ANG IKAPITONG ISTASYON:
Tinulungan ni Simon Cireneo si Hesus sa pagpasan ng krus
(Mateo 27, 32/Marcos 15, 21/Lucas 23, 26)
Madalas nating iniisip na si Simon na taga-Cirene ay isa sa mga mabubuting tauhan sa salaysay ng pagpapakasakit ng Panginoong Hesukristo. Tayong mga Pilipinong Katoliko, iniisip natin na isang bida rin sa salaysay ng Mahal na Pasyon ng Panginoong Hesukristo si Simon na taga-Cirene. Bakit? Sapagkat tinulungan ni Simon Cireneo ang Panginoong Hesus sa pagpapasan ng krus patungong Kalbaryo.
Subalit, kung babasahin natin nang maigi ang salaysay ng Mahal na Pasyon ni Kristo, matutuklasan na hindi kusang-loob ang pagtulong ni Simon na taga-Cirene kay Hesus. Bagkus, pinilit si Simon na taga-Cirene na pasanin ang krus ni Hesus. Ayaw ng mga kawal na mamatay si Hesus nang wala pa sa Golgota. Kaya, naghanap sila ng isang tao upang tulungan si Hesus sa pagpasan ng krus.
Pinili ng mga kawal si Simon na taga-Cirene. Isang dayo o turista ang pinili ng mga kawal upang humalili kay Hesus sa pagpapasan ng krus. Hindi nag-boluntaryo si Simon na taga-Cirene. Inutusan at pinilit si Simon ng mga autoridad.
Siguro, nanghihinayang si Simon na taga-Cirene sa araw na iyon. Turista siya sa Jerusalem at lilibutin niya sana ang mga lugar doon sa Jerusalem. Masasabi din natin na nainteresado siya kung ano ang nangyayari sa Via Dolorsa. Pero, hindi niya inaasahan na siya ay uutusan at pipilitin ng mga autoridad na humalili kay Hesus sa pagpasan ng krus. Siguro, ito ang sinasabi ni Simon sa kanyang sariling isipan, "Bakit pa kasi ako pumunta dito? Kung alam ko lang na pag-uutusan ako ng mga autoridad, hindi sana ako pumunta dito!"
Ang isang halimbawa ng paggawa ng mabuti sa salaysay ng Pasyon ng Panginoon ay ang ginawa ni Santa Veronica para sa Panginoon. Ang pagpupunas ni Santa Veronica sa Banal na Mukha ni Hesus ay ang Ikaanim na Istasyon sa dating bersyon ng Daan ng Krus. Hindi ito matatagpuan sa Banal na Bibliya. Bagamat tahimik ang Banal na Bibliya tungkol sa ginawa ni Santa Veronica para kay Hesus, ang ginawa ni Santa Veronica para kay Hesus ay isang gawang kusang-loob sa kanya. Ninais niyang tulungan si Hesus, kahit sa munting paraan man lamang.
Hindi sapilitan lamang ang paggawa ng mabuti. Ang paggawa ng mabuti ay dapat taos sa puso. Gumagawa tayo ng mabuti sapagkat ito ay galing sa puso. Kapag tinutulungan natin ang ating kapwa-tao dahil sa ito'y gusto natin, iyon ay isang mabuting gawa. Hindi sapilitan ang mga mabubuting gawa. Ang mga mabubuting gawa ay ginagawa dahil ito'y taos sa puso.
ANG IKAANIM NA ISTASYON: Si Hesus ay nadapa sa bigat ng krus
Habang pinapasan ni Hesus ang krus patungong Kalbaryo, si Hesus ay nadapa dahil sa bigat ng krus. Napakabigat ang krus. Sa sobrang bigat ng krus, si Hesus ay nadapa. Mahina na si Hesus magmula noong Siya'y pinaghahampas at pinutungan ng koronang tinik. Ang Kanyang dugo ay patuloy na pumapatak sa lupa. Patuloy dumadaloy ang Kanyang dugo mula sa Kanyang katawan.
Subalit, sa halip na sumuko dahil sa bigat ng krus, bumangon pa rin si Hesus. Tumayo ang Panginoong Hesus mula sa Kanyang pagkadapa at pinatuloy Niya ang pagpasan ng krus. Napakadakila ng pag-ibig sa atin ng Panginoong Hesukristo! Hindi nagpatalo si Hesus sa kabigatan ng krus.
Kapag tayo ay nahihirapan o humaharap sa mga matitinding pagsubok sa buhay, madalas tayong sumusuko. Nagpapatalo na tayo sa mga problema sa buhay. Tinatanggap na natin na talo na tayo at hindi natin mapagtatagumpayan ang mga problema o mga pagsubok sa buhay. Sinasabi natin na wala na tayong magawa upang pagtagumpayan ang mga problemang ito. Nagpapatalo tayo. Sumusuko na tayo.
Pero si Hesus, hindi sumusuko. Lumalaban pa rin si Hesus hanggang sa katapusan. Tumayo si Hesus mula sa Kanyang pagkadapa at nagpatuloy sa pagpapasan ng krus para sa atin. Bakit? Dahil mahal na mahal tayo ng Panginoon. Hindi pinigilan ng bigat ng krus ang pagmamahal ng Panginoon sa atin. Ang bigat ng krus ay hindi naging hadlang upang ipakita ni Kristo na tayo'y mahal na mahal Niya.
Magsilbi nawang inspirasyon para sa atin ang Panginoong Hesus na bumangon mula sa Kanyang pagkadapa. Patuloy nawa tayong bumangon at pagtagumpayan ang mga problema't pagsubok sa ating buhay, katulad ng ginawa ni Hesus habang pinapasan Niya ang krus patungong Kalbaryo.
ANG IKALIMANG ISTASYON: Ang Pagpasan ng Krus
Buong pusong tinanggap ni Hesus ang mabigat na krus na papasanin Niya mula sa palasyo ni Poncio Pilato patungong Kalbaryo. Kahit napakabigat para kay Hesus ang krus na ito, tinanggap pa rin Niya ito ng buong pagpapakumbaba at pagsunod sa kalooban ng Ama. Sa halip na takasan ang krus, pinili ni Hesus na pasanin ito patungong Kalbaryo. Sapagkat sa pamamagitan nito ay ililigtas Niya ang buong sangkatauhan. Sa krus na iyon, ihahain ni Hesus ang Kanyang buhay alang-alang sa kaligtasan ng buong sangkatauhan.
Sa pelikulang The Passion of the Christ, nang tinanggap at niyakap ni Kristo ang Kanyang krus, malakas na sumigaw si Hestas, "Tanga, bakit mo niyayakap ang iyong krus?!" Para kay Hestas, isang tanda ng kahinaan ang pagtanggap sa krus. Para sa Mesiyas, hindi Siya dapat nagpapasan ng krus. Subalit, ang kahoy na krus ay niyakap, tinanggap at pinasan ng Mesiyas, ang Tagapagligtas ng buong sangkatauhan.
Bakit ganun? Bakit hindi na lang iniligtas ni Kristo ang sangkatauhan sa ibang paraan? Hindi ba Siya ang Anak ng Diyos? Kaya Niya sanang gamitin ang Kanyang kapangyarihan bilang Anak ng Diyos na iligtas ang sangkatauhan nang hindi nasasaktan at nagdurusa.
Subalit, pinili ng Panginoong Hesus na yakapin ang krus. Pinili ng Panginoong Hesukristo na magdusa at mamatay dahil sa Kanyang pag-ibig sa atin. Nais ipadama ni Hesus ang Kanyang dakilang pagmamahal sa atin. Ang pag-ibig ni Hesus ay ang pag-ibig na handang mag-alay ng buhay para sa mga minamahal. Ipinamalas ni Hesus sa pammagitan ng pagtanggap at pagpasan ng krus na tunay ang Kanyang pagmamahal sa ating lahat.
ANG IKAAPAT NA ISTASYON:
Si Hesus ay pinaghahampas at pinutungan ng koronang tinik
(Mateo 27, 15-18. 20-31/Marcos 15, 6-20/Juan 19, 1-3)
Ang Panginoong Hesus ay ipinaghagupit at pinutungan ng koronang tinik. Sa kabila ng mga sakit na dulot ng paghampas sa Kanya at ng koronang tinik, hindi sumigaw o nagreklamo si Hesus. Hindi Niya hiniling na tigilan ang lahat ng ginagawa ng mga kawal upang saktan Siya. Bagkus, tahimik Niyang tiniis ang lahat ng sakit dulot ng paghahagupit sa Kanya at ang pagpuputong ng koronang tinik.
Kapag tayo ay nasasaktan, ano ang ginagawa natin? Lumalaban, hinihiling na tigilan na ang pagsasakit sa atin. Kung maaari sana, maaaring gawin ni Hesus ang isa sa dalawang iyon upang tigilan ang sakit. Maaaring gamitin ni Hesus ang Kanyang kapangyarihan upang tigilan na ang pagdurusa Niya.
Subalit, walang ginawa si Hesus noong sinasaktan Siya. Ang Panginoong Hesus ay nagtiis noong Siya ay sinasaktan. Tiniis ng Panginoon ang lahat ng mga sakit. Hindi ipinagtanggol ng Panginoong Hesukristo ang Kanyang sarili. Bagkus, buong kalooban inalay ni Hesus ang Kanyang katawan para lamang sa ating lahat. Ganun tayo kamahal ni Hesus. Inialay at inihandog ni Hesus ang sarili Niyang katawan at buhay alang-alang sa ating kaligtasan.
ANG IKATLONG ISTASYON: Si Hesus ay hinatulan ng kamatayan
(Mateo 26, 57-66; 27, 1-2/Marcos 14, 60-64; 15, 1/Lucas 22, 66-23, 1)
"Ikaw ba ang Mesiyas, ang Anak ng Diyos?" tanong ng punong saserdote kay Hesus.
"Ako nga," sagot ni Hesus.
Dahil sa sagot ni Hesus sa tanong ni Caifas, hinatulan Siya ng kamatayan. Ayon sa mga punong saserdote, nilapastangan ni Hesus ang Diyos. Nakahanap na ng ebidensya ang mga kaaway ni Hesus upang Siya'y hatulan ng kamatayan. Ginawang kapantay ni Hesus ang Diyos sapagkat tinawag Niya ang sarili Niya bilang Anak ng Diyos. Bagamat sinabi ni Hesus ang katotohanan, hindi ito matanggap ng Kanyang mga kaaway.
Ano kaya ang naramdaman ni Hesus nang marinig Niya mula sa mga punong saserdote na dapat Siyang mamatay? Anuman iyon, tahimik na tinanggap ni Hesus ang parusa sa Kanya ng mga Pariseo at mga matatanda ng bayan. Alam ni Hesus na nagsisimula na ang plano ng Diyos na iligtas ang sangkatauhan. Hindi na Siya umimik upang ipagtanggol ang Kanyang sarili. Bagkus, tahimik na sumunod at tumalima si Hesus sa kalooban ng Ama.
"Sundin ang kalooban Mo." Iyon ang panalangin ng Panginoong Hesus sa Halamanan. Tahimik Siyang sumusunod at tumatalima sa kalooban ng Diyos. Hinihimok tayo na sundin din natin ang kalooban ng Diyos. Sa kabila ng mga pagsubok at problema sa buhay, tularan natin si Hesus na sumunod at tumalima sa kalooban ng Ama.
ANG IKALAWANG ISTASYON:
Ang Panalangin at Paghihirap ni Hesus sa Halamanan ng Getsemani
(Mateo 26, 36-46/Marcos 14, 32-42/Lucas 22, 39-45)
Sa Halamanan ng Getsemani, mag-isang nanalangin si Hesus. Ito siguro ang pinakamadramang sandali sa buhay ni Hesus. Ilang oras bago Siya dakipin ng mga autoridad, mag-isang nananalangin at nagdurusa si Hesus sa Halamanan ng Getsemani. Nagdusa na si Hesus noong Siya'y nananalangin sa Halamanan. Subalit, kahit isinama Niya sina Pedro, Santiago, at Juan, walang karamay si Hesus sa Kanyang paghihirap sa Hardin.
Takot at pagkabigo ang naramdaman ni Hesus sa Kanyang panalangin sa Hardin ng Getsemani. Isang napakahirap na desisyon ang kinailangang gawin ng Panginoong Hesus noong Siya'y nanalangin sa Ama. Ang Anak ay nagdurusa sa Halamanan. Natatakot ang Anak dahil sa sakit na dadanasin at sasapitin Niya. Saan tumungo ang Panginoon sa Kanyang takot? Sa Ama. Nanalangin ang Panginoong Hesukristo sa Ama upang Siya'y magkaroon ng lakas na gawin ang dapat Niyang gawin.
Maaari ring takasan ni Hesus ang Kanyang misyon. Kung nais sana ni Hesus, maaari Niyang idalangin sa Ama na sagipin Siya mula sa Kanyang kamatayan. Kaya sanang gamitin ni Kristo ang Kanyang kalayaan bilang Anak ng Diyos na manalangin sa Ama na huwag na Siyang pahirapan. Ang kaligtasan Niya mula sa kamatayan sa Krus ay maaari ring idalangin sana ni Hesus upang hindi na Niya danasin ang kamatayan.
Subalit, ang pag-ibig ni Hesus para sa Ama at sa ating lahat ang umudyok sa Kanya na sundin ang kalooban ng Ama. Ang panalangin ni Hesus sa Halamanan, "Hindi ang kalooban Ko, kundi ang kalooban Mo ang masunod." Pinili ni Hesus na harapin ang Kanyang kamatayan sa Kalbaryo, kahit gaano mang kasakit. Sapagkat ito ang kalooban ng Ama at ito ay para sa kaligtasan ng sangkatauhan.
Napakalalim at napakadakila ang pag-ibig ng Panginoon sa atin. Walang makahihigit sa pag-ibig ng Panginoon. Kahit napakasakit para sa Panginoon ang mamatay alang-alang sa atin, pinili pa rin Niyang gawin ito. Pinatunayan ni Hesus ang Kanyang pag-ibig sa ating lahat dahil sa pagsunod Niya sa kalooban ng Ama.
ANG UNANG ISTASYON: Ang Huling Hapunan
(Mateo 26,26-29/Marcos 14, 22-25/Lucas 22, 14-20)
Noong bisperas ng Kanyang pagpapasakit, alam ni Hesus na dumako na Siya sa mga huling sandali ng Kanyang buhay. Batid ni Hesus na malapit nang matapos ang Kanyang misyon dito sa lupa. Alam ni Hesus na sa gabi ring iyon, dadakipin Siya ng mga autoridad at parurusahan ng kamatayan. Sa mga madaling salita, may taning na ang buhay ni Hesus. Hindi magtatagal, at papatayin si Hesus sa krus sa Kalbaryo.
Kaya, sa huling gabing makakasama Niya ang Kanyang mga alagad, ipinagdiriwang ni Hesus ang Hapunang Pampaskuwa. Ginugunita tuwing Paskuwa ng mga Hudyo ang kanilang pagtawid mula sa kaalipinan sa Ehipto patungo sa kalayaan. Ngayon naman, ginugunita ng Panginoong Hesus at ng Kanyang mga alagad ang isang bagong pagtawid. Magkakaroon ng bagong kalayaan kinabukasan. Mula sa pagiging alipin ng kasalanan, ang sangkatauha'y tatawid tungo sa kalayaan dulot ng Diyos. Ito'y makakamtan ng Panginoong Hesukristo sa pamamagitan ng paghahain ng Kanyang buhay sa krus sa Kalbaryo.
Sa Huling Hapunan, itinatag ni Hesus ang Sakramento ng Eukaristiya. Iniutos ng Panginoong Hesus sa mga alagad na sa tuwing magsasalu-salo sila ay alalahanin Siya. Sa Banal na Misa, inaalala natin ang sakripisyo ni Hesus sa Kalbaryo. Ang katawan ni Hesus ay inihandog sa Krus at ang Kanyang dugo ay dumaloy mula sa Kanyang kabanal-banalang Puso.
Ang pag-ibig ni Kristo ay ginugunita natin sa pagdiriwang ng Banal na Misa. Ang unang Banal na Misa ay ipinagdiriwang ni Kristo kasama ang Kanyang mga alagad. Patuloy nating ipinagdiriwang ang Banal na Misa magpahanggang ngayon dahil inaalala natin ang dakilang pag-ibig ng Panginoon sa atin.
