NAPARITO UPANG ILIGTAS ANG LAHAT

3 Enero 2021 

Dakilang Kapistahan ng Pagpapakita ng Panginoon 

Isaias 60, 1-6/Salmo 71/Efeso 3, 2-3a. 5-6/Mateo 2, 1-12 

Ang Banal na Sanggol na ipinaglihi't isinilang ng Mahal na Birheng Maria noong gabi ng unang Pasko ay walang iba kundi ang Bugtong na Anak ng Diyos. Ang pangalan ng Banal na Sanggol na ito ay "Hesus." Ang ibig sabihin ng pangalang "Hesus" ay "Magliligtas ang Diyos." Ang kahulugan ng pangalan ng Mesiyas na dumating sa daigdig bilang isang sanggol na ipinaglihi't ipinanganak ng Mahal na Inang si Maria ay ang sentro ng pagdiriwang sa araw na ito. Ang kaligtasang kaloob ng Diyos sa sangkatauhan sa pamamagitan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos ay hindi lamang para sa mga taong kabilang sa isang pangkat o lahi lamang. Bagkus, ang biyayang ito na mula sa Diyos ay para sa lahat ng tao. Walang isasantabi ang Diyos. Hindi ito ekslusibo. Ito'y para sa lahat ng tao dito sa daigdig anuman ang lahi, lipi, bansa, o pangkat na kinabibilangan. 

Isinalaysay sa Ebanghelyo ang kaganapang ginugunita at ipinagdiriwang sa araw na ito. Ang Banal na Sanggol na si Kristo ay dinalaw at sinamba ng tatlong pantas o mago mula sa silangan. Ang tatlong pantas na ito ay hindi nagmula sa bayang Israel. Hindi sila mga Israelita. Bagkus, sila'y mga dayuhan lamang mula sa silangan. Subalit, sa kabila nito, ang tatlong ito'y hindi tumigil sa paglalakbay nang napakalayo upang hanapin ang bagong panganak na Hari na walang iba kundi ang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas na si Hesus. Ito ay patunay lamang na ang kaligtasang kaloob ng Diyos sa pamamagitan ni Kristo ay hindi ekslusibo sa isang lahi lamang. Ito'y para sa lahat. 

Ang salaysay ng pagdalaw at pagsamba ng mga pantas sa Sanggol na Hesus na inilahad sa Ebanghelyo ay nagpapakilala sa temang binibigyan ng pansin ng Simbahan sa pistang ipinagdiriwang sa araw na ito. Ang kaligtasan ng Diyos ay para sa lahat. Iyan ang dahilan kung bakit may mga pantas mula sa silangan na dumalaw at sumamba sa Banal na Sanggol na si Hesus. Kahit na hindi sila mga Israelita, ang mga pantas na ito ay naglakbay pa rin nang napakalayo upang hanapin ang bagong silang na Hari at sumamba sa Kanya. Niloob ng Diyos na mahanap ng mga pantas na ito ang Sanggol na Hesus at makasamba sa Kanya kahit na hindi sila kabilang sa bayang Israel. Ito'y patunay lamang na niloob ng Diyos na makinabang ang lahat ng tao sa daigdig na ito sa biyaya ng Kanyang pagliligtas. Anuman ang lahi, lipi, pangkat, bayan, o bansang kinabibilangan ng bawat tao sa daigdig na ito, ang pagpapalang ito ng Diyos ay para sa kanila. Hindi na mahalaga para sa Diyos kung saang lipi, lahi, bayan, bansa, o kultura nagmula ang bawat tao sa mundo. Hindi mapipigilan ng kanilang kultura, bayan, bansa, lahi, o lipi ang bawat tao sa mundong ito na makinabang at makibahagi sa biyayang ito ng Diyos. Ang bawat tao sa daigdig ay maaaring makinabang o makibahagi sa biyayang ito na kaloob ng Panginoon. 

Nakasentro sa temang ipinakilala ng Ebanghelyo, ang salaysay ng kaganapang ginugunita at ipinagdiriwang sa araw na ito, ang mga salita sa Unang Pagbasa at Ikalawang Pagbasa. Sabi sa Unang Pagbasa na ang liwanag ng Panginoong Diyos na magniningning sa lungsod ng Herusalem ang magiging dahilan kung bakit lalapit ang mga hari sa nasabing lungsod (Isaias 60, 3). Ang mga hari at pinuno ng mga bansa sa mundong ito ay maaakit sa liwanag ng Panginoon na magniningning sa Herusalem. Iyon ang dahilan kung bakit sila ay tutungo sa Herusalem. Iyon rin ang dahilan kung bakit sabi sa wakas ng Unang Pagbasa na mahahayag ang mga gawa ng Panginoong Diyos (Isaias 60, 6). Ang mga gawa ng Panginoon na tunay ngang kahanga-hanga ay masasaksihan ng bawat tao sa daigdig. Ang mga kahanga-hangang gawa ng Diyos ay mahahayag sa pamamagitan ng Kanyang liwanag na magniningning sa Herusalem. Ito ay isa lamang patunay na ang mga makakasaksi sa mga kahanga-hangang gawang ito ay hindi lamang mga taga-Israel o taga-Herusalem. Bagkus, iba't ibang tao mula sa bawat sulok ng daigdig ay makakasaksi nito. Ipapakilala ng Diyos ang Kanyang sarili sa lahat sa pamamagitan nito. 

Tinalakay ni Apostol San Pablo sa kanyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa ang kagandahang-loob ng Diyos. Sabi ni Apostol San Pablo na ito ang dahilan kung bakit siya'y naging misyonero sa mga Kristiyano sa Efeso (Efeso 3, 2-3a). Sabi pa niya sa huling bahagi ng kanyang pangaral na ang dahilan kung bakit sila at iba pang mga Hentil ay bahagi ng iisang katawan at kahati sa mga pangako ng Diyos ay ang Kanyang kagandahang-loob na nahayag sa lahat ng tao sa buong mundo sa pamamagitan ni Kristo (Efeso 3, 6). Naranasan ng tatlong pantas sa Ebanghelyo ang kagandahang-loob ng Panginoong Diyos. Ang kagandahang-loob ng Diyos ang dahilan kung bakit ang tatlong pantas na nagmula pa sa silangan ay nakadalaw at nakasamba sa Banal na Sanggol na si Hesus. 

Ipinapaalala ng Dakilang Kapistahan ng Pagpapakita ng Panginoon sa atin na ang pagpapala ng Panginoon ay para sa lahat. Kung ang tatlong mago mula sa silangan ay pinahintulutan at niloob ng Diyos na makadalaw at makasamba sa Banal na Sanggol na si Hesus, ang bawat isa sa atin sa iba't ibang bahagi ng daigdig ay niloob rin Niyang makinabang sa Kanyang biyaya. Ang mga biyaya ng Panginoong Diyos ay para sa lahat. Iyan ay dahil sa Kanyang kagandahang-loob na nahayag sa pamamagitan ni Kristo. Ang Diyos ay naparito sa mundo sa pamamagitan ng Panginoong Hesukristo upang iligtas ang lahat ng tao. 

MAGANDANG BALITA SA SIMULA NG BAGONG TAON

1 Enero 2021 

Dakilang Kapistahan ni Maria, Ina ng Diyos 

Bilang 6, 22-27/Salmo 66/Galacia 4, 4-7/Lucas 2, 16-21 

Ipinagdiriwang ng Simbahan ang Dakilang Kapistahan ni Maria, Ina ng Diyos, sa simula ng isang panibagong taon sa sekular na kalendaryo. Ang pistang ito ay ang ikawalo at huling araw ng Oktaba o Walong Araw na Pagdiriwang ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoong Hesus. Sa pagdiriwang ng Solemnidad na ito sa unang araw ng panibagong taon sa sekular na kalendaryo, ang Simbahan ay may hatid na magandang balita sa bawat isa sa atin. 

Tinalakay sa mga Pagbasa para sa araw na ito ang magandang balitang hatid sa atin ng Simbahan sa unang araw ng panibagong taon. Sa Unang Pagbasa, inilahad ng Diyos kay Moises ang rito ng pagbabasbas na dapat gamitin nina Aaron at ng kanyang mga anak sa tuwing igagawad nila ito sa mga Israelita. Sa rito ng pagbabasbas na ito, ang pagiging mapagpala at mahabagin ng Diyos ay binigyan ng pansin. Ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa para sa pagdiriwang na ito ay nakasentro sa dalawang katangiang ito ng Diyos. Katunayan, ang pangaral ni Apostol San Pablo ay nakatuon sa pinakadakilang grasya o biyayang ipinagkaloob ng Diyos sa lahat ng tao. Ang pinakadakilang pagpapalang ipinagkaloob ng Panginoong Diyos sa lahat ng tao ay walang iba kundi ang Kanyang Bugtong na Anak na isinilang ng isang babae (Galacia 4, 4). Isinalaysay sa Ebanghelyo ang pagsamba ng mga pastol sa Banal na Sanggol na nakahimlay sa sabsaban at ang pagtutuli at pagpapangalan sa Kanya. Ang Banal na Sanggol na isinilang ng Mahal na Birheng Maria noong unang Pasko ay ang pinakadakilang pagpapalang ipinagkaloob ng Diyos sa sangkatauhan sapagkat ang Banal na Sanggol na ito ay ang mismong Bugtong na Anak ng Diyos. Ang Pangalan ng Banal na Sanggol na ito ay "Hesus" (Lucas 2, 21). Ang kahulugan ng pangalang ito "Hesus" ay "Ang Diyos ay nagliligtas." 

Ang magandang balitang nais iparating ng Simbahan sa unang araw ng bagong taon sa sekular na kalendaryo ay tungkol sa dalawang katangiang ito ng Diyos. Isa itong magandang paalala para sa bawat isa sa atin. Nararapat lamang na ulitin ang mensahe at aral na ito upang hindi natin ito makakalimutan. Lagi nating tatandaan na ang Panginoong Diyos ay maawain at mapagpala. Iyan ang magandang balitang nais iparating at ipaalala sa atin ng Simbahan. 

Bakit ito ang magandang balitang nais iparating ng Simbahan sa atin sa simula ng panibagong taon? Ito ang magandang balitang ipinaparating ng Simbahan sa atin upang lumakas ang ating loob. Ang magandang balitang ito ay may hatid na pag-asa sa bawat isa sa atin. Pinaalalahanan tayo na ang Diyos ay maawain at mapagpala. Kaya, dapat lagi tayong umasa sa Kanya. Ang bawat isa sa atin ay tutulungan ng Panginoon na tunay ngang mahabagin at mapagpala. Katunayan, ipinagkaloob nga Niya ang biyaya ng kaligtasan sa pamamagitan ni Kristo, ang pinakadakilang pagpapalang nagmula sa Kanya. Ano pa kaya ang tulungan tayo sa pagharap sa mga hamon at mga pagsubok sa panibagong taong ito? Huwag tayong mag-alala. Kasama natin ang Diyos. Tayo'y tutulungan ng Panginoong Diyos dahil tunay ang Kanyang awa at pagpapala. 

May magandang balita ang Simbahan para sa bawat isa sa atin sa simula ng isang panibagong taon. Tunay na maawain at mapagpala ang Diyos. Ang mga pagpapala ng Diyos ang naghahayag ng Kanyang habag at awa para sa lahat. 

SINONG HARI ANG PIPILIIN MO?

28 Disyembre 2020 

Kapistahan ng mga Banal na Sanggol na Walang Kamalayan, mga martir 

1 Juan 1, 5-2, 2/Salmo 123/Mateo 2, 13-18 

Mapapatanong siguro ang karamihan kung bakit ang Kapistahang ito ay bahagi ng Walong Araw na Pagdiriwang ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoon. Para sa karamihan, hindi naaayon o naaangkop na alalahanin ang isang malungkot na pangyayari. Puno ng karahasan ang pangyayaring ginugunita natin sa Pistang ipinagdiriwang ng Simbahan sa araw na ito. Bakit nga ba ipinagdiriwang natin ang Kapistahang ito sa panahong inilaan ng Simbahan upang ipagdiwang nang buong saya ang pagdating ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos? 

Ang dahilan kung bakit ipinagdiriwang ng Simbahan ang Kapistahang ito sa loob ng Walong Araw na Pagdiriwang ng Pasko ng Pagsilang ay ipinaliwanag sa mga Pagbasa. Ang mga sanggol na lalaki at maging ang mga batang lalaki mula isa hanggang dalawang taong gulang sa Betlehem at sa mga malalpit na lugar ay walang awang pinaslang ni Haring Herodes dahil sa Sanggol na si Kristo. Ang dahilan kung bakit ipinaslang ang mga inosenteng sanggol na ito ay walang iba kundi ang Panginoong Hesukristo, ang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas.

Dalawang hari ang ipinapakilala at itinatampok sa Kapistahang ipinagdiriwang ng Simbahan sa araw na ito. Ang unang hari ay si Haring Herodes. Uhaw na uhaw siya sa kanyang kapangyarihan. Hindi niya matanggap na may mas dakila kaysa sa kanya. Ayaw niyang bitiwan o pakawalan ang kanyang kapangyarihan. Siya'y nasilaw sa kapangyarihan at kayamanan. Labis siyang napraning nang mabalitaan niyang isinilang ang Banal na Sanggol. Dahil dito, ipinapatay niya ang lahat ng mga inosenteng sanggol sa Betlehem. Ayaw niyang maalis mula sa kanyang posisyon o antas bilang hari. Ang pangalawang hari naman ay walang iba kundi ang Panginoong Hesukristo. Sinabi ni Apostol San Juan sa kaniyang pangaral Unang Pagbasa na si Hesus ay "ang handog sa ikapagpapatawad ng mga kasalanan natin, at kasalanan din ng lahat ng tao" (1 Juan 2, 2). Si Hesus ay dumating sa mundo upang maging Tagapagligtas ng sangkatauhan. Siya ang haring tunay na umiibig sa Kanyang mga pinaghaharian. Sa kabila ng mga salang nagawa ng sangkatauhan laban sa Kanya sa kasaysayan, minahal pa rin Niya ang sangkatauhan. Katunayan, patuloy pa ngang minamahal ni Kristo ang sangkatauhan sa kasalukuyan. Sa pamamagitan ng Kanyang pagdating bilang Tagapagligtas, pinatunayan Niya ang Kanyang pag-ibig. Iyan ang dahilan kung bakit Siya isinilang ng Mahal na Birheng Maria noong gabi ng unang Pasko. 

Sa pagdiriwang ng Simbahan sa araw na ito, tayong lahat ay iniiwanan ng isang tanong. Sinong hari ang pipiliin at papanigan mo? Suriin at pagnilayan natin ito nang taimtim at mabuti. 

MISTERYONG NAKAKASORPRESA

27 Disyembre 2020

Kapistahan ng Banal na Mag-Anak Hesus, Maria, at Jose (B) 

Genesis 15, 1-6; 21, 1-3 (o kaya: Sirac 3, 3-7. 14-17a [gr. 2-6. 12-14])/Salmo 104 (o kaya: Salmo 127)/Hebreo 11, 8. 11-12. 17-19 (o kaya: Colosas 3, 12-21)/Lucas 2, 22-40 (o kaya: 2, 22. 39-40) 

Ipinapaalala sa atin ng Kapistahan ng Banal na Mag-Anak na ang Diyos ay nagkatawang-tao upang iligtas ang sangkatauhan. Ang Diyos ay nagkatawang-tao at namuhay kapiling natin sa pamamagitan ng Panginoong Hesukristo. Hindi Siya nagpakita agad taglay ang Kanyang buong kadakilaan, kahit na iyon ang pinakamadaling gawin. Ipinasiya ng Diyos maging tao katulad natin, maliban sa kasalanan, upang tayo'y tubusin. Ginawa Niya iyon upang ihayag ang Kanyang dakilang pag-ibig. Ito ang misteryo ng Pasko na patuloy na ipinapaalala sa atin, lalo na't ang Kapistahang ito ay napapaloob sa tinatawag na Oktaba o Walong Araw na Pagdiriwang ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoon. 

Bahagi ng pagiging tao ay ang pagkakaroon ng pamilya. Ang bawat isa sa atin ay nagmula sa isang pamilya. Hindi tayo basta lumitaw at nagpakita sa daigdig gamit ang sarili nating kapangyarihan nang gayon na lamang. Bagkus, tayo ay nagmula sa isang pamilya at isang angkan. Iyan din ang ginawa ng Diyos. Ang Diyos ay naging bahagi ng isang pamilya nang Siya'y pumarito sa daigdig na ito sa pamamagitan ng Panginoong Hesus. Kahit na ang Panginoon ay mayroong kapangyarihang dumating at magpakita sa lahat nang gayon na lamang, pinili pa rin Niyang maging bahagi ng isang pamilya. 

Kung tutuusin, higit na dakila kaysa sa Kanyang pamilya dito sa daigdig na ito at maging kaysa sa Kanyang mga ninuno si Kristo. Higit Siyang dakila kaysa kay Abraham, na kilala rin bilang si Abram sa Unang Pagbasa. Si Kristo ay bahagi ng Banal na Santatlo, ang tunay at nag-iisang Diyos, na nangako kay Abram na siya'y magkakaroon ng maraming anak at apo sa Unang Pagbasa. Katunayan, binigyan pa nga Niya ng bagong pangalan si Abram - Abraham. Sabi pa nga sa Ikalawang Pagbasa na ibinigay ni Abraham sa Diyos ang kanyang pananalig at pagtalima. Ang nakakagulat, mismong ang Diyos ay naging bahagi ng angkan o lahi ni Abraham sa pamamagitan ng Banal na Sanggol na si Kristo na dinala ng Mahal na Birheng Maria at ni San Jose sa templo upang ihandog sa Panginoon sa Ebanghelyo. Nakakagulat nga ito. Ang Diyos ay nagkatawang-tao at naging bahagi ng isang pamilya at isang angkan. Ang Panginoon ay higit na dakila kaysa kina Abraham, Sara, Isaac, at maging kaysa sa Mahal na Inang si Maria at San Jose. Hindi nga sapat ang mga salita para ilarawan ang kadakilaan ng Diyos. Kung sino pa ang pinakadakila sa lahat, Siya pa ang nagpakaaba. Ang lahat ng bagay ay nasa Kanya, subalit pinili pa rin Niyang maging isang tao na wala namang taglay na kapangyarihan at kadakilaang katulad Niya. Bakit Niya ginawa ang nakakagulat na bagay na ito? 

Tunay ngang nakakagulat ang gawang ito ng Panginoong Diyos. Biruin mo nga naman, nasa Kanya ang lahat ng kapangyarihan at kaluwalhatian bilang Diyos subalit pinili pa rin Niyang maging isang tao katulad nating lahat, maliban na lamang sa kasalanan. Pinili Niyang maging katulad ng mga tao na sa Kanyang paningin mula sa langit ay mga aba at hamak na nilalang lamang. Subalit, ginawa ng Panginoon ang nakakagulat na bagay na ito dahil sa Kanyang pag-ibig. Dahil sa Kanyang pag-ibig, pinili Niya tayong iligtas. Pag-ibig ang dahilan kung bakit pinili ng Diyos na magpamalas ng kababaang-loob upang iligtas ang bawat isa sa atin na mga hamak, mahihina, at maliliit na nilalang lamang. Hindi tayo dakila at makapangyarihan katulad Niya. Hindi natin Siya mahihigitan o mapapantayan man lamang kailanman. Subalit, pinili pa rin ng Panginoon na gawin ito dahil sa Kanyang pag-ibig. Sa pamamagitan ng Pangalawang Persona ng Banal na Santatlo na walang iba kundi ang Kanyang Bugtong na Anak na si Hesus, ang Diyos ay buong kababaang-loob na dumating sa daigdig na ito at nagkatawang-tao katulad natin, maliban sa kasalanan, upang tayo'y iligtas dahil sa Kanyang pag-ibig. 

Ang pagdiriwang ng Kapistahan ng Banal na Pamilya ay nakasentro pa rin sa misteryo ng Pasko. Ang misteryong ito ay nakakagulat at nakakasorpresa. Ang Diyos ay dumating sa daigdig na ito bilang isang tao katulad natin, maliban na lamang sa kasalanan, sa pamamagitan ng Panginoong Hesus. Ginawa Niya ito sapagkat tunay ang Kanyang pag-ibig at kagandahang-loob para sa ating lahat. 

ALANG-ALANG KAY KRISTO

26 Disyembre 2020 

Kapistahan ni San Esteban, Unang Martir 

Mga Gawa 6, 8-10; 7, 54-59/Salmo 30/Mateo 10, 17-22 

Sa unang tingin, nakakapagtaka at nakakagulat malamang ipinagdiriwang ang kapistahan ng isang santong martir sa mismong araw na kasunod ng Pasko ng Pagsilang. Inilaan ng Simbahan ang araw na kasunod ng Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoon sa pagdiriwang ng Kapistahan ng kauna-unahang santong martir ng Simbahan na si San Esteban. Mapapatanong ang marami kung bakit ang Kapistahan ng Unang Santong Martir ng Simbahan ay ipinagdiriwang sa araw pagkatapos ng Pasko ng Pagsilang. 

Isinalaysay ang buhay at pagkamartir ni San Esteban sa Unang Pagbasa. Sa Ebanghelyo, si Hesus ay nagsalita sa mga apostol tungkol sa katotohanan ng pagiging Kanyang mga saksi. Hindi magiging madali ang kanilang buhay. Sila'y makakaranas ng matinding pag-uusig dahil kay Kristo. Ang pagsaksi kay Kristo ay may kaaakibat na pagsubok, pagdurusa, at pag-uusig. Tila hindi naaayon o nababagay ang tono ng mga Pagbasa sa diwa ng Kapaskuhan. Bakit bahagi ng Oktaba o Walong Araw na Pagdiriwang ng Pasko ng Pagsilang ang kapistahang ito? Hindi ba dapat tungkol sa pagsasaya ang walong araw na ito na inilaan ng Simbahan upang lalo pa nating ipagdiwang ang Pasko ng Pagsilang? Bakit ang araw na kasunod ng Pasko ng Pagsilang ang siyang pinili ng Simbahan upang gunitain at ipagdiwang ang kagitingan at pagkamartir ni San Esteban?

Bagamat nakakalungkot at napakabayolente ang sinapit ni San Esteban, hindi niya ito pinagsisihan. Hindi niya pinagsisihang magpatotoo tungkol kay Kristo at manindigan sa kanyang pananampalataya bilang Kristiyano. Bagamat alam niya kung ano ang maaaring mangyari sa kanya, hindi nagpatalo sa takot at sindak si San Esteban. Bagkus, kusang hinarap at tinanggap ni San Esteban kung ano ang mangyayari sa kanya alang-alang sa Panginoon. Hindi pinagsisihan ni San Esteban ang kanyang paninindigan at pagsaksi kay Kristo, kahit na ang naging kapalit nito ay ang kanyang sariling buhay. Naging masaya si San Esteban sa gitna ng matinding pag-uusig at kamatayan dahil sa Panginoong Hesukristo. Sa harap ng matinding pag-uusig at kamatayan, si San Esteban ay naging masaya sapagkat inialay niya ang mga huling sandali ng kanyang buhay dito sa lupa na puno ng pagtitiis at pagdurusa sa Panginoong Hesus. 

Ganito rin ang ginawa ng Panginoong Hesukristo. Ipinasiya Niyang pumarito sa mundo upang tayo'y iligtas. Ipinasiya Niyang maging ating Tagapagligtas. Dahil diyan, Siya'y dumating sa daigdig bilang isang sanggol na isinilang ng Mahal na Birheng Maria sa gabi ng unang Pasko. Kahit na alam Niya kung ano ang sasapitin Niya pagdating ng takdang panahon, pinili pa rin ni Hesus na gawin ito alang-alang sa atin. Iyan ang ating Tagapagligtas na si Hesus. Siya'y naparito upang tayo'y iligtas. Naparito Siya alang-alang sa atin. 

Si Hesus ay naparito sa daigdig alang-alang sa ating lahat. Alang-alang sa ating lahat, pinili Niya tayong iligtas. Iyan ang dahilan kung bakit Siya'y dumating sa daigdig bilang isang sanggol noong gabi ng unang Pasko. Pinili naman ni San Esteban na mamatay bilang martir alang-alang kay Kristo. Ang tanong para sa bawat isa sa atin, handa ba tayong ihandog ang ating mga sarili kay Kristo? Handa ba tayong gawin ang lahat at tiisin ang lahat alang-alang kay Kristo? 

ANG MAGANDANG BALITA NG PASKO

25 Disyembre 2020

Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoon 

[Pagmimisa sa Araw]

Isaias 52, 7-10/Salmo 97/Hebreo 1, 1-6/Juan 1, 1-18 

Sa pagdiriwang ng Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoon, nakatuon ang pansin ng Simbahan sa Banal na Sanggol na si Hesus. Si Hesus, ang Banal na Sanggol na ipinagnanak ng Mahal na Inang si Mariang Birhen sa isang hamak na sabsaban noong gabi ng unang Pasko, ang dahilan kung bakit mayroong saysay at kahulugan ang pagdiriwang ng Kapaskuhan. Si Hesus ang dahilan kung ang pagdiriwang ng Kapaskuhan ang napakahalaga. Tanging si Hesus lamang ang nagbibigay ng kahulugan sa pagdiriwang ng Pasko. Ang pagdiriwang ng Pasko ay walang saysay kung wala si Hesus. 

Kaya naman, inaanyayahan tayo ng Simbahan na pagnilayan ang misteryo ng pagkakatawang-tao ng ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas habang buong tuwa't galak nating ipinagdiriwang ang araw na ito. Iyan ang dahilan kung bakit ipinagdiriwang ng Simbahan ang Pasko. Ang Bugtong na Anak ng Diyos na si Hesus ay bumaba mula sa langit at nagkatawang-tao katulad natin, maliban na lamang sa kasalanan, upang tayo'y iligtas. Ang Banal na Sanggol na nakahiga sa sabsaban ay ang ipinangakong Manunubos. Ang Banal na Sanggol na ito ay walang iba kundi ang Pangalawang Persona ng Banal na Santatlo. 

Tinutulungan tayo ng mga Pagbasa para sa araw na ito na lalong palalimin ang ating pagninilay sa dahilan ng pagdiriwang ng Pasko na walang iba kundi ang pagkakatawang-tao ng Bugtong na Anak ng Diyos. Nagsalita si propeta Isaias sa Unang Pagbasa tungkol sa pagdating ng isang sugo. May dahilan kung bakit darating ang sugong ito. Darating siya upang ipahayag ang magandang balita ng kapayapaan (Isaias 52, 7). Ang magandang balitang ito ay tungkol sa isang biyayang ipagkakaloob ng Diyos. Ang biyayang ito ay ang kaligtasan (Isaias 52, 10). Ang pagliligtas ng Panginoon ay mahahayag. Nahayag nga ang kaligtasang hatid ng Diyos sa pamamagitan ni Kristo, ang Banal na Sanggol na isinilang ng Mahal na Birheng Maria noong gabi ng unang Pasko. 

Ang Panginoong Hesukristo ay ipinakilala sa Ebanghelyo bilang Salita ng Diyos na nagkatawang-tao. Sa pamamagitan nito, nagsimula ang Ebanghelyo ni San Juan. Inilaan ni San Juan ang simula ng kanyang Ebanghelyo sa pagpapakilala kay Kristo bilang Salita ng Diyos na nagkatawang-tao. Ang Banal na Sanggol na isinilang noong unang Pasko ay ang mismong Salita ng Diyos na nagkatawang-tao. Dagdag pa ni San Juan, ang Salita ng Diyos ay Diyos rin. Isa lang ang ibig sabihin nito - ang Diyos ay dumating sa daigdig sa pamamagitan ng Salita. Isa lamang ang dahilan kung bakit ang Diyos ay dumating sa daigdig na ito noong unang Pasko sa pamamagitan ng Salita - maghatid ng kaligtasan sa lahat. 

Nakasentro sa misteryong ito tungkol sa Panginoong Hesus ang pangaral ng manunulat ng Sulat sa mga Hebreo sa Ikalawang Pagbasa. Ang mga salitang ito ay ang mga unang salita ng Sulat sa mga Hebreo. Sabi niya nagsalita ang Diyos noong una sa pamamagitan ng mga propeta ng Lumang Tipan. Subalit, pagsapit ng itinakdang panahon, ang Diyos ay nagsalita sa pamamagitan ng Kanyang Bugtong na Anak (Hebreo 1, 1-2). Iyan ang ating ginugunita habang buong galak nating ipinagdiriwang ang Pasko. Dumating sa daigdig na ito ang Diyos sa pamamagitan ng Kanyang Bugtong na Anak upang tayo'y makapiling, malapitan, makausap, at iligtas. 

Isang magandang balita ang ipinaparating ng Simbahan sa bawat isa sa atin habang ipinagdiriwang natin ang Pasko nang buong tuwa't galak. Ang Diyos ay nagkatawang-tao katulad natin, maliban sa kasalanan, at dumating sa daigdig upang tayo'y iligtas. Ginawa Niya ito sa pamamagitan ng ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas na walang iba kundi ang Panginoong Hesukristo. Ang Banal na Sanggol na nakahimlay sa sabsaban ang patunay na totoo nga ang magandang balitang ito. Ang Banal na Sanggol na isinilang ng Mahal na Birheng Maria ay walang iba kundi ang Salita ng Diyos na nagkatawang-tao upang maghatid ng kaligtasan sa lahat. Iyan ang magandang balita ng Pasko. 

SANGGOL NA HESUS: TINAPAY NG BUHAY AT HARI NG MGA HARI

25 Disyembre 2020 

Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoon 

[Pagmimisa sa Bukang-Liwayway] 

Isaias 62, 11-12/Salmo 96/Tito 3, 4-7/Lucas 2, 15-20 

Ang kahulugan ng "Betlehem" sa wikang Hebreo ay "Tahanan ng Tinapay". Ang kahulugan ng pangalan ng bayang ito kung saan isinilang ng Mahal na Birheng Maria ang Banal na Sanggol na si Kristo Hesus ay marapat lamang bigyan ng pansin habang patuloy nating pinagninilayan ang misteryo ng pagkakatawang-tao ng ipinangakong Tagapagligtas. Ang pangalan ng bayang ito na kilala bilang bayan ni Haring David ay nangangahulugang "Tahanan ng Tinapay." Ang lugar na ito ay pinili ng Diyos upang maging bayan kung saan isisilang sa daigdig ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. 

Isa sa mga titulo ng Panginoong Hesukristo ay ang "Tinapay ng Buhay." Siya ang pagkaing nagbibigay-buhay. Tanging Siya lamang ang nakapagbibigay ng buhay sa lahat. Ang mga kagutumang hindi kayang pawiin ng mga pagkain sa daigdig ay mapapawi ng Panginoong Hesukristo. Katunayan, sa ikaanim na kabanata ng Ebanghelyo ni San Juan, paulit-ulit Niyang ipinakilala ang Kanyang sarili sa Kanyang mga tagasunod bilang tunay na tinapay na nagmula sa langit. Matapos Niyang pakainin ang limanlibong tao at maglakad sa ibabaw ng tubig, ipinakilala ni Hesus ang Kanyang sarili bilang tunay na pagkaing ipinagkaloob ng Amang nasa langit. Sabi pa ni Hesus na magkakaroon ng buhay na walang hanggan ang mga kakain ng Kanyang laman at iiinom ng Kanyang dugo. Hindi man ito naintindihan o tinanggap ng karamihan sa Kanyang mga tagasunod, pinanindigan pa rin ni Hesus ang Kanyang mga sinabi tungkol sa Kanyang sarili bilang tunay na pagkain at inuming nagbibigay-buhay. Kahit na ito ang naging dahilan kung bakit karamihan sa Kanyang mga tagasunod noon ay tumalikod sa Kanya at umalis na lamang, nanatili pa rin ang turong ito ni Hesus. 

Tinalakay sa Unang Pagbasa at Ikalawang Pagbasa ang bukod tanging dahilan kung bakit ang Tinapay ng Buhay na walang iba kundi ang Banal na Sanggol na nakahimlay sa sabsaban noong gabi ng unang Pasko ay ipinagkaloob ng Diyos sa lahat. Kung tutuusin, ang mga Pagbasa para sa Banal na Misa sa Bukang-Liwayway ng Pasko ng Pagsilang. Subalit, kahit napakaikli ng mga Pagbasang ito, mayroon tayong mapupulot na impormasyon tungkol sa dahilan kung bakit ang Tinapay ng Buhay ay dumating sa daigdig noong unang Pasko. 

Sa unang bahagi ng Unang Pagbasa, inihayag ng Panginoong Diyos na Siya ay darating upang iligtas ang Herusalem (Isaias 62, 11). Sa ikalawang bahagi ng Unang Pagbasa, inihayag ng Panginoong Diyos ang dahilan kung bakit Niya ito gagawin. Ang dahilan kung bakit ipinasiya ng Panginoon na iligtas ang Kanyang bayan ay pag-ibig. Ang Panginoon na rin mismo ang nagpahiwatig nito noong inilahad Niya ang mga pangalang itatawag sa Herusalem sa nasabing bahagi ng Unang Pagbasa (Isaias 62, 12). Pag-ibig ang dahilan kung bakit ipinasiya ng Diyos na iligtas ang Kanyang bayan. 

Ang pag-ibig na ito ng Panginoong Diyos ay ang sentro ng pangaral o mensahe ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa. Nagsalita si Apostol San Pablo sa pangaral na ito tungkol sa pag-ibig ng Diyos. Pag-ibig ang dahilan kung bakit ipinasiya ng Diyos na iligtas ang lahat. Tayong lahat ay iniligtas ng Diyos dahil sa Kanyang pag-ibig. Iyan ang dahilan kung bakit dumating sa daigdig noong gabi ng unang Pasko ang Banal na Sanggol na isinilang ng Mahal na Ina. Ang Banal na Sanggol na ito ay ang Tinapay ng Buhay na si Hesus. 

Isinalaysay sa Ebanghelyo ang pagdalaw ng mga pastol sa Banal na Sanggol na si Kristo. Matapos ibalita ng anghel ang pagsilang ni Kristo at magpuri ang hukbo ng kalangitan, ang mga pastol ay nagpasiyang pumunta sa Betlehem upang dalawin ang Sanggol na kilala rin bilang Hari ng mga Hari at Tinapay ng Buhay. Matapos tumungo sa Betlehem upang tingnan ang mga sinabi ng anghel sa kanila, sila'y umuwing nagpupuri sa Diyos. Habang umuuwi ang mga pastol, pinuri nila ang Panginoon sapagkat dumating na rin sa wakas ang ipinangakong Tagapagligtas. Pinuri nila ang Diyos dahil inihayag Niya ang Kanyang pag-ibig at awa sa pamamagitan ng Banal na Sanggol na si Hesus. Ang Sanggol na si Kristo ay ang ipinangakong Manunubos na ipapadala ng Diyos. 

Sa pamamagitan ng Panginoong Hesukristo, ang Tinapay ng Buhay at Hari ng mga Hari, ang pag-ibig at habag ng Diyos ay nahayag. Si Hesus, ang Tinapay ng Buhay at Hari ng mga Hari, upang iligtas ang sangkatauhan. Ang Sanggol na isinilang ng Mahal na Inang si Maria sa gabi ng unang Pasko ay ang Tinapay ng Buhay at Hari ng mga Hari na magliligtas sa lahat ng tao. Tinupad ng Diyos sa pamamagitan Niya ang Kanyang pangako. Ipinangako Niyang Siya'y darating upang iligtas ang Kanyang bayan. Ang pangakong ito ay tinupad ng Panginoong Diyos sa pamamagitan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na si Hesus, ang Tinapay ng Buhay at Hari ng mga Hari. Sa pamamagitan ng Sanggol na si Hesus, ang Hari ng mga Hari at Tinapay ng Buhay, ang Diyos ay dumating sa lupa upang tubusin ang sangkatauhang tunay Niyang iniibig at kinahahabagan.