ANG KANIYANG NAISIN AT KINASUSUKLAMAN

29 Oktubre 2023 

Ika-30 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Exodo 22, 20-26/Salmo 17/1 Tesalonica 1, 5k-10/Mateo 22, 34-40 

SCREENSHOT: [10.30.2018 - 12:15 NN TV Maria #MisaNazareno (Quiapo Church Facebook page)

Nakasentro sa mga naisin at kinasusuklaman ng Panginoon ang mga Pagbasa para sa Linggong ito. Sa pamamagitan nito, tayong lahat ay tinatanong ng Simbahan kung ano ang ating pasiya para sa ating buhay. Ano ba ang mga katangiang pipiliin? Pipiliin ba natin ang Kaniyang naisin o ang Kaniyang mga kinasusuklaman? Mamumuhay ba tayo nang banal at kalugud-lugod sa Kaniyang paningin o mamumuhay ba tayo nang kasuklam-sukalm tayo sa Kaniyang paningin? Huwag nating kakalimutang hindi tayo mamumuhay sa mundong ito magpakailanman. Ang buhay natin sa mundong ito ay pansamantala lamang. 

Sa Unang Pagbasa, malakas na inihayag ng Diyos na kinasusuklaman Niya ang pang-aapi sa kapwa, lalung-lalo na yaong mga itinuturing na maliliit o hindi mahalaga sa lipunan tulad ng mga taga-ibang bayan, balo, at ulila (Exodo 22, 20-21). Hindi Niya kinalulugdan ang mga mapang-api. Kasuklam-suklam ang pang-aapi sa kapwa, lalo na sa mga itinuturing na maliliit at nasa ibaba sa lipunan. Labis na nasasaktan ang Diyos kapag nasisilayan Niya mula sa langit ang pang-aapi sa tao, lalung-lalo na sa mga walang kalaban-laban dahil sila'y itinuturing na maliliit at nasa ibaba ng lipunan. Walang sinuman ang dapat apihin. Mahalaga sa Diyos ang lahat. 

Ang Salmong Tugunan, Ikalawang Pagbasa, at Ebanghelyo ay nakasentro naman sa mga katangiang kalugud-lugod sa paningin ng Diyos. Sa Salmong Tugunan, ang pag-ibig ng Diyos ay pinatotohanan ng tampok na mang-aawit. Dahil sa pag-ibig na ito ng Diyos na Siyang dahilan kung bakit ipinasiya Niyang palakasin ang lingkod Niyang ito, buong kababaang-loob, pananalig, at galak na inihayag ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan ang tapat at taos-puso niyang pag-ibig para sa Diyos. Nakasentro naman sa dalisay at taos-pusong pag-ibig at pagsamba sa Panginoong Diyos ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Ang pag-ibig para sa Diyos ay dapat maging tapat, dalisay, at taos-puso. Dapat rin nating ialay ito sa Kaniya nang buong-buo. Walang dapat kaagaw ang Diyos. Dapat sa Kaniya ialay ang lahat ng iyon. Hindi dapat magkaroon ng kaagaw ang Panginoong Diyos. Sa Ebanghelyo, inihayag ng Panginoong Jesus Nazareno ang pinakamahalagang utos na ibigin ang Diyos nang buong puso, nang buong kaluluwa, at nang buong pag-iisip at ibigin rin ang kapwa gaya ng sarili bilang tugon sa tanong ng mga Pariseo sa Kaniya (Mateo 22, 37-39). Upang maging tapat, dalisay, at taos-puso ang ating pag-ibig para sa Diyos, dapat rin nating mahalin ang kapwa gaya ng sarili. Kapag inibig rin natin ang kapwa gaya ng sarili, ang ating tapat, dalisay, at taos-pusong pag-ibig para sa Panginoong Diyos ay ating napapatunayan. Dahil sa ating tapat, dalisay, at taos-pusong pag-ibig para sa Panginoong Diyos, tinatanggap natin ang Kaniyang naisin na maging mga masigasig na tagapaghatid ng Kaniyang pag-ibig. 

Tayong lahat ay tinatanong sa Linggong ito. Ang mga ninanais ng Panginoong Diyos o ang Kaniyang mga kinasusuklaman? Alin sa mga ito ang pipiliin nating isabuhay? Ang Panginoong Diyos ba ay ating iibigin, pananaligan, at sasambahin? O mayroon bang kaagaw at kapalit ang Panginoon? O kaya naman walang puwang at halaga sa ating buhay ang Diyos? Pagpasiyahan natin ito nang mabuti. 

BUNGA NG PAGLILIGTAS NG POON

27 Oktubre 2023 

Biyernes ng Ika-29 na Linggo sa Karaniwang Panahon (I) 

Roma 7, 18-25a/Salmo 118/Lucas 12, 54-59 

Screenshot: 23 MARCH 2019 | 5PM Anticipated Mass (Quiapo Church Facebook Page) 

Ang mga Pagbasa para sa araw na ito ng Biyernes, ang araw na inilaan ng Simbahan para sa taimtim na debosyon at pamamanata sa Mahal na Poong Jesus Nazareno, ay nakasentro sa Kaniyang misyon bilang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas. Oo, tiyak na maraming ulit na nating pinagnilayan ang katotohanang ito tungkol sa ating pananampalataya, lalung-lalo na tuwing sasapit ang Mahal na Araw. Subalit, ito ang dahilan kung bakit nagkakatipon tayo bilang Simbahan. Dahil sa dakilang pag-ibig ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, mayroon tayong pagkakataong ibigin, panaligan, at sambahin Siya. Ito rin ang dahilan kung bakit tayong lahat ay mga deboto ng Poong Jesus Nazareno. Niloob Niyang maging Kaniyang mga deboto ang bawat isa sa atin. 

Sa Ebanghelyo, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay nagsalita tungkol sa pagiging manhid ng mga tao sa mga tanda sa kasalukuyan. Ito ang dahilan kung bakit nasabi ng Nuestro Padre Jesus Nazareno ang mga salitang ito sa Ebanghelyo: "Marunong kayong bumasa ng palatandaan sa lupa't langit, bakit hindi ninyo mabasa ang mga tanda ng kasalukuyang panahon?" (Lucas 12, 54). Katunayan, ang mga salitang ito na binigkas ng Panginoong Jesus Nazareno sa mga tao sa Ebanghelyo ay tungkol rin sa pagtanggap at pagkilala nila sa Kaniyang. Hindi napagtantong ng mga tao noon na nasa kanilang piling ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na kaloob ng Diyos sa lahat ng tao. Dumating si Jesus Nazareno upang iligtas ang sangkatauhan, ngunit ang katotohanang ito tungkol sa Kaniyang pagkakilanlan ay lingid sa kanilang kaalaman. 

Nakasentro sa biyaya ng kaligtasang kaloob ng Diyos sa pamamagitan ng Panginoon, ang Nuestro Padre Jesus Nazareno, ang patotoong ibinahagi ni Apostol San Pablo sa Unang Pagbasa. Inihayag ni Apostol San Pablo na siya'y naligtas mula sa kaniyang miserable at kaaawa-awang kalagayan sa buhay bilang makasalanan dahil lamang sa biyaya ng kaligtasang kaloob ng Diyos sa pamamagitan ni Kristo, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Dahil sa kaligtasang kaloob ng Poong Jesus Nazareno, ang buhay ni Apostol San Pablo at ng iba pang mga banal ay nagbago. 

Gaya ng sabi sa Salmong Tugunan para sa araw na ito, "Poon, ituro Mo sa 'kin ang utos Mo upang sundin" (Salmo 118, 68b). Kapag binuksan natin ang ating mga sarili sa biyaya ng kaligtasang kaloob ng Poong Jesus Nazareno, magkakaroon ng bagong buhay ang bawat isa sa atin. Ang bagong buhay na ito na bunga ng kaligtasang hatid ng Poong Jesus Nazareno ay isang buhay na banal at kalugud-lugod sa paningin ng Diyos. Mamumuhay tayong tumatalima sa Diyos. Laging bukas ang ating mga puso at isipan sa kalooban ng Panginoon. Ito ang bagong buhay na bunga ng pagliligtas ni Jesus Nazareno, ang ating Panginoon at Manunubos. 

Dahil sa Banal na Krus at Muling Pagkabuhay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, tayong lahat ay naligtas mula sa kasalanan at kamatayan. Tayong lahat ay nagkaroon rin ng pagkakataong tanggapin ang isang panibagong buhay bilang mga tapat at masunuring anak ng Diyos dahil sa Poong Jesus Nazareno. Kaya, gayon na lamang ang pagpapahalaga ng Simbahan sa misteryo ng pagliligtas ng Diyos na inihayag sa lahat sa pamamagitan ng Krus at Muling Pagkabuhay ni Jesus Nazareno. 

SINO ANG IYONG DIYOS?

22 Oktubre 2023 

Ika-29 na Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Isaias 45, 1. 4-6/Salmo 95/1 Tesalonica 1, 1-5b/Mateo 22, 15-21 

This faithful photographic reproduction of the painting (c. 1516) The Tribute Money by Titian  (1490–1576), as well as the actual work of art itself from the Staatliche Kunstsammlungen Dresden and the Gemäldegalerie Alte Meister via the Web Gallery of Art is in the Public Domain ("No Copyright") in its country of origin as well as in other countries and areas where the public domain term is the author's life plus 100 years or fewer because the author died in 1576. This work is also in the Public Domain in the United States because it was published (or registered with the U.S. Copyright Office) before January 1, 1928. 

Madalas na binabatikos ng maraming tao, lalo na ng mga masugid na tagasuporta ng ilang mga pulitiko sa kasalukuyang panahon, ang Simbahan dahil nakikialam raw ang Simbahan sa mga usaping pampulitika. Para sa kanila, ang estado at ang Simbahan ay dapat magkahiwalay. Ang Simbahan ay dapat nakatutok lamang sa mga usaping pang-espirituwal, mga panalangin, at mga talata sa Bibliya, lalung-lalo na yaong mga talata tungkol sa pag-ibig, habag, at awa. Separation of Church and State ang sigaw nila. Ginagamit pa nga ng ilan sa kanila sa kanilang pangnatwiran para sa Separation of Church and State ang mga salitang binigkas ng Panginoon sa Ebanghelyo para sa Linggong ito: "Ibigay sa Cesar ang sa Cesar, at sa Diyos ang sa Diyos" (Mateo 22, 21). 

Ano nga ba ang kahulugan ng mga salitang binigkas ng Panginoong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo para sa Linggong ito? Binigkas ba ni Jesus Nazareno ang mga salitang ito upang pagbawalan ang Kaniyang mga tagasunod at ang Simbahan na magsalita tungkol sa mga usaping pampulitika? Ibig sabihin ba ng mga salitang ito na namutawi mula sa mga labi ng Poong Jesus Nazareno na dapat manahimik na lamang tayo sa harap ng pang-aapi at kasamaan sa lipunan ang Simbahan? 

Pinagbawalan nga ba talaga ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang Simbahan na magsalita tungkol sa mga usaping pampulitika? Hindi. Katunayan, ang mga salitang binigkas ng Poong Jesus Nazareno sa huling bahagi ng Ebanghelyo para sa Linggong ito ay isang paalala ng Unang Utos sa Sampung Utos ng Diyos para sa lahat. Sabi sa Unang Utos ng Sampung Utos ng Diyos ay: "Ako ang Panginoon mong Diyos; huwag kang magkakaroon ng ibang diyos maliban sa Akin" (Exodo 20, 2-3). Isa lamang ang ibig sabihin ng mga salitang binigkas ng Poong Jesus Nazareno sa huling bahagi ng Ebanghelyo para sa Linggong ito: si Cesar at ang iba pang mga pulitiko ay hindi mga diyos o bathala na dapat sambahin. 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ng Panginoon sa pamamagitan ng Propetang Kaniyang hirang na si Propeta Isaias na hinirang Niya si Ciro upang maging hari na tutulong sa mga Israelita pagdating ng panahon. Sa pamamagitan ni Ciro, muling patutunayan at ihahayag ng Panginoong Diyos sa lahat ang Kaniyang kadakilaan. Napakalinaw sa nasabing pahayag na si Ciro ay naging hari upang tulungan ang mga Israelita dahil lamang sa Diyos. Sa Panginoong Diyos mismo nagmula ang papel na gagampanan ni Ciro bilang hari. Sa Ikalawang Pagbasa para sa Linggong ito, taos-pusong inihayag nina Apostol San Pablo, San Timoteo, at Silas, ang kanilang papuri at pasasalamat sa Diyos dahil ang mga ginawa ng mga Kristiyanong taga-Tesalonica ay nagpahayag ng taos-puso nilang pagtanggap at pagbibigay-halaga sa biyaya, pag-ibig, at habag ng Panginoong Diyos na tunay ngang kahanga-hanga at dakila. Dahil naging mulat sila sa kadakilaan ng Diyos na inihayag Niya sa kanila sa pamamagitan ng Kaniyang mga instrumentong sina Apostol San Pablo, San Timoteo, at Silas, ang mga Kristiyano sa Tesalonica ay naudyok na isabuhay ang mga salitang inihayag ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan para sa Linggong ito nang buong pananalig at tiwala sa Diyos: "Dakilang kapangyarihan ng Panginoo'y idangal" (Salmo 95, 7b). Tinanggap at sinamba ng mga Kristiyano sa Tesalonica bilang tunay at walang hanggang Diyos at Hari ang Panginoong Diyos. Pinili ng mga taga-Tesalonicang Kristiyano ang tunay at nag-iisang Diyos na walang iba kundi ang Panginoong Diyos. 

Oo, dapat igalang ang iba't ibang mga pinuno sa mundong ito, lalung-lalo na yaong mga nasa mundo ng pulitika. Subalit, hindi ito nangangahulugang ituring silang mga diyos at bathala. Ito lamang ay dahil isa lamang ang Diyos - ang Panginoon.

Nakakalungkot nga lamang isipin na mayroong mga patuloy na nagbubulag-bulagan at nagbibingi-bingihan sa mga pang-aapi at garaplang pag-abuso sa katarungan sa lipunan, lalung-lalo na sa kasalukuyang panahon. Lalo't higit kapag hinikayat ng mga pinunong yaon na ipagpatuloy ang mga ganitong masasamang gawain. Sa halip na tumindig at ipaglaban ang mabuti at tama, mas pinili nilang magbulag-bulagan at magbingi-bingihan bilang pagsuporta sa mga nasabing pinuno. Katunayan, higit na importante ang ikabubuti at kalagayan ng pinunong kanilang sinusuportahan kaysa sa pangkalahatang kabutihan. Ang mga pinunong ito, kahit maliwanag na sila'y mga gahaman, sakim, at tiwali, ay ipagtatanggol pa rin nila. Ipinagpalit nila ang tunay at walang hanggang Diyos na Panginoon. Nakakalungkot. 

Tinatanong tayo ng Simbahan sa Linggong ito: Sino ang iyong Diyos? Sino ang pipiliin mong maging iyong Diyos? Ang tunay na Diyos at Haring walang hanggan na walang iba kundi ang Panginoon? Ang taos-puso nating katapatan, pananalig, at pagsamba ay handa ba nating ialay sa Kaniya? 

DAHIL SA BIYAYA, PAG-IBIG, AT HABAG NG POONG JESUS NAZARENO

20 Oktubre 2023 

Biyernes ng Ika-28 Linggo sa Karaniwang Panahon (I) 

Roma 4, 1-8/Salmo 31/Lucas 12, 1-7

SCREENSHOT: #QuiapoChurch Official 6AM #OnlineMass | 11 Oct 2023 - WEDNESDAY of the 27th Week in Ordinary Time (Facebook and YouTube) 

Ang mga Pagbasa para sa araw na ito ng Biyernes, ang araw na inilaan ng Simbahan para sa taimtim na debosyon at pamamanata sa Panginoong Hesukristo sa ilalim ng Kaniyang titulong Nuestro Padre Jesus Nazareno, ay muling nakasentro sa Kaniyang biyaya, pag-ibig, at habag. Katunayan, ito ang inilalarawan ng imahen ng Poong Jesus Nazareno. Dahil sa Kaniyang biyaya, pag-ibig, at habag, ang Banal na Krus ay kusang-loob na ipinasiyang harapin at pasanin ni Kristo, gaya ng inilalarawan ng nasabing imahen. Ito ang dahilan kung bakit iniisip natin ang larawan ng Panginoong tumatayo matapos masubasob mula sa bigat ng Krus kapag naririnig ang salitang "Nazareno." Dahil sa Kaniyang biyaya, pag-ibig, at habag, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay hindi nagpatalo sa bigat ng Krus. Bagkus, matapos masubasob, ang Señor ay tumayo upang ipagpatuloy ang pagpasan sa Krus na pagpapakuan sa Kaniya sa bundok ng Golgota na kilala rin bilang Kalbaryo para sa ating kaligtasan. 

Sa Unang Pagbasa, ipinaliwanag ni Apostol San Pablo sa mga Kristiyano sa Roma kung paanong ang ama ng pananampalataya na si Abraham ay pinawalang-sala ng Diyos. Dahil ipinasiya ni Abraham na manalig sa Panginoong Diyos, binuksan niya ang buo niyang sarili sa biyaya ng Diyos na nagdudulot ng kalinisan at kaligtasan. Kaya naman, si Abraham ay hindi nagdalawang-isip na ihain si Isaac noong sinubok siya ng Panginoong Diyos na ihandog ang kaniyang anak na si Isaac sa Panginoon, bagamat tunay nga namang napakasakit iyon para kay Abraham (Genesis 22, 1-18). Sa Salmo, isinalungguhit kung paanong ang pagtulong at pagtubos ng Panginoong Diyos ay mga tanda ng Kaniyang habag, pag-ibig, at biyaya.

Nakasentro sa pangaral ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo para sa araw na ito sa biyaya, pag-ibig, at habag ng Diyos. Dahil sa biyaya, pag-ibig, at habag ng Diyos, tayong lahat ay lagi Niyang ipinagsasanggalang at kinakalinga. Bagamat hindi tayo karapat-dapat dahil sa ating mga kahinaan, pagkukulang, at kasalanan, ipinasiya pa rin ng Diyos na kalingain, ingatan, biyayaan, kahabagan, at mahalin tayo. Ang Diyos ay ating maaasahan sa lahat ng pagkakataon dahil ipinasiya Niya tayong biyayaan, mahalin, at kahabagan. 

Dahil sa Kaniyang biyaya, pag-ibig, at habag, ipinasiya ng Diyos na iligtas tayo mula sa kasalanan sa pamamagitan ng Krus na Banal at Muling Pagkabuhay ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Ito ang tanging dahilan kung bakit tayo nagkakatipon araw-araw bilang Simbahan upang magpuri, magpasalamat, at sumamba sa Panginoong naghatid sa atin ng kaligtasan at kalayaan. 

INAANYAYAHAN ANG LAHAT . . .

15 Oktubre 2023 

Ika-28 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Isaias 25, 6-10a/Salmo 22/Filipos 4, 12-14. 19-20/Mateo 22, 1-14 (o kaya: 22, 1-10) 

This faithful photographic reproduction of the painting (c. 1796-1797) La parábola de los convidados a la boda by Francisco Goya (1746–1828), as well as the actual work of art itself from the Oratorio de la Santa Cueva, Cádiz, España via Fundación Goya en Aragón, is in the Public Domain ("No Copyright") in its country of origin as well as in other countries and areas, including the United States, where the copyright term is the author's life plus 100 years or fewer due to its age. 

Sa mahabang bersyon ng Ebanghelyo para sa Linggong ito, inilarawan kung paanong pinarusahan ng hari sa talinghaga ng Panginoong Jesus Nazareno ang isang taong hindi nakadamit pangkasalan. Dahil ang taong iyon ay hindi nakadamit pangkasalan, agad na iniutos ng hari ang kaniyang mga tauhan na paalisin mula sa kasalan ang taong iyon. Katunayan, hindi lamang pinaalis ang taong ito. Pinagapos pa ng hari ang mga kamay at paa ng taong ito at ipinatapon sa labas kung saan napakadilim ang kapaligiran (Mateo 22, 13). 

Ano ang aral na nais ituro ng Poong Jesus Nazareno sa bahaging ito ng talinghagang isinalaysay Niya sa Ebanghelyo? Bagamat ang lahat ay inaaanyayahan sa piging ng Panginoon sa maluwalhati Niyang kaharian sa langit, hindi makakapasok ang lahat dahil may mga hindi marunong magpahalaga ng pagkakataong ibinigay sa kanila. Oo, bukas sa lahat ang piging ng Panginoong Diyos sa langit. Siya pa nga mismo ang nag-aanyaya sa lahat. Iyon nga lamang, hindi lahat ay makakapasok at makikiisa sa piging ng Panginoon sa Kaniyang maluwalhati at walang hanggang kaharian sa langit dahil hindi pahahalagahan ng lahat ang mga pagkakataon at paanyayang ibinigay ng Diyos sa kanila. Ang taong hindi nakadamit pangkasalan sa huling bahagi ng talinghaga ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo ay sumasagisag sa mga hindi nagpahalaga sa mga pagkakataon at paanyaya sa kanila ng Panginoong Diyos na makiisa sa walang hanggang piging sa Kaniyang maluwalhati at walang hanggang kaharian sa langit. 

Gaya ng sabi sa Unang Pagbasa, aanyayahan ng Panginoong Diyos ang lahat ng mga bansa sa piging na Kaniyang paghahandaan (Isaias 25, 6). Ito rin ang puntong nais isalungguhit sa Salmong Tugunan para sa Linggong ito. Ang lahat ay binibigyan ng pagkakataong makasama sa walang hanggang piging ng Diyos sa Kaniyang walang hanggan at maluwalhating kaharian sa langit. Nasa tao ang pasiya kung tatanggapin nga ba nila o hindi ang paanyayang ito ng Diyos nang tapat at taos-puso. Bagamat mahirap paniwalaan, hindi tatanggapin ng lahat ang paanyaya ng Panginoon para sa lahat. Mukhang nakakagulat, subalit iyon ang katotohanan.

Inilarawan ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa ang katangian ng mga tunay, tapat, at taos-pusong tumatanggap sa paanyaya ng Diyos na makasama Siya sa langit. Sabi ni Apostol San Pablo na dahil sa lakas na kaloob ni Kristo, nagawa niyang harapin at tiisin ang lahat ng mga pagsubok na kaakibat ng kaniyang misyon bilang apostol at misyonero sa mga Hentil (Filipos 4, 12-14). Dahil sa lakas na ipinagkaloob ni Kristo, ang Nuestro Padre Jesus Nazareno, si Apostol San Pablo at ang iba pang mga kabilang sa kasamahan ng mga banal sa langit ay nagpasiyang manatiling tapat sa Panginoong Diyos, sa hirap at ginhawa. Sa pamamagitan nito, ang kanilang taos-pusong pagtanggap at pagpapahalaga sa paanyaya ng Diyos na makasama Siya sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit. 

Nais ng Panginoon na makasama tayong lahat sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit magpakailanman kung saan mayroon Siyang inihandang piging para sa atin. Iyon nga lamang, hindi pahahalagahan at tatanggapin ng lahat ang mga pagkakataon at paanyayang ibinibigay ng Diyos. Kahit nais ng Diyos na isama sila, hindi Niya ito magagawa sapagkat hanggang sa huli, ipinasiya pa rin nila itong sayangin at hindi pahalagahan ang mga pagkakataong ito. 

Habang ang bawat isa sa atin ay patuloy na namumuhay at naglalakbay sa mundong ito nang pansamantala lamang, lagi tayong inaanyayahan at binibigyan ng Diyos ng pagkakataong makasama Siya sa langit. Ang mga pagkakataong ito na bigay sa atin ng Diyos ay hindi dapat sayangin. 

PANSAMANTALA LAMANG ANG ATING BUHAY SA MUNDO

13 Oktubre 2023 

Biyernes ng Ika-27 Linggo sa Karaniwang Panahon (I) 

Joel 1, 13-15; 2, 1-2/Salmo 9/Lucas 11, 15-26 

Screenshot: #QuiapoChurch Official 7PM #OnlineMass 02 September 2023 | 22nd Sunday in Ordinary Time (Facebook and YouTube) 

Tila kabalintunaan ang mga salitang binigkas ng Panginoong Diyos sa pamamagitan ni Propeta Joel sa Unang Pagbasa. Ang mga salita sa Unang Pagbasa para sa araw na ito, ang araw na inilaan ng Simbahan para sa taimtim na debosyon at pamamanata sa Nuestro Padre Jesus Nazareno, ay tungkol sa Araw ng Panginoon. Ibang-iba ito sa mga karaniwang larawan ng Araw ng Panginoon. Sa halip na ilarawan ang Araw ng Panginoon bilang isang araw ng galak at pag-asa, inilarawan ito bilang isang araw ng lagim at lungkot. Pagsapit ng Araw ng Panginoon, hindi galak, kapayapaan, at pag-asa kundi lungkot, dilim, at lagim ang iiral. 

Nakakagulat at nakakapagtaka. Bakit ang Araw ng Panginoon ay inilarawan ng Diyos bilang isang nakakatakot at nakakalungkot na araw? Ano ang dahilan kung bakit ito ang ipinasiya Niyang gawin? Inilahad rin sa Unang Pagbasa para sa araw na ito ang dahilan kung bakit ipinasiya ng Diyos na gawin ito. Ang mga salita sa unang bahagi ng Unang Pagbasa para sa araw na ito ay isang panawagan para sa lahat na magsisi at magbalik-loob sa Kaniya. Ninanais ng Panginoong Diyos na magsisi at tumalikod sa kasalanan at magbalik-loob sa Kaniya ang Kaniyang bayan. Ito rin ang Kaniyang nais para sa atin sa kasalukuyang panahon. Hindi nagbabago ang nais Niyang ito. Ang tanging nais ng Panginoon ay magsisi at tumalikod tayo sa kasalanan at magbalik-loob sa Kaniya.

Sabi sa Salmong Tugunan para sa araw na ito ng Biyernes: "Makatarungang paghatol ang igagawad ng Poon" (Salmo 9, 9a). Ito ang katarungan ng Panginoong Diyos. Ang lahat ng tao ay bibigyan Niya ng pagkakataon upang makapagsisi sa kasalanan at magbalik-loob sa Kaniya habang nabubuhay at naglalakbay pa sila sa mundong ito. Hindi lamang Siya mapagmahal, maawain, at mahabagin kundi makatarungan rin. Sa kabila ng dami at paulit-ulit na pagkakasala, habang nabubuhay at naglalakbay nang pansamantala sa mundong ito, may pag-asa silang magbago. Ang paalala lamang ng Diyos ay huwag sayangin ang mga pagkakataong ito. 

Ang mga salitang binigkas ng Poong Jesus Nazareno matapos Niyang palayasin ang isang demonyo mula sa isang tao sa Ebanghelyo para sa araw na ito ay nakasentro rin sa puntong ito. Isa lamang ang nais Niyang sabihin. Hindi Siya mula sa demonyo kundi mula sa Diyos. Katunayan, Siya mismo ay ang pinakadakilang biyaya mula sa langit sapagkat ang Kaniyang kaloob sa lahat ay ang biyaya ng kaligtasan. Dahil sa biyayang ito, tayong lahat ay may pagkakataong magsisi at magbalik-loob sa Diyos habang nabubuhay tayo sa daigdig nang pansamantala lamang. 

Huwag nating sayangin ang mga pagkakataong ibinibigay sa atin ng Diyos na magsisi sa kasalanan at magbalik-loob sa Kaniya. Ang buhay natin dito sa daigdig na ito ay pansamantala lamang. Kaya, habang may panahon pa, pagsisihan natin at talikdan ang ating makasalanang pamumuhay at magbalik-loob tayo sa Diyos nang tapat at taos-puso. 

DAPAT NATING PAHALAGAHAN

8 Oktubre 2023 

Ika-27 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Isaias 5, 1-7/Salmo 79/Filipos 4, 6-9/Mateo 21, 33-43 

This faithful photographic reproduction of the painting (c. Between 1580 and 1590) Parable of the wicked husbandmen (October) by Marten van Valckenborch (1535-1612), as well as the actual work of art itself from the Kunsthistorisches Museum in Vienna, Austria, is in the Public Domain ("No Copyright") in its country of origin as well as in other countries and areas. including the United States, where the copyright term is the author's life plus 100 years or fewer due to its age. 

Ang Ebanghelyo para sa Linggong ito ay nakasentro sa mga pagkakataong ibinibigay ng Panginoong Diyos upang ang lahat ay makapagbagong-buhay at makapagbalik-loob sa Kaniya. Lagi Niya itong ginagawa para sa atin habang tayo'y nabubuhay nang pansamantala dito sa mundo. Nais ng Diyos na tayong lahat ay isama sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit. Sa katotohanang ito ipinasiya ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang talinghagang Kaniyang isinalaysay sa Ebanghelyo. 

Sa talinghaga ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo, napakalinaw kung paanong paulit-ulit na binigyan ang mga kasama sa ubasan ng napakaraming pagkakataong ibigay sa may-ari nito ang kaniyang parte pagsapit ng panahon ng pagpipitas. Iyon nga lamang, maraming ulit nila itong isinayang sa pamamagitan ng pananakit, pag-abuso, at pagpatay sa mga lingkod at pati na rin sa mismong anak ng may-ari ng ubasan. Pinili nilang maging mga alipin ng kasakiman. 

Ginamit rin ang larawan ng ubasan sa pahayag sa Unang Pagbasa upang ilarawan ang mga pagkakataong ibinibigay ng Diyos sa lahat upang magsisi sa kasalanan at magbalik-loob sa Kaniya. Sa pahayag ni Propeta Isaias sa Unang Pagbasa, inilarawan kung gaano nasaktan ang Diyos sa pasiya ng Kaniyang bayan na huwag bigyan ng halaga ang lahat ng mga pagkakataong Kaniyang ibinigay sa kanila upang magsisi at tumalikod sa kasalanan at magbalik-loob sa Kaniya. Inilarawan sila bilang mga "ubas na ligaw" (Isaias 5, 4). Dahil dito, sila'y pinarusahan ng Diyos. 

Inilarawan ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa ang dahilan kung bakit dapat nating pahalagahan ang mga pagkakataong ito na ibinibigay sa atin ng Diyos na pagsisihan at talikdan ang kasalanan at magbalik-loob sa Kaniya habang patuloy tayong namumuhay at naglalakbay nang pansamantala sa mundong ito. Sabi niya na sa pamamagitan nito'y ipinapahayag natin ang ating taos-pusong papuri, pagsamba, pasasalamat, at pagtanggap sa biyaya ng Panginoong Diyos. Kapag ipinasiya nating gawin ito, mapupuspos tayo ng mga bagay na ikatutuwa at ikalulugod ng Diyos. Ang bawat isa sa atin ay kalulugdan ng Panginoong Diyos dahil ang ating mga puso at isipan ay magiging puno ng mga bagay na Kaniyang ikinalulugod. 

Katulad ng nasusulat sa Salmo para sa Linggong ito: "Panginoon, Iyong tanim ang ubasan Mong Israel" (Israel 5, 7a). Katunayan, ang mga salita sa mga taludtod ng Salmo para sa Linggong ito ay mga salita ng mga taong dumadalanging kahabagan at patawarin sila ng Panginoong Diyos. Ang mga salita sa mga taludtod sa Salmo para sa Linggong ito ay dapat nating gawing dalangin araw-araw nang sa gayon ay maipahayag natin ang ating pagtanggap at pasasalamat para sa biyaya ng Diyos na nagdudulot ng bagong buhay para sa atin bilang Kaniyang mga anak. 

Hindi tayo mabubuhay sa mundong ito magpakailanman. Ang buhay natin dito sa mundong ito ay pansamantala lamang. Sa kabila lamang matatagpuan ang tunay na walang hanggan. Isa lamang ang maaari nating piliin - buhay na walang hanggan sa piling ng Diyos o kaparusahan at kapahamakang walang hanggan sa impiyerno. Kung nais nating makapiling ang Panginoong Diyos sa maluwalhati Niyang kaharian sa langit magpakailanman, ngayon  pa lamang, pahalagahan natin ang bawat sandaling ibinibigay Niya sa atin upang baguhin ang ating mga buhay at gawin tayong banal at kalugud-lugod sa Kaniyang paningin.