Biyernes, Oktubre 30, 2026

BUHAY NA DUMARAKILA SA DIYOS

15 Nobyembre 2026 
Ika-33 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 
Kawikaan 31, 10-13. 19-20. 30-31/Salmo 127/1 Tesalonica 5, 1-6/Mateo 25, 14-30 (o kaya: 25, 14-15. 19-21)


Ang Diyos ay dapat laging dakilain nang taos-puso sa pamamagitan ng mga salita at gawa. Ito ang aral na nais isalungguhit ng mga Pagbasa. Walang taong mananatili sa mundong ito magpakailanman. Darating din ang panahong ang mundong ito ay ating lilisanin. Sa kabilang buhay matatagpuan ang magpakailanman. Maaaring mamuhay sa piling ng Diyos o maparusahan sa impyerno ang bawat isa sa atin. Nasa ating mga kamay ang pasiya kung mamumuhay tayo sa piling ng Diyos magpakailanman o kaya naman itataboy tayo sa impyerno kung saan walang hanggan din ang kaparusahan.

Inihayag ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan: "Mapalad ang sumusunod na taong may takot sa D'yos" (Salmo 127, 1a). Bilang mga bumubuo sa Simbahang si Kristo Hesus na ating Panginoon, Manunubos, at Hari ang nagtatag, lagi nating dapat gawin ito sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa. Lagi nating hinahandugan ang Diyos ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan nito. Ang ating mga salita at gawa araw-araw ang magiging patunay nito. 

Sa Unang Pagbasa, inilarawan nang buong linaw kung ano ang dapat laging gawin ng bayang hinirang at itinalaga ng Diyos bilang Kaniya. Ang larawan ng isang magiting at masipag na babae ay ginamit sa mga nasabing talata upang ilarawan kung bakit ang Diyos ay dapat laging handugan ng taos-pusong pagdakila sa pamamagitan ng salita at gawa. Nakasentro sa pagdating ng Mahal na Poong Jesus Nazareno bilang Hari at Hukom ang pangaral ni Apostol San Pablo na inilahad sa Ikalawang Pagbasa. Pati ang talinghaga tungkol sa mga aliping pinagkatiwalaan ng salapi sa Mabuting Balita rin sa nasabing tema. Bilang mga bahagi ng tunay na Simbahang tatag ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, dapat nating tiyaking dinarakila natin ang Diyos nang taos-puso sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa sa bawat sandali ng ating paglalakbay sa lupa na pansamantala lamang. Marapat lamang gawin ito bilang paghahanda para sa Kaniyang pagdating sa ating buhay at maging sa wakas ng panahon. 

Habang namumuhay at naglalakbay tayo sa lupa nang pansamantala, dapat nating dakilain ang Diyos sa pamamagitan ng ating mga salita at gawa. Gaano man kahirap gawin ito dahil sa mga hirap, sakit, pagsubok, tukso, at pagsubok sa buhay sa lupa, ito ay kailangan pa rin nating gawin bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang ang Poong Jesus Nazareno mismo ang nagtatag. Kapag ito ang ipinasiya nating gawin sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa lupa, ang biyaya ng buhay na walang hanggan sa piling ng Diyos sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit ay ating matatamasa. Sasalubungin at tatanggapin tayo ng Poong Jesus Nazareno. 

Walang komento:

Mag-post ng isang Komento