Sabado, Hunyo 28, 2025

TAGAPAGPALAGANAP NG TUNAY NA PAG-ASANG NAGMUMULA SA DIYOS

6 Hulyo 2025 
Ika-14 na Linggo sa Karaniwang Panahon (K) 
Isaias 66,10-14k/Salmo 65/Galacia 6, 14-18/Lucas 10, 1-12. 17-20 


Ang Ebanghelyo para sa Linggong ito ay tungkol sa paghirang at pagtalaga ng bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno sa 72 apostol. Hinirang at itinalaga ng Poong Jesus Nazareno ang 72 apostol na ito upang maging mga misyonero sa bawat panig at sulok ng bayang Israel. Bilang mga misyonero, ang pagdating ng kaharian ng Diyos ay kanilang patotohanan sa lahat. Gaya ni San Juan Bautista na nauna sa Poong Jesus Nazareno upang ihanda ang Kaniyang daraanan, ipapahayag ng 72 apostol sa lahat ng mga Israelita na nalalapit na ang paghahari ng Diyos. Sa pamamagitan nito, ibinabahagi ng 72 apostol sa lahat ng mga Israelita ang tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Diyos. 

Inilahad ni Propeta Isaias sa Unang Pagbasa ang pangako ng Panginoong Diyos para sa bayang Kaniyang hinirang na walang iba kundi ang Israel. Layunin ng Panginoong Diyos ay biyayaan ng tunay na pag-asa ang Kaniyang bayang hinirang na walang iba kundi ang Israel sa pamamagitan ng pangakong ito. Buong linaw na isinasalungguhit ng pangakong ito ng Panginoong Diyos na hinding-hindi Niya bibiguin kailanman ang lahat ng Kaniyang mga pinangakuan. Pagdating ng panahong Kaniyang itinakda, ang mga pangakong binitiwan katulad na lamang ng pangakong binitiwan Niya sa Unang Pagbasa ay Kaniyang tutuparin. Hindi Siya nakakalimot o nambibigo. Kaya nga, Siya ang bukal ng tunay na pag-asa. Tunay nga Siyang maaasahan.

Sa Ikalawang Pagbasa, isinentro ni Apostol San Pablo sa Krus ni Jesus Nazareno ang kaniyang pangaral. Buong linaw na inihayag ni Apostol San Pablo na ipinagmamapuri at ipinagmamalaki niya nang buong puso ang Krus ni Jesus Nazareno. Ang tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Diyos ay Kaniyang ipinagkaloob sa lahat ng tao sa daigdig sa pamamagitan ng Krus ni Jesus Nazareno. Dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig, habag, kagandahang-loob, at awa, ipinasiya ng Diyos na ipagkaloob sa lahat ng mga tao sa daigdig ang tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Kaniya. 

Katulad ng nasasaad sa Salmong Tugunan: "Sangkalupaang nilalang, galak sa Poo'y isigaw" (Salmo 65, 1). Buong linaw na inihayag ng mang-aawit sa Salmong Tugunan na sa bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Diyos lamang nagmumula ang galak ng mga taos-pusong nananalig at umaaasa sa Kaniya. Sa kabila ng mga hirap, sakit, pagsubok, tukso, at pag-uusig sa buhay dito sa daigdig, puspos pa rin ng galak ang lahat ng mga taos-pusong nanalig at umaaasa sa Diyos. Dahil sa Diyos na tunay ngang makapangyarihan, may pag-asa. Ito ang nagbibigay ng galak at sigasig sa lahat ng mga taos-pusong nananalig at umaaasa sa Kaniya. 

Nais ng Diyos na makilala Siya ng lahat ng tao sa daigdig bilang bukal ng tunay na pag-asa. Ito ang dahilan kung bakit tayong lahat ay Kaniyang hinihirang at itinatalaga upang ibahagi sa lahat ang tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Kaniya.  

Biyernes, Hunyo 27, 2025

DAHIL SA KABUTIHAN NG BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

4 Hulyo 2025 
Biyernes ng Ika-13 Linggo sa Karaniwang Panahon (I) 
Genesis 23, 1-4. 19; 24, 1-8. 62-67/Salmo 105/Mateo 9, 9-13


Ang mga Pagbasa para sa araw na ito ay nakasentro sa kabutihan ng Diyos. Dahil sa kabutihan ng Diyos, ang bukal ng tunay na pag-asa, lagi Niya tayong binibiyayaan. Sa pamamagitan nito, lagi tayong hinihimok at hinihikayat ng Diyos na maging Kaniyang mga tapat na lingkod at saksing nananalig at umaaasa sa Kaniya. Habang ang bawat isa sa atin ay patuloy na namumuhay at naglalakbay nang pansamantala sa daigdig, hindi tayo sinusukuan ng Diyos. Lagi Niya tayong binibigyan ng pagkakataong maging banal at kalugud-lugod sa Kaniya. Dahil sa kabutihan ng Diyos, laging may pag-asa. 

Sa Unang Pagbasa, inilahad ang kasaysayan ng pag-iibigan nina Isaac at Rebecca. Isa itong kuwento ng busilak na pag-iibigan. Tapat at dalisay ang pag-ibig nina Isaac at Rebecca. Ipinagkaloob ng Diyos sina Isaac at Rebecca sa isa't isa dahil sa Kaniyang kabutihan. Para kina Isaac at Rebecca, sila'y biyaya ng Diyos para sa isa't isa. Kung hindi dahil sa kabutihan ng Diyos, hindi sila magtatagpo at magiging mag-asawa. Sa Ebanghelyo, si Apostol San Mateo ay tinawag at hinirang ng Poong Jesus Nazareno upang sumunod sa Kaniya. Bagamat hindi siya tinanggap ng lipunan dahil isa siyang maniningil ng buwis, tinawag at hinirang pa rin siya ng Poong Jesus Nazareno. Hindi na naging karaniwan ang kaniyang buhay mula sa sandaling yaon. 

Gaya ng buong linaw na inihayag ng mang-aawit sa Salmong Tugunan: "Pasalamat tayo sa D'yos, kabutihan Niya'y lubos" (Salmo 105, 1a). Dahil sa Kaniyang kabutihan, lagi Niya tayong binibiyaan. Sa pamamagitan nito, lagi Siyang nakikiusap sa bawat isa sa atin na pahintulutan natin Siyang baguhin ang ating mga buhay. Nais ng Diyos na maging mga daluyan ng tunay na pag-asang tanging sa Kaniya lamang nagmumula ang bawat isa sa atin. 

Tayong lahat ay muling pinaalalahanan sa araw na ito na mabuti ang bukal ng tunay na pag-asa. Dahil sa kabutihan ng Diyos, lagi Niyang idinudulot sa atin ang tunay na pag-asang tanging sa Kaniya lamang nagmumula sa pamamagitan ng pagbuhos ng Kaniyang biyaya sa atin. Layunin ng Diyos ay baguhin ang ating mga buhay nang sa gayon ay maging mga daluyan ng tunay na pag-asang sa Kaniya lamang nagmumula ang bawat isa sa atin. 

Miyerkules, Hunyo 25, 2025

KAGITINGANG KALOOB NG BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

29 Hunyo 2025 
Dakilang Kapistahan nina Apostol San Pedro at San Pablo 
[Pagmimisa sa Araw] 
Mga Gawa 12, 1-11/Salmo 33/2 Timoteo 4, 6-8. 17-18/Mateo 16, 13-19 


Ang Dakilang Kapistahan nina Apostol San Pedro at San Pablo ay nakatuon sa hindi pagpapabaya ng Diyos sa Kaniyang mga hirang na lingkod. Lagi Niyang sinasamahan, kinukupkop, pinapatnubayan, ginagabayan, ipinagsasanggalang at kinakalinga. Hindi Niya sila pinababayaan kailanman. Sa pamamagitan ng Kaniyang pasiyang gawin ito, idinudulot Niya sa Kaniyang mga hirang na lingkod ang tunay na pag-asang tanging sa Kaniya lamang nagmumula. Dahil dito, ang lahat ng Kaniyang mga hinirang upang maging Kaniyang mga lingkod ay hindi natatakot at nasisindak sa lahat ng mga pag-uusig at pagsubok sa buhay. Kahit sarili nilang buhay ang magiging kapalit nito, ang Diyos na Siyang bukal ng tunay na pag-asa ay kanila pa ring paglilingkuran. 

Sa Unang Pagbasa, inilarawan kung paanong iniligtas ng Diyos si Apostol San Pedro mula sa kamatayan sa ilalim ng pamumuno ni Haring Herodes. Isinugo ng Diyos ang isa sa Kaniyang mga anghel sa langit upang palayain at itakas mula sa bilangguan si Apostol San Pedro. Katunayan, nangyari ito nang palihim sa kadiliman ng gabi. Kung hindi dahil sa pasiyang ito ng Diyos, mamamatay si Apostol San Pedro. Nagpatotoo tungkol sa dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng bukal ng tunay na pag-asa - ang Diyos - si Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Hindi natakot sa lahat ng mga panganib, pagsubok, at pag-uusig sa lupa si Apostol San Pablo dahil sa dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Diyos. Ang mga salitang binigkas ng mang-aawit sa Salmo ay buong kagitingang pinatotohanan nina Apostol San Pedro at San Pablo. 

Inilarawan sa salaysay na itinampok at inilahad sa Ebanghelyo kung paanong naging unang Santo Papa ng Simbahan si Apostol San Pedro. Hinirang at itinalaga ng Poong Jesus Nazareno si Apostol San Pedro upang maging unang Santo Papa ng Simbahan, ang pamayanang bubuin ng lahat ng Kaniyang mga lingkod na nananalig at umaaasa sa Kaniya nang taos-puso na itatayo at itatatag Niya mismo para sa kanila. Sa rito ng paghirang kay Apostol San Pedro bilang unang Santo Papa ng Kaniyang Simbahan, buong linaw na ipinangako ng Poong Jesus Nazareno na hindi Niya pababayaan ang Kaniyang Simbahan na pamumunuan at pangangasiwaan ni Apostol San Pedro at ng mga hahalili sa nasabing apostol bilang Kaniyang Bikaryo sa lupa.

Hindi pinababayaan ng bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang Simbahan. Bagkus, lagi Niyang sasamahan ang tunay na Simbahang Kaniyang itinatag. Sa pamamagitan nito, lagi Niyang idinudulot sa Simbahang Kaniyang tatag ang biyaya ng tunay na pag-asang sa Kaniya lamang nagmumula. Ang bunga nito ay kagitingan at katapatan sa Kaniya hanggang sa huli.

Sabado, Hunyo 21, 2025

ANG BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA AY KANILANG IPINAKILALA

28 Hunyo 2025 
Dakilang Kapistahan nina Apostol San Pedro at San Pablo 
[Pagmimisa sa Bisperas] 
Mga Gawa 3, 1-10/Salmo 18/Galacia 1, 11-20/Juan 21, 15-19 


Nakatuon ang Bisperas ng Dakilang Kapistahan nina Apostol San Pedro at San Pablo sa pagpapalaganap ng tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Diyos. Bilang mga dakilang apostol at misyonero, ang unang Santo Papa na si Apostol San Pedro at si Apostol San Pablo ay sumaksi sa bukal ng tunay na pag-asa na si Jesus Nazareno sa lahat. Sa kabila ng mga tukso, pagsubok, at pag-uusig na kanilang hinarap, binata, at tiniis hanggang sa sandali ng kanilang kamatayan bilang mga martir, hindi sila tumigil o huminto sa pagpapalaganap ng Mabuting Balita saan man sila tumungo. Bagkus, ipinangaral at ipinalaganap nila ito nang buong kagitingan. Sa pamamagitan nito, ang bukal ng tunay na pag-asa na si Jesus Nazareno ay ipinakilala nila sa lahat. 

Sa Unang Pagbasa, itinampok ang salaysay ng pagpapagaling sa isang lalaking lumpo mula sa sandali ng kaniyang pagsilang sa mundo. Nang gumaling ang lalaking lumpo, buong linaw na inihayag ng unang Santo Papa na si Apostol San Pedro na hindi siya o ang kaniyang kasama sa mga sandaling yaon na si Apostol San Juan ang may gawa ng himalang ito kundi ang bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno. Buong linaw na ipinahayag ng mang-aawit na tampok sa Salmo na pupurihin ng lahat ang Diyos. Sa Ikalawang Pagbasa, nagpatotoo si Apostol San Pablo tungkol sa kagandahang-loob ng Diyos. Dahil sa kagandahang-loob ng Diyos, hinirang at itinalaga siya upang maging apostol at misyonero ng Simbahan. Kahit na inusig niya ang mga sinaunang Kristiyano, hindi ito naging dahilan para sa bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno upang huwag hirangin at italaga si Apostol San Pablo bilang isang apostol at misyonero ng Kaniyang Simbahan. Sa Ebanghelyo, ipinaliwanag ng Panginoong Jesus Nazareno sa apostol na hinirang at itinalaga Niya upang maging unang Santo Papa ng Simbahan na walang iba kundi si Apostol San Pedro kung ano ang kaniyang misyon at tungkulin bilang Kaniyang bikaryo sa daigdig na ito. Patuloy itong ginagampanan ng mga Santo Papang sumunod o humalili sa kaniya. 

Buong sigasig at kagitingang ipinalaganap nina Apostol San Pedro at San Pablo ang dakilang biyaya ng tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Diyos sa langit sa pamamagitan ng pangangaral at pagpapalaganap ng Mabuting Balita. Ipinakilala nila sa lahat ang Poong Jesus Nazareno bilang bukal ng tunay na pag-asa. Ang kanilang taos-pusong pasiyang manalig at umasa sa Diyos ay kanilang ipinahayag sa bawat oras at sandali ng kanilang misyon bilang mga apostol at misyonero ng Panginoon.

Biyernes, Hunyo 20, 2025

DALISAY ANG PUSO NG MGA TUNAY NA UMAAASA SA DIYOS

28 Hunyo 2025 
Paggunita sa Kalinis-Linisang Puso ng Birheng Maria 
Isaias 61, 9-11/1 Samuel 2/Lucas 2, 41-51 




Kalinis-Linisang Puso ng Birheng Maria. Isa lamang ang isinasalungguhit ng mga salitang ito na naglalarawan sa Puso ng Mahal na Birheng Maria. Malinis ang puso ng Mahal na Birheng Maria dahil sa kaniyang pasiyang manalig at umasa sa Diyos nang taos-puso. Ang pasiyang ito ay lagi niyang isinabuhay sa bawat sandali ng kaniyang buhay sa daigdig. Gaano mang kahirap itong gawin dahil sa mga tukso at pagsubok sa daigdig, ipinasiya pa rin ng Mahal na Birheng Maria na manalig at umasa sa Diyos nang taos-puso. Bilang patunay ng nasabing pasiya, pinahintulutan niyang mangyari ang mga plano at kalooban ng Diyos. Namuhay siya ayon sa loobin ng Diyos. 

Ang salaysay ng paghahanap sa Batang Panginoong Jesus Nazareno sa Templo ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Matapos hanapin sa Templo ang Batang Poong Jesus Nazareno, inilarawan kung ano ang ginawa ng Mahal na Birheng Maria. Kahit hindi niya maintindihan kung bakit nangyari ang lahat ng iyon, iningatan pa rin niya sa kaniyang puso ang lahat ng mga nangyari. Sa pamamagitan nito, pinahintulutan niya na maghari ang Diyos sa kaniyang buhay. Katunayan, maaari itong ituring na isang paghahanda para sa mga kaganapang kaugnay ng dakilang misyon at tungkulin ng Mahal na Poong Jesus Nazareno bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Hindi titigil o hihinto ang Mahal na Birheng Maria sa pagtanggap at pagsunod sa plano at loobin ng Diyos, gaano man kahirap itong gawin. 

Sa Unang Pagbasa, inihayag na ang Panginoong Diyos ay pupurihin ng lahat ng mga bansa. Ang Panginoong Diyos ay kikilalanin, pararangalan, at sasambahin ng lahat ng mga bansa sa daigdig. Itinuturo ng Mahal na Birheng Maria kung paano mag-alay ng taos-pusong papuri at pagsamba sa Panginoong Diyos. Mamuhay ayon sa mga utos at loobin ng Diyos. Buksan ang mga sarili sa Kaniyang mga utos at loobin. Hayaan nating maghari ang Diyos sa ating buhay. Pahintulutan natin Siyang dalisayin tayo. 

Gaya ng buong linaw na inihayag ni Ana na ina ni Samuel sa kaniyang awit ng papuri na inilahad sa Salmong Tugunan: "Diyos kong Tagapagligtas, pinupuri Kitang wagas" (1 Samuel 2, 1a). Ang mga may malinis, dalisay, at busilak na puso ay mga nananalig at umaaasa sa Diyos nang taos-puso. Sila yaong mga naghahandog ng taos-pusong papuri at pagsamba sa Diyos na Siyang bukal ng tunay na pag-asa. 

Tunay ngang nalulugod ang Diyos sa lahat ng mga nananalig at umaaasa sa Kaniya nang taos-puso. Sila yaong mga nagbibigay ng pahintulot sa Kaniya na dalisayin at linisin ang kanilang mga puso. Pinahihintulutan nilang maging hari ng kanilang buhay ang Diyos. Ito ang itinuturo sa atin ng Mahal na Birheng Maria. 

Huwebes, Hunyo 19, 2025

MAY PUSO ANG BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

27 Hunyo 2025 
Dakilang Kapistahan ng Kamahal-Mahalang Puso ni Jesus Nazareno (K) 
Ezekiel 34, 11-16/Salmo 22/Roma 5, 5b-11/Lucas 15, 1-7 


Kapag ang Simbahan ay nasa Taon K, ang mga Pagbasa para sa Dakilang Kapistahan ng Kamahal-Mahalang Puso ni Jesus Nazareno ay nakatuon sa kabutihan, habag, at awa ng Diyos para sa tanan. Dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa na isinasagisag ng Kamahal-Mahalang Puso ni Jesus Nazareno, hindi ipinagkait ng Diyos ang Kaniyang kabutihan sa tanan. Hindi Siya nagsasawang ipakita sa tanan ang Kaniyang kabutihan. Lagi Niyang ipinapakita ang Kaniyang kabutihan sa tanan, sa kabila ng mga kasalanang nagawa ng bawat tao sa mundo laban sa Kaniya. 

Sa Tagalog, sinasabi nating may puso ang isang tao kapag gumagawa sila ng mabuti. Ito ang ipinapaalala sa atin ng Simbahan sa araw na ito. May puso rin ang Diyos. Ang Diyos ay tunay ngang mabuti sa lahat ng tao sa lupa. Para sa Diyos, hindi dahilan ang pagiging makasalanan ng lahat ng tao upang ang Kaniyang kabutihan ay ipagkait sa kanila. Hindi Siya mapaghiganti. Bagkus, mabuti, mahabagin, at maawain Siya. 

Buong linaw na ipinahayag ng Panginoong Diyos sa pamamagitan ni Propeta Isaias ang Kaniyang pasiyang maging pastol ng Kaniyang bayan sa Unang Pagbasa. Dahil sa Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa, ipinasiya Niyang maging tunay na Pastol. Nakatuon sa titulo ng Panginoong Diyos bilang tunay na pastol ang mga salitang binigkas ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan. Sa dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos nakatuon ang pangaral ng dakilang misyonero at apostol na si Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Ito ang ugat ng lahat ng mga kahanga-hangang gawa ng Diyos. Ang pagpapahalaga ng Diyos para sa tanan, maging sa pinakamaliit o pinakaaba, ay buong linaw na inilarawan ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo. Mahalaga ang lahat sa paningin ng Diyos. 

Dahil sa dakilang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos para sa ating lahat, ipinagkakaloob Niya sa ating lahat ang tunay na pag-asang sa Kaniya lamang nagmumula. Ang tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Diyos ay isang biyaya. Biniyayaan tayo ng Diyos ng tunay na pag-asa. Sa pamamagitan nito, ipinapaalala sa atin ng Panginoong Diyos na mayroon tayong maaasahan sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa mundong ito na walang iba kundi Siya. 

Nagmumula lamang sa Diyos ang biyaya ng tunay na pag-asa. Laging ipinagkakaloob sa atin ng Diyos ang nasabing biyaya dahil sa Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa para sa atin. Sa pamamagitan nito, nakikiusap sa atin ang Diyos na sa Kaniya tayo manalig at umasa nang taos-puso. 

Sabado, Hunyo 14, 2025

SA PAMUMUHAY NANG BANAL AT PAYAK, NAHAHAYAG ANG TAOS-PUSONG PASIYANG MANALIG AT UMASA SA DIYOS

26 Hunyo 2025 
Paggunita kay San Josemaria Escriva de Balaguer, pari 
Huwebes ng Ika-12 Linggo sa Karaniwang Panahon (I) 
Genesis 16, 1-12. 15-16 (o kaya: 16, 6b-12. 15-16)/Salmo 105/Mateo 7, 21-29 


Mamuhay nang banal at payak. Ito ang layunin ng samahang tinatawag na Opus Dei, ang samahang itinatag ng Santong ginugunita ng Simbahan sa araw na ito na si San Josemaria Escriva de Balaguer. Hindi nababatay sa kalagayan o estado ng bawat isa sa atin sa lipunan ang pamumuhay nang banal. Anuman ang kalagayan o estado sa buhay ng bawat isa sa atin, maaari tayong makapamuhay nang banal at payak. Lagi tayong binibigyan ng pagkakataong mamuhay nang banal at payak. 

Sa Unang Pagbasa, inilahad ang salaysay ng pagsilang ng isa sa mga anak ng ama ng pananampalataya na walang iba kundi si Abraham na si Ismael. Tiyak na magtataka ang ilan sa ugnayan ng salaysay na itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa sa Opus Dei o 'di kaya sa mga aral na nais isalungguhit ng tagapagtatag ng nasabing samahan na si San Josemaria Escriva. Katunayan, mismong si Sara ang naghikayat sa kaniyang kabiyak ng pusong si Abraham na sipingin ang kanilang aliping si Agar na taga-Ehipto upang matiyak na si Abraham ay magkakaroon nga ng anak. Saka lamang napuno ng inggit at selos si Sara nang magkaanak nga si Agar kay Abraham. Paano nga ba natin maiuugnay ito sa Opus Dei? Kung tutuusin, maaari itong ituring na isang iskandalo. Hindi biro ang iskandalong ito. 

Kahit sino pa tayo, anuman ang ating nakaraan o pinagmulan, maaari pa ring tahakin ng bawat isa sa atin ang landas ng kabanalan. Maaari pa rin nating tahakin sa bawat sandali ng ating payak na pamumuhay sa mundong ito ang landas ng kabanalan. Ang bawat oras at sandali ng pansamantala nating pamumuhay sa mundong ito ay mga pagkakataong ipinagkaloob ng Diyos sa atin upang tahakin ang landas ng kabanalan. Hindi ito para sa mga piling tao lamang. Bagkus, para ito sa ating lahat. 

Ito ang dahilan kung bakit hinikayat ng mang-aawit na tampok sa Salmong Tugunan ang lahat na laging magpasalamat sa Panginoong Diyos. Dahil sa Kaniyang pag-ibig, kagandahang-loob, awa, habag, at kabutihan, tayong lahat ay Kaniyang binibigyan ng pagkakataong mamuhay nang banal at kalugud-lugod sa Kaniyang paningin. Kahit sa mga sandaling hindi natin akalain, ang bawat isa sa atin ay binibigyan ng Panginoong Diyos ng pagkakataon upang maging banal at kalugud-lugod sa Kaniyang paningin. Hindi hadlang ang estado, kalagayan, at posisyon sa buhay at lipunan. 

Ang Ebanghelyo ay tungkol sa taos-pusong pagtahak sa landas ng kabanalan. Buong linaw na isinalungguhit ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang tapat at taos-pusong pamumuhay nang banal at kalugud-lugod sa paningin ng Diyos. Hindi sapat ang mga salitang binibigkas ng ating mga labi. Bagkus, kinakailangan natin itong isabuhay sa bawat sandali ng ating pansamantalang paglalakbay sa daigdig. 

Upang maipahayag nating nananalig at umaasa tayo sa Diyos nang taos-puso, dapat nating pagsikapang hanapin ang kabanalan sa pang-araw-araw na pamumuhay. Ang kabanalan ay mahahanap natin sa kapayakan ng buhay. Hindi lamang mahahanap sa mga 'di pangkaraniwang bahagi at sandali ng buhay. Bagkus, mahahanap rin natin ang kabanalan sa mga payak at karaniwang sandali ng buhay. 

Wala tayong dahilan upang ang landas ng kabanalan ay hindi tahakin. Kung tunay at taos-puso nga tayong nananalig at umaaasa sa Diyos, ang Kaniyang mga utos at loobin ay lagi nating isasabuhay sa bawat sandali ng ating buhay sa daigdig. Huwag nating gawing dahilan ang ating kalagayan, posisyon, at estado sa buhay upang hindi mamuhay nang banal at kalugud-lugod sa paningin ng Diyos. Bilang mga Kristiyano, dapat mamuhay tayo nang banal at payak.