KARANASAN NG KANYANG AWA

3 Abril 2022 

Ikalimang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay (K) 

Isaias 43, 16-21/Salmo 125/Filipos 3, 8-14/Juan 8, 1-11 

Inilarawan ng Panginoong Diyos sa pamamagitan ni Propeta Jeremias ang Kanyang gagawin alang-alang sa Kanyang mga lingkod sa Unang Pagbasa. Gagawa ng isang bago at kahanga-hangang bagay ang Diyos alang-alang sa kanila. Sabi ng Diyos na magbubukas Siya ng isang landas sa gitna ng ilan at patutubigin ang disyerto (43, 20). Sa pamamagitan nito, ipinakita ng Panginoon ang Kanyang awa sa Kanyang mga hinirang. Iyan ang Panginoon. Ang Panginoon ay Diyos na may habag at awa. 

Sa Ikalimang Linggo ng Kuwaresma, ang huling Linggo bago ang mga Mahal na Araw, muling pinagninilayan ng Simbahan ang misteryo ng habag ng Diyos. Kung tutuusin, lagi namang pinagninilayan ng Simbahan ang misteryong ito. Walang araw sa buong taon kung kailan hindi pinagninilayan ng Simbahan ang misteryo ng habag at awa ng Diyos. Subalit, mas lalo itong binibigyan ng pansin ng Simbahan bilang paghahanda para sa mga Mahal na Araw na ipagdiriwang at gugunitain sa Linggong kasunod nito. Ang mga Mahal na Araw ay inilaan sa paggunita sa pinakadakilang gawa ng Diyos na naghahayag ng Kanyang habag at awa. 

Binigyan ng pansin ni Apostol San Pablo sa kanyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa ang pagkahirang sa kanya ni Kristo bilang apostol at misyonero. Sa kabila ng kanyang nakaraan bilang taga-usig ng Simbahan, pinili at hinirang pa rin siya ni Kristo Hesus upang maging apostol at misyonero. Dahil dito, ang kanyang hangarin ay makilala si Kristo Hesus (3, 10). Nais ni Apostol San Pablo na si Hesus ay makilala ng lahat ng tao bilang Panginoon at Manunubos na puspos ng habag at awa. Naranasan niya ang habag at awa ni Hesus. Iyan rin ang nais ni Apostol San Pablo para sa tanan. 

Naranasan ng babaeng nahuling nakiapid ang habag at awa ni Hesus sa Ebanghelyo para sa Linggong ito. Sa pamamagitan nito, ipinakita ni Hesus na para sa lahat ng tao ang habag at awa ng Diyos. Gaano man kabigat o kalaki ang kasalanang nagawa ng isang tao, hindi mapapantayan o mahihigitan ng mga ito ang habag at awa ng Diyos. Habang namumuhay pa dito sa mundo ang bawat isa sa atin, may pag-asa tayong makinabang sa habag at awa ng Panginoon. Sa bawat sandali ng ating paglalakbay dito sa mundo, patuloy tayong binibigyan ng pagkakataon upang lumapit sa Diyos at buong kababaang-loob na humingi ng habag at kapatawaran mula sa Kanya. 

Hindi ipagkakait ng Panginoong Diyos ang Kanyang habag at awa sa mga nagtitika nang taos-puso. Ang biyayang ito ay kusa Niyang ipagkakaloob sa kanila. Hangad ng Diyos na maranasan ng lahat ang Kanyang habag at awa na naghahatid ng kaligtasan at kapatawaran. Iyan ang ating Diyos. 

PANANALIG AT KATAPATANG KASINGTIBAY NG ISANG BATO

2 Abril 2022  

Paggunita kay San Pedro Calungsod, martir

Sabado sa Ikaapat na Linggo ng 40 Araw na Paghahanda 

Jeremias 11, 18-20/Salmo 7/Juan 7, 40-53 

Tiyak na batid natin kung ano ang ibig sabihin ng pangalang "Pedro." Katunayan, ito ang pangalan ng Unang Santo Papa ng Simbahan na walang iba kundi si Apostol San Pedro. Ang ibig sabihin ng pangalang "Pedro" ay "Bato." Sabi pa nga ni Hesus noong ibinigay Niya kay Apostol San Pedro ang mga susi sa kaharian ng langit bilang tanda ng kanyang kapangyarihan kaakibat ng kanyang pagiging Santo Papa na itatatag ang Simbahan "sa ibabaw ng batong ito" (Mateo 16, 18). Ang batong tinukoy ni Hesus ay walang iba kundi si Apostol San Pedro. Sa ibabaw ni Apostol San Pedro, itatatag ni Hesus ang Kanyang Simbahan. 

Inilaan ng Simbahan ang araw na ito upang gunitain ang Ikalawang Pilipinong Santo na katukayo ng unang Santo Papa ng Simbahan - si San Pedro Calungsod. Pangalan lamang nila ang magkakatulad. Parehas silang nasa hanay ng mga banal. Parehas rin sila namatay bilang mga martir. Subalit, hindi naging Santo Papa ng Simbahan si San Pedro Calungsod kailanman. Katunayan, isang binata pa lamang siya sa sandali ng kanyang pagkamatay bilang isang martir ni Kristo at ng Simbahan. Subalit, katulad ng unang Santo Papa ng Simbahan na katukayo niya, pinili ni San Pedro Calungsod na manatiling tapat sa kanyang misyon bilang saksi ng Panginoong Hesukristo. 

Sa kabila ng mga pag-uusig na kaakibat ng kanyang buhay bilang misyonero sa ibang bansa, pinili pa rin ni San Pedro Calungsod na manatiling tapat sa Panginoong Hesus, ang pinag-usapan ng mga tao at ng mga Pariseo sa Ebanghelyo. Pinag-usapan nila si Hesus dahil maraming tao ang namangha sa Kanyang pangangaral. Sa taong ito na nagmula sa bayan ng Nazaret na Siya ring Bugtong na Anak ng Diyos na dumating sa lupa, ibinigay ni San Pedro Calungsod ang kanyang katapatan hanggang sa huli. Sa Diyos na nagkatawang-tao na si Hesus lamang ibinigay ni San Pedro Calungsod ang kanyang katapatan hanggang sa kanyang huling hininga. 

Nagpakita si Propeta Jeremias ng pananalig at katapatang kasingtibay ng isang bato sa Unang Pagbasa. Ipinahiwatig ito sa kanyang panalangin sa Panginoong Diyos sa wakas ng Unang Pagbasa. Sabi niya sa huling linya ng kanyang panalangin sa Diyos matapos ihayag sa kanya ang mga pag-uusig na kanyang haharapin at dadanasin na ipinagkakatiwala niya sa Diyos ang lahat. Ang Panginoon na mismo ang bahala. Ang tungkulin ng isang Propeta ng Panginoon ay tinanggap ni Propeta Jeremias, bagamat batid niyang marami siyang haharapin at dadanasing hirap at pag-uusig, dahil ang kanyang pananalig at katapatan sa Panginoon ay kasingtibay ng isang bato. 

Ang tunay na Simbahang itinatag ni Kristo Hesus ay itinatag sa ibabaw ng isang bato na walang iba kundi si Apostol San Pedro. Katulad ng batong kinatayuan ng tunay na Simbahang tatag mismo ni Hesus na walang iba kundi si Apostol San Pedro, isang binatang Pilipino na nasa hanay ng mga banal sa langit ay nagpasiyang maging tapat kay Hesus at sa Kanyang Simbahan hanggang sa huli. Siya'y walang iba kundi si San Pedro Calungsod. 

ANG DIYOS NA NAGAGALAK

27 Marso 2022 

Ikaapat na Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay (K) 

"Linggo ng Laetare" 

Josue 5, 9a. 10-12/Salmo 33/2 Corinto 5, 17-21/Lucas 15, 1-3. 11-31 

Bagamat inilaan ng Simbahan ang Apatnapung Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay na mas kilala bilang panahon ng Kuwaresma para sa taimtim at taos-pusong pagbabalik-loob sa Diyos, ang mga Pagbasa para sa Misa sa Linggong ito ay tungkol sa pagdiriwang at kagalakan. Ito ay dahil ang Linggong ito, ang Ikaapat na Linggo ng Kuwaresma, ay tinatawag ring "Linggo ng Laetare." Sa Tagalog, ang ibig sabihin ng salitang "Laetare" ay "Kagalakan." Dahil diyan, maaaring gamitin ang kulay rosas sa liturhiya sa araw na ito. 

Sa Unang Pagbasa, isinalaysay kung paanong ginunita ng mga Israelita sa labas ng lungsod ng Jerico kung paano sila iniligtas at pinalaya ng butihing Panginoong Diyos mula sa pagkaalipin sa Ehipto. Ipinagdiriwang nila ang Paskuwa. Buong galak nilang ipinagdiwang ang Paskuwa sapagkat hindi nila kinalimutan ang ginawa ng Panginoon para sa kanila. Sa pamamagitan ng pagtubos at pagpalaya sa mga Israelita noong gabi ng unang Paskuwa, ipinamalas ng Diyos ang Kanyang awa para sa kanila. Ang awa ng Diyos ay naghatid ng galak sa Kanyang bayan. 

Hindi lamang ang galak na ipinagkakaloob ng Diyos sa tao dahil sa Kanyang awa ang binibigyan ng pansin. Sa Linggong ito, binibigyan rin ng pansin at pinagninilayan kung paanong ang Diyos ay nagagalak. Ito ang binigyan ng pansin ni Apostol San Pablo sa kanyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa at sa talinghagang isinalaysay ni Hesus sa Ebanghelyo. Ang Diyos ay nagagalak sa mga nagbabalik-loob sa Kanya. Kapag may mga nagtitika nang taos-puso at nang buong kababaang-loob, nagagalak ang Diyos. Iyan ang dahilan kung bakit ang pakiusap ni Apostol San Pablo ay makipagkasundo sa Diyos (5, 20). Ang mga nagbabalik-loob sa Diyos nang buong kababaang-loob ay naghahatid ng tuwa sa Kanya. 

Kung paanong ang ama sa Talinghaga ng Alibughang Anak na isinalaysay ni Hesus sa Ebanghelyo para sa Linggong ito ay nagalak noong bumalik ang anak niyang ito, ang Diyos ay nagagalak sa mga nagbabalik-loob sa Kanya. Ang Diyos ay laging handang ipagkaloob sa mga taos-pusong nagsisisi at nagbabalik-loob sa Kanyang pag-ibig at awa. Hindi Niya ipagdadamot ang Kanyang pag-ibig at awa sa mga magbabalik-loob sa Kanya nang taos-puso. Katunayan, katulad ng ama sa talinghagang isinalaysay ni Hesus sa Ebanghelyo, ang Diyos ay laging naghihintay at nakaabang sa pagbabalik-loob ng mga makasalanan. Lagi Niyang hinihintay ang araw o sandali ng pagtika ng mga makasalanan. Ayaw Niya silang mapahamak. Nais Niya silang maligtas. 

Inilaan ang panahon ng Kuwaresma para sa taos-pusong pagtitika. Sa Linggong ito, ang dahilan kung bakit ay nahayag sa atin. Nagagalak ang Diyos sa mga nagpasiyang magtika. Ang Diyos ay nagagalak sa tuwing may mga nagbabalik-loob sa Kanya. Ang sandali o araw ng ating pagbabalik-loob ay lagi Niyang hinihintay. Ang Diyos ay laging handang ipagkaloob ang Kanyang pag-ibig at awa sa mga nagtitika nang taos-puso bilang tanda ng Kanyang galak. 

ANG ATING TUGON

25 Marso 2022 

Dakilang Kapistahan ng Pagpapahayag ng Magandang Balita Tungkol sa Panginoon 

Isaias 7, 10-14; 8, 10/Salmo 39/Hebreo 10, 4-10/Lucas 11, 26-38 

Isang mahalagang kaganapan sa kasaysayan ng pagtubos ng Diyos sa sangkatauhan sa pamamagitan ni Kristo Hesus ang ginugunita at ipinagdiriwang ng Simbahan sa araw na ito. Ginugunita sa masayang Kapistahang ipinagdiriwang sa araw na ito ang pagtalima ng Mahal na Birheng Maria sa kalooban ng Diyos. Tinanggap ni Maria ang kalooban ng Diyos para sa kanya. Niloob ng Diyos na ang Mahal na Birheng Maria ay maging ina ng ipinangakong Mesiyas na si Hesus na Kanyang Bugtong na Anak. Ang tugon ni Maria sa kalooban ng Diyos ay "Oo." Ibinigay ni Maria ang kanyang "Oo" sa Diyos na humirang sa kanya sa lahat ng mga babae. 

Ang kaganapang ginugunita sa maringal na Kapistahang ipinagdiriwang ng Simbahan sa araw na ito ay isinalaysay sa Ebanghelyo para sa nasabing Pista. Isinalaysay sa Ebanghelyo kung paanong ibinigay ni Maria ang kanyang "Oo" sa Diyos. Ang kanyang tugon sa kalooban ng Diyos ay "Oo." Ang "Oo" ng Mahal na Ina ay sagisag ng kanyang pagtalima at pagsuko sa Diyos. Isinasantabi ng Mahal na Birhen ang kanyang mga binuong plano para sa kanyang sarili upang ang kalooban ng Diyos ay matupad. Ang "Oo" ni Maria sa kalooban ng Diyos ay taos-puso at kusang-loob. 

Niloob ng Diyos na matupad sa pamamagitan ng Mahal na Birhen ang propesiyang inilahad ni Propeta Isaias sa Unang Pagbasa. Inihayag ni Propeta Isaias sa kanyang propesiya na isang dalaga ay maglilihi at manganganak ng isang sanggol na lalaki na tatawaging Emmanuel (7, 14). Niloob ng Diyos na si Maria na isang simpleng dalaga mula sa Nazaret ay gumanap sa dalagang tinukoy sa propesiya ni Propeta Isaias. Sa kabila ng bigat ng papel na ito, taos-puso pa ring ibinigay ni Maria ang kanyang "Oo" sa Diyos. Buong kababaang-loob niyang piniling tanggapin at tuparin ang tungkuling bigay sa kanya ng Diyos. 

Sa Ikalawang Pagbasa, inilarawan kung paanong si Hesus ay tumalima nang buong kababaang-loob sa kalooban ng Ama. Ipinasiya ni Hesus na ibigay ang Kanyang taos-pusong pag-"Oo" sa kalooban ng Ama. Tulad ni Maria, ipinasiya ni Hesus na mangyari ang niloob ng Diyos. Iyon ang dahilan kung bakit Siya dumating sa mundo - upang matupad sa pamamagitan Niya ang kaligtasan ng sangkatauhang niloob ng Diyos. Si Hesus ay dumating upang iligas sa sangkatauhan dahil niloob ito ng Ama. 

Lagi tayong tinatanong araw-araw: ibibigay ba natin sa Diyos ang ating "Oo?" Ano ang ating tugon sa kalooban ng Diyos? 

ANG DIYOS NA NAGBIBIGAY NG PAG-ASA

20 Marso 2022 

Ikatlong Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay (K) 

Exodo 3, 1-8a. 13-15/Salmo 102/1 Corinto 10, 1-6. 10-12/Lucas 13, 1-9 

Mula noong nagsimula ang panahon ng Kuwaresma sa araw ng Miyerkules ng Abo, itinutuon ng Simbahan ang ating pansin sa misteryo ng awa ng Diyos. Ang bawat isa sa atin ay mayroong pag-asang magbagong-buhay at magbalik-loob sa Panginoong Diyos dahil sa Kanyang awa. Dahil sa Kanyang awa, niloob ng Panginoong Diyos na pagkalooban tayo ng pag-asang magbagong-buhay at magbalik-loob sa Kanya. Kaya naman, ang panawagan ng Simbahan sa mga mananampalataya sa panahong ito ng Kuwaresma ay magbagong-buhay at magbalik-loob sa Panginoon. 

Sa Linggong ito, binibigyan ng pansin ang pag-asang kaloob ng Diyos. Isang biyaya mula sa Diyos ang pag-asa. Ang pag-asang kaloob ng Diyos ay para sa ikabubuti ng lahat. Ang pag-asang ito ay isang pag-asang magbagong-buhay at magbalik-loob sa Kanya. Ang pag-asang kaloob ng Diyos ay sumasalamin sa Kanyang awa. Ang bawat isa sa atin ay binigyan ng Diyos ng pag-asang magbalik-loob sa Kanya dahil hangad Niyang matamasa natin ang biyaya ng buhay na walang hanggan sa langit. Iyan ang ating Diyos. Ayaw Niya tayong mapahamak. Dahil dito, patuloy Niyang binibigyan ng pag-asang magbagong-buhay at magbalik-loob sa Kanya ang bawat isa sa atin. 

Ang talinghagang isinalaysay ni Hesus sa Ebanghelyo sa Linggong ito ay tungkol sa misteryo ng habag ng Diyos. Kung paanong ang may-ari ng ubasan ay nagpakita ng konsiderasyon para sa puno ng igos na walang bunga sa loob ng mahabang panahon dahil sa pakiusap sa kanya ng tagapag-alaga nito, gaya ng nasasaad sa talinghaga ni Hesus, gayon din naman, ang Diyos ay laging nagpapakita ng habag at awa sa lahat ng tao. Ang Diyos ay tunay ngang maawain at mahabagin sa lahat. Dahil ang Diyos ay tunay ngang maawain at mahabagin, hindi Siya tumitigil sa pagbibigay ng pag-asa sa lahat upang makapagbagong-buhay at makapagbalik-loob sa Kanya. Habang ang bawat isa sa atin ay patuloy na namumuhay at naglalakbay dito sa mundo, mayroong pag-asa para sa atin na magbagong-buhay at maging banal dahil sa awa ng Diyos. 

Gaya ng sabi sa Salmong Tugunan para sa Linggong ito: "Ang ating mahabaging D'yos ay nagmamagandang-loob" (Salmo 102, 8a). Kung paanong inihayag ng Diyos kay Moises sa Bundok ng Horeb ang Kanyang awa para sa mga Israelita sa tampok na salaysay sa Unang Pagbasa at kung paano Niya ginawa ang mga mabubuting bagay na inilarawan ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa, lagi Niyang ipinapakita sa tanan ang Kanyang awa sa pamamagitan ng pagkakaloob ng pag-asa. 

Tayong lahat na bumubuo sa Simbahan ay tunay na mapalad dahil ang ating Diyos ay nagbibigay ng pag-asa. Ang Diyos na ating sinasamba ay puspos ng awa at habag para sa atin. Dahil sa Kanyang habag at awa, binibigyan Niya tayo ng pag-asang magbagong-buhay at magbalik-loob sa Kanya. Hindi Siya titigil sa paghatid ng pag-asa sa atin habang namumuhay at naglalakbay pa tayo dito sa mundo.

ISANG PUSONG TAPAT AT NAKIKINIG

19 Marso 2022 

Dakilang Kapistahan ni San Jose, Kabiyak ng Puso ng Mahal na Birhen 

2 Samuel 7, 4-5. 12-14a. 16/Salmo 88/Roma 4, 13. 16-18. 22/Mateo 1, 16. 18-21. 24a (o kaya: Lucas 2, 41-51) 

Patris Corde ("Puso ng Isang Ama") ang temang pinagtuunan ng pansin ng Simbahan sa Taon ni San Jose na ipinagdiriwang mula sa ika-8 ng Disyembre 2020 hanggang sa ika-8 ng Disyembre 2021. Ang temang ito ay hango mula sa Liham Apostolika ng kasalukuyang Santo Papa na si Papa Francisco para sa taong iyon. Si Papa Francisco mismo ang nagdeklara sa nasabing taon sa pagninilay at pagpaparangal kay San Jose bilang paggunita sa Ika-150 Anibersaryo ng Pagdeklara sa kanya bilang Pintakasi at Tagapagtanggol ng Simbahan. 

Sa nasabing Liham Apostolika, pinagtuunan ng pansin ni Papa Francisco ang pagiging mapagmahal ni San Jose kay Hesus bilang Kanyang ama-amahan sa lupa. Bagamat ipinaglihi si Hesus sa sinapupunan ng Birheng Maria lalang ng Espiritu Santo, gaya ng nasasaad sa eksenang itinatampok sa Ebanghelyo ni San Mateo sa araw na ito, inibig pa rin Siya ni San Jose na may puso ng isang ama. Ganyan rin ang ginawa sa kanya ni Hesus. Kahit na alam ni Hesus na nagmula Siya sa langit, inibig pa rin Niya si San Jose bilang Kanyang ama sa mundong ito. Kaya naman, nasasaad sa wakas ng salaysay sa Ebanghelyo ni San Lucas na itinatampok rin sa araw na ito na ang Batang Hesus ay umuwi sa Nazaret kasama sina Maria at Jose at naging isang masunuring anak (2, 51a). Iyan ang puso ni San Jose. Iyan ang pag-iibigan nina Hesus at San Jose bilang anak at ama. 

Mayroong dahilan kung bakit tinaglay ni San Jose ang puso ng isang ama. Si San Jose ay nagkaroon ng puso ng isang ama dahil ang kanyang puso ay tapat at nakikinig sa Diyos. Tinaglay ni San Jose ang isang pusong tapat at nakikinig. Iyan ang dahilan kung bakit nasasaad sa wakas ng isa sa mga tampok na salaysay sa Ebanghelyo para sa espesyal na araw na ito na "sinunod niya ang utos ng anghel ng Panginoon" (Mateo 1, 24a). Ang pasiyang ito ni San Jose ay isa lamang patunay na ang kanyang puso ay isang pusong tapat at nakikinig. Tapat siyang nakinig at tumalima sa utos ng Diyos sa bawat sandali ng kanyang buhay sa lupa. Dahil lagi siyang nakikinig at sumusunod sa kalooban ng Diyos nang buong katapatan sa bawat sandali ng kanyang buhay dito sa lupa, nagkaroon siya ng puso ng isang ama. 

Tampok rin sa araw na ito ang puso nina Haring David at Abraham. Ang dalawang ito na naging mga ninuno ni San Jose ay nagtaglay rin ng isang pusong tapat at nakikinig sa Diyos. Sa Unang Pagbasa, itinampok ang pangako ng Diyos kay Haring David. Ang Diyos ay nagbitiw ng isang pangako kay Haring David sapagkat lagi siyang tapat at handang makinig sa Kanya. Kahit na may mga pagkakataon kung saan nagkasala siya laban sa Diyos, katulad na lamang ng kanyang pakikiapid kay Bat-seba, ipinasiya pa rin niyang maging tapat sa Diyos. Lagi siyang handang makinig sa Diyos nang buong katapatan sa bawat sandali ng kanyang buhay sa mundo. Ginawa rin ito ng ama ng pananampalataya na si Abraham. Sa Ikalawang Pagbasa, ang pananalig ni Abraham ay binigyan ng pansin ni Apostol San Pablo. Bagamat napakahirap para sa kanya na unawain ang kalooban ng Diyos, nanalig pa rin si Abraham. Nanalig si Abraham na mayroong magagawa ang Diyos para tuparin ang pangakong ito. Ito ang dahilan kung bakit ipinasiya ni Abraham na maging tapat at handang makinig sa Diyos. 

Isang pusong tapat at handang makinig. Iyan ang pusong tinaglay ni San Jose. Dahil diyan, nagkaroon siya ng puso ng isang ama. Katulad ni San Jose, magkaroon nawa tayo ng isang pusong laging tapat at handang makinig sa kalooban ng Diyos. 

ANG PANGAKO NG KRUS AT PAGKABUHAY

13 Marso 2022  

Ikalawang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda para sa Pasko ng Pagkabuhay (K) 

Genesis 15, 5-12. 17-18/Salmo 26/Filipos 3, 17-4, 1 (o kaya: 3, 20-4, 1)/Lucas 9, 27-38 

Bagamat itinatampok sa Ebanghelyo para sa Ikalawang Linggo ng Kuwaresma ang salaysay ng Pagbabagong-Anyo ni Hesus, ang binibigyan ng pansin ay ang Kanyang kamatayan sa Krus at Muling Pagkabuhay. Sa loob ng apatnapung araw ng panahon ng Kuwaresma, pinaghahandaan natin ang ating mga sarili para sa pagdiriwang ng Pasko ng Muling Pagkabuhay ni Hesus. Ipinapaalala sa atin sa Linggong ito na kung wala ang Krus ni Hesus, walang Muling Pagkabuhay. Hindi magkahiwalay ang Krus at Muling Pagkabuhay ni Hesus. Magkaugnay ang dalawang ito. 

Nagsalita si Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa tungkol sa mangyayari sa mga mananatiling tapat sa Diyos hanggang sa huli. Sabi ni Apostol San Pablo na bibigyan sila ng isang panibagong katawan. Ang kanilang katawan ay magiging maluwalhati at dakila katulad ni Kristo (Filipos 3, 21). Ang dahilan kung bakit iyon ang gantimpalang kanilang tatanggapin pagdating ng araw ay dahil nakamit ni Kristo ang kaluwalhatian at tagumpay sa pamamagitan ng Kanyang Krus at Muling Pagkabuhay. Ipinasulyap ni Hesus ang kaluwalhatiang ito sa pamamagitan ng Kanyang Pagbabagong-Anyo. 

Katunayan, ito ang pinag-usapan nina Hesus, Moises, at Elias sa sandaling iyon. Ang pagkamit ng tagumpay at kaluwalhatian ni Hesus sa pamamagitan ng Kanyang Krus at Muling Pagkabuhay ay ang paksa ng Kanyang usapan kila Moises at Elias. Ito ay isang napakahalagang detalye sa salaysay ni San Lucas tungkol sa kaganapang ito sa buhay ni Hesus. Tanging si San Lucas lamang ang nagbanggit nito sa mga sinotikong manunulat ng Mabuting Balita. Sa pamamagitan nito, isinalungguhit ni San Lucas ang ugnayan ng Krus at Muling Pagkabuhay ni Kristo. 

Sa Unang Pagbasa, ang Diyos ay nagbitiw ng isang pangako kay Abraham na noon ay tinawag na Abram. Ipinangako Niya kay Abraham na magmumula sa kanya ang isang napakalaking lahi. Magiging kasindami ng mga bituin sa langit ang magiging anak at apo ni Abraham (Genesis 15, 5). Kung paanong ang Diyos ay nangako kay Abram na mas kilala ngayon bilang si Abraham na magkakaroon siya ng maraming anak at apo, gayon din naman, ipinangako Niya sa pamamagitan ng Kanyang Bugtong na Anak na walang iba kundi si Kristo Hesus na masasaksihan ng tanan ang kaligtasan dulot ng Kanyang tagumpay at kaluwalhatian.

Ang pangako ng Krus at Muling Pagkabuhay ni Hesus ay muling ipinapaalala sa atin sa Ikalawang Linggo ng Kuwaresma. Ang pangakong ito ay ang biyaya ng kaligtasang dulot ng tagumpay at kaluwalhatian ng Diyos na nakamit at nasaksihan ng lahat sa pamamagitan ng Krus at Muling Pagkabuhay ni Hesus. 

Sa Krus Mo at Pagkabuhay, kami'y tinubos Mong tunay. Poong Hesus, naming mahal, iligtas Mo kaming tanan ngayon at magpakailanman.