ANG PINAGINDAPAT NG DIYOS

8 Setyembre 2022 

Kapistahan ng Pagsilang ng Mahal na Birheng Maria

Mikas 5, 1-4a (o kaya: Roma 8, 28-30)/Salmo 12/Mateo 1, 1-16. 18-23 (o kaya: 1, 18-23) 

Luca Giordano, Birth of the Virgin (c. 1696-1698), Norton Simon Museum Collection, Public Domain ("No Known Copyright").

Bagamat tahimik ang Banal na Kasulatan tungkol sa kaganapang ito, ang Pagsilang ng Mahal na Birhen ay isang napakahalagang sandali sa kasaysayan ng pagligtas ng Diyos sa sangkatauhan sa pamamagitan ni Kristo Hesus. Ang sandaling ito ay isang hudyat na matutuloy ang plano ng Diyos. Siyam na buwan matapos Niyang iligtas si Mariang nasa loob ng sinapupunan ng kanyang inang si Santa Ana mula sa bahid ng kasalanan, isinilang ang babaeng Kanyang hinirang upang maging Bagong Kaban ng Tipan. Ito ang dahilan kung bakit isang napakahalagang kaganapan sa kasaysayan ng pagligtas ng Diyos sa atin ang Pagsilang ng Mahal na Birheng Maria. 

Ang misyon ng Mahal na Birheng Maria, na ibinigay sa kanya ng Diyos, ay ang tanging dahilan kung bakit ang araw ng kanyang pagsilang sa mundo ay napakahalaga. Nang isilang si Maria sa mundo, nahayag ang plano ng Diyos. Hindi isang pangkaraniwang sanggol na babae ang isinilang ni Santa Ana. Ang sanggol na babae na ito ay ang Ina ng Mesiyas. Noong sumapit ang takdang panahon, tinanggap ng Mahal na Birheng Maria nang buong kababaang-loob ang misyong inilaan sa kanya ng Diyos sa simula pa lamang (Genesis 3, 14-15; Lucas 1, 38). 

Kaya naman, ang Ebanghelyo para sa Kapistahang ipinagdiriwang sa araw na ito ay tungkol sa talaan ng angkang pinagmulan ni Hesus at ang panaginip ni San Jose kung saan ang pagsilang ng ipinangakong Mesiyas ay nahayag. Ipinaliwanag ng anghel sa panaginip ni San Jose ang dahilan kung bakit napakaespesyal si Maria. Isinalungguhit ng anghel ang pagkahirang at pagtalaga ng Diyos kay Maria bilang Ina ni Kristo. Ang ipinangakong Mesiyas ay dinadala ng Birheng Maria sa kanyang sinapupunan at ang Banal na Sanggol na ito ay kanyang iluluwal matapos ang siyam na buwan. 

Sa pamamagitan nito, natupad ang pangako sa Unang Pagbasa. Sabi sa simula ng pahayag ng Diyos na inilahad ni Propetang si Mikas sa Unang Pagbasa: "Betlehem Efrata, bagamat pinakamaliit ka sa mga angkan ni Juda ay sa iyo magmumula ang isang maghahari sa Israel. Ang [Kanyang] pinagmula'y buhat pa nang una, mula pa noong unang panahon" (Mikas 5, 1). Natupad ang pangakong ito sa pamamagitan ng Banal na Sanggol na si Hesus na dinala ni Maria sa kanyang sinapupunan. 

Niloob ng Diyos na si Maria mismo ang maging Ina ni Kristo. Dahil dito, iniligtas Niya mula sa bahid ng kasalanan si Maria bago pa siya isilang sa mundo. Sabi ni Apostol San Pablo sa wakas ng alternatibong Unang Pagbasa para sa araw na ito: "Ang mga tinawag Niya ay Kanya ring pinawalang-sala, at ang Kanyang mga pinawalang-sala ay Kanya namang binigyan ng karangalan" (Roma 8, 30). Katunayan, isang kakaibang uri ng karangalan ang ibinigay ng Diyos kay Maria. Iniligtas ng Diyos si Maria mula sa bahid ng kasalanan bago siya isilang sa lupa upang maging marapat siyang dalhin sa kanyang sinapupunan ang ipinangakong Mesiyas na si Hesus. Iyan ang bukod tanging dahilan kung bakit naging napakespesyal ang Pagsilang ng Mahal na Birheng Maria. Isinilang ang babaeng pinagindapat ng Diyos na maging Ina ng Mesiyas. 

Ipinapaalala sa atin ng Kapistahan ng Pagsilang ng Mahal na Birheng Maria na may saysay ang ating buhay dahil sa misyong ibinigay sa atin ng Diyos. Mayroon tayong misyon. Tatanggapin at susundin ba natin ang misyong ibinigay sa atin ng Panginoon nang buong kababaang-loob, katulad ng Mahal na Ina? Niloob ng Panginoon na bigyan tayo ng misyon. Kahit hindi tayo karapat-dapat dahil sa ating mga kasalanan, dinalisay at pinagindapat tayo ng Diyos at patuloy Niya itong gagawin para sa atin upang lalo pa natin Siyang bigyan ng kaluwalhatian sa pamamagitan ng pagtupad sa ating misyon na Kanyang bigay sa atin. Katulad ng ating Mahal na Inang si Maria, tatanggapin at susundin ba natin ang Kanyang kalooban nang may kababaang-loob? 

"SINONG TAO ANG MAKATATAROK SA KALOOBAN AT ISIP NG DIYOS?"

4 Setyembre 2022 

Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (K) 

Karunungan 9, 13-18b/Salmo 89/Filemon 9b-10. 12-17/Lucas 14, 25-33 

"Sinong tao ang makatatarok ng kaisipan ng Diyos? Sino ang nakaaalam sa kalooban ng Panginoon?" (Karunungan 9, 13). Dalawang retorikal na tanong ang nagsimula sa pangaral sa Unang Pagbasa para sa Linggong ito. Isa lamang ang puntong binibigyang-diin ng dalawang retorikal na tanong na ito sa simula ng Unang Pagbasa: ang kalooban ng Diyos ay hindi matatarok ng sinumang tao dito sa mundo. Walang kakayahan ang tao na unawain nang buong-buo ang kalooban ng Panginoong Diyos. Maraming limitasyon ang isip ng tao upang maunawaan ang kalooban ng Diyos. Dahil dito, labis na mahihirapan ang tao na unawain ang kalooban ng Diyos nang buong-buo. Ang isip at lohika ng Diyos ay sobrang lalim at dakila para sa isip ng tao. 

Ito ang puntong nais bigyan ng pansin ni Hesus sa Kanyang pangaral sa Ebanghelyo noong sinabi Niyang: "Hindi maaaring maging alagad Ko ang sinumang umiibig sa kanyang ama at ina, asawa at mga anak, mga kapatid, at maging sa sarili niyang buhay nang higit sa Akin" (Lucas 14, 26). Ito ang kalooban ng Diyos. Ito ang isip at lohika ng Diyos. Unahin natin Siya. Ang Diyos ay dapat nating gawing pangunahing prioridad sa ating buhay. Ang ating mga pamilya, kapwa, bayan, at maging ang ating sarili ay dapat rin nating ibigin, subalit hindi dapat mahigitan ng ating pag-ibig para sa bayan, pamilya, kapwa, at sarili ang ating pag-ibig sa Diyos. Walang dapat pumalit sa Diyos sa sentro ng ating buhay. 

Dagdag pa ni Hesus sa Kanyang pangaral sa mga tao sa Ebanghelyo: "Hindi maaaring maging alagad Ko ang sinumang hindi magpasan ng sarili niyang krus at sumunod sa Akin" (Lucas 14, 27). Ito ang kalooban ng Diyos na sumasalamin sa Kanyang isip at lohika. Kung nais nating maging tagasunod ng Panginoong Hesus na buong puso't katapatang umiibig sa Kanya, dapat nating sundin ang Kanyang kalooban. Bagamat taliwas ito sa kalooban natin na sumasalamin sa ating isip at lohika, dapat natin itong sundin. Mahirap unawain ang ipinapagawa sa atin ni Hesus kung gagamitin natin ang isip at lohika ng tao. Bakit ba nating tatahakin ang landas ng Panginoon kung marami namang hirap at sakit ang ating titiisin? Anong uri ng pag-iisip at lohikang ito? Ito ang pag-iisip at lohika ng Diyos. 

Ang puntong ito ay isinalamin ni Apostol San Pablo sa kanyang pakiusap kay Filemon sa Ikalawang Pagbasa para sa Linggong ito. Nakiusap siya kay Filemon na tanggapin muli si Onesimo, hindi na bilang alipin kundi bilang kapatid kay Kristo (10. 16-17). Sa totoo lamang, mahirap itong gawin para kay Filemon. Subalit, iyan ang kalooban ng Diyos na ipinangaral ni Apostol San Pablo kay Filemon. 

Hindi rin naging madali para kay Apostol San Pablo ang pagsunod sa kalooban ng Diyos na taliwas sa isipan ng tao. Sabi nga niya na nakabilanggo siya dahil kay Kristo (Filemon 9b). Mahirap talagang unawain ang kalooban ng Panginoong Diyos, lalung-lalo na kung ang gagamitin natin ay ang pag-iisip at lohika ng tao upang saliksikin at unawain ito. Ang tangi nating magagawa bilang mga mananampalataya ay manalig at sumunod sa kalooban ng Diyos. 

Mahirap talagang unawain ang kalooban ng Diyos. Masyado itong malalim para sa atin. Subalit, kung ang Diyos ay tunay nating iniibig at sinasamba, buong pananalig nating tatanggapin at susundin ang Kanyang kalooban. 

DIYOS NG KATOTOHANAN

29 Agosto 2022 

Paggunita sa Pagpapakasakit ni San Juan, ang Tagapagbinyag, martir 

Jeremias 1, 17-19/Salmo 70/Marcos 6, 17-29 

Matthias Stom, The Beheading of St John the Baptist (between 1640 and 1645), Public Domain ("No Known Copyright").

Inilaan ng Simbahan ang araw na ito sa paggunita sa isang malagim na kaganapan sa kasaysayan ng kaligtasan. Matapos ihanda ang daraanan ng ipinangakong Mesiyas na si Hesus, namatay bilang isang martir si San Juan Bautista. Gaya ng nasasaad sa Ebanghelyo para sa araw na ito, ang paraan ng pagkamatay ni San Juan Bautista ay pagpugot ng ulo. Inutusan ni Haring Herodes ang kanyang mga kawal na pugutan ng ulo si San Juan Bautista bilang pagtupad sa kanyang pangako kay Salome na ibigay sa dalaga ang kanyang hiling. Isang malalim na dahilan kung bakit ito hiniling ng dalagang si Salome - ito ang kagustuhan ng kanyang inang si Herodias. Malalim ang galit ni Herodias kay San Juan Bautista dahil sa kanyang mga pangaral.  

Ano ang pangaral ni San Juan Bautista na naging dahilan ng pagtanim ng matinding galit at poot sa puso ni Herodias? Ang kanyang pangaral laban sa pakikiapid. Sabi sa unang bahagi ng Ebanghelyo na nagsalita si San Juan Bautista laban sa pagsasama nina Haring Herodes at Herodias na asawa ni Felipe dahil hindi naman sila magkabiyak (Marcos 6, 18). Nagalit rin si Herodes kay San Juan Bautista, subalit 'di hamak na mas nagalit si Herodias kaysa kay Herodes dahil binalak ni Herodias na ipapatay agad ang Tagapagbinyag. Hindi matanggap ni Herodias ang napakasakit na katotohanang nagkakasala siya sa mata ng Diyos sa pamamagitan ng pakikiapid. 

Nakaranas rin ng mga pag-uusig ang mga Propeta sa Matandang Tipan, katulad na lamang ni Propeta Jeremias sa Unang Pagbasa para sa araw na ito. Katunayan, sa Unang Pagbasa, inilarawan mismo ng Panginoong Diyos kay Propeta Jeremias kung ano ang dapat niyang asahan sa kanyang pagmimisyon bilang Kanyang Propeta. Si Propeta Jeremias ay hindi pakinggan ng marami sa bayang Israel, kahit na isinugo pa siya ng Diyos. Kahit ang Panginoong Diyos mismo ang humirang sa Kanya, hindi siya tatanggapin o pakikinggan ng marami. Kamumuhian siya ng marami at uusigin dahil isa siyang tunay na Propeta ng Diyos. 

Masakit ang katotohanan. Subalit, hindi iyon magbabago. Sa Diyos nagmumula ang katotohanan. Ang tanong - tatanggapin ba natin ito o hindi? 

PAALALA TUNGKOL SA KABABAANG-LOOB

28 Agosto 2022 

Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon (K) 

Sirak 3, 19-21. 30-31 (gr. 17-18. 20. 28-29)/Salmo 67/Hebreo 12, 18-19. 22-24a/Lucas 14, 1. 7-14

Brunswick Monogrammist, Parable of the Great Banquet (c. 1525), from the National Museum in Warsaw Collection, Public Domain ("No Known Copyright").

Malinaw na inilarawan sa Unang Pagbasa at Ebanghelyo para sa Linggong ito ang aral na nais ituro ng Simbahan sa atin sa Linggong ito. Ang aral na itinuturo sa atin sa Linggong ito ay ang kahalagahan ng kababaang-loob. Katunayan, ilang ulit na itinuro ng Simbahan ang aral na ito. Subalit, ang aral na ito ay muling itinuturo ng Simbahan upang hindi natin ito makalimutan. Dahil dito, ang mga mahahalagang aral tulad na lamang nito ay paulit-ulit na ipinapaalala ng Inang Simbahan sa atin at patuloy itong gagawin ng Inang Smbahan nang sa gayon ay hindi ito makalimutan. 

Ang pangaral sa Unang Pagbasa para sa Linggong ito ay nagsimula sa pamamagitan ng mga ganitong kataga: "Anak ko, maging mapagpakumbaba ka sa pagtupad ng tungkulin, at mamamahalin ka ng mga malapit sa Diyos. Habang ikaw'y dumadakila, lalo ka namang magpakumbaba; sa gayo'y kalulugdan ka ng Panginoon" (Sirak 3, 17-18). Napakalinaw sa mga salitang ito kung ano ang nais pagtuunan ng pansin ng mangangaral na ito: ang kahalagahan ng kababaang-loob. Ang mga naghahangad na kalugdan ng Panginoong Diyos ay magpakumbaba.

Kinalulugdan ng Panginoong Diyos ang mga may kababaang-loob. Bakit? Hindi nila nakakalimutan ang kadakilaan ng Diyos. Hindi nila nakakalimutan ang kadakilaan ng Diyos na inilarawan sa Ikalawang Pagbasa para sa Linggong ito. Ang Diyos ay ang pinakadakila sa lahat. Hindi Siya dapat limutin. Gaano man kalayo ang narating ng isang tao sa buhay, ilang ulit man siya magtagumpay, ang Diyos ay hindi niya dapat limutin. Dahil hindi siya nilimot ng Diyos, hindi rin niya dapat limutin ang Diyos. 

Ito ang dahilan kung bakit sinabi ni Hesus sa Ebanghelyo na ang mga nagpapakataas ay ibaba at ang nagpapakababaa ay itataas (Lucas 14, 11). Sa pamamagitan ng mga salitang ito na binigkas ng Panginoong Hesukristo sa Kanyang pangaral tungkol sa mabuting pakikitungo at kababaang-loob, naisalungguhit ang kahalagahan ng birtud na ito. Ang birtud na ito ay napakahalaga sapagkat ipinapakita nito na ang Diyos ay hindi nakakalimutan ng tao. 

Laging ipinapaalala sa atin ng Simbahan ang kahalagahan ng pamumuhay nang may kababaang-loob. Sa pamamagitan ng kababaang-loob, naaalala natin ang Diyos. 

ANG TANGING MAKAPAGLILIGTAS SA ATIN

21 Agosto 2022 

Ika-21 Linggo sa Karaniwang Panahon (K) 

Isaias 66, 18-21/Salmo 116/Hebreo 12, 5-7. 11-13/Lucas 13, 22-30 

Michelangelo, The Last Judgement (1535-1541), Public Domain, "No Known Copyright"

"Ginoo, kakaunti po ba ang maliligtas?" (Lucas 13, 23). Ito ang tanong ng isa sa mga tagapakinig ni Hesus sa Ebanghelyo. Ang tinanong ng taong ito ay walang iba kundi ang Panginoong Diyos na nagpahayag sa Unang Pagbasa na darating Siya upang ang lahat ng bansa sa mundo ay Kanyang titipunan. Sa pamamagitan nito, makikilala Siya bilang Diyos na nakakabatid sa lahat ng mga iniisip ng tao at naghahatid sa kanila ng kaligtasan at kaparusahan (Isaias 66, 18-19). Si Hesus ay ang Diyos na dumating sa mundong ito upang iligtas ang sangkatauhan sa pamamagitan ng Krus at Muling Pagkabuhay, at muling darating sa wakas ng panahon bilang Hukom ng lahat. 

Sa halip na sagutin ang tanong ng Kanyang tagapakinig tungkol sa bilang ng mga taong maliligtas, inilarawan ng Panginoong Hesus kung ANO ang dapat gawin ng bawat tao upang mapabilang sa mga iniligtas ng Diyos. Para sa Panginoong Hesus, hindi na mahalaga para sa atin na malaman kung ILAN ang mga maliligtas. Bagkus, ang dapat nating isipin ay kung paano tayo mapapabilang sa mga iniligtas sa wakas ng panahon. Nais talaga ni Hesus na iligtas ang lahat. Iyan naman talaga ang dahilan kung bakit ipinasiya Niyang mamatay sa krus at mabuhay na mag-uli pagsapit ng ikatlong araw. Subalit, alam rin ni Hesus na mayroong magmamatigas pa rin at ang kaligtasang hatid ng Kanyang Krus at Muling Pagkabuhay ay hindi nila tatanggapin. Dahil dito, sinabi ni Hesus na dapat magsumikap ang lahat na pumasok sa pintuang makipot (Lucas 13, 24). 

Inilarawan rin ng Panginoon kung ano ang sasapitin ng mga hindi magsusumikap na pasukin ang makipot na pintuang Kanyang inilarawan. Ang mga taong ito ay hindi makakapasok sa Kanyang kaharian sa langit. Bagkus, tatangis sila at magngangalit ang kanilang mga ngipin (Lucas 13, 25-28). Kahit magmakaawa pa sila kay Hesus, hindi sila papapasukin. Inaksaya nila ang kanilang buhay sa mundo upang pakinggan at sundin ang mga turo ni Hesus. Subalit, kung kailan tapos na ang kanilang buhay, saka pa lamang sila magmamakaawa kay Kristo. Hindi sila nagsikap na pumasok sa makipot na pintuan noong nabuhay sila sa mundo, kahit sa pinakahuling sandali ng kanilang buhay. Kaya naman, hindi sila makakapasok sa kaharian ng Diyos sa langit, ilang ulit man silang magmakaawa at sumamo sa Kanya. 

Paano nga ba tayo makakapasok sa makipot na pintuang inilarawan ni Hesus? Sabi ni Hesus sa Ebanghelyo na ito ang Kanyang sasabihin sa mga hindi makakapasok sa Kanyang kaharian sa langit sa wakas ng panahon: "'Lumayo kayo sa Akin, kayong lahat na nagsisigawa ng masama!'" (Lucas 13, 27). Sa pamamagitan ng mga salitang ito, inilarawan ni Hesus na dapat nating sundin ang kalooban ng Diyos. Hindi sasapat ang pakikinig lamang. Ang kalooban ng Panginoon ay dapat nating tuparin at sundin, gaano man ito kahirap gawin. Hayaan nating maghari ang Panginoon sa ating buhay. 

Kaya naman, ang Simbahan ay nagpapatuloy sa kanyang misyon ng Ebanghelisasyon sa kasalukuyan. Hindi tumigil ang Simbahan sa pagpapalaganap ng Mabuting Balita, gaano man ito kahirap. Patuloy na ginagawa ng Simbahan ang nasasaad sa Salmong Tugunan para sa araw na ito. Sa pamamagitan ng misyon ng Ebanghelisasyon na hindi tinigilan ng Simbahan kailanman, ang Panginoong Diyos ay kumikilos mula sa langit. Itinutuwid tayo ng Diyos, gaya ng inilalarawan sa Ikalawang Pagbasa. Nais ng Panginoong Diyos na tuwirin at dalisayin tayo upang maging karapat-dapat tayong makapasok sa Kanyang kaharian sa langit. Iyan ang nais ng Diyos para sa atin. 

Nais man ng Diyos na iligtas tayong lahat, hindi Niya ito magagawa kung hindi ito loloobin natin. Kaya naman, araw-araw tayong tinatanong kung tatalima tayo sa kalooban ng Diyos nang kusang-loob at may kababaang-loob. Ano ang ating pasiya? Tandaan, ang Diyos lamang ay ang tanging makakapagligtas sa atin. Sa Kanya tayo dapat umasa at sumunod kung nais tayong maligtas. 

PIPILIIN BA NATIN ANG LANGIT?

15 Agosto 2022 

Dakilang Kapistahan ng Pag-Aakyat sa Langit sa Mahal na Birheng Maria

Pahayag 11, 19a; 12, 1-6a. 10ab/Salmo 44/1 Corinto 15, 20-27/Lucas 1, 39-56 

Balthasar Beschey, The Assumption of Mary (18th century), from the Van Ham Museum Collection is licensed under CC-BY-SA 

Inilaan ang Dakilang Kapistahan ng Pag-Aakyat sa Langit sa Mahal na Birheng Maria para sa pagninilay tungkol sa katotohanan ng langit. Sa wakas ng kanyang buhay sa mundo, ang katawan at kaluluwa ng Mahal na Birheng Maria ay iniakyat ng Diyos sa langit. Hindi pinahintulutan ng Diyos na maagnas ang katawan ng Mahal na Ina sa huling sandali ng kanyang buhay sa lupa. Kung paano Niya iniligtas si Maria mula sa bahid ng kasalanan sa sandali ng paglilihi sa kanya sa sinapupunan ng kanyang inang si Santa Ana, muli Niyang iniligtas si Maria sa pamamagitan ng pag-akyat sa kanyang katawan at kaluluwa sa langit. Sa pamamagitan nito, pinatunayan ng Diyos na hindi guni-guni o kathang-isip ang langit. Ang langit ay tunay at totoo. 

Hindi lamang ang Mahal na Inang si Mariang Birhen ang binigyan ng ganitong uri ng karangalan mula sa Diyos. Dalawang panauhin sa Lumang Tipan ay iniligtas ng Diyos mula sa pagkaagnas sa huling sandali ng kanilang buhay sa mundo. Una, si Enoc. Sa huling sandali ng kanyang buhay sa lupa, kinuha ng Diyos ang katawan at kaluluwa ni Enoc (Genesis 5, 22-24). Pangalawa, si Propeta Elias. Sa wakas ng kanyang buhay sa lupa, ang katawan at kaluluwa ni Propeta Elias ay iniakyat ng Panginoon sa langit sa pamamagitan ng "isang karwaheng apoy na hila ng mga kabayong apoy" (2 Hari 2, 11). Kung ang dalawang panauhing ito sa Lumang Tipan ay binigyan ng pagkakataon upang maranasan ang kapangyarihan ng Diyos sa wakas ng kanilang buhay sa lupa, gaano pa kaya ang Ina ng Diyos? Ang pagkakataong ito ay hindi ipinagkait kay Maria dahil siya mismo ang Ina ng Diyos. Hindi pinahintulutan ng Diyos na maagnas sa lupa ang katawan ng Birheng Maria dahil ito ang naging tahanan ng Diyos Anak siyam na buwan bago Siya isilang sa mundo. 

Ang Pag-Aakyat sa Langit sa Mahal na Birheng Maria ay isang kahanga-hangang gawa ng Diyos. Sa pamamagitan ng himalang ito, muling ipinamalas ng Panginoong Diyos ang Kanyang kapangyarihan. Walang kapangyarihan si Maria upang iakyat ang kanyang sariling katawan at kaluluwa sa langit dahil isang tao lamang siya. Subalit, niloob ng Diyos na maranasan muli ni Maria sa wakas ng kanyang buhay sa mundong ito ang kapangyarihan ng Kanyang pagliligtas. Dahil dito, ang katawan at kaluluwa ng Mahal na Birhen ay iniakyat ng Diyos sa langit. Sa langit, nakapiling muli ni Maria ang tunay na Haring walang hanggan na walang iba kundi ang minamahal niyang Anak na si Kristo Hesus. 

Tinalakay sa mga Pagbasa para sa Kapistahang ito ang pagliligtas ng Diyos. Marapat lamang pagtuunan natin ang ating pansin sa pagliligtas ng Diyos sapagkat ang Pag-Aakyat sa Langit sa Mahal na Inang si Mariang Birhen ay tunay ngang isang kahanga-hangang gawa ng pagliligtas. Sa pangitain ni San Juan sa Unang Pagbasa, iniligtas ng Diyos ang Babae at ang kanyang Anak mula sa pulang dragon. Si Apostol San Pablo naman ay nangaral tungkol sa tagumpay ni Kristo laban sa kasalanan at kamatayan sa pamamagitan ng Kanyang Krus at Muling Pagkabuhay. Sa pamamagitan nito, ang biyaya ng kaligtasan at buhay na walang hanggan ay ipinagkaloob Niya sa lahat. Sa Ebanghelyo, pinatotohanan ni Maria sa kanyang kantikulo ang pagliligtas ng Diyos sa mga abang tulad Niya. Itinataas ng Diyos ang lahat ng Kanyang mga abang alipin at ibinabagsak ang mga palalo at mayayabang. Ang Mahal na Birheng Maria mismo ang patunay nito. Mula sa pamumuhay nang payak bilang isang dalaga sa isang bayan sa Galilea na nagngangalang Nazaret, itinampok at itinaas ng Diyos ang Birheng Maria upang maging Ina ng Anak ng Diyos na si Hesus, ang ipinangakong Tagapagligtas. Sa wakas ng buhay ni Maria sa lupa, iniakyat siya ng kapangyarihan ng Diyos sa langit. 

Sa araw na ito na inilaan ng Simbahan para sa maringal at masayang pagdiriwang ng Dakilang Kapistahan ng Pag-Aakyat sa Langit sa Mahal na Birheng Maria, mayroong tanong para sa atin ang Simbahan. Ang langit ay tunay. Subalit, tunay nga ba nating pipiliin ang langit? Kung langit ang ating pipiliin, sigurado ba tayong galing sa puso ang ating pagpili sa langit? Nakakalungkot subalit may ilang magsasabing langit ang kanilang pipiliin, ngunit galing naman sa ilong ang kanilang sagot. Pipiliin raw nila ang langit, subalit papanigan naman nila ang mga kilalang magnanakaw, sinungaling, at mamamatay-tao. Kapag nasangkot naman sa anumang anomalya katulad na lamang ng katiwalian ang mga taong sinusuportahan nila, kusang-loob silang magbubulag-bulagan at magbibingi-bingihan dahil para sa kanila, ang mga sinusuportahan nila ay hindi nagkakamali kailanman. Ang kanilang mga sinusuportahan ay perpekto. Parang ginagawa nilang mga diyos ang kanilang sinusuportahan. Tapos, linggo-linggo pa sila magsisimba? Hindi ba sila nahihiya nang kahit kaunti man lamang? Saan nga ba sila kumuha ng ganitong uri ng kakapalan ng mukha? Pambihira naman. 

Muling ipinapaalala sa atin sa araw na ito na tunay ang langit. Makakapiling natin sa langit ang Panginoong Hesukristo at ang Mahal na Birheng Maria, ang tunay na Hari at Reyna. Ang tanong: buong puso ba nating pipiliin ang langit? 

TUNAY NA PAGPANIG KAY HESUS

14 Agosto 2022 

Ika-20 Linggo sa Karaniwang Panahon (K) 

Jeremias 38, 4-6. 8-10/Salmo 39/Hebreo 12, 1-4/Lucas 12, 49-53 

Jean Leon Gerome, The Christian Martyrs' Last Prayer (c. Between 1860 and 1883), from the Walters Art Museum Collection is licensed under CC BY-SA.

Napapanahon ang mga Pagbasa para sa Misa sa Linggong ito. Sa unang dinig, hindi halatang napapanahon ito. Tiyak na iisipin ng marami na wala namang ugnayan ang lipunan at kultura sa kasalukuyang panahon sa mga nasusulat sa mga Pagbasa para sa Linggong ito dahil inilalarawan sa mga talatang ito ay ang lipunan at kultura noong unang panahon. Gaya ng sinasabi ng marami: "Nineteen kopong-kopong pa iyan!" 

Subalit, lingid sa kaalaman ng marami, kahit matagal na panahon ang lumipas mula noong inihayag ang mga salitang nasasaad sa mga Pagbasa, ang saysay ng mga ito ay hindi nawawala o kumukupas. Katunayan, kung magmamasid tayo sa kapaligiran, mapagtatanto nating nangyayari pa rin ang mga inilarawan sa mga Pagbasa para sa Linggong ito. Kung ipapasiya pa rin nating magbulag-bulagan at magbingi-bingihan, hindi natin mauunawaan ang ugnayan ng mga salitang ito sa kasalukuyan, kahit ilang ulit pa natin itong basahin o pakinggan. 

Inilahad sa Unang Pagbasa para sa Linggong ito ang masasamang balak ng mga kaaway ni Propeta Jeremias. Si Propeta Jeremias ay binalak ipapatay ng mga pinuno ng lungsod na pinahintulutan naman ni Haring Sedequias. Katunayan, sa ibang mga salin ng mga talatang ito, ang mga pinunong ito ay mga prinsipe. Si Propeta Jeremias ay binalak nilang ipapapatay sapagkat inihayag niyang mamamatay sa labanan o sa matinding gutom ang mga mananatili sa Herusalem habang ang mga susuko sa mga taga-Babilonia naman ay maliligtas, gaya ng ipinasabi sa kanya ng Panginoong Diyos (Jeremias 38, 2). Dahil dito, nagalit ang mga prinsipe, kaya inihugos nila siya sa isang balong puno ng barak (Jeremias 38, 6). 

Ang manunulat ng Sulat sa mga Hebreo ay nagsalita tungkol sa pagtitiis ng hirap at sakit alang-alang kay Kristo Hesus (12, 2). Si Kristo ang magiging dahilan ng mga pag-uusig sa lipunan. Ang mga nananalig at sumusunod sa Panginoong Hesukristo nang buong katapatan ay dadanas ng pagtatakwil at pag-uusig mula sa marami. Isa lamang ang dahilan nito - hindi Siya tinatanggap ng marami, lalung-lalo na ng ilang mga Katoliko. Mayroong mga Katolikong nagdarasal at relihiyoso, nagsisimba, subalit hindi naninindigan para sa mga turo ni Kristo. Mas tapat sila sa mga mamamatay-tao, magnanakaw, at manlilinlang. Katunayan, sa halip na si Kristo Hesus ang maging kanilang Diyos at Panginoon, ang mga mga tiwali, mapagsamantala, sinungaling, at walang awang kumikitil ng buhay ng mga inosente ay itinuturing nilang mga diyos-diyosan. Ang mga taong ito ay buong puso at sigasig nilang ipagtatanggol, bagamat garapalan nilang pinapairal ang katiwalian at kawalan ng katarungan sa lipunan. 

Nakasentro sa paksang ito ang pangaral ni Hesus sa Ebanghelyo. Sabi ni Hesus na hindi Siya dumating sa mundo upang maghatid ng kapayapaan kundi ng pagkabaha-bahagi (Lucas 12, 51). Isa itong kabalintunaan sapagkat isa sa Kanyang mga titulo ay Prinsipe ng Kapayapaan (Isaias 9, 6). Subalit, Siya na rin mismo ang nagsabing hindi kapayapaan kundi pagkabaha-bahagi ang Kanyang hatid. Tandaan, sinabi rin Niya sa mga apostol bago Siya mamatay sa krus na Siya muna ang kinapootan ng sanlibutan (Juan 15, 18). Isa lamang ang ibig sabihin nito: mismong si Hesus ang dahilan kung bakit patuloy na inuusig ang Simbahan. Hindi Siya tinatanggap ng marami, bagamat sasabihin ng ilang mga nagmamalinis na tinatanggap naman nila Siya. Paano ba nila tinatanggap ang Panginoong Hesus kung buong lakas nilang pinapanigan ang mga garapalang nagpapalaganap ng katiwalian, pang-aapi, at pagkitil ng buhay ng mga inosente? Paano nila masasabi iyan? Saan sila kumukuha ng lakas at tibay ng loob upang magmalinis at sabihing kapanig sila ni Kristo Hesus? Ang pagnanakaw, pang-aapi, at pagpatay sa mga inosente ay hindi kukunsintihin ni Hesus kahit kailan. Ang lakas ng loob nilang gamitin si Hesus sa kanilang pagmamalinis. 

Ang tanong para sa atin ngayong Linggo - tunay nga ba tayong nasa panig ni Hesus?