TAOS-PUSONG PAGDAKILA ANG NARARAPAT NA IHANDOG SA NAGPAKITA NG PAG-IBIG, HABAG, AT AWA SA ATIN

16 Hunyo 2026 

Martes ng Ika-11 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikalawang Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Pagsilang ni San Juan Bautista 

1 Hari 21, 17-29/Salmo 50/Mateo 5, 43-48 

Larawan: San Giovanni Battista alla fonte (c. 1620). Public Domain. 

Tiyak na hindi na natin mabilang kung ilang ulit na ipinaalala sa atin ng Simbahan ang aral na nais pagtuunan ng pansin sa mga Pagbasa. Nakasentro ang mga Pagbasa sa halaga ng taos-pusong pagsisisi at pagbabalik-loob sa Diyos. Ang Diyos ay dinarakila natin nang taos-puso sa pamamagitan ng ating taos-pusong pagsisisi at pagtalikod sa kasalanan at pagbabalik-loob sa Kaniya. Binubuksan natin ang ating mga sarili sa Kaniya sa pamamagitan ng ating taos-pusong pagsisisi at pagtalikod sa kasalanan at pagbabalik-loob sa Kaniya. Dahil dito, pinahihintulutan natin ang Diyos na dalisayin at gawing banal ang ating mga puso at loobin. 

Sa Unang Pagbasa, si Haring Acab ay nagpasiyang magsisi at magbalik-loob sa Diyos matapos ipahayag sa kaniya ni Propeta Elias ang pasiya ng Diyos na parusahan siya at ang kaniyang angkan. Bilang tugon sa taos-pusong pagsisisi at pagbabalik-loob ni Haring Acab, ipinasiya ng Diyos na kaawaan, kahabagan, at patawarin siya. Gaya ng isinalungguhit nang buong linaw sa Salmong Tugunan, hindi ipinagkait ng Diyos ang Kaniyang habag at awa kay Haring Acab. Nakasentro naman sa pag-ibig para sa mga taga-usig at kaaway ang pangaral ng Panginoong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo. Isa lamang ang nais Niyang ituro sa atin. Huwag ipagkait ang biyaya, habag, at awa ng Diyos sa mga taga-usig at kaaway. Lagi natin silang isama sa ating mga panalangin, gaano man kahirap itong gawin. Tandaan, kinaawaan at kinahabagan rin tayo. 

Lagi tayong kinaawaan, kinahahabagan, at iniibig ng Diyos. Kaya naman, dapat lagi nating buksan ang ating mga puso at loobin. Pahintulutan natin ang Diyos na baguhin at pabanalin tayo. Ibahagi at ipalaganap rin natin ang Kaniyang habag at awa. Hindi dapat sarilinin ang Kaniyang biyaya, habag, at awa. Hinahandugan natin ang Diyos ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng pagbubukas ng ating mga puso at loobin sa Kaniya at sa pagbabahagi ng Kaniyang biyaya, pag-ibig, habag, at awa.