KINAKALINGA TAYO NG ATING DINARAKILA

24 Abril 2026 

Biyernes sa Ikatlong Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay 

Mga Gawa 9, 1-20/Salmo 116/Juan 6, 52-59 

Larawan: Anonymous Genoese painter, active in the second half of the 17th-century, Supper at Emmaus (c. From 1650 until 1700). Museu Nacional de Belas Artes. Public Domain. 

Naganap bago ang Misteryo Paskwal ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas, ang sandaling itinampok at inilahad sa salaysay sa Ebanghelyo. Ipinakilala Niya ang Kaniyang sarili bilang Tinapay ng Buhay. Bilang Tinapay ng Buhay, pinapawi ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ang kagutuman at kauuhawan ng tanan. Tanging Siya lamang ang makakagawa nito. 

Sa Unang Pagbasa, nagpakita kay Saulo na kilala natin bilang si Apostol San Pablo sa daan patungong Damasco ang Tinapay ng Buhay na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno na Muling Nabuhay. Ito ang simula ng pagbabagong-buhay ng taga-usig ng mga sinaunang Kristiyano. Mula sa dati niyang buhay bilang isang taga-usig ng mga Kristiyano, si Saulo na kilala natin bilang si Apostol San Pablo ay naging isang tapat at magiting na saksi ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno. Ang kaniyang misyon bilang saksi ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ay buong linaw na inilarawan sa Salmong Tugunan. Ipapangaral niya ang Mabuting Balita nang buong giting sa lahat upang maidakila nila nang buong galak ang Muling Nabuhay na Nuestro Padre Jesus Nazareno. 

Laging dumarating sa anyo ng tinapay at alak sa bawat pagkakataong idinadaos ang pagdiriwang ng Banal na Misa ang Tinapay ng Buhay na walang iba kundi ang Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno upang ang ating kagutuman at kauuhawan ay pawiin. Hindi Siya nagsasawang gawin ito. Bilang tugon, lagi natin Siyang dakilain, sambahin, at purihin. Sa kabila ng Kaniyang kadakilaan, lagi Niya tayo kinakalinga. 

TAOS-PUSONG PAGDAKILA ANG NARARAPAT IHANDOG

19 Abril 2026 

Ikatlong Linggo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay (A) 

Mga Gawa 2, 14. 22-33/Salmo 15/1 Pedro 1, 17-21/Lucas 24, 13-35 

Larawan: Gebhard Fugel (1863–1939), Jesus and the walk to Emmaus (c. Turn of the 19th/20th century). Public Domain.

Ang salaysay ng pagpapakita ng Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno sa dalawa sa Kaniyang mga alagad sa daan patungong Emaus ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Sa pamamagitan ng Kaniyang pasiyang magpakita sa kanila sa daan patungong Emaus, ang Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno ay naghatid ng tunay na galak at tuwa sa dalawang alagad na ito. Kahit na hindi Siya nakilala nila hanggang sa sandaling pinaghati-hati Niya ang tinapay noong nakasalo nila Siya sa bahay na tinuluyan nila, ang biyaya ng tunay na galak at tuwa ay ipinasiya pa rin ng Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno na ipagkaloob sa kanila. 

Sa Unang Pagbasa, ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ay buong linaw na ipinakilala ng unang Santo Papa ng Simbahan na si Apostol San Pedro sa mga tao na nagkatipon sa labas ng silid na kanilang pinagtitipunan bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Tinupad Niya ang lahat ng mga propesiya sa Lumang Tipan tungkol sa Mesiyas at Manunubos na ipinangako. Sa Ikalawang Pagbasa, ipinakilala rin Siya ng dakilang apostol na ito na Kaniyang hinirang at itinalaga bilang unang Santo Papa ng tunay na Simbahang Kaniyang itinatag bilang Kordero ng Diyos. Ang lahat ng tao ay Kaniyang iniligtas sa pamamagitan ng Kaniyang Krus at Muling Pagkabuhay. 

Pinatunayan ng Muling Nabuhay na Nuestro Padre Jesus Nazareno na totoo ang mga salitang ginamit ng mang-aawit sa Salmong Tugunan upang ipakilala ang Diyos. Lagi tayong iniingatan, pinapatnubayan, ipinagsasanggalang, at kinakalinga ng Diyos. Isa lamang patunay na tunay nga Niya tayong kinahahabagan, kinaawaan, at iniibig. 

Bilang tugon sa pag-ibig, kagahandahang-loob, habag, at awa ng Diyos na Kaniyang inihayag sa pamamagitan ng Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno, dapat nating handugan Siya ng taos-pusong pagdakila. Ito ang nararapat na tugon. 

HINDI NATATAKOT ANG MGA DUMARAKILA SA KANIYA

17 Abril 2026

Biyernes sa Ikalawang Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay 

Mga Gawa 5, 34-42/Salmo 26/Juan 6, 1-15 

Larawan: Guillaume Bonoyseau (?-1547), La Résurrection du Christ (c. 1545). La Tribune de l'Art. Public Domain.

Ang mga Pagbasa para sa araw na ito ay nakasentro sa paghandog ng taos-pusong pagdakila sa Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno. Ito ang dapat nating gawin bilang mga bumubuo sa Kaniyang Simbahang puspos ng galak at tuwa na dulot Niya sa atin sa pamamagitan ng maluwalhati Niyang Muling Pagkabuhay. Matapos Niyang ihandog sa Krus na Banal ang buo Niyang sarili, ang Poong Jesus Nazareno ay muling nabuhay nang sumapit ang ikatlong araw. 

Sa Ebanghelyo, ang Poong Jesus Nazareno ay nagpakain ng limanlibong katao. Ang limang tinapay at dalawang isda na dala ng isang batang lalaki ay Kaniyang pinarami upang makakain ang limanlibong tao sa ilang. Sa Unang Pagbasa, napuspos ng galak at tuwa ang mga apostol dahil sa Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno na minsang nagpakain ng limanlibong katao sa ilang. Dinakila nila Siya na nagkaloob ng galak at tuwa sa kanila sa pamamagitan ng kanilang pagsaksi sa Kaniya. Wala silang takot dahil sa Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno. Handa silang ihandog ang kanilang mga buhay bilang mga martir para sa Kaniya. Ang mga salita ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan ay kanilang isinabuhay. 

Dahil sa maluwalhating tagumpay ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno, ang bawat isa sa atin na bumubuo sa Kaniyang Simbahan ay puspos ng galak at tuwa. Ito ang dahilan kung bakit hindi tayo dapat matakot maging Kaniyang mga saksi. Taglay sa mga puso natin ang galak at tuwa na Kaniyang dulot, sumaksi tayo sa Kaniya sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa sa bawat sandali ng ating buhay sa lupa. 

DAKILAIN ANG PANGINOON AT HARI NG BANAL NA AWA

12 Abril 2026 

Ikalawang Linggo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay (A) 

Linggo ng Banal na Awa 

Mga Gawa 2, 42-47/Salmo 117/1 Pedro 1, 3-9/Juan 20, 19-31

Ang pagninilay ng Simbahan para sa Linggong ito ay nakatuon sa kahanga-hangang kadakilaan ng Banal na Awa ng Diyos. Tunay ngang dakila ang Banal na Awa. Kahit na hindi tayo karapat-dapat sa Banal na Awa ng Diyos, ang biyayang ito ay ipinasiya pa ring idulot sa atin ng Diyos. Isinagawa Niya ito sa pamamagitan ng Krus na Banal at Muling Pagkabuhay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

Sa Ebanghelyo, ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ay nagpakita sa mga apostol. Dalawang beses Niya itong ginawa. Una Siyang nagpakita sa mga apostol sa lugar na kanilang pinagtitipunan noong gabi ng dakilang araw ng Linggo kung kailan naganap ang Kaniyang Muling Pagkabuhay. Muli Siyang nagpakita sa mga apostol pagkalipas ng isang linggo. Sa Kaniyang ikalawang pagpapakita, naroon kasama ang iba pang mga alagad ang alagad na hindi nila kasama noong una Siyang nagpakita sa kanila na walang iba kundi si Apostol Santo Tomas. Kusang-loob na ipinagkaloob ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno sa kanila ang Kaniyang Banal na Awa na tunay ngang dakila sa pamamagitan ng Kaniyang dalawang pagpapakita sa kanila. 

Hindi lamang ipinakita at ibinahagi ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang Banal na Awa sa mga apostol. Ibinahagi rin Niya ito sa Kaniyang Simbahan sa salaysay na itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa. Bagamat nangyari matapos ang maluwalhati Niyang Pag-Akyat sa Langit ang mga inilarawan sa Unang Pagbasa,  patuloy pa rin Siyang kumilos mula sa langit. Nakatuon naman sa biyaya ng bagong buhay na dulot sa atin ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ang pangaral ng unang Santo Papa ng Simbahan na si Apostol San Pedro sa Ikalawang Pagbasa. Hindi titigil ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno sa pagdulot ng Banal na Awa. 

Gaya ng inihayag ng mang-aawit sa Salmong Tugunan: "Butihing Poo'y purihin, pag-ibig N'ya'y walang maliw" (Salmo 117, 1). Ang Kaniyang walang sawang pagdulot sa atin ng Kaniyang Banal na Awa ay patunay nito. 

Bilang mga deboto at mananampalatayang bumubuo sa tunay na Simbahang tatag mismo ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno, lagi natin Siyang handugan ng taos-pusong pagdakila. Kusang-loob Niyang ibinahagi sa atin ang Kaniyang Banal na Awa, kahit na hindi tayo karapat-dapat. Walang tigil Niya itong ginagawa. Dahil diyan, dapat lagi natin Siyang dakilain nang taos-puso sa bawat sandali ng ating buhay dito sa lupa sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. 

WALANG IKINATATAKOT ANG MGA DUMARAKILA SA KANIYA NANG TAOS-PUSO

11 Abril 2026 

Sabado sa Walong Araw na Pagdiriwang sa Pasko ng Muling Pagkabuhay 

Mga Gawa 4, 13-21/Salmo 117/Marcos 16, 9-15

Larawan: Szymon Czechowicz (1689–1775), Christ Appearing to the Apostles after the Resurrection (c. 1758). National Museum in Krakow. Public Domain. 

Nakatuon sa pagsaksi sa Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno nang may giting at galak ang mga Pagbasa. Ito ang misyon ng Simbahan. Ang misyong ito ay buong katapatang tinutupad ng Simbahan mula noon hanggang ngayon. Walang lumipas na oras, sandali, araw, sanlinggo, buwan, taon, at panahon kung kailan ang Simbahan ay tumigil o huminto sa pagtupad sa misyong ito. Hinahandugan ng Simbahan ng taos-pusong pagdakila ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng misyong ito na buong katapatan nilang tinutupad. 

Sa wakas ng salaysay sa Ebanghelyo, ibinigay ng Muling Nabuhay na Mesiyas sa mga apostol ang misyong patuloy na isinakatuparan ng Simbahan sa kasalukuyan. Ito ang misyong tinukoy nina Apostol San Pedro at San Juan sa Unang Pagbasa. Wala silang ikinatatakot, kahit ang Sanedrin. Ang misyong bigay ng Muling Nabuhay na Mesiyas na walang iba kundi si Jesus Nazareno ay patuloy nilang tutupdin nang may galak at giting. Gaya ng mang-aawit sa Salmong Tugunan, pinupuri at dinarakila nila taglay sa kanilang mga puso ang tunay na galak at giting ang Muling Nabuhay na Mesiyas na si Jesus Nazareno. 

Bilang mga bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang itinatag ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno, wala tayong dapat ikatakot. Dapat natin Siyang ipakilala at ipagmalaki sa lahat taglay sa ating mga puso at loobin ang tunay na galak at giting na dulot Niya. Sumaksi tayo sa Kaniya sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ito ang magpapatunay na dinarakila nga natin Siya nang taos-puso. 

DAKILAIN SIYA NANG BUONG GITING AT LIGAYA

10 Abril 2026 

Biyernes sa Walong Araw na Pagdiriwang sa Pasko ng Muling Pagkabuhay 

Mga Gawa 4, 1-12/Salmo 117/Juan 21, 1-14 

Larawan: James Tissot (1836–1902), Christ Appears on the Shore of Lake Tiberias (c. Between 1886 and 1894). Brooklyn Museum. Public Domain.

"Batong dating tinanggiha'y Siya pang naging saligan" (Salmo 117, 22). Ang taimtim na pagninilay ng Simbahan sa araw na ito ay nakatuon sa mga salitang ito ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan. Inilarawan nang buong linaw sa mga salitang ito mula sa Salmong Tugunan kung ano ang mangyayari sa ipinangakong Mesiyas at Manunubos sa takdang panahon. Natupad ito nang sumapit ang takdang panahon sa pamamagitan ng Krus at Muling Pagkabuhay na Poong Jesus Nazareno.

Sa Ebanghelyo, ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno ay nagpakita sa mga alagad sa Lawa ng Tiberias. Muli Niyang tinulungan ang mga alagad na makahuli ng isda, gaya ng Kaniyang ginawa para sa kanila noong una Niya silang tinawag (Lucas 5, 1-11). Ito ang natatanging dahilan kung bakit buong ligayang binigkas ng minamahal na alagad: "Ang Panginoon iyon!" (Juan 21, 7). Buong linaw at giting na ipinakilala ng unang Santo Papa ng Inang Simbahan na walang iba kundi si Apostol San Pedro ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno bilang Manunubos (Mga Gawa 4, 12). Ang kaniyang pinatotohanan at dinakila sa harap ng Sanedrin nang buong giting, linaw, at ligaya ay walang iba kundi ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno. 

Hindi tayo dapat matakot dakilain ang Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng pagsaksi sa Kaniya. Bagkus, dapat lagi natin itong gawin nang may kagitingan at kaligayahan sa ating mga puso. Taos-puso nating tanggapin ang giting at ligaya na dulot Niya upang makapagsaksi tayo sa Kaniya sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa sa bawat sandali ng ating paglalakbay sa daigdig. 

TAOS-PUSONG PAGDAKILA ANG HANDOG NG KANIYANG MGA INSTRUMENTO

9 Abril 2026 

Huwebes sa Walong Araw na Pagdiriwang ng Pasko ng Muling Pagkabuhay 

Mga Gawa 3, 11-26/Salmo 8/Lucas 24, 35-48 

Larawan: Manner of Master of the Virgo inter Virgines or Circle of Master of the Virgo inter Virgines. The Resurrection of Christ (c. Between 1470 and 1500). The Cartin Collection via RKD. Public Domain.

Ang Muling Nabuhay na Panginoong Jesus Nazareno ay nagpakita sa mga apostol sa silid na kanilang pinagtitipunan sa salaysay na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Ibinahagi Niya sa mga apostol ang tunay na galak na Kaniyang dulot sa pamamagitan nito. Hindi na puspos ng takot at pag-aalinlangan ang mga puso ng mga apostol. Sa halip na takot at pag-aalinlangan, puspos ng tunay na galak ang kanilang mga puso. 

Buong linaw na ipinaliwanag ni Apostol San Pedro sa mga tao sa salaysay na tampok sa Unang Pagbasa kung bakit ang mga apostol ay nakakagawa ng mga himala. Hindi nila nagagawa ang mga himalang ito na tunay nga namang dakila at kahanga-hanga katulad ng pagpapagaling sa lalaking lumpo mula sa sandaling isinilang siya sa lupa malapit sa Pintuan na Maganda gamit ang kanilang mga sariling kakayanan. Ang mga himalang ito ay kanilang nagagawa dahil pinahintulutan nilang kumilos ang Diyos. Sa pamamagitan ng pasiyang ito na bukal sa kanilang mga puso at loobin, ang Diyos ay dinakila nila nang taos-puso. 

Inihayag nang buong linaw ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan na tunay ngang maningning ang Kabanal-Banalang Ngalan ng Panginoong Diyos sa sanlibutan (Salmo 8, 2ab). Bilang mga bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahan, dapat nating tiyakin na magniningning sa bawat bahagi ng daigdig ang Kaniyang kaningningan. Sa pamamagitan ng pagbigay ng ating taos-pusong pahintulot na gamitin tayo ng Diyos bilang Kaniyang mga instrumento, magagawa natin ito. Kung lagi nating gagawin ito, dadakilain natin Siya nang taos-puso. 

Lubos na kinalulugdan ng Diyos ang mga magbibigay ng kanilang pahintulot na tunay ngang taos-puso na gamitin sila bilang mga instrumento Niya. Sa pamamagitan nito, hinahandugan nila Siya ng taos-pusong pagdakila. Ito ang dapat lagi nating gawin sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa mundo bilang mga debotong misyonero ng Muling Nabuhay na Poong Jesus Nazareno taglay sa ating mga puso at kalooban ang tunay na galak at tuwang Kaniyang dulot.