TUNAY NA PAGSAKLOLO

27 Hunyo 2022

Kapistahan ng Ina ng Laging Saklolo 

Isaias 7, 10-17/Salmo 71/Pahayag 12, 1-6. 10/Juan 19, 25-27 

Hindi lamang ang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas ang ipinagkaloob ng Diyos sa atin. Hindi lamang ang biyaya ng kaligtasan at kalayaan ang ipinagkaloob Niya sa atin. Marami Siyang biyayang ipinagkaloob sa atin. Sa araw na ito, itinatampok ang isang 'di inaasahang biyayang kaloob ng Diyos - ang biyaya ng isang Ina. Ang biyaya ng Mahal na Birheng Maria. Batid naman nating lahat na hinirang ng Diyos si Maria upang maging Ina ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na si Hesus. Subalit, nais pa rin ng Diyos na maranasan natin ang Kanyang patuloy na pagtanggol at pagligtas. Kaya, ibinigay ng Diyos si Maria sa atin upang maging Ina ng buong Simbahan. Ang biyaya ng kaligtasan at pagtanggol ng Diyos ay patuloy na ipinapaalala sa atin ng Mahal na Birheng Maria dahil siya mismo ang magtatanggol at tutulong sa atin. Dahil dito, ang Mahal na Birheng Maria ay ating kinikilala bilang Ina ng Laging Saklolo. Ang tulong at pagsanggalang ng Diyos ay lagi niyang inasalamin bilang ating Ina. 

Sa Unang Pagbasa, inihayag ng Panginoong Diyos sa pamamagitan ni Propeta Isaias ang biyaya ng Kanyang pagliligtas. Ang sanggol na lalaki na ipaglilihi at ipanganganak ng isang dalaga ang magiging ipinangakong Manunubos (Isaias 7, 14). Darating sa pamamagitan ng sanggol na lalaking ito, na tatawaging Emmanuel, ang biyaya ng kaligtasan sa lahat. Sa Ebanghelyo, kahit na nakabayubay sa krus, ipinagkaloob ng Emmanuel na si Kristo Hesus kay Apostol San Juan na kumatawan sa Simbahan sa mga sandaling yaon ang Mahal na Birheng Maria (Juan 19, 26-27). Sa Ikalawang Pagbasa, si Apostol San Juan ay nagsulat tungkol sa "isang babaeng nararamtan ng araw at nakatuntong sa buwan; ang ulo niya'y may koronang binubuo ng [labing-dalawang] bituin" (Pahayag 12, 1). Iyan si Maria: Reynang Ina ni Hesus at Reynang Ina nating lahat. Bilang ating Reynang Ina, lagi siyang handang isalamin ang tulong at sanggalang ng Panginoon sa pamamagitan ng kanyang maka-inang pagsanggalang at pagtulong sa atin. 

Totoo ang pagtulong at pagsanggalang ng Panginoong Diyos na laging isinasalamin ng maka-inang pagkalinga, pagtulong, at pagsanggalang ng Mahal na Inang si Maria. Subalit, nakakalungkot isipin na hindi ito tinatanggap ng marami, lalung-lalo na ang ilan sa mga bumubuo ng mismong Simbahan. Bagamat isinisikap ng mga pari, mga obispo, mga madre, at iba pang mga katulad nila na ituro ang lahat ng mga Katoliko kay Hesus tulad ng ginagawa ni Maria, may ilang hindi nakikinig sa kanila. Bagkus, pinili nilang pakinggan ang mga tiwali at mapanlinlang na pinuno. Ang masaklap, ginawa pa nilang mga bagong diyos ang mga pinunong ito na walang ibang ginawa kundi mang-uto ng mga tao upang makamit ang kanilang mga sariling interes. Hindi na pinapanigan ang Panginoong Hesus kundi ang mga magnanakaw, mamamatay-tao, at mapaglinlang. Mas ginusto pa nilang magpauto sa mga kasinungalingan ng mga kilalang pinunong tiwali, sinungaling, at mamamatay-tao. 

Ipinapaalala sa atin sa araw na ito na tunay ang tulong at sanggalang ng Panginoon sa pamamagitan ng Mahal na Ina ng Laging Saklolo. Hindi ito hungkag tulad ng mga tiwaling pinuno na nang-uuto ng kapwa upang makamit ang interes ng kanilang mga alipores at ang interes ng kanilang mga sarili. Hindi ganyan kumilos ang Diyos. Ang Diyos ay laging handang tumulong at magsanggalang sa atin. Lagi itong ipinapaalala ng Mahal na Birheng Maria sa pamamagitan ng kanyang maka-inang pagtulong at pagsanggalang. Iyan ang totoo. 

MGA SAKRIPISYO SA PAGSUNOD SA KALOOBAN NG DIYOS

26 Hunyo 2022 

Ika-13 Linggo sa Karaniwang Panahon (K) 

1 Hari 19, 16b. 19-21/Salmo 15/Galacia 5, 1. 13-18/Lucas 9, 51-62 

Jan Matsys, The Calling of Elisha (c. 1572), Public Domain

Ang mga Pagbasa para sa Linggong ito ay tungkol sa pagtawag ng Diyos at ang mga sakripisyong kalakip ng pagtanggap nito. Kapag ang tawag at kalooban ng Diyos ay ipinasiya nating tanggapin at sundin, may mga bagay na dapat nating isakripisyo o bitawan. Kailangan nating ipagpalit ang mga ito upang manaig at matupad ang kalooban ng Diyos para sa atin. Katunayan, hindi lamang mga materyal na bagay ang dapat nating isakripisyo. Pati ang ating ugnayan sa tao ay dapat nating isuko, lalung-lalo na kung hindi sila pumapabor o sumasang-ayon sa kalooban ng Diyos dahil mas pipiliin nila ang sarili nilang interes. 

Nagsalita si Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa tungkol sa ating misyon bilang mga Kristiyano. Sabi niyang tinawag tayo upang maging malaya (Galacia 5, 13). Ang kalayaang ito ay hindi kaloob ng mundo kundi ng Panginoong Diyos. Tayong lahat ay tinawag upang maging malaya bilang mga anak ng Diyos. Tungkulin rin nating ibahagi ang kalayaang ito sa pamamagitan ng paglilingkod sa ating kapwa nang may pag-ibig sa tulong at gabay ng Espiritu Santo. 

Isinalaysay sa Unang Pagbasa para sa Linggong ito ang pagtawag at paghirang kay Eliseo upang maging kasunod na propeta. Hinirang siya ng Panginoong Diyos upang humalili o pumalit kay Propeta Elias (1 Hari 19, 16b). Tinanggap naman ni Eliseo ang pagtawag at paghirang sa kanya ng Diyos sa pamamagitan ni Propeta Elias na siyang nagsuklob ng balabal sa kanya (1 Hari 19, 19). Subalit, bago tanggapin ang misyong kaloob ng Panginoong Diyos sa kanya, nakiusap muna siya kay Propeta Elias na kung maaari, magpapaalam muna siya sa kanyang mga magulang bago siya sumunod kay Elias, na pinahintulutan naman ni Elias (1 Hari 19, 20). Batid ni Eliseo na kailangan niyang humiwalay sa kanyang pamilya upang matupad ang kalooban ng Diyos.

Sa Ebanghelyo, isinalungguhit ni Hesus kung gaano kahirap ang pagsunod sa Kanya nang taos-puso. Maraming pagsubok ang dapat harapin at tiisin ng mga nagnanais maging tagasunod ni Hesus. Isang halimbawa nito ay ang hindi pagtanggap ng mga Samaritano sa Kanya sa unang bahagi ng Ebanghelyo. Katunayan, ipinahiwatig Niya ito noong sinabi Niyang walang matutuluyan o mapagpahingahan ang Anak ng Tao (Lucas 9, 58). Hindi lahat ng mga nakikinig kay Hesus ay tumanggap sa Kanya. Kaya naman, wala Siyang matutuluyan o mapagpapahingahan noon. Pati sa kasalukuyan, totoo pa rin ang mga salita ni Hesus. Hindi lahat ay bukas sa Kanya. Katunayan, mas pipiliin pa ng marami ang mga magnanakaw, sinungaling, at mamamatay-tao kaysa sa Kanya. Ang Panginoong Hesukristo ay hindi tinatanggap ng maraming tao. Ito ang masakit na katotohanan na patuloy pa ring namamayani sa kasalukuyan. 

Bilang mga Kristiyano, mayroong kalooban ang Diyos para sa atin. Subalit, kapag tinanggap natin ang kalooban ng Diyos, maraming magbabago sa ating buhay. Hindi lamang natin dapat isakripisyo ang mga materyal na bagay. Bagkus, magbabago rin ang ating ugnayan sa tao, lalo na sa pamilya. Maraming hindi tatanggap sa atin dahil ipinasiya nating sundin ang kalooban ng Diyos kaysa sumunod sa agos. 

PUSONG BUKAS SA PAGLILINIS NG DIYOS

25 Hunyo 2022 

Paggunita sa Kalinis-Linisang Puso ng Birheng Maria

Isaias 61, 9-11/1 Samuel 2/Lucas 2, 41-51 

Unknown Painter, Immaculate Heart of Mary (Zack Shaw, Screen Saver - Pinterest) 

Itinuturo sa atin ng Simbahan sa pagdiriwang ng Paggunita sa Kalinis-Linisang Puso ng Mahal na Birheng Maria kung paano nga ba naging malinis at dalisay ang puso ng Mahal na Birhen. Hindi lamang iniligtas ng Diyos ang Mahal na Ina bago siya isilang sa mundo upang hindi siya mabahiran ng kasalanan. Bagkus, dinalisay ng Diyos ang kanyang puso. Naging bukas si Maria sa pagdalisay ng Diyos. Ang Diyos ay kanyang pinahintulutang maghari sa kanyang puso. Bilang hari ng puso ni Maria, dinalisay ng Diyos ang puso ni Maria na nagpakilala bilang Kanyang abang alipin (Lucas 1, 48). Ito ay tanda ng pag-ibig ni Maria para sa Diyos. Ang Diyos ay binigyan niya ng pahintulot upang linisin at dalisayin ang kanyang puso. Ganyan niya ka-mahal ang Diyos. 

Batid ni Maria na hindi niya kayang dalisayin o linisin ang sarili niyang puso sa ganang sarili. Batid niya na hindi niya kayang gawin ang lahat dahil hindi naman siya isang diyosa o bathala. Batid ni Maria na mayroong makakatulong sa kanya - ang tunay at nag-iisang Diyos na walang iba kundi ang Panginoon. Dahil dito, buong kababaang-loob na hiling at pinahintulutan ni Maria ang Diyos na linisin at dalisayin ang kanyang puso upang lagi siyang maging bukas sa kalooban ng Diyos. Nais ni Maria na maging tapat sa kanyang paglilingkod sa Panginoong Diyos. 

Isang halimbawa nito ay ang kanyang ginawa sa wakas ng salaysay sa Ebanghelyo para sa araw na ito. Sabi roon na inigatan ng Mahal na Inang si Maria "ang lahat ng bagay . . . sa kanyang puso" (Lucas 2, 51). Maraming bagay na hindi maunawaan ng Mahal na Ina tungkol sa kalooban ng Diyos. Nais niyang maunawaan ito upang buong katapatan siyang makapaglingkod sa Panginoon. Kaya naman, habang iningatan niya ang lahat ng nangyari sa kanyang puso bago siya umuwi ng Nazaret kasama ni San Jose at ng Batang Hesus, tiyak na buong kababaang-loob siyang humingi ng tulong sa Diyos upang maunawaan niya ang mga nangyari at mga mangyayari pa. 

Kung paanong humingi ng tulong mula sa Diyos si Maria nang buong kababaang-loob upang maunawaan niya ang Kanyang plano sa bawat sandali ng kanyang buhay dito sa mundo, buong kababaang-loob rin niyang hiniling sa Panginoong Diyos na laging gawing malinis at dalisay ang kanyang puso. Sa pamamagitan nito, laging naranasan ni Maria ang biyaya ng pagligtas ng Panginoong Diyos, katulad ng nangyari sa kanya bago siya isilang sa mundo. Ang biyaya ng pagligtas ng Panginoon na inilarawan sa Unang Pagbasa ay laging naranasan ni Maria, hindi lamang sa sandali ng paglihi sa kanya sa sinapupunan ng kanyang inang si Santa Ana, kundi na rin sa bawat sandali ng kanyang buhay sa mundo. Dahil dito, ang kanyang pagpuri sa Diyos ay tunay at bukal sa kanyang kalooban. 

Ang pusong laging bukas sa paglilinis at pagdalisay ng Diyos ay naghahandog ng mga papuring tunay. Ang puso ng mga tunay na nagpupuri at sumasamba sa Diyos ay lagi Niyang nililinis at dinadalisay. Katulad ng Mahal na Inang si Mariang Birhen, maging bukas nawa tayo sa paglinis at pagdalisay ng Diyos. Ang ating mga puso at isipan ay lagi nawa nating ibukas sa paglinis at pagdalisay sa Diyos upang maging tunay at bukal sa ating kalooban ang ating pagpuri at pagsamba sa Kanya.

KATARUNGANG NAKA-UGAT SA PAG-IBIG NG PANGINOON

24 Hunyo 2022 

Dakilang Kapistahan ng Kamahal-Mahalang Puso ni Hesus (K) 

Ezekiel 34, 11-16/Salmo 22/Roma 5, 5b-11/Lucas 15, 1-7 

Unknown Painter, Sacred Heart of Jesus (https://www.catholicculture.org/culture/liturgicalyear/calendar/day.cfm?date=2021-06-11)

Tiyak na batid ng marami sa atin na isang sagisag ng dakilang pag-ibig ng Diyos para sa sangkatauhan ang Kamahal-Mahalang Puso ni Hesus. Ipinapaalala sa atin ng mga imahen at larawan ng Mahal na Puso ni Hesus na tinubos Niya tayo dahil sa Kanyang dakilang pag-ibig. Dahil sa pag-ibig ng Diyos, ipinagkaloob Niya sa atin ang biyaya ng kaligtasan sa pamamagitan ng Kanyang Bugtong na Anak na si Kristo Hesus. Ito ang mensahe ng Mahal na Puso ni Hesus na paulit-ulit na binibigyan ng pansin, lalung-lalo na tuwing sasapit ang Dakilang Kapistahan ng Mahal na Puso ni Hesus. 

Inilarawan sa mga Pagbasa para sa araw na ito ang pag-ibig ng Diyos. Sabi ng Diyos sa pamamagitan ni Propeta Ezekiel sa Unang Pagbasa na hahanapin Niya ang [mga] nawawalang tupa (34, 12). Ito rin ang binigyan ng pansin ni Hesus sa Ebanghelyo para sa araw na ito. Inulit lamang ng Panginoong Hesus sa pamamagitan ng Kanyang talinghaga sa Ebanghelyo para sa Dakilang Kapistahang ito ang pahayag ng Diyos sa Unang Pagbasa. Tinalakay naman ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa ang dakilang pag-ibig na ito ng Diyos. Ang Panginoong Hesus ay ipinagkaloob sa atin ng Ama bilang ipinangakong Tagapagligtas upang iligtas tayo mula sa mga puwersa ng kasalanan at kamatayan. Sa pamamagitan ng Kanyang Bugtong na Anak na si Kristo Hesus, nahayag ang pag-ibig ng Diyos para sa sangkatauhan.

Subalit, marapat lamang na pagnilayan kung paanong ang Mahal na Puso ni Hesus ay isa ring sagisag ng katarungan ng Diyos. Ang katarungan ng Panginoon ay naka-ugat sa Kanyang pag-ibig. Ang pahayag ng Panginoong Diyos sa Unang Pagbasa ay isang napakagandang larawan ng katarungan ng Diyos. Sabi ng Panginoong Diyos sa pamamagitan ni Propeta Ezekiel sa Unang Pagbasa para sa Solemnidad na ito na tanging Siya mismo ang mag-aalaga sa Kanyang kawan (Ezekiel 34, 15). Hindi Niya hahayaang mapunta sa kamay ng mga huwad na pastol ang Kanyang kawan. Siya mismo ang magsasanggalang sa Kanyang kawan mula sa mga huwad na pastol na walang puso o pakialam para sa mga tupa. Kapag mayroong mga tupang naligaw ng landas, ang mga huwad at tiwaling pastol ay mag-aastang parang walang problema. Ni hindi niya isasaisip ang kaligtasan at kalagayan ng mga nasabing tupa. Wala nga ring pakialam ang mga tiwaling pastol kung mapapahamak ang mga nasabing tupa dahil sa kanilang kahinaan. Hindi iyan ang katarungan ng Diyos. 

Mayroong mga pastol na hindi makatarungan. Mapalad tayo na ang Diyos ay hindi kabilang sa mga pastol na hindi makatarungan. Ang Diyos ay makatarungan, lalung-lalo na sa mga mardyinalisado. Ang katarungan ng Panginoong Diyos ay hindi lamang para sa mga elitista. Ito ay para sa lahat. Ipagsasanggalang ng Diyos ang lahat mula sa katiwalian at kasamaan. Hindi Niya hahayaang mapahamak ang Kanyang kawan dahil sa katiwalian at kasamaan ng mga tiwaling pinuno na walang ibang inisip kundi ang pansariling interes. Ang katarungan ng mga tiwaling pinuno ay para lamang sa kanilang mga sarili at mga alipores. Ang katarungan ng Diyos ay para sa lahat. Ang Panginoong Diyos ay hindi natutuwa sa tiwaling pamumuno. Iyan ang dahilan kung bakit ipinasiya Niyang maging pastol ng Kanyang kawan. Siya ang magpapastol sa Kanyang kawan upang maranasan nila ang Kanyang katarungang dulot ng Kanyang dakilang pag-ibig. 

Ang katarungan ng Panginoong Diyos ay naka-ugat sa Kanyang pag-ibig. Ito ang nais ipaalala sa atin ng Mahal na Puso ni Hesus. Bilang Pastol, ang lahat ng mga tupa sa Kanyang kawan ay Kanyang aalagaan at ipagsasanggalang. Kapag mayroong [mga] tupang nawala, hindi Niya hahayaang mapahamak [ang mga] ito. Bagkus, gagawin Niya ang lahat mahanap lamang [ang mga] tupang nawawala. Hindi Niya hahayaang mapahamak ang Kanyang kawan. Isa lamang itong patunay na may puso ang Diyos para sa mga mardyinalisado. Hindi Siya katulad ng mga tiwaling pinuno na tanging sarili at mga alipores lamang ang iniisip. Iniisip ng Panginoon ang ikabubuti ng lahat, lalung-lalo na ng mga mahihina. Iyan ang katarungan ng Panginoon na naka-ugat sa dakilang pag-ibig Niyang walang hanggan.

MAGSALITA NANG DIRETSYO

23 Hunyo 2022 

Dakilang Kapistahan ng Pagsilang ni San Juan Bautista 

Isaias 49, 1-6/Salmo 138/Mga Gawa 13, 22-26/Lucas 1, 57-66. 80 

Bernardo Strozzi, Saint John the Baptist (c. 1620-1625), Public Domain

Mayroong dahilan kung bakit isinilang ang lahat ng tao sa mundo. Ito ang paksang nais pagtuunan ng pansin ng Simbahan sa pagdiriwang ng Dakilang Kapistahan ng Pagsilang ni San Juan Bautista. Ang lahat ng tao sa mundo ay mayroong misyon na kailangang tuklasin at tuparin. Iyan ang dahilan kung bakit isinilang ang lahat ng tao dito sa mundo. Mayroon silang misyon o tungkulin. Isang patunay nito ay si San Juan Bautista. Ang kanyang misyon ay mayroong ugnayan sa planong binuo ng Panginoon upang iligtas ang sangkatauhan. Hindi isinilang ang bawat tao sa mundong ito upang gumala lamang sa mundong ito na parang mga turista. 

Ang pangalang ibinigay sa Tagapagbinyag na mauuna sa daan ng Mesiyas ay isa nang pahiwatig ng misyong ibinigay sa kanya ng Diyos. Sabi ng kanyang inang si Elisabet na kinumpirma naman ng kanyang amang si Zacarias sa pamamagitan ng kanyang sulat na Juan ang kanyang pangalan (Lucas 1, 60. 63). Ito ang pangalang ibinigay sa kanya ng Arkanghel San Gabriel noong nagpakita siya kay Zacarias sa loob ng templo (Lucas 1, 13). Ang ibig sabihin ng pangalang "Juan" ay "Ang Diyos ay mapagpala." Isa itong malinaw na pahiwatig ng misyon ni San Juan Bautista. Hinirang siya ng Diyos upang maging pagpapala sa lahat ng tao. Sa pamamagitan ng biyayang si San Juan Bautista, nahayag ang kabutihan ng Diyos sa lahat ng tao. 

Gaya ng nasasaad sa Unang Pagbasa para sa Dakilang Kapistahang ipinagdiriwang sa araw na ito: "Bago pa ako ipanganak ay hinirang na ng Panginoon. Pinili Niya ako para maging lingkod Niya" (Isaias 49, 5). Isang halimbawa si San Juan Bautista. Gaya ng ipinapahiwatig ng kahulugan ng kanyang pangalan, hinirang si San Juan Bautista upang maging isang tanda ng pagpapala ng Diyos. Sabi sa Ikalawang Pagbasa, bago dumating at lumitaw ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na si Hesus, si San Juan Bautista ay nangaral tungkol sa pagbabalik-loob sa Diyos at pagbibinyag upang ihanda ang lahat para sa Kanyang pagdating (Mga Gawa 13, 24-25). 

Subalit, matatanto nating hindi gumamit ng mga matatamis na salita ang pagpapala ng Diyos na nagngangalang Juan Bautista. Bilang biyayang ipinagkaloob ng Diyos sa tanan, diretsyahan siyang nagsalita sa mga tao tungkol sa katotohanan. Katunayan, marami sa mga katagang ginamit ni San Juan Bautista sa kanyang mga pangaral sa Ilog Jordan ay nakakasakit ng damdamin. Minsan, ang mga nagtungo sa Ilog Jordan upang makinig sa kanyang mga pangaral at magpabinyag ay tinawag niya nang may lakas ng loob na "lahi ng mga ulupong" (Mateo 3, 7; Lucas 3,7). Isa iyang patunay na hindi nagpaligoy-ligoy si San Juan Bautista sa kanyang misyon. Sa pamamagitan ng pagiging prangka, nagsalita si San Juan Bautista tungkol sa kabutihan ng Panginoong Diyos sa mga Israelita. Ang kabutihan at awa ng Panginoong Diyos ay ang dahilan kung bakit nagsugo Siya sa mga propeta. Ito rin ang dahilan kung bakit isinugo rin ang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas nang dumating ang takdang panahon. 

Bagamat may ilang mga pagkakaiba sa mga misyong ibinigay sa atin ng Panginoon, isa lamang ang ating layunin. Ang ating layunin ay sumaksi tungkol sa katotohanang nagmumula sa Panginoon. Hindi tayo dapat magpaligoy-ligoy o mag-isip ng paraan upang pabanguhin ang ating mga sarili sa mata ng mga tao. Bagkus, dapat tayong maging prangka. Dapat diretsyahan tayong magpatotoo tungkol sa katotohanang si Kristo. Gaya ni San Juan Bautista, huwag tayong matakot magsalita nang diretsyo tungkol sa katotohanang kaloob ni Kristo. 

Ipinapaalala ng Dakilang Kapistahang ipinagdiriwang ng Simbahan sa araw na ito na hindi tayo dapat matakot magsalita tungkol sa katotohanang kaloob ni Hesus. Hindi tayo dapat magpaligoy-ligoy o daanan na lamang sa mga matatamis na salita upang walang damdaming masasaktan. Katulad ni San Juan Bautista, dapat tayong maging prangka o diretsyo sa ating pagsaksi at pagpapalaganap ng katotohanang mula kay Kristo Hesus. Wala na tayong magagawa kung may mga damdaming masasaktan dahil sa katotohanang kaloob mismo ni Kristo. 

SA SAKRAMENTO NG EUKARISTIYA, NAHAHAYAG ANG KATARUNGAN AT PAGIGING MATUWID NG PANGINOON

19 Hunyo 2022 

Dakilang Kapistahan ng Kabanal-Banalang Katawan at Dugo ng Panginoon (K) 

Genesis 14, 18-20/Salmo 109/11 Corinto 11, 23-26/Lucas 9, 11b-17 

Pedro Orrente, Feeding of Five Thousand (c. 1613), Public Domain

"Paalisin na po Ninyo ang mga tao nang makaparoon sila sa mga nayon sa kabukiran sa paligid upang humanap ng makakain at matutuluyan. Nasa ilang lugar na po tayo" (Lucas 9, 12). Ang mga salitang ito ay binigkas ng mga apostol sa Panginoong Hesus noong magdidilim na. Batid ng mga apostol kung nasaan sila sa mga oras na iyon. Sa ilang na lugar na iyon, mayroong limang libong tao na nagmula sa iba't ibang lugar upang makita si Hesus. Magtatakipsilim na, ang nasabing ilang na lugar ay puno pa rin ng mga taong nais makita't marinig si Hesus. Kaya, nakiusap ang mga apostol kay Hesus na pauwiin na Niya ang mga tao dahil nasa isang ilang na pook sila. Dahil dito, wala silang mahahanap na makakainan at matutuluyan sa nasabing lugar. 

Subalit, sa halip na sumang-ayon, sinabihan ni Hesus ang mga apostol na bigyan ng makakain ang mga tao (Lucas 9, 13). Sila mismo ang magbibigay ng pagkain sa mga taong nagkatipon sa ilang na pook na iyon sa mga sandaling iyon. May malalim na kahulugan ang mga salitang ito ni Hesus. Sa unang tingin o basa, hindi halata kung ano ang ibig sabihin ni Hesus. Tiyak na sasagot tayo katulad ng mga apostol noong ipinaalam nila kay Hesus na tanging limang tinapay at dalawang isda ang mayroon sa nasabing pook sa mga oras na iyon (Lucas 9, 13). Napakakaunti niyan para sa limang libong taong naroon sa lugar na iyon. 

Makakatulong ang Kapistahang ipinagdiriwang ng Simbahan sa Linggong ito upang lalo pa nating maunawaan kung bakit nasabi ni Hesus ang mga salitang iyon sa mga apostol. Sinabihan ni Hesus ang mga apostol na sila mismo ang dapat magbigay ng pagkain sa mga tao dahil Siya mismo ang tinapay ng buhay. Ang ibig sabihin ng mga salitang ito ni Hesus ay ituro Siya sa mga tao. Ang tanging makakapawi sa iba't ibang uri ng kagutuman at kauuhawan ng tao ay walang iba kundi si Hesus lamang. Ito ang temang nais bigyan ng pansin ng Simbahan sa pagdiriwang ng Dakilang Kapistahan ng Kabanal-banalang Katawan at Dugo ng Panginoon. Sa Sakramento ng Banal na Eukaristiya, laging dumarating si Kristo upang ibigay ang Kanyang Katawan at Dugo bilang tunay na pagkain at inuming nagbibigay ng buhay na walang hanggan. 

Kahit na nasa ilang na pook, hindi pinauwi ni Hesus ang mga tao. Isa itong patunay na batid Niya kung ano ang matuwid. Hindi lamang kawalan ng habag at malasakit ang pagpapaalis sa mga tao mula sa ilang na pook na iyon. Bagkus, hindi rin iyan matuwid at makatarungan. Si Hesus, ang tunay na matuwid, mahabagin, at makatarungan, ay hindi pumayag na paalisin na lamang ang mga tao nang hindi nila alam kung saan sila maaring bumili ng pagkain at inumin. Ayaw Niyang madisgrasya ang mga tao. Ito ang ginagawa Niya sa Banal na Eukaristiya. Ipinagkakaloob Niya ang Kanyang Katawan at Dugo upang maging ating espirituwal na pagkain at inumin. Kapag kinain at ininom natin ang Kanyang Katawan at Dugo sa Misa, ipagkakaloob Niya ang kaligtasan sa bawat isa sa atin. Sa pamamagitan ng Kanyang pagdating sa Banal na Misa araw-araw upang ibigay ang Kanyang Katawan at Dugo bilang tunay na pagkain at inuming walang hanggan, inihahatid Niya sa atin ang biyaya ng Kanyang pagliligtas. Iyan si Hesus, ang matuwid, makatarungan, mahabagin, at mapagmahal na Panginoon. 

Ang pagpapala ng Panginoong Diyos ay inihatid ng misteryosong hari at saserdoteng si Melquisedec kay Abraham sa Unang Pagbasa. Isinalaysay sa Ikalawang Pagbasa kung paanong naitatag ang Sakramento ng Banal na Eukaristiya. Itinatag mismo ng Panginoong Hesus sa Huling Hapunan ang Sakramento ng Banal na Eukaristiya. Sa tuwing ipinagdiriwang ang Sakramento ng Banal na Eukaristiya, laging dumarating si Hesus upang ibigay muli ang Kanyang Katawan at Dugo bilang pagkain at inuming nagkakaloob ng kaligtasang walang hanggan. Kapag tatanggapin natin nang buong puso at kaluluwa ang pagkain at inuming ito, tinatanggap rin natin ang pagpapala ng walang hanggang kaligtasan. 

Batid ni Hesus na mapapahamak tayo kung hindi natin tatanggapin ang biyaya ng pagliligtas ng Diyos. Kaya naman, lagi Siyang dumarating sa Misa araw-araw upang ibigay ang Kanyang Kabanal-banalang Katawan at Dugo bilang pagkain at inuming naghahatid ng kaligtasan. 

MANAHIMIK NA LAMANG?

13 Hunyo 2022 

Paggunita kay San Antonio de Padua, pari at pantas ng Simbahan 

Lunes ng Ika-11 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 

1 Hari 21, 1-16/Salmo 5/Mateo 5, 38-42 

Antonio de Pereda, Saint Anthony of Padua and the Christ Child (1655), Public Domain

Madalas gamitin ng mga bumabatikos sa Simbahan bilang katwiran ang mga salitang binigkas ng Panginoon sa Ebanghelyo bilang katwiran na dapat tumahimik na lamang ang Simbahan sa mga usaping pulitikal o may kinalaman sa lipunan. Sabi ni Hesus sa Ebanghelyo na hindi dapat labanan ang masamang tao at dapat iharap ang kabilang pisngi kapag sinampal o ginagawan ng masama (Mateo 5, 39). Walang pakialaman dapat. Dapat magsalita lamang tungkol sa pagdarasal at sa mga esprituwal na bagay o usapin ang mga pari, madre, relihiyoso, at iba pang mga taong-Simbahan. 

Noong sinabi ni Hesus na hindi dapat labanan ang masasamang tao, sinabi ba Niyang dapat na tayong maging tahimik sa harap ng katiwalian at kasamaan na nagaganap sa lipunan? Hindi, hindi, at isang malaking HINDI. Walang sinabing ganyan si Hesus. Iyan ay isang baluktot na interpretasyon ng mga salitang ito ng Panginoon. Kung iyon ang ibig sabihin ni Hesus, hindi sana hinirang ang mga propeta sa Lumang Tipan at hindi rin Siya darating sa mundong ito upang iligtas ang sangkatauhan. Hahayaan na lamang Niya mapahamak ang sangkatauhan dahil sa kasamaan at kasalanan. 

Isang kasuklam-suklam na kaganapan ang isinalaysay sa Unang Pagbasa. Iyan ba ang nais ng Diyos? Hinangad ba ng Panginoong Diyos na ipapatay si Nabat ni Reyna Jezebel na kumikilos sa ngalan ni Haring Acab? Ang Panginoong Diyos ay natuwa ba nang masaksihan Niya mula sa langit ang kasuklam-suklam na gawang ito? Hindi. Sa Kanyang paningin, kasuklam-suklam ang gawaing ito. Ito ang dahilan kung bakit Siya humirang ng mga taong tulad ni Elias upang maging Kanyang propeta. Katunayan, si Elias ang propetang hinirang ng Panginoong Diyos noong naghari si Acab. Malakas na sinabi ni Propeta Elias kay Acab: "Malagim na parusa ang babagsak sa iyo!" (1 Hari 21, 21). Patunay lamang ito na hindi kinukunsinti ng Diyos ang kasamaan. 

Bakit sinabi ni Hesus sa Ebanghelyo na huwag labanan ang masama? Namutawi mula sa mga labi ni Hesus ang mga salitang ito dahil nais Niyang imulat ang lahat sa kahibingan ng kasamaan. Hindi sinabi ng Panginoong Hesus na manatiling tahimik sa harap ng kawalan ng hustisya. Ang ibig sabihin ni Hesus, ipakita kung paanong ang lahat ng mga masasamang gawain sa lipunan ay pawang kahibingan na hindi dapat umiral kailanman. Sa pamamagitan nito, itinuturo ng Panginoong Hesus na ang mga tao ay dapat kumilos upang makonsensya ang lahat ng mga gumagawa ng masama sa lipunan. Itinuturo ni Hesus na dapat maging mulat ang lahat sa kasamaang pilit na pinapairal ng mga masasama at kung paano sila gumagawa ng kahibangan. 

Ginugunita sa araw na ito si San Antonio de Padua. Lingid sa kaalaman ng marami, bukod sa pagiging pintakasi ng mga nawawalang bagay, kilala rin siya sa titulong Martilyo ng mga Erehe (Hammer of Heretics). Sa tulong ng Panginoon, nangaral siya tungkol sa katotohanan ng pananampalataya. Ipinaliwanag niya sa lahat ng tao ang pananampalatayang Katoliko at ipinagtanggol ang Simbahan mula sa kahibangang dulot ng maling impormasyon at kasinungalingang ng mga 'di-Katoliko noong mga araw na iyon. Ang mga maling impormasyon na ito ay naghahatid ng gulo sa isip. 

Kung mananatili tayong tahimik sa gitna ng kasamaan at katiwalian sa lipunan, ang ating pananampalataya bilang mga Katoliko ay walang saysay. Lalo lamang nating pinapairal ang kasamaan. Hindi iyan ang kalooban ni Kristo.