ANG PINAKAMABISANG PATUNAY NG TAOS-PUSONG PAGDAKILA SA DIYOS

21 Agosto 2026 

Paggunita kay Papa San Pio X 

Ezekiel 37, 1-14/Salmo 106/Mateo 22, 34-40 

Larawan: Wolfgang Katzheimer the Elder (–1508), Mocking of Christ (c. 1500). Winnipeg Art Gallery. Public Domain. 

Nakasentro sa pakikinig at pagsunod sa mga utos at loobin ng Diyos ang taimtim na pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito. Sa mga nakikinig at sumusunod sa mga utos at loobin ng Diyos nang taos-puso nagmumula ang taos-pusong pagdakila. Ito ang dahilan kung bakit nalulugod nang lubos sa kanila ang Diyos. Para sa kanila, hindi mahihigitan o mapapantayan ang Diyos. Katunayan, ang pinakamahalaga sa lahat ay walang iba kundi ang Diyos, para sa kanila. Lubos silang nasisiyahan at nagagalak sa tuwing tinutupad nila ang mga utos at loobin ng Diyos nang taos-puso. 

Sa Unang Pagbasa, nagpahayag si Propeta Ezekiel sa mga tuyong kalansay na nakita niya sa isang pangitain, gaya ng iniutos ng Diyos sa kaniya. Nabuhay ang mga tuyong kalansay sa pangitain ni Propeta Ezekiel matapos niyang ihayag ang Salita ng Diyos. Dahil dito, napuspos ng tunay na tuwa, galak, at pag-asa si Propeta Ezekiel. Kahit na maraming hirap, pagsubok, tukso, at pag-uusig sa buhay sa daigdig, ang mga utos at loobin ng Diyos ay dapat pa rin nating tuparin at sundin. Hinahandugan natin Siya ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan nito. Ang sinumang maghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos ay mapupuspos ng kapanatagan ng loob, pag-asa, galak, at tuwa. Sa Ebanghelyo, ang pinakamahalagang utos ay binigkas ng Mahal na Poong Jesus Nazareno bilang tugon sa tanong ng isang Pariseo tungkol sa usaping ito. Kung buong kababaang-loob nating tutupdin ang utos na ito, ang Kataas-taasang Diyos ay hinahandugan natin ng taos-pusong pagdakila. 

Buong linaw na inihayag ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan kung ano ang lagi nating dapat gawin bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Lagi nating dapat handugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila. Ang ating taos-pusong pagsunod sa mga utos at loobin ng Diyos ang magpapatunay na ang ating pagdakila sa Kaniya ay tunay nga namang taos-puso. 

Ihandog natin sa Diyos ang nararapat. Ang Kaniyang mga utos at loobin ay dapat lagi nating tuparin at sundin. Pahintulutan natin ang Diyos maging Hari ng ating buhay. Dinarakila natin Siya nang taos-puso sa pamamagitan nito. 

ILAAN ANG BAWAT SANDALI NG ATING BUHAY SA PAGDAKILA SA DIYOS

16 Agosto 2026 

Ika-20 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Isaias 56, 1. 6-7/Salmo 66/Roma 11, 13-15. 29-32/Mateo 15, 21-28 

Larawan: Sebastiano Ricci (1659–1734), Christ and the Woman who Believed (c. 1724). Royal Collection. Public Domain. 

"Nawa'y magpuri sa Iyo ang lahat ng mga tao" (Salmo 66, 4). Sa mga salitang ito ng mang-aawit sa Salmong Tugunan nakatuon ang pagninilay ng Simbahan sa Linggong ito. Isa lamang ang nais ipaalala ng Simbahan sa atin. Ang Diyos ay lagi nating dapat handugan ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng mga salita at gawa. Hindi tayo dapat huminto sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. Bagkus, ang bawat sandali ng ating paglalakbay sa daigdig na ito na pansamantala lamang ay kailangan nating ilaan sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos.

Sa Unang Pagbasa, inihayag ng Diyos sa pamamagitan ni Propeta Isaias na hindi Siya ekslusibo sa isang angkan, lahi, lipi, wika, bayan, o bansa. Bagkus, para Siya sa lahat. Isa lamang ang Diyos na dapat purihin, dakilain, at sambahin ng lahat ng tao sa lupa nang taos-puso - ang Panginoon. Lagi itong dapat gawin dahil ito ang nararapat na handog sa Kaniya. Nakasentro sa napakahalagang katotohanang ito ang pangaral ng dakilang apostol at misyonerong si Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Buong linaw niyang inihayag na ipinamalas ng Diyos ang Kaniyang pag-ibig, habag, at awa para sa lahat sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Patunay ito na hindi Niya tayo sinukuan kailanman. Ang pananalig ng isang Cananea sa Poong Jesus Nazareno ay itinampok sa Ebanghelyo. Kahit na hindi siya mula sa bayang Israel, ipinasiya pa rin niyang lapitan ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno upang makiusap at sumamo sa Kaniya nang buong kababaang-loob na pagalingin ang minamahal niyang anak. Sa huli, ang pakiusap ng babaeng taga-Canaan ay pinagbigyan at tinupad ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Walang tigil siyang humiling sa Kaniya bilang tanda ng kaniyang pagdakila sa Kaniya.

Lagi nating dapat handugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila. Ito ang nararapat na tugon sa Kaniya na hindi nagsasawang pagpalain, ipagsanggalang, ingatan, ibigin, kahabagan, at kaawaan tayo. 

DAHIL DINAKILA NIYA ANG DIYOS, DINAKILA RIN SIYA NG DIYOS

15 Agosto 2026 

Dakilang Kapistahan ng Pag-Aakyat sa Langit sa Mahal na Birheng Maria, ang Nuestra Señora de la Buena Hora [Pagmimisa sa Araw] 

Pahayag 11, 19a; 12, 1-6a. 10ab/Salmo 44/1 Corinto 15, 20-27/Lucas 1, 39-56 

Larawan: Pablo de Céspedes (1538–1608), Asuncion de la Virgen (c. Between circa 1575 and circa 1600). Royal Academy of Fine Arts of San Fernando. Public Domain.

Tuwing sasapit ang araw ng Dakilang Kapistahan ng Pag-Aakyat sa Langit sa Mahal na Birheng Maria, ipinapaalala sa atin ng Simbahan na dapat nating ilaan ang bawat sandali ng ating paglalakbay sa mundo sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos. Hindi tayo mananatili sa mundong ito magpakailanman. Mayroong hangganan ang ating paglalakbay sa mundong ito. Pansamantala lamang ang ating pananatili sa mundo. Kaya naman, kailangan nating tiyaking dinarakila natin ang Diyos nang taos-puso sa bawat sandali ng ating paglalakbay sa mundo na pansamantala lamang. Lagi itong ginawa ng Mahal na Birheng Maria bago siya iniakyat sa langit. Katunayan, ang bawat sandali ng kaniyang buhay sa mundo ay kaniyang inilaan sa paggawa nito. 

Isinabuhay ng Mahal na Birheng Maria ang mga salita ng kaniyang papuring awiting kilala sa tawag na "Magnificat" na kaniyang inawit nang buong galak at tuwa noong dinalaw niya ang kaniyang kamag-anak na si Elisabet, gaya ng nasasaad sa Mabuting Balita, sa bawat sandali ng kaniyang paglalakbay sa daigdig. Sa halip na dakilain ang kaniyang sarili, ipinasiya ng Mahal na Birheng Maria na dakilain ang Diyos nang taos-puso. Kaya naman, dinakila rin siya ng Diyos. Ang patunay nito ay ang babaeng nakita ni Apostol San Juan sa pangitaing kaniyang nakita na kaniyang ibinahagi nang buo sa Unang Pagbasa. Nakita niya ang nasabing babae na dinamitan ng araw, nakatuntong sa buwan, at may suot na koronang binubuo ng labindalawang bituin. Pamilyar ito sa atin, 'di ba? Nakikita natin iyan sa mga larawan ng Mahal na Birheng Maria, 'di ba? 

Gaya nga ng inihayag sa Salmong Tugunan: "Nasa kanan Mo ang Reyna, maningning sa ginto't ganda" (Salmo 44, 10b). Ito ang ginawa ng Diyos para sa Mahal na Birheng Maria. Bilang tugon sa taos-pusong pagdakila sa Kaniya ng Mahal na Birheng Maria, dinakila rin ng Diyos ang Mahal na Birheng Maria. Ang pasiya ng Diyos na hirangin at italaga siya bilang Reyna ng Langit at Lupa ay patunay nito. 

Bilang Reyna ng Langit at Lupa, itinuturo ng Mahal na Inang si Mariang Birhen kung ano ang laging dapat gawin. Lagi niya tayong pinaalalahanang dakilain ang Diyos na nagpamalas ng Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Inilarawan ni Apostol San Pablo sa pangaral na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa kung paano ipinakita ng Diyos ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Nilupig ng Diyos sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang kadiliman, kasalanan, kasamaan, at kamatayan. Dahil dito, bilang tugon, dapat nating gawin kung ano ang ginawa ng Mahal na Inang si Mariang Birhen sa bawat sandali ng kaniyang buhay sa lupa. Handugan ng taos-pusong pagdakila ang Diyos. 

Upang ang biyaya ng buhay na walang hanggan sa piling ng Poong Jesus Nazareno sa langit ay ating matamasa sa wakas ng ating pansamantalang paglalakbay sa mundo, dapat lagi nating handugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ginawa ito ng Mahal na Birheng Maria bilang paghahanda para sa panahong itinakda ng Diyos. Lagi rin nating dapat gawin ito upang ang ating mga sarili ay ating maihanda para sa buhay na walang hanggan. 

NARARAPAT LAMANG SIYANG DAKILAIN NANG TAOS-PUSO

14 Agosto 2026 

Dakilang Kapistahan ng Pag-Aakyat sa Langit sa Mahal na Birheng Maria, ang Nuestra Señora de la Buena Hora [Pagmimisa sa Bisperas] 

1 Cronica 15, 3-4. 15-16; 16, 1-2/Salmo 131/1 Corinto 15, 54b-57/Lucas 11, 27-28  

Larawan: Pietro Perugino (1448–1523), Polittico dell’Annunziata (Assunzione di Maria) (c. 15th century). Public Domain.

"Higit na mapalad ang mga nakikinig sa salita ng Diyos at tumutupad nito" (Lucas 11, 28). Sa mga salitang ito na binigkas ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa wakas ng Ebanghelyo nakasentro ang taimtim na pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito. Inilarawan nang buong linaw ng Mahal na Poong Jesus Nazareno kung paano nga ba nating mahahandugan ng taos-pusong pagdakila ang Diyos sa pamamagitan ng mga salitang ito na Kaniyang binigkas sa wakas ng Ebanghelyo. Ang magiging patunay na taos-puso ngang tunay ang ating pagdakila sa Diyos ay ang ating mga salita at gawa.

Sa Unang Pagbasa, nagdiwang ang buong Israel sa pamumuno ni Haring David nang dumating sa Herusalem ang Kaban ng Tipan. Ang Kaban ng Tipan ay sagrado dahil sa presensya ng Diyos na lumulukob sa nasabing kaban. Ipinasiya Niyang manahan sa Kaban ng Tipan. Kaya naman, noong ang Kaban ng Tipan ay dumating sa Herusalem, nagdiwang nang buong galak ang bayang Israel sa panguguna ni Haring David. Buong linaw na inihayag ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa ang dahilan kung bakit ang Simbahan ay laging nagdiriwang nang buong galak at tuwa. Nagtagumpay ngang tunay ang Mahal na Poong Jesus Nazareno laban sa kasamaan at kamatayan.

Inilaan ng Mahal na Inang si Mariang Birhen, ang Nuestra Señora de la Buena Hora, ang bawat sandali ng kaniyang paglalakbay sa daigdig sa pagsasabuhay ng kaniyang pasiyang handugan ng taos-pusong pagdakila sa Diyos sa pamamagitan ng kaniyang mga salita at gawa. Lagi niyang tinupad at sinunod ang mga utos at loobin ng Diyos, kahit na napakahirap itong gawin. Hindi niya inagawan ng eksena ang Diyos. Bagkus, nagpaubaya siya sa Diyos. Pinahintulutan niyang mangyari ang kalooban ng Diyos. Sa halip na patigasin ang kaniyang puso at isipan, binuksan niya ito sa Diyos. Dahil dito, lubos siyang kinalugdan ng Diyos. Mula sa Kaniyang kaharian sa langit, nakita Niyang taos-puso ngang tunay ang pagdakila ng Mahal na Birheng Maria sa Kaniya. Natuwa Siya dahil ginawa ng Mahal na Birheng Maria ang nararapat. 

Gaya ng Mahal na Inang si Mariang Birhen, ang Nuestra Señora de la Buena Hora, na iniakyat sa langit, lagi nating dapat handugan ng taos-pusong pagdakila ang Diyos sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa sa bawat sandali ng ating paglalakbay dito sa daigdig na pansamantala lamang. Ito ang nararapat na gawin. 

WALANG MAKAKAPANTAY AT MAKAHIHIGIT SA KANIYANG KADAKILAAN

14 Agosto 2026 

Paggunita kay San Maximiliano Maria Kolbe, pari at martir 

Ikasiyam at Huling Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Nuestra Senora de la Buena Hora 

Ezekiel 16, 1-15. 60. 63 (o kaya: Ezekiel 16, 59-63)/Isaias 12/Mateo 19, 3-12 

Larawan: Anonymous, Christ Carrying the Cross (c. 1635). Kunsthistorisches Museum. Public Domain.

"Galit ng D'yos ay naparam, pinatawad N'ya ang tanan" (Isaias 12,1k). Nakasentro sa mga salitang ito mula sa Salmo Responsoryo ang taimtim na pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito. Muling ipinapaalala sa atin ng Inang Simbahan sa araw na ito na hindi mahihigitan o mapapantayan ang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos. Kahit na hindi na mabilang ang dami ng ating mga nagawang kasalanan laban sa Diyos, wala pa ring binatbat sa Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na dakila ngang tunay ang mga ito. 

Sa Unang Pagbasa, iniutos ng Diyos si Propeta Ezekiel na ipaalala sa bayang Israel na hinirang at itinalaga upang maging Kaniyang bayan ang kanilang pagkamasuwayin at kasamaan. Hindi sila naging tapat sa Diyos. Ipinasiya ng mga taga-Israel na patigasin ang kanilang mga ulo at puso. Nakatuon rin sa nasabing katotohanan ang pangaral ni Jesus Nazareno sa Ebanghelyo. Katunayan, buong linaw Niyang inihayag ang bukod tanging dahilan kung bakit ang diborsyo ay pinahintulutan ni Moises, kahit na taliwas ito sa mga utos, loobin, at plano ng Diyos noon pa man - matigas ang kanilang mga puso at ulo. Ang kanilang mga puso at ulo ay kasintigas ng bato. 

Bagamat hindi na mabilang kung gaano karami ang kasalanang nagawa ng bawat tao sa daigdig, ipinasiya pa rin ng Diyos na ipakita ang Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na tunay ngang dakila. Hindi Niya sinusukuan ang lahat ng tao sa daigdig, kahit na paulit-ulit nila Siyang sinusuway at sinasaktan sa pamamagitan ng kanilang mga kasalanang hindi na mabilang. Sa pamamagitan ng Kaniyang pag-ibig, awa, habag, at kagandahang-loob, nahayag ang Kaniyang kadakilaan. 

Ang bawat isa sa atin ay pinahahalagahan ng Diyos. Hindi Niya tayo sinusukuan kahit kailan. Lagi Niya tayong iniibig, kinahahabagan, at kinaaawaan nang lubusan. Buksan natin ang ating mga puso at isipan sa Kaniya na puspos ng dakilang pag-ibig, biyaya, habag, at awa. Tuparin at sundin natin nang buong kababaang-loob ang mga utos at loobin ng Diyos. Sa pamamagitan nito, lagi nating hinahandugan Siya ng taos-pusong pagdakila. Ito ang nararapat na gawin. 

PATUNAY NG KANIYANG KADAKILAAN

13 Agosto 2026 

Huwebes ng Ika-19 na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikawalong Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Nuestra Senora de la Buena Hora 

Ezekiel 12, 1-12/Salmo 77/Mateo 18, 21-19, 1 

Larawan: Claude Vignon (1593–1670), Parable of the Unforgiving Servant, formerly called Croesus Receiving Tribute from a Lydian Peasant (c. 1629). Musée des Beaux-Arts de Tours. Public Domain.

Ang pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito ay nakatuon sa mga salitang buong lakas na binigkas ng mang-aawit sa Salmong Tugunan. Sabi sa Salmong Tugunan: "Hindi nila malilimot ang dakilang gawa ng D'yos" (Salmo 77, 7k). Isa lamang ang aral na nais ipaalala sa atin ng Simbahan sa araw na ito. Hindi natin dapat ibaon sa limot kailanman ang mga ginawa ng Diyos para sa atin na tunay ngang kahanga-hanga at dakila. Bagkus, ang Diyos ay lagi nating dapat handugan ng taos-pusong pagdakila bilang pagtanaw ng utang na loob sa Kaniya. Ito ang nararapat na tugon sa Kaniya. 

Sa Unang Pagbasa, si Propeta Ezekiel ay inatasan ng Diyos na magsalita sa Kaniyang bayan, sa kabila ng kanilang pagiging mapaghimagsik at masuwayin. Kahit na batid ng Diyos kung gaano mapaghimagsik at masuwayin ang Kaniyang bayan, ipinasiya pa rin Niyang isugo sa kanila si Propeta Ezekiel upang magsalita sa kanila. Nahayag sa pamamagitan nito ang kadakilaan ng Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa. Hindi Niya sinukuan ang Kaniyang bayan. Sa Ebanghelyo, ang Poong Jesus Nazareno ay nangaral tungkol sa halaga ng walang tigil na pagpapatawad. Ang talinghaga tungkol sa lingkod na hindi marunong magpatawad ay Kaniyang ginamit upang isalungguhit ang halaga nito. 

Ipalaganap natin ang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos sa bawat sandali ng ating paglalakbay sa daigdig. Sa pamamagitan nito, ang Diyos ay lagi nating hinahandugan ng taos-pusong pagdakila. 

GAWAIN NG MGA DUMARAKILA SA KANIYA NANG TAOS-PUSO

12 Agosto 2026 

Miyerkules ng Ika-19 na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

Ikapitong Araw ng Pagsisiyam sa Karangalan ng Nuestra Senora de la Buena Hora 

Ezekiel 9, 1-7; 10,18-22/Salmo 112/Mateo 18, 15-20 

Larawan: Raphael (1483-1520), St Paul Preaching at Athens (c. 1515). Victoria and Albert Museum via Web Gallery of Art. Public Domain. 

Bilang mga bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang itinatag ni Kristo, mayroon tayong misyong kailangang tuparin. Ang Kaniyang kadakilaan ay dapat nating ibahagi at ipalaganap. Dapat nating ilaan ang bawat sandali ng ating paglalakbay sa lupa na pansamantala lamang sa tapat at walang sawang pagsaksi sa Kaniyang kadakilaang kahanga-hangang tunay sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ito ang nais ipaalala sa atin ng Simbahan sa araw na ito. 

Tila taliwas ang mga salita sa Unang Pagbasa sa nais ipaalala sa atin ng Simbahan sa araw na ito. Inilarawan sa Unang Pagbasa kung paanong parurusahan ng Diyos ang Kaniyang bayan. Mayroon Siyang mga itinalaga upang ang Herusalem ay pahirapan nang lubos. Hindi ba hinirang at itinalaga ng Diyos ang Israel upang maging Kaniyang bayan? Bakit naman Niya ibinigay ang Kaniyang pahintulot na magdanas ng hirap at sakit ang bayang Kaniyang hinirang at itinalaga? Ang dahilan kung bakit ipinasiya ng Diyos na mangyari ito ay dahil ang kasamaan ay pinili nilang ipalaganap. Sa halip na handugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila, pinili nila ang kasalanan. Dahil diyan, lubos na nasaktan ang Diyos. 

Nakasentro sa pagbabahagi at pagpapalaganap ng kadakilaan ng Diyos sa kapwa ang pangaral ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo. Ipinapaalala Niya sa atin kung ano ang ating misyon bilang mga bumubuo sa Kaniyang Simbahan. Kahit na sa mga alagad Niya binigkas ang mga salitang ito, para rin sa atin ang mga salitang ito. Dapat nating ipalaganap ang kadakilaan ng Diyos na tunay ngang kahanga-hanga sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. 

Ang mga salita sa Salmong Tugunan ay lagi nating dapat isabuhay. Dapat lagi nating ipalaganap ang kadakilaan ng Diyos. Mahayag nawa sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos. 

Tayong lahat na bumubuo sa Simbahang itinatag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ay mayroong misyon. Dapat lagi nating ipalaganap ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa. Kailangan nating hikayatin ang lahat ng tao na handugan ng taos-pusong pagdakila ang Diyos dahil ito ang nararapat. Magagawa lamang natin ito kung ang Kaniyang kadakilaan ay ipapalaganap at ibabahagi natin.