SA TULONG NG DIYOS, MAKAKAMIT ANG TAGUMPAY

29 Hunyo 2020 

Dakilang Kapistahan nina Apostol San Pedro at San Pablo 

Mga Gawa 12, 1-11/Salmo 33/2 Timoteo 4, 6-8. 17-18/Mateo 16, 13-19 

Ang araw na ito ay inilaan sa pagbibigay pugay at parangal sa dalawang Santo na kinikilala bilang mga haligi ng Simbahan - sina Apostol San Pedro at San Pablo. Buong kagalakang nagpapasalamat ang Simbahan sa Panginoong Diyos sa araw na ito ng pagpipista dahil hinirang Niya ang dalawang apostol na ito upang ipakilala Siya sa lahat ng tao sa daigdig. Ang Simbahan ay nagpapasalamat rin sa Diyos dahil hindi Niya pinabayaan ang dalawang apostol na ito. Ang dalawang apostol na ito ay hindi magtatagumpay sa kanilang misyon kung hindi dahil sa Diyos na laging tumulong at gumabay sa kanila. 

Inilarawan sa Unang Pagbasa at Ikalawang Pagbasa kung paanong naranasan nina Apostol San Pedro at San Pablo ang pagtulong ng Diyos sa bawat sandali ng kanilang misyon bilang mga saksi ni Kristo sa bawat sulok ng daigdig. Si Apostol San Pedro ang itinalaga ni Hesus bilang unang Santo Papa ng Kanyang Simbahan dito sa lupa. Gaya ng nasasaad sa Ebanghelyo, ibinigay ni Hesus kay Apostol San Pedro ang mga susi sa kaharian ng langit (Mateo 13, 19). Ang mga susing ito ay sumasagisag sa kapangyarihang ibinigay sa kanya ng Panginoong Hesus bilang unang Santo Papa ng Simbahan. Subalit, sa kabila ng tungkuling ibinigay sa kanya ng Panginoong Hesus, hindi siya naging ligtas mula sa mga tukso at pagsubok sa buhay. Hindi siya naging ligtas mula sa pag-uusig. Gaya ng unang Santo Papa ng Simbahan na si Apostol San Pedro, hindi rin naging ligtas mula sa mga pag-uusig, pagsubok, at tukso si Apostol San Pablo. Hinirang ng Panginoong Hesukristo si Apostol San Pablo upang magpatotoo sa Kanya (Mga Gawa 9, 15). Kahit na inusig niya noon ang mga sinaunang Kristiyano, hinirang pa rin siya ng Panginoon upang sumaksi sa Kanya. Subalit, kahit na tinalikuran niya nang tuluyan ang kanyang buhay bilang tagausig ng mga Kristiyano, hindi siya naging ligtas mula sa mga madidilim na sandali ng buhay dito sa lupa. 

Sa Unang Pagbasa, isinalaysay kung paanong isinugo ng Panginoon ang Kanyang anghel upang tulungan si Apostol San Pedro na makatakas mula sa bilangguan. Sa mga sandaling iyon, natitiyak nang mamatay si Apostol San Pedro dahil binalak ni Haring Herodes na siya'y iharap sa bayan bago patayin (Mga Gawa 12, 4-5). May balak si Haring Herodes na ipapatay si Apostol San Pedro upang matuwa ang mga tao. Subalit, ipinadala ng Diyos ang Kanyang anghel upang tiyakin ang kaligtasan ni Apostol San Pedro. Ipinadala ng Panginoon ang Kanyang anghel upang iligtas at itakas si Apostol San Pedro mula sa bilangguan. Sa Ikalawang Pagbasa, si Apostol San Pablo ay nagpatotoo tungkol sa pagtulong ng Panginoon. Inilarawan niya kung paano siya tinulungan ng Diyos sa bawat sandali ng kanyang misyon. Hindi siya binigo at pinabayaan ng Panginoong Diyos kailanman. Lagi Niyang sinamahan si Apostol San Pablo hanggang sa huli. 

Hindi naging ligtas mula sa mga tukso, pagsubok, at pag-uusig sina Apostol San Pedro at San Pablo. Hindi naging maginhawa ang buhay nina Apostol San Pedro at San Pablo sa lahat ng oras noong sila ay namumuhay pa dito sa daigdig. Subalit, tinupad pa rin nila ang kanilang misyon nang buong katapatan hanggang sa huli dahil lagi silang tinulungan at sinamahan ng Panginoong Diyos. Nanalig silang lagi nilang kasama ang Diyos upang sila'y samahan at tulungan sa lahat ng oras. Iyon ang nagbigay sa kanila ng katatagan upang buong katapatan nilang tuparin ang kanilang misyon bilang mga saksi ni Kristo hanggang sa huli. 

Buong kagalakang pinararangalan sina Apostol San Pedro at San Pablo sa araw na ito dahil naging matagumpay sila sa pagtupad sa kanilang misyon bilang mga saksi ni Kristo. Isa lamang ang dahilan kung bakit sila'y nagtagumpay - lagi silang tinulungan at sinamahan ng Diyos. Hindi sila pinabayaan ng Diyos na mapahamak o mabigo kailanman. Sa tulong ng Diyos, nanatiling tapat ang dalawang apostol na ito sa Kanya hanggang sa huli. 

Naging matagumpay sina Apostol San Pedro at San Pablo dahil tinulungan sila ng Panginoon sa bawat sandali ng kanilang misyon bilang Kanyang mga saksi sa iba't ibang bahagi ng daigdig. Makakamit rin natin ang tagumpay katulad ng dalawang apostol na ito at ng marami iba pang mga santo sa langit sa tulong ng Diyos. Ang bawat isa sa atin ay lagi Niyang sasamahan at tutulungan. Tutulungan Niya tayong makamit ang tagumpay katulad ng mga banal sa langit. 

TAOS-PUSONG PAGTANGGAP SA PANGINOON

28 Hunyo 2020 

Ika-13 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

2 Hari 4, 8-11. 14-16a/Salmo 88/Roma 6, 3-4. 8-11/Mateo 10, 37-42 

Ang mga Pagbasa para sa araw na ito ay tungkol sa pagtanggap sa Diyos. Ang bawat isa sa atin ay makakapulot ng aral mula sa mga Pagbasa para sa araw na ito tungkol sa pagtanggap sa Panginoong Diyos. Sa tulong ng mga Pagbasa para sa Linggong ito, matututunan natin ang kahulugan ng pagtanggap sa Panginoong Diyos at kung paano natin Siya matatanggap. Mahalagang matutunan nating lahat kung ano ba talaga ang ibig sabihin ng pagtanggap sa Panginoong Diyos upang maging makatotohanan at taos-puso tayo kapag ipinasiya natin itong gawin. 

Inilarawan ni Apostol San Pablo sa kanyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa ang kahulugan ng pagtanggap sa Diyos. Ang pagtanggap sa Diyos nang taos-puso ay ang pagtakwil at pagtalikod sa makasalanang pamumuhay. Ituring ang sarili bilang patay na sa kasalanan (Roma 6, 11). Iyan ang ibig sabihin ng pagtanggap sa Diyos nang taos-puso. May kapalit ang pagtanggap sa Diyos. Ang kapalit ng pagtanggap sa Diyos ay ang pagtalikod sa kasalanan. Kapag ang Panginoon ay taos-pusong tinanggap ng bawat isa sa atin, sinisimulan nating mamuhay para sa Kanya. Ang pagtanggap sa Panginoong Diyos ay nangangahulugang pagtanggap at pagsimula ng isang uri ng pamumuhay na kalugud-lugod sa Kanyang paningin. 

Sa Unang Pagbasa, isinalaysay kung paanong si propeta Eliseo ay tinanggap ng isang mag-asawa sa kanilang tahanan. Si Eliseo ay kinilala ng babae bilang isang lingkod ng Diyos (2 Hari 4, 9). Dahil diyan, binuksan ng mag-asawa ang kanilang tahanan para kay propeta Eliseo. Pinaghandaan nila siya ng isang silid at marami pang iba. Naniwala sila na kapag tinanggap nila ang isang lingkod ng Panginoon, may pagpapala sila mula sa Panginoon. Ang mag-asawang ito ay naniwalang sila'y kalulugdan at pagpapalain ng Diyos dahil tinanggap nila ang Kanyang lingkod. 

Ang Panginoong Hesukristo ay nagsalita sa mga apostol tungkol sa kahulugan ng pagtanggap sa Kanya at ang biyayang dulot nito. Para sa Panginoong Hesus, ang mga tumatanggap sa Kanya ay yaong mga sumusunod sa Kanya. Kung hangad ng bawat isa sa atin na maging taos-puso ang pagtanggap sa Panginoon, kailangang natin maging handang sumunod sa Kanya. Para kay Kristo, kung tunay nga Siyang tinatanggap ng bawat isa bilang Panginoon at Diyos, dapat silang maging handang sumunod sa Kanya. Ang mga tumatanggap kay Hesus bilang Panginoon at Diyos ay dapat sumunod sa Kanya hanggang sa huli. Kapag iyon ang ginawa ng bawat isa, sila'y makakatanggap ng biyaya. Ang mga tatanggap at susunod kay Hesus hanggang sa huli ay magkakaroon ng buhay (Mateo 10, 38). Pagkakalooban sila ng buhay na walang hanggan sapagkat pinili nilang tanggapin at sundin si Hesus, kahit ang buhay nila dito sa lupa ang magiging kapalit nito. 

Inilarawan sa mga Pagbasa na ang pagtanggap sa Diyos ay hindi madali. May mga sakripisyong kailangan nating gawin alang-alang sa Diyos. Kailangan natin Siyang unahin. Hindi Siya dapat magkaroon ng mga kakumpetensya sa ating buhay. Ang Kanyang kalooban ay dapat sundin. Kailangan nating sumunod sa Kanya sa kabila ng mga pagsubok sa buhay dito sa lupa. Hindi biro ang pagtanggap sa Panginoong Diyos. Mahirap tanggapin ang Panginoon. Kahit na ang Panginoon pa mismo ang ating tatanungin, sasabihin Niyang hindi Niya ipinangakong mawawala ang lahat ng problema natin sa buhay natin dito sa mundo kapag sumunod tayo sa Kanya. 

Pagtalikod sa makasalanang pamumuhay. Paglimot sa mga bagay na nauukol sa sarili. Pagpasan ng krus. Pagsunod kay Kristo Hesus. Hindi biro gawin ang mga iyan. Huwag nating linlangin ang ating mga sarili. Mukha ngang madali, pero hindi. Hindi biro gawin ang mga ito. Mahirap talaga itong gawin. 

Ang bawat isa sa atin ay tinatanong sa Linggong ito kung handa ba talaga tayong tanggapin ang Panginoon. Handa ba talaga tayong tanggapin ang Panginoon sa buhay natin? Suriin natin nang mabuti ang ating sarili. Pagpasiyahan natin ito nang mabuti. Kapag tinanggap natin ang Panginoon sa ating buhay, wala nang atrasan. 

LAGING SAKLOLO

27 Hunyo 2020 

Kapistahan ng Mahal na Ina ng Laging Saklolo 

Ebanghelyo: Juan 19, 25-27 

Sa Ebanghelyo para sa araw na ito, inihabilin ng Panginoong Hesus ang Mahal na Birheng Maria sa pangangalaga ni Apostol San Juan. Subalit, hindi lamang si Maria ang inihabilin ni Hesus. Bagkus, si Apostol San Juan ay inihabilin rin ni Hesus sa pangangalaga ng Mahal na Birheng Maria. Ito'y madalas nating hindi napapansin kapag binabasa o pinapakinggan natin ang bahaging ito ng Pasyon ni Kristo. Si Apostol San Juan ay inihabilin rin ni Hesus sa Mahal na Ina. Sa sandaling iyon, inihabilin ng Panginoong Hesukristo ang sambayanang Kristiyano sa maka-inang pagkalinga ni Maria. Inihabilin ni Hesus ang Simbahan sa pangangalaga ni Maria. 

Hindi tayo karapat-dapat na maging mga anak ni Maria tulad ni Hesus. Ang Mahal na Birheng Maria ay Ina ng Diyos. Kaya naman, bakit naman ihahabilin ni Hesus, ang Diyos na nagkatawang-tao, ang sambayanang Kristiyano na binubuo ng mga makasalanan sa pangangalaga ng Kanyang Mahal na Ina? 

Inihabilin ni Hesus ang bawat isa sa atin na bumubuo sa Simbahan sa maka-inang pag-aruga ng Mahal na Birheng Maria sa kabila ng ating pagkamakasalanan dahil sa Kanyang pag-ibig para sa atin. Ibinigay Niya sa atin ang Mahal na Birheng Maria upang tayo ay samahan at saklolohan sa lahat ng oras. Kapag dumating ang mga oras ng pagsubok sa buhay, mayroon tayong matatakbuhan. Sasaklolohan tayo ng Mahal na Ina. Hindi niya tayo pababayaan. 

Mayroon tayong Ina na handang sumaklolo sa atin, ang Mahal na Birheng Maria. Siya ang ibinigay sa atin ni Kristo upang maging ating saklolo sa lahat ng oras. Sa tulong ng Mahal na Birheng Maria, ang Ina ng Laging Saklolo, ang mga pagsubok na haharapin natin sa buhay ay ating malalampasan at mapagtatagumpayan. Ang bawat isa sa atin ay hindi niya pababayaang mabigo, matalo, at mapahamak kahit kailan. Iyan ang ating Mahal na Ina ng Laging Saklolo.  

ANG KABUTIHAN NG DIYOS

24 Hunyo 2020 

Dakilang Kapistahan ng Pagsilang ni San Juan Bautista 

Isaias 49, 1-6/Salmo 138/Mga Gawa 13, 22-26/Lucas 1, 57-66. 80 

Magandang pagnilayan sa pagdiriwang ng Dakilang Kapistahan ng Kapanganakan ni San Juan Bautista ang kabutihan ng Panginoong Diyos. Sa araw na ito, tayong lahat ay inaaanyayahan ng Simbahan na maakit muli sa kabutihan ng Diyos. Ang bawat isa sa atin ay hinihimok na magnilay nang buong kataimtiman sa katangiang ito ng butihing Panginoon habang buong galak nating ipinagdiriwang ang Dakilang Kapistahan ng Pagsilang ni San Juan Bautista. 

Layunin ng pagdiriwang ng Dakilang Kapistahan ng Pagsilang ni San Juan Bautista ay tulungan tayong maakit muli sa kabutihan ng Diyos. Kung minsan kasi, hindi na natin binibigyan ng halaga ang kabutihan ng Diyos. Kaya, mahalaga na ang bawat isa sa atin ay maakit o mabighani muli sa kagandahan ng kabutihan ng Panginoon. Kaya, ang araw na ito ay isang napakagandang pagkakataon upang gawin ito. Sa tulong ni San Juan Bautista, ang Tagapaghanda ng daraanan ng Panginoon, ang bawat isa sa atin ay mamumulat at mabibighani muli sa kabutihan ng Diyos. 

Kung tutuusin, sa pangalan pa lamang ni San Juan Bautista, malalaman natin kung bakit siya isinilang. Isinilang si San Juan Bautista upang ihayag ang kabutihan ng Diyos. Sa pamamagitan ng paghanda sa daraanan ng Panginoong Hesukristo, ang ipinangakong Mesiyas, inihayag ni San Juan Bautista ang kabutihan ng Diyos. 

Ang misyon ni San Juan Bautista ay ihayag ang kabutihan ng Diyos. Kung tutuusin, masasabi nating ginawa na niya ito sa sandali ng kanyang pagsilang sa daigdig na isinalaysay sa Ebanghelyo. Si San Juan Bautista ay sumagisag sa kabutihan ng Panginoon sa kanyang mga magulang na sina Zacarias at Elisabet. Sa kabila ng kanilang katandaan, sina Zacarias at Elisabet ay biniyayaan pa rin ng Panginoong Diyos ng isang anak na walang iba kundi si San Juan Bautista. Hindi pa man siya nagsasalita sa mga sandaling iyon dahil isa pa lamang siyang bagong silang na sanggol, inihayag na ni San Juan Bautista ang kabutihan ng Diyos. Ang Diyos ay tunay ngang mabuti. Iyan ang ipinapaalala ni San Juan Bautista. 

Sa Ikalawang Pagbasa, inilarawan ni Apostol San Pablo sa kanyang pangaral ang papel ni San Juan Bautista sa kasaysayan ng kaligtasan. Noong siya'y malaki na, ginamit ni San Juan Bautista ang kanyang bibig upang gampanan ang kanyang misyon. Ang kanyang misyon ay ihayag ang kabutihan ng Diyos sa pamamagitan ng paghanda sa daraanan ni Kristo. Ginamit ni Juan Bautista ang kanyang mga labi upang tulungan ang mga Israelita na ihanda ang kanilang mga sarili para sa pagdating ng ipinangakong Mesiyas na si Hesus. Hindi niya ginamit ang kanyang mga labi upang magpasikat at agawin ang atensyon ng mga tao mula kay Hesus, ang tunay na Mesiyas. Bagkus, tinulungan niya ang mga tao upang ihanda ang kanilang mga sarili para sa pagdating ni Kristo. 

Hindi nagkaroon ng ambisyon si San Juan Bautista na pabanguhin ang kanyang sarili sa mata ng madla kailanman. Hindi niya hinangad o binalak na linlangin ang mga tao upang lalo pa siyang sumikat. Bagkus, pinili niyang tuparin ang misyong ibinigay sa kanya ng Panginoong Diyos. Sabi nga sa Unang Pagbasa, "Pinili na ako ng Panginoon bago pa isilang at hinirang Niya ako para Siya'y paglingkuran (Isaias 49, 1). Iyan si San Juan Bautista. Pinili niyang maglingkod sa Panginoong Diyos nang may katapatan hanggang sa huli. Sa pamamagitan ng kanyang tapat na paglingkod sa Diyos bilang tagapaghanda ng daraanan ng Mesiyas, inihayag ni Juan Bautista ang kabutihan ng Diyos. 

Ipinapaalala sa atin sa araw na ito na ang Panginoon ay tunay ngang mabuti. Ang kabutihan ng Panginoong Diyos ay hindi magwawakas kailanman. Sa tulong ni San Juan Bautista, maakit nawa tayo muli sa kagandahan ng kabutihan ng Diyos. 

TANGGAPIN SIYA HABANG MAY PANAHON PA

21 Hunyo 2020 

Ika-12 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Jeremias 20, 10-13/Salmo 68/Roma 5, 12-15/Mateo 10, 26-33 

Bagamat ang mga salita ng Panginoong Hesus sa Ebanghelyo ay para sa mga alagad upang sila'y magkaroon ng lakas ng loob kapag sinimulan nila ang kanilang misyon bilang Kanyang mga saksi, masasabi ring isa itong babala para sa mga hindi makikinig o tatanggap sa kanilang pagpapatotoo tungkol sa Kanya. Ang sabi ni Hesus sa mga apostoles, hindi nila dapat katakutan ang mga may kakayahang pumatay ng katawan lamang kundi ang may kakayahang pumatay ng katawan at kaluluwa sa impyerno (Mateo 10, 28). 

Nalalaman ni Hesus na may mga hindi tatanggap sa mga patotoo ng mga apostol tungkol sa Kanya. Kaya, sinasabi ng Panginoon sa mga apostol na ang mga ayaw makinig o tumanggap sa kanilang patotoo tungkol sa Kanya ay magbabayad rin balang araw. Napakatindi ng kanilang sasapitin kapag hindi tinanggap si Kristo. Sila ay ibabagsak sa impyerno. 

Magtataka siguro ang marami kung bakit nasabi ni Kristo ang mga salitang ito sa Ebanghelyo. Tila, nasanay na ang karamihan sa atin sa pagsasalarawan kay Kristo bilang isang Panginoon mahabagin at maibigin. Tulad na lamang ng paglarawan ni Apostol San Pablo sa awa at kagandahang-loob ng Diyos sa Ikalawang Pagbasa. Inilarawan niya kung paanong inihayag ng Diyos ang Kanyang kagandahang-loob para sa sangkatauhan sa pamamagitan ni Kristo. Kaya naman, ang mga salitang namutawi mula sa mga labi ni Kristo ay tiyak na nakakagulat. 

Hindi ba mahalaga sa Diyos ang buhay ng bawat tao? Hindi ba ang Panginoon ay puspos ng awa at habag? 

Oo, mayroong awa at habag ang Diyos. Ang Diyos ay may kagandahang-loob para sa sangkatauhan. Subalit, hindi ibig sabihin nito na kukunsintihin Niya ang mga pang-aapi, pang-aabuso, at iba pang mga kasalanan. Ang Diyos ay mayroon ring katarungan. Ito ang inilarawan ni propeta Jeremias sa Unang Pagbasa. Ililigtas ng Diyos ang mga api mula sa mga gumagawa ng masama (Jeremias 20, 13). Ang paggawa ng iba't ibang mga kasalanan katulad na lamang ng pang-aapi ay hindi kukunsintihin ng Diyos kailanman. Iyan ay dahil ang kasamaang katulad ng pang-aapi ay isang katangian ng mga hindi tumatanggap sa Panginoon. 

Labag man sa kalooban ng Panginoon na may maparusahan magpakailanman sa impiyerno, hindi Siya papayag na makakapasok sa Kanyang kaharian sa langit ang mga mapang-abuso at mapang-api. Pagbabayarin ng Panginoon ang mga ayaw tumanggap sa Kanya at nagpapatuloy sa paggawa ng kasamaang katulad ng pang-aabuso at pang-aapi. 

Kaya naman, may panawagan ang Panginoon para sa atin. Tanggapin natin Siya nang buong puso. Habang tayo'y naglalakbay sa daigdig, ipakita natin ang ating taos-pusong pagtanggap sa Kanya. Itigil na natin ang pang-aabuso at pang-aapi, lalung-lalo na sa mga mahihirap. Ang buhay ng bawat tao ay dapat pahalagahan at igalang. Pagsisihan natin ang ating mga kasalanan. Iyan ang mga katangian ng mga tunay na tumatanggap sa Panginoon.

Ang buhay natin dito sa mundo ay pansamantala lang. Kaya, habang may panahon pa, tanggapin natin ang Panginoon sa ating buhay. Huwag na nating patigasin ang mga puso't loobin natin sa Kanya. 

MALINIS AT BUSILAK NA PUSO

20 Hunyo 2020 

Paggunita sa Kalinis-linisang Puso ng Birheng Maria 

Isaias 61, 9-11/1 Samuel 2/Lucas 2, 41-51 

Sabi sa wakas ng salaysay sa Ebanghelyo na iningatan ng Mahal na Birheng Maria ang lahat ng mga sinabi ng Panginoong Hesus sa kanyang puso (Lucas 2, 51). Isa itong napakagandang aral para sa atin sa araw na ito na inilaan ng Simbahan sa Paggunita sa Kalinis-linisang Puso ng Mahal na Birheng Maria. Ingatan ang lahat ng bagay sa puso. Ano ang mga bagay na iyon? Ang mga bagay na nauukol sa kalooban ng Diyos. Kung iyan ang gagawin natin, ang ating mga puso ay magiging busilak at malinis tulad ng Mahal na Ina. 

Tayong lahat ay tinuturuan ng Mahal na Inang si Maria kung paanong magkaroon ng isang busilak o malinis na puso sa ating paggunita sa kanyang Kalinis-linisang Puso. Paano nga ba magkaroon ng isang malinis na puso tulad ni Maria? Ingatan ang kalooban ng Diyos sa ating mga puso. Hayaan nating maghari ang Kanyang kalooban sa ating puso at ating buhay. Buong kababaang-loob nating tanggapin at sundin ang Kanyang kalooban. Huwag nating ipilit ang mga sarili nating plano kung mayroon ibang plano ang Diyos. Huwag tayong magmayabang na mas marunong tayo sa Panginoong Diyos. Huwag tayong magmayabang na kaya nating unawain o matarok ang nasa isipan ng Panginoon. Oo, biniyayaan tayo ng katalinuhan at karunungan, subalit mayroong itong mga limitasyon. Hindi natin mauunawaan ang lahat ng bagay, lalung-lalo na ang mga plano ng Diyos. Subalit, sa kabila nito, ang mga ninanais at niloloob ng Diyos ay dapat nating tanggapin at sundin nang buong kababaang-loob. Kapag iyan ang ginawa natin, ang ating mga puso't kalooban ay tunay ngang magiging busilak at malinis katulad ng Mahal na Birhen. 

Bakit napakahalaga ang pagkakaroon ng isang malinis at busilak na puso, tulad ng ating Mahal na Ina? Ang mga may malinis at busilak na puso't kalooban ay tunay na nagpupuri sa Panginoong Diyos. Sabi sa wakas ng Unang Pagbasa na ang lahat ng bansa ay magpupuri sa Panginoon (Isaias 61, 11). Kung nais nating maging kabilang sa mga bansang nagpupuri sa Panginoong Diyos, ang ating mga puso at loobin ay dapat maging malinis at busilak tulad ng Mahal na Ina. 

Kung nais nating maging totoo ang ating pagpupuri sa Diyos, kailangang maging malinis at busilak ang ating mga puso. Magiging busilak o malinis ang ating mga puso kung tatanggapin at susundin natin nang may kababaang-loob ang kalooban ng Diyos. Tandaan, tanging ang mga may malinis at busilak na puso tulad ng ating Inang Mahal na si Maria ang makakapag-alay ng tunay at taos-pusong papuri sa ating Panginoong Diyos na Kataas-taasan.  

BUTI PA SI HESUS, MINAMAHAL TAYO KAHIT HINDI TAYO KARAPAT-DAPAT

19 Hunyo 2020 

Dakilang Kapistahan ng Kamahal-Mahalang Puso ni Hesus (A) 

Deuteronomio 7, 6-11/Salmo 102/1 Juan 4, 7-16/Mateo 11, 25-30 

Bagamat itinutuon ng Simbahan ang ating pansin sa pag-ibig ng Diyos araw-araw, ang araw ng Dakilang Kapistahan ng Kamahal-mahalang Puso ni Hesus ay inilaan ng Simbahan upang lalo pang lumalim ang ating pagninilay sa misteryong ito. Ang Mahal na Puso ni Hesus ay nagsisilbing paalala at sagisag ng pag-ibig ng Diyos para sa sangkatauhan. Ipinapaalala ng Mahal na Puso ni Hesus na tayong lahat ay tunay Niyang iniibig. Ang pag-ibig ng Panginoon para sa atin ay tunay, wagas, at walang hanggan. Hindi mapapantayan o mahihigitan kailanman ang dakilang pag-ibig ni Kristo para sa ating lahat. 

Ang mga Pagbasa para sa araw na ito ay nagsisilbing gabay upang lalo pa nating mapagnilayan ang misteryo ng pag-ibig ng Diyos nang buong kataimtiman. Tayong lahat ay tinutulungan ng mga Pagbasa na imulat muli ang ating mga mata at ang ating mga puso sa dakilang pag-ibig ng Diyos. Iyon naman talaga ang ipinaalala ng Mahal na Puso ni Hesus. Ang Panginoong Diyos ay tunay na maibigin. Ang pag-ibig ng Diyos para sa ating lahat ay walang kapantay at walang hanggan. 

Sa Unang Pagbasa, ipinaalala ni Moises sa mga Israelita na sila'y pinili ng Diyos upang maging Kanyang bayan dahil sa Kanyang pag-ibig. Ipinakita ng Panginoong Diyos ang Kanyang pag-ibig para sa mga Israelita sa pamamagitan ng pagpili at paghirang sa kanila upang maging Kanyang bayan. Ang pag-ibig na ipinakita Niya noon sa kanilang mga ninuno na sina Abraham, Isaac, at Jacob ay Kanya namang ipinapakita sa mga Israelita. Iyan ang Panginoong Diyos. Siya ay puno ng pag-ibig. Ang pagiging maibigin ng Panginoon ay binigyang pansin ni Apostol San Juan sa kanyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa. Ipinaliwanag ni Apostol San Juan na ang pag-ibig ng Diyos ang dahilan kung bakit iniligtas Niya ang sangkatauhan. Ipinasiya ng Diyos na tubusin ang sangkatauhan sa pamamagitan ng Panginoong Hesukristo dahil sa Kanyang pag-ibig. At sa Ebanghelyo, ipinakita ni Kristo ang Kanyang pag-ibig. Ang pahayag ni Kristo sa Ebanghelyo ay sumasalamin sa Kanyang pagiging maibigin. Ang lahat ng mga napapagal at nabibigatan sa kanilang mga pasanin ay bibigyan Niya ng kapahingahan (Mateo 11, 28). Iyan ang ating Panginoon. Siya'y tunay na maibigin. Tunay Siyang mapagmahal, mahabagin, at may kagandahang-loob. Hindi ito isang kathang-isip. Tunay ito. 

Mabuti pa si Hesus. Mayroong pag-ibig para sa ating lahat. Ang bawat isa sa atin ay hindi naman karapat-dapat na ibigin ng ating Panginoon. Marami Siyang dahilan upang hindi tayo mahalin at kahabagan. Ang ating mga pagkukulang at kasalanan laban sa Kanya ay hindi na mabilang sa sobrang dami nito. Subalit, sa kabila nito, pinili pa rin Niya tayong ibigin at kahabagan. Pinili pa rin Niya tayong mahalin kahit na tayo ay mga aba't mahihinang makasalanan. 

Nakakalungkot nga lamang isipin na may mga taong walang pag-ibig o awa para sa kapwa, lalo na sa mundo ng pulitika. Sa halip na magpakita ng pag-ibig at awa, pinili pa rin nilang maging malupit. Ipinagkait nila ang karapatan ng bawat tao na magsalita nang may kalayaan, ang kanilang hanap-buhay, at marami pang iba. Pati buhay ng bawat tao, hindi pinapahalagahan. Madali para sa kanila ang pumatay. Kinauuhawan nila ang dugo ng bawat tao. Ang kultura ng karahasan at katiwalian ang gusto nilang ipalaganap. Gusto nilang pairalin ang pagkitil sa buhay ng bawat tao at pansariling kagustuhan o layunin. Kahit nasa gitna ng isang matinding krisis, hindi sila magpapakita ng pag-ibig at awa. Pati nga ang hanap-buhay ng ilang tao, lalo na ang mga mahihirap at hirap maghanap ng trabaho, ipinagkakait sa kanila. 

Higit na nakakalungkot, pinipili at sinusuportahan ng marami sa lipunan ang mga nagpapairal ng kalupitan at katiwalian. Ang mga hindi nagpapahalaga sa buhay ng tao at ang mga may masasamang adhikain ay sinusuportahan ng karamihan sa lipunan. Mas pipiliin ang mga walang habag at pag-ibig. Bakit? Ayon sa kanila, sila ang tunay na matapang at magiting. Wala nang halaga para sa kanila ang habag at pag-ibig. Pinapalakpakan pa nga ng karamihan ang mga nagnanais magpairal ng karahasan at katiwalian sa lipunan. Subalit, ang pag-ibig na ibinibigay ni Hesus ay binabalewala na lamang. Nakakalungkot isipin na ang pag-ibig ng Panginoon ay ipinagpapalit at binabalewala nang gayon na lamang. Ang pag-ibig ni Kristo ay tila wala nang halaga. 

Talagang masasabi nating buti pa ang Panginoon. Kahit mayroon Siyang karapatan na ipagkait o ipagdamot sa atin ang Kanyang pag-ibig, pinili pa rin Niya itong ibigay sa atin nang kusa. Kahit ilang ulit na balewalain ang Kanyang pag-ibig, hindi Siya magsasawang mahalin tayo kailanman. Huwag nating sabihin na napakadali iyan para kay Kristo dahil Siya'y Diyos. Hindi. Hindi rin madali para sa Diyos na tayo'y ibigin. Subalit, pinili pa rin Niya tayong ibigin. Ipinakita Niya ang Kanyang walang hanggang pag-ibig para sa atin noong Siya'y dumating sa daigdig sa pamamagitan ni Kristo Hesus upang tayong lahat ay iligtas. Ang Diyos ay nagpasiyang maging isang tao upang tayo'y iligtas dahil sa pag-ibig.

Imulat natin muli ang ating mga mata at puso sa kagandahan ng dakilang pag-ibig ng Panginoong Diyos para sa ating lahat. Hayaan nating mapukaw at maakit muli ang ating mga mata at puso sa dakilang pag-ibig ng Diyos. Bigyan nawa natin ng halaga ang dakilang pag-ibig ng Diyos na isinasalamin ng Kamahal-mahalang Puso ng Panginoong Hesukristo.