DINARAKILA SIYA NG MGA NAGPAPALAGANAP NG KANIYANG HABAG AT AWA

13 Setyembre 2026 

Ika-24 na Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Sirak 27, 33-28, 9/Salmo 102/Roma 14, 7-9/Mateo 18, 21-35 

Larawan: Jan Sanders van Hemessen (1500–1556), The Parable of the Unmerciful Servant (c. 1556). University of Michigan Museum of Art. Public Domain. 

Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno, lagi nating dapat ibahagi at ipalaganap ang Kaniyang habag at awa na tunay nga namang dakila at kahanga-hanga. Lagi natin Siya hinahandugan ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan nito. Nararapat lamang na makilala Siya bilang Panginoong mahabagin at maawain. Ang tanan ay ating mahihikayat na dakilain Siya nang taos-puso kapag lagi natin itong gagawin. Magagawa natin ito sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ito ang nais ipaalala sa atin ng Simbahan sa Linggong ito. 

Sa halaga ng pagiging mahabagin at maawain nakasentro ang Unang Pagbasa. Kung magpapakita tayo ng habag at awa sa kapwa, kahahabagan at kaaawaan rin tayo ng Diyos. Lalo pa ngang matutuwa sa atin ang Diyos dahil ipinapakilala natin Siya bilang bukal ng habag at awa sa pamamagitan nito. Pinipili nating pairalin at ipalaganap ang habag at awa ng Diyos na nagpapatunay ng Kaniyang kadakilaan. Ang paksang ito ay pinagtuunan rin ng pansin sa Ikalawang Pagbasa. Ipinasiya ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na maging Panginoon ng mga patay at buhay dahil sa Kaniyang habag at awa. Una tayong kinahabagan at kinaawaan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas na nagpasiyang iligtas tayo. Dahil dito, dapat rin tayong maging mahabagin at maawain. Buong linaw Niya itong isinalungguhit sa Ebanghelyo kung saan ibinahagi Niya sa unang Santo Papa ng Simbahang Kaniyang tatag na si Apostol San Pedro ang talinghaga tungkol sa isang aliping walang awa. 

Inihayag nang buong linaw at galak ng mang-aawit sa Salmong Tugunan, "Ang ating mahabaging D'yos ay nagmamagandang-loob" (Salmo 102, 8). Puspos ng habag at awa ang Diyos. Walang hihigit pa sa Kaniya. Dapat natin itong ipagmalaki. Mayroon tayong Diyos na tunay ngang mahabagin at maawain. 

Kung tunay ngang taos-puso ang ating pasiyang laging handugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila, dapat nating ibahagi at ipalaganap ang Kaniyang habag at awa na nagpapatunay ng Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan. Lagi nating magagawa ito sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Nararapat lamang itong gawin bilang tugon sa Kaniya na unang nagpakita ng Kaniyang habag at awa sa atin. 

TAGAPAGPALAGANAP NG KAHANGA-HANGANG KADAKILAAN NG DIYOS

11 Setyembre 2026 

Biyernes ng Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

1 Corinto 9, 16-19. 22b-27/Salmo 83/Lucas 6, 39-42 

Larawan: Luis de Morales (1509–1586), Christ Carrying the Cross with the Virgin and Saint John (c. 1570). Kunstmuseum Basel. Public Domain.

Ipinapaalala sa atin ng Simbahan sa araw na ito na mayroon tayong isang misyon at tungkulin na kailangan nating gampanan habang pansamantala tayong naglalakbay sa daigdig. Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, dapat nating ibahagi ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos. Makikilala ng lahat ng tao sa daigdig na ito ang Diyos bilang pinakadakila sa lahat sa pamamagitan nito. 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ni Apostol San Pablo na hinahangad niyang makilala ng lahat ng tao ang Diyos bilang pinakadakila sa lahat. Ang Mabuting Balita ay hindi niya ipinapangaral at ibinabahagi upang ang kaniyang sarili ay itaas. Bagkus, buong giting niya itong ginagawa para sa higit na ikadarakila ng Panginoong Diyos. Handa siyang gawin ang lahat, kahit na magtiis siya ng hirap, sakit, at pag-uusig sa kamay ng mga makapangyarihang tao noon, kung ang kapalit nito ay makilala ng lahat ng tao ang Diyos bilang pinakadakila sa lahat at maihandog nila sa Kaniya ang nararapat. Ito ang pinagtuunan ng pansin ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Kaniyang pangaral sa Ebanghelyo. Hindi tayo dapat magpapasikat bilang mga tagapagbahagi ng kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos. Bagkus, kailangan natin itong gawin nang taos-puso.

Nararapat lamang handugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila. Dahil dito, buong giting at galak natin Siyang ipakilala sa lahat bilang pinakadakila sa lahat. Lagi nating ibahagi at ipalaganap ang Kaniyang kadakilaan. Makilala nawa Siya ng lahat ng tao sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa.

BUHAY NA NAGPAPAHAYAG NG KADAKILAAN NG DIYOS

8 Setyembre 2026 

Kapistahan ng Pagsilang ng Mahal na Birheng Maria 

Mikas 5, 1-4a (o kaya: Roma 8, 28-30)/Salmo 12/Mateo 1, 1-16. 18-22 

Larawan: Jorge Manuel Theocupulus (1578–1631), The Birth of the Virgin (c. 1608). Emil Burhle Collection. Public Domain.

Isang napakahalagang bahagi ng kasaysayan ng pagtubos ng Diyos sa sangkatauhan ay ang araw ng pagsilang ng Mahal na Birheng Maria. Sa sandaling ito, ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos ay nahayag sa tanan. Hudyat ito na malapit na Niyang simulan ang pagsasakatuparan ng Kaniyang dakilang plano. Bago Siya dumating sa daigdig bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos sa pamamagitan ng Panginoong Jesus Nazareno, dumating ang magdadala sa Kaniya sa loob ng siyam na buwan na walang iba kundi ang Mahal na Birheng Maria na hinirang at itinalaga Niya para sa nasabing gampanin at tungkulin. 

Sa Ebanghelyo, inilahad ang salaysay ng pagsilang ng Poong Jesus Nazareno. Buong linaw na isinilangguhit na dumating Siya sa daigdig bilang isang munting sanggol na dinala ng Mahal na Birheng Maria sa kaniyang sinapupunan. Ito ang tanging dahilan kung bakit siya pinararangalan at kinikilala bilang Kaban ng Bagong Tipan. Dinala niya ang Poong Jesus Nazareno sa kaniyang sinapupunan sa loob ng siyam na buwan. Ang tungkuling ito ay tinanggap ng Mahal na Birheng Maria nang buong kababaang-loob bilang abang alipin ng Panginoong Diyos. Pinahintulutan ng Mahal na Birheng Maria na mahayag sa pamamagitan ng kaniyang pagtupad sa kaniyang misyon bilang Ina ni Jesus Nazareno ang kadakilaan ng Diyos na tunay ngang kahanga-hanga. Natupad sa pamamagitan nito ang propesiyang itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa. 

Hindi napilitan ang Mahal na Birheng Maria na tanggapin at tuparin ang misyon at tungkuling ibinigay sa kaniya ng Diyos na maging Ina ng Mesiyas at Tagapagligtas na ipinangako na walang iba kundi ang Nuestro Padre Jesus Nazareno. Bagkus, tinupad niya ito nang may galak, gaya ng isinalungguhit sa Salmong Tugunan. Ang kaniyang pasiyang tanggapin at tuparin ang misyong ito ay taos-puso. Katunayan, puspos ng galak nang ipinasiya niyang tanggapin at tuparin ito dahil alam niyang mahahayag sa lahat ng tao ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos. Isa lamang itong patunay ng kaniyang tapat at dalisay na pag-ibig para sa Diyos na buong linaw na isinalungguhit sa pangaral ni Apostol San Pablo sa alternatibong Unang Pagbasa. 

Pinahintulutan ng Mahal na Birheng Maria ang Diyos na gamitin siya upang mahayag sa lahat ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan. Ito ang dapat lagi nating gawin bilang mga bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang itinatag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Dapat mahayag sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa araw-araw ang kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos. 

HIKAYATIN ANG LAHAT NA DAKILAIN SIYA NANG TAOS-PUSO

6 Setyembre 2026 

Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Ezekiel 33, 7-9/Salmo 94/Roma 13, 8-10/Mateo 18, 15-20 

Larawan: Workshop of Dieric Bouts (circa 1420–1475), Christ Crowned with Thorns (c. Between circa 1470 and 1475). National Gallery. Public Domain.

Pinaalalahanan tayo ng Simbahan tungkol sa ating misyon sa Linggong ito. Ang ating misyon bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang tatag ng Poong Jesus Nazareno ay hikayatin ang lahat na dakilain Siya nang taos-puso. Nararapat lamang na dakilain Siya ng lahat ng tao sa lupa nang taos-puso bilang tugon sa Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa. Upang mangyari ito, kailangan nating hikayatin ang kapwa na dakilain Siya nang taos-puso. Kailangan nating ipakilala Siya bilang pinakadakila sa lahat sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa na patunay ng ating taos-pusong pasiyang dakilain Siya nang taos-puso. 

Ipinaalala ng Diyos kay Propeta Ezekiel kung ano ang kaniyang misyon at tungkulin bilang propetang Kaniyang hirang sa Unang Pagbasa. Ang pananagutan ni Ezekiel na hinirang at itinalaga ng Diyos bilang Kaniyang propeta na magbabahagi ng Kaniyang mensahe sa Kaniyang bayan ay napakabigat. Bilang propeta ng Diyos, kinakailangang tiyakin ni Propeta Ezekiel na ibahagi ang mensahe ng Diyos sa Kaniyang bayan taglay ang kagitingang ipinagkaloob sa kaniya ng Diyos nang sa gayon ay magkaroon sila ng pagkakataong magsisi at tumalikod sa kasalanan at magbalik-loob sa Kaniya. 

Nakatuon sa pag-ibig ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Ang pag-ibig na tinutukoy ni Apostol San Pablo sa nasabing pangaral ay ang pag-ibig na mula sa Diyos. Hindi romantikong pag-ibig na madalas nating makita sa mga palabas sa telebisyon o sa takilya ang tinutukoy ni Apostol San Pablo. Kapag ang pag-ibig ng Diyos na tunay nga namang dakila ay ating ipinalaganap, hinahandugan natin Siya ng taos-pusong pagdakila. Bukod pa roon, buong galak rin natin Siya ipinagmamalaki sa lahat ng tao. Mahihikayat natin ang lahat na dakilain ang Diyos nang taos-puso kung ito ang lagi nating gagawin.

Sa Ebanghelyo, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay nangaral tungkol sa pagiging taga-akay ng ating mga kapatid na naligaw ng landas. Dapat natin silang tulungan at akayin pabalik sa Diyos. Tulungan natin silang imulat ang kanilang mga mata, isip, at puso sa kahanga-hangang kadakilaan ng Diyos na puno ng dakilang pag-ibig, biyaya, habag, at awa. 

Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno, ang mga salita sa Salmong Tugunan ay dapat nating isabuhay. Dapat rin nating hikayatin, anyayahan, at himukin ang kapwa-tao na mamuhay ayon sa mga salitang ito. Ito ang nararapat gawin bilang tugon sa Diyos na hindi nagsasawang ipamalas sa atin ang Kaniyang kahanga-hangang kadakilaan bilang patunay ng Kaniyang pag-ibig, biyaya, habag, at awa na hinding-hindi magmamaliw kailanman. 

Dapat dakilain ng lahat ang Diyos nang taos-puso. Taos-pusong pagdakila ang dapat lagi nating ihandog sa Diyos. Bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang tatag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, hikayatin natin ang lahat na gawin ang nararapat na walang iba kundi ang handugan Siya ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Ang Panginoon ay dapat nating ipagmalaki at dakilain nang taos-puso magpakailanman. 

ANG TAOS-PUSONG PAGDAKILA SA DIYOS AY DAPAT ISABUHAY

4 Setyembre 2026 

Biyernes ng Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

1 Corinto 4, 1-5/Salmo 36/Lucas 5, 33-39 

Larawan: Il Sodoma (1477–1549), Christ Presented to the People (Ecce Homo) (c. Between 1540 and 1549). Metropolitan Museum of Art. CC0.

Nakasentro sa ugnayan ng ating mga salita at gawa sa paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos ang taimtim na pagninilay ng Simbahan para sa araw na ito. Ang ating pasiyang handugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila ay dapat lagi nating isalamin sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa araw-araw. Hindi nadadaanan o nasusukat sa mga salita lamang ang paghahandog ng taos-pusong pagdakila sa Diyos. Ito ang nais ipaalala ng Simbahan sa atin sa araw na ito. 

Mayroong isang mahalagang paalala si Apostol San Pablo sa Unang Pagbasa. Wala tayong maililihim mula sa Diyos. Batid Niya kung ano ang laman ng ating mga puso at isipan. Gaano man tayo kagaling maglihim sa tao, walang sinuman sa atin ang may kapangyarihang maglihim sa Diyos. Ang pagiging tapat at taos-puso ng mang-aawit sa Salmong Tugunan ay nababatid Niya. Pati ang laman ng puso ng mga apostol at iba pang mga tagasunod ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ay Kaniyang nababatid, gaya ng buong linaw Niyang isinalungguhit sa Ebanghelyo. 

Kahit na nalalaman ng Panginoong Diyos kung ano ang nilalaman ng ating mga puso at isipan, nais pa rin Niya makita mula sa bawat isa sa atin ang mga puso at isipang puspos ng taos-pusong pagdakila sa Kaniya. Lubos Siyang masisiyahan kapag ito ang nakita Niya mula sa bawat isa sa atin dahil ipinapahayag nating binubuksan natin ang mga puso at sarili natin sa Kaniya at sa Kaniyang kalooban sa pamamagitan nito. 

DINARAKILA SIYA NG MGA SUMUSUNOD SA KANIYA NANG TAOS-PUSO

30 Agosto 2026 

Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Jeremias 20, 7-9/Salmo 52/Roma12, 1-2/Mateo 16, 21-27 

Larawan: Christ On The Road To Calvary by David Teniers the Elder. Sotheby's. Public Domain.

Nakasentro sa mga salitang binigkas ng Panginoong Jesus Nazareno sa mga apostol sa ikalawang bahagi ng Ebanghelyo ang taimtim na pagninilay ng Simbahan para sa Linggong ito. Aniya, "Kung ibig ninumang sumunod sa Akin, limutin niya ang ukol sa kaniyang sarili, pasanin ang kaniyang krus, at sumunod sa Akin" (Mateo 16, 24). Hindi magiging madali at maginhawa ang buhay kapag ang Panginoong Jesus Nazareno ay ating susundin nang taos-puso. Bagkus, marami tayong haharaping mga hirap, sakit, pagsubok, kalupitan, tukso, at pag-uusig sa buhay sa daigdig ang ating haharapin at babatain bilang Kaniyang mga tagasunod. Kaya naman, kinakailangan nating tiyaking tunay ngang taos-puso ang ating pasiyang maging Kaniyang mga tagasunod.

Bago bigkasin ng Nuestro Padre Jesus Nazareno ang mga salitang ito sa mga apostol sa ikalawang bahagi ng Ebanghelyo, inilarawan Niya sa kanila kung ano ang Kaniyang misyon at tungkulin bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Sa unang bahagi ng Ebanghelyo, inihayag Niya sa kanila na bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, ipapapatay Siya ng mga matatanda ng bayan, ng mga punong saserdote, at ng mga eskriba. Maraming hirap at sakit sa kanilang mga kamay ang Kaniyang haharapin at titiisin hanggang sa sandali ng Kaniyang pagkamatay sa Krus na Banal. Hahantong sa Kaniyang Muling Pagkabuhay sa ikatlong araw ang mga ito.  

Kung paanong ang Poong Jesus Nazareno ay hindi naligtas mula sa mga hirap, sakit, pagsubok, kalupitan, tukso, at pag-uusig sa buhay sa daigdig, hindi maliligtas mula sa mga ito ang mga magpapasiyang sumunod sa Kaniya. Huwag nating kakalimutang hindi ipinangako ng Poong Jesus Nazareno na magiging maginhawa ang buhay natin sa daigdig kapag ipinasiya nating sumunod sa Kaniya nang taos-puso. Dapat nating tiyaking taos-puso ang ating hangaring sumunod sa Kaniya dahil dito. 

Ibinahagi ni Propeta Jeremias ang katotohanan tungkol sa pagiging isang propetang hinirang at itinalaga ng Diyos sa Unang Pagbasa. Walang tigil siyang pinagtawanan at nilibak ng mga tao. Binalak pa nga siyang usigin at ipapatay ng marami. Para sa mga sumusunod sa Diyos, kahit noon pa mang una, ang bawat oras at sandali ng kanilang pansamantalang paglalakbay sa daigdig ay hindi naging madali. 

Maging si Apostol San Pablo na nangaral tungkol sa pag-aalay ng sarili sa Diyos nang taos-puso sa Ikalawang Pagbasa, hindi naging ligtas mula sa mga sakit, hirap, tukso, at pag-uusig sa buhay sa daigdig. Subalit, sa kabila ng mga ito, nakiusap siya sa mga Kristiyano sa Roma sa Ikalawang Pagbasa na ialay ang kanilang mga sarili sa Diyos, gaano man kahirap itong gawin. Ang Diyos ay kanilang dinarakila nang taos-puso sa pamamagitan nito. Hindi lamang para sa mga Kristiyano sa Roma noon ang pakiusap na ito ni Apostol San Pablo. Bagkus, para rin ito sa atin. 

Laging isinasabuhay ng mga sumusunod sa Diyos nang taos-puso ang mga salita ng mang-aawit sa Salmong Tugunan. Para sa kanila, ang Diyos ay sapat na. Wala silang hahanaping iba pa. Sa harap ng mga matitinding hirap, sakit, pagsubok, kalupitan, at pag-uusig sa buhay sa lupa, panatag ang kanilang loob dahil sa Diyos na lagi nilang dinarakila nang taos-puso sa pamamagitan ng palagiang pagsunod sa Kaniya. 

Isa lamang ang nararapat gawin - sumunod sa Mahal na Poong Jesus Nazareno nang taos-puso. Dapat nating ilaan ang bawat sandali ng ating paglalakbay sa daigdig na pansamantala lamang sa pagsunod sa Kaniya nang taos-puso. Sa pamamagitan nito, lagi natin Siyang hinahandugan ng taos-pusong pagdakila. Oo, mahirap itong gawin, subalit nararapat lamang gawin ito bilang tugon sa Kaniya na nagpasiyang ibigay ang buo Niyang sarili para sa atin. 

HUWAG IPAGPALIT ANG NARARAPAT DAKILAIN

29 Agosto 2026 

Paggunita sa Pagpapakasakit ni San Juan, ang Tagapagbinyag, martir 

Jeremias 1, 17-19/Salmo 70/Marcos 6, 17-29 

Larawan: Cecco del Caravaggio (1589–), Beheading of St. John. Private collection. Public Domain.

Ang salaysay ng kaganapang ginugunita ng Simbahan sa araw na ito ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Si San Juan Bautista na hinirang at itinalaga ng Diyos bilang tagapaghanda ng daraanan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay namatay bilang isang martir. Iniutos ni Herodes Antipas na ipapugot ang kaniyang ulo dahil ito ang hiniling ng anak na babae ng kaniyang kinakasama na si Herodias na asawa ng kaniyang kapatid na si Felipe na labis ang galit sa tagapagpauna ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

Nakasentro sa katapatan sa Diyos ang mga Pagbasa. Sa kabila ng mga hirap, sakit, pagsubok, tukso, at pagsubok sa buhay sa lupa, ang Diyos ay dapat pa rin nating piliin bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno. Lagi itong ginawa ni San Juan Bautista hanggang sa huling sandali ng kaniyang buhay sa lupa. Kahit na kamatayan ang kapalit ng kaniyang pasiyang manatiling tapat sa Diyos (gaya ng isinalungguhit sa salaysay na tampok sa Ebanghelyo), ang Diyos ay pinili pa rin niyang paglingkuran hanggang sa huli. Buo ang kaniyang loob. Pati ang propetang si Jeremias sa Unang Pagbasa, pinili niyang dakilain ang Diyos nang taos-puso bilang Kaniyang tapat na lingkod. Hindi nila ipinagpalit ang Diyos. 

Isa lamang ang nais ipaalala sa atin ng Simbahan. Ang Diyos ay hindi dapat ipagpalit kailanman. Bagkus, bilang mga Kristiyano, lagi nating dapat gawin ang nararapat. Sa bawat sandali ng ating paglalakbay sa lupa na pansamantala lamang, dapat lagi natin Siyang handugan ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng mga salita at gawa.