LIWANAG NA NAGMUMULA SA BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

25 Disyembre 2024 

Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoong Jesus Nazareno 

[Pagmimisa sa Hatinggabi]

Isaias 9, 1-6/Salmo 95/Tito 2,11-14/Lucas 2, 1-14 

Larawan: Fra Bartolomeo (1472–1517), The Nativity (c. Between 1504 and 1507), Art Institute of Chicago, Public Domain.

Hindi nagmula sa buwan ang liwanag noong gabi ng unang Pasko. Kung nagmula sa buwan ang liwanag noong gabi ng unang Pasko, ang nasabing gabi ay magiging isang karaniwang gabi lamang. Subalit, ang gabi ng unang Pasko ay hindi isang karaniwang gabi. Ang liwanag ng nasabing gabi ay nagmula sa isang 'di inaaasahang ilaw. 

Isiniwalat kung saan ang hindi pangkaraniwang liwanag noong gabi ng unang Pasko ay nagmula sa mga Pagbasa para sa Hatinggabi ng Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoon, ang Nuestro Padre Jesus Nazareno. Sa Unang Pagbasa, ang biyayang ipagkakaloob ng Diyos sa sangkatauhan sa takdang panahon ay inilarawan ni Propeta Isaias. Hindi pangkaraniwan ang kaloob na ito. Ang kaloob na ito ay isang sanggol na lalaki. Sa Salmong Tugunan, ipinakilala kung sino ang nasabing sanggol na lalaki. Ang nasabing sanggol na lalaki ay ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na hinintay ng bayang Israel sa loob ng mahabang panahon. Sa Ikalawang Pagbasa, ang dulot ng Diyos sa tanan sa pamamagitan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi si Jesus Nazareno ay pinagtuunan ng pansin ni Apostol San Pablo. Kaligtasan at liwanag ang kaloob ng Diyos na Siyang bukal ng tunay na pag-asa sa tanan sa pamamagitan ng Panginoong Jesus Nazareno. Sa Ebanghelyo, ang lahat ng mga anghel sa langit ay nagsiawitan matapos ibalita sa mga pastol na isinilang ang Banal na Sanggol na si Jesus Nazareno. 

Ang liwanag noong gabi ng unang Pasko ay hindi pangkaraniwan. Hindi ito nagmula sa buwan. Bagkus, nagmula ito sa isang 'di pangkaraniwang ilaw. Ang ilaw na ito ay walang iba kundi ang Banal na Sanggol na si Jesus Nazareno na isinilang ng Mahal na Birheng Maria sa isang hamak na sabsaban sa lungsod ng Betlehem. Katunayan, Siya mismo ay ang tunay na liwanag. Sa pamamagitan Niya, dumating sa sansinukob ang tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Kaniya. 

Dahil sa bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno, ang gabi ng unang Pasko ay naging hindi pangkaraniwan. Ang karaniwan ay ginawa Niyang hindi pangkaraniwan. Ito ang natatanging dahilan kung bakit taun-taon natin itong ginugunita at ipinagdiriwang nang buong ligaya. Marami mang taon at siglo ang lumipas magmula noong nangyari ito (nakatatak na nga ito sa kasaysayan), patuloy pa rin natin itong gugunitain at ipagdiriwang nang buong ligaya taun-taon bilang mga bumubuo sa tunay na Simbahang Siya mismo ang nagtatag dahil sa Kaniya. 

Sa pamamagitan ng pagsilang ng Banal na Sanggol na si Jesus Nazareno, dumating ang tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Kaniya sa sansinukob. Ang Kaniyang liwanag ay sumasalamin sa tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Kaniya. Dahil dito, naging 'di pangkaraniwan ang gabi ng unang Pasko. 

KUMPLETO ANG PASKO DAHIL SA BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

25 Disyembre 2024 

Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoong Jesus Nazareno 

[Pagmimisa sa Bisperas] 

Isaias 62, 1-5/Salmo 88/Mga Gawa 13, 16-17.22-25/Mateo 1, 1-25 (o kaya: 1,18-25)

Larawan: Eugenio Caxés (1574–1634), La Natividad (c. 1610), Museo del Prado, Public Domain. 

"Maligayang Pasko!" ang bati natin sa bawat isa tuwing sasapit ang ika-25 araw ng buwan ng Disyembre, ang araw na inilaan ng para sa pagdaraos ng taunang maringal na pagdiriwang ng Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoon. Buong linaw na isinasalungguhit ng pagbating ito ang pagiging maligaya ng pagdiriwang ng Kapaskuhan. Ang Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoon ay isang araw ng kaligayahan. 

Subalit, ano nga ba talaga ang dahilan kung bakit ang Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoon, ang Nuestro Padre Jesus Nazareno, ay isang araw upang maging maligaya? Mga masasarap na pagkain sa hapag-kainan? Mga regalo? Ano ba ang mayroon sa pagdiriwang ng Kapaskuhan at dapat maging masaya ang lahat sa pagsapit ng araw ng nasabing pagdiriwang? Ano ba ang dapat ikatuwa at ikasaya ng lahat, lalung-lalo na't hindi na mabilang ang mga krisis at problemang hinaharap ng komunidad, lipunan, at pati na rin ang buong mundo sa sobrang dami ng mga ito? 

Ipinapaalala sa ating lahat ng mga Pagbasa para sa Bisperas ng Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoon, ang Nuestro Padre Jesus Nazareno, ang bukod-tanging dahilan kung bakit ang nasabing araw ay isang araw upang ang bawat tao sa daigdig na ito ay mapuspos ng tuwa. Sa Unang Pagbasa, inilahad ni Propeta Isaias ang pangako ng Panginoong Diyos para sa Kaniyang bayan. Darating ang Panginoon upang maghatid ng kaligayahan at pag-asa sa Kaniyang bayan. Inilarawan naman ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan ang dahilan kung bakit ipinasiya ng Diyos na gawin ito. Ang pag-ibig ng Diyos na walang maliw ay ang dahilan kung bakit kusang-loob na ipinasiya ng Diyos na tuparin ang pangakong Kaniyang binitiwan sa pamamagitan ni Propeta Isaias sa Unang Pagbasa. Buong linaw na ipinaliwanag ni Apostol San Pablo sa mga nagkatipon sa isang sinagoga sa Antioquia sa salaysay ng kaganapang itinampok sa Ikalawang Pagbasa kung paanong tinupad ng Diyos ang pangakong Kaniyang binitiwan. Tinupad ng Diyos ang pangakong Kaniyang binitiwan sa pamamagitan ng Panginoong Jesus Nazareno, ang Kaniyang Bugtong na Anak. Sa Ebanghelyo, isinalungguhit ni San Mateo ang katapatan ng Diyos na kahit kailan ay hindi magmamaliw. Nang sumapit ang takdang panahon, isinilang ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi si Jesus Nazareno. Sa pamamagitan nito, pinatunayan ng Diyos ang Kaniyang walang maliw na katapatan. 

Noong gabi ng unang Pasko, sa isang hamak na sabsaban sa lungsod ng Betlehem, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi si Jesus Nazareno ay isinilang ng Mahal na Birheng Maria. Sa pamamagitan ng kapanganakan ng Banal na Sanggol na si Jesus Nazareno, dumating sa mundo ang tunay na pag-asang sa Diyos lamang nagmumula. Dahil sa pag-ibig ng Diyos, niloob Niyang mangyari ito. 

Hindi tungkol sa iba't ibang bagay gaya na lamang mga masasarap na pagkain, mga palamuti, mga regalo, mga salu-salo, at maging ang malamig na simoy ng hangin ang taunang maringal na pagdiriwang ng Kapaskuhan. Bagkus, ang pagdiriwang ng Pasko ay tungkol sa bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Diyos na kusang-loob na nagpasiyang magdulot ng kaligayahan at pag-asa sa lahat sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno, ang Kaniyang Bugtong na Anak. Kaya naman, may kasama man o wala, magarbo man o simple, masaya pa rin ang pagdiriwang ng Pasko.

Dahil sa bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Panginoong Diyos, may kaligayahan ang pagdiriwang ng Kapaskuhan. Ang Panginoong Diyos ay dumating sa lupa upang ang sangkatauhan ay iligtas sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang Banal na Sanggol na isinilang ng Mahal na Inang si Mariang Birhen sa isang hamak na sabsaban sa lungsod ng Betlehem noong gabi ng unang Pasko. Sa pamamagitan nito, kinumpleto ng Diyos ang pagdiriwang ng Kapaskuhan. 

TAGAPAGPALAGANAP NG TUNAY NA PAG-ASA

24 Disyembre 2024 

Ikasiyam at Huling Araw ng Simbang Gabi 

2 Samuel 7, 1-5. 8b-12. 14a. 16/Salmo 88/Lucas 1, 67-79 

Larawan: Jerónimo Cosida (1510–1592), The birth of John the Baptist (c. Between 1574 and 1583), Saragossa Museum, Public Domain. 

Inilahad sa Ebanghelyo ang awit-papuri ng ama ni San Juan Bautista na si Zacarias na kilala ng nakararami sa tawag na Benedictus. Sa awiting ito, nagpatotoo si Zacarias tungkol sa walang maliw na katapatan ng Diyos. Hindi Siya nakakalimot sa Kaniyang pangako. Ang mga pangakong binitiwan ay Kaniyang tinutupad sa panahong itinakda Niya. Patunay lamang ito ng kabutihan, biyaya, pag-ibig, habag, kagandahang-loob, at awa ng Panginoong Diyos. 

Sa Unang Pagbasa, inilahad ang pangako ng Panginoong Diyos kay Haring David. Una itong inihayag ng Panginoong Diyos kay Propeta Natan. Ipinangako ng Panginoong Diyos kay Haring David na isa sa kaniyang mga anak ang papalit sa kaniya sa sandali ng kaniyang pagpanaw. Tinupad nga ng Panginoong Diyos ang pangakong ito. Isa sa kaniyang mga anak, si Solomon, ang pumalit sa kaniya bilang hari. Nang maging hari, hindi pinabayaan ng Panginoon si Solomon. Lagi Niyang tinulungan, pinatnubayan, at ginabayan si Haring Solomon. Iyon nga lamang, sa bandang huli, sinuway ni Solomon ang Panginoong Diyos at nagsimulang sumamba sa mga diyus-diyusan dahil sa pag-udyok ng kaniyang mga asawa at mga asawang-alipin. Sa halip na manatiling tapat, binaon na lamang sa limot ni Haring Solomon ang kabutihan ng Diyos. 

Ang mga salita ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan ay sumasalamin sa nilalaman ng kaniyang puso. Tunay nga niyang iniibig ang Panginoong Diyos. Dahil sa kaniyang taos-pusong pag-ibig para sa Panginoon, nais ng mang-aawit na itinampok sa Salmong Tugunan na ipalaganap ang tunay na pag-ibig at pag-asang nagmumula lamang sa Panginoon saan man siya magtungo. 

Katulad ni Propeta Natan sa Unang Pagbasa at ng mang-aawit sa Salmong Tugunan, si San Juan Bautista ay hinirang at itinalaga ng Diyos upang ihanda ang daraanan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Ang misyong ito na ibinigay sa kaniya ng Diyos ay binigyan ng pansin ng ama niyang si Zacarias sa isa sa mga taludtod ng kaniyang awit-papuri na inilahad sa Ebanghelyo. Sa pamamagitan ng kaniyang misyon, ang tunay na pag-asa sa Diyos lamang nagmumula ay kaniyang ipinalaganap sa lahat. 

Bilang mga Kristiyanong bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang itinatag mismo ng Poong Jesus Nazareno, tayong lahat ay hinirang at itinalaga upang ipalaganap ang tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Kaniya. Maging bukal nawa sa ating mga puso at loobin ang pagtanggap at pagtupad sa misyong ito na bigay sa atin ng Diyos. 

KUSANG-LOOB NA PAGDULOT NG PAG-ASA

23 Disyembre 2024 

Ikawalong Araw ng Simbang Gabi 

Malakias 3, 1-4. 23-24/Salmo 24/Lucas 1, 57-66 

Larawan: Andrea Sacchi (1599-1661), Birth of John the Baptist (c. 1620s). Museo del Prado. Public Domain. 

Inilahad sa Ebanghelyo ang salaysay ng pagsilang ni San Juan Bautista. Ang nasabing kaganapan ay isang napakahalagang sandali sa kasaysayan ng pagliligtas ng Diyos sa sangkatauhan. Hudyat ng nalalapit na pagdating ng Panginoon bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos ang pagsilang ni San Juan Bautista. Patunay lamang na tapat ang Diyos sa Kaniyang mga pangako. Dahil dito, maaasahan natin ang Panginoon sa bawat sandali ng ating pansamantalang pamumuhay at paglalakbay sa lupa. 

Ang pahayag ng Diyos na inilahad ni Propeta Malakias sa Kaniyang bayan sa Unang Pagbasa ay nakasentro sa Kaniyang pagdating. Ipinangako ng Diyos na darating Siya upang iligtas ang Kaniyang bayan. Nakasentro rin sa pagdating ng Panginoong Diyos bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos ang pahayag ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan. Dahil sa Kaniyang pag-ibig, kabutihan, habag, at awa, kusang-loob na ipinasiya ng Panginoong Diyos na iligtas ang lahat sa pamamagitan ni Kristo. 

Bagamat hindi karapat-dapat ang sangkatauhan dahil sa kanilang mga kasalanan na hindi na mabilang sa sobrang dami nito, ipinasiya pa rin ng Diyos na ipakita sa lahat ang Kaniyang kabutihan, pag-ibig, habag, at awa. Ito ang pinagtutuunan ng pansin ng kahulugan ng pangalang "Juan." Ang bagong silang na sanggol na lalaki sa salaysay sa Ebanghelyo ay hindi pinangalanang "Zacarias," katulad ng kaniyang ama. Bagkus, ang ipinangalan sa kaniya ng mga magulang niyang sina Zacarias at Elisabet ay "Juan." Sa pamamagitan nito, ipinahiwatig kung ano ang magiging misyon ni San Juan Bautista. Mauuna siya sa ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas upang ihanda ang lahat para sa Kaniyang pagdating sa pamamagitan ng pagpapatotoo tungkol sa kabutihan ng Diyos na walang maliw at pagbibinyag. 

Dahil sa kabutihan ng Diyos, kusang-loob Niyang ipinasiyang idulot sa atin ang tunay na pag-asang nagmumula sa Kaniya. Ang pinakadakilang patunay nito ay walang iba kundi ang Kaniyang Bugtong na Anak na ipinagkaloob Niya sa atin bilang Mesiyas at Manunubos na ipinangako - ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

PAG-ASANG IPINANGAKO

22 Disyembre 2024 

Ikaapat na Linggo sa Panahon ng Pagdating ng Panginoon (K) 

Ikapitong Araw ng Simbang Gabi 

Mikas 5, 1-4a/Salmo 79/Hebreo 10, 5-10/Lucas 1, 39-45 

Larawan: Ubaldo Gandolfi (1728–1781), The Visitation (c. 1767). Private Collection via Web Gallery of Art. Public Domain.

Ang pagdating ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na si Jesus Nazareno upang magdulot ng pag-asa sa tanan, katulad ng ipinangako ng Diyos sa Lumang Tipan, ay binibigyan ng pansin at pinagninilayan ng Simbahan sa araw na ito. Ipinasiya ng Diyos na magdulot ng pag-asa sa tanan sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Kung tutuusin, ipinangako Niya ito nang paulit-ulit sa Lumang Tipan. Darating ang tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Kaniya sa pamamagitan ng Mesiyas. Hindi binaon sa limot ang pangakong ito. Natupad rin ang pangakong ito sa panahong itinakda ng Diyos. Sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, natupad ang pangakong ito na paulit-ulit na inihayag ng Diyos sa Lumang Tipan. 

Nakasentro sa pagdating ng pag-asang ipinangako ng Diyos ang mga Pagbasa. Isang propesiya tungkol sa pagdating ng ipinangakong Mesiyas ay itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa. Buong linaw na inihayag sa propesiyang ito kung saan magmumula ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Magmumula sa Betlehem ang Mesiyas. Sa Salmong Tugunan at Ikalawang Pagbasa, ipinaliwanag kung bakit niloob ng Diyos na mangyari ito. Dumating si Kristo sa mundong ito upang iligtas ang sangkatauhan. Sa pamamagitan nito, ang Diyos ay nagdulot ng pag-asa sa lahat, katulad ng Kaniyang ipinangako nang paulit-ulit sa Lumang Tipan. Pinatunayan ng Diyos na tapat Siya sa Kaniyang mga pangako. Ipinangako ng Diyos na maghahatid Siya ng pag-asa sa lahat ng tao. Hindi Niya kinalimutan ang pangakong ito. Bagkus, tinupad ito ng Diyos nang sumapit ang takdang panahon sa pamamagitan ng Panginoong Jesus Nazareno. Sa tampok na salaysay sa Ebanghelyo, dinalaw ng Mahal na Inang si Mariang Birhen ang kamag-anak niyang si Elisabet na nagdadalantao rin katulad niya. Nang dumating sa bahay ni Elisabet ang Mahal na Birheng Maria, gumalaw sa tuwa sa sinapupunan ni Elisabet ang sanggol na si San Juan Bautista. Ang Sanggol na si Kristo Hesus na dala-dala ng Mahal na Birheng Maria sa kaniyang sinapupunan ay ang dahilan kung bakit napuspos ng tuwa ang sanggol na si San Juan Bautista na dala naman ni Elisabet sa kaniyang sinapupunan.

Kahit na nasa loob siya ng sinapupunan ng kaniyang inang si Elisabet sa mga oras na yaon, ang Banal na Sanggol na si Kristo ay nakilala ng sanggol na si Juan Bautista. Sa mga sandaling yaon, napuspos ng tuwa ang sanggol na si San Juan Bautista dahil sa presensya ng bukal ng tunay na pag-asa. Laging tapat sa Kaniyang mga pangako ang bukal ng tunay na pag-asa. Hindi Niya binabaon sa limot ang Kaniyang mga pangako. Tinutupad Niya ito sa panahong Kaniyang itinakda. 

Ipinangako ng Diyos nang paulit-ulit sa Lumang Tipan na darating ang tunay na pag-asang nagmumula sa Kaniya sa panahong Kaniyang itinakda. Ang pangakong ito ay hindi kinalimutan ng Diyos kailanman. Bagkus, tinupad Niya ito sa panahong itinakda Niya sa pamamagitan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na si Jesus Nazareno. 

Sa pamamagitan ng pagdating ng Nuestro Padre Jesus Nazareno, dumating rin ang tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Diyos, gaya ng Kaniyang ipinangako nang paulit-ulit. Buksan natin ang ating mga sarili sa tunay na pag-asang nagmumula sa Diyos nang sa gayon ay maipalaganap rin natin ito saan man tayo magtungo, katulad ng Mahal na Inang si Mariang Birhen. 

NAIS TAYONG MAKAPILING NG BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

21 Disyembre 2024 

Ikaanim na Araw ng Simbang Gabi 

Awit 2, 8-14 (o kaya: Sofonias 3, 14-18a)/Salmo 32/Lucas 1, 39-45 

Larawan: Michelangelo Unterberger (1695–1758), The Visitation (c. First Half of 18th Century). Museum of Fine Arts, Budapest. Web Gallery of Art. Public Domain. 

Ipinapaalala sa atin sa araw na ito kung ano ang nais ng Diyos. Mayroong dahilan kung bakit Siya dumating sa mundo bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos sa pamamagitan ng Kaniyang Bugtong na Anak na si Jesus Nazareno. Nais ng Diyos na makapiling at makasama tayo. Upang makapiling at makasama tayo sa maluwalhati Niyang kaharian sa langit, kusang-loob na ipinasiya ng Diyos na tubusin tayong lahat sa pamamagitan ni Jesus Nazareno. Sa pamamagitan nito, ang Diyos ay nagdulot ng tunay na pag-asa sa ating lahat. 

Ang pagdating ng Diyos sa lupa bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos ng tanan sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ay inihalintulad sa pagdating ng isang manunuyo. Isinalungguhit nang buong linaw sa Unang Pagbasa kung paanong nagdudulot ng galak at pag-asa sa lahat ang pagdating ng Panginoon. Ang lahat ng mga umiibig, nananalig, at sumasamba sa Panginoong Diyos nang may taos-pusong katapatan ay napupuspos ng galak at tuwa sa Kaniyang pagdating. Nakasentro rin sa tunay na galak at pag-asang dulot ng pagdating ng Panginoong Diyos ang tampok na pahayag sa alternatibong Unang Pagbasa. 

Sa Ebanghelyo, dinalaw ng Mahal na Inang si Mariang Birhen ang kaniyang kamag-anak na si Elisabet. Nang dumating sa bahay ni Elisabet ang Mahal na Birheng Maria, gumalaw sa tuwa sa sinapupunan ni Elisabet ang sanggol na si San Juan Bautista. Isa lamang ang dahilan kung bakit natuwa ang sanggol na si San Juan Bautista. Dinadala ng Mahal na Birheng Maria sa kaniyang sinapupunan ang ipinangakong Mesiyas na pinanabikan ng lahat - ang Panginoong Jesus Nazareno. Ang presensya ng bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno ay naghahatid ng kaligayahan sa mga tunay na umiibig, nananalig, at sumasamba sa Kaniya.

Buong linaw na isinalungguhit ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan kung ano ang dapat nating maging tugon sa paglapit sa atin ng Panginoon. Tayong lahat ay laging nilalapitan ng Panginoon. Hindi Siya tumitigil sa paglapit sa atin. Kaya naman, ipinapaalala sa atin ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan na dapat tayong maging bukas sa Kaniya. Dapat nating buksan ang ating mga sarili sa Kaniya. 

Lagi tayong nilalapitan ng Panginoon upang idulot sa bawat isa sa atin ang tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Kaniya. Sa pamamagitan nito, inihahayag Niya sa atin ang Kaniyang nais na makapiling at makasama tayo sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit magpakailanman. 

BUKSAN ANG PUSO SA BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

20 Disyembre 2024 

Ikalimang Araw ng Simbang Gabi 

Isaias 7, 10-14/Salmo 23/Lucas 1, 26-38 

Larawan: Maarten Pepyn (1575–1643), Annunciation (c. Between 1600 and 1643), Sold at Hampel Auctions on 4 July 2018, Munich, lot 471, Public Domain. 

Ang pagiging bukas sa Panginoong Diyos ay binibigyan ng pansin at pinagninilayan nang buong kataimtiman ng Simbahan sa araw na ito. Muling ipinapaalala sa atin ng Inang Simbahan na tunay ngang maaasahan ang Panginoong Diyos. Sa Kaniya tayo dapat manalig at umasa nang may taos-pusong katapatan. Wala Siyang idudulot na masama sa atin. Hindi Siya katulad ng ilang mga tao sa mundong ito na hindi dapat pagkatiwalaan at asahan. Lagi natin Siyang maaasahan at mapagkakatiwalaan. 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ng Panginoong Diyos ang Kaniyang dakilang plano. Ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na tatawaging Emmanuel ay isisilang ng isang dalaga. Hindi kinalimutan ng Diyos ang pangakong ito. Kailanman, hindi Niya binalak kalimutan ang pangakong ito. Bagkus, nagtakda Siya ng panahon upang isakatuparan ang pangakong ito. Tampok sa Ebanghelyo ang katuparan ng pangakong ito. Patunay lamang ito na hindi nakakalimot ang Diyos sa pangakong Kaniyang binitiwan. Kung tutuusin, ipinakilala sa Ebanghelyo ang dalagang hinirang at itinalaga ng Diyos upang maging ina ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos - ang Mahal na Birheng Maria. 

Nakasentro sa pangakong binitiwan ng Panginoong Diyos ang mga salita ng mang-aawit na itinampok sa Salmong Tugunan. Buong linaw na pinagtuunan ng pansin ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan ang pagiging maaasahan ng Panginoon. Sa pamamagitan nito, itinuro ng mang-aawit na itinampok sa Salmong Tugunan sa lahat kung sino ang mapagkakatiwalaan at maaasahan - ang Panginoon. 

Buong linaw na isinalungguhit sa tampok na salaysay sa Ebanghelyo ang pananalig ng Mahal na Birhen sa kalooban ng Diyos. Lubos siyang namangha nang marinig niya mula sa Arkanghel San Gabriel na hinirang at itinalaga siya ng Diyos upang maging ina ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Hindi maunawaan nang lubos ng Mahal na Inang si Mariang Birhen kung bakit hinirang at itinalaga siya ng Diyos sa lahat ng mga babae para sa nasabing tungkulin. Ang tungkuling ito ay napakabigat at napakahirap. Subalit, sa kabila nito, hindi nagpadala sa takot ang Mahal na Birheng Maria. Bagkus, ang kaniyang puso at sarili ay kusang-loob niyang binuksan at inihandog sa Diyos bilang tanda ng kaniyang pananalig sa Kaniya. Pinatunayan ng Birheng Maria na taos-puso siyang nananalig at umaaasa sa Diyos. 

Walang masamang idinudulot ang Diyos. Ang Kaniyang dulot ay tunay na kabutihan at pag-asa. Pinatunayan Niya ito noong ipinasiya Niyang dumating sa mundong ito upang tuparin ang pangakong Kaniyang binitiwan sa pamamagitan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno. Kaya naman, bilang tugon, dapat nating buksan ang ating mga sarili sa Kaniya, tulad ng Mahal na Inang si Mariang Birhen.