Martes, Marso 31, 2026

ANG KADAKILAAN NG TAGAPAWI NG MGA LUHA

7 Abril 2026 
Martes sa Walong Araw na Pagdiriwang ng Pasko ng Muling Pagkabuhay 
Mga Gawa 2, 36-41/Salmo 32/Juan 20, 11-18


Tunay na pagbabago ang dulot ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno. Ito ang aral na buong linaw na isinasalungguhit sa mga Pagbasa. Ang lahat ng mga iniibig at kinahahabagan Niya nang lubusan ay dinudulutan Niya ng tunay na pagbabago. Nais Niyang gawing banal at dakila ang mga iniibig at kinahahabagan Niya. Subalit, hindi pinipilit ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ang bawat isa na ang biyayang ito ay tanggapin. Mayroong kalayaan ang bawat isa sa atin na tanggapin ito. 

Sa Unang Pagbasa, ipinasiya ng mga nakarinig sa pangaral ng unang Santo Papa na walang iba kundi si Apostol San Pedro na ang biyaya ng pagbabagong idinudulot ng buong galak at giting niyang pinatotohanan na walang iba kundi ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ay tanggapin nang taos-puso. Bukal sa puso ang kanilang pasiya. Hindi sila napilitang gawin yaon. Ang tunay na pagbabagong ito ay naidulot rin kay Santa Maria Magdalena sa tampok na salaysay sa Ebanghelyo. Nagpakita sa kaniya sa labas ng libingan ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno. Pinawi ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ang mga luha ni Santa Maria Magdalena. 

Inihayag sa Salmong Tugunan ang dahilan kung bakit ipinasiya ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno na idulot ang tunay na pagbabago sa bawat isa sa atin. Puno Siya ng pag-ibig at awa para sa bawat isa sa atin. Dahil dito, nais ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno na gawin tayong banal at dakila. 

Bilang mga bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang itinatag ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno, dapat nating tanggapin nang taos-puso ang pagbabagong Kaniyang dulot sa atin. Pahinutulutan natin Siya na baguhin ang ating buhay nang sa gayon ay makapagpatotoo tayo tungkol sa Kaniya nang may galak at giting sa ating mga puso at loobin. Taos-pusong pagdakila ang handog sa Kaniya ng mga sumasaksi sa Kaniya nang buong galak at giting. 

Sabado, Marso 28, 2026

GALAK AT GITING NA DULOT NG ATING DINARAKILA

6 Abril 2026 
Lunes sa Walong Araw na Pagdiriwang ng Pasko ng Muling Pagkabuhay 
Mga Gawa 2, 14. 22-33/Salmo 15/Mateo 28, 8-15


Ang unang Santo Papa ng Simbahan na si Apostol San Pedro ay nagpatotoo sa mga tao tungkol sa Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno taglay sa kaniyang puso at loobin ang kagitingang idinulot sa kaniya ng Espiritu Santo noong sumapit ang araw ng Pentekostes sa salaysay na itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa. Wala siyang kinatatakutan sa mga sandaling yaon. Bagkus, nagpatotoo siya nang buong giting sa harap ng maraming tao tungkol sa Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno. Ito ay dahil ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ay nagpakita rin sa mga apostol, gaya ng Kaniyang ginawa para sa mga babaeng dumalaw sa libingan sa Ebanghelyo. 

Itinuturo ng Inang Simbahan sa bawat isa sa atin sa araw na ito na hindi tayo dapat matakot sumaksi sa Muling Nabuhay na Nuestro Padre Jesus Nazareno. Bagkus, ang bawat isa sa atin ay dapat sumaksi sa Kaniya nang buong giting sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ang mga sumasaksi sa Muling Nabuhay na Nuestro Padre Jesus Nazareno sa pamamagitan ng mga salita at gawa nang buong giting sa bawat sandali ng kanilang pansamantalang paglalakbay sa daigdig ay dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. Sa pamamagitan ng palagiang pagdakila sa Kaniya nang taos-puso, buong linaw nilang ipinapahayag ang kanilang katapatan sa Kaniya. 

Bilang mga magigiting na saksi ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno, dapat isabuhay ng bawat isa sa atin ang mga salita sa Salmong Tugunan. Taglay sa puso at loobin ng bawat isa sa atin ang kagitingan at galak na Kaniyang kaloob, dapat nating dakilain ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng pagsaksi sa Kaniya nang buong katapatan. Sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa, ito ay ating magagawa. Lagi Niya tayong tatangkilikin, iingatan, at papatnubayan, gaya ng nakasaad sa Salmong Tugunan. Kaya naman, wala tayong dapat ikatakot.

Hindi tayo dapat matakot sumaksi sa Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Dapat tayong sumaksi sa Kaniya nang buong galak at kagitingan bilang tanda ng ating katapatan sa Kaniya. Ipakilala at ipagmalaki natin Siya at ibahagi ang mga biyayang kaloob Niya sa kapwa. Magagawa natin ito araw-araw sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Sa pamamagitan nito, ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ay ating dinarakila nang taos-puso. 

Biyernes, Marso 27, 2026

BUONG GALAK NATING DAKILAIN ANG NAGKAMIT NG TAGUMPAY

5 Abril 2026 
Araw ng Linggo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay 
Mga Gawa 10, 34a. 37-43/Salmo 117/Colosas 3, 1-4 (o kaya: 1 Corinto 5, 6b-8)/Juan 20, 1-9


Nang sumapit ang ikatlong araw, ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ay lumabas mula sa Kaniyang Banal na Libingan taglay ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan bilang tunay na Diyos. Hindi Siya nanatiling patay. Walang laban sa Kaniya ang mga puwersa ng kadiliman at kamatayan. Tinalo Niya ang mga puwersang ito. Sa pamamagitan nito, ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos ay nahayag. 

Ipinahayag nang buong linaw ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan: "Araw ngayon ng Maykapal, magalak tayo't magdiwang" (Salmo 117, 24). Ang araw na ito ay isang araw ng pagbubunyi at pagdiriwang. Taglay ang biyaya ng tunay na galak na dulot ng Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno, dapat tayong magdiwang. Walang laban ang kamatayan sa Kaniya. Hindi kinaya ng kamatayan na panatilihing bangkay ang Panginoong Jesus Nazareno. Tinalo ng Panginoong Jesus Nazareno ang kamatayan. Bumangon Siya nang matagumpay at lumabas mula sa libingan.

Buong giting na nagpatotoo sa bahay ni Cornelio ang unang Santo Papa ng Simbahan na walang iba kundi si Apostol San Pedro tungkol sa Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno sa Unang Pagbasa. Nakatuon sa biyaya ng bagong buhay na dulot sa atin ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Katunayan, nakatuon rin sa nasabing biyaya na tunay ngang dakila ang pangaral ni Apostol San Pablo na sa alternatibong Ikalawang Pagbasa. Ang pagkatuklas sa libingang walang laman ay isinalaysay sa Ebanghelyo. Patunay ito na tunay ngang nabuhay na mag-uli ang Nuestro Padre Jesus Nazareno. 

Tapos na ang panahon ng pagluluksa, hapis, at dalamhati. Sumapit na ang panahon upang magbunyi at magdiwang nang buong galak. Nagwagi ang Muling Nabuhay na Nuestro Padre Jesus Nazareno. Pinawi Niya ang mga sakit, luha, dalamhati, hapis, at pagtangis. Ang mga sakit, luha, dalmhati, hapis, at pagtangis ay Kanyang pinalitan ng galak at tuwa. Handugan natin Siya ng taos-pusong pagdakila taglay sa mga puso at loobin natin ang biyaya ng tunay na galak at tuwa. Kasama natin ang Mahal na Inang si Mariang Birhen sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. 

MALIGAYANG PASKO NG MULING PAGKABUHAY! ALELUYA! 

Huwebes, Marso 26, 2026

WALANG HANGGAN ANG KANIYANG KADAKILAAN

4 Abril 2026 
Sabado de Gloria: 
Ang Magdamagang Pagdiriwang sa Pasko ng Muling Pagkabuhay (A) 
Genesis 1, 1-2, 2 (o kaya: 1, 1. 26-31a)/Salmo 104 (o kaya: Salmo 32)/Genesis 22, 1-18 (o kaya: 22, 1-2. 9a. 10-13. 15-18)/Salmo 15/Exodo 14, 15-15, 1/Exodo 15/Isaias 54, 5-14/Salmo 29/Isaias 55, 1-11/Isaias 12/Baruc 3, 9-15. 32-4, 4/Salmo 18/Ezekiel 36, 16-17a. 18-28/Salmo 41 (o kaya: Salmo 50)/Roma 6, 3-11/Salmo 117/Mateo 28, 1-10 

Hindi nanatili sa loob ng libingan ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Panginoong Hesukristo, ang Nazareno. Bagkus, nang ang ikatlong araw ay sumapit, muli Siyang nabuhay. Ito ang dahilan kung bakit ang Simbahan ay buong galak na nagbubunyi at nagdiriwang. Puspos tayo ng galak at tuwa dahil nabuhay na mag-uli ang Panginoong Hesukristo, ang Nazareno. Ang Kaniyang kadakilaan bilang tunay na Diyos ay nahayag sa pamamagitan nito. 

Gaya ng buong linaw na winika ng anghel na nakaupo sa ibabaw ng batong nakatakip sa banal na libingan sa dalawang Mariang tumungo roon, ang Muling Pagkabuhay ng Poong Jesus Nazareno ay ang katuparan ng mga salitang binigkas Niya nang buong linaw tungkol sa Kaniyang sarili (Mateo 28, 6). Pinatunayan Niya sa pamamagitan ng maluwalhati Niyang Muling Pagkabuhay sa ikatlong araw ang mga salitang Kaniyang binigkas tungkol sa Kaniya. Hindi Siya nagsinungaling tungkol sa Kaniyang sarili kahit kailan. Bagkus, ang mga sinabi Niya tungkol sa Kaniyang sarili ay totoo. 

Sa pamamagitan ng Muling Pagkabuhay ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno, nahayag ang walang maliw at kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos. Hindi magmamaliw ang kadakilaan ng Diyos. Mananatili ang kadakilaan ng Diyos magpakailanman. Ito ay pinatunayan ng Diyos sa pamamagitan ng Muling Pagkabuhay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

Kasama ang Mahal na Inang si Mariang Birhen, buong galak at tuwa nating ipagbunyi at ipagdiwang ang dakilang tagumpay ng Nuestro Padre Jesus Nazareno. Nahayag sa pamamagitan ng dakilang tagumpay ng Nuestro Padre Jesus Nazareno ang Kaniyang walang hanggan at kahanga-hangang kadakilaan. Buong linaw Niya itong inihayag sa buong santinakpan sa pamamagitan ng Krus na Banal at Muling Pagkabuhay. Ito ang dahilan kung bakit mayroon tayong tunay na galak at tuwa. 

MALIGAYANG PASKO NG MULING PAGKABUHAY! ALELUYA!

Larawan: Guido Reni (1575–1642), Le Christ réssuscité. Museum of Fine Arts of Nancy. CC BY-SA 3.0.

Miyerkules, Marso 25, 2026

DAKILANG PAG-IBIG

3 Abril 2026 
Biyernes Santo sa Pagpapakasakit ng Panginoon 
Isaias 52, 13-53, 12/Salmo 30/Hebreo 4, 14-16; 5, 7-9/Juan 18, 1-19, 42 


Hindi karaniwan ang mga naganap noong sumapit ang unang Biyernes Santo. Buong linaw na isinalungguhit ng mahabang salaysay ng mga kaganapang ito na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo ang katotohanang ito. Katunayan, kung ating papansining mabuti at maigi, ang haba ng salaysay ng mga nasabing kaganapan na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo ay dalawang buong kabanata. Ang katangiang ito ng nasabing salaysay ay isang malinaw na pahiwatig nito. Mayroong naganap na hindi karaniwan noong sumapit ang unang Biyernes Santo. 

Ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos ay ipinakilala sa propesiyang itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa bilang isang lingkod na magbabata ng maraming hirap at pagdurusa. Inilarawan sa mahabang salaysay na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo kung paano natupad ang propesiyang itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa. Nang sumapit ang unang Biyernes Santo, namatay sa Krus na Banal ang Kordero ng Diyos na walang iba kundi ang Panginoong Hesukristo, ang Nazareno. Sa paghahandog ng buong sarili ng Nazarenong si Kristo Hesus sa kahoy ng Krus na Banal sa bundok na tinatawag na Golgota o Kalbaryo nakasentro ang pangaral sa Ikalawang Pagbasa. 

Bagamat alam ng Poong Jesus Nazareno na kailangan Niyang magbata ng maraming hirap, sakit, at pagdurusa, gaya ng nasasaad sa propesiyang itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa, ipinasiya pa rin Niyang tanggapin at tuparin ang Kaniyang misyon at tungkulin bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Hindi naman Niya kailangang maging Mesiyas at Manunubos. Kung tutuusin, hindi naman mahalaga sa Kaniya ang sangkatauhang nalugmok sa kasalanan. Mga abo lamang sila. Walang mawawala sa Kaniya kung mapahamak silang lahat dahil lugmok sila sa kasalanan. Subalit, kahit na lugmok sa kasalanan ang sangkatauhan magmula sa sandaling sinuway nina Adan at Eba ang utos na ibinigay ng Diyos sa kanila sa Halamanan ng Eden, ipinasiya pa rin ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno na ipahayag sa lahat ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos sa pamamagitan ng pagligtas sa sangkatauhan. 

Sa mga huling sandali ng Kaniyang buhay sa mundo habang nakabayubay sa Krus sa bundok ng Kalbaryo, ang mga salita sa Salmong Tugunan ay binigkas ng Poong Jesus Nazareno (Salmo 30, 6; Lucas 23, 46). Matapos Niyang ialay ang buo Niyang sarili sa kahoy ng Krus na Banal sa bundok ng Kalbaryo bilang Kordero ng Diyos, binigkas ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang mga salitang ito. Nakiusap Siya sa Amang nasa langit na tanggapin at kalugdan ang Kaniyang ginawa bilang Kordero ng Diyos. 

Isa lamang ang dahilan kung bakit ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay nagpasiya maging Mesiyas at Manunubos na ipinangako - ang Kaniyang dakilang pag-ibig. Dahil tunay nga Niya tayong iniibig, ipinasiya Niyang maging ating Mesiyas at Manunubos na ipinangako. Bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, ipinasiya Niyang ialay sa kahoy ng Krus na Banal sa bundok ng Kalbaryo ang buo Niyang sarili. Hindi napilitan ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Kusang-loob Niya itong ginawa. 

Para sa Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang sangkatauhan ay napakahalaga. Ito ang dahilan kung bakit ipinasiya Niyang maging Mesiyas at Manunubos na ipinangako. Sa kabila ng pagkalugmok ng sangkatauhan sa kasalanan, iniibig at pinahahalagahan pa rin Niya sila. Kaya naman, bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, inalay Niya sa Krus na Banal ang Kaniyang buong sarili. Ang Mesiyas at Manunubos ay kilala rin sa tawag na Kordero ng Diyos dahil sa Kaniyang ginawa alang-alang sa atin. Nahayag sa buong santinakpan sa pamamagitan nito ang dakilang pag-ibig ng Diyos. 

Martes, Marso 24, 2026

SA PAMAMAGITAN NG PAGHAHANDOG NG BUONG SARILI, NAHAYAG ANG KANIYANG KADAKILAAN

2 Abril 2026 
Huwebes Santo sa Paghahapunan ng Panginoon 
Exodo 12, 1-8. 11-14/Salmo 115/1 Corinto 11, 23-26/Juan 13, 1-15 


"Mahal [ni Kristo Hesus] ang Kaniyang mga tagasunod na nasa sanlibutan, at ngayo'y ipakikita Niya kung hanggang saan ang Kaniyang pag-ibig sa kanila" (Juan 13, 1). Ang liturhikal na pagdiriwang ng Simbahan sa takipsilim ng Huwebes Santo ay nakatuon sa mga salitang ito mula sa pambungad ng salaysay ng paghugas ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa mga paa ng mga apostol na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo para sa nasabing liturhiya. Sa kabila ng Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan bilang tunay na Diyos, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay nagpasiya pa ring bumaba sa daigdig upang iligtas tayong lahat mula sa kasalanan at kamatayan sa pamamagitan ng Kaniyang Misteryo Paskwal. Nahayag nang buong linaw sa pamamagitan nito ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa. 

Sinisimulan ng Simbahan sa pamamagitan ng Misa sa Takipsilim ng Huwebes Santo ang Banal na Tatlong Araw o Banal na Triduo na inilaan ng Inang Simbahan para sa maringal na pagdiriwang ng pagpapakasakit, pagkamatay, at Muling Pagkabuhay ng Panginoong Hesukristo, ang Nazareno. Ito ang rurok ng ating pananampalataya. Ang biyaya ng pagligtas ng Diyos ay ipinagkaloob Niya sa ating lahat sa pamamagitan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Niloob ng Diyos na mangyari ito dahil tunay Niya tayong inibig. 

Kung paanong ipinasiya ng Diyos na tubusin ang mga Israelita mula sa pagkaalipin sa bansang Ehipto, gaya ng nasasaad nang buong linaw sa kasaysayan ng pagdiriwang ng Paskuwa na itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa, gayon din naman, hindi Niya pinabayaang mapahamak nang tuluyan ang sangkatauhan. Bagkus, ipinasiya Niyang iligtas ang sangkatauhan sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Ito ang tanging dahilan kung bakit dumating ang Poong Jesus Nazareno sa daigdig nang sumapit ang takdang panahon. Patuloy Siyang dumarating sa ating piling sa anyo ng tinapay at alak sa bawat pagkakataong ipagdiriwang ang Sakramento ng Banal na Eukaristiya, gaya ng buong linaw na isinalungguhit sa pangaral sa Ikalawang Pagbasa. 

Itinampok at inilahad sa Banal na Ebanghelyo ang salaysay ng paghugas sa mga paa ng mga apostol. Sa pamamagitan nito, inilarawan ng Nuestro Padre Jesus Nazareno kung ano ang dapat gawin. Gaya ng Kaniyang winika sa huling bahagi ng salaysay sa Ebanghelyo: "Kung Akong Panginoon ninyo at Guro ay naghugas ng inyong mga paa, dapat din kayong maghugasan ng paa" (Juan 13, 14). Hinugasan Niya ang mga paa ng mga apostol upang ilarawan ang pasiya Niyang ihandog ang buo Niyang sarili. Kung hindi ipinagkait ng Nuestro Padre Jesus Nazareno ang Kaniyang buong sarili para sa atin, gayon din naman, hindi natin dapat ipagkait ang ating mga sarili sa kapwa. Taos-pusong pagdakila ang inihahandog natin sa Nuestro Padre Jesus Nazareno kung ang bawat isa sa atin ay maghahandog ng buong sarili sa kapwa. 

Dahil sa Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang dakila, ipinasiya ng Poong Jesus Nazareno na ihandog ang Kaniyang buong sarili alang-alang sa atin. Hindi Siya napilitang gawin ito. Kusang-loob Niyang ginawa ito. Iniligtas Niya tayong lahat dahil sa Kaniyang pasiyang ito. Bilang tugon, dapat natin Siyang dakilain nang taos-puso sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig sa pamamagitan ng taos-pusong paghahandog ng buong sarili sa kapwa, gaya ng Kaniyang ginawa para sa atin. 

Sabado, Marso 21, 2026

HUWAG IPAGKAIT SA KANIYA ANG TAOS-PUSONG PAGDAKILA

1 Abril 2026 
Miyerkules Santo 
Isaias 50, 4-9a/Salmo 68/Mateo 26, 14-25 

Huwag magtitiwala nang basta-basta sa mga hindi kakilala. Ito ang madalas na ituro sa mga bata. Tiyak na naalala ng marami ang nasabing bilin. Katunayan, isa rin itong paalala para sa mga taong may sapat na gulang na. Sila rin ay pinaalalahanang mag-ingat, lalung-lalo na't maraming mapagsamantala sa kasalukuyang panahon. Maging ang mga may sapat na gulang ay kailangang paalalahanang maging maingat. Walang ligtas mula sa mga manloloko at mapagsamantala, lalung-lalo na sa kasalukuyan. 

Tuwing sasapit ang Miyerkules Santo taun-taon, buong kataimtimang pinagninilayan ng Inang Simbahan ang kaganapang itinampok at inilahad sa salaysay sa Ebanghelyo para sa nasabing araw. Nakipagsabwatan sa Sanedrin si Hudas Iskariote. Kahit na si Hudas Iskariote ay isa sa Labindalawa, ipinasiya pa rin niyang makipagkasabwatan sa mga kaaway ng Poong Jesus Nazareno. Si Hudas Iskariote ay pumayag na talikdan at ipagkanulo ang Poong Jesus Nazareno sa halaga ng 30 piraso ng pilak. Binaon niya sa limot ang tatlong taong nakasama niya ang Poong Jesus Nazareno bilang isa sa mga alagad at kaibigang Kaniyang inibig nang lubusan upang tulungan ang Kaniyang mga kaaway na dakpin Siya. 

Batid ng Nuestro Padre Jesus Nazareno na matutupad sa pamamagitan nito ang mga nasasaad tungkol sa ipinangakong Mesiyas at Manunubos sa Lumang Tipan, gaya na lamang ng mga salita sa propesiyang inilahad sa Unang Pagbasa. Pati na rin ang mga salita sa Salmong Tugunan ay nakatuon rin sa sasapitin ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Subalit, kahit na alam Niyang kailangang mangyari ang mga ito nang sa gayon ay matupad ang mga propesiya tungkol sa Mesiyas na ipinangako sa Lumang Tipan, hindi ito nangangahulugang hindi Siya nasaktan sa ginawa ni Hudas Iskariote. 

Pinahalagahan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang tatlong taong nakasama Niya si Hudas Iskariote. Iyon nga lamang, hindi pinahalagahan ni Hudas Iskariote ang mga taong nakasama niya ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Dahil dito, nasaktan nang lubos ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Hindi pa man naganap sa mga sandaling yaon ang pagkakanulo ni Hudas Iskariote sa Kaniya sa Halamanan ng Hetsemani, ang Kaniyang Kabanal-Banalang Puso ay puspos na ng matinding sakit. 

Lagi tayong pinahalagahan ng Panginoong Jesus Nazareno. Ito ang dahilan kung bakit ipinasiya Niyang iligtas tayo sa pamamagitan ng Krus at Muling Pagkabuhay. Bilang tugon, dapat lagi natin Siyang handugan ng taos-pusong pagdakila. Sa pamamagitan nito, ipinapahayag natin nang buong linaw na taos-puso ang ating pagpapahalaga sa Kaniya na unang nagpahalaga sa atin.