HINDI MADALING MAGING SALAMIN NG BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

4 Agosto 2025 

Paggunita kay San Juan Maria Vianney, pari 

Mga Bilang 11, 4b-15/Salmo 80/Mateo 14, 13-21 

Larawan: Luca Signorelli (1450–1523), Communion of the Apostles (c. 1512). Diocesan Museum in Cortona via Web Gallery of Art. Public Domain. 

Ang ikaapat na araw ng buwan ng Agosto ng bawat taon (maliban na lamang sa mga taon kung kailan tumapat sa araw ng Linggo ang nasabing petsa) ay inilaan ng Inang Simbahan upang ang pintakasi ng lahat ng mga pari, lalo na ng mga paring itinalaga bilang mga Kura-Paroko, na walang iba kundi ang Paring kilala bilang Cure d Ars (Kura ng Ars) na si San Juan Maria Vianney ay gunitain. Hindi naging madali para kay San Juan Maria Vianney na gampanan ang tungkuling ito. Subalit, sa kabila ng mga hirap, pagsubok, tukso, sakit at pagdurusang kaakibat ng tungkuling ito, ginampanan pa rin ito ni San Juan Maria Vianney nang buong katapatan hanggang sa huli. Hindi naging hadlang at sagabal ang mga hirap, pagsubok, tukso, sakit, at pagdurusa sa buhay sa lupa sa kaniyang pagtupad sa tungkuling ito para sa lalong ikadarakila ng Diyos. 

Bilang isang banal na pari, lalung-lalo na bilang butihing Kura ng sambayanan ng Ars, si San Juan Maria Vianney ay naging salamin ng pag-ibig, kagandahang-loob, biyaya, habag, at awa ng bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Panginoon. Ang Diyos ay ipinakilala ni San Juan Maria Vianney sa lahat ng mga tao, lalung-lalo na sa lahat ng mga taga-Ars, noong kapanahunang yaon ang Diyos bilang bukal ng tunay na pag-asa sa pamamagitan ng kaniyang walang sawang paglingkod bilang pari. Sa pamamagitan nito, ang Ngalan ng Panginoon ay kaniyang dinakila at niluwalhati. 

Inilarawan sa mga Pagbasa kung gaano kahirap maging salamin ng bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Diyos. Sa Unang Pagbasa, nanalangin si Moises sa Diyos para sa mga Israelitang nagreklamo nang walang tigil tungkol sa manna. Ang manna na ipinadala ng Diyos mula sa langit araw-araw ay nakakasawa na para sa kanila. Dahil dito, si Moises ay dumalangin sa Diyos nang buong kataimtiman upang humingi ng tulong at gabay mula sa Kaniya dahil hirap na hirap na siya sa mga oras at sandaling yaon. Hindi na alam ni Moises kung ano ang kaniyang gagawin. Sa mga oras na yaon, labis-labis na ang kaniyang kalungkutan, kapaguran, at pagkabalisa. 

Tampok sa salaysay sa Ebanghelyo ang himala ng pagpaparami ng limang tinapay at dalawang isda. Subalit, bago ginawa ng Poong Jesus Nazareno ang himalang ito para sa mga tao, tumungo Siya sa ilang na lugar dahil binalak Niyang mapag-isa matapos Niyang mabalitaan ang pagpatay kay San Juan Bautista. Ang balak ng Panginoon ay ipagluksa si San Juan Bautista. Iyon nga lamang, sinundan Siya ng maraming tao sa lugar na Kaniyang pinuntahan. Kaya, kahit na ipagluluksa Niya si San Juan Bautista, kinailangan Niyang isantabi ang Kaniyang kalungkutan upang maglingkod sa lahat ng mga taong sumunod sa Kaniya sa ilang na lugar na yaon. 

Ipinapaalala sa atin sa araw na ito na hindi madaling maging mga salamin ng bukal ng tunay na pag-asa. Araw-araw itong ginagawa ng mga pari. Kaya naman, lagi natin silang ipagdasal araw-araw. Lagi tayong manalangin para sa lahat ng mga pari upang hindi sila tumigil at magsawa sa pagiging mga tapat na salamin ng bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno. 

BAKIT KAILANGANG MANALIG AT UMASA TAYO SA DIYOS?

3 Agosto 2025 

Ika-18 Linggo sa Karaniwang Panahon (K) 

Mangangaral 1, 2.2, 21-23/Salmo 89/Colosas 3,1-5. 9-11/Lucas 12, 13-21 

Larawan: Rembrandt (1606–1669), The Parable of the Rich Fool (c. 1627). Gemäldegalerie. Public Domain. 

Tinalakay sa mga Pagbasa para sa Linggong ito ang dahilan kung bakit kailangan nating manalig at umasa sa Panginoong Diyos nang taos-puso. Bilang mga bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang itinatag ng Diyos na nagkatawang-tao na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno, nararapat lamang na manalig at umasa tayo sa Kaniya nang buong puso. Ito ang bukod tanging hangarin ng Panginoon - manalig at umasa tayo sa Kaniya nang taos-puso. Mayroong dahilan kung bakit. 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ng Mangangaral nang buong linaw na walang kabuluhan ang lahat ng bagay sa daigdig. Tila nakakalito at mahirap unawain ang mga salitang buong linaw na binigkas ng Mangangaral sa Unang Pagbasa. Halos lahat na lamang ng bahagi o aspeto ng buhay ng bawat tao sa daigdig ay walang kabuluhan o saysay. Walang kabuluhan o saysay ang pinamumuhanan ng bawat tao sa lupa, ang lahat ng kanilang mga ginagawa, at pati na rin ang kanilang mga iniisip. Mas mabuti pa yatang tumunganga ang bawat tao dahil walang kabuluhan at saysay ang buhay sa mundo.

Kung wala namang kabuluhan at saysay ang buhay sa lupa, bakit ba tayo binigyan ng pahintulot ng Diyos na makapamuhay sa lupa? Bakit namang ipahihintulot ng Diyos na makapamuhay ang bawat isa sa atin sa lupa yaman din lamang na wala namang saysay at kabuluhan ang buhay sa lupa? 

Buong linaw na inilarawan ng Poong Jesus Nazareno sa talinghagang isinaysay Niya sa Kaniyang mga tagapakinig na inilahad sa Ebanghelyo ang mga hindi nananalig at umaaasa sa Diyos nang taos-puso. Ang lahat ng mga hindi nananalig at umaaasa sa Diyos nang taos-puso ay katulad ng mayamang hangal na nagpadala sa kasakimang napakatindi sa talinghagang isinalaysay ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo. Sa halip na manalig at umasa sa bukal ng lahat ng mga pagpapala na walang iba kundi ang Diyos, ipinasiya nila Siyang limutin, talikuran, at itakwil. Tuluyan nilang isinara at ipininid ang pintuan ng kanilang mga puso. Wala nang puwang ang Diyos. Dahil rin sa tindi ng pagkasilaw nila sa salapi, naudyok silang maging sakim at gahaman. 

Wala namang sinabi ang Poong Jesus Nazareno na masama ang maging mayaman o kaya magkaroon ng maraming pera. Binyayaan naman tayo ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ng mga talento upang mapabuti natin ang ating buhay sa lupa. Kapag ang bawat isa sa atin ay nasilaw sa salapi, saka pa lamang magkakaproblema ang bawat isa sa atin. Iyan ay dahil ang pagkasilaw sa salapi ay ang unang hakbang patungo sa kasakiman at pagkagahaman. Habang tumatagal, lalong lalala ang pagiging sakim at gahaman. Ang mga sakim at gahaman ay nagpapaalipin sa salapi. Nasusuklam nang lubos ang Diyos sa mga sakim at gahaman.

Gaya ng isinalungguhit ng mang-aawit na itinampok sa Salmong Tugunan, mayroong hangganan ang buhay sa lupa. Hindi matatagpuan ang walang hanggan na kilala rin bilang magpakailanman sa lupa. Ang bawat isa sa atin ay hindi mamumuhay sa lupa magpakailanman. Pansamantala lamang ang ating buhay dito sa lupa. Darating ang panahong kung kailan kakailanganin nating lisanin ang lupa. 

Kaya naman, bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag ni Jesus Nazareno na naglalakbay sa lupa, dapat nating asamin at paghandaan ang langit. Ang buhay na walang hanggan sa piling ni Jesus Nazareno sa Kaniyang kaharian sa langit ay dapat paghandaan. Ito ang puntong isinalungguhit ni Apostol San Pablo nang buong linaw sa kaniyang pangaral na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa. Magkakaroon lamang ng kabuluhan at saysay ang ating buhay sa lupa kung ito ay gagamitin natin upang paghandaan ang buhay na walang hanggan sa langit kasama si Kristo. 

Nais ba nating magkaroon ng saysay at kabuluhan ang ating buhay sa lupa? Manalig at umasa sa Diyos nang taos-puso. Isabuhay ang pasiyang ito araw-araw.

NAIS NIYANG MANALIG AT UMASA TAYO SA KANIYA

1 Agosto 2025 

Paggunita kay San Alfonso Maria ng Liguori, obispo at pantas ng Simbahan 

Levitico 23, 1. 4-11. 15-16. 27. 34b-37/Salmo 81/Mateo 13, 54-58 

Larawan: Giuseppe Antonio Lomuscio, S. Alfonso Maria de Liguori - "Evangelizare Pauperibus Misit Me" (1988). Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 International (CC BY-SA 4.0)

Inilahad sa Unang Pagbasa ang mga utos at alituntunin ibinigay ng Panginoong Diyos kay Moises na Kaniyang lingkod na hinirang tungkol sa Araw ng Pamamahinga at pati na rin sa mga mahahalagang kapistahan sa buong taon. Ang layunin ng mga utos at alituntuning ibinigay ng Diyos kay Moises tungkol sa Araw ng Pamamahinga at mga mahahalagang pista sa bawat taon ay tulungan ang mga Israelita na maghandog ng tapat at taos-pusong papuri at pagsamba sa Kaniya bilang isang sambayanang taos-pusong nananalig at umaaasa sa Kaniya. Bilang isang bayang lubusang nananalig at umaaasa sa Diyos, hinahandugan nila Siya ng mga awit ng papuri, gaya na lamang ng ginawa ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan. 

Sa Ebanghelyo, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay hindi tinanggap ng Kaniyang mga kababayan sa Nazaret. Hindi sila makapaniwala na higit pa sa pagiging anak ng karpinterong si San Jose ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Kilala lamang nila Siya bilang anak ng anluwageng si San Jose at ng Mahal na Birheng Maria. Dahil dito, hindi nanalig at umasa sa Kaniya ang Kaniyang mga kababayan. Bagamat nasaktan Siya sa pasiya ng Kaniyang mga kababayan sa Nazaret, walang magawa ang Mahal na Poon kundi tanggapin at igalang na lamang ang pasiya ng Kaniyang mga kababayan. 

Walang ibang hinahangad ang Mahal na Poong Jesus Nazareno kundi ang manalig at umasa tayo sa Kaniya nang taos-puso bilang tanda ng ating tapat at dalisay na pag-ibig at pagsamba sa Kaniya. Hinahangad Niyang maging bukal sa ating mga puso at kalooban ang ating pasiyang manalig at umasa sa Kaniya. Ano ang ating tugon sa Kaniya? 

ANG LAHAT NG MGA NANANALIG AT UMAAASA SA DIYOS AY NAMUMUHAY PARA SA HIGIT NA IKADARAKILA NG KANIYANG NGALAN

31 Hulyo 2025 

Paggunita kay San Ignacio de Loyola, pari 

Exodo 40, 16-21. 34-38/Salmo 83/Mateo 13, 47-53 

Larawan: Cornelis Schut (1597–1655), Het visioen van de heilige Ignatius van Loyola /‘Ego Vobis Romae propitius ero’. The Phoebus Foundation. Public Domain. 

"Ad Maiorem Dei Gloriam" (Para sa Higit na Ikadarakila ng Diyos). Ito ang motto ng isa sa mga pinakamasikat na Orden sa Simbahan na walang iba kundi ang Kapisanan ni Hesus na kilala rin bilang mga Heswita na itinatag ng Santong kinikilala, itinatampok, pinararangalan, at ginugunita ng Inang Simbahan sa huling araw ng Hulyo na walang iba kundi si San Ignacio de Loyola. Bilang mga bumubuo sa Simbahang tatag mismo ng Nazarenong si Kristo Hesus, ang mga salitang ito ay kailangan nating isabuhay sa bawat sandali ng ating buhay sa lupa. 

Sa Unang Pagbasa, ipinaliwanag ang dahilan kung bakit ang tabernakulo ay lubos na pinahalagahan ng mga Israelita. Ang tabernakulo ay hindi lamang isang simbolo at lugar. Nananahan ang Diyos sa tabernakulo. Pinabanal ng presensya ng Panginoong Diyos ang tabernakulo. Kaya naman, ang tabernakulo ay lubos na pinahalagahan ng mga Israelita. Gaya ng inihayag ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan: "Ang templo Mo'y aking mahal, D'yos na Makapangyarihan" (Salmo 83, 2). Dahil ang Diyos ay nanahan sa tabernakulo matapos itong itayo, pinahalagahan ito ng mga Israelita. 

Ipinaliwanag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo kung sino ang mga tatanggapin sa kaharian ng Diyos sa langit sa wakas ng panahon. Ang lahat ng mga nagpasiyang mamuhay nang banal at kalugud-lugod sa paningin ng Diyos lamang ay papapasukin sa langit. Ito ay dahil taos-puso silang nananalig at umasa sa Diyos. Ang kanilang pasiyang manalig at umasa sa Diyos nang taos-puso ay inihayag nila nang buong linaw sa pamamagitan ng pamumuhay para sa higit na ikadarakila ng Diyos. 

Kung tunay ngang nananalig at umaaasa sa Diyos nang taos-puso ang bawat isa sa atin, kailangan nating mamuhay para sa higit na ikaluluwalhati ng Diyos. Ang lahat ng mga salitang binibigkas natin at ang ating mga gawa ay dapat magbigay ng higit na ikaluluwalhati sa Diyos. 

KAIBIGANG MAHAL NG POONG JESUS NAZARENO: TAOS-PUSONG NANANALIG AT UMAAASA SA KANIYA

29 Hulyo 2025

Paggunita kina Santa Marta, Santa Maria, at San Lazaro 

1 Juan 4, 7-16/Salmo 33/Juan 11, 19-27 (o kaya: Lucas 10, 38-42)

Larawan: Claes Corneliszoon Moeyaert (circa 1592–1655), Raising of Lazarus (c. 1654). National Museum in Warsaw. Public Domain. 

Ang magkapatid na taga-Betania na sina Santa Marta, Santa Maria, at San Lazaro ay kilala bilang mga kaibigang mahal ng Poong Jesus Nazareno. Bilang mga bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang itinatag mismo ng Poong Jesus Nazareno, ang bawat isa sa atin ay lubos na inaanyayahang bumuo ng isang malalim na ugnayan sa Poong Jesus Nazareno. Tinuturan tayo ng magkapatid na taga-Betania na walang iba kundi sina Santa Marta, Santa Maria, at San Lazaro kung paano natin ito magagawa bilang mga Kristiyanong bahagi ng tunay na Simbahang itinatag ng Poong Jesus Nazareno.

Sa Unang Pagbasa, buong linaw na inihayag ni Apostol San Juan na ang pag-ibig ay mula sa Diyos. Ang Diyos ay nagpakita ng pag-ibig sa lahat ng tao sa daigdig na ito sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Pag-ibig ang bukod tanging dahilan kung bakit kusang-loob na ipinasiya ng Diyos na pumarito sa daigdig sa pamamagitan ng Kaniyang Bugtong na Anak na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno upang iligtas ang sangkatauhan. Ito ang ipinakita ng Panginoong Jesus Nazareno, ang Diyos na nagkatawang-tao, kina Santa Marta, Santa Maria, at San Lazaro na kusang-loob na nagturing sa magkapatid na ito mula sa Betania bilang mga kaibigang mahal. 

Bilang tugon sa pasiya ng Poong Jesus Nazareno na mahalin sila at ituring silang mga kaibigan, ang magkapatid na taga-Betania na sina Santa Marta, Santa Maria, at San Lazaro ay taos-pusong nanalig at umasa sa Kaniya. Sa pamamagitan ng pasiyang ito, inihayag ng banal na magkapatid na taga-Betania na sina Santa Marta, Santa Maria, at San Lazaro nang buong linaw ang kanilang tapat at taos-pusong pag-ibig para sa Poong Jesus Nazareno. Isinabuhay ng magkapatid na taga-Betania ang mga salita ng mang-aawit sa Salmong Tugunan: "Palagi kong pupurihin ang Dakilang Poon natin" (Salmo 33, 2a). Inihayag nina Santa Marta, Santa Maria, at San Lazaro ang kanilang tapat at taos-pusong papuri at pag-ibig para sa ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan nito. 

Inihayag ni Santa Marta sa Poong Jesus Nazareno ang kanilang pasiyang manalig at umasa sa Kaniya nang buong puso sa Ebanghelyo. Sa alternatibong Ebanghelyo, ang pasiya ni Santa Maria na makinig sa Poong Jesus Nazareno ay isang pagpapahayag ng kaniyang taos-pusong pasiyang manalig at umasa sa Poong Jesus Nazareno. Pati rin ang kanilang kapatid na si San Lazaro ay buong linaw na nagpahayag ng kaniyang taos-pusong pasiyang manalig at umasa sa Poong Jesus Nazareno nang nagpadala siya at ang kaniyang dalawang kapatid na babae ng isang taga-ulat sa Panginoong Jesus Nazareno upang iparating sa kanilang kaibigan ang balita tungkol sa kaniyang kalagayan (Juan 11, 3). 

Nais ba nating maging mga kaibigang mahal ng Poong Jesus Nazareno? Manalig at umasa sa Kaniya nang taos-puso katulad ng magkapatid na taga-Betania na walang iba kundi sina Santa Marta, Santa Maria, at San Lazaro. Binuksan ng magkapatid na taga-Betania ang kanilang mga puso sa tunay na pag-ibig at pag-asang ipinagkaloob sa kanila ng Poong Jesus Nazareno. Hindi nila Siya pinagsarahan kailanman. 

PAKIKIPAG-UGNAYAN SA BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

27 Hulyo 2025 

Ika-17 Linggo sa Karaniwang Panahon (K) 

Genesis 18, 20-32/Salmo 137/Colosas 2, 12-14/Lucas 11, 1-13 

Larawan: Jacopo Ligozzi (1547–1627), The Agony in the Garden (c. 1587). Private Collection via Web Gallery of Art. Public Domain. 

Mayroong dalawang bahagi ang Ebanghelyo. Sa unang bahagi ng tampok na salaysay sa Ebanghelyo, itinuro ng Poong Jesus Nazareno ang panalanging kilala nating lahat bilang "Ama namin." Bilang tugon sa hiling ng isa sa Kaniyang mga alagad, itinuro ng Poong Jesus Nazareno ang panalanging kilala natin sa tawag na "Ama namin." Iyon nga lamang, ang bersyong matatagpuan sa Ebanghelyo ni San Lucas ay mas maiksi kung ikukumpara ito sa bersyong ating matatagpuan sa Ebanghelyo ni San Mateo. Sa ikalawang bahagi ng Ebanghelyo, ang Poong Jesus Nazareno ay nangaral tungkol sa taos-pusong pag-asa sa Diyos. Iyan ang diwa ng pananalangin sa Diyos araw-araw. Lagi tayong nananalangin sa Diyos dahil taos-puso tayong umaaasa sa Kaniya. Dahil dito, hindi tayo natatakot makipag-usap at makipag-ugnayan sa Kaniya nang tapat at taos-puso. Binubuksan natin sa Diyos ang ating mga puso dahil dito. 

Buong linaw na ipinahayag ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan: "Noong ako ay tumawag, tugon Mo'y aking tinanggap" (Salmo 137, 3a). Ang Diyos ay laging maaasahan. Nararapat lamang manalig at umasa sa Kaniya nang taos-puso. Ito ang puntong isinalungguhit ng Poong Jesus Nazareno noong itinuro Niya ang panalanging kilala sa tawag na "Ama namin" sa unang bahagi ng Ebanghelyo at noong nangaral Siya tungkol sa diwa ng panalangin sa ikalawang bahagi ng Ebanghelyo. 

Hindi natakot ang ama ng pananampalataya na si Abraham na manalig at umasa sa Diyos nang taos-puso sa salaysay na tampok sa Unang Pagbasa. Ipinakita niya ito sa pamamagitan ng pananalangin para sa Sodoma at Gomorra, lalung-lalo na para sa kaniyang pamangkin na si Lot na nakatira roon kasama ang kaniyang pamilya. Dahil taos-puso siyang nanalig at umasa sa Diyos, hindi natakot si Abraham na dumulog sa Kaniya para sa ikaliligtas nina Lot at ng kaniyang pamilya. 

Ipinaliwanag ni Apostol San Pablo sa kaniyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa kung bakit ipinagkaloob ang Poong Jesus Nazareno bilang ipinangakong Mesiyas. Dahil sa hangad ng Diyos na magkaroon tayo ng ugnayan sa Kaniya, ipinasiya Niyang iligtas tayo sa pamamagitan ng ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno. Ang Diyos ay ang unang naghangad na mapalapit tayo sa Kaniya. Hinangad Niyang maka-ugnay tayo. 

Nais ng Diyos na magkaroon tayo ng ugnayan sa Kaniya. Hinahanap Niya ang mga taos-pusong nananalig at umaaasa sa Kaniya. Ito rin nawa ang maging hangad natin bilang mga Kristiyanong bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang tatag mismo ng Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. 

ITURO ANG BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

26 Hulyo 2025 

Paggunita kina San Joaquin at Santa Ana, mga magulang ng Mahal na Birheng Maria 

Sirak 44, 1. 10-15/Salmo 131/Mateo 13, 16-17 

Larawan: Francisco Camilo (–1673), San Joaquín, Santa Ana y la Virgen (c. 1652). Museo del Prado. Currently at Museum of Huesca. Public Domain.

Isinilang ang Mahal na Birheng Maria sa daigdig na ito na walang bahid o dungis ng kasalanang mana. Nang ipaglihi siya sa sinapupunan ng kaniyang inang si Santa Ana, ang Mahal na Birheng Maria ay iniligtas na ng Diyos mula sa kasalanan. Dahil dito, malinis, busilak, dalisay, at banal ang Mahal na Birheng Maria. Alam nating lahat ito bilang mga bumubuo sa Simbahan sapagkat ipinaliwanag ito sa dogma ng Kalinis-Linisang Paglilihi sa Mahal na Birheng Maria na tiyak na mas kilala ng marami sa atin sa tawag na Inmaculada Concepcion. Bago pa man siya isilang ng kaniyang ina, ang Diyos ay nagpasiyang ipagkaloob sa Mahal na Birheng Maria ang biyaya ng Kaniyang pagliligtas na nagdudulot ng tunay na pag-asa sa lahat sa daigdig sa pamamagitan ng pagligtas sa Mahal na Birheng Maria sa sandaling ipinaglihi siya ni Santa Ana. 

Bagamat ipinagkaloob ng Diyos ang biyaya ng Kaniyang pagliligtas na nagdudulot ng tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Kaniya sa Mahal na Birheng Maria, hindi ito nangangahulugang wala nang kinailangang gawin ang kaniyang mga magulang na sina San Joaquin at Santa Ana. Tinuruan pa rin siya ng kaniyang mga magulang na walang iba kundi ang San Joaquin at Santa Ana kung paanong manalig at umasa sa Diyos na nagligtas sa kaniya bago siya isilang sa daigdig na ito nang taos-puso. Ang halaga ng pamumuhay nang banal at kalugud-lugod sa Diyos bilang tanda ng taos-pusong pasiyang manalig at umasa sa Kaniya hanggang sa huli ay itinuro nina San Joaquin at Santa Ana sa Mahal na Birheng Maria. 

Sa Unang Pagbasa, pinarangalan ang lahat ng mga nanalig at umasa sa Diyos nang tapat at taos-puso sa bawat sandali ng kanilang buhay. Buong linaw na inilarawan ng mga taludtod ng awit ng papuri sa Salmong Tugunan ang walang maliw na katapatan ng Diyos. Hindi nagmamaliw ang katapatan ng Diyos. Ang kasaysayan ng daigdig na rin ang magpapatunay nito. Lumipas man ang maraming taon, tapat pa rin ang Diyos. Buong linaw na inihayag ng Poong Jesus Nazareno sa mga apostol sa Ebanghelyo na hinangad ng lahat ng mga nauna sa kanila sa Lumang Tipan na makita Siya na buong puso at katapatan nilang pinanaligan at inasahan. 

Hindi sinayang ng Mahal na Birheng Maria ang biyayang ipinagkaloob sa kaniya ng bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Diyos dahil sa mga aral na itinuro sa kaniya ng kaniyang mga magulang na sina San Joaquin at Santa Ana. Bilang mga Kristiyanong bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang itinatag mismo ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, dapat natin ituro sa lahat ng tao ang bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi Siya. Sa Kaniya dapat manalig at umasa nang taos-puso ang tanan. Ipakilala natin Siya sa lahat.