TUNAY SIYANG MULING NABUHAY

13 Abril 2020 

Lunes sa Walong Araw na Pagdiriwang ng Pasko ng Muling Pagkabuhay 
Mga Gawa 2, 14. 22-33/Salmo 15/Mateo 28, 8-15 

Ang mga Pagbasa para sa araw na ito ay sumasalamin sa kagalakan ng Simbahan sa panahong ito. Ang Simbahan ay patuloy na nagdiriwang nang buong kagalakan dahil sa Muling Pagkabuhay ng Panginoong Hesukristo. Ang Muling Pagkabuhay ng Panginoong Hesus ang kung bakit ang Simbahan ay nagdiriwang nang buong kagalakan. Ang Muling Pagkabuhay ng Panginoong Hesukristo ay naghahatid ng tuwa at galak sa lahat. Siya'y nagwagi laban sa kasalanan at kamatayan. Iyan ang ipinapaalala ng Kanyang Muling Pagkabuhay. 

Sa Unang Pagbasa, nagpatotoo si Apostol San Pedro at ang mga apostol tungkol kay Kristo. Sa patotoo ng mga apostol na pinangunahan ni Apostol San Pedro, ang unang Santo Papa ng Simbahan, inilarawan nila kung paanong ang Panginoon ay muling nabuhay matapos Siyang mamatay sa krus. Si Kristo ay hindi nanatili sa loob ng libingan matapos Siyang mamatay. Bagkus, Siya'y nabuhay na mag-uli sa ikatlong araw. Sa Ebanghelyo, isinalaysay ang pagpapakita ng Panginoong Hesus na Muling Nabuhay sa mga babaeng pumunta sa Kanyang libingan. At ang bilin ni Hesus sa kanila ay ibalita ito sa mga apostol na Siya'y nabuhay at papunta Siya sa Galilea kung saan Siya'y makikita nila (Mateo 28, 10). 

Ito ang dahilan ng ating pagdiriwang. Ito ang dahilan kung bakit ang Simbahan ay nagdiriwang nang buong galak sa panahong ito. Si Hesus na ating Panginoon at Manunubos ay namatay sa krus ngunit muling nabuhay sa ikatlong araw. Si Hesus ay tunay ngang nabuhay na mag-uli. Iyan ang totoo. 

HATID NIYA'Y KAGALAKAN

12 Abril 2020 

Linggo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay 

Mga Gawa 10, 34a. 37-43/Salmo 117/Colosas 3, 1-4 (o kaya: 1 Corinto 5, 6b-8)/Juan 20, 1-9 

Higit na natatangi ang Pasko ng Muling Pagkabuhay sa lahat ng mga araw sa buong taon para sa Simbahan. Sa Kalendaryo ng Simbahan, ang Pasko ng Muling Pagkabuhay ay ang pinakamahalaga at pinakadakilang araw sa buong taon. Kung tutuusin, higit na mahalaga ito sa Pasko ng Pagsilang na ipinagdiriwang tuwing ika-25 ng Disyembre. Hindi masusukat ng anumang pagdiriwang o pista sa ibang mga araw ng taon ang kahalagahan at kadakilaan ng Pasko ng Muling Pagkabuhay. 

Maitatanong ng karamihan kung bakit ang Pasko ng Muling Pagkabuhay ay higit na importante o kahalaga kaysa sa ibang mga pista sa isang taon, kabilang na rito ang Pasko ng Pagsilang. Ang sagot ay matatagpuan sa mga Pagbasa para sa dakilang araw na ito. Katunayan, sa pangalan pa lamang ng araw na ito ay malalaman agad ng bawat isa ang dahilan. Sa araw na ito, ang Pasko ng Muling Pagkabuhay, buong kagalakang ipinagdiriwang ng Simbahan ang Muling Pagkabuhay ni Hesus. 

Tunay ngang muling nabuhay ang Panginoong Hesus. Hindi Siya nanatili sa loob ng libingan. Hindi Siya nanatiling patay. Bagkus, Siya'y muling nabuhay sa ikatlong araw, tulad ng Kanyang sinabi nang paulit-ulit. Ang Muling Pagkabuhay ni Hesus ay pinatotohanan sa mga Pagbasa para sa dakilang araw na ito. 

Inilarawan ni Apostol San Pedro, ang unang Santo Papa ng Simbahan, sa kanyang pangaral sa Unang Pagbasa kung paanong ang pagkamatay ni Kristo sa krus ay hindi hudyat ng katapusan ng lahat para sa Kanya. Hindi nagwakas ang lahat para kay Kristo noong Siya'y mamatay sa krus. Bagkus, ito'y naging daan para sa Kanya tungo sa Kanyang Muling Pagkabuhay. Ang Muling Pagkabuhay ni Kristo Hesus ay ang patunay na hindi sa kamatayan nagtapos ang lahat. Ang lahat ng mga sakit at pagdurusang Kanyang binata hanggang sa Kanyang pagkamatay sa krus ay hindi nauwi o nagtapos sa kabiguan at kamatayan. 

Katulad ng unang Santo Papa na si Apostol San Pedro sa Unang Pagbasa, si Apostol San Pablo ay nangaral tungkol kay Kristong Muling Nabuhay sa Ikalawang Pagbasa. Sa kanyang unang sulat sa mga taga-Corinto, ipinakilala Niya ang Muling Nabuhay na si Hesus bilang ating Korderong Pampaskuwa (5, 7). Matapos Niyang ibigay ang buo Niyang sarili bilang handog sa krus alang-alang sa sangkatauhan, si Hesus ay muling nabuhay sa ikatlong araw. Sabi rin ni Apostol San Pablo sa sulat sa mga taga-Colosas, ang Panginoong Hesus na Muling Nabuhay ay nakaluklok sa kanan ng Diyos sa langit (3, 1). Si Hesus na nakaluklok sa kanan ng Amang nasa langit ay ang Korderong inihain sa krus alang-alang sa ating lahat. Matapos ialay ang Kanyang sarili sa krus, Siya'y nabuhay na mag-uli. Ang Korderong nag-alay ng sarili sa krus alang-alang sa sangkatauhan ay tunay ngang nabuhay na mag-uli at ngayo'y nakaluklok sa kanan ng Ama. 

Sa Ebanghelyo, itinatampok ang libingang walang laman. Ang bangkay ni Hesus ay wala sa libingan. Iyan ang dahilan kung bakit tayo nagdiriwang. Wala nang laman ang libingan dahil ang nilibing ay nabuhay na mag-uli. Si Hesus na nakalibing noon matapos Siyang mamatay sa krus ay muling nabuhay. Sabi sa dulo ng salaysay sa Ebanghelyo na ang minamahal na alagad ng Panginoon na si Apostol San Juan ay naniwala nang makita niya ang kayong lino na nakahiwalay sa panyong binalot sa ulo, bagamat hindi pa nila naunawaan nang mabuti noon (Juan 20, 6-9). Iyan ang dahilan ng ating pagdiriwang ngayon. Si Hesus ay muling nabuhay. Katunayan, tiniklop pa nga yung mga kayong lino at ang panyong pambalot sa ulo. Ibig sabihin lang nito, hindi ninakaw ang bangkay ni Hesus. Muling nabuhay si Hesus. 

Ang hatid ng Muling Nabuhay na si Hesus sa bawat isa ay kagalakan. Pinapawi na Niya ang ating kalungkutan, dalamhati, at hapis. Ang dalamhati at hapis na dulot ng Kanyang pagpapakasakit at pagkamatay ay Kanyang pinapawi. Ang panahon ng hapis, pagdadalamhati, at pagluluksa ay hindi Niya pinatagal dahil sa Kanyang Muling Pagkabuhay. Sa pamamagitan ng Kanyang Muling Pagkabuhay, ang hapis, luha, at dalamhati ay pinalitan Niya ng kagalakan at pag-asa. 

Binigyan ng Panginoong Hesus na Muling Nabuhay ang bawat isa sa atin ng dahilan upang magdiwang at magalak - ang Kanyang Muling Pagkabuhay. Tunay nga Siyang nabuhay na mag-uli. Siya'y namatay ngunit muling nabuhay. Tunay ang Kanyang Muling Pagkabuhay., ito'y hindi gawa-gawa o kathang-isip lamang. Ito ang totoo. Ito ay tunay at lehitimo. Sa pamamagitan ng Kanyang Muling Pagkabuhay, ang Panginoong Hesukristo ay naghatid ng kagalakan sa lahat. 

MALIGAYANG PASKO NG MULING PAGKABUHAY SA ATING LAHAT! 

PAG-IBIG NIYA'Y NAGTAGUMPAY

11 Abril 2020 

Ang Magdamagang Pagdiriwang sa Pasko ng Muling Pagkabuhay (A) 

Genesis 1, 1-2, 2 (o kaya: 1, 1. 26-31a)/Salmo 103 (o kaya: Salmo 32)/Genesis 22, 1-18 (o kaya: 22, 1-2. 9a. 10-13. 15-18)/Salmo 15/Exodo 14, 15-15, 1/Exodo 15/Isaias 54, 5-14/Salmo 29/Isaias 55, 1-11/Isaias 12/Baruc 3, 9-15. 32-4, 4/Salmo 18/Ezekiel 36, 16-17a. 18-28/Salmo 41 (o kaya: Salmo 50)/Roma 6, 3-11/Salmo 117/Mateo 28, 1-10 

"Aleluya" ang awit ng Simbahan sa gabing ito. Matapos ang mahabang panahon ng pagtitika, paghahanda ng sarili, at pagdadalamhati, ang "Aleluya" ay inawit muli sapagkat ipinagdiriwang ng Simbahan nang buong galak sa gabing ito ang Muling Pagkabuhay ni Hesus. Tapos na ang panahon ng dalamhati. Si Hesus ay nagwagi laban sa kasalanan at kamatayan. Tunay nga Siyang nabuhay na mag-uli. 

Hindi nagtapos ang lahat para sa Panginoong Hesukristo sa Kanyang kamatayan sa krus. Hindi Siya nanatiling patay. Hindi Siya nanatili sa libingan. Bagkus, Siya ay nabuhay na mag-uli. Bumangon at lumabas mula sa libingan si Kristo sa ikatlong araw, tulad ng Kanyang ipinangako. Kaya naman, ang sabi ng anghel sa mga babaeng pumunta sa libingan ng Panginoong Hesus sa Ebanghelyo, "Wala na Siya rito, sapagkat Siya'y muling nabuhay tulad ng Kanyang sinabi" (Mateo 28, 6). Ang Panginoong Hesus ay hindi na patay. Oo, si Kristo ay namatay sa Kalbaryo noong unang Biyernes Santo. Subalit, hindi Siya nanatiling patay. Bagkus, Siya'y nabuhay muli sa ikatlong araw. Iyan ang dahilan kung bakit wala nang laman ang libingan ni Kristo. Tunay ngang nabuhay na mag-uli si Kristo. 

Sa pamamagitan ng Kanyang Muling Pagkabuhay, inihayag ang tagumpay ng pag-ibig ng Panginoon. Ang Kanyang dakilang pag-ibig ay nagtagumpay. Hindi nauwi sa wala ang mga sakit at pagdurusang dinanas Niya alang-alang sa bawat tao noong unang Biyernes Santo. Bagkus, ang lahat ng pagdurusang dinanas ng Panginoon dahil sa Kanyang pag-ibig ay naging hakbang tungo sa pagkamit ng tagumpay. Ang pag-ibig ng Diyos ay nagtagumpay sa pamamagitan ng pagkabuhay na mag-uli ni Kristo. Sa pamamagitan ng Muling Pagkabuhay ni Kristo, nahayag ang tagumpay ng pag-ibig ng Diyos. 

Nagbata ng maraming hirap, sakit, at pagdurusa si Hesus hanggang sa Kanyang kamatayan sa krus sa Kalbaryo dahil sa pag-ibig. Subalit, ang lahat ng pagtitiis ni Hesus ay hindi nagwakas sa kabiguan at pagkatalo. Hindi nagwakas ang lahat sa pagkamatay ni Hesus sa krus. Ang kamatayan ni Hesus sa Kalbaryo noong unang Biyernes Santo ay sinundan ng Kanyang Muling Pagkabuhay kung saan nahayag ang tagumpay ng Kanyang pag-ibig para sa sangkatauhan. 

Kasama ang ating Inang Mahal, ang Mahal na Birheng Maria, buong galak nating awitin ang "Aleluya!" Ipagdiwang natin nang buong galak ang tagumpay ng pag-ibig ng Diyos na ipinamalas ng Muling Pagkabuhay ni Kristo Hesus. Ang dalamhati at lumbay ng bawat isa ay pinawi na ng Panginoong Hesus na Muling Nabuhay. Ang hatid ng Panginoong Muling Nabuhay sa bawat isa sa atin ay kagalakan. 

MALIGAYANG PASKO NG MULING PAGKABUHAY! 

TAPOS ANG USAPAN

10 Abril 2020 

Biyernes Santo sa Pagpapakasakit ng Panginoon 

Isaias 52, 13-53, 12/Salmo 30/Hebreo 4, 14-16; 5, 7-9/Juan 18, 1-19, 42 

Walang Misa tuwing Biyernes Santo. Tuwing sasapit ang Biyernes Santo taun-taon, hindi idinadaos ng Simbahan ang pagdiriwang ng Banal na Eukaristiya. Mayroong liturhiya, subalit walang Misa. Bagamat mayroong Komunyon o Pakikinabang sa nasabing liturhiya, hindi ito Misa. Ang Biyernes Santo ay ang bukod tanging araw sa buong taon kung saan walang Misa sa Simbahan. 

Ang Biyernes Santo ay inilaan ng Simbahan sa paggunita sa paghahain ng sarili ng ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas na si Hesus sa krus. Nakatuon ang pansin ng Simbahan sa krus ng Panginoong Hesukristo sa napakahalagang araw na ito. Ginugunita at pinagninilayan ng Simbahan sa araw na ito ang pagpapakasakit at pagkamatay ng Panginoong Hesukristo sa krus. 

Tampok sa Ebanghelyo para sa Biyernes Santo ang mahabang salaysay ng mga huling sandali sa buhay ni Kristo dito sa daigdig. Isinalaysay nang buong detalye ang pagpapakasakit at pagkamatay ng Panginoon sa Ebanghelyo. Walang maikling bersyon ang salaysay na ginagamit sa liturhiya ng Biyernes Santo, hindi tulad ng salaysay na ipinahayag sa Misa ng Linggo ng Palaspas. Sa Ebanghelyo para sa liturhiya ng Biyernes Santo, binibigyan ng pansin ang bawat detalye ng Mahal na Pasyon ng Panginoong Hesukristo. 

Hindi lamang binibigyan ng pansin ang pagpapakasakit ni Hesus sa napakahabang salaysay sa Ebanghelyo. Pati sa Unang Pagbasa at Ikalawang Pagbasa, binigyan ng pansin ang pagdurusa ng Manunubos. Sa Unang Pagbasa, inilarawan ang mga pagdurusang binata ng Lingkod ng Diyos. Sino ang Lingkod ng Diyos na ito? Ang Lingkod ng Diyos na tinutukoy ni propeta Isaias sa kanyang pahayag ay walang iba kundi ang ipinangakong Mesiyas na si Hesus. Iyon nga ang nangyari sa mga huling sandali sa buhay ni Hesus dito sa mundo. Si Hesus ay nagbata ng maraming hirap at pagdurusa alang-alang sa sangkatauhan. Si Hesus ay ipinakilala bilang dakilang saserdote sa Ikalawang Pagbasa. Bakit Siya ang dakilang saserdote? Dahil inalay Niya ang Kanyang sarili sa krus alang-alang sa sangkatauhan. 

Nakakatawag ng pansin ang paglarawan sa sasapitin ni Hesus sa mga huling sandali ng Kanyang buhay dito sa daigdig sa Unang Pagbasa: "Dahil sa ating mga kasalanan kaya Siya nasugatan; Siya ay binugbog dahil sa ating kasamaan" (Isaias 53, 5). Nakakapagtaka kung bakit pinili ni Hesus na ibigay ang buo Niyang sarili bilang handog sa krus alang-alang sa ating lahat kahit alam naman Niya na tayong lahat ay mga makasalanan. Alam naman natin na tayo'y mga makasalanan. Kung alam natin iyan, mas lalong alam iyan ni Hesus. Alam ni Hesus na paulit-ulit naman tayong magkakasala. Dahil diyan, nakakapagtaka kung bakit ipinasiya ni Hesus na magbata ng maraming hirap at pagdurusa alang-alang sa atin. 

Bakit nga ba talaga pinili ni Hesus na magbata ng maraming hirap at pagdurusa alang-alang sa atin? Hindi ba mas mabuti para kay Hesus na manatili na lamang sa langit at magpakasarap sa pagiging Diyos at Hari? Oo, dahil wala naman Siyang kailangang gawin para sa atin. Tayo ang nagkasala laban sa Kanya. Kaya, dapat lamang na tayo ang magdusa dahil sa ating mga kasalanan. Subalit, pinili ni Hesus na gawin ang lahat ng iyon dahil sa Kanyang dakilang pag-ibig para sa lahat. Sa pamamagitan ng Kanyang pag-aalay ng sarili sa krus, pinatunayan ng Panginoong Hesus na tayong lahat ay tunay Niyang minamahal. 

Pinatunayan ng Panginoong Hesus ang Kanyang dakilang pag-ibig para sa ating lahat noong Siya'y magbata ng maraming hirap, sakit, at pagdurusa sa krus. Kahit hindi Niya kinailangang gawin iyon, ginawa pa rin Niya iyon dahil mahal Niya tayo. Sa kabila ng ating pagiging makasalanan, iniibig pa rin Niya tayo. Pinatunayan Niya iyon sa Kalbaryo noong unang Biyernes Santo. Ang bawat isa sa atin ay Kanyang minamahal at patuloy na mamahalin magpakailanman. Tapos ang usapan. 

MGA HULING SANDALI SA BUHAY NI HESUS: MGA SANDALING NAHAYAG ANG DAKILANG PAG-IBIG NG DIYOS

9 Abril 2020 

Huwebes Santo sa Paghahapunan ng Panginoon 

Exodo 12, 1-8. 11-14/Salmo 115/1 Corinto 11, 23-26/Juan 13, 1-15 

Sa huling tatlong araw ng mga Mahal na Araw, ginugunita ng Simbahan ang mga pinakamahalagang sandali sa kasaysayan. Lalong binibigyan ng pansin sa tatlong araw na ito ang pinakamahalagang misteryo ng pananampalatayang Kristiyano. At iyon ay walang iba kundi ang Pagpapakasakit, Pagkamatay, at Muling Pagkabuhay ng Panginoong Hesus. Ang mga kaganapang ito ay ang mga pinakamahalagang kaganapan para sa bawat Kristiyano. Sa mga huling sandali sa buhay ni Hesus sa daigdig, naganap ang pagtubos sa sangkatauhan. 

Iniligtas ng Diyos ang sangkatauhan sa pamamagitan ni Kristo Hesus hindi lamang upang ipamalas ang Kanyang kapangyarihang walang kapantay. Bagkus, ipinasiya ng Diyos na gawin ito dahil sa pag-ibig. Dahil sa Kanyang dakilang pag-ibig para sa ating lahat, niloob ng Diyos na Siya ay magbata ng maraming hirap at pagdurusa hanggang kamatayan sa pamamagitan ng Panginoong Hesukristo. 

Tampok sa mga Pagbasa ang mga sandaling kung saan ipinamalas ng Panginoon ang Kanyang dakilang pag-ibig. Sa Unang Pagbasa, isinalaysay ang kasaysayan ng Paskuwa. Ang Paskuwa ay ipinagdiriwang ng mga Hudyo dahil inaalala nila ang pag-ibig ng Diyos. Noong gabi ng unang Paskuwa, iniligtas ng Panginoon ang mga Israelita mula sa huling salot na Kanyang inihatid - ang bawat panganay na lalaki sa buong Ehipto ay papatayin Niya (Exodo 12, 12). Ang Panginoong Diyos rin ang gumawa ng paraan upang makaligtas ang mga Israelita mula sa salot na ito. Ang mga Israelita ay inutusan ng Panginoon, sa pamamagitan nina Moises at Aaron, na lagyan ng dugo ng kordero o kambing ang kanilang mga bahay. Iyon ang magiging palatandaan para sa Panginoon na Israelita ang nakatira sa nasabing bahay. Ang bawat bahay na nilagyan ng dugo ng kordero o kambing ay lalampasan ng Diyos (Exodo 12, 7. 11). Sa pamamagitan nito, iniligtas at pinalaya ng Panginoong Diyos mula sa pagkaalipin sa Ehipto ang mga Israelita. Sa pamamagitan nito, ipinakita ng Diyos ang Kanyang pag-ibig para sa kanila. 

Ang pag-ibig ng Diyos na ipinakita Niya sa bayang Israel ay muli Niyang inihayag pagsapit ng takdang panahon sa pamamagitan ng Kanyang Bugtong na Anak na si Kristo. Ito ang ginugunita ng Simbahan sa gabi ng Huwebes Santo. Kung tutuusin, sa Huling Hapunan pa lamang ay ipinakita na ni Kristo ang Kanyang dakilang pag-ibig para sa sangkatauhan. Ipinakita Niya ito sa dalawang bagay ginawa Niya sa Huling Hapunan. Isinalaysay sa Ikalawang Pagbasa at Ebanghelyo ang dalawang bagay na ginawa ni Hesus sa Huling Hapunan. Sa Ikalawang Pagbasa, isinalaysay ni Apostol San Pablo, na hindi kabilang sa mga kasalo ni Hesus sa senakulo nang gabing yaon, ang pagkakatatag sa Sakramento ng Banal na Eukaristiya. Itinatag ng Panginoong Hesukristo ang Sakramento ng Banal na Eukaristiya dahil sa Kanyang dakilang pag-ibig. Dahil sa Kanyang pag-ibig, ibinigay Niya ang Kanyang Katawan at Dugo upang maging pagkain at inumin ng lahat. Sa pamamagitan ng pagbibigay ng Kanyang Katawan at Dugo bilang pagkain at inumin sa pagdiriwang ng Banal na Eukaristiya, inaaalala rin ng lahat ang pagtubos Niya sa sangkatauhan sa krus. Ang ikalawang bagay na ginawa ni Hesus sa Huling Hapunan ay isinalaysay sa Banal na Ebanghelyo. Sa Ebanghelyo, isinalaysay ang paghuhugas ni Hesus sa paa ng Kanyang mga apostol. Hinugasan ng Panginoong Hesus ang paa ng mga apostol upang ipakita ang Kanyang pag-ibig. Dahil sa Kanyang dakilang pag-ibig, naging tao si Hesus alang-alang sa atin. Inihayag ng Panginoong Hesus ang Kanyang dakilang pag-ibig para sa sangkatauhan sa pamamagitan ng Kanyang kababaang-loob. Dahil sa Kanyang pag-ibig, buong kababaang-loob na dumating si Hesus sa mundo upang iligtas ang sangkatauhan. 

Pag-ibig. Iyan ang dahilan ng lahat. Dahil sa pag-ibig, buong kababaang-loob na dumating ang Diyos sa lupa sa pamamagitan ng Pangalawang Persona ng Banal na Santatlo na si Kristo Hesus, ang Kanyang Bugtong na Anak. Pinatunayan Niya ang Kanyang dakilang pag-ibig para sa lahat sa pamamagitan ni Kristo. Kahit na hindi Niya kailangang gawin iyon, ginawa pa rin Niya iyon dahil sa pag-ibig. 

HINDI NIYA TAYO IPAGPAPALIT

8 Abril 2020 

Mga Mahal na Araw: Miyerkules Santo 

Isaias 50, 4-9a/Salmo 68/Mateo 26, 14-25 

Napakasakit pakinggan ang salaysay sa Ebanghelyo para sa araw na ito. Tampok sa Ebanghelyo para sa araw na ito ang pakikipagsabwatan ni Hudas Iskariote sa mga kaaway ng Panginoong Hesukristo. Ipinagpalit niya ang Panginoong Hesus sa tatlumpung piraso ng pilak. Napakalinaw kung paanong hindi niya pinahalagahan ang pinagsamahan nila ng Panginoon. Matagal niyang nakasama ang Panginoon. Katunayan, itinuring pa nga siyang kaibigan ng Panginoon. Subalit, sa isang iglap lamang, ipinagpalit niya ang Panginoong Hesukristo. Hindi na mahalaga para kay Hudas ang kanyang ugnayan kay Kristo. Sa paningin ni Hudas, si Kristo Hesus ay basura at walang halaga kung Siya'y ikukumpara sa salapi. 

Masakit para sa Panginoong Hesus na malaman ang katotohanang iyon tungkol sa isang tao na itinuring Niyang kaibigan sa loob ng mahabang panahon. Alam Niyang nakipagsabwatan si Hudas sa Kanyang mga kaaway nang palihim. Alam ni Hesus ang lahat tungkol sa kasunduan ni Hudas Iskariote sa Kanyang mga kaaway. Labis Siyang nasaktan sa ginawa ni Hudas laban sa Kanya. Si Hesus ay ipinagpalit nang gayon na lamang. Si Hesus ay katumbas lamang ng salapi. Hindi biro ang hapdi dulot nito. Salapi lamang ang halaga ng kaibigan. Napakasakit. 

Alam ni Hesus na ganyan din ang bawat isa sa atin. Hindi lamang si Hudas ang ganyan. Alam ni Hesus na may mga pagkakataon sa buhay natin dito sa daigdig na tayo'y hindi tapat sa Kanya. Subalit, sa kabila nito, pinili pa rin Niyang maging tapat sa atin. Pinili pa rin Niyang mahalin tayo nang buong katapatan. Ilang beses man nating ipagpalit si Hesus, tayo'y hindi Niya ipagpapalit. Mananatili Siyang tapat sa bawat isa sa atin. Patuloy Niya tayong iibigin nang buong katapatan. 

Sabi sa Unang Pagbasa na hindi maghihimagsik o tatalikod sa Panginoong Diyos ang ipinangakong Mesiyas (50, 5). Iyan ang ginawa ng Panginoong Hesukristo sa bawat sandali ng Kanyang misyon sa lupa bilang Mesiyas. Kung paanong naging tapat si Kristo sa kalooban ng Ama, ganyan din Siya pagdating sa Kanyang pag-ibig para sa atin. Mananatiling tapat sa atin si Hesus, tulad ng Kanyang ginawa sa plano ng Ama. Lagi Siyang tapat. 

Tunay tayong minamahal ng Panginoon nang buong katapatan. Hindi Niya tayo ipagpapalit kailanman. 

PINILI SA KABILA NG MGA KAHINAAN

7 Abril 2020 

Mga Mahal na Araw: Martes Santo 

Isaias 49, 1-6/Salmo 70/Juan 13, 21-33; 36, 38 

Maganda ang mga salita sa pahayag ni propeta Isaias sa Unang Pagbasa: "Bago pa ako ipanganak ay hinirang na ako ng Panginoon, pinili Niya ako para maging lingkod Niya" (49, 5). Ang bawat lingkod ng Diyos ay hinirang sa simula't sapul. Ang Diyos ay may plano para sa bawat isa sa atin. Iyan ang aral na nais ipaalala sa atin ng Unang Pagbasa. Tayong lahat ay pinili ng Diyos sa simula't sapul. May plano na Siya para sa atin bago pa man tayo isilang. 

Subalit, kahit na may plano ang Diyos para sa bawat isa sa atin, hindi ibig sabihin nito na wala na tayong mga kahinaan. Sa Ebanghelyo, inihayag ni Hesus na Siya'y ipagkakanulo ni Hudas Iskariote at tatlong ulit na ipagkakaila ni Apostol San Pedro. Kahit na ang dalawang ito ay pinili't hinirang ng Panginoong Hesus upang maging mga alagad Niya, hindi nawala ang kanilang mga kahinaan. Katulad na lamang ni Hudas na nagkanulo sa Kanya. Ipinagkanulo ni Hudas ang Panginoon sa halagang tatlumpung piraso ng pilak. Dahil nasilaw siya sa salapi, tinalikuran niya si Kristo. Wala nang halaga ang kanyang ugnayan kay Kristo. Si Apostol San Pedro naman ay nagpakita ng kaduwagan. Kahit na buong kayabangan niyang sinabing handa siyang mamatay kasama ang Panginoong Hesukristo, hindi niya iyon ginawa. Bigla na lamang siya natakot. Dahil nabahag ang kanyang buntot, tatlong beses niyang ipinagkaila ang Panginoong Hesukristo. 

Nakakapagtaka kung bakit may plano pa rin ang Panginoon para sa bawat isa sa atin kahit alam naman Niyang paulit-ulit tayong magkakasala laban sa Kanya sa buhay natin dito sa daigdig. Bakit nga ba? Ang Kanyang dakilang pag-ibig. Dahil sa Kanyang dakilang pag-ibig, hindi Niya tayo susukuan kailanman. Oo, alam Niyang makasalanan ang bawat isa sa atin. Subalit, para sa Panginoon, hindi iyan dahilan upang tumigil sa pagmamahal sa atin. Patuloy Niya tayong pipiliin para sa Kanyang higit na ikaluluwalhati dahil sa Kanyang dakilang pag-ibig para sa atin. 

Habang patuloy nating ginugunita ang mga Mahal na Araw, huwag nating kalimutan ang dahilan kung bakit may plano ang Panginoong Diyos para sa bawat isa sa atin, kahit na tayo'y mga makasalanan. Pag-ibig.