilang handugan Siya ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng pagsaksi sa Kaniya na humirang at nagtalaga sa kanila bilang mga apostol at misyonero. 

Sa Unang Pagbasa, kumilos ang Mahal na Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng dalawa sa Kaniyang mga apostol na sina Apostol San Pedro na Kaniyang hinirang at itinalaga bilang unang Santo Papa ng Simbahan at ang minamahal na alagad na si Apostol San Juan. Isang lalaking ipinanganak na lumpo ay nagsimulang lumakad dahil lamang sa Kaniya na kumilos sa pamamagitan ng dalawa sa mga apostol na hinirang Niya bilang Kaniyang mga instrumento. Nakatuon sa paghirang ng Diyos sa Kaniyang mga lingkod na tapat ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Ang kanilang misyon at tungkulin ay sumaksi sa Kaniya upang makilala Siya ng lahat ng tao bilang tunay na Diyos na dapat dakilain. Isang utos ang ibinigay ng Nuestro Padre Jesus Nazareno kay Apostol San Pedro na hinirang at itinalaga Niya upang maging unang Santo Papa ng Kaniyang Simbahan sa Ebanghelyo - ilaan ang bawat sandali at oras sa pag-aalaga sa Kaniyang kawan. 

Nanatiling tapat sa Panginoong Jesus Nazareno sina Apostol San Pedro at San Pablo, sa kabila ng mga matitinding panganib, hirap, pagsubok, tukso, at pag-uusig. Buong katatagang inihayag ng dalawang apostol na ito ang kanilang katapatan sa Kaniya sa pamamagitan ng pagtupad sa misyong Kaniyang bigay sa kanila, kahit na sarili nilang buhay ang naging kapalit nito. Sa pamamagitan, ang Panginoong Jesus Nazareno ay hinandugan nila ng taos-pusong pagdakila. 

Gaya nina Apostol San Pedro at San Pablo, huwag tayong matakot ilaan ang bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig sa pagsaksi sa Poong Jesus Nazareno. Ang Poong Jesus Nazareno ay dinarakila ng mga sumasaksi sa Kaniya sa pamamagitan ng mga salita at gawa sa bawat sandali ng kanilang buhay. 

TAOS-PUSONG PAGDAKILA SA TUNAY NA NAGMAMAHAL

28 Hunyo 2026 

Ika-13 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

2 Hari 4, 8-11.14-16a/Salmo 88/Roma 6, 3-4. 8-11/Mateo 10, 37-42 

Larawan: Kreuztragung, Öl auf Leinwand (c. 16th century). Dorotheum. Public Domain.

"Pag-ibig Mong walang maliw ay lagi kong sasambitin" (Salmo 88, 2a). Ang taimtim na pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito ay nakasentro sa mga salitang ito na binigkas ng mang-aawit sa Salmong Tugunan. Ipinapaalala sa atin ng Simbahan kung ano ang nararapat na tugon sa Diyos na puspos ng dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Bilang tugon, lagi nating dapat dakilain Siya nang taos-puso. 

Sa Unang Pagbasa, tinanggap at pinatuloy ng isang mayamang babae at ng kaniyang asawa si Propeta Eliseo. Bilang tugon, biniyayaan ng isang anak ang mag-asawa. Ang Diyos ay dinakila ng nasabing mag-asawa sa pamamagitan ng kanilang taos-pusong pasiyang tanggapin at patuluyin sa kanilang tahanan si Propeta Eliseo. Nalugod nang lubos ang Diyos sa nasabing mag-asawa. Sa Ikalawang Pagbasa, nangaral tungkol sa biyaya ng bagong buhay na bunga ng dakilang pag-ibig ng Diyos ang dakilang apostol na si Apostol San Pablo. Ipinasiya ng Diyos na ipagkaloob sa atin ang biyayang ito nsa pamamagitan ng Panginoong Jesus Nazareno bilang patunay ng kahanga-hangang kadakilaan ng Kaniyang pag-ibig. Sa Ebanghelyo, ang Panginoong Jesus Nazareno ay nangaral tungkol sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos. Ang Diyos ay dapat dakilain nang taos-puso sa pamamagitan ng mga salita at gawa. Kaya naman, buong linaw na ipinahayag ng Panginoong Jesus Nazareno na ang sarili ay kailangang limutin, ang sariling krus ay dapat pasanin, at sumunod sa Kaniya ang lahat ng mga may planong sumunod sa Kaniya. Dinarakila nila ang Diyos sa pamamagitan nito. 

Bilang tugon sa tunay na umiibig sa atin na walang iba kundi ang Panginoon, dapat natin Siyang handugan ng taos-pusong pagdakila. Dapat natin Siyang ipagmalaki at ipakilala sa tanan sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig. Magagawa natin ito sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. 

DAKILAIN ANG LAGING HANDANG SUMAKLOLO

27 Hunyo 2026 

Kapistahan ng Mahal na Ina ng Laging Saklolo 

Isaias 7, 10-17/Salmo 71/Pahayag 12, 1-6. 10/Juan 19, 25-27 

Walang maliw ang katapatan ng Panginoong Diyos. Ito ang aral na pinagtutuunan ng pansin at pinagninilayan ng Simbahan sa pagdiriwang ng Kapistahan ng Mahal na Ina ng Laging Saklolo. Laging handang sumaklolo ang Panginoong Diyos. Hindi Niya tayo dededmahin o pababayaan. Mula sa Kaniyang maringal na trono sa langit, ang ating mga panalangin at pagsamo ay Kaniyang naririnig. Tutugunan ng Panginoong Diyos ang ating mga panalangin at samo. Para sa ating ikabubuti ang Kaniyang mga tugon. 

Sa Unang Pagbasa, ang Diyos ay nagbitiw ng isang pangako. Ipinangako ng Diyos na darating Siya bilang isang munting sanggol na lalaki na isisilang ng isang dalaga. Ang pangakong ito ay hindi Niya binaon sa limot kailanman. Bagkus, ang pangakong ito ay tinupad Niya noong sumapit ang panahong itinakda Niya. Pinatunayan ng Diyos ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan sa pamamagitan ng pagtupad sa pangakong binitiwan Niya sa Unang Pagbasa. Inilahad sa Ebanghelyo ang isang maikling bahagi ng mahabang salaysay ng katuparan ng pangakong inilahad sa Unang Pagbasa. Ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na ipinanganak ng Mahal na Birheng Maria na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno na nakapako sa Krus na Banal ay ang katuparan ng pangakong binitiwan ng Diyos sa Lumang Tipan. Gaya ng buong linaw na isinalungguhit sa mga pangitain ni Apostol San Juan sa Ikalawang Pagbasa, hindi ikinubli ng Diyos ang Kaniyang kadakilaan. Bagkus, ito ay ipinamalas Niya upang makilala Siya ng lahat. Ginawa Niya ito sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. 

Ipinapaalala sa atin ng Mahal na Ina ng Laging Saklolo na laging handang tumulong at sumaklolo ang Diyos. Hindi Niya tayo pababayaan kailanman. Kaya naman, bilang tugon sa palagiang pagtulong at pagsaklolo ng Diyos, dapat nating ilaan ang bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay dito sa lupa sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniyang Ngalan. 

LAGING ALALAHANIN ANG HABAG AT AWA NG ATING DINARAKILA

26 Hunyo 2026 

Biyernes ng Ika-12 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

2 Hari 25, 1-12/Salmo 136/Mateo 8, 1-4 

"Kung Ika'y aking lilimutin, wala na 'kong aawitin" (Salmo 136, 6a). Nakatuon sa mga salitang ito mula sa Salmong Tugunan ang pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito. Ipinapaalala sa atin ng Simbahan na hindi dapat ibaon sa limot ang lahat ng mga ginawa ng Diyos para sa atin. Dahil sa lahat ng mga ginawa ng Diyos para sa atin, lagi nating dapat handugan Siya ng taos-pusong pagdakila. 

Ang salaysay ng pagsakop ng mga hukbo ng Babilonia sa Herusalem ay itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa. Sa pamumuno ni Haring Nabucodonosor, sinakop ng mga hukbo ng Babilonia ang Herusalem. Nagsimula ang pagkakatapon ng mga Israelita sa Babilonia sa pamamagitan ng pagsakop sa Herusalem. Masakit man para sa Diyos na masilayan mula sa langit ang pagkakatapon ng mga Israelita sa Babilonia, niloob pa rin Niyang mangyari iyon sapagkat kinailangang parusahan ang mga Israelita na hindi tumigil sa paglabag at pagsuway sa Kaniyang mga utos. Sa Ebanghelyo, ipinakita ng Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang habag at awa sa isang ketongin. Niloob Niyang gumaling ang ketongin. Hindi Niya ipinagkait ang Kaniyang habag at awa sa nasabing lalaki. Dahil sa habag at awa ng Poong Jesus Nazareno, nawala ang ketong ng lalaki. 

Tunay ngang mahabagin at maawain ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Hindi Niya ipinagkakait ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay nga namang dakila sa mga humingi nito nang may tapat at dalisay na kababaang-loob at pananalig sa Kaniya. Dinarakila Siya ng Kaniyang mga kinahabagan at kinaawaan. 

TAOS-PUSONG PAGDAKILA ANG HANDOG NG TAGAPAGHANDA NG DARAANAN NG PANGINOON

24 Hunyo 2026 

Dakilang Kapistahan ng Pagsilang ni San Juan Bautista 

Isaias 49, 1-6/Salmo 138/Mga Gawa 13, 22-26/Lucas 1, 57-66. 80 

Larawan: After Bartolomé Esteban Murillo (1617–1682), The Infant John the Baptist with Lamb (c. Between 1700 and 1799). National Trust via Art UK. Public Domain. 

"Ihanda ninyo ang daraanan ng Panginoon" (Mateo 3, 3). Matatagpuan sa isa sa mga propesiya tungkol sa pagdating ng Panginoong Diyos bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos sa aklat ni Propeta Isaias ang mga salitang ito na ang tanging layunin ay dulutan ng aliw at pag-asa ang bayang Israel (Isaias 40, 3). Darating ang Panginoong nagpasiyang magdulot ng tunay na kaligtasan at pag-asa sa bayang Kaniyang hirang bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Subalit, bago dumating ang Panginoon upang tuparin ang pangakong ito, isusugo Niya ang hinirang at itinalaga Niya bilang tagapaghanda ng Kaniyang daraanan. Ang mga salitang ito tungkol sa tinig ng isang sumisigaw sa ilang ay tumutukoy kay San Juan Bautista. Paulit-ulit na binigkas ni San Juan Bautista ang mga nasabing salita sa kaniyang mga pangaral upang ipakilala ang kaniyang sarili sa mga tumungo sa kaniya sa Ilog Jordan upang magpabinyag. 

Nakasentro sa mga salitang ito tungkol sa misyon ng tagapaghanda ng daraanan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno ang maringal na selebrasyon o pagdiriwang ng Dakilang Kapistahan ng Pagsilang ni San Juan Bautista sa Simbahan ng Quiapo. Tiyak na nakakalimutan ng marami na ang titular na patron ng makasaysayang Simbahan ng Quiapo ay si San Juan Bautista na hinirang at itinalaga bilang tagapaghanda ng daraanan ng Panginoon. Marahil, ito ay dahil ang unang pumapasok sa isipan ng karamihan ay ang Poong Jesus Nazareno na pasan-pasan ang Krus na Banal kapag Quiapo ang pinag-uusapan. Mahalaga rin ang maringal na pagdiriwang ng Dakilang Kapistahan ng Pagsilang ni San Juan na buong ringal na ipinagdiriwang ng Inang Simbahan taun-taon tuwing sasapit ang ika-24 ng buwan ng Hunyo para sa Simbahan ng Quiapo sapagkat ang titular ng Simbahan ng Quiapo ay walang iba kundi si San Juan Bautista. 

Ang tema ng pagdiriwang ng Dakilang Kapistahan ng Pagsilang ni San Juan Bautista sa Simbahan ng Quiapo para sa kasalukuyang taon at ang tema ng pagdiriwang ng Pambansang Kapistahan ni Jesus Nazareno noong nakaraang ika-9 ng Enero. Noong ipinagdiriwang nang buong ringal ang Kapistahan ng Nuestro Padre Jesus Nazareno, hindi lamang sa Simbahan ng Quiapo kundi sa buong Pilipinas, limang buwan na ang nakakaraan, ang temang pinagnilayan ay hango mula sa mga salitang binigkas ni San Juan Bautista bilang tugon sa balita tungkol sa pagdami ng mga taong sumusunod sa kaniyang kamag-anak na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno: "Dapat Siyang tumaas at ako nama'y bumaba" (Juan 3, 30). Palagi itong ginawa ni San Juan Bautista bilang tagapaghanda ng daraanan bilang tagapaghanda ng daraanan ng Mesiyas at Manunubos na ipinangako na walang iba kundi ang Panginoong Jesus Nazareno. Ang lahat ng mga tao ay kaniyang tinulungan sa paglilinis at pagdalisay ng puso at loobin upang maging marapat silang maghandog ng taos-pusong pagdakila kay Kristo. 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ng Panginoong Diyos na ipamamalas Niya ang kahanga-hanga Niyang kadakilaan sa pamamagitan ng bayang hinirang at itinalaga Niya upang maging Kaniya na walang iba kundi ang Israel. Nakasentro sa palagiang paglingap ng Diyos sa Kaniyang mga lingkod ang mga salita sa Salmong Tugunan. Laging inaaruga, kinukupkop, pinapatnubayan, ginagabayan at ipinagsasanggalang ang Kaniyang mga lingkod sapagkat pinili nilang dakilain Siya sa pamamagitan ng kanilang mga salita at gawa. Katunayan, ang Diyos pa nga mismo ang Siyang lumikha sa kanila. Hindi nila binabaon sa limot ang katotohanang ito. Dahil dito, hindi sila tumitigil o humihinto sa pag-aalay ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. Ang pinakadakilang gawa ng Diyos ay ang sentro ng pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Iniligtas Niya ang tanan sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno na Kaniyang Bugtong na Anak. Sa Ebanghelyo, inilahad ang salaysay ng pagsilang ni San Juan Bautista na hinirang at itinalaga upang maging tagapaghanda ng daraanan ng Poong Jesus Nazareno.

Tinuturuan tayo ni San Juan Bautista kung paano maging tunay na deboto. Hindi niya binalak agawin at angkinin ang lahat ng parangal, papuri, at pagdakilang sa Mahal na Poong Jesus Nazareno lamang dapat ilaan. Bagkus, lagi niyang ipinasiyang dakilain at sambahin ang minamahal niyang kamag-anak na walang iba kundi ang Panginoong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Itinuro niya sa lahat kung ano ang dapat gawin. Si Jesus Nazareno ay dapat lagi nilang dakilain sa pamamagitan ng mga salita at gawa. Laging dapat isabuhay ng lahat ang pasiyang ito.

Bilang mga deboto ng Poong Jesus Nazareno, palagi nating dapat handugan Siya ng taos-pusong pagdakila. Anuman ang ating sabihin at gawin, kailangan nating tiyaking mabibigyan natin ng taos-pusong pagdakila ang Ngalan ng Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng mga ito. Tularan natin ang tinig sa ilang na hinirang at itinalaga ng Diyos upang ihanda ang daraanan ng Poong Jesus Nazareno na walang iba kundi ang kamag-anak Niyang minamahal na si San Juan Bautista na hindi nagsawang dakilain Siya sa pamamagitan ng kaniyang misyon.

KABUTIHANG NAGPAPATUNAY NG KANIYANG KAHANGA-HANGANG KADAKILAAN

23 Hunyo 2026 

Dakilang Kapistahan ng Pagsilang ni San Juan Bautista 

[Pagmimisa sa Bisperas] 

Jeremias 1, 4-10/Salmo 70/1 Pedro 1, 8-12/Lucas 1, 5-17 

Larawan: Francesco Solimena (1657–1747), Saint John the Baptist (c. 1730/18th century). Museo del Prado. Public Domain.

"Ang Diyos ay mapagpala." Ito ang ibig sabihin ng pangalang "Juan." Sa kahulugan ng nasabing pangalan nakasentro ang taimtim na pagninilay ng Simbahan. Nahayag sa pamamagitan ng tagapaghanda ng daraanan ng Nuestro Padre Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas, na walang iba kundi si San Juan Bautista ang katotohanang ito. Buong linaw na pinatunayan ng Diyos sa pamamagitan ni San Juan Bautista, ang tagapagpauna ni Kristo, ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan. 

Sa Unang Pagbasa, si Propeta Jeremias ay nagpatotoo tungkol sa pasiya ng Diyos na ipakita sa kaniya ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan. Hinirang at itinalaga ng Diyos si Propeta Jeremias upang ibahagi ang Kaniyang mensahe sa Kaniyang bayang hinirang na walang iba kundi ang Israel. Nakasentro sa pagligtas ng Diyos sa tanan sa pamamagitan ng Panginoong Jesus Nazareno ang pangaral ni Apostol San Pedro, ang unang Santo Papa ng Simbahan, na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa. Ang kabutihan ng Diyos na naghahayag ng Kaniyang kahanga-hangang kadakilaang hindi magmamaliw magpakailanman ay ang aral at mensaheng pinagninilayan nang buong linaw sa salaysay ng kaganapang itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Ipinahayag ng Arkanghel na si San Gabriel kay Zacarias ang magandang balita tungkol sa pagsilang ng tagapaghanda ng daraanan ng ipinangakong Mesiyas na walang iba kundi si San Juan Bautista. Dahil sa kabutihan ng Diyos na nagpapatunay ng Kaniyang kadakilaang tunay ngang kahanga-hanga, ipinagkaloob Niya kina Zacarias at Elisabet si San Juan Bautista, ang tagapagpauna ng Mesiyas, bilang kanilang anak. 

Nakatuon rin sa kabutihan ng Diyos na nagpapatunay ng Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan ang mga salita sa Salmong Tugunan. Ito ang dahilan kung bakit ang mga abang lingkod ng Diyos ay hindi natatakot kailanman. Kusang-loob na ipinamalas ng Diyos sa kanila ang Kaniyang kabutihan. Bilang tugon, ipinasiya nilang ipalaganap at ibahagi sa kapwa ang kanilang natanggap mula sa Diyos. Handa silang mag-alay ng sarili nilang buhay para sa higit na ikadarakila ng Diyos na puspos ng pag-ibig, awa, habag, at kabutihan. 

Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, ang Kaniyang kabutihang hindi magmamaliw kailanman na nagpapatunay ng Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan ay kailangan nating ipalaganap at ibahagi sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa. Sa pamamagitan nito, hinahandugan natin Siya ng taos-pusong pagdakila. 

BINIBIGYAN NIYA NG LAKAS ANG MGA DUMARAKILA SA KANIYA NANG TAOS-PUSO

23 Hunyo 2026 

Martes ng Ika-12 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikasiyam at Huling Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Pagsilang ni San Juan Bautista 

2 Hari 19, 9b-11. 14-21. 31-35a. 36/Salmo 47/Mateo 7, 6. 12-14 

Larawan: Attributed to Alexandro Loarte (–1626), Saint John the Baptist (c. 17th century). Museo del Prado. Public Domain. 

Pinalalakas ng Panginoong Diyos ang mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. Ito ang sentro ng taimtim na pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito. Dahil sa Diyos, mayroong lakas ang mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. Gaya ng inihayag ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan: "Lungsod ng D'yos ay matatag dahil sa bigay N'yang lakas" (Salmo 47, 9d).  

Sa Unang Pagbasa, nagsalita ang Panginoon tungkol sa Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, awa, habag, at malasakit para sa Kaniyang bayan. Ipagtatanggol Niya ang lungsod na Kaniyang hirang. Nangaral ang Poong Jesus Nazareno tungkol sa pagpapahalaga sa mga biyayang dulot sa atin ng Diyos sa Ebanghelyo. Tayong lahat ay pinahahalagahan Niya nang lubos, kahit na hindi tayo karapat-dapat sa Kaniyang dakilang pag-ibig, biyaya, kagandahang-loob, awa, habag, at malasakit dahil tayong lahat ay mga abang makasalanan. Kaya naman, bilang tugon, dapat lagi natin Siyang handugan ng taos-pusong pagdakila. Ito ang magiging patunay na ang Diyos ay atin ring pinahahalagahan nang taos-puso, gaya ng Kaniyang pagpapahalaga sa atin. 

Ang mga dumarakila sa Diyos nang taos-puso ay puspos ng lakas dahil sa Diyos. Sa pamamagitan ng pagpapalakas sa mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso, buong linaw na nahayag ang pagiging mapagkalinga ng Diyos. 

DAKILA ANG KANIYANG HABAG AT AWA

22 Hunyo 2026 

Lunes ng Ika-12 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikawalong Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Pagsilang ni San Juan Bautista 

2 Hari 17, 5-8. 13-15a. 18/Salmo 59/Mateo 7, 1-5 

Larawan: Domenico Ghirlandaio (1448–1494), Preaching of St John the Baptist (detail) (c. Between 1486 and 1490). Tornabuoni Chapel via Web Gallery of Art. Public Domain. 

"Poon, kami ay sagipin, kawaan, at kupkupin" (Salmo 59, 7b). Sa mga salitang ito na binigkas ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan nakasentro ang pagninilay ng Simbahan sa araw na ito. Ang Diyos ay tunay ngang mahabagin at maawain. Hindi ipagkakait ng Diyos ang Kaniyang habag at awa na tunay nga namang dakila sa mga lalapit sa Kaniya upang hingin ito nang buong kababaang-loob. Katunayan, lubos na matutuwa ang Diyos sa lahat ng mga lalapit sa Kaniya nang buong kababaang-loob upang hingin ang Kaniyang dakilang habag at awa. 

Sa Unang Pagbasa, ang Panginoong Diyos ay nasaktan nang lubusan dahil sa paulit-ulit na pagmamatigas at pagkakasala ng mga Israelita. Nais man ipakita ng Diyos sa kanila ang Kaniyang habag at awa sa Israel, hindi Niya ito magawa dahil ipinasiya ng mga Israelita na maglingkod at sumamba sa mga diyus-diyusan. Sa Ebanghelyo, ang Poong Jesus Nazareno ay nangaral tungkol sa halaga ng kababaang-loob. Hindi tayo dapat umastang diyos sa harap ng kapwa-tao. Tao lamang tayo na nangangailangan ng habag at awa mula sa Diyos. Kailangan nating pahintulutan ang Diyos na dalisayin tayo upang maging malinis at kalugud-lugod sa Kaniyang paningin ang bawat isa sa atin. Lagi Siyang handang gawin ito para sa atin. 

Ang habag at awa ng Diyos ay tunay ngang dakila. Lagi Siyang handang ipagkaloob sa atin ang Kaniyang habag at awa na tunay ngang dakila. Lubos Siyang nalulugod sa lahat ng mga lalapit sa Kaniya nang may taos-pusong kababaang-loob at pananalig upang hingin ang Kaniyang dakilang awa at habag. Ito ay dahil dinarakila nila Siya sa pamamagitan nito. 

KINAKALINGA NG DIYOS ANG MGA DUMARAKILA SA KANIYA NANG TAOS-PUSO

21 Hunyo 2026 

Ika-12 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Ikapitong Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Pagsilang ni San Juan Bautista 

Jeremias 20, 10-13/Salmo 68/Roma 5,12-15/Mateo 10, 26-33 

Larawan: Francisco López (1554–1629), San Juan Bautista en oración (Between c. 1552 and c. 1629). Royal Academy of Fine Arts of San Fernando. Public Domain. 

Wika ni Propeta Jeremias sa wakas ng kaniyang pahayag tungkol sa kaniyang misyon bilang propeta na itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa: "Awitan ninyo ang Poon, inyong purihin ang Poon, sapagkat inililigtas Niya ang mga api mula sa kamay ng mga gumagawa ng masama" (Jeremias 20, 13). Sa mga salitang ito nakatuon ang taimtim na pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito. Muling ipinapaalala sa atin na laging pinapatnubayan ng Diyos ang mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. Ang Diyos ay hindi nagpapabaya kailanman. Kaya naman, walang dapat ikapangamba ang mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. 

Nakatuon ang pangaral ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Kaniyang pangaral na inilahad sa Ebanghelyo sa pagsanggalang at pagkalinga ng Diyos sa mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. Hindi Niya sila pababayaan kailanman. Tunay nga Niyang pinahahalagahan ang mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. Kaya naman, ang mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso ay lagi Niyang sasamahan at kakalingain. 

Ipinakilala ni Apostol San Pablo ang Mahal na Poong Jesus Nazareno bilang dakilang patunay ng pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos. Kahit na nalugmok sa kasalanan ang sangkatauhan, hindi Niya sila pinabayaan. Bagkus, Siya mismo ang gumawa ng paraan upang makapaghandog sila ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. Nang sumapit ang panahong Kaniyang itinakda, ipinasiya ng Diyos na pumanaog sa lupa upang iligtas ang sangkatauhan sa pamamagitan ng Kaniyang Bugtong na Anak at Ikalawang Persona ng Banal na Santatlo na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. 

Gaya ng inihayag ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan: "Panginoon, Iyong dinggin, akong Iyong ginigiliw" (Salmo 68, 14k). Hindi Siya pabaya. Bagkus, tunay nga Siyang puspos ng dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Kaya naman, walang dapat ikapangamba ang mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. 

Laging kinakalinga ng Diyos ang mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. Isa itong patunay na tunay nga Niyang pinahahalagahan ang mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. Dahil dito, panatag ang kanilang mga puso at loobin.