ANG NAGBIGAY NG SAYSAY SA ATING PANANAMPALATAYA

4 Abril 2021 

Pasko ng Muling Pagkabuhay

Mga Gawa 10, 34a. 37-43/Salmo 118/Colosas 3, 1-4 (o kaya: 1 Corinto 5, 6b-8)/Juan 20, 1-9 

Sabi ni Apostol San Pablo na ang ating pananampalataya bilang mga Kristiyano ay walang kabuluhan kung hindi nabuhay na mag-uli si Kristo (1 Corinto 15, 14). Ito ang katotohanan tungkol sa ating pananampalataya bilang mga Kristiyanong bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang itinatag ni Kristo dito sa mundo. Ito rin ang dahilan kung bakit tayo'y nananalig at sumasampalataya sa Panginoon. Mayroong kabuluhan ang ating pananampalataya dahil sa Muling Pagkabuhay ng Panginoong Hesukristo. 

Napakahalaga para sa atin bilang mga Kristiyano ang Muling Pagkabuhay ng ating Panginoong Hesukristo. Katunayan, ang Muling Pagkabuhay ni Hesus ay isang napakalaking biyaya para sa Simbahan. Kung tutuusin, wala nang hihigit o makakapantay sa biyayang ito na tinanggap natin bilang mga Kristiyano. Sa pamamagitan ng Kanyang Muling Pagkabuhay, ang ating pananampalataya ay binigyan ng saysay ni Hesus. Kung hindi nabuhay na mag-uli si Hesus, walang saysay ang ating pananampalataya. 

Ang Muling Pagkabuhay ng Panginoong Hesus ay ang dahilan kung bakit may kabuluhan ang ating pananampalataya bilang mga Kristiyano. Ang kahalagahan ng Muling Pagkabuhay ng Panginoon sa ating pananampalataya ay binigyan ng pansin sa Unang Pagbasa. Sa Unang Pagbasa, nangaral si Apostol San Pedro tungkol kay Kristo Hesus na namatay at nabuhay na mag-uli sa ikatlong araw. Sa pamamagitan nito, ipinakilala ni Apostol San Pedro si Cornelio at ang buo niyang sambahayan sa pananampalatayang Kristiyano na binigyan ng saysay ni Hesus sa pamamagitan ng Kanyang Muling Pagkabuhay. Nagkaroon lamang ng saysay ang pananampalatayang Kristiyano dahil nabuhay na mag-uli sa ikatlong araw ang ating Panginoong Hesukristo. 

Bilang isang Simbahang nagdiriwang nang buong galak sa dakilang araw na ito, nakatuon ang ating pansin sa libingang walang laman. Tampok sa Ebanghelyo para sa araw na ito ang libingang walang laman. Ang libingang ito ay mukhang ordinaryo lamang. Subalit, nakasaad sa Ebanghelyo ang dahilan kung bakit ito ang sentro ng ating atensyon. Hindi na matagpuan roon ang bangkay ni Hesus. Inilibing si Hesus sa nasabing libingan nang Siya'y mamatay. Subalit, pagsapit ng ikatlong araw, wala nang laman ang libingan. Wala na sa libingang ito ang bangkay ni Hesus. Katunayan, sabi pa nga sa Ebanghelyo na nakatiklop ang panyong ibinalot sa ulo ni Hesus at hiwalay ito sa mga kayong lino (Juan 20, 6-7). Isa lamang ang ibig sabihin nito. Ang bangkay ng Panginoong Hesus ay hindi ninakaw ninuman. Bagkus, Siya'y nabuhay na mag-uli. 

Kaya naman, ang panawagan sa atin ni Apostol San Pablo sa kanyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa ay tanggapin at yakapin ang biyaya ng bagong buhay na handog sa atin ng Panginoong Hesus na Muling Nabuhay. Isang bagong buhay puspos ng kalinisan. Isang bagong buhay na nakatuon ang pansin sa mga bagay na nauukol sa kalangitan. Ito ang ibig sabihin ni Apostol San Pablo nang sabihin niyang dapat alisin ang lumang lebadura, ang kasalanan, upang maging malinis (1 Corinto 5, 7). Ito rin ang ibig niyang sabihin noong sinabi niyang dapat isaisip ang mga bagay na panlangit (Colosas 3, 2). Isa lamang ang ibig sabihin ni Apostol San Pablo. Tanggapin natin ang biyaya ng bagong buhay na puno ng kabanalan. Ipinagkaloob ng Panginoong Hesukristo ang biyayang ito sa atin. 

Tayong mga Kristiyano ay buong galak na nagdiriwang sa araw na ito na tunay ngang napakahalaga. Ang dahilan ng ating pagdiriwang sa dakilang araw na ito ay walang iba kundi ang Muling Pagkabuhay ng Panginoong Hesus. Dahil sa Muling Pagkabuhay ng Panginoong Hesukristo, nagkaroon ng saysay ang ating pananampalataya. Sa pamamagitan ng Kanyang Muling Pagkabuhay, binigyan rin Niya tayo ng isang bagong buhay na puno ng kabanalan. Kung tunay ngang mahalaga para sa atin ang ating pananampalatayang ito na nagkaroon lamang ng saysay dahil sa Muling Pagkabuhay, tatanggapin natin ang biyaya ng bagong buhay na ipinagkakaloob sa atin ng Panginoong Hesus na Muling Nabuhay. 

GALAK ANG KANYANG HATID SA LAHAT

3 Abril 2021 

Sabado de Gloria

Ang Magdamagang Pagdiriwang sa Pasko ng Muling Pagkabuhay (B)

Genesis 1, 1-2, 2 (o kaya: 1, 1. 26-31a)/Salmo 103 (o kaya: Salmo 32)/Genesis 22, 1-18 (o kaya: 22, 1-2. 9a. 10-13. 15-18)/Salmo 15/Exodo 14, 15-15, 1/Exodo 15/Isaias 54, 5-14/Salmo 29/Isaias 55, 1-11/Isaias 12/Baruc 3, 9-15. 32-4, 4/Salmo 18/Ezekiel 36, 16-17a. 18-28/Salmo 41 (o kaya: Salmo 50)/Roma 6, 3-11/Salmo 117/Marcos 16, 1-7 

 

Bilang mga Pilipinong Katoliko, bihira nating tawaging "Sabado Santo" o "Banal na Sabado" ang araw na ito. Mas madalas nating tawaging "Sabado de Gloria" ang araw na ito. Magandang bigyan natin ng pansin ang pangalang "Sabado de Gloria" at kung ano ang ipinapahiwatig nito. Bagamat ang tingin ng karamihan, lalo na sa kasalukuyang panahon, ay isa lamang pangalan para sa isang araw, mayroong isang detalye ang pangalan nito na nagbibigay ng isang indikasyon o pahiwatig tungkol sa kahalagahan ng araw na ito. Bagamat tila isang maliit na detalye lamang ito, napakalaki ang maitutulong nito sa ating pagninilay tungkol sa halaga ng araw na ito. 

Ano ang ipinapahiwatig ng pangalang "Sabado de Gloria"? Kung titingnan natin nang mabuti ang pangalang "Sabado de Gloria", makakakita tayo ng pahiwatig o indikasyon tungkol sa halaga ng araw na ito para sa Simbahan. Ang salitang "Gloria" ay isang maliit na indikasyon o pahiwatig para sa atin. Ipinapahiwatig ng salitang "Gloria" na isasagawa sa nasabing araw ang isang napakaespesyal na pagdiriwang. Napakaespesyal ang isasagawa ng Simbahan sa araw na ito. May mahalagang pagdiriwang o gawain ang Simbahan sa araw na ito. 

Sa gabi ng Sabado de Gloria, isinasagawa ng Simbahan ang pinakaespesyal at pinakamahalagang pagdiriwang. Sa gabi ng Sabado de Gloria, buong galak na ipinagdiriwang ng Simbahan ang Muling Pagkabuhay ni Hesus. Ito ang sentro ng ating pananampalataya bilang mga Kristiyanong bumubuo sa Simbahan. Ito ang huling yugto o bahagi ng Misteryo Paskwal. Ito ang dahilan kung bakit ang lahat ng mga bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang itinatag ni Kristo sa daigdig na ito ay buong galak na nagdiriwang sa gabing ito. 

Inihayag ng Panginoong Hesukristo ang kadakilaan ng Diyos sa pamamagitan ng Kanyang Muling Pagkabuhay. Ang kadakilaang ito ng Diyos na nahayag sa pamamagitan ng Muling Pagkabuhay ng Panginoong Hesukristo ay naghatid ng galak sa lahat. Ito ang dahilan kung bakit sinabihan ang mga babaeng pumunta sa Kanyang libingan sa Ebanghelyo na huwag matakot (Marcos 16, 6). Ang kaloob ng kadakilaan ng Diyos na nahayag sa pamamagitan ng maluwalhating Muling Pagkabuhay ng ating Panginoong Hesukristo ay galak. Ang panahon ng hapis at dalamhati ay winakasan na ng Panginoong Hesus na Muling Nabuhay. Ang hapis at dalamhati ay pinalitan na Niya ng galak. 

Katulad ng Mahal na Ina na walang iba kundi ang Mahal na Birheng Maria, ang bawat isa sa atin ay napupuspos ng galak sapagkat tunay ngang nabuhay na mag-uli ang Panginoong Hesukristo. Hindi nagtapos ang lahat para sa Kanya sa pamamagitan ng Kanyang pagpapakasakit at kamatayan sa krus sapagkat ito'y sinundan agad ng Kanyang Muling Pagkabuhay. Sa pamamagitan nito, nahayag ang kadakilaan ng Diyos. Ito ang dahilan kung bakit inaawit natin ang "Aleluya" nang buong galak sa gabing ito. 

ANG DAHILAN NG KRUS

2 Abril 2021 

Biyernes Santo sa Pagpapakasakit ng Panginoon 

Isaias 52, 13-53, 12/Salmo 30/Hebreo 4, 14-16; 5, 7-9/Juan 18, 1-19, 42 

"Dahil sa ating mga kasalanan kaya Siya nasugatan; Siya ay binugbog dahil sa ating kasamaan" (Isaias 53, 5). Ito ang mga salitang naglalarawan sa tunay at nag-iisang dahilan kung bakit ginugunita natin bilang isang Simbahan ang mga kaganapan noong unang Biyernes Santo. Ang araw na ito, Biyernes Santo, ay inilaan sa paggunita sa isang kaganapan na puno ng hapis at pagdurusa. Kung tutuusin, inilarawan ng mga salitang ito mula sa ika-53 kabanata ng aklat ni propeta Isaias ang dahilan kung bakit nagbata ng maraming hirap at sakit ang Mesiyas at Manunubos na si Hesus noong unang Biyernes Santo. 

Sa araw ng Biyernes Santo, isang kaganapang puno ng dalamhati ay ating ginugunita. Bagamat puno ng dalamhati ang kaganapang ito, napakahalaga ito para sa atin bilang mga Kristiyano. Ito ang dahilan kung bakit walang Banal na Misa sa araw na ito. Ang araw ng Biyernes Santo ang nag-iisang araw sa buong taon kung saan walang Misang ipinagdiriwang. Sa halip na Misa, isang liturhiya na isinagawa sa hapon, kadalasan ay ika-3 ng hapon, kung saan inaalala ng buong Simbahan ang pagpapakasakit at pagkamatay ni Kristo. Ang kaganapang ito na nagdulot ng hapis sa puso ng Mahal na Inang si Mariang Birhen. Ito ang ating ginugunita sa araw na ito. 

Mahaba ang salaysay ni San Juan ng pagpapakasakit ni Kristo. Ang haba ng salaysay na ito ay dalawang buong kabanata. Ang salaysay ng pagpapakasakit ng Panginoon sa Ebanghelyo ni San Juan ay nagsimula sa pagdakip sa Kanya (unang bahagi ng ika-18 kabanata) at nagwakas sa paglilibing sa Kanya (huling bahagi ng ika-19 na kabanata). Dalawang kabanata ang haba nito. Subalit, isa lamang ang dahilan kung bakit naganap ang lahat ng mga isinalaysay ni San Juan kaugnay ng Pasyon ni Kristo. Ang dahilan kung bakit ang lahat ng mga kaganapang kaugnay ng pagpapakasakit at pagkamatay ng Panginoong Hesus ang nagbibigay ng saysay at halaga sa lahat ng ito.  

Gaya ng sinabi sa Unang Pagbasa, ang dahilan kung bakit si Hesus ay nagbata ng maraming hirap at pagdurusa sa mga huling sandali ng Kanyang buhay ay walang iba kundi tayo. Iyon nga lamang, bakit Niya piniling gawin iyon para sa atin? Para naman kasi Siyang nag-aaksaya ng panahon kung isinaisip pa Niya tayo na mga makasalanang hamak. Bakit Niya tayo iniligay sa Kanyang isip at puso? Bakit tayo ang pinili Niyang maging dahilan ng Kanyang pagbabata ng maraming hirap at pagdurusa hanggang kamatayan? 

Nasusulat sa Unang Pagbasa na "inibig ng Panginoon na sa Kanya ipataw ang parusang tayo ang dapat tumanggap" (Isaias 53, 6). Ito ang dahilan kung bakit ang habag ng Diyos ay pinagtuunan ng pansin ng manunulat ng sulat sa mga Hebreo sa kanyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa. Dahil sa Kanyang habag, dumating sa mundo ang dakilang saserdote na walang iba kundi ang Mesiyas at Tagapagligtas na si Hesus. Ang dakilang saserdoteng ibinigay ng Diyos para sa kapakanan natin ay walang iba kundi ang Panginoong Hesus, ang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas. Sa pamamagitan Niya, dumating ang Diyos sa lupa upang ihayag sa atin ang Kanyang habag at awa. 

Ang krus ni Hesus ay ang dahilan kung bakit mayroong Biyernes Santo. Ang krus ng Panginoong Hesukristo ang naghayag sa misteryo ng habag at awa ng Diyos. Dahil sa Kanyang habag at awa para sa atin, niloob ng Diyos na magtiis ng maraming hirap at sakit ang Kanyang Bugtong na Anak na si Kristo upang iligtas ang sangkatauhan. Sa pamamagitan ng krus ni Kristo, ang misteryo ng habag at awa ng Diyos ay nahayag. 

MGA PAGDIRIWANG NA HINDI MAGKAHIWALAY

1 Abril 2021 

Huwebes Santo sa Paghahapunan ng Panginoon 

Exodo 12, 1-8. 11-14/Salmo 115/1 Corinto 11, 23-26/Juan 13, 1-15 

Hindi pangkaraniwan ang tatlong araw na pinapasok ng Simbahan pagsapit ng dapit-hapon o takipsilim ng Huwebes Santo. Napakaespesyal ang tatlong araw na sinisimulan ng Simbahan sa takipsilim ng Huwebes Santo. Iyon ay walang iba kundi ang Tatlong Araw na Pagdiriwang ng Pagpapakasakit, Pagkamatay, at Muling Pagkabuhay ng Panginoong Hesukristo. Kilala rin ang tatlong araw na ito bilang Banal na Tatlong Araw o Banal na Triduo. Sa loob ng tatlong araw na ito, lalong itinutuon ng Simbahan ang pansin ng bawat mananampalataya sa krus at Pagkabuhay ng Panginoon. Ang misteryo ng krus at Pagkabuhay ng Panginoon ay tinatawag ring Misteryo Paskwal. 

Para sa Simbahan, ang tatlong araw na ito ay ang pinakamahalagang tatlong araw sa buong taon. Katunayan, ang pagdiriwang ng Banal na Tatlong Araw na kilala rin bilang Banal na Triduo o Triduo Pampaskuwa ay pinaghandaan ng Simbahan sa buong daigdig sa loob ng anim na linggo ng panahon na kilala sa opisyal na pangalan nito na Apatnapung Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay o mas kilala ng bawat Kristiyano sa tawag na Kuwaresma. Ang panawagan ng Simbahan sa bawat mananampalataya sa buong panahon ng Kuwaresma ay isa lamang pruweba o katibayan ng kanyang pagpapahalaga sa tatlong araw ng Triduo Pampaskuwa. Ang panawagan ng Simbahan sa bawat mananampalataya noong panahon ng Kuwaresma ay pagsisihan ang kasalanan at magbalik-loob bilang paghahanda ng sarili para sa isang napakaespesyal na pagdiriwang. Sinisimulan ng Simbahan ang napakaespesyal na pagdiriwang na ito, ang Banal na Tatlong Araw, sa takipsilim ng Huwebes Santo. Ang panahon ng Kuwaresma na tumatagal nang apatnapung araw (hindi kasali sa pagbibilang ang mga araw ng Linggo) sa paghahanda ng sarili para sa napakaespesyal na pagdiriwang ng Banal na Tatlong Araw. 

Isa pang katangian ng tatlong araw ay ang paghahati ng pagdiriwang sa tatlong araw. Ang pagdiriwang ng Banal na Tatlong Araw ay magkakaugnay. Mayroong binibigyang-pansin ang Simbahan sa bawat araw. Ang pinagtutuunan ng pansin ng Simbahan sa tatlong araw na ito ay ang mga kaganapan na nakasentro sa Misteryo Paskwal ni Hesus. Sa dapit-hapon ng Huwebes Santo, binibigyan ng pansin ng Simbahan ang Huling Hapunan. Sa hapon ng Biyernes Santo, ang kamatayan ni Hesus sa krus ay ang sentro ng atensyon at pagninilay ng buong Simbahan. Sa gabi ng Sabado de Gloria, nakatuon ang pansin ng Simbahan sa huling yugto ng Misteryo Paskwal - ang maluwalhating Muling Pagkabuhay ng Tagapagligtas na si Kristo Hesus. 

Napakalinaw ang pagpapahalaga ng Simbahan sa tatlong araw na ito na inilaan sa pagninilay at paggunita sa Misteryo Paskwal ni Kristo. Hindi sapat ang isang araw lamang upang ipagdiwang ang Misteryo Paskwal ng Panginoon sapagkat ito ang rurok ng ating pananampalataya bilang Kristiyano. Ito ang dahilan kung bakit ang bawat isa sa atin ay mga Kristiyano. Tayong lahat ay tinubos ng ating Mesiyas at Manunubos na si Hesus sa pamamagitan ng Kanyang kamatayan sa krus at Muling Pagkabuhay. Nakasentro sa Misteryo Paskwal ng Panginoong Hesus ang ating pananampalataya bilang Katoliko. Iyan ang dahilan kung bakit labis na pinahahalagahan ng ating Simbahan ang Misteryo Paskwal. Ito rin ang dahilan kung bakit tatlong araw ang inilaan ng Simbahan para sa pagdiriwang ng Misteryo Paskwal ng ating Panginoong Hesukristo. Ang Misteryo Paskwal ng ating Panginoong Hesus ay tunay ngang napakahalaga. 

Sa mga Pagbasa para sa Misa ng Huling Hapunan ng Panginoon na isinagawa tuwing dapit-hapon ng Huwebes Santo, itinuturo sa atin na mayroong dahilan ang lahat. Sa Unang Pagbasa, inilarawan ang dahilan kung bakit napakahalaga para sa mga Hudyo ang Paskuwa. Sa pagdiriwang ng Paskuwa, ginugunita ang isang kahanga-hangang gawa ng butihing Panginoong Diyos. Pinalaya Niya ang mga Israelita mula sa pagkaalipin sa Ehipto. Iyon ang sentro ng pagdiriwang ng Hapunang Pampaskuwa. Iyon ang sentro ng Paskuwa. Ang kahanga-hangang gawang ito ng Diyos ay inalala ni Hesus at ng mga alagad sa Huling Hapunan. Bilang mga Hudyo, ginunita nina Hesus at ng mga apostol ang gawang ito na dahilan kung bakit ipinagdiriwang ang Paskuwa. 

Gaya ng Paskuwa ng mga Hudyo, ang pagdiriwang ng Banal na Tatlong Araw ay mayroon ring dahilan. Katunayan, ang dahilan ng pagdiriwang ng Banal na Tatlong Araw ay ang mismong sentro ng pagdiriwang. Ito ang pinagtuunan ng pansin sa Ikalawang Pagbasa at Ebanghelyo. Sa Ikalawang Pagbasa, si Apostol San Pablo ay nagsulat tungkol sa pagtatag sa Sakramento ng Banal na Misa na kilala rin bilang Banal na Eukaristiya na ginanap sa Huling Hapunan. Itinampok naman sa Ebanghelyo ang paghuhugas ni Hesus sa mga paa ng mga apostol. Buong kababaang-loob na hinugasan ni Hesus ang mga paa ng mga apostol upang bigyan sila ng halimbawang dapat tularan. Sa pamamagitan ng gawang ito, itinuro Niya sa Kanyang mga alagad ang dahilan ng Kanyang pagparito sa daigdig na ito bilang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas. 

Mayroong dahilan ang lahat. Napakalinaw ito sa ginugunita ng Simbahan taun-taon tuwing sasapit ang Banal na Tatlong Araw. Katunayan, ang dahilang ito ang nag-uugnay sa bawat liturhikal na pagdiriwang sa Banal na Tatlong Araw kung saan ginugunita ang mga huling sandali sa buhay ni Kristo. Iyon ay walang iba kundi pag-ibig. Kaya nga, ang tawag sa buong sanlinggo ay Mahal na Araw. Ang dakilang pag-ibig ng Diyos na inihayag Niya sa pamamagitan ng Panginoong Hesukristo ay ang dahilan ng lahat ng ito. Ito ang nag-uugnay sa lahat ng mga pangyayaring inaalala natin sa Banal na Tatlong Araw. 

Bagamat isang kaganapan sa mga huling sandali sa buhay ni Kristo Hesus ang pinagtutuunan ng pansin sa bawat araw ng Banal na Triduo, magkaugnay ang mga ito. Hindi magkahiwalay o magkaiba ang mga pangyayaring pinagninilayan at ginugunita natin sa Banal na Tatlong Araw. Magkaugnay ang mga ito dahil iisa lamang ang dahilan at ugat ng lahat ng ito. Iyon ay walang iba kundi ang pag-ibig ng Diyos na tunay ngang dakila't kahanga-hanga. Dahil sa pag-ibig na ito, tayong lahat ay naligtas sa pamamagitan ng krus at Pagkabuhay ni Hesus. 

ANG "OO" NG ISANG ESPIYA

31 Marso 2021 

Miyerkules Santo ng mga Mahal na Araw 

Isaias 50, 4-9a/Salmo 68/Mateo 26, 14-25 

Isa sa mga tawag sa Miyerkules Santo sa wikang Ingles ay Spy Wednesday. Sa araw na ito, inaalala ng Simbahan ang pasiya ni Hudas Iskariote na ipagkanulo si Kristo. Katunayan, ang Ebanghelyo para sa Miyerkules Santo ay tungkol sa pakikipagpulong ni Hudas Iskariote sa mga kaaway ng Panginoong Hesukristo upang makipagsabwatan sa kanila. Ang kanilang kasunduan ay ipagkakanulo ni Hudas si Kristo kapalit ng tatlumpung prasong pilak. Ito ang dahilan kung bakit tinatawag na Spy Wednesday ang araw na ito. Isinalaysay sa Ebanghelyo ang dahilan kung bakit gayon ang tawag sa araw na ito. 

Madalas nating mapapanood sa maraming maaksyong pelikula o serye, noong araw man o sa kasalukuyan, ang konsepto ng pag-eespiya. Ilang ulit na nating nakikita sa mga nasabing pelikula at serye ang ginagawa ng mga espiya. Ang tungkulin o responsibilidad ng mga espiya ay pasukin ang teritoryo o bakuran ng kalaban ng kanilang pangkat o grupo upang makapulot sila ng mahahalagang impormasyon tungkol sa mga kinikilos at pinaplano ng kanilang kaaway. Kapag nakakuha na sila ng mahahalagang impormasyon tungkol sa kanilang kalaban, agad na ipinapaabot nila ito sa iba pang mga miyembro ng kanilang samahan, lalo na ang kanilang pinuno. Nagiging undercover sila alang-alang sa kanilang grupo. Sa pamamagitan ng pagiging undercover, tinutulungan nila ang iba pang mga miyembro ng kanilang samahan. 

Katunayan, mayroon ding mga espiya sa Bibliya. Sa ika-13 kabanata ng aklat ng mga Bilang, si Moises ay pumili at humirang ng labindalawang espiya upang libutin at saliksikin ang lupain ng Canaan. Kalaunan, ginawa rin ito ng isa sa mga espiyang hinirang ni Moises na si Josue. Humirang si Josue ng dalawang espiya upang manmanan ang Jerico at maghanap ng butas sa nasabing bayan. Inatasan silang maghanap ng butas sa Jerico upang mabuo ng isang stratehiya ang mga Israelita para sa pagsalakay at pagsakop sa nasabing bayan. 

Hindi lalayo ang ginawa ni Hudas. Siya'y naging isang espiya. Iyon nga lamang, naging espiya siya ng mga kaaway ni Hesus. Sabi nga sa Ebanghelyo na lagi siyang naghanap ng pagkakataong ipagkanulo ang Panginoon matapos siyang makipagpulong at makipagsabwatan sa Kanyang mga kaaway (Mateo 26, 16). Alam rin ng Panginoong Hesukristo ang binabalak ni Hudas at ng Kanyang mga kaaway. Kahit nangyari ito nang palihim, alam Niyag nangyari ito. Alam Niyang pinuntahan ni Hudas ang Kanyang mga kaaway at nakipagsabwatan sa kanila.

Labis na nasaktan si Hesus nang malaman Niyang palihim na nakipagkita at nakipagsabwatan si Hudas Iskariote, na isa pa naman sa Kanyang mga alagad, sa Kanyang mga kaaway. Pero, alam rin ni Hesus na kailangan Niyang danasin ang mga sinabi ni propeta Isaias sa Unang Pagbasa. Si Hesus ay magtitiis ng maraming hirap at sakit sa kamay ng Kanyang mga kaaway. Kahit alam Niyang kailangang mangyari ito, masakit pa rin para sa Kanya na isa sa Kanyang mga pinagkakatiwalaan ay tutulong sa Kanyang mga kaaway upang gawin ito. 

Si Hudas ay nagbigay ng kanyang "Oo." Iyon nga lamang, ibinigay niya ang kanyang "Oo" sa mga kaaway ni Hesus. Ibinigay niya ang kanyang pahintulot na tulungan ang mga kaaway ni Hesus sa pamamagitan ng pagiging isang espiya at pagtraydor sa Kanya. Ang tanong para sa atin - kanino ba nating ibibigay nang buong puso ang ating "Oo"? 

KILALA NIYA ANG LAHAT

30 Marso 2021 

Martes Santo ng mga Mahal na Araw 

Isaias 49, 1-6/Salmo 70/Juan 13, 21-33. 36-38 

Dalawang kaganapan sa salaysay ng pagpapakasakit at pagkamatay ni Kristo ang inilarawan sa Ebanghelyo para sa Martes Santo. Katunayan, ang dalawang kaganapang ito'y inilarawan mismo ni Kristo. Sa dalawang kaganapang ito na bahagi ng napakahabang salaysay ng pagpapakasakit ng Panginoong Hesus, tampok ang dalawa sa Kanyang mga alagad. Ang dalawang kaganapang ito'y gawa ng dalawang alagad na ito. Iyon ay walang iba kundi ang pagkakanulo ni Hudas Iskariote at ang tatlong ulit na pagkakaila ni Apostol San Pedro. 

Kahit hindi pa naganap sa mga sandaling iyon ang dalawang bagay na ito, alam ng Panginoon na talagang mangyayari ang dalawang ito. Kahit na sa mata ng ibang tao ay walang katiyakan kung mangyayari ba ang dalawang ito, sigurado si Hesus na mangyayari talaga ang dalawang bagay na ito. Alam rin Niya ang dalawang kaganapang ito na magiging bahagi ng salaysay ng Kanyang Pasyon ay kagagawan ng dalawa sa Kanyang mga alagad. Kahit wala pang konkretong ebidensiya sa mga sandaling iyon, alam ni Hesus na mangyayari talaga iyon. 

Isa lamang ang ibig sabihin nito. Kilalang-kilala ng Panginoong Hesukristo ang Kanyang mga alagad. Kilala Niya ang Kanyang mga hinirang. Iyan ang totoo. Hindi natin maipagkakaila ang katotohanang ito. Ang lahat ng lihim ng Kanyang mga lingkod ay Kanyang kilala. Iyon ay dahil sa Kanyang pagka-Diyos. Walang lihim na hindi alam ng Panginoon. Walang tayong maitatago sa Kanya. 

Sa Unang Pagbasa, inamin ng lingkod ng Diyos na si Israel ang kanyang mga kahinaan at kabiguan (Isaias 49, 4). Hindi siya perpekto. Mayroong mga sandali o pagkakataon kung saan siya'y pumapalpak o sumasablay. Mayroon ring mga pagkakataon kung saan siya'y nagkakamali. Inamin naman ng lingkod ng Diyos na hindi siya perpekto. Alam ng Diyos na mayroong mga kahinaan ang Kanyang lingkod na si Israel. Subalit, sa kabila nito, pinili pa rin siya ng Panginoong Diyos upang maging Kanyang lingkod at bayan. 

Ang bawat isa sa atin ay kilalang-kilala ng Diyos. Alam ng Diyos ang ating mga kahinaan. Alam Niyang mayroong mga pagkakataon sa ating buhay kung saan tayo'y nagkakamali, pumapalpak, o sumasablay. Subalit, sa kabila ng mga hindi magandang katangian natin bilang tao, patuloy tayong binibigyan ng Diyos ng pagkakataong maglingkod sa Kanya at maging Kanya. 

SA KALOOB-LOOBAN

29 Marso 2021 

Lunes Santo ng mga Mahal na Araw 

Isaias 42, 1-7/Salmo 26/Juan 12, 1-11 

Sabi sa Ebanghelyo ni San Juan na batid ni Hesus ang nilalaman ng puso ng bawat tao (2, 25). Isinulat ito ni San Juan sa kanyang Ebanghelyo pagkatapos ng kanyang salaysay tungkol sa paglilinis sa Templo. Walang makakalihim ng anumang bagay kay Kristo. Alam ni Kristo ang lahat ng bagay tungkol sa bawat tao, lalung-lalo na ang mga itinatagong lihim. Nalalaman Niya ang totoong nasa puso, isipan, at kalooban ng lahat ng tao. Walang lihim na hindi Niya alam. Hindi kayang ilihim ng bawat tao mula sa Panginoon ang mga tunay nilang layunin at hangarin. Alam ng ating Panginoon ang lahat ng iyon. Sabi nga, "Ang lahat kong lihim, Poon, ay tiyak Mong nalalaman" (Salmo 139, 2). 

Ang kaganapang isinalaysay sa Ebanghelyo ay isa sa mga sandali kung saan ipinakita ng Panginoong Hesukristo ang Kanyang kaalaman tungkol sa tunay na dala ng bawat tao sa kanilang kaloob-looban. Ipinakita Niya na alam Niya ang tunay na layunin at binabalak ng tao. Ito ang dahilan kung bakit Niya sinabihan si Hudas Iskariote at ang iba pang mga alagad na hayaan nila si Maria na taga-Betania na nagbuhos ng mamahaling pabango sa Kanyang mga paa (Juan 12, 7). Alam ni Hesus ang dahilan kung bakit bumili si Santa Mariang taga-Betania ng mamahaling pabango para ibuhos sa Kanyang mga paa. 

Katunayan, sabi pa sa Ebanghelyo na si Hudas Iskariote ay isang magnanakaw pala (Juan 12, 6). Tiyak na nalaman ng Panginoong Hesus ang lihim na ito ng alagad Niyang ito. Marahil ay naitago ni Hudas Iskariote ang katotohanang ito mula sa iba pang mga alagad at sa ibang tao, subalit hindi niya ito naitago mula sa Panginoong Hesus. Gaano man kagaling magtago ng lihim sa iba ang isang tao, hindi niya ito kayang itago mula sa Panginoon. 

Inihayag sa Unang Pagbasa ang kalooban ng Diyos. Ibang-iba ito sa nangyari sa Ebanghelyo. Sa Unang Pagbasa, inihayag ng Panginoon sa pamamagitan ni propeta Isaias ang Kanyang kalooban. Sa Ebanghelyo, ibinunyag ni San Juan ang lihim ng isa sa mga alagad ng Panginoong Hesus na si Hudas Iskariote. Maliwanag ang pagkakaiba ng dalawang ito. Pinagsikapan ng isa na itago ang kanyang lihim habang inihayag naman ng isa ang kanyang lihim na kalooban. Si Hudas Iskariote ay nagsikap na itago pa lalo ang kanyang lihim nang sa gayon ay hindi siya mabisto ninuman. Inihayag naman ng Panginoong Diyos sa Unang Pagbasa ang Kanyang kalooban. Ang Kanyang lihim na kalooban ay Kanyang ibinunyag sa lahat sa pamamagitan ni propeta Isaias. Natupad ang kalooban Niyang ito sa pamamagitan ni Kristo. 

Tayong lahat ay pinaalalahanan ngayong Lunes Santo. Wala tayong kayang ilihim mula sa Panginoon. Gaano man tayo kagaling maglihim sa iba, hindi natin kayang maglihim sa Diyos. Kilalang-kilala Niya tayo. Batid Niya ang tunay na laman ng ating mga puso, isipan, at kalooban.