DIYOS NG PAG-IBIG AT PAGPAPATAWAD

Ika-11 Linggo sa Karaniwang Panahon (K) 
(2 Samuel 12, 7-10. 13/Salmo 31/Galacia 2, 16. 19-21/Lucas 7, 36-8, 3 o kaya 7, 36-50) 

Sa ating Ebanghelyo, matutunghayan natin ang pagiging mapagpatawad ng Panginoon. Pinatawad ng Panginoon sa ating Ebanghelyo ang isang babaeng makasalanan. Ang babaeng ito'y kilala ng bayan bilang isang makasalanan. Kaya, hindi siya tinatanggap, iniiwasan siya ng mga tao. Hindi lamang iyan, masasaksihan natin ang dalawang mga pag-uugali.

Ngunit, bago Niya pinatawad ang babaeng makasalanan, ang Panginoon ay inimbitahan upang makasalo ang isang Pariseo sa kanyang bahay. Napakabait ng Pariseong ito. Positibo at mabuti ang ugali ng Pariseong ito dahil sa kanyang kagandahang-loob. 

Ngayon, dumako naman po tayo sa babaeng makasalanan. Ang babaeng ito'y kilala ng buong bayan. Alam ng buong bayan na ang babaeng ito'y isang makasalanan. Hindi siya inanyayahan, ni tinanggap. Ngunit, ang babaeng ito'y naglakas-loob. Naglakas-loob siya nang mabalitaan niyang nasa bahay ng isang Pariseo si Kristo. Hindi siya nag-dalawang-isip pa. Pumunta siya sa bahay ng Pariseo upang magbalik-loob. Nakahanda siyang lumapit kay Hesus. 

At nang nakapasok ang babaeng ito sa bahay ng Pariseo, hindi siya nag-atubling ipakita kay Hesus na siya'y nagsisisi. Ipinapakita ng babaeng ito na pinagsisihan niya ang kanyang mga ginawang kasalanan. Ipinapakita niya sa Panginoon na nakahanda siyang magbagong-buhay, talikuran ang dati niyang ugali na punong-puno ng kasamaan. 

Ang Pariseo naman, nagulat, nang makita niya na hindi pinagsabihan ni Hesus ang babae na lumayas. Nagkaroon ng pag-aalimura ang Pariseong ito hindi lamang sa babaeng makasalanan, kundi kay Hesus rin mismo. Kaya, ang ugali ng Pariseo mula sa pagiging positibo, naging negatibo. 

Ang ugaling ito ay itinatawag na pagiging mapanghusga. Isang halimbawa po nito ay ang isang taong binigyan ng isang baso ng tubig. At ang baso ng tubig na ito ay kalahating puno, kalahating kulang. Ang papansinin niya ay ang pagkukulang ng basong ito. Iyan po ay isang halimbawa ng isang taong mapanghusga. 

Nais itong tuwirin ni Kristo ang ugaling ito sapagkat nagiging makasarili tayo. Sa pamamagitan ng pagiging mapanghusga, tayo ay nagiging makasarili. Hindi natin iniisip ang ating pagkukulang mismo. Kung palagi na lang natin pinapansin ang mga pagkukulang, bakit hindi natin pinapansin ang ating mga pagkukulang? Kaya, huwag nating husgahan o maliitin ang ating kapwa. Lahat tayo ay mayroong pagkukulang sa isa't isa, lalung-lalo na sa Diyos. 

Mayroon pa pong isa pang ugali na nakikita natin sa Ebanghelyo. Iyon ay ang pagiging mapagpatawad. Pinapakita ito ni Hesus sa Ebanghelyo. Ang pagiging mapagpatawad ng Diyos ay nakikita sa Ebanghelyo. Ito ay ang tanda ng dakilang pag-ibig sa atin ng Diyos. Ginamit ni Kristo ang Kanyang pagka-Diyos upang bigyan ng kapatawaran ang babaeng makasalanan. 

Hindi lamang ang babaeng ito'y nakaranas ng pagpapatawad ng Diyos sa mga pagbasa natin ngayon. Una, si Haring David. Nagkasala siya laban sa Diyos sa pamamagitan ng pagpatay kay Urias. Hindi lamang iyan. Hindi lamang ipinagpatay ni Haring David si Urias, inagaw pa ang kanyang asawang si Batseba. 

Sa pamamagitan ng pagkasal kay Batseba, anyare kay Haring David? Ano nga ba ang ginawa niya? Nakiapid. Nagkasala siya laban sa Diyos. Isa sa mga Sampung Utos ng Diyos ay "Bawal makiapid." Isang napakalaking kasalanan sa Diyos ang ginawa niya. Kaya, humingi ng kapatawaran mula sa Diyos si Haring David. 

Pangalawa, si Apostol San Pablo. Noong siya'y si Saulo pa, pinagpapatay niya ang mga sinaunang Kristiyano. Ngunit, pagkatapos niyang makatagpo si Hesus sa daan patungo Damasco, doon nagbagong-buhay siya. Nagbago ang kanyang buhay sa pamamagitan ni Kristo.  Nabulag siya, ngunit sa pamamagitan ni Ananias, naibalik ng Diyos ang kanyang paningin. Mula noon, siya'y naging apostol ni Kristo sa mga Hentil, ang mga hindi Hudyo. 

Mga kapanalig, tularan natin ang tatlong ito. Sina Haring David, Apostol San Pablo, at ang babaeng makasalanan sa Ebanghelyo. Huwag tayo magdalawang-isip, huwag na tayong mag-atubiling magbagong buhay. Humingi tayo ng kapatawaran mula sa Diyos. Tularan natin ang ugali ng babaeng makasalanan. Hindi siya nag-atubiling pumunta kay Hesus, at sa pamamagitan ng paglakas ng loob, nakamit niya ang kapatawaran ng Diyos. 

Kung hihingi tayo ng kapatawaran mula sa Diyos, makakamit natin ito. Walang lumalapit na humihingi ng kapatawaran mula sa Diyos na itatakwil Niya. Hindi Niya itinakwil ang babaeng makasalanan, hindi rin Niya tayo itatakwil. Kahit gaano mang makapangyarihan ang Diyos, nasa atin ang desisyon kung nais ba nating tumalikod sa ating mga kasalanan at magbagong-buhay. 

Sa pamamagitan ng paghingi ng patawad mula sa Diyos, mararamdaman natin ang tunay at dakilang pag-ibig ng Diyos. Mararamdaman natin ang pag-ibig ng Diyos sa pamamagitan ng pagpatawad Niya sa atin. Tunay nga ang ating Diyos ay isang Diyos ng pag-ibig at pagpapatawad. Sa pamamagitan ng pagbibigay ng pagpapatawad sa atin, ipinaparamdam Niya sa atin ang Kanyang pagmamahal sa atin. Ang pagmamahal Niya sa atin ay tunay nga dakila at isang biyaya para sa atin. 

DIYOS NG BUHAY AT AWA

Ika-9 na Linggo sa Karaniwang Panahon (1 Hari 17:17-24/Salmo 29/Galacia 1:11-19/Lucas 7:11-17) 

Dalawang anak ang namatay sa dalawa sa mga pagbasa natin ngayon. Sa Unang Pagbasa at Ebanghelyo, binuhay muli ang dalawang anak ng dalawang babaing balo. Ang ikalawang pagbasa naman po ay tungkol sa pagbabagong-buhay. 

Ang buhay nating lahat ay galing mula sa Diyos. Binibigay tayo ng Diyos ng buhay sa pamamagitan ng Kanyang pag-ibig, habag, at kapangyarihan. Kapag pinaghalo natin ang tatlong ito, ang pag-ibig, habag, at kapangyarihan ng Diyos, ang bunga ay buhay. Buhay ang binubuo ng tatlong ito.

Pagnilayan muna natin ang ating Unang Pagbasa. Sa Unang Pagbasa, nagduda ang babaing balo kay Elias. Bakit? Namatay ang nag-iisang anak niya dahil sa isang matinding karamdaman. Ang balong ito, ay bukas-palad, at masagana. Tinanggap niya sa kanyang tahanan ang propetang si Elias. Ngayon, nagtataka na siya. Pinagtatakahan niya kung ang Propeta Elias ay tunay ngang isang tao ng Diyos. 

Alam po ninyo, ang mga babae, sa kapanahunang ito, mababa ang pagtingin ng mga Judio sa mga babae. Noong pinakain ni Jesus ang 5000 tao, binilang lang ang lalaki. Kinakailangan ng babae ng isang lalaki upang magkaroon ng personalidad. Kung namatay ang kanyang asawa, maasahan na lamang ang kanyang anak na lalaki. At kung pati na rin ang anak na lalaki ang namatay, wala nang personalidad ang babaeng ito. Binabawala na lang siya ng lipunan ng mga araw na iyon. Wala na silang buhay. 

Maaasahan lamang ng babaing balong ito ang kanyang anak upang mabuhay. Kailangan niya ang kanyang anak na lalaki. Kapag patay na ang kanyang anak, wala na siyang buhay. Balewala na siya ng lipunan. 

Nahabag dito si Elias. Si Elias ay kilala bilang isang taong mula sa Diyos. Isa siyang propetang sugo ng Diyos. Pinaglilingkuran niya ang Panginoon bilang isang propeta. Ipinapahayag niya sa mga Judio ang Salita ng Diyos. Sa pamamagitan niya, kinakausap ng Diyos ang mga Judio. Ito ba ang kanyang misyon? Ang magdala ng kamatayan? 

Gumawa ng paraan si Elias. Meron siyang ginawa tatlong beses. Tatlong beses niyang hiningaan ang bata. Sinabayan niya ng panalangin sa Diyos na buhayin niya ang batang ito. Dahil sa pag-ibig ng Diyos at panalangin ni Elias, binuhay ang anak ng babaeng balo. Sa pamamagitan ng pag-ibig at kapangyarihan ng Diyos, ibinalik ang hininga ng buhay sa anak ng babaeng balo. 

Dahil doon, nagbago muli ang pagtingin ng babaeng balo kay Elias. Si Elias ay hindi isang tagapagdala ng kamatayan. Sa halip, si Elias ay tagapagdala ng buhay. Bakit? 
Sapagkat ang propetang Elias ay isang lingkod ng Diyos. Ang Diyos ay isang diyos ng buhay; hindi diyos ng mga patay. 

Sa ikalawang pagbasa, mapapakinggan natin ang pagbabagong-buhay ni Apostol San Pablo. Isinalsalaysay niya sa mga taga-Galacia ang kanyang pagbabagong-buhay. Nagsimula siya bilang isang kaanib ng Judaismo. Nagkaroon siya ng malasakit para sa tradisyon ng kanyang mga ninuno at ang relihiyon ng mga Judio. Pinapahalagahan niya ang pananampalatayang Judio at ang tradisyon ng kanyang mga ninuno. 

Makikita natin na dahil doon, nagkaroon siya ng pagkabulag. Nabulag siya dahil inuusig at pinapatay niya ang mga sinaunang Kristiyano. Nais niyang wasakin ang Kristiyanismo. Ginawa niya ito hanggang sa tinawag siya ni Jesus. Tinawag si Saulo (dating pangalan ni Pablo) ni Kristo dahil sa kanyang pag-ibig at habag. Pinili si Saulo ni Jesus na maging isang alagad Niya. 

Nang magkatagpo sina Saulo at Jesus sa daang patungo Damasco, naramdaman niya ang pag-ibig at kapangyarihan ng Diyos. Dahil doon, nagbagong-buhay siya at ang pangalan niya ay naging Pablo. Nag-iba siya ng daan, at inakay si Pablo ng daang ito sa pagiging apostol ng Panginoong Jesu-Kristo sa mga Hentil. 

Ngayon, sa ating Ebanghelyo, binuhay ni Jesus ang anak ng babaeng balo. Sinusundan ng mga alagad at mga tao si Jesus patungong Nain. Habang papasok sila sa Nain, nagkasalubong na naman sila sa isa na namang grupo ng napakaraming tao. Ito'y isa palang paglilibing. At ang ililibing ay ang anak ng isang biyuda. Nagkatagpo ang Anak ng Diyos at ang patay na anak ng biyuda. 

Naawa si Jesus sa biyudang ito. Wala nang buhay sa lipunan ang biyudang ito. Dahil sa Kanyang habag at pag-ibig sa biyuda, gumawa ng paraan ang Panginoon. Hinawakan ng Panginoon ang binatang namatay. Paniniwala ng mga Judio na nagiging marumi ang isang tao kapag hinawakan niya ang isang taong patay na. Magiging marumi si Jesus? 

Hindi nanalangin si Jesus. Ginamit Niya ang kapangyarihan Niya bilang Diyos. Inutos ni Kristo ang binatang ito na bumangon. Sa pamamagitan ng Kanyang kapangyarihan at salita, ibinalik ni Jesus ang buhay mula sa binatang ito. Ang binatang ito ay ibinalik ni Jesus sa biyuda. Masaya na muli ang biyuda. Ang pagkahabag at kapangyarihan ng Diyos kay Jesus ang siyang bumuhay sa binatang anak ng biyuda ng Nain. 

Naransan ng tatlong tao sa ating mga pagbasa ang pag-ibig at kapangyarihan ng Diyos na nagbibigay-buhay. Sila ay ang dalawang biyuda sa Unang Pagbasa at Ebanghelyo at si Apostol San Pablo sa ikalawang pagbasa. Naransan ng biyuda ng Unang Pagbasa at ng biyuda ng Nain sa Ebanghelyo ang pagbibigay buhay ng Diyos. Naransan rin ito ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa, ngunit sa ibang pamamaraan. At ano ang pamamaraang ito? Ang pagbabagong-buhay. 

Kinakailangan ang pag-ibig at habag upang magkaroon ng buhay. Hindi sisibol at bubunga ang buhay kung walang pag-ibig at habag. Pero, kailangan rin natin ng kapangyarihan. Anong klase ng kapangyarihan? Ang mabathalang kapangyarihan, ang dakilang kapangyarihan ng Diyos. Sa gayon, bubunga ang buhay sa ating lipunan. Ang buhay na pagpapala ng Diyos para sa ating lahat. Sa pamamagitan ng Salita at Presensya ng ating Panginoon, tayo ay magkakaroon ng panibagong buhay. 

TUMUGON SA GUTOM NG KALULUWA

Dakilang Kapistahan ng Kabanal-banalang Katawan at Dugo ng Panginoon
(Genesis 14, 18-20/Salmo 109/1 Corinto 11, 23-26/Lucas 9, 11b-17)

Gutom. Ito ang pagnanais ng pagkain ng pisikal. Kinakailangan nating kumain upang hindi tayo magutom. Mahalaga para sa ating mga tao ang kumain. Kailangan nating kumain upang maging malusog. Kailangan natin ang pagkain upang maging malakas. Sa pamamagitan ng pagkain, magagawa natin ang mga gusto at mga kinakailangan nating gawin.

Napakaraming pagkain ngayon. Alam po ninyo, tayong mga Pilipino, mahilig kumain. Hindi sapat para sa atin na kumain ng tatlong beses sa isang araw, diba? May ilan nga sa atin, nagmemerienda. Dalawa pa ata ang merienda natin sa isang araw. Baka naman, meron sa atin, kumakain sa hatinggabi. Ang tawag dito ay midnight snack. Ilan sa atin, kumakain ng apat, lima, o kaya anim na beses. Para bang matatakaw tayo.

May ilan sa atin na mapagbigay. Ilan sa atin ay mahilig magbigay. Tumutugon tayo sa pangangailangan ng iba, lalung-lalo na kung ang nangangailangan ay ang mga kaibigan natin. Tumutugon rin po tayo sa mga mahihirap. Binibigyan natin ng pansin ang kanilang gutom. Binibigyan natin ng pansin ang kanilang mga pangangailangan. Mga mabubuting gawa ang mga iyon.

Subalit, hindi po ba natin pinapansin na mayroong ibang uri ng gutom? Hindi po ba natin napapansin ang pagkagutom ng ating kaluluwa? Mayroon pong ibang uri ng gutom, at ito po ay ang gutom ng ating mga kaluluwa. Ang pisikal na pagkain ay hindi makakapagbusog dito.

Tingnan po natin, sa ating Mabuting Balita, nasa isang ilang na lugar ang Panginoon kasama ang mga tao. Nakikinig sa Panginoon ang mga taong nakapaligid sa Kanya. Nakikinig ang mga tao sa mga aral ng Panginoon tungkol sa Salita ng Diyos. Hindi lamang iyan. Tumugon Siya sa mga pangangailangan ng iba't ibang taong nakapaligid sa Kanya. Bago pinakain ng Panginoon ang mga tao, nagtuturo Siya tungkol sa Salita ng Diyos at pinapagaling Niya ang mga maysakit.

Napakahusay tumugon ang Panginoon sa mga pangangailangan ng mga taong iyon. Walang pasubali Niyang tinugon ang pangangailangan ng mga taong nakapaligid sa Kanya. Napakabait ng Panginoon. Isinasabuhay Niya ang mga tinuturo Niya tungkol sa paggawa ng mabuti. Sapagkat sabi nga Niya, "Hindi naparito ang Anak ng Tao upang paglingkuran, kundi upang maglingkod." Pinaglilingkuran Niya ang mga taong nasa paligid Niya.

Nang magdidilim na, sinabi ng mga alagad na pauwiin ang mga tao. Tandaan, ang lugar na iyon ay isang ilang na lugar. Malayo ang mga lugar na kung saan makakakuha ang mga tao ng pagkain. Wala rin silang matutuluyan. Isang ilang na lugar nga ito. Walang pagkain ang mga tao. Gutom na gutom sila. Walang mahahanap ang mga taong ito sa lugar na iyon.

Inutos ni Kristo sa mga alagad na pakainin nila ang mga tao. Ang pagkain na naroon lamang ay limang tinapay at dalawang isda. Napakaimposible sa unang tingin. Hindi mabubusog ang limanglibong tao sa pamamagitan ng limang tinapay at dalawa isda. Paano nga ba mapapakain ng mga alagad ang mga tao? 'Di ba, mukhang imposible?

Si Hesus ay gumawa ng paraan. Gumawa Siya ng himala sa pamamagitan ng mga tinapay at isda.  Nagpasalamat Siya sa Diyos Ama sa langit, at pinaghati-hati ang mga pagkain. Bigla na lamang dumami ang pagkain. Napakain ni Hesus sa pamamagitan ng limang tinapay at dalawang isda ang limanglibong tao. Nabusog ang lahat ng tao. Salamat kay Hesus. Gumawa Siya ng paraan upang mapakain at mabusog ang mga tao.

Ang problema natin ngayon ay marami sa atin ay mga KSP (Kulang sa Pansin). Mahilig natin kunin ang atensyon o pansin ng iba't ibang tao. Gusto natin pansinin tayo ng iba't ibang tao. Kaya, kung anu-ano na lamang ang sinasabi o ginagawa. Ang dahilan kung bakit napakarami sa atin ay mga KSP ay dahil sa inggit. Naiinggit tayo sa kapwa-tao. 'Di ba, isa sa mga Pitong Pangunahing Kasalanan ay inggit. Dapat, maging masaya para sa ating kapwa-tao.

Tumugon si Kristo sa pangangailangan ng Kanyang kapwa-tao. Dapat, ganyan rin po tayo. Dapat nating tumugon sa pangangailangan ng ating kapwa-tao. Huwag rin nating kalilimutan na tumugon rin tayo sa pangangailangan ng ating kaluluwa. Hindi lamang pampisikal ang gutom at uhaw. Meron ring pagkagutom at pagkauhaw ang ating mga kaluluwa.

Papaano natin mabubusog at mapawi ang uhaw ng ating kaluluwa? Makinig tayo kay Kristo Hesus. Tanggapin ang Katawan at Dugo ng Panginoong Hesukristo sa Banal na Eukaristiya. Makinig, at isabuhay ang mga turo ni Hesukristo sa atin. Sa pamamagitan nito, tinutugon natin ang pangangailangan ng ating mga kaluluwa.

TATLO NGUNIT IISA

Dakilang Kapistahan ng Banal na Santatlo - (K) - Puti
(Kawikaan 8, 22-31/Salmo 8/Roma 5, 1-5/Juan 16, 21-25)

Hayaan ko pong simulan ang pagbabahagi ko sa inyo ngayong Linggo ito sa pamamagitan ng isang biro na binasa ko sa Manila Bulletin sa column ni Fr. Bel San Luis, SVD.

May isang kwento tungkol sa isang babaing na nagdala ng napakaraming novenario sa Simbahan. Nang matagpuan siya ng pari, tinanong siya ng pari kung sino nga ba ang paborito niyang santo. Ang sagot ng babae na ang Mahal na Ina ang paborito niya sa lahat ng mga santo at banal, ngunit, nagugustuhan rin niya ang kanyang kapatid.

Aba'y nagtaka na ang pari. Wala namang nakasulat sa Biblia kung may kapatid na babae ba si Maria at kung ano ba ang pangalan noon. Kaya, tinanong ang babae ng pari, "Anong pangalan ng kapatid ng Mahal na Birheng Maria?" Alam po ba ninyo ang sagot ng babae? Ito ang sagot ng babae: "Santa Trinidad."

Walang sinasabi sa Bibliya kung may kapatid man si Maria o hindi. Kung meron, linawin niyo lamang po ako. I-PM ninyo ako sa Facebook o kaya i-email niyo ako sa aking e-mail account sa gmail. Baka hindi ko lang napansin. Si Maria ay may isang pinsan. Ang pinsan niya ay si Santa Isabel o mas kilala sa Biblia bilang Elisabet. Ngunit, ang Santa Trinidad naman, ito ang tawag sa Kabanal-banalang Santatlo.

Ipinapakita ng biro o kwento na ito na napakaraming mga nalilito tungkol sa misteryong ito ng ating pananampalataya. Napakalalim at napakahiwaga ang misteryo ng Banal na Santatlo. Kaya po napakahirap para sa mga pari ang magbigay ng homiliya para sa Linggong ito. Ito'y dahil sa hiwaga ng Santissima Trinidad. Sa halip, medyo nakakalito para sa mga tao ang misteryo ng Banal na Santatlo. Kaya nga, may ilang pari, pagkatapos basahin ang Ebanghelyo, diretsyo agad sa Kredo (biro lang po). 

Marami pong ang mga nagsasabi na tatlong diyos ang sinasamba nating mga Katoliko. Ang tunay na sagot ng mga Katoliko ay hindi. Hindi tatlo ang diyos na sinasamba ng mga Katoliko. Sinasamba nating mga Katoliko ang tunay na Diyos. Wala kaming ibang diyos kundi ang iisa at natatanging Diyos lamang sa Langit. Ipinapaliwanag ko po, iisa lamang ang Diyos na sinasamba at binibigyan ng papuri't luwalhati.

Subalit, sa kabila nito, ang Diyos ay hindi nag-iisa. Sa iisang Diyos, tatlong persona ang bumubuo nito. Ang Diyos Ama, Anak at Espiritu Santo. Silang tatlo ay tinatawag nating Banal na Trinidad. Tatlo man sila, ngunit iisa lamang ang katangian nila. At iyon ay ang pagka-diyos nila. Silang tatlo ay Diyos. Bagamat ang Diyos ay iisa lamang, tatlong persona ang bumubuo dito. At ang tatlong personang iyon ay tinatawag nating Banal na Trinidad.

Ang Diyos ay hindi nilikha. Sila'y sila na sa simula pa lamang. Ang Diyos Ama, Anak, at Espiritu Santo ay hindi nilikha. Wala silang simula at wala silang hangganan. Sila'y magpakailanman.

Ang Diyos Ama ang Unang Persona ng Banal na Trinidad. Siya ang makapangyarihan sa lahat, Siya ang maylikha ng lahat. Nilikha Niya ang langit at lupa. Nilikha Niya ang lahat ng uri ng hayop. Nilikha Niya ang kalikasan. At siyempre, nilikha tayong lahat ng Diyos Ama.

Ang Pangalang Persona ng Banal na Trinidad ay ang Diyos Anak. Siya ang ating Panginoong Hesukristo. Siya ang nag-iisang Bugtong na Anak ng Diyos. Siya ang Salita at ang Diyos na nagkatawang-tao lalang ng Espiritu Santo. Ipinanganak Siya ng Mahal na Birheng Maria. Siya'y nagpakasakit at namatay sa Krus alang-alang sa ating mga kasalanan. Noong sumapit ang ikatlong araw, Siya'y muling nabuhay. Umakyat Siya sa langit at nakaluklok na sa kanan ng Diyos Ama. Pagdating ng araw, huhukumin Niya ang lahat ng mga tao. Ito'y gaganapin sa Araw ng Paghuhukom.

Ang Pangatlong Persona ay ang Espiritu Santo. Siya ang Panginoon at ang nagbibigay-buhay. Siya ay ang ating Patnubay at Gabay. Ginagabayan tayo, pinapatnubayan tayo ng Espiritu Santo tungo kay Hesukristo at sa Diyos Ama. Hindi Siya gumagawa ng sariling katotohanan. Ituturo Niya ang katotohanan na itinuro na ng Panginoong Hesukristo na itinanggap Niya mula sa Diyos Ama. 

Kaya nga, kapag ginagawa natin ang Tanda ng Krus, binabanggit natin ang mga pangalan ng Banal na Santatlo. Sa ngalan ng Ama at ng Anak at ng Espiritu Santo. Ito'y binabanggit natin bago magsimula at magtapos ang pagdiriwang ng Banal na Misa. Ginagamit rin po ito sa iba't ibang mga sakramento. Ginagamit rin po natin ito bago at pagkatapos natin mag-Rosaryo, magdasal ng mga Dalangin ng Awa, at maraming iba pang mga panalangin.

Meron rin pong panalangin sa Banal na Trinidad. Ito'y dinarasal natin sa ilang mga panalangin, katulad ng Orasyon, Rosaryo, etc. Ang panalanging, "Luwalhati." Luwalhati sa Ama, sa Anak at sa Espiritu Santo, kapara noong unang-una, ngayon at magpakailanman, at magpasawalang-hanggan.

Sa Ebanghelyo, mapapakinggan natin ang pamamaalam ni Kristo sa Kanyang mga alagad. Nalulungkot na ang mga alagad sapagkat ilang taon na nilang kasama ang Panginoon. Ngayon, maghihiwalay na sila. Ngunit, tinitiyak ni Kristo na hindi sila magiging mga ulila. Darating ang isang kasunod Niya. Ang magsisilbing gabay para sa mga alagad. Ang Espiritu Santo na Siyang Espiritu ng Katotohanan.

Ipapaalala ng Espiritu Santo sa mga alagad ang lahat ng mga sinabi sa kanila ng Panginoon. Makikinig muna sa Panginoon ang Espiritu Santo at ito nama'y uulitin ng Espiritu Santo sa mga alagad. Hindi mag-iimbento ng sarili o bagong katotohanan ang Espiritu Santo. Sa halip, ang katotohanan na ituturo ng Espiritu Santo muli sa mga alagad ay ang katotohanang itinuro na ni Hesus. Uulitin lamang ito ng Espiritu Santo upang maalala nila ang sinabi ni Kristo. At ang katotohanang tinanggap ni Kristo ay nagmula sa Diyos Ama.

Hindi humahanap ng parangal para sa sarili ang Espiritu Santo. Sa halip, humahanap ng parangal para kay Hesus ang Espiritu Santo. Ganyan rin si Hesus. Hindi parangal sa sarili ang nais Niya. Sa halip, parangal sa Ama ang nais Niya. Masdan natin kung gaanong mahal na mahal ng Banal na Santatlo ang isa't isa. Hindi sila nagkukumpitensya laban sa isa't isa. Sa halip, ang hinahanap nila ay parangal para sa isa't isa. Iyan ang tunay na pag-ibig. Iyan ang tunay na pagsasama. Iyan ang tunay na pagkakaisa. Iyan ang tunay na pagkakaugnay.

Noong si Hesus ay bininyagan, ang Espiritu Santo ay bumaba sa Kanya sa anyo ng kalapati. At isang tinig mula sa langit ay nagsabing, "Ito ang Aking Anak, na Aking kinalulugdan." Nangusap ang Diyos Ama. Ipinagmamalaki at ipinapakita ng Diyos Ama sa sanlibutan na si Hesus ang Kanyang Bugtong na Anak, ang Diyos Anak, ang ikalawang Persona sa Banal na Trinidad.

Noong nagbagong-anyo si Hesus, ang Diyos Ama ay nagsalita muli. Inuutusan na Niya ang mga alagad ni Hesus na makinig sa Kanya. Ito'y naganap habang kinausap ni Pedro si Hesus na manatili na lamang doon sa bundok na iyon. Nais ni Pedro na tumakas sa kalooban ng Diyos. Ngunit, si Hesus, ay sumusunod sa kalooban ng Diyos. At ang kalooban ng Diyos - mamatay Siya para sa kaligtasan ng sangkatauhan.

At noong si Hesus ay nakapako at naghihingalo sa Krus, humihingi Siya ng patawad mula sa Kanyang Ama para sa mga kasalanan na ginagawa laban sa Kanya. Tandaan, walang ginawang pagkakasala anuman ang Panginoon, ngunit, dahil sa pagmamahal Niya sa atin, humingi Siya ng tawad mula sa Ama. Iyon yung unang wika ng Siete Palabras. At sa ika-7 wika, isinusuko, ipinagkakatiwala, inihahabilin ni Kristo ang Kanyang Espiritu. Isinuko Niya ang lahat sa Diyos Ama.

Ganyan ang tunay at tamang paraan ng pagmamahal. Tularan natin ang Banal na Santatlo sa kanilang pagmamahal. Hindi nagkumpitensya ang Banal na Santatlo laban sa isa't isa. Sa halip, Sila ay nagmamahalan sa isa't isa. Ang pag-ibig ay mapagpakumbaba. Pagpapakumbaba. Ito ang pag-ibig na ipinapakita sa atin ng Banal na Trinidad. Kahit na makapangyarihan Silang Tatlo, hindi Nila ginagamit ito upang magtalo. Ginagamit nila ito sa tunay na pagmamahalan. Hindi lamang ang isa't isa ang minamahal nila, kundi minamahal nila ang kanilang mga nilikha.

Luwalhati sa Ama, sa Anak, at sa Espiritu Santo:
kapara noong unang-una, 
ngayon at magpakailanman, 
at magpasawalang-hanggan. 
Amen.

MALIGAYANG KAPISTAHAN NG SANTISSIMA TRINIDAD SA ATING LAHAT!! 

HALINA ESPIRITU SANTO!

Mayo 19, 2013 - Linggo ng Pentekostes - (K) - Pula
(Mga Gawa 2:1-11/Salmo 103/1 Korinto 12:3b-7, 12-13)
Juan 20:19-23 (o kaya: Juan 14:15-16, 23b-26)

Maligayang Kaarawan! Alam po ba ninyo kung bakit binabati ko ang lahat ng maligayang kaarawan? Binabati ko ang lahat ng maligayang kaarawan dahil ngayon po ay ang kaarawan ng ating Simbahan. Sa pagdiriwang natin ng Linggo ng Pentekostes, nagsimula ang misyon ng mga apostoles. Sinisimulan ng mga alagad ang misyon na ibinigay sa kanila ng Panginoong Hesukristo. At ano ang misyon na iyon? Ang misyon nila ay ipahayag ang Mabuting Balita at maging mga saksi ni Hesukristo sa bawat sulok ng daigdig.

Ang ating Unang Pagbasa ay ang salaysay ng Pentekostes. Isinalaysay ni San Lukas sa Unang Pagbasa kung paanong naghintay ang mga alagad para sa pangakong susuguin ng Diyos Ama sa ngalan ng Diyos Anak. Ang Diyos Espiritu Santo. Nagkatipon ang mga alagad sa isang lugar, at hinintay nila na manaog sa kanila ang Espiritu Santo. At nangyari nga, ang Banal na Espiritu ay nanaog sa kanila sa pamamagitan dilang apoy. Pinuspos silang lahat ng Banal na Espiritu.

Noong lumabas ang mga alagad, nagsasalita na sila ng iba't ibang wika. Nagulat na nga ang mga dayo roon sa Herusalem. Bakit? Sapagkat alam ng mga Hudyo na ang mga ito ay mga taga-Galilea. Sila ay mga mangingisda lamang mula sa Galilea. Ngunit, imbes na ang wika nila ang lumalabas mula sa bibig nila, iba't ibang wika ng mga dumarayo sa Herusalem ang lumalabas mula sa bibig nila. Kataka-taka. Kamangha-mangha. Naiintindihan ng mga dayo ang mga sinasabi ng mga alagad. Alam nila na pinupuri ng mga alagad ang Diyos sa iba't ibang wika nila.

Nagtataka tuloy ang mga tao. Imposible na nakapagsalita ng ganitong mga wika ang mga alagad. Mga mangingisda lamang sila. Nagulat sila sa biyaya at pagpapala ng Diyos na ipinagkaloob sa kanila. Ang mga alagad ay nagkaroon ng karunungan. Ang karunungan ng mga alagad ay nagmula at ipinagkaloob ng Espiritu Santo. Sa tulong at gabay ng Espiritu Santo, nakapagsasalita ang mga alagad ng napakaraming wika na nakakagulat para sa mga nandoon.

Isa sa mga kaloob ng Espiritu Santo ay ang karunungan. Karunungan ng tama o mali, karunungan ng iba't ibang wika, karunungan tungkol sa lahat ng bagay at marami pang iba. Hindi lamang isa ang mga kaloob ng Espiritu Santo, kundi pito. Pitong biyaya ang kaloob ng Espiritu Santo. Anu-ano ang mga pitong biyayang ito? Una, ang karunungan. Pangalawa, ang kaalaman. Pangatlo, ang kaunawaan. Pang-apat, kahatulan. Pang-lima, kabanalan. Pang-anim, lakas ng loob. At ang pang-pito, Banal na Takot sa Diyos.

Lahat ng ito'y ipinagkaloob sa mga alagad. Tinanggap naman ito ng mga alagad. Kinailangan ng mga alagad ang mga biyayang ito para sa kanilang misyon. Ang kanilang misyon ay ipangaral ang Mabuting Balita ng Panginoon at sumaksi kay Kristo dito sa lupa. Mahirap ang misyon ito para sa mga alagad, ngunit, kasama nila ang Espiritu Santo na pumapatnubay sa kanila sa kanilang buhay-misyonero. Nagkaroon sila ng mga pusong misyonero. Sila, mula noong araw na iyon, ay naging mga misyonerong isinugo ni Kristo. Ang misyon ng mga alagad ay para sa ikaluluwalhati ng Diyos. Kaya, buong puso't kaluluwa ipapapahayag ang Mabuting Balita at sumaksi sa Panginoong Hesukristo.

Ipinagkakaloob rin ito ng Espiritu Santo ang mga biyayang ito sa atin. Ang problema nga lamang, paminsan-minsan, inaabuso natin ang biyayang ito. Ginagamit natin ang biyayang ito sa mali. Ang mga biyayang kaloob ng Espiritu Santo, ginagamit dapat sa tama, hindi sa mali. Mga halimbawa lamang ng pag-aabuso sa mga kaloob ng Espiritu Santo. Ginagamit ang talino, ang karunungan, upang magyabang, upang maliitin ang kapwa-tao, at baka pa naman, maliitin ang Diyos. Naku po, Diyos ko po, pang-aabuso na iyan. Hindi para doon ang kalooban at pagpapala ng Diyos.

Isa pa, ang lakas ng loob. Mayroon nga, ilan sa atin, ginagamit ang lakas ng loob upang mag-rebelde, sumuway, maghimagsik sa mga kautusan, lalung-lalo na ang Utos ng Diyos. Ang lakas ng loob ay ginagamit upang panindigan ang katotohanan, ang tama. Hindi ito upang maging matigas-ulo, maghimagsik, mag-rebelde, o kaya sumuway sa batas. Kung matigas ang mga ulo at puso natin, paano natin masusundan ang batas ng pamilya, ng pamahalaan, o kaya ang Batas ng Diyos? Paano natin magagawang sundan ito kung matigas-ulo tayo?

Ang pag-aabuso sa mga pagpapala't biyayang kaloob ng Diyos ay hindi nais ni Hesus. Ang nais ni Hesus na gawin sa mga biyayang ito ay gamitin para sa tama. Binibigyan tayo ng kakayanan ng Diyos upang gumawa ng mabuti. Hindi tayo dapat maging abusado sa mga pagpapalang ito. Sa halip, gamitin natin ang mga biyayang kaloob ng Panginoon sa atin nang tama. Sa gayon, maipapahayag natin ang ating pananampalataya sa Diyos sa isip, salita, at gawa.

Sa mundo ngayon, uso na po ang mga makabagong teknolohiya. Sa tulong ng makabagong teknolohiya, makakapag-unay pa rin tayo sa mga mahal sa buhay na nasa ibang bansa. Iba pa nga sa atin, ginagamit ang modernong teknolohiya upang maglaro sa internet. Ginagamit natin ang mga social networking sites katulad ng Facebook, Twitter, Instagram, etc. Ngunit, paano kaya, kung pwede ring gamitin ang makabagong teknolohiya upang ipahayag ang Salita ng Diyos? Ako pa nga, kahit 14 na taong gulang pa lang ako, ginagamit ko ang aking Facebook at ang blog na ito upang maipahayag ang Salita ng Diyos. Ginagamit ko ang mga social networking sites upang makapagnilay tayo sa Salita ng Diyos linggo-linggo. Hamon ko lamang po, gamitin natin ang makabagong teknolohiya upang ipahayag ang Salita ng Diyos.

Isang misyon para sa atin ngayon ang maging mga saksi ng Mabuting Balita. Kaya, atin pong ipahayag ang Salita ng Diyos sa makabagong panahon ngayon. Paano? Sa pamamagitan ng isip, wika, at gawa, maipapahayag natin ang Salita ng Diyos at magamit natin sa mabuti ang mga biyayang kaloob sa atin ng Espiritu Santo. Kaya po, mga kapanalig, atin pong ipahayag ang Salita ng Diyos sa makabagong panahon ngayon. Ito nga ay isang misyon para sa ating mga misyonerong Katoliko. Ipahayag ang ating pananampalataya sa Diyos at maging mga saksi ni Hesukristo sa panahon natin ngayon.

Halina, Espiritu Santo at tulungan Mo po kaming lahat, mga misyonerong Katoliko, sa aming pagpapalaganap ng Salita ng Diyos sa bagong panahon. Tulungan Mo rin pong huwag maging mga abusado kami sa mga pagpapalang ipinagkaloob Mo sa amin. Bagkus, magamit namin para sa kabutihan ang mga biyayang kaloob Mo sa amin. Gabayan Mo rin kami sa aming paglalakbay bilang mga misyonerong sumasaksi kay Kristo sa mundo ngayon. Amen. 

VENI SANCTE SPIRITUS! 

MAGING MGA SAKSI NI KRISTO SA SANLIBUTAN

Mayo 12, 2013 - Dakilang Kapistahan ng Pag-Akyat sa Langit ng Panginoon (K) - Puti

(Gawa 1, 1-11/Salmo 46/Efeso 1, 17-23/Lukas 24, 46-53) 

Apat na pagdiriwang ang ipinagdiriwang natin ngayong araw ng Linggo na ito. Ang una, ang Dakilang Kapistahan ng Pag-Akyat sa Langit ng Panginoong Hesukristo. Pangalawa, ang ika-47 Pandaigdigang Araw ng Komunikasyon na may temang Social Networks: portals of truth and faith, new evangelization. Pangatlo, ang Kapistahan ng Inang Mapag-ampon doon sa Marikina. Ang araw po ng kanilang kapistahan ay tuwing ikalawang Linggo ng buwan ng Mayo. Maligayang Kapistahan po sa inyo, mga taga-Marikina! At siyempre, dahil po ngayon rin po ay Araw ng mga Ina (Mother's Day), atin pong babatiin ang lahat ng mga nanay, lalung-lalo na ang Mahal na Ina, ang Birheng Maria. Happy Mother's Day po sa lahat ng mga nanay. 

Ang Unang Pagbasa at Mabuting Balita para sa araw ng Linggong ito ay parehas isinulat ni San Lukas. Kaya, mayroong pagkakatulad ang ating Unang Pagbasa at Ebanghelyo ngayon. Sinasamahan ni Kristo ang Kanyang mga alagad pagkatapos ng Kanyang Muling Pagkabuhay. Apatnapung araw sinasamahan muli ni Kristo ang Kanyang mga alagad at tinuturuan Niya sila muli. 

Tinuturuan muli ni Kristo ang mga alagad. Kung atin pong alalahanin, noong Biyernes Santo, nagkawatak-watak ang mga alagad. Nangamba, natakot, dahil ayaw rin nilang matulad sa Panginoon. Idinakip ang Panginoon, kaya nagkahiwalay ang mga alagad. Ngunit, alam ng Panginoon ang kahinaan ng mga alagad at alam rin Niya na iiwanan Siya sa mga huling sandali ng Kanyang buhay. Noong si Hesus ay muling nabuhay, nagtagumpay ang Kanyang pagiging mapagpasensya. Nagpasensya si Hesus sa mga alagad dahil tinuturuan Niya uli ang mga alagad sa pagsasama nila muli. Alam ni Hesus na hindi naiintindihan ng mga alagad ang mga pangyayaring gumanap. Kaya, nililinawan ng Panginoon muli ang mga alagad. 

Ano ang tinuturo ni Kristo? Ang tinuturo at ipinapaliwanag ni Kristo sa Kanyang mga alagad ay ang mga isinulat sa Banal na Kasulatan tungkol sa Kanya. Nililinaw ng Panginoon ang Kanyang mga alagad na kinakailangang matupad ang nasasaad sa Banal na Kasulatan tungkol sa Kanya. Kinakailangan Niyang magtiis ng hirap, magpakasakit, at mamatay sa krus. Ngunit, sa ikatlong araw, Siya'y muling mabubuhay. Ang mga propesiya ng mga propeta sa Matandang Tipan ay tinupad sa pamamagitan ni Hesus. 

Hanggang ngayon, nagtataka pa rin ang mga alagad tungkol sa kaharian ng Diyos. Sinabihan sila ng Panginoon na huwag umalis ng Herusalem hangga't hindi pa dumating ang Espiritu Santo na susuguin ng Diyos Ama. Ang kaharian na iniisip ng mga alagad ay ang kahariang makamundo. Ang kaharian ng Diyos ay hindi katulad ng anumang kaharian dito sa mundo. Kaya, ang sinagot ng Panginoon ay hindi dapat abalahin ng mga alagad ang bagay na iyon. Simple lang ang sagot ni Kristo sa katangungang ito ng mga alagad - huwag nang abalahin ang bagay na iyon. Itatayo ang kaharian ng Diyos sa panahon ng Diyos, at hindi sa ating panahon.

Ngayon, isinusugo na ng Panginoon ang Kanyang mga alagad. Isinusugo Niya ang Kanyang mga alagad bilang mga misyonerong sumasaksi sa Kanya. Ang mga alagad ay sasaksi kay Kristo sa bawat sulok ng daigdig. Hindi lamang ang mga alagad ang dapat sumaksi kay Kristo. Dapat, tayo rin ay sumaksi kay Kristo. Tandaan, ngayon po ay ang Taon ng Pananampalataya. Sa pamamagitan ng Taon ng Pananampalataya, binibigyan tayo ng oportunidad o pagkakataon ng Inang Simbahan na balikan at pagnilayan ang CREDO o ang ating pananampalataya. 

Ngunit, alam ni Hesus na mahina ang mga alagad ngayong aalis na Siya. Kahit ang alaala ng mga alagad, hindi makakayanan ang mga sinabi ni Hesus. Kaya, katulad ng Kanyang ipinangako, susuguin ng Diyos Ama ang Banal na Espiritu. Ang Espiritu Santo ang siyang mag-uutos at magpapaalala sa mga alagad tungkol sa mga tinuro at sinabi ni Kristo. Ang Espiritu Santo ang magiging Patnubay ng mga alagad sa kanilang misyon. Ang kanilang misyon - sumaksi kay Hesukristo sa bawat sulok ng daigdig. 

Ngayon, pagkatapos ng mga sinabi ni Hesus, Siya'y iniakyat sa Kanyang Kaluwalhatian sa Langit. Ito ang hudyat ng katapusan ng Kanyang misyon sa lupa. Isinugo si Hesus mula sa langit, inalay ang Kanyang buhay alang-alang sa atin. Ngayon, bumabalik si Hesus sa presensya ng Diyos Ama. Siya ngayon ay nakaluklok sa kanan ng Diyos Amang makapangyarihan. Siya na ang may hawak ng kapangyarihan sa langit at sa lupa. Ayon sa Ikalawang Pagbasa, ito'y ibinibigay kay Hesus ng Diyos Ama. Ang kapangyarihang iyon ay galing sa kaitaasan. Galing sa Diyos mismo ang kapangyarihan. 

Sa tuwing binabasa ko ang mga salaysay ng Pag-Akyat ni Hesus, dalawang awitin ang pumapasok sa isipan ko. Ang dalawang awiting ito ay binibigyan ako ng lakas, Ipinapaalala sa akin ng dalawang kantang ito na hinding-hindi ako papabayaan ni Kristo sa pagpapahayag ng Salita ng Diyos at maging isang Pilipinong Katolikong sumasaksi kay Kristo. Ang dalawang awiting ito ay para bang isang mensahe mula sa Panginoon sa akin. Ang dalawang kantang iyon ay "Wag Ka Nang Umiyak" ni KZ Tandingan at "Huwag Kang Mangamba" ng Bukas Palad Music Ministry.

Kahit nasa langit si Hesus, patuloy Niyang pinapalakas ang mga sumasaksi sa Kanya dito sa lupa. Tayong lahat, mga mananamapalatayang Katoliko, ay mga misyonero. Binibigyan tayong mga misyonero ng lakas. At ang lakas na iyon ay nanggagaling kay Kristong nakaluklok sa kanan ng Diyos Amang nasa langit. Tinutulungan at pinapatnubayan ng Espiritu Santo na maging mga mananampalatayang Katolikong sumasaksi kay Kristo. 

Papalakasin ng Espiritu Santo ang mga alagad ni Kristo at ipapaalala Niya sa kanila ang mga sinabi sa kanila ni Kristo. Hindi lamang ginagawa ito ng Espiritu Santo sa mga alagad. Ginagawa rin Niya ito sa atin. Binibigyan tayo ng lakas ng Espiritu Santo at sa tulong ng Espiritu Santo, maalala natin ang mga sinasabi ni Kristo sa Banal na Bibliya. Ang Espiritu Santo ang magiging Patnubay at Gabay natin sa ating misyon sa pagsaksi kay Hesus sa bawat sulok ng daigdig. Tandaan, isa sa mga dahilan kung bakit umakyat muli si Hesus sa langit ay upang maipalakas tayong mga Katolikong sumasaksi sa Kanya. Hinding-hindi Niya tayo papabayaan. 

Nawa, tayong lahat ay maging mga Katolikong sumasaksi kay Hesukristo, sa makabagong panahon. Gamitin nawa natin ang makabagong teknolohiya at mga social networking sites katulad ng Facebook, Twitter, Youtube, etc. upang sumaksi sa Panginoong Hesukristo at ipahayag ang kadakilaan ng Diyos sa bawat sulok ng daigdig. Maipahayag nawa natin at huwag ikahiya ang ating pananampalatayang Katoliko. Tapos na ang misyon ni Hesus dito sa lupa, ngayon, simulan natin ang ating misyon - sumaksi tayo kay Hesus. 

"KAPAYAPAAN ANG INIIWAN KO SA INYO"

Mayo 5, 2013 - Ika-6 na Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay - (K) - Puti
(Gawa 15:1-2, 22-29/Salmo 67/Pahayag 21:10-14, 22-23/Juan 14:23-29)

Nakakalungkot po ang ating Ebanghelyo ngayon. Mapapakinggan natin na namamaalam na ang Panginoong Hesus sa Kanyang mga alagad. Iiwanan na Niya ang mga alagad. Kung atin pong mapapansin, ang pamamaalam na ito'y naganap sa gabi bago Siya pumanaw sa Krus doon sa Kalbaryo. Kung meron po kayong mga Bibliya, basahin ninyo ang buong Mabuting Balita ayon kay San Juan. Sa gayon, malalaman natin na naganap ang pamamaalam na iyon bago namatay sa Krus si Hesus.

Halimbawa lamang po. Ayaw nating mawalan ng mga mahal sa buhay. Darating ang araw kung saan tayo o isa sa mga mahal natin sa buhay ay papanaw. Ayaw nating dumating ang araw na iyon. Nakakalungkot po kapag nakikita natin ang mga mahal natin sa buhay na naghihingalo sa ospital. Gusto natin mamuhay pa sila hanggang sa magtapos ang mundo. Isang malungkot na pangyayari ang makita natin mamatay ang mga mahal natin sa buhay.

Ganyan rin ang dinaranas ng mga alagad. Ayaw nilang iwanan sila ni Kristo. Gusto nilang palagi nilang kasama ang Panginoon. Kaya, ang mga alagad, handang ipagtanggol ang Panginoon kung sakaling may gustong umaresto sa Kanya. Ngunit, kinailangang dakipin si Kristo upang maganap ang kaligtasang naiplano ng Diyos para sa sangkatauhan. Nakakalungkot po. Pagkatapos noon, hindi na makakasama ng mga alagad si Hesus ng pisikal. Ang maiiwan na lamang ay mga alaala ng kahapon. Mga alaala ng mga araw lumipas.

Ngunit, pinapalakas ni Hesukristo ang loob ng Kanyang mga alagad. Tutal, merong ibinigay Siya sa Kanyang mga alagad. Kapayapaan. Shalom. Ito'y para hindi magkawatak-watak ang mga alagad. Hindi magkakagulo ang mga alagad sa kapayapaan ng Diyos. Ngunit, ang kapayapaang ipinagkaloob ni Kristo ba'y katulad ng kapayapaan sa mundo? Hindi. Ang kapayapaang ibinigay ni Hesus sa Kanyang mga alagad ay ibang-iba sa kapayapaan ng sanlibutan. Hindi magkakaroon ng tunay na kapayapaan dito sa mundo kung walang lugar ang Diyos sa puso ng tao.

Kung ganun, paano nating makakamit ang tunay na kapayapaan? Sa pamamagitan ng ating pakikipag-ugnay o relasyon sa Diyos. Nagmumula ang kapayapaan sa mahiwatig na relasyon sa Diyos. Ang relasyon ay tungkol sa pag-ibig. Ang tunay na pag-ibig kay Hesus ay hindi lamang sa pagbikas lamang. Hindi salita lamang naipaparamdam ang pag-ibig natin kay Hesus. Dapat maging totoo tayo sa Salita ni Hesus. At kung tutuparin natin ang Salita ni Hesus, hindi lamang si Hesus ang mananahan sa ating lahat, kundi pati ang Diyos Ama ang mananahan.

Isang regalo lang ang kapayapaan na ipinagkaloob ni Hesus. Meron pang isa. Ano pa yung isa pang regalo? Isang Patnubay. Magpapadala ang Diyos Ama sa ngalan ng Panginoong Hesus ang Espiritu Santo na magsisilbing Patnubay natin lahat. Hindi lamang Patnubay para sa atin ang Banal na Espiritu. Siya ang magpapaalala sa atin kung ano ang sinabi ng Panginoon. Ang Espiritu Santo rin ang Panginoon at ang Nagbibigay-buhay (Sa Ingles, the Lord and Giver of Life). Ang Espiritu Santo rin ay magbibigay lakas, gabay, at inspirasyon para sa ating lahat.

Kaya, alam po ba ninyo kung paano ako nakukuha ng inspirasyon? Alam po ba ninyo kung paano kong ginagawa ito kahit bata pa ako at hindi pa ako pari? Humihingi ako ng tulong sa Espiritu Santo. Siya ang nagbibigay inspirasyon, gabay, lakas, at buhay. Ipinapaalala rin Niya, hindi lamang sa akin, hindi lamang para sa mga Pari, Madre, Obispo, Kardinal, Santo Papa, o mga relihoyoso't relihiyosa, kundi sa ating lahat, mga sumasampalataya sa Diyos, ang mga sinabi ni Kristo.

Alam po ninyo, tayong mga Pilipino, ayaw makalimutan. Kadalasan, kapag merong aalis, may parting gift tayo para sa kanila. Ang parting gift na ito ay para hindi tayo makalimutan. Maalala pa rin natin ang mga araw na lumipas. Maalala natin ang mga nangyari kahapon. Alam natin na magugustuhan ng mga taong iyon ang regalo natin para sa kanya. Isang halimbawa lamang po.

Ganyan rin si Hesus, Kahit hindi Siya kasama natin dito sa mundo, huwag nating kalimutan, hinding-hindi tayo papabayaan ng Diyos. Ang Diyos ay Emanuel. Nasa atin o sumasaatin ang Diyos. Sabi nga ni Hesus sa wakas ng Mabuting Balita ayon kay San Mateo: "Tandaan ninyo: Ako'y laging kasama ninyo hanggang sa katapusan ng mundo." (Mateo 28:20) Ibinigay ng Panginoong Hesukristo sa Kanyang mga alagad ang regalo ng kapayapaan. Ibinabahagi Niya sa atin ang Kanyang kapayapaan na hindi katulad ng kapayapaan sa mundo. Sa pamamagitan ng kapayapaan na nagmula sa Kanya, palagi natin Siyang kasama. Hinding-hindi Niya tayo pinapabayaan. Ang Diyos Ama at Diyos Anak ay mananahan sa ating lahat. Iyan ay dahil sa pag-ibig at pagsunod natin sa Salita ni Hesukristo. Amen.