PAG-ASANG IPINANGAKO

22 Disyembre 2024 

Ikaapat na Linggo sa Panahon ng Pagdating ng Panginoon (K) 

Ikapitong Araw ng Simbang Gabi 

Mikas 5, 1-4a/Salmo 79/Hebreo 10, 5-10/Lucas 1, 39-45 

Larawan: Ubaldo Gandolfi (1728–1781), The Visitation (c. 1767). Private Collection via Web Gallery of Art. Public Domain.

Ang pagdating ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na si Jesus Nazareno upang magdulot ng pag-asa sa tanan, katulad ng ipinangako ng Diyos sa Lumang Tipan, ay binibigyan ng pansin at pinagninilayan ng Simbahan sa araw na ito. Ipinasiya ng Diyos na magdulot ng pag-asa sa tanan sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Kung tutuusin, ipinangako Niya ito nang paulit-ulit sa Lumang Tipan. Darating ang tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Kaniya sa pamamagitan ng Mesiyas. Hindi binaon sa limot ang pangakong ito. Natupad rin ang pangakong ito sa panahong itinakda ng Diyos. Sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, natupad ang pangakong ito na paulit-ulit na inihayag ng Diyos sa Lumang Tipan. 

Nakasentro sa pagdating ng pag-asang ipinangako ng Diyos ang mga Pagbasa. Isang propesiya tungkol sa pagdating ng ipinangakong Mesiyas ay itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa. Buong linaw na inihayag sa propesiyang ito kung saan magmumula ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Magmumula sa Betlehem ang Mesiyas. Sa Salmong Tugunan at Ikalawang Pagbasa, ipinaliwanag kung bakit niloob ng Diyos na mangyari ito. Dumating si Kristo sa mundong ito upang iligtas ang sangkatauhan. Sa pamamagitan nito, ang Diyos ay nagdulot ng pag-asa sa lahat, katulad ng Kaniyang ipinangako nang paulit-ulit sa Lumang Tipan. Pinatunayan ng Diyos na tapat Siya sa Kaniyang mga pangako. Ipinangako ng Diyos na maghahatid Siya ng pag-asa sa lahat ng tao. Hindi Niya kinalimutan ang pangakong ito. Bagkus, tinupad ito ng Diyos nang sumapit ang takdang panahon sa pamamagitan ng Panginoong Jesus Nazareno. Sa tampok na salaysay sa Ebanghelyo, dinalaw ng Mahal na Inang si Mariang Birhen ang kamag-anak niyang si Elisabet na nagdadalantao rin katulad niya. Nang dumating sa bahay ni Elisabet ang Mahal na Birheng Maria, gumalaw sa tuwa sa sinapupunan ni Elisabet ang sanggol na si San Juan Bautista. Ang Sanggol na si Kristo Hesus na dala-dala ng Mahal na Birheng Maria sa kaniyang sinapupunan ay ang dahilan kung bakit napuspos ng tuwa ang sanggol na si San Juan Bautista na dala naman ni Elisabet sa kaniyang sinapupunan.

Kahit na nasa loob siya ng sinapupunan ng kaniyang inang si Elisabet sa mga oras na yaon, ang Banal na Sanggol na si Kristo ay nakilala ng sanggol na si Juan Bautista. Sa mga sandaling yaon, napuspos ng tuwa ang sanggol na si San Juan Bautista dahil sa presensya ng bukal ng tunay na pag-asa. Laging tapat sa Kaniyang mga pangako ang bukal ng tunay na pag-asa. Hindi Niya binabaon sa limot ang Kaniyang mga pangako. Tinutupad Niya ito sa panahong Kaniyang itinakda. 

Ipinangako ng Diyos nang paulit-ulit sa Lumang Tipan na darating ang tunay na pag-asang nagmumula sa Kaniya sa panahong Kaniyang itinakda. Ang pangakong ito ay hindi kinalimutan ng Diyos kailanman. Bagkus, tinupad Niya ito sa panahong itinakda Niya sa pamamagitan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na si Jesus Nazareno. 

Sa pamamagitan ng pagdating ng Nuestro Padre Jesus Nazareno, dumating rin ang tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Diyos, gaya ng Kaniyang ipinangako nang paulit-ulit. Buksan natin ang ating mga sarili sa tunay na pag-asang nagmumula sa Diyos nang sa gayon ay maipalaganap rin natin ito saan man tayo magtungo, katulad ng Mahal na Inang si Mariang Birhen. 

NAIS TAYONG MAKAPILING NG BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

21 Disyembre 2024 

Ikaanim na Araw ng Simbang Gabi 

Awit 2, 8-14 (o kaya: Sofonias 3, 14-18a)/Salmo 32/Lucas 1, 39-45 

Larawan: Michelangelo Unterberger (1695–1758), The Visitation (c. First Half of 18th Century). Museum of Fine Arts, Budapest. Web Gallery of Art. Public Domain. 

Ipinapaalala sa atin sa araw na ito kung ano ang nais ng Diyos. Mayroong dahilan kung bakit Siya dumating sa mundo bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos sa pamamagitan ng Kaniyang Bugtong na Anak na si Jesus Nazareno. Nais ng Diyos na makapiling at makasama tayo. Upang makapiling at makasama tayo sa maluwalhati Niyang kaharian sa langit, kusang-loob na ipinasiya ng Diyos na tubusin tayong lahat sa pamamagitan ni Jesus Nazareno. Sa pamamagitan nito, ang Diyos ay nagdulot ng tunay na pag-asa sa ating lahat. 

Ang pagdating ng Diyos sa lupa bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos ng tanan sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ay inihalintulad sa pagdating ng isang manunuyo. Isinalungguhit nang buong linaw sa Unang Pagbasa kung paanong nagdudulot ng galak at pag-asa sa lahat ang pagdating ng Panginoon. Ang lahat ng mga umiibig, nananalig, at sumasamba sa Panginoong Diyos nang may taos-pusong katapatan ay napupuspos ng galak at tuwa sa Kaniyang pagdating. Nakasentro rin sa tunay na galak at pag-asang dulot ng pagdating ng Panginoong Diyos ang tampok na pahayag sa alternatibong Unang Pagbasa. 

Sa Ebanghelyo, dinalaw ng Mahal na Inang si Mariang Birhen ang kaniyang kamag-anak na si Elisabet. Nang dumating sa bahay ni Elisabet ang Mahal na Birheng Maria, gumalaw sa tuwa sa sinapupunan ni Elisabet ang sanggol na si San Juan Bautista. Isa lamang ang dahilan kung bakit natuwa ang sanggol na si San Juan Bautista. Dinadala ng Mahal na Birheng Maria sa kaniyang sinapupunan ang ipinangakong Mesiyas na pinanabikan ng lahat - ang Panginoong Jesus Nazareno. Ang presensya ng bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno ay naghahatid ng kaligayahan sa mga tunay na umiibig, nananalig, at sumasamba sa Kaniya.

Buong linaw na isinalungguhit ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan kung ano ang dapat nating maging tugon sa paglapit sa atin ng Panginoon. Tayong lahat ay laging nilalapitan ng Panginoon. Hindi Siya tumitigil sa paglapit sa atin. Kaya naman, ipinapaalala sa atin ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan na dapat tayong maging bukas sa Kaniya. Dapat nating buksan ang ating mga sarili sa Kaniya. 

Lagi tayong nilalapitan ng Panginoon upang idulot sa bawat isa sa atin ang tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Kaniya. Sa pamamagitan nito, inihahayag Niya sa atin ang Kaniyang nais na makapiling at makasama tayo sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit magpakailanman. 

BUKSAN ANG PUSO SA BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

20 Disyembre 2024 

Ikalimang Araw ng Simbang Gabi 

Isaias 7, 10-14/Salmo 23/Lucas 1, 26-38 

Larawan: Maarten Pepyn (1575–1643), Annunciation (c. Between 1600 and 1643), Sold at Hampel Auctions on 4 July 2018, Munich, lot 471, Public Domain. 

Ang pagiging bukas sa Panginoong Diyos ay binibigyan ng pansin at pinagninilayan nang buong kataimtiman ng Simbahan sa araw na ito. Muling ipinapaalala sa atin ng Inang Simbahan na tunay ngang maaasahan ang Panginoong Diyos. Sa Kaniya tayo dapat manalig at umasa nang may taos-pusong katapatan. Wala Siyang idudulot na masama sa atin. Hindi Siya katulad ng ilang mga tao sa mundong ito na hindi dapat pagkatiwalaan at asahan. Lagi natin Siyang maaasahan at mapagkakatiwalaan. 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ng Panginoong Diyos ang Kaniyang dakilang plano. Ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na tatawaging Emmanuel ay isisilang ng isang dalaga. Hindi kinalimutan ng Diyos ang pangakong ito. Kailanman, hindi Niya binalak kalimutan ang pangakong ito. Bagkus, nagtakda Siya ng panahon upang isakatuparan ang pangakong ito. Tampok sa Ebanghelyo ang katuparan ng pangakong ito. Patunay lamang ito na hindi nakakalimot ang Diyos sa pangakong Kaniyang binitiwan. Kung tutuusin, ipinakilala sa Ebanghelyo ang dalagang hinirang at itinalaga ng Diyos upang maging ina ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos - ang Mahal na Birheng Maria. 

Nakasentro sa pangakong binitiwan ng Panginoong Diyos ang mga salita ng mang-aawit na itinampok sa Salmong Tugunan. Buong linaw na pinagtuunan ng pansin ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan ang pagiging maaasahan ng Panginoon. Sa pamamagitan nito, itinuro ng mang-aawit na itinampok sa Salmong Tugunan sa lahat kung sino ang mapagkakatiwalaan at maaasahan - ang Panginoon. 

Buong linaw na isinalungguhit sa tampok na salaysay sa Ebanghelyo ang pananalig ng Mahal na Birhen sa kalooban ng Diyos. Lubos siyang namangha nang marinig niya mula sa Arkanghel San Gabriel na hinirang at itinalaga siya ng Diyos upang maging ina ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Hindi maunawaan nang lubos ng Mahal na Inang si Mariang Birhen kung bakit hinirang at itinalaga siya ng Diyos sa lahat ng mga babae para sa nasabing tungkulin. Ang tungkuling ito ay napakabigat at napakahirap. Subalit, sa kabila nito, hindi nagpadala sa takot ang Mahal na Birheng Maria. Bagkus, ang kaniyang puso at sarili ay kusang-loob niyang binuksan at inihandog sa Diyos bilang tanda ng kaniyang pananalig sa Kaniya. Pinatunayan ng Birheng Maria na taos-puso siyang nananalig at umaaasa sa Diyos. 

Walang masamang idinudulot ang Diyos. Ang Kaniyang dulot ay tunay na kabutihan at pag-asa. Pinatunayan Niya ito noong ipinasiya Niyang dumating sa mundong ito upang tuparin ang pangakong Kaniyang binitiwan sa pamamagitan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno. Kaya naman, bilang tugon, dapat nating buksan ang ating mga sarili sa Kaniya, tulad ng Mahal na Inang si Mariang Birhen.

HINDI TAYO BIBIGUIN NG BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

19 Disyembre 2024 

Ikaapat na Araw ng Simbang Gabi 

Mga Hukom 13, 2-7. 24-25a/Salmo 70/Lucas 1, 5-25 

Larawan: Massimo Stanzione (1585–1656), The Birth of John the Baptist announced to Zacharias (c. 1635), Museo del Prado, Public Domain. 

Ang pagiging maaasahan ng Panginoong Diyos ay muling pinagtutuunan ng pansin at pinagninilayan ng Simbahan sa araw na ito. Lagi nating maaasahan ang Panginoong Diyos sa bawat sandali ng ating buhay. Hindi binibigo ng Panginoong Diyos ang lahat ng mga nananalig at umaaasa sa Kaniya nang taos-puso. Ilang mga araw, sanlinggo, buwan, taon, at siglo man ang lumipas, nananatili pa rin ang katapatan ng Diyos. Sa lahat ng oras at panahon, tunay ngang maaasahan ng Diyos. Kasaysayan na rin ang magpapatunay ng katotohanang ito. Walang binigo ang Panginoon kailanman. 

Sa Unang Pagbasa, ang anghel ng Panginoon ay nagpakita sa asawa ni Manoa upang ibalita sa kaniya na hinirang at itinalaga siya ng Panginoong Diyos upang maging ina ng Hukom na si Samson. Niloob ng Diyos na isilang ng kabiyak ng puso ni Manoa ang Hukom na si Samson sa kabila ng kaniyang pagiging baog. Bagamat wala nang pag-asang magkaanak ang kabiyak ng puso ni Manoa sa mata ng lipunan noon dahil sa kaniyang pagka-baog, niloob pa rin ng Panginoong Diyos na magkaroon ng anak ang magkabiyak ng puso. Tinupad ng Diyos ang mga salita ng anghel. Sa Ebanghelyo, ang anghel ng Panginoon na si Arkanghel San Gabriel ay nagpakita kay Zacarias sa loob ng Templo upang ibalita sa kaniya na hinirang at itinalaga silang dalawa ng kaniyang kabiyak ng pusong si Elisabet upang maging mga magulang ni San Juan Bautista, ang tagapaghanda ng daraanan ng Panginoon.

Inihayag ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan kung ano ang dapat maging tugon ng bawat isa sa atin. Bilang tugon sa kabutihang laging ipinapakita sa atin ng bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Panginoon, nararapat lamang na handugan natin Siya ng taos-pusong papuri, pasasalamat, at pagsamba. Ang Diyos ay hindi nambibigo. Katunayan, wala Siyang binigo kailanman. Dahil diyan, hindi tayo dapat mag-alinlangan. Hindi natin dapat pagdudahan ang Panginoon. Bagkus, dapat manalig at umasa sa Kaniya nang may taos-pusong katapatan ang bawat isa sa atin. 

Mayroon tayong maaasahan sa bawat sandali ng ating buhay - ang Diyos. Hindi Niya tayo bibiguin. Wala Siyang binigo kailanman. Ang pinakadakilang patunay nito ay ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, dumating sa mundo ang Diyos upang ipalaganap ang tunay na kabutihan at pag-asa na tanging sa Kaniya lamang nagmumula, gaya ng Kaniyang ipinangako noon pa mang una. 

KASAMA NATIN ANG BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

18 Disyembre 2024  

Ikatlong Araw ng Simbang Gabi 

Jeremias 23, 5-8/Salmo 71/Mateo 1, 18-24 

Larawan: Bernardo Cavallino (1616-1656), Joseph's dream (c. 1645), National Museum of Warsaw, Public Domain. 

Tampok sa Ebanghelyo ang pagpapakita ng isang anghel ng Panginoon kay San Jose sa isang panaginip. Ipinaliwanag ng nasabing anghel kay San Jose ang dahilan kung bakit nagdadalantao ang Mahal na Birheng Maria bago sila ikinasal. Hindi nakiapid si Maria. Bagkus, nagpasakop siya sa kalooban ng Diyos. Niloob ng Diyos na maging ina ng ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ang Mahal na Inang si Mariang Birhen. 

Ang Sanggol sa sinapupunan ng Mahal na Inang si Mariang Birhen ay hindi bunga ng pakikiapid. Bagkus, ang Banal na Sanggol na dinadala ng Mahal na Birheng Maria sa kaniyang sinapupunan ay ang mismong bukal ng tunay na pag-asa. Niloob mismo ng Diyos ang pagdadalantao ng Mahal na Inang si Maria, kahit na hindi pa siya kasal sa lalaking kaniyang mapapangasawa na si San Jose dahil inihayag Niya noon pa man na gagawin Niya ito. Tinutupad ng Diyos ang pangakong Kaniyang bitiwan noon pa man sa pamamagitan nito. Ang lahat ng mga nangyari ay bahagi ng plano ng Diyos. 

Sa Unang Pagbasa, buong linaw na inihayag ng Panginoong Diyos na magmumula sa lahi ni Haring David ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Ang Panginoong Diyos na ipinakilala sa Salmong Tugunan bilang patnubay at gabay ng lahat ng mga hari sa bayang Kaniyang hinirang at itinalaga na walang iba kundi ang Israel at Tagapagligtas rin ng tanan ay nagpasiyang magdulot ng pag-asa sa pamamagitan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos. 

Kaya naman, isinalungguhit sa Ebanghelyo ang plano ng Diyos na Kaniyang inihayag noon pa mang una. Hindi Niya kinalimutan ang Kaniyang pangako. Wala Siyang balak limutin ang Kaniyang pangako. Tapat Siya sa mga pangakong Kaniyang binitiwan. Ang takdang panahon ay hinintay lamang Niya. Nang sumapit ang takdang panahon, ang panahong Siya mismo ang nagtakda, tinupad ng Diyos ang pangakong binitiwan Niya sa Lumang Tipan. Dumating Siya upang ang Kaniyang bayan ay Kaniyang makasama. Ang Poong Jesus Nazareno ay ang katuparan ng pangakong ito. Patunay lamang na hindi nililimot ng Diyos ang pangakong Kaniyang binitiwan. 

Nangako ang Diyos na darating Siya upang ang bayang Kaniyang hirang ay Kaniyang makapiling. Tinupad ng Diyos ang pangakong Kaniyang binitiwan sa pamamagitan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na si Jesus Nazareno. 

Isa lamang ang dahilan kung bakit ang Diyos ay tapat sa mga pangakong Kaniyang binitiwan - nais Niyang magdulot ng tunay na pag-asa sa lahat. Sa pamamagitan ng pagtupad sa mga pangakong Kaniyang binitiwan, ipinapalaganap ng Diyos ang tunay na pag-asa na nagmumula lamang sa Kaniya. 

TUNAY NA PAG-ASA MULA SA TUNAY NA HARI

17 Disyembre 2024 

Ikalawang Araw ng Simbang Gabi 

Genesis 49, 2. 8-10/Salmo 71/Mateo 1, 1-17 

Larawan: Hugo van der Goes (circa 1440–1482), Portinari Triptych (c. 1475). Galleria degli Uffizi, Florence, Italy. Public Domain. 

Tampok sa Ebanghelyo para sa araw na ito ang talaan ng angkang pinagmulan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Ang pangunahing aral ng nasabing talaan ay ipinasiya ng Diyos na maging bahagi ng kasaysayan ng tao. Kahit na Siya mismo ang may likha ng lahat ng bagay, pati na rin ang oras at panahon, ipinasiya pa rin ng Diyos na magpasakop sa panahon at maging bahagi ng kasaysayan ng tao sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Hindi napilitan ang Diyos na gawin ito. Kusang-loob Niya itong ginawa. 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ni Jacob sa kaniyang mga anak na magmumula sa lahi ni Juda ang tunay na Hari. Hindi lamang basta dakilang hari kundi ang tunay na Hari. Isa itong napakahalagang detalye mula sa pahayag ni Jacob sa Unang Pagbasa na dapat bigyan ng pansin. Ang tunay na Hari ay magmumula sa lahi ni Juda. Magkakaroon ng maraming hari sa lahi ni Juda. Ipinahiwatig ito ni Jacob nang buong linaw sa kaniyang pahayag sa kaniyang mga anak sa Unang Pagbasa. Subalit, sa lahat ng mga magiging hari sa lahi ni Juda, isa lamang ang tunay. 

Ang mga salita sa Salmong Tugunan ay isang panalangin para sa mga hari sa Israel. Ipinahiwatig nang buong linaw ng mang-aawit na itinampok sa Salmong Tugunan na maraming magiging hari sa Israel. Dahil dito, taimtim na nananalangin sa Diyos ang tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan para sa lahat ng mga mamumuno sa bayang hinirang at itinalaga ng Diyos na walang iba kundi ang Israel. Nananalangin siya na maging bukas sa kalooban ng Diyos ang mga magiging hari ng Israel. Isa itong napakalinaw na pahiwatig na hindi perpekto ang mga haring ito. Ang masaklap, hindi lahat ng mga namuno sa Israel bilang hari ay naging mabuti. 

Batid naman ng Diyos na hindi naman perpekto ang lahing Kaniyang kabibilangan sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Katunayan, batid rin ng Diyos na ang lahat ng mga haring hinirang at itinalaga upang mamuno sa Israel ay hindi perpekto. Alam rin Niyang may mga namuno sa Israel bilang hari na naging abusado at mapang-api. Subalit, sa kabila nito, ipinasiya pa rin Niyang maging kabilang ng lahing ito. Ano ba ang dahilan kung bakit ito ipinasiyang gawin ng Diyos? 

Kahit na hindi perpekto ang sangkatauhan, ipinasiya pa rin ng Diyos na magpasakop sa oras at panahon sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno upang magdulot ng tunay na pag-asa sa sangkatauhan. Ang Diyos ay naging bahagi ng isang lipi, lahi, at angkan sa pamamagitan ng Panginoong Jesus Nazareno, kahit na hindi perpekto ang lahat ng mga naging ninuno Niya, dahil nais Niyang magdulot ng pag-asa sa lahat. 

Hindi kinailangan ng Diyos na maging bahagi ng isang hindi perpektong angkan, lahi, at lipi. Subalit, sa kabila nito, kusang-loob pa rin Niyang ipinasiyang maging bahagi ng isang hindi perpektong angkan, lahi, at lipi sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno dahil nais Niyang magdulot ng tunay na pag-asa sa lahat. 

DARATING UPANG MAGDULOT NG PAG-ASA

16 Disyembre 2024 

Unang Araw ng Simbang Gabi 

Isaias 56, 1-3a. 6-8/Salmo 66/Juan 5, 33-36 

Larawan: Giovanni di Paolo (–1482), Ecce Agnus Dei (c. 1455/60), Art Institute of Chicago, Public Domain. 

Sa simula ng tradisyong tinatawag na Simbang Gabi, ang Pagsisiyam o Nobenaryo sa Karangalan ng Mahal na Birheng Maria bilang paghahanda para sa pagdiriwang ng Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoon, ang Nuestro Padre Jesus Nazareno, itinutuon ng Inang Simbahan ang ating mga pansin sa tunay na dahilan ng pagdating ng Nuestro Padre Jesus Nazareno sa lupa bilang isang munting sanggol na ipinaglihi at isinilang ng Mahal na Birheng Maria noong gabi ng unang Pasko. Kahit na hindi naman Niya kinailangang gawing iyon, kusang-loob pa ring ipinasiya ng Poong Jesus Nazareno na dumating sa mundo bilang isang munting sanggol na isinilang ng Mahal na Inang si Mariang Birhen noong gabi ng unang Pasko. Bakit kaya? 

Inilahad ni Propeta Isaias ang pangako ng Panginoong Diyos para sa Kaniyang bayan sa Unang Pagbasa. Sa pahayag ng Panginoong Diyos na inilahad ni Propeta Isaias sa Unang Pagbasa, ipinangako ng Panginoong Diyos na darating Siya upang tubusin ang bayang Kaniyang hinirang at itinalaga upang maging Kaniya. Sa Ebanghelyo, inihayag nang buong linaw ng Nuestro Padre Jesus Nazareno na Siya mismo ang katuparan ng pangako ng Diyos sa Matandang Tipan. Dumating Siya sa mundong ito upang tuparin ang misyong ibinigay sa Kaniya ng Ama. 

Ang pagdating ng Poong Jesus Nazareno sa mundo bilang katuparan ng pangako ng Diyos sa Lumang Tipan ay patunay na ang Diyos ay ang bukal ng pag-asa. Dumating Siya sa mundo bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos upang magdulot ng tunay na pag-asa sa lahat. Sa pamamagitan ng Kaniyang pasiyang pumarito sa lupa upang tuparin ang Kaniyang misyon bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, ang Poong Jesus Nazareno ay nagdulot ng tunay na pag-asa sa sangkatauhan. Pinatunayan ng Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng Kaniyang pasiyang ito na Siya mismo ang bukal ng tunay na pag-asa. 

Nakatuon sa halaga ng taos-pusong pag-aalay ng papuri, pasasalamat, at pagsamba sa bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Panginoon ang mga salita ng mang-aawit na itinampok sa Salmong Tugunan. Itinuturo ng mang-aawit sa Salmong Tugunan kung paano tayo dapat tumugon sa Diyos na nagdudulot ng tunay na pag-asa sa lahat. Bilang tugon sa tunay na pag-asang idinudulot Niya sa ating lahat, taos-pusong papuri, pasasalamat, at pagsamba ang dapat nating ihandog sa Kaniya. 

Kusang-loob na ipinasiya ng Diyos na magdulot ng tunay na pag-asa sa ating lahat sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Pinatunayan ng Diyos na Siya mismo ang bukal ng tunay na pag-asa sa pamamagitan nito. Samakatuwid, marapat lamang na handugan natin Siya ng taos-pusong papuri, pasasalamat, pananalig, at pagsamba hanggang sa huli.