KINALULUGDAN NIYA ANG MGA DUMARAKILA SA KANIYA NANG TAOS-PUSO

30 Marso 2026 

Lunes Santo 

Isaias 42, 1-7/Salmo 26/Juan 12, 1-11 

Larawan: Szymon Czechowicz (1689–1775), The Entombment (c. 1747). National Museum in Kraków. CC0 1.0 Universal. 

Matapos ang Kaniyang mga paa ay pahiran ng mamahaling pabango ni Santa Maria na taga-Betania, ipinagtanggol ng Mahal na Poong Jesus Nazareno si Santa Maria na taga-Betania mula kay Hudas Iskariote na nagreklamo tungkol sa nasabing pabango sa pamamagitan ng mga salitang ito: "Ano't siya'y ginugulo ninyo? Pabayaan ninyong ilaan niya ito para sa paglilibing sa Akin" (Juan 12, 7). Ang Kaniyang pagtatanggol sa ginawa ni Santa Maria na taga-Betania para sa Kaniya noong mga sandaling yaon ay ang Kaniyang tugon sa nasabing Santa. Buong linaw Niyang inihayag na lubos Niyang kinalulugdan ang ginawa ni Santa Maria na taga-Betania. Hinandugan niya ng taos-pusong pagdakila ang Mahal na Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan nito. Ito ang dahilan kung bakit nalugod ang Mahal na Poong Jesus Nazareno kay Santa Maria ng Betania. Nakita Niyang taos-puso ang pagdakila sa Kaniya ng nasabing Santa. 

Ipinapaalala sa atin na nalulugod ang Diyos sa mga dumarakila sa Kaniya nang taos-puso. Gaya ni Santa Maria na taga-Betania sa Ebanghelyo, ang Diyos ay dapat nating dakilain nang taos-puso. Magagawa natin ito sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Taos-pusong pagdakila sa Kaniyang Ngalan ang hinahanap Niya sa atin. Lubos na nalulugod ang Diyos sa sinumang maghandog nito sa Kaniya. 

Sa Unang Pagbasa, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos ay ipinakilala ng Diyos bilang pinakadakilang biyayang ipagkakaloob Niya sa Kaniyang bayan. Ang biyaya ng pagliligtas ng Diyos ay idudulot ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Mahahayag ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos sa pamamagitan Niya. Ipinakilala Siya ng mang-aawit sa Salmong Tugunan bilang tunay na tanglaw at kaligtasan dahil dito. 

Bilang tugon, ang Poong Jesus Nazareno ay lagi nating dapat dakilain nang taos-puso sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Pinatutunayan natin sa pamamagitan nito na tunay ngang bukal sa ating mga puso at loobin ang taimtim na debosyon at pamamanata sa Kaniya. Ito ang nararapat gawin. Lubos Niyang kalulugdan ang mga magpapasiyang dakilain Siya nang taos-puso. 

"VIVA POONG JESUS NAZARENO!"

29 Marso 2026 

Linggo ng Palaspas sa Pagpapakasakit ng Panginoon (A) 

Mateo 21, 1-11 (Prusisyon at Pagbabasbas sa mga Palaspas) 

Isaias 50, 4-7/Salmo 21/Filipos 2, 6-11/Mateo 26, 14-27, 66 (o kaya: 27, 11-54) 

Larawan: Workshop of Frans Francken the Younger (1581–1642),  Entry of Christ into Jerusalem (Mark 11:7-10; Luke 19:35-38; John 12:12-15) (c. Second Quarter of 17th Century). National Museum in Warsaw. Public Domain. 

Noong pumasok sa Herusalem ang Mahal na Poong Jesus Nazareno na nakasakay sa isang asno, sinalubong Siya ng mga taong nagwawagayway ng mga palaspas habang buong tuwa nilang isinigaw: "Osana sa Anak ni David!" (Mateo 21, 9). Dinakila Siya ng mga tao, gaya ng inilarawan nang buong linaw sa salaysay ng Kaniyang maringal na pagpasok sa Herusalem na itinampok at inilahad sa unang Ebanghelyo na inihayag sa unang bahagi ng pagdiriwang ng Banal na Misa para sa Linggo ng Palaspas na kung saan ang mga palaspas ay binabasbasan. 

Ang mga taong sumalubong sa Mahal na Poong Jesus Nazareno noong pumasok Siya sa Herusalem na nakasakay sa isang asno na dumakila sa Kaniya sa pamamagitan ng kanilang pagwawagayway ng mga palaspas habang sumisigaw ng papuri ay maaring ihalintulad sa mga nagdedebosyon, namimintuho, at namamanata sa Kaniya nang buong kataimtiman sa kasalukuyang panahon, lalung-lalo na yaong mga masisidhing tumutungo sa Simbahan ng Quiapo linggo-linggo. Noong pumasok sa Herusalem ang Mahal na Poong Jesus Nazareno na nakasakay sa isang asno, isinigaw nila nang may ligaya sa kanilang mga puso: "Osana sa Anak ni David!" Sa kasalukuyang panahon, sa pagsapit ng ikasiyam na araw ng Enero taun-taon, buong tuwang isinisigaw ng mga deboto ng Mahal na Poong Jesus Nazareno: "Viva Poong Jesus Nazareno! Viva!" 

Gaya ng mga taong sumalubong sa Mahal na Poong Jesus Nazareno na nakasakay sa isang asno noong araw na pumasok Siya sa Herusalem nang buong ringal, dinarakila ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Subalit, sa loob ng ilang araw, nag-iba ang mga sigaw ng mga tao nang makita ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Ang mga sigaw ng papuri at pasasalamat ay hindi nagtagal. Nang iharap Siya ni Poncio Pilato sa mga tao sa napakahabang salaysay ng pagpapakasakit at pagkamatay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na itinampok at inilahad sa ikalawang Ebanghelyo sa Banal na Misa para sa Linggo ng Palaspas, buong lakas nilang isinigaw: "Ipako sa Krus!" (Mateo 27, 22-23). Buong lakas nga rin nilang hiniling na palayain si Barrabas (Mateo 27, 21). 

Bagamat batid ng Poong Jesus Nazareno na kailangang mangyari ang mga ito, gaya ng buong linaw na ipinahayag sa propesiya sa Unang Pagbasa, nadurog pa rin nang lubusan ang Kaniyang Kabanal-Banalang Puso. Kahit na tinupad pa rin Niya ito bilang tanda ng Kaniyang taos-pusong pagtalima sa plano ng Amang nasa langit nang may kababaang-loob, gaya ng buong linaw na inilarawan sa pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa, hindi ito nangangahulugang hindi Siya lubusang nasaktan. Ito ang ipinahiwatig Niya noong ihayag Niya nang buong lakas mula sa Krus na Banal na pinagpakuan sa Kaniya ang mga salita sa awiting itinampok at inilahad sa Salmo: "Diyos Ko, Diyos Ko, bakit Mo Ako pinabayaan?" (Mateo 27, 46; Salmo 21, 2).

Pinakikiusapan tayo ng Inang Simbahan sa araw na ito. Hindi dapat manatili lamang sa loob ng Simbahan, lalung-lalo na ng Simbahan ng Quiapo, ang mga salitang buong ligaya nating sinisigaw bilang tanda ng ating pagpupugay, pagpupuri, at pasasalamat na walang iba kundi ang "Viva Poong Jesus Nazareno!" Bagkus, dapat isabuhay ang mga salitang ito. Sa pamamagitan nito, pinatutunayan nating tunay at taos-puso ang ating debosyon at pamamanata sa Poong Jesus Nazareno.

Hindi dapat manatiling sigaw ang mga salitang "Viva Poong Jesus Nazareno!" Dapat isabuhay ang mga salitang ito. Sa pamamagitan nito, dinarakila natin Siya nang taos-puso. Ito ang dapat nating gawin bilang mga deboto ng Poong Jesus Nazareno. 

BIYAYANG SUMASALAMIN SA KANIYANG KADAKILAAN

Pagninilay sa Pitong Huling Wika ng Mahal na Poong Jesus Nazareno 

Ikapito at Huling Wika (Lucas 23, 46): 

"Ama, sa mga Kamay Mo'y ipinagtatagubilin Ko ang Aking Espiritu." 

Larawan: Pompeo Batoni (1708–1787), La crocifissione (c. 1762). Public Domain.

Nakasentro sa pagiging sagrado ng buhay ang Ikapito at Huling Wika ni Kristo Hesus bago malagutan ng hininga sa Krus na Banal na pinagpakuan sa Kaniya. Isang biyaya mula sa Diyos ang buhay. Ang buhay ay hindi natin pag-aari. Bagkus, ito ay mula sa Diyos. Mga tagapangasiwa lamang tayo ng biyayang ito. Bagamat hindi tayo karapat-dapat sa biyayang ito, ipinasiya ng Diyos na ipahiram sa atin ang nasabing biyaya sa loob ng pansamantalang panahon (kahit na mukha itong mahaba para sa ilan). 

Kapag pumanaw ang isang tao, sinasabi nating binawian siya ng buhay. Hindi man ito napapansin ng marami, subalit, ipinapaalala natin sa isa't isa na may pinagmulan ang buhay ng bawat isa sa atin sa pamamagitan nito. Sa wakas ng ating pansamantalang pamamalagi at paglalakbay sa lupa, ang dakilang biyaya ng buhay na kusang-loob na ipinahiram sa atin ng Diyos ay isasauli natin sa Kaniya. Ang mga bagay na ipinahiram ay dapat isauli sa huli. 

Dahil ipinahiram sa atin ng Diyos ang biyaya ng buhay, dapat nating ilaan ang bawat sandali ng ating pansamantalang pamamalagi at paglalakbay sa lupa sa pag-aalay ng taos-pusong pagdakila sa Kaniyang Ngalan sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Nararapat lamang itong gawin bilang tugon sa Kaniyang pasiyang ipamalas at iparamdam sa atin ang Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa sa atin. Hindi Niya ipinagkait sa atin ang Kaniyang kabutihan. Kaya naman, hindi natin dapat ikahiyang ipagmalaki at ipakilala Siya sa lahat. Isabuhay natin ang ating pasiyang handugan Siya ng taos-pusong pagdakila. 

Hindi ipinagkait sa atin ng Diyos ang Kaniyang kabutihan. Ipinagkaloob Niya sa bawat isa sa atin ang dakilang biyaya ng Kaniyang pagliligtas sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na Kaniyang Bugtong na Anak. Dahil dito, dapat nating ilaan ang bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. Gamitin natin ang biyaya ng buhay na kusang-loob na Kaniyang ipinahiram sa atin upang dakilain Siya nang taos-puso.

LUBOS TAYONG PINAHAHALAGAHAN NG DIYOS NA DAKILA

Pagninilay sa Pitong Huling Wika ng Mahal na Poong Jesus Nazareno 

Ikaanim na Wika (Juan 19, 30): 

"Naganap na." 

Larawan: Master of the Tiburtine Sibyl (fl. circa 1480–1495), Crucifixion (c.1485). Detroit Institute of Arts. Public Domain. 

Hindi sapilitan ang pagdating ng Poong Jesus Nazareno bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Kusang-loob Siyang dumating sa lupa upang gawin ito. Ang Kaniyang pasiyang dumating sa lupa bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos ay tunay nga namang bukal sa Kaniyang puso at loobin. Tinupad Niya ang pangakong paulit-ulit na binitiwan ng Diyos sa pamamagitan ng mga propetang hinirang at itinalaga Niya sa Lumang Tipan sa pamamagitan ng Kaniyang kusang-loob na pagtupad sa misyon at tungkuling Kaniyang tinanggap bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. 

Noong dumating Siya sa lupa bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, hindi Siya hinandugan ng lahat ng taos-pusong pagtanggap at pagdakila. Sa halip na handugan Siya ng taos-pusong pagtanggap at pagdakila, walang tigil na pagtatakwil at poot na tunay ngang napakatindi ang kanilang ibinigay at ipinaramdam sa Kaniya. Katunayan, ang Kaniyang buhay ay nalagay sa matinding panganib noong isa o dalawang taong gulang pa lamang Siya dahil ayaw ng noo'y hari na si Haring Herodes na mawala sa kaniya ang kaniyang trono at kapangyarihan. Dahil dito, kinailangan Siyang itakas ng Mahal na Birheng Maria at ni San Jose sa Ehipto. Hindi nawala ang mga panganib at banta noong lumaki Siya. Kinapootan Siya nang lubusan ng Kaniyang mga kaaway sa loob ng tatlong taon ng Kaniyang pagmiministeryo. Nagkasundo at nagkaisa sila sa pagbubuo ng mga plano upang ipapatay Siya. Ang kanilang plano ay natupad noong unang Biyernes Santo. Sa bundok ng Kalbaryo, si Jesus Nazareno ay ipinako sa Krus. Dahil dito, punung-puno sila ng tuwa at saya sa mga sandaling yaon. 

Bago pa man mangyari ang mga ito, alam na ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na haharapin, dadanasin, at titiisin Niya ang mga ito kung pansamantala Niyang iiwanan ang Kaniyang kaharian sa langit upang dumating sa mundong ito bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na magliligtas sa sangkatauhan. Kung tutuusin, ito ay isang sapat na dahilan upang manatili na lamang Siya sa langit. Maaari na lamang Niyang pabayaang mapahamak nang tuluyan ang sangkatauhan na nalugmok sa kasalanan upang hindi Siya magkaroon ng sakit ng ulo at katawan. 

Subalit, kahit na alam Niyang hindi Siya tatanggapin at dadakilain nang taos-puso ng mga taong ililigtas Niya, ipinasiya pa rin ni Jesus Nazareno na dumating sa lupa bilang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas. Para kay Jesus Nazareno, ang lahat ng tao ay napakahalaga. Mayroong saysay at halaga sa pagligtas sa sangkatauhan. Hindi Niya hangad na mapahamak nang tuluyan ang sangkatauhan. Kahit na nalugmok sila sa kasalanan, hindi nawala ang kanilang halaga sa paningin ni Jesus Nazareno. Ito ang dahilan kung bakit nabigkas Niya ang mga salitang "Naganap na!" (Juan 19, 30). 

Dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa, ipinasiya ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno na iligtas ang sangkatauhan. Sa pamamagitan nito, buong linaw Niyang inihayag na tayong lahat ay Kaniyang pinahahalagahan. Bilang tugon, tanggapin at dakilain natin Siya nang taos-puso. Isabuhay natin araw-araw ang ating taos-pusong pagtanggap at pagdakila sa Kaniya. 

DAKILANG PAG-IBIG ANG KANIYANG TUGON

Pagninilay sa Pitong Huling Wika ng Mahal na Poong Jesus Nazareno 

Ikalimang Wika (Juan 19, 28): 

"Nauuhaw Ako." 

Larawan: Wolfgang Krodel (circa 1500 – 1561), Crucifixion (c. 1535). Borys Voznytskyi Lviv National Art Gallery. Public Domain. 

Bukod sa pagiging tunay na Diyos, si Jesus Nazareno ay naging tunay na tao rin nang sumapit ang takdang panahon. Sa kabila ng Kaniyang pagiging Diyos, ipinasiya pa rin ni Jesus Nazareno na maging isang tunay na tao alang-alang sa atin. Hindi napilitang maging tunay na tao si Jesus Nazareno. Ang Kaniyang pasiyang gawin ito ay kusang-loob. Niyakap at tinanggap Niya ang mga katangian ng tao, maliban sa kasalanan. 

Ang Ikalimang Wika na binigkas ng Panginoong Jesus Nazareno habang nakabayubay sa Krus na Banal ay nakatuon sa Kaniyang pagiging tunay na tao. Katulad ng bawat isa sa atin, ang Panginoong Jesus Nazareno ay nakaranas rin ng pagkauhaw. Habang naghihingalo sa Krus na Banal na pinagpakuan sa Kaniya, inihayag Niya nang buong linaw na tunay rin Siyang tao. Bilang tunay na tao, nakaranas rin Siya ng pagkauhaw, gaya ng bawat isa sa atin. Sa kabila ng Kaniyang pagiging tunay na Diyos, ipinasiya pa rin Niyang magpasakop sa mga limitasyon at kahinaan ng tao upang tubusin mula sa kasalanan ang lahat ng tao sa lupa. Naging limitado at mahina Siya, ngunit hinding-hindi Siya nagkasala kailanman. 

Inilahad ni San Juan sa kaniyang salaysay ng pagpapakasakit at pagkamatay sa Krus na Banal ng Panginoong Jesus Nazareno ang konteksto sa likod ng Ikalimang Wikang binigkas Niya habang nakabayubay sa Krus. Sabi sa bahagi ng salaysay ng Mahal na Pasyon ng Panginoong Jesus Nazareno kung saan namutawi mula sa Kaniyang mga labi ang Kaniyang Ikalimang Wika mula sa Krus na Banal na alam Niyang "naganap na ang lahat ng bagay; at bilang katuparan ng Kasulatan ay sinabi Niya, 'Nauuhaw Ako!'" (Juan 19, 28). Tila isinasalungguhit ng Panginoong Jesus Nazareno nang buong linaw habang nakabayubay sa Krus na hindi nakakalimot sa mga pangakong binitiwan ang Diyos. Natupad sa pamamagitan Niya ang pangakong binitiwan ng Diyos nang paulit-ulit sa Lumang Tipan tungkol sa Mesiyas at Manunubos sa pamamagitan mismo ng Taong ipinako sa Krus na walang iba kundi ang Panginoong Jesus Nazareno. 

Matapos bigkasin ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang Ikalimang Wika, agad na binigyan Siya ng isang esponghang itinubog sa maasim na alak na ikinabit sa isang isopo (Juan 19, 29). Sa pamamagitan nito, natupad ang mga salitang ito tungkol sa ipinangakong Mesiyas at Manunubos na isusugo ng Diyos sa Kaniyang bayan: "Sa halip na pagkain, nang Ako'y magutom, ang dulot sa Aki'y mabagsik na lason. Suka at di tubig ang ipinainom" (Salmo 69, 21). Kahit na dumating Siya sa daigdig upang ang pangakong binitiwan ng Diyos sa Lumang Tipan ay tuparin, hindi Siya tumanggap ng taos-pusong pagdakila mula sa mga ililigtas Niya. 

Huwag nating limuting hindi naman kinailangan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na pumarito sa lupa bilang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas. Alam Niyang hindi Siya tatanggapin at dadakilain nang taos-puso ng Kaniyang mga ililigtas. Sa halip na taos-pusong pagtanggap at pagdakila, pagtatakwil, galit, at poot ang tinanggap Niya mula sa kanila. Kaya naman, mapapatanong na lamang tayo kung bakit pa rin Niya ito ginawa. Dapat nanatili na lamang Siya sa langit, yaman din lamang pagtatakwil ang Kaniyang tinanggap mula sa kanila. Pinabayaan na lamang Niya mapahamak ang tao dahil sa kanilang pagkalugmok sa kasalanan.

Kahit na alam Niyang hindi Siya tatanggapin at dadakilain nang taos-puso, ipinasiya pa rin ng Poong Jesus Nazareno na pumarito sa lupa bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig. Ito ang Kaniyang dakilang tugon sa lahat ng tao. Tunay nga Niyang iniibig, kinahahabagan, at kinaaawaan ang tanan.

TUNAY NGANG DAKILA ANG KANIYANG PAG-IBIG

Pagninilay sa Pitong Huling Wika ng Mahal na Poong Jesus Nazareno 

Ikaapat na Wika (Mateo 27, 46; Marcos 15, 34): 

"Diyos Ko, Diyos Ko, bakit Mo Ako pinabayaan?" 

Larawan: Jusepe de Ribera (1591–1652), Christ Crucified (c. 1643). Álava Foral Council. Public Domain. 

Habang nakabayubay sa Krus na Banal, ipinakilala ng Nuestro Padre Jesus Nazareno ang Kaniyang sarili sa pamamagitan ng Kaniyang Ikaapat na Wika. Ang mga salita sa simula ng ika-22 kabanata ng aklat ng mga Salmo ay Kaniyang binigkas sa sandaling ito. Bukod sa pagiging isang panalangin sa panahon ng pagdurusa, isa ring propesiya tungkol sa ipinangakong Mesiyas at Manunubos ang nasabing kabanata ng aklat ng mga Salmo. Inilarawan nang buong linaw sa kabanatang ito ng aklat ng mga Salmo kung ano ang mangyayari sa mga huling sandali ng buhay ng ipinangakong Mesiyas.

Nasasaad sa isa sa mga taludtod ng Salmong yaon: "Pinaghati-hati nila ang damit Ko sa katawan, ang hinubad na tunika'y dinaan sa sapalaran" (22, 19). Ang mga salitang ito ay natupad noong unang Biyernes Santo. Habang nakapako si Jesus Nazareno sa Krus na Banal, ang Kaniyang damit ay pinaghati-hati at pinagsapalaran ang Kaniyang tunika (Juan 19, 23-24). Maraming iba pang inilarawan sa Salmong ito na natupad sa bundok ng Kalbaryo noong unang Biyernes Santo. Isa lamang itong patunay na ang Mesiyas at Manunubos na ipinangako ay walang iba kundi si Jesus Nazareno mismo. 

Batid ng Poong Jesus Nazareno na mangyayari ang lahat ng ito sa Kaniya kung ang planong pagligtas sa sangkatauhan ay Kaniyang ipinasiyang ituloy. Kahit na pumarito Siya sa daigdig upang ang pangakong binitiwan ng Diyos sa Lumang Tipan ay tuparin, hindi Siya tatanggapin ng tanan. Sa halip na taos-pusong pagdakila, pagtatakwil ang tinanggap Niya sa mga tao. Tinuloy pa rin Niya ito, kahit na alam Niya ang mga ito. Isa lamang ang dahilan kung bakit - tunay nga Niya tayong iniibig. 

Kahit na alam ng Panginoong Jesus Nazareno na hindi Siya tatanggapin at dadakilain ng mga taong tutubusin Niya, ipinasiya pa rin Niyang ituloy ang pagsasakatuparan ng planong ito. Pinatunayan Niya sa pamamagitan nito na tunay nga Niya tayong iniibig. Dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig, ipinasiya Niyang maging Kordero ng Diyos. 

HINDI DINAAN SA MGA SALITA LAMANG ANG KANIYANG PAGDAKILA SA DIYOS

Pagninilay sa Pitong Huling Wika ng Mahal na Poong Jesus Nazareno 

Ikatlong Wika (Juan 19, 25-27): 

"Ginang, narito ang iyong Anak . . . Narito ang iyong Ina." 

Larawan: Attributed to Virginia Vezzi (1600–1638), Crucifixion (c. Between 1620 and 1626). Matthiesen Gallery. Public Domain.

Ang Ikatlong Wika ng Mahal na Poong Jesus Nazareno habang nakabayubay sa Krus na Banal ay Kaniyang binigkas nang makita Niya ang Mahal na Birheng Maria at ang kumatawan sa Kaniyang Simbahan sa mga sandaling yaon na walang iba kundi ang minamahal na alagad na si Apostol San Juan. Sa pamamagitan ng Kaniyang Ikatlong Wika, naging bahagi ng pamilya ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang Simbahang tanging Siya mismo ang nagtatag. Bilang bahagi ng Kaniyang pamilya, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay lagi nating hinahandugan ng taos-pusong pagdakila. 

Huwaran ng taos-pusong pagdakila sa Diyos ang Mahal na Birheng Maria. Sa bawat sandali ng kaniyang buhay sa lupa, lagi niyang piniling dakilain ang Diyos. Lagi niyang isinabuhay ang kaniyang "Fiat" o "Oo" sa kalooban ng Diyos. Ang kaniyang "Fiat" na una niyang binigkas noong magpakita sa kaniya sa kaniyang tahanan sa Nazaret ang Arkanghel na si San Gabriel upang ang magandang balita tungkol sa pagkahirang at pagtalaga sa kaniya ng Diyos bilang Ina ng Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, ay iparating sa kaniya, ay palagi niyang isinabuhay. Kahit na napakahirap itong gawin, ipinasiya niyang laging dakilain ang Diyos nang taos-puso. 

Itinuturo sa atin ng Mahal na Birheng Maria na hindi sapat ang mga salita lamang sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos. Bagkus, lagi itong dapat isabuhay sa bawat sandali ng ating paglalakbay sa lupa. Pinaghahandaan natin ang buhay na walang hanggan sa piling ng Diyos sa langit sa pamamagitan nito. Dakilain natin ang Diyos taglay sa ating mga puso at loobin ang katapatang dalisay sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa habang pansamantala nating nilalakbay ang daigdig na ito. Hindi tayo dapat mag-aksaya ng panahon upang ipagpaliban ang pagsasabuhay nito. 

Kasama natin sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa ang Mahal na Birheng Maria. Lagi niya tayong tinutulungang isabuhay ang pasiyang ito. Ito ang natatanging dahilan kung bakit ipinasiya ng Poong Jesus Nazareno na ipagkaloob sa atin ang Mahal na Birheng Maria upang maging Ina rin natin. Ganyan tayo ka-mahal ng Poong Jesus Nazareno.