Kaya’t tinanong ni Hesus ang Labindalawa, “Ibig din ba ninyong umalis?” Sumagot si Simon Pedro, “Panginoon, kanino po kami pupunta? Nasa inyo ang mga salitang nagbibigay ng buhay na walang hanggan.” (Juan 6, 67-68)
16 Disyembre 2015 Unang Araw ng Simbang Gabi/Misa de Gallo (ABK) Isaias 56, 1-3a. 6-8/Salmo 66/Juan 5, 33-36
Sa simula ng Siyam na Araw ng Simbang Gabi o Misa de Gallo, mapapakinggan natin sa Ebanghelyo na nagpapatotoo si Hesus tungkol sa Kanyang sarili. Ipinahayag ng Panginoong Hesus na ginagawa Niya ang ipinapagawa sa Kanya ng Ama. May dahilan ang pagparito ng Panginoong Hesus. Napakahalaga ang kailangang gawin ni Hesus noong Siya'y pumarito sa daigdig. Sinugo ng Ama si Hesus upang tubusin ang Kanyang bayan. Si Hesus ang Mesiyas at ang Manunubos na ipinangako ng Diyos na susuguin sa Kanyang bayan. Walang ibang dahilan ang pagparito ni Hesus. Iisa lamang ang Kanyang misyon sa mundo - iligtas ang sangkatauhan mula sa kasalanan. Subalit, hindi Siya nagpakita agad. Nauna si San Juan Bautista sa Panginoong Hesus. Noong lumitaw si San Juan Bautista, inihanda niya ang daraanan ng Panginoon hanggang sa Siya'y lumitaw. Itinuro ni San Juan Bautista sa kanyang mga tagapakinig na ang kanyang kamag-anak na si Hesus ang Mesiyas na hinihintay ng bayang Israel. Ang mga ginagawa ni Hesus ay nagpapakilala kung sino Siya. Hindi lamang ang mga salita ni Juan Bautista tungkol sa Kanya ang nagpapatotoo kung sino si Hesus. Ipinapakilala ni Hesus ang Kanyang sarili sa pamamagitan ng Kanyang mga salita at gawa. Ang mga gawain ni Hesus ay ang mga pinapagawa sa Kanya ng Ama. Subalit, hindi Siya nakilala o tinanggap ng Kanyang bayan bilang Mesiyas na hinintay nila sa loob ng mahabang panahon. Noong pumarito si Hesus sa sanlibutan, tinaglay Niya ang awa at liwanag ng Diyos. Ang awa at liwanag ng Diyos ay nakita ng sanlibutan sa pamamagitan ni Hesus, subalit hindi Siya nakilala ng sanlibutan bilang Mukha ng maawaing Diyos na nagbibigay-liwanag. Sa mata ng Kanyang mga kababayan, si Hesus ay anak ni Maria, isang dalaga mula sa Nazaret. Siya ang anak ng isang karpintero na ang pangala'y Jose. Ayon sa Kanyang mga kababayan, si Hesus ay isang karpintero, at isang mabuting Guro. Kaunti lang ang nakakakilala sa Kanya bilang Mesiyas. Hindi pumarito si Hesus upang kontrolin Siya ng mga tao. Hindi pumarito si Hesus para gawing hari o bigyan ng isang makamundong posisyon sa pulitika. Bagkus, naparito si Hesus upang tuparin ang kaligtasang ipinangako ng Diyos. Nangako ang Diyos na ililigtas Niya ang Kanyang bayan mula sa kaalipinan dulot ng kasamaan at kamatayan, subalit ang paraan ng pagliligtas ng Diyos ay walang katulad. Hindi ito inaasahan ng mga tao. Isang sorpresa mula sa Diyos ang Kanyang plano. May plano ang Diyos upang iligtas ang sangkatauhan, subalit hindi ito sa paraan na inaasahan o inaakala ng karamihan. Kahit hindi man nakilala o inaasahan ng mga tao na si Hesus nga ang katuparan ng pangakong binitiwan ng Diyos sa Kanyang bayan, hindi ito nagpaapekto sa Kanya. Hindi nagpaapekto si Hesus sa anumang iisipin ng Kanyang kababayan tungkol sa Kanyang mga gawain. Bagkus, patuloy Niyang sinunod ang kalooban ng Diyos. Tumalima at sumunod Siya sa kagustuhan ng Diyos. Kaya nga pumarito si Hesus - upang tuparin ang kaligtasang ipinangako ng Diyos sa Kanyang bayan. Isinugo ng Diyos ang Mesiyas sa katauhan ng Diyos Anak na si Hesus. Subalit, naparito ang Diyos Anak upang maging maawaing Mesiyas at Tagapagligtas. Kalooban ito ng Diyos. Bagamat iba ang inaasahan at inaakala ng mga tao patungkol sa Mesiyas, hindi iyon sinunod ni Hesus. Bagkus, sinunod ni Hesus ang kalooban ng Ama. Bilang Mesiyas at Manunubos, ipinahayag Niya sa lahat, sa pamamagitan ng Kanyang mga wika at gawain, ang Liwanag dulot ng Banal at Dakilang Awa ng Panginoong Diyos.
13 Disyembre 2015 Ikatlong Linggo ng Adbiyento (K) "Linggo ng Kagalakan" (Linggo ng Gaudete) Sofonias 3, 14-18a/Isaias 12/Filipos 4, 4-7/Lucas 3, 10-18
Kagalakan ang tema ng Ikatlong Linggo ng Adbiyento. Sa halip na lila ang kulay ng damit ng mga pari ngayong Linggo, kulay rosas ang suot ng mga pari sa Misa ngayon. Ang kulay rosas ay kumakatawan sa kagalakan. Ang Pambungad na Antipona ngayong Linggo ay hango sa mga unang linya ng Ikalawang Pagbasa sa Misa ngayong Linggo, "Magalak nang palagian sa Poon nating marangal. Darating ang hinihintay, ating pinananabikan Panginoon nating mahal." (Filipos 4, 4-5) Ganun din ang tugon sa ating Salmo ngayon, "D'yos na kapiling ng bayan ay masayang papurihan." (Isaias 12, 6) Ano nga ba ang dapat ikagalak? Dapat nga ba tayong magalak dahil malapit na ang Kapaskuhan? Malapit ba tayong makapagpahinga mula sa ating mga pasok? Matatanggap na natin ang ating mga Christmas bonus mula sa mga trabaho natin? Bakit dapat tayong magalak, kahit sa isang linggo pa ang Pasko? May isang napakahalagang dahilan kung bakit dapat tayong magalak. Dapat tayong lahat na magalak sapagkat ang Panginoon ay maawain. Nitong mga nakaraang araw, lalung-lalo na noong Dakilang Kapistahan ng Inmaculada Concepcion ay binuksan natin ang Extraordinaryong Hubileyo ng Awa na may temang, "Maawain tulad ng Ama." Ang Awa ng Panginoong Diyos ay banal at dakila. Ang Awa ng Panginoon ang dahilan ng ating kagalakan. Sa Awa ng Panginoon nagmumula ang lahat, lalung-lalo na ang ating kagalakan. Ipinahayag ni propeta Sofonias sa Unang Pagbasa na dapat tayong umawit nang buong kagalakan sa Panginoon. Ang Diyos ay dapat awitan nang buong kagalakan. Nangako ang Panginoon na ililigtas Niya ang Kanyang bayang Israel. Nangako ang Panginoon na darating Siya upang iligtas ang Kanyang bayan mula sa mga kaaway. Tinupad nga ng Diyos ang pangakong ito sa pamamagitan ni Hesus. Si Hesus ang tumupad sa pangako ng maawaing Diyos. Si Hesus ang Mesiyas at Tagapagligtas na pinangakong susuguin ng Diyos sa Kanyang bayan. Ganito rin ang panawagan ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa sa kanyang sulat sa mga taga-Filipos. Nananawagan si Apostol San Pablo sa mga taga-Filipos na laging magalak sa Panginoon. Malapit na ang pagdating ng Panginoon. Malapit nang matupad ang pangako ng Panginoon Niya sa atin. Darating muli ang Panginoon. Bukod pa roon, ang kabutihang-loob ng Diyos ang isa sa napakaraming dahilan upang pasalamatan ang Panginoon. Sa Panginoon nagmula ang lahat ng bagay, at dapat natin Siyang pasalamatan nang buong kagalakan. Sa Ebanghelyo, natunghayan natin na ipinahayag ni San Juan Bautista sa kanyang mga tagapakinig sa Ilog Jordan ang lahat tungkol sa kanyang sarili. Ipinapakilala ni Juan Bautista ang kanyang sarili sa kanyang mga tagapakinig. Marami na ang nag-aakalang si San Juan Bautista na ang Mesiyas. Kaya, ipinakilala niya ang kanyang sarili at kung bakit siya nagbibinyag. Hindi siya ang Mesiyas, subalit ang Mesiyas ay darating kasunod niya. Naghintay sa loob ng mahabang panahon ang bayang Israel para sa pagdating ng kanilang Manunubos, ang Mesiyas. Ipinapahayag ngayon ni San Juan Bautista na malapit nang dumating ang Manunubos. Ang pagbibinyag na ginagawa ni San Juan Bautista ay sa tubig bilang tanda ng pagsisisi at pagbabalik-loob sa Diyos. Pinaghahandaan ni San Juan Bautista ang lahat para sa pagdating ng Mesiyas na Siyang magliligtas sa bayan ng Diyos. Sa pagdating ng Mesiyas, matutupad ang kaligtasang ipinangako ng Diyos sa Kanyang bayan. Ang pahayag ni San Juan Bautista tungkol sa pangako ng Panginoong maawain ay dapat ikagalak ng lahat. Matutupad ang pangako ng Panginoon. Tinutupad ng Panginoon ang Kanyang mga pangako sa atin dahil sa Kanyang Dakilang Awa sa atin. Napakadakila ang awa ng Panginoon sa atin. Hinding-hindi Siya nakakalimot sa Kanyang mga pangako sa atin. Lagi Niyang inaalala at tinutupad ang Kanyang mga pangako sa sangkatauhan. Tapat ang Panginoon sa Kanyang mga pangako sa atin. Dapat nga natin itong ikagalak. Dapat tayong magalak sa mga pangako ng Panginoon. Walang pagkakataong kung saan nakalimot ang Diyos sa Kanyang mga pangako. Lagi Niya itong tinutupad. Sa pagtupad ng Kanyang pangako sa sangkatauhan, ipinapakita Niya sa buong sanlibutan ang Kanyang Banal at Dakilang Awa.
12 Disyembre 2015 Kapistahan ng Mahal na Birhen ng Guadalupe Zacarias 2, 14-17/Judith 13/Lucas 1, 26-38
"Hindi ba't ako'y narito, akong iyong ina?" (Mga salita ng Mahal na Birheng Maria noong nagpakita siya kay San Juan Diego sa Guadalupe) Ina rin po natin ang Mahal na Birheng Maria. Si San Juan Apostol ang kumakatawan sa atin, ang sambayanang Kristiyano, noong si Maria ay nasa paanan ng krus ni Hesus. Noong binigkas ni Hesus ang salitang, "Ginang, narito ang iyong anak...Narito ang iyong ina!" (Juan 19, 25-27), ipinapakilala Niya kay Maria ang buong sambayanang Kristiyano at ipinapakilala din tayo ni Hesus sa Kanyang Inang si Maria. Kapatid na rin natin si Hesus. Noong unang nagpakita ang Mahal na Ina kay San Juan Diego sa Guadalupe, Mexico, ipinakilala niya ang kanyang sarili bilang ina ng Diyos at ina ng sambayang Kristiyano. Ang tawag pa nga ng Mahal na Birheng Maria kay San Juan Diego, "Mahal kong anak..." Dito ipinapakita ni Maria kung paano niya tayong inaaruga at inaalagaan bilang ating ina. Tayong lahat ay tinuturing anak ni Maria sapagkat tayo'y ipinagkatiwala sa kanya ni Hesus. Ang pagninilay ay hango sa tema ng Piyesta ng Pambansang Dambana ng Mahal na Birhen ng Gudalupe sa Guadalupe Nuevo, Lungsod ng Makati. Binibigyang diin ng tema ng Piyesta ng Dambana ng Mahal na Birhen ng Guadalupe na ang Mahal na Birheng Maria Ina ni Hesus at Ina ng Awa. Tinaglay ni Hesus ang Dakilang Awa at Habag ng Diyos noong Siya'y nagkatawang-tao at ipinanganak ni Maria. Kung titingnan natin nang mabuti ang larawan ng Mahal na Ina ng Guadalupe, mayroon siyang bigkis na sinusuot. Ang bigkis, noong kapanahunang yaon, ay isang tanda na ang isang babae'y nagdadalantao. Sa larawang iyon, dinadala ni Maria sa kanyang sinapupunan si Hesus. Kung titingnan natin nang mabuti, nakatingin ang Mahal na Birheng Maria sa atin. Ang kanyang mata ay puno ng awa. Makikita natin na tinitingnan niya tayo na puno ng awa. Kaya siyang tinatawag na Ina ng Awa, eh. Kapag tayo ay tinitingnan ng Mahal na Ina, punung-puno ng awa ang kanyang pagtingin niya sa atin. Ganun din ang pagtingin ng Panginoong Hesukristo sa atin. Tumitingin sa atin si Hesus na may Banal na Awa. Gayun din si Maria. Maawain ang mga mata ni Maria, katulad ng mga mata ni Hesus. Makikita natin ang awa kapag tumitingin si Hesus at si Maria sa atin. Parang nagkaroon lang tayo ng replay o rewind sa Ebanghelyo. Narinig na natin ito nitong nagdaang Martes, ang Dakilang Kapistahan ng Inmaculada Concepcion. Muli nating napakinggan sa Ebanghelyo ngayong Kapistahan ng Nuestra Senora dela Guadalupe ang salaysay ng pagpapakita ng Arkanghel Gabriel sa Mahal na Birhen. Nagpakita si San Gabriel Arkanghel sa Mahal na Ina upang ibalita ang papel ng Diyos para sa kanya. Si Maria'y hinirang ng Diyos na maging ina ni Hesus, ang Mesiyas, ang Diyos na Emmanuel. Hinirang ng Diyos ang Mahal na Birheng Maria upang dalhin sa kanyang sinapupunan sa loob ng siyam na buwan ang Panginoong Hesus, ang Panginoon at Hari ng Banal na Awa. Sa sinapupunan ni Maria, nanahan ang awa ng Diyos sa loob ng siyam na buwan. Noong dumating ang takdang panahon, iniluwal ni Maria ang Sanggol na Hesus, ang mukha ng Awa ng Diyos. Ang Dakilang Awa ng Diyos ay naranasan ng daigdig sa pamamagitan ng Panginoong Hesus. Bukod pa sa pagiging Anak ng Diyos, si Hesus ay Anak ng Mahal na Birheng Maria. Si Hesus ang Panginoon at Hari ng Banal na Awa. Dahil dito, si Maria ang Ina at Reyna ng Awa. Dinala ni Maria ang Panginoon at Hari ng Banal na Awa na si Hesus sa kanyang sinapupunan at isinilang noong dumating ang takdang oras. Ang Awa ng Diyos ay dumating sa mundo sa pamamagitan ni Hesus at ng pagtalima ni Maria sa kalooban ng Diyos. Kapag tinititigan natin nang mabuti ang larawan ng Mahal na Birhen ng Guadalupe, makikita natin na ipinapakita sa atin ng Mahal na Birhen ang kanyang mga maawaing mata. Ibinabaling sa atin ng Mahal na Ina ang kanyang mga matang mawaain. Punung-puno ng awa ang pagtingin sa atin ng Mahal na Ina. Nakadaop din ang mga kamay ni Maria. Ipinapanalangin niya tayo sa kanyang Anak na si Hesus na kaawaan niya tayong lahat, sapagkat si Hesus ang Panginoon at Hari ng Banal na Awa. Ang Awa ng Panginoon ay napakadakila at wagas.
8 Disyembre 2015 Dakilang Kapistahan ng Kalinis-linisang Paglilihi sa Mahal na Birheng Maria (ABK) Genesis 3, 9-15. 20/Salmo 97/Efeso 1, 3-6. 11-12/Lucas 1, 26-38
Pormal nang sinisimulan ng Simbahan ang Banal na Taon ng Awa sa araw na ito. Binuksan ng Santo Papa Francisco ang Banal na Pintuan ng Awa sa Basilika ni San Pedro Apostol sa Lungsod ng Vaticano bilang pagbubukas sa Hubileyo ng Awa. Sa Pilipinas, bubuksan din ang Pintuan ng Awa ng Katedral-Basilika ng Kalinis-linisang Paglilihi na mas kilala bilang Katedral ng Maynila (Manila Cathedral) kinabukasan. Ang Mahal na Kardinal ng Arkidiyosesis ng Maynila na si Luis Antonio Cardinal Tagle ang magbubukas Banal na Pintuan ng Awa ng nasabing Katedral. Isa lamang ang Manila Cathedral sa mga itinalagang Lugar ng Peregrinasyon para sa Hubileo ng Awa sa Arkidiyosesis ng Maynila. Ang tema para sa isang taong pagdiriwang ng Hubileo ng Awa ay, "Maawain tulad ng Ama." Maraming siguro ang magtatanong: Bakit sa Kapistahan ng Inmaculada Concepcion binuksan ang Hubileo ng Awa? Bakit hindi na lang noong Unang Linggo ng Adbiyento? Ayon sa Bulla de Iubilaeo Extraordinario Indicendo, Misericordiae Vultus, noong nagkasala sina Adan at Eba laban sa Diyos, hindi ninais ng Diyos na mamuhay bilang mga alipin ng kasamaan at kasalanan. Kaya, pinili ng Diyos si Maria upang maging ina ng Tagapagligtas ng sangkatauhan, ang ating Manunubos at Panginoong si Hesukristo. Ang Kalinis-linisang Paglilihi sa Mahal na Birheng Maria ay isa sa mga dinami-daming dakilang gawa ng Diyos. Tugmang-tugma ang Salmo sa araw na ito, "Umawit sa D'yos ng awa, ang gawain N'ya'y dakila." Bago pa siya'y ipinaglihi ni Santa Ana, ang Mahal na Birheng Maria ay iniligtas ng Diyos mula sa kasalanang mana. Kaya, noong isinilang ang Mahal na Ina, hindi siya dinungisan ng kasalanang mana. Bakit ito ginawa ng Diyos? Sapagkat ang Kanyang plano para kay Maria ay di-pangkaraniwan - pinili ng Diyos si Maria na maging ina ni Hesus, ang dakilang Manunubos ng sangkatauhan, ang Diyos na Emmanuel. Sa Ebanghelyo, maririnig natin ang bati ni San Gabriel Arkanghel sa Mahal na Ina, "Aba, napupuno ka ng grasya. Ang Panginoon ay sumasaiyo!" (Lucas 1, 28) Pinuno ng Diyos ng Kanyang grasya at awa kay Maria. Naging kalugud-lugod si Maria sa paningin ng Diyos. Si Maria'y puno ng grasya at awa ng Diyos. Dahil sa ginawang pagliligtas ng Diyos kay Maria bago pa siya iluwal ni Santa Ana, siya'y naging kalugud-lugod sa paningin ng Diyos. Walang dungis ng kasalanang mana. Bagkus, punung-puno ng dakilang awa at grasya ng Diyos si Maria. Hindi pinayagan ng Diyos na dungisan si Maria ng kasalanang mana. Alam Niya na ang sanggol na dadalhin ni Maria sa loob ng siyam na buwan at iluluwal pagkatapos ng siyam na buwan ay ang Tagapagligtas ng sangkatauhan na si Kristo. Si Kristo ay perpekto at banal, kaya kinakailangang banal at perpekto ang magdadala sa Kanya. Pinabanal ng Diyos ang Mahal na Ina bago pa siya iniluwal ni Santa Ana dahil siya ang magdadala kay Kristo. Kung si Hesus ang Panginoon at Hari ng Awa, si Maria ay ang Ina at Reyna ng Awa. Ang Panginoong Hesus ay naging anak ng Mahal na Birheng Maria. Ang awa ng Panginoon sa daigdig ang nag-udyok sa Kanya na magkatawang-tao at isilang ng isang babae, katulad natin. Nagkatawang-tao ang Diyos ng Awa, sa pamamagitan ni Hesus. Kaya, ang Mahal na Birheng Maria ay tinatawag din Ina ng Awa sapagkat iniluwal niya ang Panginoong Hesukristo, ang Panginoon ng Banal na Awa. Tinaglay ni Hesus ang Dakilang Awa ng Diyos sa Kanyang pagsilang noong unang Pasko. Mapalad at kahanga-hanga si Maria! Puno siya ng grasya at awa ng Diyos. Bago pa siya isinilang, iniligtas ng Diyos ang Mahal na Birheng Maria mula sa dungis ng kasalanang mana. Hindi siya dinungisan ng anumang kasalanan sapagkat iniligtas siya ng Diyos. Pinabanal ng Diyos si Maria upang maging kalugud-lugod sa Kanyang paningin at upang maging karapat-dapat na dalhin si Kristo sa kanyang sinapupunan. Mula sa kalinis-linisang paglilihi sa kanya hanggang sa sandaling siya'y iniakyat sa langit, sa kapangyarihan ng Panginoon, naranasan ng Mahal na Birheng Maria ang dakilang grasya at awa ng Diyos.
Tuwing Ikalawang Linggo ng Adbiyento, mapapakinggan natin sa Ebanghelyo ang pangangaral ni San Juan Bautista. Si San Juan Bautista ay isang napakahalagang karakter sa panahon ng Adbiyento. Ayon kay San Juan Bautista at sa mga propeta ng Lumang Tipan, si San Juan Bautista ang "Tinig na sumisigaw sa ilang." Si San Juan Bautista ang tagapaghanda ng daraanan ng Panginoong Hesukristo. Inihahanda niya ang mga Israelita, lalung-lalo na ang mga makasalanan, para sa pagdating ng Mesiyas na si Hesukristo. Dalawa ang panawagan sa atin ng panahon ng Adbiyento - paghihintay at paghahanda. Kasabay ng ating paghihintay para sa pagdating ng Panginoon ay ang paghahanda. Magkarugtong ang paghihintay at paghahanda sa panahon ng Adbiyento. Tanungin natin ang ating mga sarili: Papaano ba nating pinaghahandaan ang pagdating ng Panginoon? Sa Ebanghelyo, napakinggan natin na may panawagan si San Juan Bautista sa kanyang mga tagapakinig. Nananawagan si San Juan Bautista na pagsisihan at talikdan ng mga makasalanan ang kanilang mga likong gawain. Ang bayang Israel ay naghintay nang matagal para sa pagdating ng kanilang Manunubos, ang Mesiyas. Nangako ang Diyos na isusugo Niya ang Mesiyas sa bayang Israel upang iligtas sila. Subalit, kinakailangan nilang magsisi at tumalikod sa kanilang mga kasalanan para sa pagdating ng Mesiyas. Ang papel ng mga propetang isinugo ng Diyos bago Niya isinugo si Kristo ay maging tagapagsalita ng Diyos. Ipinapahayag ng mga propetang isinugo ng Panginoong Diyos ang mga salita at panawagan ng Diyos sa Kanyang bayan. Si San Juan Bautista ang huling propeta bago dumating si Kristo. Hinirang ng Diyos si San Juan Bautista na maging tagapaghanda ng daraanan ni Kristo. Hinirang ng Diyos si San Juan Bautista upang maging propeta bago dumating ang Panginoon. "May isang tinig na sumisigaw: Ipaghanda ng daan sa ilang ang Panginoon; isang patag at matuwid na lansangan para sa ating Diyos." (Isaias 40, 3) Ito ang propesiya ni propeta Isaias patungkol sa paglitaw ng Panginoong Hesukristo. Bago lumitaw ang Mesiyas, may isang tinig na nananawagan sa mga tao na ipaghanda ng isang matuwid na daraanan ang Panginoon. Natupad ang propesiyang iyon sa pamamagitan ni San Juan Bautista. Si San Juan Bautista ang tinig na sumisigaw sa ilang. May panawagan ang tinig na ito na sumisigaw sa ilang - ipaghanda at tuwirin ang daraanan ng Panginoon. Nakakatuwang pansinin na hinirang ng Diyos si San Juan Bautista na nasa ilang. Ang Salita ng Diyos ay dumating kay San Juan Bautista sa ilang. Sa ilang ay tinawag at hinirang ng Diyos si San Juan Bautista upang ipaghanda ang daraanan ni Hesus. Darating na kasunod ni San Juan Bautista si Hesus. Lilitaw si Hesus kasunod ni San Juan Bautista. Si Hesus ang BIDA sa salaysay ng pagliligtas ng Diyos. Tunay ngang napakadakila ang pagliligtas ng Diyos. Niligtas tayo ng Diyos sa pamamagitan ng Mesiyas, si Hesus. Subalit, nagsalita ba si San Juan Bautista sa ganang sarili? Ang panawagan ng paghahanda at paghihintay ay nanggaling ba kay San Juan Bautista? HINDI. Nanggaling ito sa Diyos. Ang Diyos ay nananawagan sa lahat ng mga makasalanan na pagsisihan at talikdan ang kasalanan bilang paghahanda para sa Kanyang pagdating sa pamamagitan ng ating Emmanuel na si Hesus. Tataglayin ng Mesiyas ang dakilang awa at habag ng Diyos sa Kanyang pagdating. Ang panahon ng Adbiyento ay isang makabuluhang panahon upang maghintay at maghanda para sa pagdating ng Panginoon. Sa pagdating ng Panginoon, tataglayin Niya ang Kanyang dakilang awa at habag. Nananawagan ang Panginoon na maghintay at maghanda para sa Kanyang pagdating. Ang pagdating ng Panginoon ay pagdating din ng Kanyang dakilang awa. Ang dakilang awa ng Panginoon ang sanhi ng Kanyang pagparito sa daigdig para sa kaligtasan ng sangkatauhan.
29 Nobyembre 2015 Unang Linggo ng Adbiyento (K) Jeremias 33, 14-16/Salmo 24/1 Tesalonica 3, 12-4, 2/Lucas 21, 25-28. 34-36
Sinisimulan po natin ang isang bagong taon sa loob ng ating Simbahan sa pamamagitan ng panahon ng Adbiyento. Sumapit na naman po ang napakahalagang panahong ito sa ating Santa Iglesia. Tayo'y maghihintay at maghahanda sa loob ng apat na linggo para sa pagdiriwang ng Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoong Hesukristo. Inaalala natin sa panahong ito ngayon ang pananabik ng mga Israelita para sa pagdating ng kanilang Tagapagligtas, ang Mesiyas. Buong pananabik tayong naghahanda para sa panahon ng Kapaskuhan, ang araw ng pagsilang ni Kristo. Ipinahayag ng Panginoong Diyos sa pamamagitan ni propeta Jeremias sa Unang Pagbasa ang Kanyang pangako sa Israel - magpapadala Siya ng isang dakilang sugo. Ang dakilang sugong iyon ay ang Mesiyas, ang kanilang Tagapagligtas. Darating ang Mesiyas upang palayain at iligtas ang Kanyang bayan. Ang papel ng mga propeta katulad nina Isaias at ni Jeremias ay magpahayag tungkol sa pagdating ng Mesiyas at ihanda ang bayang Israel para sa Kanyang pagdating. Dumating nga ang Mesiyas sa katauhan ni Hesus. Si Hesus ang tumupad sa lahat ng mga propesiya ng mga propeta ng Matandang Tipan patungkol sa Mesiyas. Nananawagan sa atin si Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa na maging matatag para sa muling pagbabalik ni Hesus sa wakas ng panahon. Ayon sa pagpapahayag ng pananampalataya (Credo), si Hesus ay babalik bilang hukom ng mga nabubuhay at mga namatay. Subalit, katulad ng sinabi ni Hesus, walang nakakaalam o nakababatid sa araw ng Kanyang muling pagparito sa lupa kundi ang Ama. Ang Ama lamang ang nakababatid sa araw ng muling pagbabalik ng Panginoong Hesus dito sa lupa. Inuulit ni San Pablo ang panawagan ni Kristo - maging handa para sa Kanyang pagbabalik. Ang Adbiyento ay isang panahon ng pananabik. Tayong lahat ay nananabik para sa pagdating ni Kristo. Nakikiisa tayo sa paghihintay at paghahanda para sa pagsilang ni Kristo. Tayo rin po ay naghahanda para sa Kanyang pagbabalik sa wakas ng panahon. May halong pagpepenitensya at kagalakan ang ating paghihintay at paghahanda tuwing panahon ng Adbiyento. Ipinaghahandaan natin ang pagsilang ni Kristo sa sabsaban sa Betlehem at ang Kanyang muling pagbabalik bilang Hukom sa wakas ng panahon. Sa ating Ebanghelyo, ipinahayag ni Hesus na malapit na ang Araw ng Kaligtasan. Subalit, walang makababatid sa araw na iyon. Walang makakaalam kung kailan darating ang araw na iyon. Walang makakatiyak kung kailan muling darating si Hesus. Kaya, binabalaan ng Panginoong Hesus ang mga alagad na laging maging handa. Darating ang araw na iyon sa araw na hindi inaasahan ng karamihan. Malapit nang dumating si Hesus, subalit walang makababatid kung kailan ang oras o araw ng Kanyang pagdating. Paano naman tayo makakapaghanda para sa Kapaskuhan? Paano nating maihahanda ang ating sarili para sa pagdating ni Kristo? Tatlong bagay ang maaari nating gawin. Una, panalangin. Napakahalaga ng panalangin. Ang panalangin ay pakikipag-usap sa Diyos. Sa labas ng pagdiriwang ng Banal na Misa, napakahalaga ang pananalangin sa Diyos. Binibigyan natin ng panahon ang Diyos. Kinakausap natin ang Diyos sa pamamagitan ng panalangin. Kinakausap din tayo ng Diyos sa ating mga panalangin. Pangalawa, pagsisisi. Nandiyan ang Sakramento ng Kumpisal, ang Sakramento ng pagbabalik-loob sa Diyos. Ang panawagan sa atin sa panahon ng Adbiyento ay pagsisihan natin ang ating mga kasalanan bilang paghahanda para sa pagdating ng Panginoon sa ating buhay. At pangatlo, tanggapin natin si Hesus sa Banal na Eukaristiya. Napakahalaga ang pagdalo at pakikiisa sa pagdiriwang ng Banal na Misa. Tinatanggap natin ang Kabanal-banalang Katawan at Dugo ng Panginoong Hesus sa Banal na Eukaristiya. Sa pamamagitan ng pagtanggap natin sa Katawan at Dugo ng Panginoon, Siya'y pumapasok sa ating buhay. Ano ang idudulot sa atin ng pagdating ni Hesus? Napakarami ang kabutihang idudulot ng pagdating ni Hesus. Kabilang na doon ang awa ng Diyos. Si Hesus ang Panginoon at Hari ng Banal na Awa ng Diyos. Iisa lamang ang sadya ni Hesus noong pumanaog Siya sa lupa - iligtas ang sangkatauhan. Bakit Niya ginawa iyon? Ang Kanyang Banal at Dakilang Awa ang dahilan nito. Ang pagdating ni Hesus ay ang pagdating ng Banal na Awa sa daigdig sapagkat si Hesus ang Panginoon at Hari ng Banal na Awa. Banal at Dakila ang awang ipagkakaloob sa atin ni Hesus.
Nobyembre 22, 2015 Ika-34 o Huling Linggo sa Karaniwang Panahon Dakilang Kapistahan ng Pagkahari ng Panginoong Hesukristo sa Sanlibutan (B) Daniel 7, 13-14/Salmo 92/Pahayag 1, 5-8/Juan 18, 33b-37
Bahagi ng salaysay ng Pagpapakasakit ng Panginoong Hesukristo na pinapakinggan natin tuwing Mahal na Araw (lalung-lalo na tuwing Linggo ng Palaspas at Biyernes Santo) ay ang paghaharap nina Hesus at Poncio Pilato. Sa Ebanghelyo nina San Mateo, San Marcos, at San Lucas, maiksi lamang ang naging usapan nina Hesus at Pilato. Tinanong lamang ni Pilato si Hesus nang ganito, "Ikaw ba ang Hari ng mga Hudyo?" Ang tugon ni Hesus sa katanungan ni Pilato, ayon sa tatlong manunulat na ito, "Ikaw na ang nagsasabi." Subalit, kakaiba ang salaysay ni San Juan patungkol sa harapan nina Hesus at Pilato. Mas mahaba pa ang naging usapan nina Hesus at Pilato sa Ebanghelyo ni San Juan kung ikukumpara natin ang naging usapan nina Hesus at Pilato sa mga Ebanghelyo nina San Mateo, Marcos, at Lucas. Mas maraming detalye ang naging usapan nina Hesus at Pilato noong sila'y nagkaharap sa loob ng palasyo ni Pilato sa salaysay ni San Juan tungkol sa Pasyong Mahal. Noong nagkaharap ang Panginoong Hesus at si Poncio Pilato, ayon kay San Juan, isang katanungan ang naging tugon ni Hesus sa katanungan ni Pilato sa Kanya. Tinanong ni Pilato si Hesus kung Siya nga ba talaga ang Hari ng mga Hudyo. Isang tanong ang naging kasagutan ni Hesus sa katanungan ni Pilato sa Kanya. Ang tanong ni Hesus kay Pilato, "Iyan ba'y galing sa iyong sariling isipan, o may ibang nagsabi sa iyo?" Kakaiba ito, si Hesus na nga ang nasasakdal, si Hesus pa rin ang nagtatanong kung saan ang basehan ng tanong ni Pilato sa Kanya. Laking gulat siguro si Pilato nang marinig niya ang sagot ni Hesus. Isang malaking abala lamang si Hesus para kay Pilato. Wala siyang pakialam kung ano ang mangyari kay Hesus. Alam nga ni Pilato na dinala sa kanya si Hesus dahil sa problemang panrelihiyon. Hindi naman magiging malaking abala sa Roma ang problema ng mga Pariseo at mga eskriba kay Hesus. Kaya, nang marinig ni Pilato ang sagot ni Hesus, may halong gulat at inis ang reaksyon ni Pilato. Nagulat siya dahil sa sagot ni Hesus - Siya na nga ang nasasakdal, Siya pa ang nagtatanong ng ganun. Nainis din si Pilato dahil naaksaya lamang ang kanyang panahon sa kanyang pakikialam sa problemang ito. "Ako ba'y Hudyo? Ang mga kababayan mo at ang mga punong saserdote ang siyang nagdala sa iyo rito. Ano ba ang ginawa mo?" Dito nating makikita na naiinis na si Pilato. Ayaw niyang makisawsaw o makihalo sa kaguluhang ito. Ang nais lamang niyang asikasuhin ay ang Emperador ng Roma na si Cesar. Sinakop ng mga Romano ang Israel noong kapanahunang yaon. Tapos, nasasangkot na siya sa kaguluhang ito? Uminit ang ulo ni Pilato nang marinig ang sagot ni Hesus. Ang gusto ni Pilato ay tapusin ang kaguluhang ito agad-agad. Kakaiba na naman ang tugon ni Hesus. Bagamat hindi diretsyo ang Kanyang pag-amin, inamin ni Hesus na may kaharian Siya. Subalit, kakaiba rin ang kaharian ng Panginoong Hesukristo. Ang kaharian ni Kristo ay hindi katulad ng iniisip ni Pilato. Hindi ito isang kaharian ng paghihimagsik, rebolusyon, o kaya'y pulitiko. Wala ring karahasan o katiwalian sa kaharian ni Kristo. Bagkus, ang kaharian ni Kristo ay isang kaharian ng kapayapaan, ng awa at habag, at ng pagmamahal. Banal at dakila ang kaharian ng Panginoon. Ang kaharian ng Panginoon ay isang perpektong kaharian, isang kahariang hindi makamundo. Mahirap para kay Poncio Pilato na isalarawan sa kanyang isipan ang kahariang tinutukoy ni Hesus. Hindi niya maintindihan ang kaharian ni Hesus. Ang daming karahasan at katiwaliang nagaganap sa pulitiko. Noong kapanahunang yaon, nakaranas din siguro ng karahasan at katiwalian sina Poncio Pilato, ang mga Romano, at ang mga Israelita. Maraming mga Israelita ang naghihimagsik laban sa imperyo ng Roma sa Israel. Karahasan sa pamamagitan ng mga Israelita at ng mga Romano ay nagbunga dahil dito. Dahil hindi maunawaan ni Pilato ang mga sinabi ni Hesus tungkol sa Kanyang kaharian, tinanong na niya ng diretsyo si Hesus kung talaga bang hari Siya. Ang sagot ni Hesus, "Kayo na po ang nagsasabing Ako'y isang hari. Ito ang dahilan ng Aking pagsilang dito sa daigdig na ito - upang magpatotoo sa katotohanan. Ang sinumang nasa panig ng katotohanan ay nakikinig sa Aking tinig." Walang katiwalian ang kaharian ni Hesus. Hindi Siya manloloko. Bagkus, isang tunay at totoong hari ang Panginoong Hesukristo. At bilang isang hari at pinuno, Siya'y nasa panig ng katotohanan at katuwiran. Walang katulad at hindi mapapantayan ang pagkahari ng Panginoong Hesus. Bilang hari at pinuno, si Hesus ay matuwid at nasa panig ng katotohanan. Si Hesus ay puno ng awa at habag sa lahat. Hindi Siya ang hari na gumagamit ng karahasan para sa mga pansariling kagustuhan. Bagkus, ang ipinapalaganap Niya sa Kanyang pagkahari ay kapayapaan, awa, habag, pagmamahal, katuwiran, kabutihan, katotohanan, at kabanalan. Si Hesus ay isa ring mapagpakumbabang hari. Ang Kanyang pagkakatawang-tao at ang Kanyang pagsilang ay katunayan ng Kanyang pagpapakumbaba. Namuhay din Siya katulad natin, maliban na lamang sa kasalanan. Turo nga ni Hesus, "Ang sinumang nagpapakataas ay ibababa, at ang nagpapakababa ay itataas." Bukod pa sa mga salita, nagpakita din Siya ng isang halimbawa - hinugasan Niya ang mga paa ng Kanyang mga alagad sa gabi ng Huling Hapunan bago Siya namatay sa Kalbaryo. Kahit na si Hesus ang Guro at Panginoon ng mga alagad, hinugasan Niya ang mga paa ng Kanyang mga apostol. Naging masunurin din Siya hanggang sa Kanyang huling hininga sa Krus. Sa pagdiriwang natin ng Maringal na Kapistahan ng Kristong Hari, atin pong pagnilayan ang pagkahari ng Panginoong Hesukristo. Halina't pagnilayan natin kung ano nga ba ang Kanyang kaharian na hindi makamundo. Pagnilayan natin ang pagpapakababa ni Kristo, sa kabila ng Kanyang pagiging hari. AWIT-PAGNINILAY: "Luwalhati kay Kristong Hari"
