HANDA SIYANG MAKIPAG-USAP

PAGNINILAY SA PITONG HULING WIKA NG MAHAL NA POONG JESUS NAZARENO 

IKALAWANG WIKA (Lucas 23, 43): 

"Sinasabi Ko sa iyo: Ngayon di'y isasama Kita sa Paraiso." 

This faithful photographic reproduction of the painting (c. 1524) in the Central Image of the Bockstorfer Altar by Christoph Bockstorfer from the Cathedral of Konstanz which was taken by Christoph Bockstorfer is in the Public Domain ("No Copyright") in its country of origin as well as in other countries and areas where the copyright term is the author's life plus 100 years or fewer, including the United States, due to its age.

Habang nakabayubay sa Krus na Banal, hindi lamang ang paglilibak ng Kaniyang mga kaaway ang narinig ng Poong Jesus Nazareno. Narinig rin Niya mula sa Krus ang mga salitang binigkas ng dalawa pang salaring ipinakong kasama Niya. Ipinako ang Poong Jesus Nazareno sa gitna ng dalawang salaring ito (Juan 19, 38). Mula sa mga labi ng dalawang salaring ipinako sa gawing kanan at kaliwa ng Poong Jesus Nazareno sa bundok ng Kalbaryo, namutawi ang dalawang magkaibang hiling. Kung tutuusin, isa lamang sa mga ito ang hiling dahil mas mukhang utos kaysa sa hiling ang binigkas ng isa sa dalawang pahayag na ito. 

Narinig ng Panginoong Jesus Nazareno ang pahayag ng dalawang salaring ipinakong kasama Niya sa bundok ng Kalbaryo. Subalit, ang Kaniyang Ikalawang Wika mula sa Banal na Krus ay binigkas Niya bilang tugon sa isa sa mga pahayag ng isa sa dalawang salaring ipinakong kasama Niya. Wala Siyang tugon sa pahayag ng isa. Isa lamang sa dalawang salaring ito ay ipinasiya Niyang kausapin. 

Bakit hindi pinansin ng Poong Jesus Nazareno ang mga salitang binigkas ng unang salaring nagsalita sa Kaniya? Wala namang hiniling ang unang salaring ipinakong kasama Niya. Ang unang salaring ipinakong kasama Niya, na kilala sa tradisyon sa pangalang Hestas, ay hindi naman nagpahayag ng isang hiling. Bagkus, isang utos na naglalayong tuyain ang Poong Jesus Nazareno ay binigkas ni Hestas. Hindi lamang iyan. Inutusan pa niyang isama rin sila ng Poong Jesus Nazareno kung sakali mang bumaba Siya mula sa Krus. Ganito ang binigkas ni Hestas sa Poong Jesus Nazareno habang nakayubay sa sarili niyang krus: "Hindi ba Ikaw ang Mesiyas? Iligtas Mo ang Iyong sarili, pati na kami!" (Lucas 23, 39). Sa tono pa lamang nito, alam na nating nakikisakay lamang si Hestas sa mga tumutuya sa Poong Jesus Nazareno. Dagdag pa roon ang kaniyang utos na isama rin silang dalawa sa pagbaba mula sa kanilang mga krus. Ang Poong Jesus Nazareno ay tahimik bilang tugon sa paglilibak na ito. 

Ang Ikalawang Wikang ito ay binigkas ng Mahal na Poong Jesus Nazareno matapos magsalita ang ikalawang salaring kilala sa tradisyon bilang si Dimas. Ipinagtanggol ni Dimas ang Mahal na Poong Jesus Nazareno mula kay Hestas na hindi nagpakita ng kaunting kahihiyan nang ipinasiya niyang makisakay at makisabay sa mga kaaway ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na hindi tumitigil sa kanilang walang awang pagtuya sa Kaniya. Matapos ipagtanggol ang Mahal na Poong Jesus Nazareno mula sa mga pagtutuyang binigkas ni Hestas, buong kababaang-loob na hiniling ni Dimas na siya rin ay isama ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa langit. Bilang tugon, ipinangako ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na isasama Niya si Dimas sa Kaniyang kahariang walang hanggan sa langit, ang tunay na Paraiso. 

Ipinasiya ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na tugunan si Dimas dahil napakalinaw ang kaniyang kababaang-loob. Batid ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang tunay na hangarin ni Dimas. Nababasa Niya kung ano ang nasa puso at loobin ni Dimas. Sa puso ni Dimas, nakita ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang pagiging taos-puso ni Dimas. Taliwas ito sa nakita ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa puso ni Hestas na wala ni isang katiting ng kababaang-loob o kahit kahihiyan man lamang. Hindi isang tapat, taos-puso, at mapagpakumbabang puso ang nakita ng Poong Jesus Nazareno kay Hestas. Ang nakita ng Poong Jesus Nazareno sa puso at loobin ni Hestas ay isang mapagmataas na puso na walang balak magtika nang taos-puso sa Diyos. 

Kahit binigkas ng Poong Jesus Nazareno kay Dimas ang Kaniyang Ikalawang Wika mula sa Krus, ang aral mula sa Ikalawang Wikang ito ay para sa lahat. Ipinapahayag sa atin ng Poong Jesus Nazareno sa pamamagitan ng Kaniyang Ikalawang Wika na lagi Siyang handang makipag-usap sa atin. Lagi Siyang handang magsalita sa bawat isa sa atin. Hindi Niya isinasara o ipinipinid ang Kaniyang sarili sa atin. Tayo na mismo ang magpapasiya kung paano natin Siya lalapitan. Magiging katulad ba tayo ni Dimas o ni Hestas? Sino tayo sa dalawang salaring ito? 

TUGON SA MGA KAAWAY NA NANGGIGIGIL

PAGNINILAY SA PITONG HULING WIKA NG MAHAL NA POONG JESUS NAZARENO

UNANG WIKA (Lucas 23, 34): 

"Ama, patawarin Mo sila sapagkat hindi nila nalalaman ang kanilang ginagawa." 

This faithful photographic reproduction of the painting (c. 1684) The Raising of the Cross by Charles Le Brun (1619–1690), as well as the actual work of art itself from the Musée des Beaux-Arts de Troyes, is in the Public Domain ("No Copyright") in its country of origin as well as in other countries and areas where the copyright term is the author's life plus 100 years or fewer, including the United States, due to its age. 

Mula noong dinakip Siya sa Halamanan ng Hetsemani, walang tigil ang hirap, sakit, at pagdurusang hinarap, tiniis, at binata ng Poong Jesus Nazareno. Buong araw Siyang nagtiis at nagbata ng maraming hirap, sakit, at pagdurusa. Hindi lamang Niya tiniis at binata ang sakit dulot ng paghahampas sa Kaniya sa haliging bato, pagpuputong ng koronang tinik sa Kaniyang ulo, pagpasan ng Krus na Banal mula sa pretoryo patungo sa Kalbaryo, at ang pagpako sa Kaniyang mga kamay at paa sa nasabing Krus. Pati ang sakit dulot ng walang tigil na pagkutya sa Kaniya ng Kaniyang mga kaaway. Hindi tumigil ang mga kaaway ng Poong Jesus Nazareno sa pagkutya sa Kaniya kahit na ipinako na Siya sa Krus na Banal. 

Walang awang ipinakita sa Mahal na Poong Jesus Nazareno. Maaari nating sabihing gigil na gigil ang mga kaaway ng Poong Jesus Nazareno sa Kaniya. Nanggigil sa tindi ng galit at poot ang mga kaaway ng Panginoong Jesus Nazareno. Sa tindi ng galit at poot, hindi sila napakagpigil. Hindi pinalampas ng mga kaaway ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang pagkakataong libakin at kutyain Siya. Talagang hinangad nilang dagdagan ang hirap, sakit, at pagdurusang tiniis at binata ng Poong Jesus Nazareno sa mga sandaling iyon. 

Puro kabutihan ang ipinakita ng Poong Jesus Nazareno. Subalit, nakakalungkot, hindi rin kabutihan ang isinukli sa Kaniya. Kasamaan sa halip na kabutihan ang ipinakita sa Kaniya. Ito ang dahilan kung bakit Siya ipinako sa Krus. Bukod pa roon, para sa lahat ng mga kaaway ng Poong Jesus Nazareno, hindi sapat na ipako lamang Siya sa Krus. Dinagdagan pa ng mga kaaway ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang mga hirap, sakit, at pagdurusang Kaniyang binata. Ginawa nila ito sa pamamagitan ng kanilang walang tigil na pagkutya sa Kaniya. Nakakaawang pagmasdan ang Mahal na Poong Jesus Nazareno sa mga sandaling iyon. 

Kung ibang tao ang nasa kalagayan ng Panginoong Jesus Nazareno sa mga sandaling yaon, manggigil rin sila sa tindi ng galit at poot para sa mga taong iyon. Wala silang ibang hahangarin at nanaisin kundi makaganti sa kanilang mga kaaway. Handa silang labanan ang kanilang mga kaaway nang apoy laban sa apoy. Mata sa mata, ngipin sa ngipin, apoy sa apoy. Giyera na ito. Patayan na ito. Walang awa. Gantihan na ito. Sa huli, magtatagumpay sila laban sa kanilang mga kaaway na umaapi sa kanila nang walang awa. Mapupunta sa kanila ang huling halakhak. Parang mga pelikula ng mga bida sa mga maaksyong pelikula gaya na lamang ni (+) Fernando Poe Jr. (FPJ). 

Sa gitna ng Kaniyang katahimikan, naririnig ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang walang tigil na paglilibak at pagkutya sa Kaniya ng Kaniyang mga kaaway. Narinig Niya ang lahat ng mga paglibak sa Kaniya, kahit na noong hindi pa Siya ipinapako sa kahoy ng Krus na Banal sa bundok ng Kalbaryo. Pati ang mga insulto noong walang awa Siyang hinagupit sa haliging bato, pinutungan ng koronang tinik, dinuraan nang paulit-ulit, hinatulan ng kamatayan, at noong pinasan Niya ang mabigat na Krus na Banal mula sa Herusalem patungong Kalbaryo. Ang Panginoong Jesus Nazareno ay lubusang nasaktan dahil sa mga insulto, paglilibak, at pagkutya sa Kaniya. 

Bilang tugon sa mga kaaway nanggigigil sa Kaniya sa tindi ng galit at poot, nag-alay ng panalangin ang Mahal na Poong Jesus Nazareno para sa kanila. Sa dalanging ito, humingi ng kapatawaran ang Poong Jesus Nazareno mula sa Ama para sa kanila. Ito ang mga unang salitang Kaniyang binigkas habang nakapako sa Krus na Banal. Kahit lubusan Siyang nasaktan, hindi lamang sa pisikal na pamamaraan kundi pati na rin sa emosyonal na pamamaraan dahil sa walang tigil na pangungutya, paglilibak, at pag-iinsulto ng Kaniyang mga kaaway na gigil na gigil sa tindi ng galit at poot, ipinasiya pa rin ni Jesus Nazareno na manalangin para sa kanila.  

Hindi lamang pisikal na sakit ang tiniis at binata ng Poong Jesus Nazareno. Pati rin ang emosyonal na sakit dulot ng walang tigil na paglilibak sa Kaniya ng Kaniyang mga kaaway na gigil na gigil sa tindi ng poot at galit ay tiniis at binata ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Subalit, sa kabila nito, ipinasiya pa rin Niyang manalangin sa Amang nasa langit para sa kanilang kapatawan. Inihayag Niya sa pamamagitan nito ang Kaniyang naisin na iligtas rin mula sa kapahamakan ang Kaniyang mga kaaway dahil tunay Niya rin silang iniibig. 

UGNAYANG BINALEWALA, IBINAON SA LIMOT, AT IBINASURA

27 Marso 2024 

Mga Mahal na Araw - Miyerkules Santo 

Isaias 50, 4-9a/Salmo 68/Mateo 26, 14-25 

This faithful photographic reproduction of the painting (c. Between 1600 and 1650) The arrest of Jesus by either Adam de Coster (circa 1586–1643) or Gerard Seghers (1591–1651), as well as the actual work of art itself from the Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, is in the Public Domain ("No Copyright") in its country of origin as well as in other countries and areas where the copyright term is the author's life plus 100 years or fewer, including the United States, due to its age. 

Itinampok sa Ebanghelyo para sa Miyerkules Santo ang dahilan kung bakit kilala rin bilang Miercoles del Espia (Spy Wednesday sa wikang Ingles) ang Miyerkules Santo. Ang kaganapang itinatampok sa salaysay sa Ebanghelyo para sa Miyerkules Santo ay walang iba kundi ang pakikipagsabwatan ni Hudas Iskariote sa Sanedrin. Bumuo ng kasunduan sina Hudas Iskariote at ang Sanedrin. Sa halaga ng 30 pirasong pilak, ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay ipagkakanulo ni Hudas Iskariote. 

Tatlong taong nakasama ni Hudas Iskariote ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Sa loob ng tatlong taong ito, naging malapit si Hudas Iskariote sa Mahal na Poong Jesus Nazareno. Si Hudas Iskariote ay isa sa 12 apostol, disipulo, at alagad na itinuring na kaibigan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Bagamat ang Poong Jesus Nazareno ay tinawag na Guro at Panginoon, itinuring pa rin Niya silang mga kaibigan. Lubos Niya silang pinahalagahan at inibig hindi lamang bilang mga apostol, disipulo, tagasunod, at alagad kundi bilang Kaniya ring mga kaibigan. Subalit, nakakalungkot, hindi rin ito ginawa ni Hudas Iskariote. Sa halip na pahalagahan ang mga taong nakasama niya si Jesus Nazareno, ipinasiya ni Hudas Iskariote na kalimutan, balewalain, at ibasura na lamang ang kaniyang ugnayan kay Jesus Nazareno. Kay dali para kay Hudas Iskariote na limutin, balewalain, at ibasura si Jesus Nazareno. 

Ang propesiya ni Propeta Isaias tungkol sa mga hirap, sakit, at pagdurusang titiisin at babatain ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na kaloob ng Diyos ay itinampok sa Unang Pagbasa. Sa halip na ipakilala ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos bilang isang makapangyarihan at dakilang Haring lilipol sa Kaniyang mga kaaway, ipinakilala ni Propeta Isaias ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos bilang isang nagdurusang lingkod ng Diyos. Kahit ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos ay darating bilang pinakadakilang biyayang kaloob ng Diyos, inihayag ng Panginoon sa pamamagitan ng Kaniyang propetang hinirang na si Isaias na hindi Siya tatanggapin ng lahat. Bagkus, maraming hirap, sakit, at pagdurusa Siyang haharapin, titiisin at babatain sapagkat hindi Siya tatanggapin ng marami. 

Dagdag pa rito ang nasasaad sa isa sa mga taludtod sa Salmong Tugunan. Sabi sa isa sa mga taludtod ng awiting inilahad at itinampok sa Salmong Tugunan: "Sa halip na pagkain, nang ako'y magutom, ang dulot sa Aki'y mabagsik na lason. Suka at di tubig ang ipinainom" (Salmo 68, 22). Nakakalungkot, kahit dumating ang Mahal na Poong Jesus Nazareno upang ipalaganap at ibahagi sa lahat ang Kaniyang biyaya, pag-ibig, kabutihan, habag, at awa, ang ibinigay sa Kaniya ng marami bilang kapalit, sukli, at bayad ay hirap, sakit, at pagdurusa. Nakakadurog ng puso. 

Kaya naman, noong binigkas ng Nuestro Padre Jesus Nazareno nang malakas na isa sa Kaniyang mga apostol na si Hudas Iskariote ang magkakanulo sa Kaniya habang pinagsasaluhan ang Huling Hapunan, ipinahiwatig Niyang labis Siyang nasaktan sa ginawa ng magkakanulo sa Kaniya na si Hudas Iskariote. Hindi Niya itinago at inilihim ang Kaniyang nararamdaman sa mga sandaling iyon nang malaman Niyang si Hudas Iskariote ang magkakanulo sa Kaniya. Ang mga salitang ito na Kaniyang binigkas ay nagsisilbing salamin ng Kaniyang mga nararamdaman. 

Lubusang pinahalagahan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang ugnayan sa mga alagad. Maging sa kasalukuyan, patuloy na pinapahalagahan ng Poong Jesus Nazareno ang Kaniyang ugnayan sa bawat isa sa atin. Isa lamang itong patunay na tunay Niya tayong minamahal. Huwag nawa natin itong balewalain, ibaon sa limot, at ibasura. Bagkus, pahalagahan natin ang ugnayang ito nang lubos, gaya ng patuloy na ginagawa ng Nuestro Padre Jesus Nazareno. 

KABIGUAN, PAGBAGON, AT TAGUMPAY

26 Marso 2024 

Mga Mahal na Araw - Martes Santo 

Isaias 49, 1-6/Salmo 70/Juan 13, 21-33. 36-38 

This faithful photographic reproduction of the painting Negación de San Pedro by Antonio Palomino  (1655–1726), as well as the actual work of art itself from the Museum of Fine Arts of Córdoba, is in the Public Domain ("No Copyright") in its country of origin as well as in actual countries and areas where the copyright term is the author's life plus 100 years or fewer, including the United States, due to its age. 

"Patuloy kong isasaysay ang dulot Mong kaligtasan" (Salmo 70, 15a). Nakasentro sa mga salitang ito na buong pananalig at lakas na binigkas ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan ang mga Pagbasa para sa Martes Santo. Ipinagkaloob ng Diyos ang biyayang ito sa atin sa pamamagitan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na walang iba kundi ang Kaniyang Bugtong na Anak at Pangalawang Persona ng Banal na Santatlo na si Jesus Nazareno. Hindi ito ipinasiyang gawin ng Diyos dahil napilitan lamang Siya. Bagkus, kusang-loob Niya itong ginawa dahil tunay Niya tayong iniibig, kinahahabagan, at kinaawaan. Ang misteryong ito ay lalo nating pinagtutuunan ng pansin at pinagninilayan nang buong kataimtiman bilang Simbahan pagsapit ng mga Mahal na Araw. Bagamat araw-araw naman natin itong ginagawa bilang Simbahan, lalo natin itong binibigyan ng higit na halaga pagsapit ng mga Mahal na Araw.  

Sa unang tingin, hindi halatang nakatuon ang pansin ng Ebanghelyo sa kadakilaan ng biyaya ng pagliligtas ng Diyos dahil itinatampok sa Ebanghelyo para sa Martes Santo ang mga paunang-sabi ng Mahal na Poong Jesus Nazareno tungkol sa pagkakanulo ni Hudas Iskariote at ang tatlong ulit na pagkakaila ni Apostol San Pedro. Ang Poong Jesus Nazareno ay tatalikuran, ilalaglag, iiwanan, at itatakwil ng mga apostol, lalung-lalo na nina Hudas Iskariote at Apostol San Pedro. Higit na masakit para sa Kaniya ang gagawin ni Hudas Iskariote at ni Apostol San Pedro. Ipagkakanulo Siya ni Hudas Iskariote at tatlong ulit Siyang ipagkakaila ni Apostol San Pedro. 

Ano naman ang ugnayan ng mga paunang sabi ng Mahal na Poong Jesus Nazareno tungkol sa pagkakanulo ni Hudas Iskariote at ang tatlong ulit na pagkakaila ni Apostol San Pedro sa biyaya ng pagliligtas ng Diyos na pinatotohanan nang buong lakas at pananalig ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan? Hindi ba parang walang ugnayan at koneksyon ang dakilang biyayang inilarawan sa Salmong Tugunan sa mga kaganapang inilarawan sa Ebanghelyo? Paano natin maiuugnay ang pagkakanulo ni Hudas Iskariote at ang tatlong ulit na pagkakaila ni Apostol San Pedro na inihayag at ibinunyag ng Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo sa dakilang biyaya ng pagliligtas ng Diyos na inilarawan sa Salmong Tugunan? 

Makakatulong ang mga salitang inilarawan sa Unang Pagbasa upang maunawaan ang ugnayan ng pinakadakilang biyayang kaloob ng Diyos na inilarawan sa Salmong Tugunan sa mga unang pahayag ng Mahal na Señor na si Jesus Nazareno tungkol sa pagkakanulo ni Hudas Iskariote at sa tatlong ulit na pagkakaila ni Apostol San Pedro sa Ebanghelyo. Inilarawan ang kabiguan ng Israel na lingkod ng Panginoong Diyos sa isang bahagi ng Unang Pagbasa. Subalit, sa kabila ng kabiguan ng Israel, ipinasiya pa rin ng Diyos na gawing Kaniyang instrumento ang Israel upang mahayag ang biyaya ng Kaniyang pagliligtas. Ito ang grasya ng Panginoong Diyos. Bagamat nabigo nang paulit-ulit ang Kaniyang mga lingkod, lagi silang binibigyan ng Diyos ng pagkakataong makabangon habang patuloy silang namumuhay at naglalakbay sa mundong ito.  

Hindi hadlang ang kabiguan. Para sa Panginoon, hindi sapat na dahilan ang kabiguan ng Kaniyang mga lingkod upang pagkaitan sila ng pagkakataong makabangon. Dahil dito, habang patuloy na namumuhay at naglalakbay nang pansamantala sa mundong ito ang Kaniyang mga lingkod, lagi silang pagkakalooban ng Diyos ng pagkakataong makabangon at magtagumpay sa mga sandali ng kabiguan. 

Batid ng Diyos na marami tayong mga karupukan at kahinaan bilang mga tao. Hindi tayo perpekto. Lagi tayong nabibigo, nagkakamali, at nagkakasala. Subalit, sa kabila nito, tayong lahat ay laging pinagkakalooban ng Diyos ng pagkakataong makabangon at magtagumpay. Tayo na mismo ang magpapasiya kung ano ang ating gagawin sa mga pagkakataong ibinibigay sa atin ng Diyos upang makabangon at magtagumpay. 

TUNAY NA PAGPAPAHALAGA

25 Marso 2024 

Mga Mahal na Araw - Lunes Santo 

Isaias 42, 1-7/Salmo 26/Juan 12, 1-11 

This faithful photographic reproduction of the painting (c. 1565) Christ Carried to the Tomb by Jacopo Tintoretto (1519–1594), as well as the actual work of art itself from the Scottish National Gallery via Art UK and the Web Gallery of Art, is in the Public Domain ("No Copyright") in its country of origin as well as in other countries and areas where the copyright term is the author's life plus 100 years or fewer, including the United States. 

"Pabayaan ninyong inilaan [ni Maria] ito para sa paglilibing sa Akin" (Juan 12, 7). Ang mga salitang ito ay binigkas ng Poong Jesus Nazareno bilang tugon sa pagrereklamo ni Hudas Iskariote laban kay Santa Maria na taga-Betania, isa sa dalawang babaeng kapatid ni San Lazaro na taga-Betania na Kaniyang binuhay bago Siya pumasok nang matagumpay sa Herusalem upang harapin at tuparin ang Kaniyang misyong ibinigay sa Kaniya ng Ama bilang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas. Inireklamo ni Hudas Iskariote ang kamahalan ng pabangong ibinuhos sa mga paa ni Jesus Nazareno. Ang nasabing pabango ay binili ni Santa Maria na taga-Betania, kahit napakamahal ang pabangong iyon, sapagkat nais niyang iparating sa Mahal na Poong Jesus Nazareno ang kaniyang taos-pusong pasasalamat. Pasasalamat at pagpaparangal sa Mahal na Señor ang layunin ng pagbili ni Santa Maria na taga-Betania ng nasabing pabango. 

Katunayan, sa tugon ng Poong Jesus Nazareno sa reklamo ni Hudas Iskariote laban sa mamahaling pabangong binili na nagbuhos nito sa Kaniyang mga paa na si Santa Maria na taga-Betania, isang napakahalagang detalye tungkol sa Kaniyang misyon at tungkulin bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos ay Kaniyang binanggit. Bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, ihahain ng Nuestro Padre Jesus Nazareno ang buo Niyang sarili sa Krus para sa kaligtasan ng sangkatauhan. Ito ang ipinahiwatig ni Jesus Nazareno nang Kaniyang banggitin ang paglilibing sa Kaniya. 

Batid ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang dahilan kung bakit ang mamahaling pabangong ibinuhos sa Kaniyang mga paa ni Santa Maria na taga-Betania na isa sa Kaniyang mga kaibigan ay binili ng Kaniyang kaibigang ito. Ang Poong Señor ay tunay ngang nalugod sa ginawang ito ni Santa Maria na taga-Betania dahil ang gawang ito ay bunga ng kaniyang dalisay na pagpapahalaga sa kaniyang pananalig, pag-ibig, at tiwala. Hindi ito ginawa ni Santa Maria na taga-Betania upang makalamang siya sa iba pang mga tagasunod ng Poong Jesus Nazareno. Ipinasiya niya itong gawin dahil lubos niyang pinahalagahan ang kaniyang ugnayan sa Panginoong Jesus Nazareno. 

Ang mga salitang binigkas ng Panginoong Diyos sa pamamagitan ni Propeta Isaias sa Unang Pagbasa para sa araw na ito ay tungkol sa pinakadakilang biyayang na kaloob Niya sa sangkatauhan na walang iba kundi ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Sa Salmong Tugunan, ang Panginoong Diyos ay ipinakilala ng tampok na mang-aawit bilang tunay na tanglaw at kaligtasan. Napakalinaw kung ano ang pakay at layunin ng mga salitang binigkas sa Unang Pagbasa at sa Salmong Tugunan. Inilalarawan ang pinakadakilang biyayang ibinigay ng Diyos sa sangkatauhan na walang iba kundi ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na si Jesus Nazareno. 

Dahil sa dakilang pag-ibig ng Diyos, isinugo Niya sa daigdig na ito ang pinakadakilang biyayang mula sa langit na walang iba kundi ang Nuestro Padre Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas. Ang pinakadakilang biyayang ito na si Jesus Nazareno ay pinahalagahan ni Santa Maria na taga-Betania. Gaya ni Santa Maria na taga-Betania, bilang mga deboto ng Poong Jesus Nazareno, nararapat lamang na parangalan, panaligan, pahalagahan, sampalatayanan, sambahin, at sundin natin ang Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang Diyos na nagkatawang-tao upang ipagkaloob sa atin ang biyaya ng Kaniyang dakilang pagliligtas, nang tapat at taos-puso. 

KUNDIMAN NG LANGIT

24 Marso 2024 

Linggo ng Palaspas sa Pagpapakasakit ng Panginoong Jesus Nazareno [B] 

Marcos 11, 1-10 (o kaya: Juan 12, 12-16) [Prusisyon ng Palaspas]

Isaias 50, 4-7/Salmo 21/Filipos 2, 6-11/Marcos 14, 1-15, 47 (o kaya: 15, 1-39) [Misa]

 

This faithful photographic reproduction of the painting (c. 1897) Entry of the Christ in Jerusalem by Jean-Léon Gérôme (1824–1904), as well as the actual work of art itself from the Musée Georges-Garret in Vesoul, France, via Salons, is in the Public Domain ("No Copyright") in its country of origin as well as in other countries and areas where the copyright term is the author's life plus 100 years or fewer, including the United States. 

Tiyak na pamilyar ang awiting "Kundiman ng Langit" para sa marami. Sa awiting ito na kinatha ni Ginoong Augusto Espino, ginamit ang larawan ng panunuyo upang ituro ang halaga ng pagpapakasakit at pagkamatay ng Poong Jesus Nazareno. Katunayan, ipinahiwatig ng pamagat ng nasabing awitin ang paksa nito. Ang Diyos ay inilarawan bilang isang mapanuyong bathala sa kabuuan ng awiting ito. Bagamat hindi karapat-dapat ang sangkatauhan sa biyaya ng Kaniyang dakilang pagliligtas dahil sa kanilang mga kasalanang hindi na mabilang sa sobrang dami nito, ipinasiya pa rin ng Diyos na gawin ito dahil sa Kaniyang pag-ibig. Ito ang dahilan kung bakit ang Mahal na Poong Jesus Nazareno ay kusang-loob na nag-alay ng sarili sa Krus na Banal. 

Sinisimulan ng Simbahan ang taunang pagdiriwang ng mga Mahal na Araw pagsapit ng Linggo ng Palaspas sa Pagpapakasakit ng Panginoon. Ang Linggong ito ay hindi lamang nakasentro sa mga palaspas. Nakasentro rin ito sa Krus na Banal ng Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Hindi magkahiwalay ang mga palaspas at ang Krus na Banal ng Mahal na Poong Jesus Nazareno. Mayroong isang malalim na ugnayan ang mga palaspas at ang Krus na Banal. Ipinapaalala sa atin ng mga palaspas na tinanggap ng Poong Jesus Nazareno ang Krus na Banal nang taos-puso. Bukal sa kalooban ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang pagtanggap sa Banal na Krus. Tunay nga Niyang hinangad ang ating kaligtasan. 

May dalawang Ebanghelyo para sa lituhiya ng Linggo ng Palaspas sa Pagpapakasakit ng Panginoon dahil may dalawang bahagi ang liturhikal na pagdiriwang sa nasabing araw ng Linggo na siyang unang araw ng mga Mahal na Araw. Sa unang Ebanghelyo, inilahad at itinampok ang salaysay ng maringal na pagpasok ng Nuestro Padre Jesus Nazareno sa Herusalem. Katunayan, kapag Taon B sa Liturhikal na Kalendaryo, may dalawang bersyon ng salaysay ng pagpasok ng Mahal na Poong Jesus Nazareno sa Herusalem na maaaring pagpilian para sa unang bahagi ng liturhiya para sa Linggong ito. Ang isang bersyon ng salaysay ng pagpasok ni Jesus Nazareno sa Herusalem ay mula sa Ebanghelyo ni San Marcos at ang isa namang bersyon ay ang salaysay ng kaganapang ito na galing sa Ebanghelyo ni San Juan. Sa ikalawang Ebanghelyo para sa liturhiya ng Linggo ng Palaspas, inilahad at itinampok ang mahabang salaysay ng pagpapakasakit ng Poong Jesus Nazareno. Kapag Taon B sa Liturhikal na Kalendaryo, ang salaysay mula sa Ebanghelyo ni San Marcos ay itinatampok. Napakalinaw ang ugnayang ito. Pumasok ang Poong Jesus Nazareno sa Herusalem upang tuparin ang Kaniyang misyon bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. 

Ang propesiya tungkol sa pagpapakasakit ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos ay inilahad sa Unang Pagbasa. Batid ng Poong Jesus Nazareno ang propesiyang ito mula sa aklat ni Propeta Isaias. Sa mga huling sandali ng Kaniyang buhay, marami Siyang babatain at titiising hirap, sakit, at pagdurusa bilang ipinangakong Mesiyas, ayon sa propesiya sa aklat ni Propeta Isaias na itinampok sa Unang Pagbasa. Bagamat hindi Niya kailangang gawin iyon, ipinasiya pa rin ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na tuparin ang propesiyang ito mula sa aklat ni Propeta Isaias dahil sa Kaniyang walang hanggan at dakilang pag-ibig para sa atin. 

Nakasentro ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa sa kababaang-loob ng Panginoong Jesus Nazareno. Buong kababaang-loob na tinanggap, sinunod, at tinupad ng Poong Jesus Nazareno ang kalooban ng Ama. Ang dakilang pag-ibig ng Diyos para sa buong sangkatauhan ay nahayag at napatunayan sa pamamagitan ng taos-pusong kababaang-loob ng Nuestro Padre Jesus Nazareno. Kahit na hindi Niya kailangang gawin iyon, ipinasiya pa rin ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na maging masunurin sa kalooban ng Amang nasa langit hanggang sa huli upang patunayan sa sangkatauhan ang Kaniyang dakilang pag-ibig. Tunay Niya tayong minamahal.

Batid ng Nuestro Padre Jesus Nazareno na magbabata Siya ng maraming hirap, sakit, at pagdurusa kung ipinasiya Niyang tuparin ang mga salita tungkol sa nagdurusang lingkod ng Diyos sa propesiya sa aklat ni Propeta Isaias na inilahad at itinampok sa Unang Pagbasa at ang mga salita sa mga taludtod ng Salmong Tugunan. Subalit, ang dakilang pag-ibig ng Poong Jesus Nazareno ay ang dahilan kung bakit ipinasiya pa rin Niyang tuparin ang mga salitang ito sa Lumang Tipan tungkol sa Kaniyang misyon at pagkakilanlan bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na bigay ng Diyos. Dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig para sa ating lahat, buong kababaang-loob na tinanggap, tinupad, at sinunod ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang kalooban ng Ama. Ang mga hirap, sakit, at pagdurusang kaakibat nito ay Kaniyang tinanggap, tiniis, at binata sapagkat tunay Niya tayong minamahal. 

Ipinapaalala sa atin ng Simbahan sa simula ng mga Mahal na Araw na minsan tayong sinuyo ng Diyos. Katunayan, kahit sa kasalukuyang panahon, ang Panginoong Diyos ay hindi tumitigil sa panunuyo sa atin sapagkat tunay Niya tayong iniibig. Ang Krus na Banal ng Panginoong Jesus Nazareno ay ang pinakadakilang patunay nito. Dahil sa dakilang pag-ibig, buong kababaang-loob na tinanggap, tinupad, at sinunod ni Jesus Nazareno ang kalooban ng Amang nasa langit, kahit na maraming pagdurusa, sakit, hirap, at kamatayan sa Krus ang kaakibat nito. 

Pumasok sa Herusalem ang Mahal na Poong Jesus Nazareno na nakasakay sa isang asno sapagkat nais Niyang patunayan ang Kaniyang dakilang pag-ibig para sa ating lahat. Dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig, buong kababaang-loob Niyang hinarap at tinanggap ang Kaniyang Krus na Banal. Ang lahat ng mga hirap, sakit, at pagdurusa hanggang kamatayan ay buong kababaang-loob Niyang binata dahil tayong lahat ay tunay Niyang minamahal. 

BAHAGI NG KANIYANG KAWAN

23 Marso 2024 

Sabado sa Ikalimang Linggo ng 40 Araw na Paghahanda 

Paggunita kay San Pedro Calungsod, martir 

Ezekiel 37, 21-28/Jeremias 31/Juan 11, 45-56 

This faithful photographic reproduction of the painting (c. 1539/1540) Cristo davati a Caifa by Francesco Bacchiacca (1494–1557), as well as the actual work of art itself from the Galleria degli Uffizi, Firenze, is in the Public Domain ("No Copyright") in its country of origin as well as in other countries and areas where the copyright term is the author's life plus 100 years or fewer, including the United States. 

Kapag tumapat sa isa sa mga araw ng mga Mahal na Araw o kaya ng Walong Araw na Pagdiriwang ng Pasko ng Muling Pagkabuhay ang ika-2 ng Abril na inilaan para sa liturhikal na pagdiriwang ng Paggunita kay San Pedro Calungsod, ang pagdiriwang na ito ay inililipat ng Simbahan sa Sabado bago ang mga Mahal na Araw. Ito ay dahil sa halaga ng mga Mahal na Araw at ng Oktaba ng Pasko ng Muling Pagkabuhay para sa Simbahan. Ang mga Mahal na Araw at ang Oktaba ng Pasko ng Pagkabuhay ay ang mga pinakamahalagang araw sa Kalendaryo ng Simbahan sapagkat inilaan ang mga araw na ito upang gunitain at ipagdiwang ang tagumpay ng pagliligtas ng Diyos na tunay ngang dakila sa pamamagitan ng Krus at Muling Pagkabuhay ng Panginoong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. 

Tampok sa salaysay sa Ebanghelyo para sa araw na ito ang pagpupulong ng Sanedrin na pinangunahan ng pinakapunong saserdoteng si Caifas. Sa nasabing pagpupulong, sinimulan nilang bumuo ng plano upang maidakip at maipapatay ang Nuestro Padre Jesus Nazareno. Mula noon, lagi nilang pinag-usapan kung paano nilang ipapatay ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Wala silang ibang hangad kundi ipapatay ang Mahal na Poong Jesus Nazareno na lubos nilang kinaiinggitan at kinapopootan. Lubos ang kanilang inggit at poot laban sa Poong Jesus Nazareno. Walang sasapat na salita upang ilarawan ang tindi ng kanilang inggit at poot. Dahil lubos na kinaiinggitan at kinapootan ng Sanedrin ang Panginoong Jesus Nazareno, binalak nila Siyang patayin. 

Marahil tatanungin ng nakararami kung ano ang ugnayan ng kaganapang itinampok sa salaysay sa Ebanghelyo para sa araw na ito sa mga salitang nasasaad sa Unang Pagbasa at sa Salmong Tugunan. Sa Unang Pagbasa, ipinakilala ng Panginoong Diyos ang Kaniyang sarili bilang isang pastol na tunay nga namang maawain, mahabagin, mapagmahal, at mapagkalinga. Ipinasiya rin ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan para sa araw na ito na isentro sa larawan ng Panginoong Diyos bilang isang pastol na mapagkalinga, maawain, mahabagin, at mapagmahal sa kaniyang patotoo at awitin. Ang pinakadakilang patunay nito ay walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na kaloob ng Diyos. Paano namang maiuugnay ang balak ipapatay ang Poong Jesus Nazareno sa Ebanghelyo sa Kaniyang larawan at katangian bilang mahabagin, maawain, mapagmahal, at mapag-arugang pastol? Kung sino pa yaong mapagmahal, maawain, at mahabagin, Siya pa yaong hindi tinanggap. 

Dumating sa mundong ito ang Poong Jesus Nazareno bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos upang ipalaganap sa lahat ang Kaniyang pagkalinga, kagandahang-loob, habag, awa, pag-ibig, at kabutihan. Inaanyayahan Niya ang lahat na maging bahagi ng Kaniyang kawan. Subalit, nakakalungkot, may mga ilan gaya na lamang ng mga bumuo sa Sanedrin sa Ebanghelyo na nagpasiyang ibasura ang biyayang ito sapagkat ipinasiya nilang magpaalipin sa inggit at poot na nagpatigas ng kanilang mga puso. 

Si San Pedro Calungsod, ang Ikalawang Pilipinong Santo, ay nagpasiyang ibukas ang kaniyang sarili sa kabutihan, pagkalinga, awa, habag, pag-ibig, at katapatan ng Poong Jesus Nazareno. Ang paanyaya ng Mahal na Poong Jesus Nazareno na maging bahagi ng Kaniyang kawan ay taos-pusong tinanggap ni San Pedro Calungsod. Ginawa niya ito sa pamamagitan ng tapat at taos-pusong pagtanggap at pagtupad sa misyon at tungkuling ibinigay sa kaniya ng Diyos. 

Nais ba nating makapiling ang Poong Jesus Nazareno sa langit? Tularan natin ang halimbawang ipinakita ni San Pedro Calungsod. Gaya ng marami pang mga Santo sa langit, ipinasiya ni San Pedro Calungsod na tanggapin ang paanyaya ng Panginoong Jesus Nazareno na maging bahagi ng Kaniyang kawan. Pinatunayan ng tapat at taos-pusong pagtupad at pagsunod sa kalooban ng Diyos hanggang sa huli ang pasiyang ito ni San Pedro Calungsod. Ito ang dapat nating gawin upang makapiling natin ang tunay na Pastol at Haring si Jesus Nazareno.