SIMBAHANG DUMARAKILA SA KANIYA

9 Nobyembre 2026 

Kapistahan ng Pagtatalaga sa Palasyong Simbahan sa Laterano, Roma 

Ezekiel 47, 1-2. 8-9. 12/Salmo 45/1 Corinto 3, 9k-11. 16-17/Juan 2, 13-22 

Larawan: anonymous, Follower of Hieronymus Bosch (circa 1450–1516), Christ driving the money-changers from the Temple (c. Between 1550 and 1575). Kumu. Public Domain.

Nakasentro sa mga salita sa wakas ng pangaral ni Apostol San Pablo na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa ang taimtim na pagninilay ng Inang Simbahan para sa araw na ito. Buong linaw niyang inihayag sa nasabing bahagi ang Templo ng Diyos na tunay ngang banal ay binubuo ng bawat Kristiyano (1 Corinto 3, 17). Ipinasiya Niyang manahan sa Templo. Dahil sa presensya ng Panginoon, banal ang Templo. Ang bawat gusaling itinayo at itinalaga bilang mga bahay-dalanginan ay mga paalala nito. 

Banal ang Templo dahil sa presensya ng Diyos. Tayong lahat ang bumubuo sa Templo ng Diyos. Kaya naman, lagi tayong pinaalalahanan ng Simbahan tungkol sa halaga ng pamumuhay nang banal at kalugud-lugod sa paningin ng Panginoong Diyos sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa. Hindi tayo ang may-ari ng mga katawan at buhay natin. Ipinahiram lamang sa atin ng Diyos ang mga biyayang ito. 

Kaya naman, ang salaysay ng paglilinis ng Nuestro Padre Jesus Nazareno sa Templo ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Sa pamamagitan ng paglilinis sa Templo, ang pagiging sagrado ng Templo ay isinalungguhit ng Nuestro Padre Jesus Nazareno. Ang Templo ay banal dahil sa presensya ng Diyos. Lagi nating dapat alalahanin ang aral na ito bilang mga bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang Kaniyang itinatag.

Sa pangitaing itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa, inilarawan ang Templo bilang isang daluyan. Ang pagiging sagrado ng Templo ay isinalungguhit sa pamamagitan ng nasabing pangitain. Ito ang aral na nais ipaalala ng mga gusaling itinayo at itinalaga bilang Simbahan. Kung ang mga gusaling itinayo at itinalaga bilang bahay-dalanginan o Simbahan ay ating ginagalang dahil sa presensya ng Diyos, dapat rin nating igalang at pahalagahan ang kapwa dahil tayong lahat ang bumubuo sa Simbahan.

Hindi tayo ang may-ari ng ating mga katawan. Bagkus, ang tunay na may-ari ng ating mga katawan at buhay ay walang iba kundi ang Diyos. Kaya naman, kailangan nating buksan ang ating mga puso at loobin sa Kaniya. Bigyan natin ng pahintulot ang Diyos na gawin Niya ang bawat isa sa atin mga daluyan ng Kaniyang walang hanggan at dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa. Ito ang lagi nating dapat gawin bilang mga bumubuo sa Kaniyang Simbahang dumarakila sa Kaniya.