ANG BANAL NA SANTATLO AY ANG TUNAY NA DIYOS NA DAPAT DAKILAIN

31 Mayo 2026

Dakilang Kapistahan ng Tatlong Persona sa Isang Diyos (A) 

Exodo 34, 4b-6. 8-9/Daniel 3/2 Corinto 13, 11-13/Juan 3, 16-18 

Larawan: Anonymous, Santísima Trinidad (c. Between 1600 and 1633). Museum of Fine Arts of Córdoba. Public Domain.

Hindi sumasamba sa tatlong magkaibang Diyos ang Simbahan. Isa lamang ang Diyos na taos-pusong sinasampalatayanan at sinasamba ng Simbahan. Sa Kaniya lamang inihahandog at iniuukol ng Simbahan ang taos-pusong pananalig, pananampalataya, papuri, pasasalamat, at pagsamba. Wala nang ibang tunay na bathala o diyos kundi tanging Siya lamang. Ang Simbahan ay laging dumarakila, sumasamba, naglilingkod, umiibig, tumatalima, nananalig, at sumasampalataya sa tunay na Diyos. Palagi itong ginagawa ng Simbahan dahil ito ang nararapat na gawin. 

Ang tunay na Diyos na taos-pusong sinasamba, dinarakila, pinaglilingkuran, iniibig, at sinasampalatayanan ng Simbahan ay mayroong Tatlong Persona. Magkaiba man ang Tatlong Personang ito sa Isa't Isa, ngunit ang Tatlong Personang ito ay iisa lamang sa pagiging Diyos na totoo. Oo, ang tunay na Diyos ay isa lamang. Subalit, ang tunay na Diyos na isa lamang ay mayroong Tatlong Persona. Kaya naman, sa tuwing ginagawa natin ang Tanda ng Krus, lagi nating sinasabi ay "Sa Ngalan ng Ama at ng Anak at ng Espiritu Santo." Hindi natin sinasabi "Sa mga Ngalan..." kundi "Sa Ngalan..." upang ang misteryo ng Tatlong Persona sa Isang Diyos ay isalungguhit nang buong linaw. 

Nakasentro sa dakilang misteryo ng Banal na Santatlo ang mga Pagbasa. Hindi Niya inililihim o ikinukubli ang Kaniyang sarili sa atin. Bagkus, nagpapakilala Siya sa atin sa pamamagitan ng dakilang misteryong ito. Sa Unang Pagbasa, ipinahayag ng Diyos na tunay nga Siyang maawain at mapagmahal noong bumaba Siya taglay ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan sa Bundok ng Sinai. Ang dakilang misteryo ng maawain at mapagmahal na Diyos ay nahayag sa tanan nang buong linaw sa pamamagitan ng Banal na Santatlo - Ama, Anak, at Espiritu Santo. Ito ang dakilang misteryong buong linaw na binigyan ng pansin ni Apostol San Pablo sa kaniyang pangaral sa mga taga-Corinto na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa. Tayong lahat ay naligtas mula sa kasalanan at kamatayan dahil niloob ito ng Banal na Santatlo, ang tunay na Diyos, gaya ng nasasaad sa Ebanghelyo. Kumilos ang Banal na Santatlo upang tubusin tayo dahil ang Banal na Santatlo, ang tunay na Diyos, ay maawain at mapagmahal.

Isinalungguhit sa mga salita sa Salmong Tugunan na hango mula sa papuring awitin ni Azarias (na kilala rin sa tawag na Abednego) kung ano ang nararapat na gawin. Ang Diyos ay dapat lamang handugan ng taos-pusong papuri, pagdakila, pasasalamat, at pagsamba. Nararapat lamang nating gawin ito sa bawat oras at sandali bilang tugon sa lahat ng mga kahanga-hangang bagay na Kaniyang ginawa para sa atin. 

Lagi nawa nating handugan ng taos-pusong pagdakila ang tunay na Diyos na tunay ngang maawain at mapagmahal walang iba kundi ang Banal na Santatlo. Ang bawat isa sa atin ay inibig at kinahabagan ng Banal na Santatlo. Kaya naman, bilang tugon at patunay ng ating taos-pusong pag-ibig para sa Banal na Santatlo, dakilain natin sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa ang Banal na Santatlo.