TAOS-PUSONG PAGDAKILA ANG HANDOG NG MGA NAGPAPALAGANAP NG KANIYANG PAG-IBIG

11 Hunyo 2026 

Paggunita kay San Bernabe, apostol 

Huling Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Mahal na Puso ni Jesus Nazareno 

1 Hari 18, 41-46/Salmo 64/Mateo 5, 20-26 

Larawan: Corrado Giaquinto (1703–1766), Saint Margaret Mary Alacoque Contemplating the Sacred Heart of Jesus (c. 1765). Private Collection via Web Gallery of Art. Public Domain. 

Nakasentro sa pagpapalaganap ng dakilang pag-ibig ng Diyos ang mga Pagbasa. Sa pamamagitan ng pagpapalaganap ng dakilang pag-ibig ng Diyos, hinahandugan natin Siya ng dalisay at taos-pusong pagdakila. Ang mga nagpapalaganap ng dakilang pag-ibig ng Diyos ay nagpapakilala sa Kaniya sa lahat ng tao. Ipinagmamalaki nila Siya sa lahat ng tao nang buong galak. 

Inilahad ang mga naganap matapos ang tagumpay ng Diyos laban sa diyus-diyusang si Baal sa Bundok ng Carmelo sa salaysay na tampok sa Unang Pagbasa. Ang ulan ay pumatak matapos ang mahabang panahon. Niloob ng Diyos na matapos ang tatlong taon ng tagtuyot at taggutom matapos magbalik-loob sa Kaniya ang mga Israelitang nagkasala laban sa Kaniya sa pamamagitan ng pagsamba sa diyus-diyusang si Baal. Bilang tanda ng Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa, niloob Niyang umulan sa buong lupain. Hindi Niya ipinagkakait sa mga nagbalik-loob sa Kaniya ang dakila Niyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Sa Ebanghelyo, nangaral si Jesus Nazareno tungkol sa pagkakaroon ng dalisay at busilak na puso. Dinarakila ng mga may dalisay at busilak na puso at loobin ang Diyos dahil ipinapalaganap nila ang Kaniyang awa, habag, pag-ibig, at kagandahang-loob na tunay ngang dakila. 

Gaya ng inihayag ng mang-aawit sa Salmong Tugunan: "O Diyos, dapat Kang awitan, sa Sion ay papurihan" (Salmo 64, 2a). Dapat natin itong gawin araw-araw bilang mga Kristiyanong bumubuo sa Kaniyang Simbahang naglalakbay sa lupa. Magagawa natin ito sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa sa pamamagitan ng pagpapalaganap ng Kaniyang dakilang pag-ibig. 

Ang Diyos ay dinarakila ng sinumang nagpapalaganap ng Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Ito ang dapat nating gawin bilang mga bumubuo sa Simbahang itinatag mismo ng Poong Jesus Nazareno. 

ISA LAMANG ANG DIYOS NA DAKILA

10 Hunyo 2026 

Miyerkules ng Ika-10 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikawalong Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Mahal na Puso ni Jesus Nazareno 

1 Hari 18, 20-39/Salmo 15/Mateo 5, 17-19 

Larawan: Domenico Fetti (1589–), The Sacrifice of Elijah Before the Priests of Baal (c. Between 1621 and 1622). Royal Collection. Public Domain. 

Itinampok at inilahad ang mahabang salaysay ng pagtutuos nina Propeta Elias at ng mga propeta ng diyus-diyusang si Baal sa Bundok ng Carmelo sa Unang Pagbasa. Sa kabila ng haba ng salaysay ng nasabing kaganapan sa Lumang Tipan, isa lamang ang aral na isinasalungguhit nito nang buong linaw. Ang Panginoong Diyos lamang ay ang tunay na Diyos. Walang ibang tunay na diyos o bathala kundi ang Panginoon. Tanging Siya lamang ang dapat dakilain at sambahin ng lahat nang taos-puso. 

Marahil ay paulit-ulit na ipinapaalala sa atin ng Simbahan ang aral na ito. Subalit, ang aral na ito ay ang pinakamahalagang aral. Ang aral na ito ay hindi natin dapat limutin kailanman. Walang ibang tunay na diyos o bathala na dapat sambahin at dakilain ng lahat ng tao nang taos-puso kundi ang Panginoon. Kaya naman, laging ipinapaalala sa atin ng Simbahan ang aral na ito nang sa gayon ay hindi natin ito makalimutan. 

Buong linaw na inihayag ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo na naparito Siya sa lupa upang tuparin ang Kautusan. Siya na nagbigay ng Kautusan sa Kaniyang hirang na lingkod na si Moises sa Bundok ng Sinai ay dumating sa lupa upang tuparin ang Kautusang tanging Siya mismo ang nagbigay. Mahahayag sa lahat ng tao sa lupa sa pamamagitan ng Kaniyang pagtupad sa Kautusan ang Kaniyang pagkakilanlan bilang tunay na Diyos. 

Nakasentro sa pagiging matulungin ng Diyos ang mga salita sa Salmong Tugunan. Sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig, ang Diyos ay laging kasama natin. Hindi Niya tayo pababayaan. Kaya naman, mapalad tayo sapagkat ang tunay na Diyos ay hindi pabaya. Lagi Niya tayong sasamahan at tutulungan. 

Walang ibang diyos o bathala maliban sa Panginoong Diyos. Tanging Siya lamang ay ang tunay na Diyos. Lagi natin Siyang sambahin at dakilain nang taos-puso. 

ANG KALOOBAN NG ATING DINARAKILA

9 Hunyo 2026 

Martes ng Ika-10 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikapitong Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Mahal na Puso ni Jesus Nazareno 

1 Hari 17, 7-16/Salmo 4/Mateo 5, 13-16 

Larawan: Abraham van Dijck (1635/1636–1680), The Prophet Elijah with the Widow of Zarephath and her Son (c. Between 1650 and 1672). Statens Museum for Kunst. Public Domain. 

Nakasentro ang mga Pagbasa sa katotohanan tungkol sa kalooban ng Diyos. Walang sinuman sa daigdig ang makapagsasabing mayroon siyang kapangyarihan upang ang anumang kaniyang naisin at loobin ay mapangyarihin. Tanging ang Diyos lamang at wala nang iba pa ang mayroong kapangyarihang upang ang anumang Kaniyang nais, loobin, at hangarin ay mapangyayari. Ito ang aral na nais ipaalala ng Simbahan. 

Sa Unang Pagbasa, ang babaeng balo ay hindi naubusan ng harina. Nakapagluto ang babaeng balo mula sa Sarepta ng tinapay para sa kaniyang sarili, sa kaniyang anak, at kay propeta Elias. Isa lamang ang dahilan kung bakit - niloob ito ng Diyos. Kahit na sa unang tingin ay hindi sapat para sa tatlong tao ang harinang dala ng babaeng balo, niloob ng Diyos na magiging sapat para makapagluto ng tinapay para sa tatlong tao ang nasabing harina. Sa Ebanghelyo, inihayag ng Panginoong Jesus Nazareno na ang Kaniyang mga tagasunod ay ang asin at ilaw ng sanlibutan. Ito ay dahil niloob Niyang mangyari ito. Sa Salmong Tugunan, ang mang-aawit na tampok ay nagsumamo sa Diyos na loobin Niyang pasikatin sa Kaniyang mga lingkod ang Kaniyang liwanag. 

Isa lamang ang nais ipaalala ng Simbahan sa araw na ito. Ang lahat ng mga maganda, mabuti, at banal ay mapangyayari dahil sa kalooban ng Diyos. Patunay lamang ito na tanging Siya lamang ang pinakadakila. Kaya naman, walang sinuman ang dapat mag-ambisyong makipagkumpetensya sa Kaniya. Bagkus, dapat handugan Siya ng taos-pusong pagdakila dahil ito ang nararapat. 

HINDI PABAYA ANG ATING DINARAKILA

8 Hunyo 2026 

Lunes ng Ika-10 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikaanim na Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Mahal na Puso ni Jesus Nazareno 

1 Hari 17, 1-6/Salmo 120/Mateo 5, 1-12 

Larawan: Carl Joseph Begas, De Bergrede (c. 1820). Public Domain.

Ang taimtim na pagninilay ng Inang Simbahan para sa araw na ito ay nakasentro sa pagiging matulungin at mapagpala ng Diyos. Para sa Diyos, hindi dahilan upang hindi tulungan at pagpalain ang bawat isas sa atin Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan. Wala namang dahilan ang Diyos upang tulungan at pagpalain ang bawat isa sa atin dahil mga aba lamang tayo sa Kaniyang paningin, kung tutuusin. Subalit, sa kabila ng Kaniyang kadakilaan, ipinasiya pa rin Niyang tulungan at pagpalain tayo. 

Itinampok at inilahad ang simula ng pangaral ng Poong Jesus Nazareno sa bundok sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo. Naglaan si San Mateo ng tatlong buong kabanta upang ilahad ang mga pangaral ng Poong Jesus Nazareno sa bundok. Sa simula ng Kaniyang mga pangaral sa bundok, ang mga mapalad sa paningin ng Diyos ay buong linaw na inilarawan ng Poong Jesus Nazareno. Buong linaw rin Niyang inilarawan ang natatanging dahilan kung bakit ang mga taong Kaniyang inilarawan ay tunay ngang pinagpapala ng Diyos. Lagi silang tinutulungan ng Diyos. Dahil dito, ang mga taong ito ay mapapalad sa Kaniyang paningin. Mapapalad sila dahil lagi silang tinutulungan ng Diyos. Hindi nila isinasara ang kanilang mga puso at loobin sa Kaniya. 

Sa Unang Pagbasa, si Propeta Elias ay nagbitiw ng isang sumpa kay Haring Acab na tumalikod sa Diyos. Ani Elias, hindi uulan o magkakahamog hanggang sa sumapit ang panahong itinakda (1 Hari 17, 1). Hindi natakot si Propeta Elias kay Haring Acab dahil hindi siya pinababayaan ng Diyos. Lubos na nananalig si Propeta Elias na lagi siyang gagabayan, papatnubayan, tutulungan, at ipagsasanggalang ng Diyos na humirang at nagtalaga sa kaniya bilang propeta. Ang katotohanang ito ay isinalungguhit ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan. 

Buksan natin ang ating mga puso at loobin sa pagtulong ng Diyos. Sa pamamagitan ng pagbubukas ng ating mga sarili sa Kaniya, dinarakila natin Siya nang taos-puso. 

SA BANAL NA EUKARISTIYA, IPINAPAMALAS NG ATING DINARAKILA ANG KANIYANG KABUTIHAN

7 Hunyo 2026 

Dakilang Kapistahan ng Kabanal-Banalang Katawan at Dugo ng Panginoon (A) 

Ikalimang Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Mahal na Puso ni Jesus Nazareno 

Deuteronomio 8, 2-3. 14b-16a/Salmo 147/1 Corinto 10, 16-17/Juan 6, 51-58 

Larawan: Miguel Cabrera (1695–1768), Allegory of the Holy Eucharist (c. 1750). Colección Andrés Blaisten. Public Domain. 

"Purihin mo, Jerusalem, ang Panginoong butihin" (Salmo 147, 12a). Ang mga salitang ito mula sa Salmong Tugunan ay ang sentro ng taimtim na pagninilay ng Simbahang buong galak at ligayang nagbubunyi, dumarakila, nagpupuri, at sumasamba sa Poong Jesus Nazareno na nasa Banal na Eukaristiya. Lagi Siyang dumarating sa piling nating lahat na bumubuo sa Kaniyang Simbahang naglalakbay sa daigdig na ito sa anyo ng tinapay at alak sa Sakramento ng Banal na Eukaristiya. 

Ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay nagpakilala sa mga tao sa Ebanghelyo bilang tunay na pagkain at inuming nagbibigay-buhay. Sa Kaniyang presensya sa Banal na Eukaristiya nakasentro ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Isa lamang itong patunay na tunay ngang mapagpala, mabuti, maawain, mahabagin, at mapagmahal. Kahit na Siya ang pinakadakila sa lahat, ipinasiya pa rin Niyang ibigay sa atin ang buo Niyang sarili bilang pagkain at inuming nagbibigay-buhay. Hindi Niya ipinagdamot sa tanan ang buo Niyang sarili. Gaya ng ginawa ng Diyos sa salaysay sa Unang Pagbasa, ipinamalas at ipinadama Niya sa atin ang Kaniyang pag-ibig, biyaya, kabutihan, habag, at awa na tunay ngang dakila sa pamamagitan ng kusang-loob na pagbigay ng Kaniyang sarili sa Banal na Eukaristiya. 

Bilang tugon sa dakilang pag-ibig, kabutihan, biyaya, habag, at awang ipinamalas sa atin ng Panginoon, ang Nuestro Padre Jesus Nazareno, sa Banal na Eukaristiya, dapat ihandog natin ang nararapat sa Kaniya sa bawat oras at sandali ng ating paglalakbay sa daigdig na pansamantala lamang. Handugan natin Siya ng taos-pusong pagdakila. Lagi natin itong magagawa sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Samabahin, dakilain, at purihin Siya na nasa Banal na Eukaristiya magpakailanman. 

TIYAKING PARA SA HIGIT NA IKADARAKILA NG DIYOS ANG ATING MGA SALITA AT GAWA

6 Hunyo 2026 

Sabado ng Ikasiyam na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikaapat na Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Mahal na Puso ni Jesus Nazareno 

2 Timoteo 4, 1-8/Salmo 70/Marcos 12, 38-44 

Larawan: Bowyer Bible Luke The widow’s mite. Published by Phidev74. Available under Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Unported.

Nakatuon sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos ang mga Pagbasa. Ito ang dapat nating gawin bilang tugon sa Kaniya na nagpasiyang ibigin, kahabagan, at biyayaan tayo. Magagawa natin ito sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ang higit na ikadarakila ng Kaniyang Ngalan ay dapat lagi nating isaisip sa bawat oras at sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig. Binyayaan, kinahabagan, at inibig Niya tayo nang taos-puso sa kabila ng ating pagiging mga makasalanan. Dapat lamang natin Siyang handugan ng taos-pusong pagdakila. 

Sa Ebanghelyo, itinampok ng Poong Jesus Nazareno, ang Diyos na nagkatawang-tao upang iligtas ang tao sa pamamagitan ng Kaniyang Krus at Muling Pagkabuhay, ang babaing balo na naghulog ng dalawang kusing sa Templo. Nakita Niya kung paanong ipinasiya ng nasabing babaing balo na dakilain ang Diyos nang taos-puso sa kabila ng kaniyang karukhaan. Hindi niya ipinagkait sa Diyos ang nararapat, kahit na isa siyang dukha. Kahit na walang matitira sa kaniya, handa niyang ihandog ang lahat sa Diyos para sa lalong ikaradakila ng Kaniyang Kabanal-Banalang Ngalan. 

Ito ang aral na isinalungguhit at ibinahagi ni Apostol San Pablo sa Unang Pagbasa. Sa kabila ng mga hirap, tukso, at pagsubok sa buhay sa lupa, ang Diyos ay dapat pa ring handugan ng taos-pusong pagdakila, gaano man kahirap itong gawin. Nakasentro rin sa aral na ito ang mga salita ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan. Huwag nating limuting dakilain ang Diyos nang taos-puso dahil ito ang nararapat na gawin. 

Lagi nating dapat dakilain ang Diyos sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa sa bawat oras at sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig. Anuman ang ating gawin at bigkasin, dapat nating tiyaking hinahandugan natin ang Diyos ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng mga iyon. 

NAGPAKUMBABA SA KABILA NG KANIYANG KADAKILAAN

5 Hunyo 2026 

Biyernes ng Ikasiyam na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikatlong Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Mahal na Puso ni Jesus Nazareno 

2 Timoteo 3, 10-17/Salmo 118/Marcos 12, 35-37 

Larawan: Corrado Giaquinto (1703–1766), La Santisima Trinidad (c. 1754). Museo del Prado. Public Domain.

Ang ating dinarakila nang taos-puso bilang mga bumubuo sa Kaniyang Simbahan ay mayroong kababaang-loob. Ito ang katotohanang buong kataimtimang tinatalakay at pinagninilayan ng Simbahan sa araw na ito. Nais ng Simbahan na imulat tayong lahat sa kababaang-loob ng Diyos. Bagamat ang kadakilaan ng Diyos ay hindi mahihigitan o mapapantayan man lamang kailanman, ipinasiya pa rin Niyang maging mababang-loob. Kababaang-loob ang ipinasiya Niyang pairalin at ipamalas. 

Nakasentro sa kababaang-loob ng Diyos ang pangaral ng Poong Jesus Nazareno na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno, ang tunay na Diyos ay napabilang sa angkan ni Haring David. Kahit na walang kapantay o katapat ang Diyos, ipinasiya pa rin Niyang maging anak ni Haring David na Kaniyang lingkod sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas. 

Inilarawan nang buong linaw sa Unang Pagbasa at sa Salmong Tugunan kung paano nating maisasabuhay ang ating pasiyang dakilain ang Diyos sa pamamagitan ng mga salita at gawa. Mamuhay nang may kababaang-loob. Ang Diyos ay nalulugod sa mga mababang-loob. Dinarakila Siya nang taos-puso ng mga mababang-loob. 

Kung ang Diyos ay mababang-loob, kailangan rin nating maging mababang-loob. Lagi nating hinahandugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan nito. Ang Diyos ay lubos na nasisiyahan sa taos-pusong pagdakila ng mga mababang-loob. 

PUSPOS NG PAG-IBIG ANG PUSO NG DAKILANG POON

4 Hunyo 2026 

Huwebes ng Ikasiyam na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikalawang Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Mahal na Puso ni Jesus Nazareno 

2 Timoteo 2, 8-15/Salmo 24/Marcos 12, 28b-34 

Larawan: Unknown Painter. Mystical Winepres from Lelów (c. 1647). National Museum in Krakow. Public Domain. 

Ang Diyos ay puspos ng pag-ibig. Ito ang katotohanang pinagtutuunan ng pansin at pinagninilayan ng Simbahan sa araw na ito. Katunayan, nakasentro ang mga Pagbasa sa nasabing katotohanan. Lubos na iniibig ng Diyos ang sangkatauhan. Dahil sa pag-ibig ng Diyos na tunay ngang dakila, tayong lahat ay iniligtas at pinalaya Niya mula sa kasalanan at kamatayan sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

Inilarawan sa mga Pagbasa kung ano ang dapat nating gawin sa pag-ibig ng Diyos na kusang-loob Niyang ipinakita at ipinadama Niya sa atin araw-araw. Ang pangaral ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo ay nakasentro sa pinakamahalagang utos. Buong linaw Niyang ipinaliwanag kung paanong magkaugnay ang taos-pusong pag-ibig para sa Diyos at ang taos-pusong pag-ibig para sa kapwa-tao bilang tugon sa tanong ng isa sa mga eskriba sa Kaniya tungkol sa pinakamahalagang utos. Isang dalanging mula sa puso ang itinampok at inilahad sa Salmong Tugunan. Ang samo at hiling ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan ay matutunan ang mga utos at aral na itinuturo ng Diyos. Sa Unang Pagbasa, ipinaalala ni Apostol San Pablo kay San Timoteo ang halaga ng katapatan sa mga utos at loobin ng Diyos. 

Kung paano tayong inibig ng Mahal na Poong Jesus Nazareno nang taos-puso, dapat rin nating ibigin ang kapwa. Ang Kaniyang dakilang pag-ibig ay dapat nating ibahagi at ipalaganap. Sa pamamagitan ng pagbabahagi at pagpapalaganap ng dakilang pag-ibig ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, dinarakila natin Siya nang taos-puso. 

DAKILAIN SIYA SA BAWAT SANDALI

3 Hunyo 2026 

Miyerkules ng Ikasiyam na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Unang Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Mahal na Puso ni Jesus Nazareno 

2 Timoteo 1, 1-3. 6-12/Salmo 122/Marcos 12, 18-27 

Larawan: Sébastien Bourdon (1616–1671), Moses and the Burning Bush (c. Between 1616 and 1671). Hermitage Museum. Public Domain.

Hindi isa lamang ang buhay. Tiyak na ikagugulat ng marami ang katotohanang ito. Ito ay dahil paulit-ulit na ipinapaalala sa atin na minsan lamang nabubuhay ang tao. Oo, minsan lamang tayo mabubuhay sa daigdig. Subalit, hindi ito nangangahulugang ang buhay natin ay isa lamang. Mayroong buhay sa kabila. Kaya naman, kapag ang isang tao ay pumanaw, sinasabi nating "sumakabilang-buhay" na siya. Lingid man ito sa kaalaman ng marami, ating ipinapahiwatig na mayroong buhay kasunod ng buhay sa daigdig kapag ang terminong "sumakabilang-buhay" ay ginagamit natin. 

Ang katotohanang ito ay buong linaw na isinalungguhit ng Poong Jesus Nazareno sa salaysay na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Ipinaliwanag Niya sa mga Saduseo na mayroong muling pagkabuhay sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo. Sa Kaniyang paliwanag, binanggit ng Poong Jesus Nazareno kung paanong nagpakilala ang Diyos kay Moises noong una Siyang nagpakita sa Kaniyang lingkod na dakila sa Bundok ng Horeb: "Ako ang Diyos ni Abraham, ang Diyos ni Isaac, at ang Diyos ni Jacob" (Ehipto 3, 15; Marcos 12, 26). Hindi sa hukay magtatapos ang lahat. Oo, magtatapos rin ang buhay ng tao sa daigdig at ililibing sa hukay. Subalit, mayroong buhay sa kabila. 

Bilang mga deboto ng Poong Jesus Nazareno na naglalakbay sa daigdig na ito nang pansamantala lamang, ano ang dapat nating gawin? Paghandaan natin ang buhay na walang hanggan sa Kaniyang piling sa langit. Gaya ng inihayag sa Salmong Tugunan, ituon natin ang ating pansin sa Kaniya. Isentro natin ang ating buhay sa Kaniya. Lagi natin Siyang ipagmalaki, gaya ni Apostol San Pablo sa Unang Pagbasa. Isabuhay ang taos-pusong pasiyang ito sa bawat sandali ng ating paglalakbay sa daigdig. Kapag ito ang ipinasiya nating gawin, dinarakila natin Siya nang taos-puso. 

Ilaan natin ang bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig sa paghahanda ng ating mga sarili para sa buhay na walang hanggan. Dakilain natin ang Mahal na Poong Jesus Nazareno na puspos ng dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa para sa tanan, na sinasagisag ng Kaniyang Kamahal-Mahalang Puso, sa bawat oras at sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig. 

ANG BANAL NA SANTATLO AY ANG TUNAY NA DIYOS NA DAPAT DAKILAIN

31 Mayo 2026

Dakilang Kapistahan ng Tatlong Persona sa Isang Diyos (A) 

Exodo 34, 4b-6. 8-9/Daniel 3/2 Corinto 13, 11-13/Juan 3, 16-18 

Larawan: Anonymous, Santísima Trinidad (c. Between 1600 and 1633). Museum of Fine Arts of Córdoba. Public Domain.

Hindi sumasamba sa tatlong magkaibang Diyos ang Simbahan. Isa lamang ang Diyos na taos-pusong sinasampalatayanan at sinasamba ng Simbahan. Sa Kaniya lamang inihahandog at iniuukol ng Simbahan ang taos-pusong pananalig, pananampalataya, papuri, pasasalamat, at pagsamba. Wala nang ibang tunay na bathala o diyos kundi tanging Siya lamang. Ang Simbahan ay laging dumarakila, sumasamba, naglilingkod, umiibig, tumatalima, nananalig, at sumasampalataya sa tunay na Diyos. Palagi itong ginagawa ng Simbahan dahil ito ang nararapat na gawin. 

Ang tunay na Diyos na taos-pusong sinasamba, dinarakila, pinaglilingkuran, iniibig, at sinasampalatayanan ng Simbahan ay mayroong Tatlong Persona. Magkaiba man ang Tatlong Personang ito sa Isa't Isa, ngunit ang Tatlong Personang ito ay iisa lamang sa pagiging Diyos na totoo. Oo, ang tunay na Diyos ay isa lamang. Subalit, ang tunay na Diyos na isa lamang ay mayroong Tatlong Persona. Kaya naman, sa tuwing ginagawa natin ang Tanda ng Krus, lagi nating sinasabi ay "Sa Ngalan ng Ama at ng Anak at ng Espiritu Santo." Hindi natin sinasabi "Sa mga Ngalan..." kundi "Sa Ngalan..." upang ang misteryo ng Tatlong Persona sa Isang Diyos ay isalungguhit nang buong linaw. 

Nakasentro sa dakilang misteryo ng Banal na Santatlo ang mga Pagbasa. Hindi Niya inililihim o ikinukubli ang Kaniyang sarili sa atin. Bagkus, nagpapakilala Siya sa atin sa pamamagitan ng dakilang misteryong ito. Sa Unang Pagbasa, ipinahayag ng Diyos na tunay nga Siyang maawain at mapagmahal noong bumaba Siya taglay ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan sa Bundok ng Sinai. Ang dakilang misteryo ng maawain at mapagmahal na Diyos ay nahayag sa tanan nang buong linaw sa pamamagitan ng Banal na Santatlo - Ama, Anak, at Espiritu Santo. Ito ang dakilang misteryong buong linaw na binigyan ng pansin ni Apostol San Pablo sa kaniyang pangaral sa mga taga-Corinto na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa. Tayong lahat ay naligtas mula sa kasalanan at kamatayan dahil niloob ito ng Banal na Santatlo, ang tunay na Diyos, gaya ng nasasaad sa Ebanghelyo. Kumilos ang Banal na Santatlo upang tubusin tayo dahil ang Banal na Santatlo, ang tunay na Diyos, ay maawain at mapagmahal.

Isinalungguhit sa mga salita sa Salmong Tugunan na hango mula sa papuring awitin ni Azarias (na kilala rin sa tawag na Abednego) kung ano ang nararapat na gawin. Ang Diyos ay dapat lamang handugan ng taos-pusong papuri, pagdakila, pasasalamat, at pagsamba. Nararapat lamang nating gawin ito sa bawat oras at sandali bilang tugon sa lahat ng mga kahanga-hangang bagay na Kaniyang ginawa para sa atin. 

Lagi nawa nating handugan ng taos-pusong pagdakila ang tunay na Diyos na tunay ngang maawain at mapagmahal walang iba kundi ang Banal na Santatlo. Ang bawat isa sa atin ay inibig at kinahabagan ng Banal na Santatlo. Kaya naman, bilang tugon at patunay ng ating taos-pusong pag-ibig para sa Banal na Santatlo, dakilain natin sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa ang Banal na Santatlo. 

HINAHANAP NG ATING DINARAKILA

29 Mayo 2026 

Biyernes ng Ikawalong Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

1 Pedro 4, 7-13/Salmo 95/Marcos 11, 11-26 

Larawan: Benvenuto Tisi (1481–1559), Christ Driving the Money-changers from the Temple (c. Between c. 1540 and c. 1550). National Galleries Scotland via Art UK. Public Domain.

Tatlong kaganapan ang itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Ang unang kaganapang inilahad sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo ay ang pagsumpa ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa isang puno ng igos, bagamat hindi pa panahon ng igos noong mga sandaling yaon. Ang ikalawang kaganapang itinampok sa salaysay sa Ebanghelyo ay ang paglinis ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Templo. Ang pagkatuklas sa patay na puno ng igos ay ang ikatlo at huling kaganapan sa Ebanghelyo. 

Magkaiba man ang mga kaganapang itinampok at inilahad sa Ebanghelyo, isa lamang ang itinuturo ng mga nasabing kaganapan sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo. Sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig, dapat nating ialay sa Poong Jesus Nazareno ang nararapat. Taos-pusong pagdakila ang dapat nating ialay sa Kaniya. Lagi nating dakilain Siya sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ang taos-pusong pasiyang ito ay dapat nating isabuhay. 

Nakasentro sa paghandog ng taos-pusong pagdakila sa Panginoong Jesus Nazareno ang pangaral ng unang Santo Papa ng Simbahan na si Apostol San Pedro sa Unang Pagbasa. Ito rin ang pinagtuunan ng pansin ng mang-aawit sa Salmong Tugunan. Sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa, dapat lagi natin Siyang handugan ng taos-pusong pagdakila bilang tugon sa Kaniyang pasiyang ibigin tayo. 

Ano kaya ang makikita ng Poong Jesus Nazareno kapag tiningnan Niya ang ating mga puso at loobin? Makakita nawa Siya ng mga pusong dumarakila sa Kaniyang Banal na Ngalan nang taos-puso. 

SINO ANG DINARAKILA MO?

28 Mayo 2026 

Kapistahan ng Panginoong Hesukristo, Walang Hanggan at Dakilang Pari (A) 

Genesis 22, 9-18 (o kaya: Hebreo 10, 4-10)/Salmo 39/Mateo 26, 36-42 

Larawan: Francesco Trevisani (1656–1746), The Agony in the Garden of Gethsemane (c. 1740). Kelvingrove Art Gallery and Museum via 1000 Museums. Public Domain.

Napapanahon ang tanong ng Simbahan para sa atin sa araw na ito. Sino nga ba ang ating dinarakila nang taos-puso? Ang tanong na ito na tunay ngang napapanahon ay kailangan nating isaalang-alang habang pinagninilayan natin ang walang hanggan at dakilang pagkapari ng Panginoong Hesukristo, ang Nazareno. 

"Handa Akong naririto upang sundin ang loob Mo" (Salmo 39, 8a at 9a). Nakatuon sa mga salitang ito mula sa Salmong Tugunan ang mga Pagbasa. Isinasalungguhit nang buong linaw sa mga salitang ito ang pagiging masunurin ng Poong Jesus Nazareno sa kalooban ng Amang nasa langit. Gaya ng nasasaad sa salaysay ng pananalangin at pagdurusa Niya sa Halamanan ng Hetsemani, ipinasiya ng Poong Jesus Nazareno na dakilain ang Ama sa pamamagitan ng pagtupad sa Kaniyang dakilang misyon bilang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas. Ang Kaniyang pasiyang sundin ang kalooban ng Amang nasa langit ay isinalungguhit nang buong linaw sa pangaral ng nagsulat ng Sulat sa mga Hebreo na inilahad sa alternatibong Unang Pagbasa. Gaya ni Abraham, ang ama ng pananampalataya, sa salaysay na tampok sa Unang Pagbasa, dinakila ng walang hanggan at dakilang pari ang Amang nasa langit sa pamamagitan ng tapat at taos-puso Niyang pagtupad sa Kaniyang misyon bilang ipinangakong Mesiyas. 

Ipinapaalala sa atin ng Simbahan sa araw na ito na wala tayong ibang dapat dakilain kundi ang Walang Hanggan at Dakilang Pari na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Subalit, nakakalungkot, mayroong mga dumarakila sa mga sakim, sa mga walang awang pumapatay ng mga inosente, sa mga sinalungaling o manloloko, sa mga mapang-api, at mga tiwali. Pinapalakpakan ang mga kumikitil ng buhay. Kung tutuusin, sila pa yaong mga nagsisimba sa tuwing sasapit ng araw ng Linggo. Tuwing Linggo lamang nila pinupuri, dinarakila, at sinasamba ang Diyos. Ang mga masikat na personalidad na walang awang kumikitil ng buhay ng mga inosente at nagnanakaw ay araw-araw nilang dinarakila. Magagalit pa nga sila sa mga magsasabi sa kanila na hindi mabuti ang ginagawa ng mga nasabing personalidad. Handa silang magbulag-bulagan at magbingi-bingihan para sa mga tanyag na panauhing ito. Kahit na walang takot na murahin at laitin ng mga panauhing ito ang Diyos, papalakpakan pa rin nila nang buong lakas. Nagbibiro lamang ang mga nasabing tanyag na panauhin, anila. 

Ang dapat nating dakilain nang taos-puso ay walang iba kundi si Jesus Nazareno. Sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa, handugan natin Siya ng taos-pusong pagdakila. Ito ang nararapat gawin. 

LAGI NATIN SIYANG KASAMA SA PAGHAHANDOG NG TAOS-PUSONG PAGDAKILA KAY JESUS NAZARENO

25 Mayo 2026 

Paggunita sa Mahal na Birheng Maria, Ina ng Sambayanan 

Genesis 3, 9-15. 20 (o kaya: Mga Gawa 1, 12-14)/Salmo 87 (o kaya: Judith 13)/Juan 19, 25-34 

Larawan: Attributed to Giovanni Battista Salvi da Sassoferrato (1609–1685), The Madonna in Prayer (c. Between c. 1670 and c. 1685). Brighton Museum and Art Gallery via National Inventory of Continental European Paintings (NICE). Public Domain. 

Ang taunang pagdiriwang ng Paggunita sa Mahal na Birheng Maria, Ina ng Simbahan, na idinadaos pagsapit ng araw ng Lunes kasunod ng Pentekostes, ay nakasentro sa pagiging biyaya ng Mahal na Birheng Maria para sa Simbahan. Ito ang bukod-tanging dahilan kung bakit pinahahalagahan siya nang lubusan ng Simbahan. Kusang-loob na ipinagkaloob sa atin ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang babaeng itinalaga bilang Kaniyang Ina na walang iba kundi ang Mahal na Birheng Maria bilang Ina rin natin. 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ng Panginoong Diyos na mayroon Siyang dakilang plano para sa ikaliligtas ng sangkatauhang nalugmok sa kasalanan dahil sa pagsuway nina Adan at Eba. Ipinasiya ng Diyos na iligtas ang sangkatauhan. Kahit na lugmok sila sa kasalanan, lubusan pa rin silang pinahalagahan ng Diyos. Patunay lamang ito ng pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos na tunay ngang dakila. Ang plano ng Diyos na iligtas ang sangkatauhang nalugmok sa sala ay bunga ng Kaniyang pag-ibig, habag, biyaya, kagandahang-loob, at awa na tunay ngang dakila. Inilahad sa tampok na salaysay sa Ebanghelyo ang katuparan ng dakilang pangakong inihayag Niya nang buong linaw sa Halamanan ng Eden sa salaysay na tampok sa Unang Pagbasa. Ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay naghain ng sarili sa Krus na Banal sa bundok na tinatawag na Golgota o Kalbaryo para sa ikaliligtas ng sangkatauhan. 

Habang nakabayubay sa Krus na Banal noong unang Biyernes Santo, ipinagkaloob ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno sa Simbahang Kaniyang itinatag ang Kaniyang minamahal na Ina na walang iba kundi ang Mahal na Birheng Maria upang maging kaniya ring Ina. Ang nasabing sandali na tunay ngang napakahalaga para sa Simbahan ay itinampok at inilahad sa salaysay sa Ebanghelyo. Sa mga sandaling yaon, si Apostol San Juan ang kumatawan sa tunay at nag-iisang Simbahang tatag mismo ng Poong Jesus Nazareno. Naging bahagi na ng pamilya ng Poong Jesus Nazareno magmula sa sandaling yaon. 

Kaya naman, sa salaysay na itinampok at inilahad sa alternatibong Unang Pagbasa, ang Mahal na Inang si Mariang Birhen ay natagpuan kasama ng mga apostol sa isang silid habang ang pagdating ng Espiritu Santo ay kanilang hinintay sa pamamagitan ng taimtim na pananalangin. Bilang Ina ng Simbahan, hindi siya pabaya. Tinutupad niya lagi ang tungkuling ibinigay sa kaniya ng Mahal na Poong Jesus Nazareno bilang Ina rin ng Kaniyang Simbahan. Lagi niya tayong sasamahan, iingatan, at aakayin tungo sa ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno na kaniyang Anak na minamahal. 

Buong galak nating dakilain at sambahin nang taos-puso ang Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Hindi Niya ipinagkait sa atin ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Dahil dito, ang paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya sa bawat sandali ng ating paglalakbay sa mundo ay hindi natin dapat kaligtaan at limutin. Sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Poong Jesus Nazareno, kasama natin ang dakilang biyayang ipinagkaloob Niya sa atin na walang iba kundi ang Mahal na Birheng Maria, ang Kaniyang Ina at Ina rin natin. 

DAKILAIN ANG NAGPAPABANAL SA ATIN

24 Mayo 2026 

Linggo ng Pentekostes (A) 

Mga Gawa 2, 1-11/Salmo 104/1 Corinto 12, 3b-7. 12-13/Juan 20, 19-23 

Larawan: Luis Tristán (Toledo, 1585 - 1624), Pentecostes (c. 17th century). Museum of Fine Arts, Bucarest. Public Domain. 

Ang pagdiriwang ng Pentekostes ay nakasentro sa pasiya ng Diyos na pabanalin ang bawat isa sa atin na bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang Kaniyang itinatag sa pamamagitan ng Ikalawang Persona ng Banal na Santatlo na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno na Kaniyang Bugtong na Anak. Ito ang natatanging dahilan kung bakit ang Espiritu Santo ay pumanaog sa mga apostol noong ang araw ng Pentekostes ay sumapit. Noong pumanaog Siya sa mga apostol, binago Niya sila. Pinabanal ng Espiritu Santo ang mga apostol upang magampanan nila ang misyong ibinigay sa kanila ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

Hiniling at isinamo ng mang-aawit sa Salmong Tugunan: "Espiritu Mo'y suguin, Poon, tana'y 'Yong baguhin" (Salmo 103, 30). Ginawa Niya ito sa mga alagad noong araw ng Pentekostes, gaya ng nasasaad sa tampok na salaysay sa Unang Pagbasa. Ang mga apostol ay nagbago magmula noong pumanaog ang Espiritu Santo sa kanila. Hindi na sila puspos ng takot at sindak. Bagkus, puspos sila ng tunay na galak, tuwa, giting, at kabanalan. Dahil dito, sinimulan nilang ipalaganap ang mga biyayang natanggap nila mula sa Espiritu Santo habang sumasaksi sila sa Poong Jesus Nazareno. Ang lahat ay inaanyayahan nilang maging bahagi ng Katawan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, gaya ng isinalungguhit sa pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa nang buong linaw, sa pamamagitan ng kanilang pagtupad sa misyong ibinigay sa kanila ni Jesus Nazareno.  

Ipinaliwanag ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno sa mga apostol kung ano ang kanilang misyon bilang Kaniyang mga saksi na isusugo Niya sa bawat bahagi ng daigdig nang nagpakita Siya sa kanila taglay ang Kaniyang kadakilaan bilang Diyos na totoo sa silid na kanilang pinagtitipunan sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo. Hindi nila sasarilin ang mga biyayang ipinagkaloob Niya sa kanila. Bagkus, ibabahagi nila ito sa bawat panig at sulok ng daigdig sa pamamagitan ng pagsaksi sa Kaniya. Subalit, bago nila tuparin ang misyong bigay ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno sa kanila, kinailangan nilang buksan ang kanilang mga puso at loobin sa Diyos nang sa gayon ay mapabanal Niya ang mga ito. 

Gaya ng mga apostol noong araw ng Pentekostes, buksan natin ang ating mga puso at loobin sa Diyos na nagpapabanal sa atin sa pamamagitan ng Espiritu Santo. Dapat nating pahintulutan ang Diyos na buksan ang ating mga puso at isipan upang tayong lahat ay gawin Niyang banal. Sa pamamagitan ng pagbigay sa Kaniya ng ating taos-pusong pahintulot na pabanalin tayo, dinarakila natin Siya nang taos-puso.

ANG MGA TUMATANGGAP SA BAGONG BUHAY NA KANIYANG DULOT AY DUMARAKILA SA KANIYA NANG TAOS-PUSO

23 Mayo 2026 

Linggo ng Pentekostes [Pagmimisa sa Sabado ng Hapon] 

Genesis 11, 1-9 (o kaya: Exodo 19, 3-8a. 16-20b; o kaya: Ezekiel 37, 1-14; o kaya: Joel 3, 1-5)/Salmo 103/Roma 8, 22-27/Juan 7, 37-39 

Larawan: Jacques Blanchard (1600–1638), The Descent of the Holy Spirit (c. May 1634). Notre-Dame de Paris. Public Domain. 

Nakasentro sa biyaya ng pagbabagong ipinagkakaloob ng Diyos sa bawat isa sa atin sa pamamagitan ng Ikatlong Persona ng Banal na Santatlo na walang iba kundi ang Espiritu Santo ang mga Pagbasa para sa Bisperas ng Pentekostes. Ang bawat isa sa atin ay inaanyayahan ng Simbahan na imulat ang ating mga sarili sa kagandahan ng biyayang ito na kusang-loob na idinudulot sa atin ng Diyos. Ito ang dahilan kung bakit pumanaog ang Espiritu Santo sa silid na pinagtitipunan ng mga apostol noong ang dakilang araw ng Pentekostes ay sumapit. Binago sila ng Espiritu Santo. 

Sa Unang Pagbasa, ginulo ng Panginoong Diyos ang wika ng mga tao. Dahil dito, ang toreng abot sa langit sa pook na kilala sa tawag na Babel ay hindi nakumpleto. Hindi maituloy ng mga tao sa pook na kilala sa tawag na Babel ang pagsasakatuparan ng planong ito dahil sa panggugulong ginawa ng Panginoong Diyos. Isinagawa Niya ito upang ihinto ang kanilang pagmamataas at pagmamayabang. Binalak nilang maging kapantay ng Diyos. Sa alternatibong Unang Pagbasa, ang Diyos ay bumaba mula sa langit at pumanaog sa tuktok ng Bundok ng Sinai upang ibahagi ang Kaniyang mga utos sa mga Israelita sa pamamagitan ni Moises na Kaniyang pinaakyat sa nasabing bundok. Inilarawan ng Diyos ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan kay Propeta Ezekiel sa alternatibong Unang Pagbasa. Ang mga tuyong kalansay ay magkakaroon ng buhay dahil sa Kaniya. Sa isa pang alternatibong Unang Pagbasa, ipinangako ng Diyos na ibubuhos Niya ang Kaniyang Espiritu sa lahat ng mga tao. Darating Siya sa pamamagitan ng Espiritu Santo upang baguhin ang sangkatauhan. 

Ang pagtulong ng Espiritu Santo sa lahat ng mga taos-pusong tatanggap sa dakilang biyaya ng tunay na pagbabagong Kaniyang dulot ay pinagtuunan ng pansin ni Apostol San Pablo sa kaniyang pangaral na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa. Hindi pababayaan ng Espiritu Santo ang mga taos-pusong tatanggap sa dakilang biyayang ito na kusang-loob Niyang idinudulot. Lagi Niya silang sasamahan at tutulungan. 

Buong linaw na ipinaliwanag ng Poong Jesus Nazareno sa Kaniyang pangaral sa mga tao sa tampok na salaysay sa Ebanghelyo kung ano ang mangyayari sa pagdating ng Espiritu Santo. Mananahan Siya sa puso at loobin ng sinumang tatanggap sa Kaniya nang taos-puso. Dadalisayin ng Diyos ang kanilang mga puso at loobin. Gagawin Niya silang mga salamin at daluyan ng Kaniyang dakilang pag-ibig, habag, at awa, gaya ng inihayag ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan. 

Ihandog natin sa Diyos ang nararapat. Buksan natin ang ating mga puso at isipan sa biyaya ng tunay na pagbabagong Kaniyang dulot sa pamamagitan ng Espiritu Santo. Kung gagawin natin ito, hinahandugan natin Siya ng taos-pusong pagdakila - ito ang nararapat na ihandog sa Kaniya sa bawat sandali ng ating buhay. 

PATUNAY NG KANIYANG KAHANGA-HANGANG KADAKILAAN

22 Mayo 2026 

Biyernes sa Ikapitong Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay 

Mga Gawa 25, 13b-21/Salmo 102/Juan 21, 15-19 

Larawan: Raphael (1483–1520), Christ's Charge to Peter (Matthew 16: 18-19, John 21: 15-17) (c. 1515). Victoria and Albert Museum via Web Gallery of Art. Public Domain. 

Ang kahanga-hangang kadakilaan ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ay binibigyan ng pansin sa mga Pagbasa. Bilang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas, iniligtas ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ang sangkatauhang nalugmok sa kasalanan sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay. Sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay, nagtagumpay Siya laban sa kasalanan at kamatayan. Pinatunayan ng Kaniyang tagumpay ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan bilang tunay na Diyos. 

Sa Unang Pagbasa, ibinalita ng gobernador ng Judea na si Festo kay Haring Agripa na nakabilanggo si Apostol San Pablo dahil sa kaniyang pagsaksi sa Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno. Ang pinatotohanan ni Apostol San Pablo nang buong galak at giting sa mga tao na walang iba kundi ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ay tatlong beses na nagbigay ng atas at utos sa unang Santo Papa ng Simbahan na walang iba kundi si Apostol San Pedro na pakainin at ingatan ang Kaniyang kawan sa lupa na walang iba kundi ang Simbahang Kaniyang tatag matapos Niyang bigyan ng tatlong pagkakataon ang apostol na ito na ipahayag ang kaniyang tapat na pag-ibig bilang pagbawi sa tatlong ulit na pagkakailang ng nasabing apostol sa Ebanghelyo. 

Nakasentro sa kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos ang mga salita ng mang-aawit sa Salmong Tugunan. Ito ang nakita ng mga apostol noong nagpakita sa kanila nang paulit-ulit ang Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno bago Siya umakyat sa langit. Ang Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno ay ang tunay na Diyos na bumaba sa lupa upang tuparin ang mga pangakong binigkas Niya sa Lumang Tipan. 

Hindi nagdalawang-isip na ipamalas ng Diyos ang Kaniyang kadakilaang tunay ngang kahanga-hanga sa pamamagitan ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno. Ito ay dahil alam Niyang maliligtas ang sangkatauhan kapag ipinasiya Niyang gawin ito. Bilang tugon, lagi natin Siyang purihin, dakilain, at sambahin nang taos-puso.

KAHANGA-HANGANG KADAKILAAN

17 Mayo 2026 

Dakilang Kapistahan ng Pag-Akyat sa Langit ng Panginoon (A) 

Mga Gawa 1, 1-11/Salmo 46/Efeso 1, 17-23/Mateo 28, 16-20 

Larawan: David Teniers the Younger (–1690), The Ascension [After Leandro Bassano (1557–1622)] (c. Between c. 1655 and c. 1656). Wallace Collection via Art UK. Public Domain. 

Isang napakahalagang sandali sa kasaysayan ng pagligtas ng Diyos sa sangkatauhan ay ang Pag-Akyat sa Langit ng Panginoong Hesukristo, ang Nazareno. Matapos Niya tuparin ang Kaniyang misyon bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na kusang-loob na ipinagkaloob ng Amang nasa langit para sa ikatutubos ng sangkatauhan sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay, si Kristo Hesus, ang Nazareno, ay umakyat sa langit na taglay ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan bilang tunay na Diyos. Sa pamamagitan, pinatunayan Niyang totoo ang langit. 

Ang salaysay ng Pag-Akyat sa Langit ng Panginoong Jesus Nazareno ay itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa. Nakasentro naman sa naganap sa sandaling naka-akyat sa langit ang Panginoong Jesus Nazareno na taglay ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan bilang tunay na Diyos na nabubuhay at naghahari magpakailanman ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Sa sandaling nakabalik Siya sa langit, iniluklok Siya bilang tunay na Hari sa kanan ng Ama (Efeso 1, 21). Inilahad ang dakilang pangakong binitiwan ng Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno sa mga apostol bago Siya umakyat sa langit sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo. Ang tunay na Simbahang Siya mismo ang nagtayo at nagtatag ay lagi Niyang sasamahan hanggang sa wakas ng panahon (Mateo 28, 20). Kahit na nakaluklok na Siya sa kanan ng Ama, hindi Niya pababayaan ang Kaniyang Simbahan. Ito ang ating dinarakila. 

Buong galak tayong inaanyayahan ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan na dakilain ang Diyos nang may galak at tuwa. Ito ang nararapat na tugon sa habag, awa, pag-ibig, at kagandahang-loob na kusang-loob na ipinakita ng Diyos sa atin sa pamamagitan ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno na umakyat sa langit. Sa halip na pabayaan tayo, ipinasiya Niya tayong iligtas, ingatan, at samahan. Kaya nga ipinagkaloob Niya sa atin ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno bilang ating Mesiyas at Manunubos, hindi ba? 

Hindi tayo iiwanan at pababayaan ng ating dinarakila nang taos-puso na walang iba kundi ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno. Lagi Niya tayong sasamahan at ipagsasanggalang. Iyan ang kahanga-hangang kadakilaan ng tunay na Diyos. Walang maliw ang dakila Niyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. Mananatili Siya sa trono bilang tunay na Hari magpakailanman. Dakilain natin Siya nang may galak. 

BUNGA NG TUNAY NA GALAK NA KALOOB NG ATING DINARAKILA

15 Mayo 2026 

Paggunita kay San Isidro, magsasaka 

Mga Gawa 18, 9-18/Salmo 46/Juan 16, 20-23a 

Larawan: Jusepe Leonardo (1601–), S. Isidro Labrador (c. Between circa 1625 and 1630). Museo Camon Aznar. Public Domain.

Nagmumula sa Diyos ang tunay na galak. Ang katotohanang ito ay pinagtutuunan ng pansin at pinagninilayan nang buong kataimtiman ng Simbahan sa araw na ito. Hindi ipinagkakait ng Diyos ang biyayang ito sa atin. Kusang-loob Niya itong idinudulot sa atin. Patunay lamang ito ng kahanga-hangang kadakilaan ng Kaniyang pag-ibig, awa, habag, at kagandahang-loob. Bilang tugon, nararapat lamang na dakilain, purihin, at sambahin Siya nang taos-puso. 

Sa Ebanghelyo, ipinahayag ng Muling Nabuhay na Nuestro Padre Jesus Nazareno na magiging galak at tuwa ang lungkot, pighati, dalamhati, at hapis ng mga apostol. Ang pangakong ito ay Kaniyang binigkas sa kanila noong gabi bago Niya ialay sa Banal na Krus sa bundok na tinatawag na Kalbaryo ang Kaniyang buong sarili para sa lahat ng tao sa daigdig. Tinupad Niya ang pangakong ito na binigkas Niya sa kanila noong ang dakilang araw ng Kaniyang maluwalhating Muling Pagkabuhay ay sumapit. 

Idinulot ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ang biyaya ng tunay na galak at tuwa kay Apostol San Pablo noong nagpakita Siya sa nasabing apostol taglay ang Kaniyang kadakilaan bilang tunay na Diyos na tunay ngang kahanga-hanga sa isang pangitain sa unang bahagi ng salaysay na tampok sa Unang Pagbasa. Dahil dito, ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ay ipinakilala at pinatotohanan niya nang walang takot. Ang puso at loobin ni Apostol San Pablo ay puspos ng tunay na giting, galak, at tuwa. Sa pamamagitan ng pagdulot ng tunay na galak at tuwa, ang puso at loobin ni Apostol San Pablo ay pinalakas at pinatatag ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno na ipinakilala sa Salmong Tugunan bilang tunay na Diyos at Hari. 

Dahil sa tunay na galak na kaloob ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno, ang bawat isa sa atin ay mayroong lakas at tibay ng puso at loobin. Ang ating mga puso at loobin ay lagi Niyang pinapanatag, pinalalakas, at pinagtitibay. Isa itong patunay ng palagiang pag-aaruga ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno. 

IHANDOG ANG NARARAPAT SA DIYOS NA DAKILA

13 Mayo 2026 

Paggunita sa Mahal na Birhen ng Fatima 

Mga Gawa 17, 15. 22-18, 1/Salmo 148/Juan 16, 12-15 

Screenshot: Our Lady of Fatima HD (2019/11/26). Uploaded by Catholic Online. YouTube.

Laging pinakiusapan ng Mahal na Birheng Maria ang tatlong batang pastol sa Fatima sa tuwing magpapakita siya sa kanila na dasalin ang Santo Rosaryo. Isa lamang ang pakay ng Mahal na Birheng Maria sa pamamagitan ng nasabing pakiusap. Ang tanan ay akayin patungo sa kaniyang minamahal na Anak na walang iba kundi ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno. Nais niyang ilapit ang tanan sa kaniyang Anak na iniibig niya nang lubusan. Hindi ito tungkol sa Mahal na Birheng Maria. Bagkus, ito ay tungkol sa kaniyang Anak na minamahal. Walang ibang makapagdudulot ng ligaya sa Mahal na Birheng Maria kundi ang maihandog sa kaniyang Anak ang nararapat. 

Nakatuon sa pangaral ni Apostol San Pablo tungkol sa tunay na Diyos ang tampok na salaysay sa Unang Pagbasa. Buong giting niyang ipinakilala sa mga taga-Atenas ang tunay na Diyos nang sa gayon ay maihandog nila sa Kaniya ang nararapat. Ito rin ang pinagtuunan ng pansin ng mga salitang binigkas ng Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno sa mga apostol sa Ebanghelyo. Ang Espiritu Santo ay darating upang maging Patnubay ng mga apostol sa kanilang pagsaksi sa tunay na Diyos na walang iba kundi ang Banal na Santatlo - ang Ama, Anak, at Espiritu Santo - sa tanan. Buong linaw na mahahayag sa pamamagitan ang kadakilaan ng Diyos na inihayag ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan. 

Kasama ang Mahal na Inang si Maria, ang Birhen ng Fatima, lagi nating ihandog ang nararapat sa Diyos. Lagi nating dakilain at sambahin nang may taos-pusong galak at tuwa ang tunay na Diyos. 

TAGUMPAY NG ATING DINARAKILA

10 Mayo 2026 

Ikaanim na Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Mga Gawa 8, 5-8. 14-17/Salmo 65/1 Pedro 3, 15-18/Juan 14, 15-21 

Larawan: Unknown Painter. Auferstandener Christus (c. Turn of the 16th/17th century). Dorotheum. Public Domain. 

Nakasentro sa pagiging mapagkalinga ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ang taimtim na pagninilay ng Inang Simbahan para sa Linggong ito. Buong linaw na inihayag ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng Kaniyang dakilang tagumpay ang Kaniyang pagiging mapagkalinga. Katunayan, ito ang dahilan kung bakit Niya ipinasiyang iligtas tayong lahat sa pamamagitan ng Kaniyang Krus na Banal at Muling Pagkabuhay na nagpahayag ng Kaniyang dakilang tagumpay. Tayong lahat ay hindi Niya iiwanan at pababayaan kailanman. 

Sa Ebanghelyo, inihayag ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang pagiging mapagkalinga sa mga apostol. Ang Espiritu Santo ay ipagkakaloob sa kanila bilang kanilang Patnubay. Bukod pa roon, ipinangako Niyang babalik Siya sa kanila na lubos Niyang iniibig matapos mahayag sa pamamagitan ng Kaniyang Banal na Krus at Muling Pagkabuhay ang Kaniyang dakilang tagumpay (Juan 14, 16-18). Hindi Siya nagpapabaya. Lagi Niyang aarugain at ipagsasanggalang ang Kaniyang kawan. Dahil dito, ang dakilang tagumpay ay nakamtan Niya sa pamamagitan ng Kaniyang Krus at Muling Pagkabuhay. 

Ang pagkalinga ng Muling Nabuhay na Nuestro Padre Jesus Nazareno ay ibinahagi at ipinalaganap ng mga apostol sa salaysay sa Unang Pagbasa. Sa Ikalawang Pagbasa, nangaral ang unang Santo Papa ng Inang Simbahan na walang iba kundi si Apostol San Pedro tungkol sa dakilang tagumpay ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Nuestro Padre Jesus Nazareno na nahayag sa pamamagitan ng Krus na Banal at Muling Pagkabuhay. Ito ang natatanging dahilan kung bakit tayong lahat na bumubuo sa Simbahang Kaniyang tatag ay buong galak nating dakilain Siya, gaya ng inihayag ng mang-aawit sa Salmong Tugunan. 

Hindi tayo pababayaan ng Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno. Lagi Niya tayong kakalingain at aarugain. Pinahahalagahan Niya tayo. Ito ang tanging dahilan kung bakit Niya nakamit ang dakilang tagumpay sa pamamagitan ng Kaniyang Banal na Krus at Muling Pagkabuhay.