PAGKAKATAONG IBINIBIGAY SA LAHAT

21 Setyembre 2019 

Kapistahan ni Apostol San Mateo, Manunulat ng Mabuting Balita 

Efeso 4, 1-7. 11-13/Salmo 18/Mateo 9, 9-13 

Sa Ebanghelyo, isinalaysay ang pagtawag ni Hesus kay Apostol San Mateo. Isang kilalang publikano si Apostol San Mateo. Sa mata ng mga Hudyo, si Apostol San Mateo ay isang traydor sapagkat siya'y nakikipagtulungan sa mga Romano. Siya'y tumutulong sa mga Romano sa pamamagitan ng pangungulekta ng buwis. Iyan ang dahilan kung bakit gayon na lamang ang galit ng mga Israelita sa mga publikanong katulad niya. Sinakop ng mga Romano ang kanilang bansa. At sa halip na makibaka laban sa mga Romano kaisa ng kanilang mga kababayan, ang mga publikanong tulad ni Mateo ay nakikipagtulungan sa kanila. Subalit, sa kabila nito, tinawag siya ng Panginoong Hesus upang sumunod sa Kanya bilang Kanyang alagad. Mula noon, iniwan at tinalikuran na ni San Mateo ang pagiging isang publikano. 

Naranasan ni Apostol San Mateo ang awa ng Diyos sa sandaling iyon na kanyang isinalaysay sa Ebanghelyo. Pinagkaitan siya ng pangalawang pagkakataon mula sa kanyang mga kababayan. Ang mga publikanong katulad niya'y kinasuklaman ng lahat sapagkat siya'y nakipagtulungan sa mga sumakop sa bayan. Ang pangalawang pagkakataong ipinagkait sa kanya ng kanyang mga kababayan ay tinanggap niya mula sa Panginoong Hesukristo. Nang tawagin siya ni Kristo sa tampok na salaysay sa Ebanghelyo, napagtanto niya na ang Diyos ay tunay na maawain. Ang Diyos ay handang magbigay ng pangalawang pagkakataon sa mga makasalanan. 

Katulad ni Apostol San Mateo sa Ebanghelyo, naranasan ni Apostol San Pablo ang awa ng Diyos. Bago siya naging isang apostol at misyonero, inusig ni Apostol San Pablo ang mga sinaunang Kristiyano. Subalit, nagbago ang lahat para sa kanya noong makatagpo niya si Kristo sa daan patungong Damasco. Matapos mabulag sa loob ng tatlong araw at manumbalik ang kanyang paningin, si Apostol San Pablo ay nagpabinyag. At matapos magpabinyag kay Ananias, ang ginamit ng Panginoon bilang Kanyang instrumento sa pagpapabalik ang kanyang paningin, nangaral si Apostol San Pablo nang buong sigasig tungkol kay Kristo. Sa lahat ng mga lugar na kanyang pinuntahan sa kabuuan ng kanyang misyon bilang apostol at misyonero, nagpatotoo siya tungkol kay Kristo. Kahit na siya'y ibinilanggo at inusig dahil sa kanyang mga pangaral, patuloy siyang nagpatotoo tungkol sa Panginoon, tulad na lamang ng kanyang ginawa sa Unang Pagbasa. 

Ang Diyos ay laging handang magbigay ng pangalawang pagkakataon sa lahat ng mga nagkasala laban sa Kanya. Hindi Niya ipinagkakait sa kanila ang Kanyang awa at habag. Habang ang bawat isa dito sa daigdig ay may hininga, patuloy silang binibigyan ng pagkakataon ng Panginoong Diyos na magbalik-loob sa Kanya. Hindi pa huli ang lahat para sa bawat isa habang may buhay. Habang humihinga pa tayo, may pagkakataon pa tayong manumbalik sa Diyos. Hinihintay ng Panginoon ang taos-puso nating pagtitika at pagbabalik-loob sa Kanya. 

Iyan ang dahilan kung bakit dapat galangin ang buhay ng bawat tao mula sa pagsilang hanggang sa huling sandali ng buhay dito sa lupa. Hindi katanggap-tanggap ang pagpatay sa bawat tao. Gaano pa man sila kasama, hindi dapat ipagkait sa kanila ang pagkakataong baguhin ang kanilang buhay. Habang may buhay pa ang tao, maaari pa silang magbago. Subalit, nakakalungkot isipin na ipinagkakait sa kanila ang pagkakataong iyon. Paano nila mababago ang kanilang buhay kapag ang pagkakataong iyon ay ipinagkakait sa kanila? Iyan ang hirap sa mga taong inaakala nilang mas mataas sila sa Diyos. Wala silang pakialam sa mga inosenteng pinapatay basta matupad lamang ang kanilang mga binabalak. Ang buhay ng bawat tao ay hindi nila pinapahalagahan. Kapag sila'y binabatikos, sila pa ang nakuhang magalit. Lagi niyang iginigiit na siya lamang ang tama. Kaya, dapat manahimik na lamang sila. Bakit? Sila ang susunod nilang pupuntiryahin.

Kaya naman, ang Kapistahang ito ay hindi lamang araw ng pagdiriwang. Ito rin ay araw upang imulat ang isipan sa kahalagahan ng buhay. Huwag tayong umastang parang mga diktador o diyus-diyusan. Wala tayong karapatang ipagkait sa kapwa natin ang pagkakataong magbagong-buhay sapagkat ang bawat isa sa atin ay mga makasalanan. Subalit, sa kabila ng ating pagkamakasalanan, tayong lahat ay patuloy na binibigyan ng pagkakataon upang baguhin ang ating buhay at magbalik-loob sa Diyos habang tayo'y may hininga. 

HINDI NIYA IPINAGKAKAIT ANG KANYANG AWA

15 Setyembre 2019 

Ika-24 na Linggo sa Karaniwang Panahon (K) 

Exodo 32, 7-11. 13-14/Salmo 50/1 Timoteo 1, 12-17/Lucas 15, 1-32 (o kaya: 15, 1-10) 

Tinalakay sa Unang Pagbasa ang Awa ng Diyos. Ang bawat Kristiyano ay tunay na mapalad sapagkat ang Panginoon ay puspos ng awa. Habang tayo'y namumuhay sa lupa, may pag-asa pa tayong magbalik-loob sa Kanya. Tayong lahat ay patuloy na binibigyan ng Diyos ng pagkakataong magbagong-buhay habang tayo'y may hininga sa ating paglalakbay dito sa daigdig. Kahit hindi tayo karapat-dapat na bigyan ng pagkakataong magsisi't magbalik-loob sa Panginoon dahil sa dami ng ating mga nagawang kasalanan laban sa Kanya, patuloy Niya tayong binibigyan nito. Hindi ipinagkakait sa atin ng Diyos ang Kanyang Awa. 

Sa Unang Pagbasa, isinalaysay kung paanong si Moises ay dumalangin nang buong kataimtiman sa Diyos para sa mga Israelita. Binalak ng Panginoong Diyos na lipulin ang mga Israelita dahil sa kanilang mga kasalanan laban sa Kanya. Subalit, hindi Niya itinuloy ang planong iyon dahil sa pagdalangin ni Moises. Sa pamamagitan ng pagdalangin niya sa Diyos, ipinakita ni Moises ang kanyang pananalig sa Awa ng Diyos. Dahil sa pananalig ni Moises na kanyang ipinakita sa kanyang samo, hindi itinuloy ng Diyos ang Kanyang planong lipulin ang mga Israelita. Ang dalangin ni Moises para sa mga Israelita ay dininig at tinupad ng Panginoon. Sa kabila ng mga kasalanang ginawa ng mga Israelita, ang Panginoon ay nagpakita ng Awa sa kanila. Sila'y kinaawaan ng Diyos, kahit hindi sila karapat-dapat na kaawaan dahil sa dami ng kanilang mga kasalanan na napakabigat. 

Inilarawan rin naman ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa kung paano tayo pinakitaan ng Diyos ng Kanyang Awa. Ipinakita ng Diyos ang Kanyang Awa para sa atin sa pamamagitan ni Kristo Hesus. Si Kristo Hesus ay ipinagkaloob ng Ama sa lahat dahil sa Kanyang Awa. Dahil sa Kanyang Awa, ipinasiya ng Diyos na iligtas ang lahat ng tao mula sa kasalanan at kamatayan. Isinagawa ng Ama ang planong ito sa pamamagitan ng pagsugo sa Pangalawang Persona ng Banal na Santatlo na si Kristo Hesus, ang Kanyang Bugtong na Anak. Tayong lahat ay Kanyang iniligtas sa pamamagitan ng Kanyang krus at Muling Pagkabuhay - ang Misteryo Paskwal. Ang Misteryo Paskwal ng Panginoong Hesukristo ay naghayag ng Kanyang Awa para sa ating lahat na mga abang makasalanan. 

Sa Ebanghelyo, isinalaysay ni Hesus ang talinghaga tungkol sa nawawalang tupa at ang talinghaga tungkol sa nawawalang pilak. Matapos isalaysay ang mga nasabing talinghaga, isinalaysay naman ni Hesus ang talinghaga tungkol sa alibughang anak. Isa lamang ang nais ituro ng Panginoong Hesus sa mga talinghagang isinalaysay Niya sa Ebanghelyo. Ang Diyos ay maawain. Hindi Niya ipagkakait ang Kanyang Awa sa sinumang humingi nito sa Kanya nang buong kababaang-loob. Ibubuhos ng Diyos ang Kanyang Awa sa mga dumudulog sa Kanya. Patuloy Siyang namimigay ng pagkakataon sa bawat isa na namumuhay at naglalakbay sa daigdig na ito na maranasan ang Kanyang Awa. Patuloy na binibigyan ng Panginoong Diyos ang lahat ng mga naglalakbay sa lupa ng pagkakataong magsisi't magbalik-loob. Ang pagtitika't pagbabalik-loob ng mga makasalanan ay labis na ikinatutuwa ng Diyos. 

Tulad ng mga Israelita sa Unang Pagbasa, tulad ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa, at tulad ng alibughang anak sa talinghagang isinalaysay ng Panginoong Hesus sa Ebanghelyo, hindi tayo karapat-dapat na tanggapin at danasin ang Awa ng Diyos. Walang sinuman sa atin ang may karapatang sabihing karapat-dapat tayong kaawaan ng Panginoon. Hindi tayo karapat-dapat kaawaan ng Panginoon dahil sa ating mga kasalanan. Paulit-ulit tayong nagkakasala laban sa Diyos. Kung tutuusin, hindi na mabilang ang ating mga kasalanan sa Diyos. Subalit, sa kabila nito, patuloy na ipinapakita sa atin ng Diyos ang Kanyang Awa. Hindi Niya ipinagdadamot sa atin ang Kanyang Awa. Ibinubuhos Niya sa atin ang Kanyang Awa. Kaya, ang bawat isa sa atin ay tunay na mapalad. Mapalad tayo sapagkat kinaaawaaan pa rin tayo ng Panginoon, kahit hindi tayo karapat-dapat dahil sa ating mga kasalanan laban sa Kanya na hindi na mabilang. 

Habang tayo'y naglalakbay sa daigdig na ito, tayong lahat ay binibigyan ng Diyos ng pagkakataong manumbalik sa Kanya. Huwag nating sayangin ang mga oportunidad na ibinibigay sa atin ng Diyos na magbalik-loob sa Kanya. Samantalahin na natin ang pagkakataong ibinigiay sa atin ng Diyos upang magsisi't magbalik-loob sa Kanya. Tayong lahat ay Kanyang tatanggapin nang buong tuwa sa ating pagbalik-loob sa Kanya. Ang Diyos ay laging naka-abang sa ating pagbabalik-loob sa Kanya.  

KABABAANG-LOOB AT PAG-IBIG NA NAGLIGTAS

14 Setyembre 2019 

Kapistahan ng Pagtatampok sa Krus na Banal 

Mga Bilang 21, 4b-9/Salmo 77/Filipos 2, 6-11/Juan 3, 13-17 

Nakakawala ng bilib. Iyan ang sinabi ng isang kilalang personalidad sa larangan ng pulitika tungkol sa paghahain ng sarili ni Kristo sa krus. Para sa kanya, si Kristo ay hindi nakakabilib sapagkat siya'y nagpakita ng kahinaan. Dagdag pa niya, kung siya ay nasa posisyon ni Panginoon, uutusan lamang niya ang kidlat na tamaan ang lahat ng kanyang mga kaaway, lalo na ang mga erehe. Hindi siya bilib kay Kristo sapagkat hinayaan Niya ang Kanyang sarili na ipako sa krus. 

Bakit pinili ng Panginoong Hesukristo na ialay ang sarili Niya sa krus? Bakit hindi na lamang Siya gumamit ng ibang paraan upang tubusin ang sangkatauhan? Tutal, Siya naman ay Diyos, ang Panglawang Persona ng Banal na Santatlo. Dahil diyan, maaari Niyang gawin kung ano ang Kanyang hangarin. Bakit pinili ni Hesus ang pinakamasakit na paraan, kahit marami namang ibang paraan na maaari Niyang gamitin? Hindi lamang iyon masakit sa pisikal na pangangatawan, pati na rin sa emosyon. Walang tigil ang panlilibak at pangungutya ng Kanyang mga kaaway habang Siya'y nakabayubay sa krus na walang kalaban-laban. Ang sakit noon. Bakit ito ang pinili Niyang gawin? 

Sabi sa Ebanghelyo na pag-ibig ang dahilan kung bakit niloob ng Diyos na mag-alay ng buhay ang Kanyang Bugtong na Anak na si Hesus (3, 16). Niloob Niyang maging hain ang Pangalawang Persona ng Banal na Santatlo upang sa pamamagitan nito'y maligtas ang sangkatauhan (3, 17). Binanggit rin sa Ebanghelyo ang ginawang pagtaas ni Moises sa ahas na tanso sa ilang na isinalaysay sa Unang Pagbasa. Niloob ng Diyos na itampok ang ahas na tanso na ginawa ni Moises upang magkaroon ng buhay ang lahat ng tumingala dito. Niloob Niya ito dahil sa Kanyang pag-ibig para sa Kanyang bayan sa kabila ng katigasan ng kanilang mga ulo at puso. Kahit sila'y hindi karapat-dapat, binigyan pa rin sila ng pagkakataon ng Diyos na mabuhay. At iyan ang muling ginawa ng Ama para sa atin sa pamamagitan ng pagkakaloob Niya kay Kristo Hesus. Dagdag pa sa Ikalawang Pagbasa, tinupad ng Panginoong Hesus ang misyong ito nang buong kababaang-loob. 

Ang kababaang-loob at pag-ibig ng Panginoong Hesus ang dahilan kung bakit tayong mga abang makasalanan ay naligtas. Iyan ang sinasagisag ng Kanyang Banal na Krus. Ang krus ni Hesus ay sagisag ng Kanyang kababaang-loob at pag-ibig. Dahil sa Kanyang pag-ibig sa sangkatauhan, ipinasiya ni Hesus na sumunod sa kalooban ng Ama nang buong kababaang-loob. Ipinakita ni Hesus ang Kanyang pag-ibig para sa lahat sa pamamagitan ng Kanyang kababaang-loob. 

Kaya naman, ang krus ay napakahalaga sa atin bilang mga Kristiyano. Ang krus ay nagsisilbing larawan ng pagtubos sa atin ng Diyos sa pamamagitan ni Kristo Hesus. Isinasagisag ng krus ang kababaang-loob at pag-ibig ni Hesus para sa atin. Dahil sa pag-ibig at kababaang-loob ni Hesus, tayong lahat ay naligtas. 

IBANG-IBA ANG KANYANG KALOOBAN

8 Setyembre 2019 

Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (K) 

Karunungan 9, 13-18b/Salmo 89/Filemon 9b-10. 12-17/Lucas 14, 25-33 

"Sino ang makatatarok ng kaisipan ng Diyos?" (9, 13) Ang katanungang ito ang bumungad sa Unang Pagbasa. Sino nga ba ang makakaunawa agad sa Diyos? Sino ang nakakaalam kung ano ang nasa isip ng Panginoon? WALA. Walang sinuman sa daigdig na ito ang makakabasa sa isipan ng Panginoon. Walang sinuman ang may kapasidad na alamin kung ano ang niloloob ng Diyos. Ang Panginoong Diyos ay hindi kayang pangunahan ng sinuman dito sa mundo. Ang nilalaman ng Kanyang isipan, ang Kanyang niloloob, ay mananatiling lihim sa kaalaman ng tao. Kahit ang pinakamatalinong tao sa daigdig, hindi niya malalaman kung ano ang nasa isipan ng Diyos. Isang misteryo para sa tao ang nasa isipan at loobin ng Panginoong Diyos, gaano man sila katalino. 

Paano naman malalaman ng bawat tao ang kalooban ng Diyos? Ang sagot sa tanong na ito'y nasasaad sa huling bahagi ng Unang Pagbasa. Ibinahagi ng manunulat ng aklat ng Karunungan ang sagot sa kanyang tanong sa simula ng Unang Pagbasa. Sabi niya, "Walang makaaalam ng Inyong kalooban malibang bigyan Mo siya ng Iyong Karunungan, at lukuban ng Inyong diwang banal" (9, 17). Ibig sabihin nito, ang nasa isipan at loobin ng Diyos ay malalaman ng bawat tao kapag ito'y inihayag Niya sa kanila. Hindi malalaman ng bawat tao ang nasa isipan at loobin ng Diyos kung aasa sila sa kanilang mga sarili. Malalaman lamang nila iyon kapag sila'y tinulungan ng Diyos. Paano sila tutulungan ng Diyos na malaman kung ano ang nasa Kanyang isipan at loobin? Siya mismo ang maghahayag nito. Katunayan, hindi Siya limitado sa isa lamang paraan. Marami Siyang pamamaraang ginagamit upang ihayag ang Kanyang kalooban sa bawat tao. 

Sa Ikalawang Pagbasa at Ebanghelyo, inilarawan kung paanong naiiba ang nasa isipan ng Panginoon at ang nasa isipan ng tao. Sa Ikalawang Pagbasa, nakiusap si Apostol San Pablo kay Filemon na tanggapin si Onesimo bilang kanyang kapatid sa pananampalataya at hindi na bilang alipin. Ayon sa ilang mga dalubhasa sa Bibliya, malaki ang kasalanang ginawa ni Onesimo laban kay Filemon. Iyan ang dahilan kung bakit umalis si Onesimo mula sa tahanan ni Filemon. Sa Ebanghelyo, inihayag ng Panginoong Hesus na hindi maaaring sumunod sa Kanya ang mga nagnanais ng magkaroon ng maganda at maginhawang buhay dito sa lupa. Inihayag rin Niyang hindi maaaring maging Kanyang mga tagasunod ang mga taong hindi nakasentro ang buhay sa Kanya. Inihayag rin Niya sa pinakahuling bahagi ng Ebanghelyo na kailangang talikuran at bitawan ng bawat isa ang mga bagay-bagay na nauukol sa daigdig kung hinahangad nilang sumunod sa Kanya (14, 33). 

Iisa lamang ang itinuturo sa atin ng mga Pagbasa. Iba mag-isip ang Panginoon at ang tao. Nais ng Diyos na patawarin natin ang mga nagkasala laban sa atin. Subalit, hindi naman iyan ang gusto nating gawin. Hindi naman iyan ang unang pumapasok sa ating isipan. Bagkus, nais nating maghiganti laban sa kanila kadalasan. Nais nating ipatikim sa kanila ang kasamaang ginawa laban sa atin. Ginagamit ang apoy laban sa apoy. Kapag ginawan ka ng masama, gawan mo rin siya ng masama. Bakit? Dahil iyon ay napakadali para sa atin gawin bilang tao. Kung lohika ng tao ang ating susundin, pipiliin natin ang mas madaling gawin. Kung tutuusin, sino ba naman ang mag-iisip na pahirapan ang sarili? WALA. Walang pipili ng anumang bagay na mahirap para sa kanila. Siyempre, pipiliin nila ang kaya nilang gawin. Walang mag-iisip na pahirapan ang sarili. 

Mahirap talaga ang ipinapagawa sa atin ng Panginoon kung ang lohika ng tao ay susundin. Kung tutuusin, para bang walang katuturan ang kalooban ng Panginoon para sa atin. Hindi lamang ang pagpapatawad sa mga nagkasala laban sa atin ang mahirap gawin. Mahirap rin ang ipinagawa ni Hesus sa Ebanghelyo. Talikuran at bitawan ang ating kayamanan at sumunod sa Kanya. Hindi natin puwedeng dalhin ang ating mga ari-arian dito sa daigdig kapag sumunod tayo sa Kanya sa landas patungo sa langit. Mahirap iyan gawin. Matapos paghirapan ang lahat ng bagay na hawak-hawak natin, bibitawan at tatalikuran rin natin iyan agad-agad para lamang sumunod sa Panginoong Hesukristo? Kung gagamitin natin ang lohika ng tao, hindi iyan lohikal. Kung susundin natin ang lohika ng tao, sisiguraduhin nating hindi mawawala ang mga iyan sa ating mga kamay o paningin. Gagawin natin ang lahat para lamang mapasaatin ang ating kayamanan at ari-arian. Hindi natin basta-basta bibitawan o pakakawalan ang mga iyan. 

Kaya, walang sinuman sa atin ang makakapagsabing nababasa niya kung ano ang iniisip ng Diyos. Hindi puwedeng sabihin ninuman na alam niya ang kalooban ng Diyos gamit ang sariling kakayanan. Ang mga nasa isipan ng Diyos ay mananatiling lihim sa tao. Ang kalooban ng Panginoon ay mananatiling lihim sa isipan ng bawat tao hanggang sa ipahayag Niya ito sa bawat isa. Marami Siyang paraan upang gawin iyon. Marami rin sa mga paraang iyon ay hindi rin natin aasahan. Misteryoso talaga ang Panginoon. Walang makakapagsabi kung paano Siya mag-isip at kumilos. Sabi nga ng Panginoong Diyos: "Ang Aking isipa'y di ninyo isipan, at magkaiba ang ating daan . . . Ang daa't isip Ko'y hindi maaabot ng inyong akala" (Isaias 55, 8-9). 

Ano naman ang maaari nating gawin? Hintayin natin ipahayag sa atin ng Diyos ang kalooban Niya para sa atin. Kapag inihayag ng Diyos ang Kanyang kalooban para sa atin sa paraang gagamitin Niya na marahil ay hindi natin aasahan, tanggapin natin ito nang buong kababaang-loob. Katulad ng Mahal na Birheng Maria, tanggapin natin ang kalooban ng Diyos nang buong pananalig at kababaang-loob. Manalig lamang tayo sa Panginoon. Manalig tayong tayo'y Kanyang tutulungan na tuparin at sundin ang Kanyang kalooban. Manalig tayong hindi tayo pababayaan ng Diyos. Manalig tayong Siya ang bahala sa atin. Ang pagtanggap at pagsunod sa kalooban ng Diyos nang buong pananalig at kababaang-loob ay magdudulot ng kabutihan sa bawat isa sa atin, lalung-lalo na sa ating kaluluwa. 

HAKBANG PAPALAPIT SA PANGINOON

1 Setyembre 2019 

Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon (K) 

Sirak 3, 19-21. 30-31 (gr. 17-18. 20. 28-29)/Salmo 67/Hebreo 12, 18-19. 22-24a/Lucas 14, 1. 7-14 

Tinalakay sa Unang Pagbasa at Ebanghelyo ang kahalagahan ng kababaang-loob at pagkakawanggawa. Sa Unang Pagbasa, pinayuhan ni Sirak ang kanyang anak na mamuhay nang may kababaang-loob araw-araw. Ang payong ito ay hindi lamang para sa anak ni Sirak kundi pati na rin sa lahat ng mga kabataan mula sa bawat henerasyon, lalung-lalo na ang mga magbabasa ng aklat na ito. Sa Ebanghelyo, ginamit ni Hesus ang larawan ng isang piging upang ituro ang kahalagahan ng kababaang-loob at pagkakawanggawa.

Ang kababaang-loob at pagkakawanggawa ay dapat pahalagahan at panatilihin sa pamumuhay natin araw-araw. Walang masamang idudulot sa atin ang pamumuhay nang may kababaang-loob at malasakit. Ang idudulot sa atin ay pawang kabutihan lamang. Ang bawat isa sa atin ay lalong mapapabuti bilang tao. Gumagawa tayo ng mabuti para sa ating mga sarili at para sa ating kapwa. Lalo tayong napapabuti bilang tao. Bumubuti ang ating mga asal. Pinapabuti at pinalalago natin ang ating mga sarili bilang kapwa. Ang ating pamumuhay ay gumaganda at bumubuti. Higit sa lahat, tinutulungan rin natin ang ating kapwa na mapabuti ang kanilang buhay. Nakikiisa tayo sa kanila kapag tayo'y namuhay nang may malasakit at kababaang-loob araw-araw. Kaya, dapat maging mulat tayo sa kahalagahan ng kababaang-loob at pagkakawanggawa o malasakit sa ating buhay araw-araw. Hindi dapat kaligtaan o tanggalin ang mga ito sa ating buhay. 

Sabi sa pinakahuling bahagi ng Ikalawang Pagbasa, "Lumapit kayo kay Hesus, ang tagapamagitan ng bagong tipan" (12, 24a). Paano tayo makakalapit sa Panginoong Hesukristo? Mamuhay nang may kababaang-loob at malasakit. Sa pamamagitan ng pamumuhay nang may kababaang-loob at malasakit, lalo tayong napapalapit kay Kristo. Humahakbang palapit sa Panginoong Hesus ang mga may kababaang-loob at malasakit. Kinalulugdan Niya ang mga may kababaang-loob at malasakit. Siya'y natutuwa sa mga taong nagpapakumbaba at nagkakawanggawa.

Bakit ikinatutuwa ng Panginoon ang pagkakawanggawa at pamumuhay nang may kababaang-loob? Sa pamamagitan ng pamumuhay nang may kababaang-loob, inaamin ng bawat tao na hindi niya kayang gawin ang lahat ng bagay sa lahat ng oras. Inaamin niya ang kanyang mga limitasyon. Inaamin niyang may mga oras na mangangailangan siya ng tulong. Higit sa lahat, lalo Siyang umaasa sa tulong ng Diyos. Kinikilala niya ang Diyos bilang Kanyang tulong at sanggalang sa bawat oras, lalung-lalo na sa panahon ng matinding pangangailangan. At kapag ang bawat isa'y magkakawanggawa, ibinabahagi niya ang tulong ng Diyos sa kapwa, lalung-lalo na sa mga nangangailangan. Sabi rin ng Panginoon na kapag tinulungan rin natin ang kapwa, lalung-lalo na ang mga nangangailangan, ginagawa rin natin iyon sa Kanya (Mateo 25, 40). Kapag ang kapwa, lalung-lalo na ang mga dukha, ay tinulungan rin natin katulad ng ginawa ng Panginoon para sa atin, ginagawa rin natin iyon sa Kanya. Sa tuwing tayo'y nagmamalasakit at gumagawa ng mabuti, ginagawa natin iyon para sa Panginoon. 

Mabuti ang idudulot ng pamumuhay nang may kababaang-loob at malasakit sa buhay natin. Lagi tayo mauudyok na gumawa ng mabuti para sa kapwa, lalo na para sa mga mahihirap. Mapupukaw tayong mamuhay nang kalugud-lugod sa paningin ng Diyos. Sa tuwing tayo'y magkakawanggawa at mamumuhay na may kababaang-loob, patuloy tayong humahakbang palapit sa Panginoon. 

MATATAG AT MATAPAT HANGGANG SA HULI

29 Agosto 2019 

Paggunita sa Pagpapakasakit ni San Juan, ang Tagapagbinyag, martir 

Jeremias 1, 17-19/Salmo 70/Marcos 6, 17-29 

Hindi nawala sa isipan ni San Juan Bautista ang posibilidad na siya'y ipapatay ng mga may matataas na posisyon sa lipunan dahil sa kanyang pagtupad sa misyong ibinigay sa kanya ng Diyos. Batid niyang laging nanganganib ang kanyang buhay sa bawat araw. Kung tutuusin, sapat na dahilan iyon para sa kanya upang ihinto ang pagtupad sa pananagutang ibinigay sa kanya ng Diyos. Subalit, hindi nagpadala si San Juan Bautista sa kanyang takot. Pinili niyang tuparin nang buong katapatan ang misyong ibinigay sa kanya ng Diyos, kahit pa ang buhay niya ang kapalit nito. 

Akmang-akma ang mga salita ng Panginoong Diyos kay propeta Jeremias sa Unang Pagbasa sa pagdiriwang ng paggunita sa kagitinang ipinakita ni San Juan Bautista hanggang sa siya'y mamatay bilang martir. Sinabihan ng Diyos si propeta Jeremias na huwag matakot sa mga makakabangga o makakalaban niya (1, 17-18). Si propeta Jeremias ay magkakaroon ng maraming kaaway dahil sa kanyang misyon. Subalit, ipinangako ng Panginoon kay Jeremias sa huling bahagi ng Unang Pagbasa na Siya ang mag-iingat sa kanya (1, 19). Iyan ang dahilan kung bakit naging matagumpay si propeta Jeremias sa pagtupad ng kanyang misyon bilang propeta. Kasama niya ang Diyos na laging tumulong at nagtanggol sa Kanya. Hindi siya pinabayaan ng Diyos, lalung-lalo na sa panahon ng matinding pangangailangan. 

Katulad ni propeta Jeremias sa Unang Pagbasa, si San Juan Bautista ay nagkaroon ng maraming kaaway. Marami siyang naging kaaway dahil buong katapatan niyang tinupad ang misyong ibinigay sa kanya ng Diyos. Tahas na nagsalita si San Juan Bautista tungkol sa katotohanan sa kanyang mga pangaral. Hindi siya nagpaligoy-ligoy kailan man. Hindi siya gumamit ng mga matatamis na salita sa kanyang mga pangaral upang siya'y kalugdan ng mga tao. Bagkus, diretsyo niyang inihayag ang mensahe ng Diyos sa Kanyang bayan. Para kay San Juan Bautista, ang lugod ng Diyos ang dapat makamit, hindi ang lugod ng tao. Mas mahalagang tuparin ang utos at kalooban ng Panginoon kaysa makamit ang lugod ng tao. Dahil sa kanyang mga pananaw at pangaral sa ilang, marami ang nagtanim ng galit sa kanilang mga puso. At ang galit na ito ang pumukaw sa kanila na pagbantaan ang buhay ni San Juan Bautista. Binalak nilang ipapatay si San Juan Bautista dahil sa kanilang galit sa kanya. Para sa kanila, hindi kaaya-aya ang mga sinasabi ni San Juan Bautista sa kanyang mga pangaral. Masyadong masakit tanggapin. 

Sa Ebanghelyo, isinalaysay kung paanong si San Juan Bautista ay namatay bilang isang martir. Nakabangga ni San Juan Bautista sina Haring Herodes at ang asawa ng kanyang kapatid na si Herodias. Sinabihan ni San Juan Bautista na imoral ang ginagawa nina Herodes at Herodias (6, 18). Sabi sa Ebanghelyo na si Herodias ang may balak na patayin si San Juan Bautista dahil natakot si Herodes sa kanya. Ang tanging ginawa ni Herodes ay ipabilanggo si San Juan Bautista (6, 19-20). Galit ang dahilan kung bakit binalak ni Herodias na ipapatay si Juan Bautista. Kaya, siya'y nagplano nang mabuti kung paano niya magagawa iyon. At nagawa niya iyon sa tulong ng kanyang anak na babae na sumayaw sa harap ni Herodes na labis namang ikinatuwa ng hari. Sinabihan ni Herodias ang kanyang anak na ihiling kay Herodes ang ulo ni San Juan Bautista sa isang pinggan (6, 24-25). Kahit ayaw iyon gawin ni Herodes, iniutos niyang ipapugot ang ulo ni San Juan Bautista dahil ang pangakong kanyang binitiwan sa babae ay kanyang sinabi sa harap ng kanyang mga bisita (6, 27-28). Kahit labag sa kalooban ni Herodes, ginawa pa rin niya iyon. 

Batid ni San Juan Bautista na laging nanganganib ang kanyang buhay sa bawat sandali ng kanyang misyon. Maaari naman siya itigil ang pagtupad sa misyong ito na bigay sa kanya ng Panginoon. Maaari naman siya mamuhay nang tahimik na lamang upang hindi manganib ang kanyang buhay araw-araw. Subalit, ipinasiya pa rin ni San Juan Bautista na manatiling tapat sa Diyos. Nanalig siyang lagi niyang kasama ang Diyos. Nanalig siyang hindi siya pababayaan ng Diyos. Iyan ang dahilan kung bakit ipinasiya ni San Juan Bautista na manatiling tapat hanggang sa huling sandali ng kanyang buhay sa lupa kung saan siya'y pinatay.

Tulad ni San Juan Bautista, lagi tayong manindigan para sa kabutihan. Ibigay natin sa Diyos ang ating katapatan at pananalig. Pumanig tayo sa Diyos. Mamuhay tayo ayon sa Kanyang kalooban. Isulong natin ang Kanyang kalooban. Manindigan tayo para sa Kanya. Huwag tayong mag-alala kapag may mga tumututol sa atin. Huwag tayo mag-alala kung magkakaroon tayo ng mga kaaway dahil sa ating pagsunod sa kalooban ng Diyos. Lagi nating tandaan hindi tayo pababayaan ng Panginoon. Siya'y lagi nating kasama hanggang sa huling sandali ng ating buhay. 

HINDI GANOONG KADALI

25 Agosto 2019 

Ika-21 Linggo sa Karaniwang Panahon (K) 

Isaias 66, 18-21/Salmo 116/Hebreo 12, 5-7. 11-13/Lucas 13, 22-30 

Diretsong nagsalita ang Panginoong Hesus sa Ebanghelyo. Hindi Siya nagpaligoy-ligoy pa. Bagkus, diretsyahang inihayag ni Hesus ang aral na nais Niyang iparating. At ang aral na ito na inihayag ng diretso ni Hesus sa Ebanghelyo ay hindi mahirap unawain. Napakadali lamang ito unawain, kung tutuusin. Iyon nga lamang, ito'y nakakatakot at nakakalungkot. Mahirap itong tanggapin. 

Ano ang aral na ito ng Panginoong Hesukristo? Hindi lahat ng naglalakbay dito sa daigdig ay makakapasok sa langit. Hindi naman ibig sabihin noon na ang langit ay eksklusibo lamang para sa mga piling tao. Bagkus, ang lahat ng mga naglalakbay sa lupa ay may pagkakataong makapasok sa langit. Binibigyan ng Diyos ang bawat isa ng pagkakataon na makapasok sa langit. Habang namumuhay at naglalakbay ang bawat tao sa daigdig, patuloy silang binibigyan ng pagkakataon ng Panginoon na tanggapin ang Kanyang paanyayang Siya'y makasama at makapiling sa Kanyang kaharian sa langit magpakailanman pagdating ng huling sandali ng kanilang buhay sa daigdig. Sadyang may mga hindi tumatanggap sa paanyayang ito. 

Paano nating malalaman kung tinanggap natin ang paanyayang ito? Sinagot rin ito ng Panginoong Hesus sa Ebanghelyo. Sabi Niya, "Pagsikapan ninyong pumasok sa makipot na pintuan" (13, 24). Ibig sabihin, makipot ang pintuan o daan patungong langit. Kung nais nating pumasok sa langit, kailangan nating bitawan ang lahat ng bagay dito sa daigdig. Ang lahat ng mga pag-aari natin dito sa daigdig ay hindi natin madadala sa langit. Kailangan nating gumawa ng sakripisyo kung hangad nating pumasok sa langit. Dapat handa tayong bumitaw sa mga bagay-bagay na nauukol sa daigdig na ito. May mga sakripisyong kapalit ang pagpasok sa langit. 

Iyan ang dahilan kung bakit ang mga propetang katulad ni propeta Isaias ay pinili't hinirang upang magsalita sa bayang Israel sa Ngalan ng Diyos noong panahon ng Lumang Tipan. Ito rin ang kadahilanan kung bakit ang mga apostol at misyonero ay naglakbay nang napakalayo upang magpatotoo tungkol kay Hesukristo saan man sila pumunta. Iyan ang misyong ibinigay ng Panginoon sa mga propeta sa Lumang Tipan at sa mga apostol sa Bagong Tipan. Sa pamamagitan ng kanilang pagtupad sa misyong ibinigay sa kanila ng Panginoon, tinutulungan nila ang lahat ng tao na pumasok sa makipot na pintuan Kapag pinagsikapan nilang pumasok sa makipot na pintuang yaon, inihahayag nila ang kanilang pagpili at pagpanig sa Diyos. Ang buhay na walang hanggan sa piling ng Diyos sa langit ay kanilang matatamasa pagdating ng takdang oras ng kanilang paglisan sa daigdig na ito kapag Siya ang kanilang pinili at pinanigan nang buong katapatan hanggang wakas. 

Subalit, nakakalungkot, hindi lahat ay pipili at papanig sa Diyos. At batid ng Diyos kung sino ang mga hindi pipili at papanig sa Kanya. Iyan ang Kanyang tinukoy sa pambungad ng Unang Pagbasa noong sinabi Niyang talastas Niya kung ano ang mga iniisip at ginagawa ng bawat tao. Kayang ilihim ng tao ang kanilang mga iniisip at ginagawa sa iba. Subalit, hindi nila kayang ilihim iyon sa Diyos. Batid Niya ang lahat ng bagay. Walang maililihim o maitatago sa Kanya. Iyan ang ipinahiwatig sa Ikalawang Pagbasa noong sinabihan ng manunulat ng Sulat sa mga Hebreo ang kanyang mga tagatangkilik na manatiling matatag sa mga oras ng pag-uusig. Ano ang dahilan kung bakit sila inuusig noong kapanahunang yaon? Ang kanilang pananalig at pananampalataya. Ang kanilang pagpili sa Diyos. Sila'y inuusig dahil sa kanilang ugnayan sa Diyos. At batid iyan ng Panginoon. Batid Niya na may hindi tatanggap sa Kanya. Dahil sa hindi nila pagtanggap at pagpanig sa Diyos, pinili nilang usigin ang mga nagpasiyang manalig at sumampalataya sa Diyos nang buong katapatan hanggang sa kanilang huling hininga. 

Nakakalungkot ring isipin na inuusig pa rin ang mga pumili at pumanig sa Diyos sa kasalukuyang panahon. Inuusig sila dahil sa kanilang pagsaksi kay Kristo. Inuusig sila dahil sa kanilang tapat na pananalig at pananampalataya sa Diyos. Ano naman ang dahilan kung bakit pinili nilang usigin ang mga tapat na lingkod ng Panginoon na buong katapatang nananalig at sumasampalataya sa Kanya? Sa mata ng mga tagausig, ang mga pumapanig sa Diyos ay sagabal sa kanilang mga plano. Plano ng mga tagausig na pairalin ang kultura ng pagkamakasarili, pagmamataas, pang-aapi sa mga mahihirap, katiwalian, panlilinlang, pagnanakaw, at pagpatay. Ang planong ito na balak nilang isulong ay nilalabanan ng mga nasa panig ni Hesus. Sila'y naninindigan laban sa katiwalian, pagnanakaw, panlilinlang, pagpatay, at iba pang mga masasamang gawain. Sa kagustuhan ng mga tagausig na pairalin ang mga plano nilang hindi nakakabuti sa lipunan, inuusig nila ang mga tapat na lingkod at saksi ni Kristo. Pinipilit nilang patahimikin ang mga nananalig at sumasampalataya kay Kristo nang buong katapatan sa Kanya upang maisulong nila ang kanilang mga plano. Pero, hindi nila mapatahimik ang mga pumipili at pumapanig kay Kristo dahil mulat sila sa katotohanang labag sa mga utos at aral ng Diyos ang kanilang mga masasamang binabalak. 

Bakit gusto nilang ipalaganap ang kultura ng katiwalian, pagnanakaw, panlilinlang, pang-aapi, at pagpatay? Kasakiman. Ang kanilang hangaring pairalin sa lipunan ang katiwalian, panlilinlang, pang-aapi, at pagpatay ay bunga ng kasakiman. Dahil dito, sila'y nasilaw sa kayamanan at kapangyarihan sa daigdig na ito na maglalaho rin naman pagdating ng panahon. Kasakiman ang pumupukaw sa kanila na pairalin ang kultura kung saan umiiral ang katiwalian, panlilinlang, pang-aapi, at pagpatay. Kasakiman rin ang nagbunsod sa kanila na piliin ang kayamanan at kapangyarihan sa daigdig na ito. Sa halip na piliin ang Panginoon, pinili nilang gawing mga diyus-diyusan ang pera at kapangyarihang pansamantala lamang nilang tataglayin sa lupa. Ipinagpalit nila ang Diyos sa kamunduhan. 

Ang masaklap pa diyan, iniisip ng mga umuusig sa mga tapat na lingkod ng Diyos na sila ang nasa panig ng katuwiran. Iniisip nila na ang pananamantala, pang-aapi, panlilinlang, pagnanakaw, pagpatay, at iba pang mga gawaing pawang masasama ay kalugud-lugod sa paningin ng Diyos. Iniisip nila na makakapasok sila sa langit dahil sa kanilang mga ginawa. Kung sino pa ang mga nang-abuso at nang-api, sila pa ang gagantimpalaan. Inaakala nilang masusuhulan nila ang Panginoon. Inaakala nilang mabibili nila ang langit. Nagkamali sila ng akala sapagkat ang Diyos ay hindi tumatanggap ng mga suhol. 

Kaya naman, ang mga sinabi ni Hesus sa Ebanghelyo ay nagsisilbing babala sa lahat ng mga gahaman sa daigdig na ito. Ang mga pang-aapi at pang-aabuso na kanilang ginawa habang namumuhay at naglalakbay sila sa lupa ay hindi nila magagawa sa langit. Ang mga kayamanang kanilang nakamit dahil sa kanilang pananamantala ng kapwa, lalo na ang mga mahihirap, ay hindi nila madadala sa langit. Hindi nila masusuhulan ang Panginoon na papasukin sila sa langit dala-dala ang mga yaon na galing sa katiwalian dahil hindi Siya tumatanggap ng mga suhol. Mabibigo lamang sila kapag sinubukan nila. Matatapos ang lahat ng kabaluktutan at katiwaliang pinaiiral nila noong sila'y namuhay sa daigdig na ito kapag ang Diyos ay kanilang nakaharap. Ang Diyos ang bahala sa kanilang kalalagyan. 

Hangad ba nating makapasok sa langit? Gawin natin ang ipinagagawa ni Hesus sa bawat isa sa Ebanghelyo. Bumitaw tayo mula sa mga kayamanang taglay natin sa daigdig na ito. Huwag nating isentro ang ating buhay sa mga kayamanan dito sa lupa na maglalaho rin pagdating ng panahon. Huwag nating samantalahin, apihin, o abusuhin ang kapwa, lalo na ang mga maralita. Huwag tayong magpadala at magpatalo sa mga tukso't pang-aakit ng laman. Piliin natin ang Panginoong Diyos at mamuhay ayon sa Kanyang kalooban. Isakripisyo natin ang mga tinataglay natin sa daigdig na ito upang makapasok tayo sa makipot na pintuang patungong langit.