ISANG TUNAY NA PAGPAPALA

24 Hunyo 2018 

Dakilang Kapistahan ng Pagsilang ni San Juan Bautista

Isaias 49, 1-6/Salmo 138/Mga Gawa 13, 22-26/Lucas 1, 57-66. 80 

Tatlong tao lamang ang binibigyan ng karangalan ng Simbahan na gunitain at ipagdiwang ang araw ng kanilang pagsilang. Unang-una, ang Panginoong Hesukristo. Ang Pasko ng Pagsilang ng Panginoong Hesukristo ay ipinagdiriwang tuwing sasapit ang ika-25 ng Disyembre. Pangalawa, ang Mahal na Birheng Maria. Ang Pagsilang ng Mahal na Birheng Maria ay ipinagdiriwang ng Simbahan tuwing ika-8 ng Setyembre. At ang pangatlo't panghuli ay si San Juan Bautista. Ang kanyang pagsilang ay ipinagdiriwang sa araw na ito (ika-24 ng Hunyo). 

Isinasalungguhit ng Dakilang Kapistahan ng Pagsilang ni San Juan Bautista ang kanyang kahalagahan sa kasaysayan ng pagliligtas ng Diyos. Sa kanyang pangalan pa lamang malalaman ang kanyang kahalagahan. Ang pangalang "Juan" ay nangangahulugang "Ang Diyos ay mapagpala." At tunay ngang isang pagpapala mula sa Diyos si San Juan Bautista. Ipinapaalala ni San Juan Bautista na ang Diyos ay tunay na matapat sa Kanyang pangako. Hindi nakakalimot ang Panginoon sa Kanyang pangako. Lagi Niyang naaalala ang Kanyang pangako at tinutupad Niya rin ito pagdating ng takdang panahon. 

Lalong nabibigyang-linaw ang kahalagahan ni San Juan Bautista sa papel na kanyang ginampanan sa kasaysayan ng pagtubos ng Diyos sa sangkatauhan sa pamamagitan ni Kristo. Ang pinakadakilang pagpapalang ipinagkaloob ng Diyos sa sangkatauhan ay walang iba kundi ang Panginoong Hesus. Subalit, bago Siya dumating, si San Juan Bautista ay lumitaw. Si San Juan Bautista ang unang ipinagkaloob ng Diyos sa Kanyang bayan upang magsilbing hudyat na nalalapit na ang Kanyang pagliligtas na matutupad sa pamamagitan ni Kristo Hesus. Kaya naman, isang tunay na pagpapala si San Juan Bautista sapagkat siya ang nagsilbing tagapanguna ng Mesiyas at Manunubos na si Hesus, ang pinakadakilang pagpapalang kaloob ng Diyos sa Kanyang bayan. 

Nakasaad sa pahayag ng lingkod ng Diyos sa Unang Pagbasa mula sa aklat ni propeta Isaias na ang lingkod ng Diyos na ito ay pinili bago siya isilang. Sa Ebanghelyo, isinalungguhit ni San Lucas na ang buhay ni San Juan Bautista ay nakatalaga na sa Diyos bago pa man siya isilang. Kaya nga ang tanong ng mga dumalaw kina Elisabet at Zacarias sa pagtutuli ni San Juan Bautista, "Magiging ano kaya ang batang ito?" (1, 66) Napagtanto ng mga dumalaw sa pagtutuli ni Juan Bautista na hindi siya isang ordinaryong bata. Hindi siya ipinangalan sa kanyang mga kamag-anak. Ang ama ng sanggol na si Zacarias ay nakapagsalita matapos pagtibayin na "Juan" nga ang pangalang ibibigay sa sanggol. Napaisip sila sa kung ano nga bang mayroon sa sanggol na iniluwal mula sa sinapupunan ni Elisabet. Ang sanggol na iniluwal ni Elisabet ay napakaespesyal sapagkat ang kanyang misyon at tungkulin ay ibinigay na sa kanya ng Diyos bago siya isilang. Nakatalaga na sa Diyos ang buhay ni San Juan Bautista bago siya ipaglihi at iluwal mula sa sinapupunan ng kanyang inang si Elisabet. 

Ang pangangaral ni San Juan Bautista bago lumitaw ang Panginoong Hesus sa madla ay binanggit ni Apostol San Pablo bilang bahagi ng kanyang pangangaral sa Ikalawang Pagbasa mula sa mga Gawa ng mga Apostol. Inilarawan ni Apostol San Pablo sa kanyang pangangaral ang papel na ginampanan ni Juan Bautista sa kasaysayan ng pagtubos ng Diyos sa sangkatauhan sa pamamagitan ni Kristo Hesus. Sa pamamagitan ng pangangaral tungkol sa pagsisisi at pagbibinyag, inihanda ni San Juan Bautista ang daraanan ni Kristo. Inihanda ni San Juan Bautista ang bayang Israel para sa pagdating ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos. At buong katapatan at kababaang-loob niyang tinupad at ginampanan ang tungkuling ibinigay sa kanya ng Diyos. Bilang tagapagpauna ng Panginoon, ang lahat ng mga bumubuo sa bayan ng Diyos ay inihanda ni San Juan Bautista para sa pagdating ng ipinangakong Tagapagligtas na mula sa bayan ng Nazaret. 

Si San Juan Bautista ay isang tunay na pagpapala mula sa Diyos. Sa kanyang pagdating bilang tagapagpauna ng Mesiyas at Manunubos na si Hesus, siya'y nagsalita sa lahat tungkol sa katapatan ng Diyos sa pangakong Kanyang binitiwan sa Lumang Tipan. Inihayag niya na nalalapit na ang takdang panahon kung kailan tutuparin ng Diyos ang Kanyang pangako. Sa pamamagitan ng kanyang tungkulin bilang huling mensahero at propeta ng Diyos bago dumating si Kristo, ang bawat taong nananabik para sa katuparan ng pangako ng Diyos ay binigyan ng pag-asa. Ang Diyos ay nagbigay ng pag-asa sa mga naghahangad at nananabik para sa pagdating ng pinakadakilang pagpapalang kaloob Niya na si Kristo Hesus, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, sa pamamagitan ng pagsugo Niya sa Kanyang Tagapagpauna na si San Juan Bautista.

Ipinapaalala sa atin ni San Juan Bautista na ang Diyos ay tunay na matapat. Hindi Siya nakakalimot sa pangako. Hindi Niya binabali ang mga pangakong binitiwan. Bagkus, lagi Siyang nakakaalala sa Kanyang mga pangako at lagi Niyang itinatakda ang panahon ng Kanyang pagtupad sa mga ito. May mga takdang panahon kung kailan tutuparin ng Diyos ang mga pangakong binitiwan. At ang Mabuting Balitang ito na siyang paksa ng pangangaral ni San Juan Bautista sa Ilog Jordan ay tunay ngang naghahatid ng pag-asa sa lahat ng mga nananalig at sumasampalataya. 

ANG PAGKILING NG DIYOS

17 Hunyo 2018 

Ikalabing-Isang Linggo sa Karaniwang Panahon (B) 

Ezekiel 12, 22-24/Salmo 91/2 Corinto 5, 6-10/Marcos 4, 26-34 

Isinasalungguhit sa mga Pagbasa ang pagkiling ng Diyos sa mga aba. Ang mga hamak ay Kanyang itinatampok at dinadakila. Ang Diyos ay nasa panig ng mga mapagpakumbaba. Ang kababaang-loob ay lubos na kinalulugdan ng Diyos sapagkat nakikita sa kababaang-loob ang labis na pangangailangan para sa Kanya. Ang mga may kababaang-loob ay umaamin na kailangan nila ang pamamatnubay ng Diyos sapagkat hindi nila kayang gawin ang lahat ng bagay kung hindi sila gagabayan Niya. Sa pamamagitan ng kababaang-loob makikita ang buong pusong pananalig sa Awa at Habag ng Panginoong Diyos.

Sa Unang Pagbasa, inihayag ng Panginoon sa pamamagitan ng mga salitang patalinghaga na itataas Niya ang mga aba at mga may kababaang-loob. Ang mga aba at may kababaang-loob ay inihalintulad sa isang mababang punongkahoy. Ang mga aba at may kababaang-loob ay itatampok Niya sa lahat upang mahayag ang Kanyang kadakilaan. Inihahayag ng Panginoong Diyos ang Kanyang kadakilaan sa pamamagitan ng pagtampok sa mga nasa abang kalagayan. Hindi mananatili ang mga aba sa kanilang kalagayan sapagkat sila'y itatampok ng Diyos. Ang Diyos ay nasa panig ng mga aba at may kababaang-loob. 

Ang paksa ng pahayag ng Diyos sa Unang Pagbasa ang paksang pinagtuunan ng pansin sa mga talinghaga ni Hesus sa Ebanghelyo. Si Hesus, ang Diyos na nagkatawang-tao, ay nangaral tungkol sa Kanyang pagkiling sa mga aba at mga may kababaang-loob. Kung paanong ang isang maliit na binhi na inihasik ng isang magsasaka ay nagkakaroon ng bunga sa pagtubo at paglago nito, at kung paanong ang isang butil ng mustasa na siyang pinakamaliit sa lahat ng mga binhi ay nagiging isang napakalaking puno - ang pinakamalaking puno sa lahat, gayon din naman, ang mga nasa abang kalagayan ay itatampok ng Panginoon. 

Katatagan ng loob at pag-asa ang hatid ng mga salitang ito sa lahat, lalung-lalo na sa mga nasa abang kalagayan. Ito ang isinalungguhit ni Apostol San Pablo sa pambungad ng Ikalawang Pagbasa noong sinabi niyang laging malakas ang kanyang loob (5, 6). Si Apostol San Pablo ay puno ng katatagan ng loob dahil batid niyang kinalulugdan ng Diyos ang kanyang kababaang-loob. Si Apostol San Pablo ay naglingkod at tumalima sa Diyos nang buong kababaang-loob. Ang kababaang-loob at pananalig ni Apostol San Pablo na nahayag sa kanyang pagtalima't paglingkod bilang misyonerong nangangaral at sumasaksi sa Mabuting Balita sa bawat bansa sa daigdig ay kalugud-lugod sa paningin ng Panginoong Diyos. At sabi ni Apostol San Pablo, iyon lamang ang kanyang hinahangad nang higit sa lahat - ang kalugdan siya ng Diyos (5, 9). 

Nalulugod ang Diyos sa mga aba at mga may kababaang-loob. Kasuklam-suklam sa paningin ng Diyos ang pagmamataas, ang kayabangan. Ang birtud ng kababaang-loob ay kalugud-lugod sa Kanyang paningin. Kung ang bawat isa sa atin na nananalig at sumasampalataya sa Diyos ay magpapakita ng kababaang-loob sa pamamagitan ng ating mga kilos at salita, tayong lahat ay magiging kalugud-lugod sa Kanyang paningin sapagkat ang bawat taong nagpapakumbaba ay tunay na naglilingkod at tumatalima sa Kanya.  At mayroong gantimpalang inilaan ang Diyos para sa mga aba at mga mapagpakumbabang tumatalima sa Kanya - ang buhay na walang hanggan sa piling Niya sa Kanyang maluwalhating kaharian sa langit. 

TAGUMPAY NA NAGHAHAYAG NG PAG-IBIG

10 Hunyo 2018 

Ikasampung Linggo sa Karaniwang Panahon (B) 

Genesis 3, 9-15/Salmo 129/2 Corinto 4, 13-5, 1/Marcos 3, 20-35 

Tinalakay sa mga Pagbasa ang tagumpay ng Diyos laban sa demonyo. Katunayan, ang pinakamaikling buod ng Banal na Bibliya ay ibinunyag sa paksang tinalakay sa mga Pagbasa. Ang sangkatauhang nilikha ng Diyos ay nalugmok sa kasalanan, subalit ipinakita ng Diyos ang Kanyang pag-ibig at kagandahang-loob sa pamamagitan ng pagtubos sa ating lahat. Ang Diyos ay bumaba mula sa langit at nagkatawang-tao sa pamamagitan ni Kristo Hesus. Ang pagtubos ng Diyos sa sangkatauhan sa pamamagitan ni Kristo ang naghayag ng Kanyang maluwalhating kapangyarihan. Sa pamamagitan ni Kristo, ang tagumpay ng Diyos laban sa demonyo ay nahayag at naipamalas sa lahat. Ang kapangyarihan ng Diyos na nagwagi laban sa kapangyarihan ng demonyo ay isinalarawan ng Pasyon at Muling Pagkabuhay ng Panginoong Hesukristo. 

Ang pangakong pagtubos sa sangkatauhan ay unang inihayag ng Diyos sa salaysay sa Unang Pagbasa. Inihayag ng Diyos na darating ang takdang panahon kung kailan dudurugin ang ulo ng ahas. Ang pagdurog sa ulo ng ahas ang hudyat ng pagbagsak at katapusan ng demonyo. Ang dudurog sa ulo ng ahas, ang tatalo sa demonyo, ay iluluwal ng isang babae. Ang Mesiyas at Manunubos na si Hesus ang dudurog sa ulo ng ahas na si satanas at ang magluluwal sa Kanya ay walang iba kundi ang Mahal na Birheng Maria. Ang Panginoong Hesus at ng Mahal na Inang si Maria ang tatalo kay Satanas. Sa pamamagitan ng Panginoong Hesus na iniluwal mula sa sinapupunan ng Mahal na Inang si Maria, si Satanas ay natalo. 

Hindi matanggap ni Satanas magpahanggang ngayon na tinalo siya ni Hesus. Kaya ginagawa pa rin niya ang lahat upang mapahamak ang bawat isa sa atin. Tinutukso tayo ni Satanas upang matiyak ang ating kapahamakan. Isa iyon sa mga taktikang kanyang ginagamit sa digmaang espirituwal sa pagitan niya at ng Panginoon na nagpapatuloy magpahanggang ngayon. Subalit, ipinagkaloob sa atin ni Hesus ang biyaya ng kaligtasan. Minsan Niyang ialay ang Kanyang buhay sa Kalbaryo para sa ating kaligtasan. Sa pamamagitan nito'y binigyan tayo ng pag-asang makapiling Siya sa Kanyang kaharian sa langit sa katapusan ng ating buhay dito sa lupa. Ang Panginoong Diyos ay makakapiling natin sa langit na Kanyang kaharian kung hahayaan natin Siyang maging tagapagsanggalang natin araw-araw laban sa mga tukso ng diyablo at maging hari ng ating buhay.

Inihayag ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa na hindi siya pinaghihinaan ng loob (4, 16). Sa kabila ng mga pagsubok sa buhay, sa kabila ng panghihina ng kanyang pangangatawan dahil sa mga pisikal na pag-uusig sa kanya, nanatiling matibay ang pananampalataya at pananalig ni Apostol San Pablo sa Diyos. Ang Diyos na tumubos sa lahat sa pamamagitan ng Pasyon at Pagkabuhay ng Panginoong Hesukristo ang nagbibigay ng katatagan ng loob sa bawat isa sa mga sandali ng pagsubok sa buhay. Hindi hahayaan ng Diyos na nagtagumpay laban sa diyablo sa pamamagitan ng krus at Muling Pagkabuhay ni Kristo Hesus na ang bawat isa na nananalig at sumasampalataya sa Kanya ay panghinaan ng loob. Sa halip, pinapatatag ng Diyos ang loob ng bawat isa na nananalig at sumasampalataya sa Kanya nang buong puso't kaluluwa. 

Sa Ebanghelyo, sinagot ng Panginoong Hesus ang mga paratang na Siya'y inaalihan ng prinsipe ng mga demonyo na nagngangalang Beelzebul sa pamamagitan ng mga patalinhagang salita. Inilarawan ni Hesus sa Kanyang kasagutan na hindi mula kay Beelzebul ang Kanyang kapangyarihang magpalayas ng mga masasamang espiritu. Ang Kanyang pagpapalayas ng masasamang espiritu mula sa mga inaalihan ng mga ito ang nagpapatunay na Siya'y higit na makapangyarihan kaysa sa demonyo. Wala si Hesus sa impluwensya o sa ilalim ng kapangyarihan ng demonyo. Ang Kanyang kapangyarihang magpalayas ng mga demonyo ang nagpapatunay na Siya ang Diyos na bumaba mula sa langit at nagkatawang-tao upang tayong lahat ay iligtas at palayain mula sa pagkaalipin at pagkabihag sa ilalim ng kapangyarihan ng demonyo na walang ibang hinangad kundi ang ating kapahamakan. 

Ang pinakadakilang pagpapalang ipinagkaloob ng Diyos sa bawat tao ay ang kaligtasan mula sa kapangyarihan ng kasamaan. Ang Diyos ay bumaba mula sa langit at naging tao katulad natin sa pamamagitan ni Hesus upang maging Mesiyas at Manunubos natin. Sa pamamagitan ng Diyos Anak na si Hesus, ang Diyos ay nagtagumpay laban sa demonyo. At ang tagumpay ng Diyos laban sa demonyo sa pamamagitan ni Kristo ang naghayag at nagpamalas ng Kanyang dakilang pag-ibig at kagandahang-loob para sa ating lahat. 

AUTENTIKONG PAG-IBIG AT PANANALIG

9 Hunyo 2018 

Paggunita sa Kalinis-linisang Puso ng Birheng Maria 

Isaias 61, 9-11/1 Samuel 2/Lucas 2, 41-51 

Sinasagisag ng Kalinis-linisang Puso ng Mahal na Birheng Maria ang kanyang pag-ibig para sa Diyos. Ang mga ginawa ni Maria na nagpapahayag ng pagpupuri at pagtitiwala sa Diyos ang nagpapatunay sa kanyang pag-ibig. Kahit may mga sandaling hindi niya maunawaan ang plano ng Diyos, pinili pa rin ni Maria na tumalima at manalig sa Kanya. Hindi niya ipinagpilit ang kanyang mga plano na mas nauunawaan niya. Subalit, buong puso niyang itinalaga ang kanyang sarili sa Diyos. Ang pagtatalaga ng sarili ni Maria sa Panginoon ay kanyang inihayag sa pamamagitan ng kanyang pagtalima at pananalig. 

Batid ng Mahal na Inang si Maria ang pangakong pagliligtas ng Diyos. Batid ni Maria ang pangakong binitiwan ng Diyos nang paulit-ulit sa Kanyang bayan sa Lumang Tipan. Isang halimbawa ng pagkakataon sa Lumang Tipan kung saan inihayag ng Diyos ang Kanyang pangakong pagliligtas sa Kanyang bayan ay ang huling bahagi sa Unang Pagbasa mula sa aklat ni propeta Isaias. Batid ni Maria na tutuparin ng Diyos ang Kanyang pangako pagdating ng panahon. At ang takdang panahon ay dumating noong ang Diyos ay bumaba mula sa langit at naging tao katulad natin, maliban sa kasalanan, sa pamamagitan ni Hesus. 

Hindi inakala ni Maria na siya ang magiging ina ng Tagapagligtas. Hindi niya inakala na siya ang hihirangin ng Diyos para sa tungkuling iyon. Hindi niya akalain na siya na isang simpleng dalaga ang hihirangin ng Diyos sa lahat ng mga babae sa mundo upang gampanan ang responsibilidad na iyon. Isang hamak na babae ang itinampok ng Diyos sa lahat ng kababaihan. Ang magiging ina ng Manunubos ay hindi nagmula sa isang pamilyang mataas ang posisyon sa lipunan kundi sa isang pamilyang mababa ang posisyon sa lipunan. Siya na isang babae mula sa kahirapan ay pinagpala at pinarangal ng Diyos sa lahat ng mga babae, subalit ang pagpapalang iyon ay may kaakibat na pananagutan at mga pagsubok na haharapin at dadanasin sa pagtupad sa responsibilidad na iyon. 

Ang salaysay sa Ebanghelyo ay tungkol sa isa sa mga sandali sa buhay ni Maria kung saan siya'y humarap sa isang matinding pagsubok bilang ina ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na si Hesus. Tatlong araw na nawala si Hesus. Ang tatlong araw na iyon ay ginugol nina Maria at Jose sa paghahanap sa Batang Hesus. Punung-puno ng hapis at balisang-balisa ang Mahal na Inang si Maria sa mga sandaling yaon. Inilarawan sa salaysay na iyon kung gaano kahirap para sa Mahal na Inang si Maria ang responsibilidad na ibinigay ng Diyos. Subalit, sa kabila ng pagsubok na iyon, nanatiling tapat sa Diyos ang Mahal na Birhen. Patuloy pa ring ibinigay ni Maria ang buo niyang pag-ibig, pananalig, at pagsamba sa Diyos. Nanalig siya na tutulungan siya ng Diyos na lampasan ang pagsubok na iyon. Ang Batang Hesus ay natagpuan nina Maria at Jose sa Templo sa ikatlong araw ng kanilang paglilibot at paghahanap para sa Kanya. 

Sa kabila ng mga pagsubok na hinarap ng Mahal na Inang si Maria sa kanyang buhay, hindi siya nawalan ng pag-ibig at pananalig sa Diyos. Bagkus, patuloy niyang ibinigay ang kanyang pag-ibig at pananalig sa Diyos. Ipinakita ng Mahal na Inang si Maria ang kanyang pag-ibig at pananalig sa Diyos sa pamamagitan ng pagtalima sa Kanya. Kaya nga, si Maria ay pinagpala at itinampok ng Diyos dahil sa kanyang pananalig at pag-ibig para sa Kanya na sinasagisag ng kanyang Kalinis-linisang Puso. Ang Kalinis-linisang Puso ng Mahal na Birheng Maria ang sagisag ng pag-aalay ng buo niyang sarili sa Dios. Ang Kalinis-linisang Puso ng Birheng Maria ang larawan ng kanyang tunay at autentikong pag-ibig at pananalig sa Diyos. 

PUSO NG TUNAY NA NAGMAMAHAL

8 Hunyo 2018 

Dakilang Kapistahan ng Kamahal-mahalang Puso ni Hesus (B) 

Oseas 11, 1. 3-4. 8k-9/Isaias 12/Efeso 3, 8-12. 14-19/Juan 19, 31-37 

Ang paksang tinatalakay sa mga Pagbasa para sa Dakilang Kapistahan ng Kamahal-mahalang Puso ni Hesus ay ang dakilang pag-ibig ng Diyos. Nagsisilbing sagisag ng dakilang pag-ibig ng Diyos ang larawan ng Mahal na Puso ni Hesus. Ipinapaalala ni Hesus sa lahat sa pamamagitan ng pagpapakita ng Kanyang Mahal na Puso na tunay at wagas ang dakilang pag-ibig ng Diyos. At ang dakilang pag-ibig ng Diyos na tunay at wagas ay walang hanggan. Tanging sa Diyos lamang matatagpuan ng bawat isa ang tunay na walang hanggan. 

Inilahad ni propeta Oseas sa Unang Pagbasa ang isang pahayag mula sa Diyos para sa Kanyang bayan. Sa pahayag na ito, inilarawan ng Diyos kung gaano Niya inibig at kinalinga ang Kanyang bayan sa simula pa lamang. Ipinakita ng Diyos ang Kanyang pagmamahal para sa Kanyang bayan sa pamamagitan ng pag-aaruga at pagbibigay ng gabay sa kanila. Subalit, ang Diyos ay nasaktan dahil paulit-ulit na nilabag ng Kanyang bayan ang Kanyang mga utos. Siya'y itinakwil at tinalikuran ng Kanyang bayan. Labis-labis ang sakit na naramdaman ng Diyos dahil sa kanilang mga ginawa laban sa Kanya. Subalit, sa kabila ng lahat ng iyon, inihayag ng Diyos na hindi Niya ipapakita ang Kanyang poot sa kanila. Bagkus, ipapakita Niya sa kanila ang Kanyang habag at malasakit (8k-9). Nanaig ang pagiging mahabagin at mapagmalasakit ng Panginoong Diyos sa kabila ng mga pagkukulang at pagkakasala ng Kanyang bayan laban sa Kanya. 

Nagsalita si Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa tungkol sa kanyang misyon bilang saksi ni Kristo sa mga Hentil. Inihayag ni Apostol San Pablo na siya'y iniatasan ng Diyos na maging isang misyonero. Sa pamamagitan ng kanyang pagmimisyon sa mga Hentil, makilala ng lahat ang Diyos na mapagmahal. Hinirang si Apostol San Pablo ng Panginoon upang ipakilala Siya sa lahat ng tao mula sa iba't ibang bansa sa daigdig bilang Diyos na tunay na mapagmahal at mapag-aruga. Ang pagmamahal ng Diyos ay Kanyang ipinamalas sa pamamagitan ng Kanyang Bugtong na Anak na si Kristo Hesus, ang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas. 

Tampok sa salaysay sa Ebanghelyo ang mga kaganapan matapos malagutan ng hininga ang Panginoong Hesus na nakabayubay mula sa krus. Matapos sibatin ng isa sa mga kawal ang tagiliran ni Hesus na sinundan ng pagdaloy ng dugo at tubig mula sa Kanyang tagiliran, Siya'y pinagmasdan ng kawal na iyon. Ito'y ipinahiwatig ni San Juan sa wakas ng salaysay sa Ebanghelyo noong binanggit niya ang isang talata mula sa aklat ni propeta Zacarias (12, 10) kung saan nasusulat, "Pagmamasdan nila ang kanilang inulos." (19, 37) 

Ang talatang ito na mula sa ika-12 kabanata ng aklat ni propeta Zacarias ay nagpapatuloy sa pamamagitan ng mga salitang ito, "Tatangisan nila Siya na parang kaisa-isang anak o anak na panganay." (12, 10) Subalit, walang sinabi si San Juan ukol sa reaksyon ng kawal na sumibat kay Hesus o kung mayroon man siyang reaksyon. Nababatid lamang natin na pinagmasdan ng kawal na ito si Hesus na nalagutan ng hininga matapos niyang sibatin ang tagiliran ng Panginoon. At habang pinagmamasdan niya ang Panginoong Hesus na nalagutan ng hininga sa krus, nakita ng kawal ang isang tunay na nagmamahal. Nakita niya ang sukdulan ng pag-ibig ng isang tunay na nagmamahal. Nakita niya ang tunay at ganap na pag-ibig na hinding-hindi matatagpuan sa sanlibutan sa pamamagitan ng kanyang inulos - ang Panginoong Hesukristo na nakabayubay sa krus. 

Sinasagisag ng Mahal na Puso ni Hesus ang Kanyang dakilang pag-ibig at kagandahang-loob para sa ating lahat. Ipinakita Niya ang Kanyang dakilang pag-ibig at kagandahang-loob para sa ating lahat sa pamamagitan ng Kanyang pagkakatawang-tao. Kahit na maaari na lamang Siya manatili sa langit kasama ng Ama at ng Espiritu Santo, ipinasiya ng Anak na si Hesus na ipamalas at ihayag sa lahat ang dakilang pag-ibig at kagandahang-loob ng Diyos sa pamamagitan ng Kanyang pagyakap at pagtanggap sa ating pagkatao (maliban sa kasalanan). Noong dumating ang takdang panahon, inialay ni Hesus ang Kanyang buhay sa krus upang tayong lahat ay maligtas. Sa pamamagitan ng pagtubos sa atin, inihayag at ipinamalas ng Diyos sa pamamagitan ni Hesus kung gaano Niya tayo kamahal. 

Iisa lamang ang nais iparating sa atin ng Panginoong Hesus sa pamamagitan ng pagpapakita ng Kanyang Kamahal-mahalang Puso - tunay Niya tayong iniibig at kinahahabagan. Sa pamamagitan ng Panginoong Hesus, nahayag ang dakilang pag-ibig at kagandahang-loob ng Diyos. Tunay tayong mapalad sapagkat mayroon tayong Diyos na tunay na nagmamahal at nagmamagandang-loob. 

ANG BAGO AT WALANG HANGGANG TIPAN

3 Hunyo 2018 

Dakilang Kapistahan ng Kabanal-banalang Katawan at Dugo ng Panginoon (B) 

Exodo 24, 3-8/Salmo 115/Hebreo 9, 11-15/Marcos 14, 12-16. 22-26 

Wika ni Moises sa Unang Pagbasa habang winisikan niya ang mga Israelita ng dugo, "Ang dugong ito ang siyang katibayan ng pakikipagtipang ginawa sa inyo ng Panginoon sa pagbibigay sa inyo ng kautusang ito." (24, 8) Sa mga katagang ito'y inilarawan kung bakit napakahalaga ang pakikipagtipan ng Diyos sa Kanyang bayan. Sa pamamagitan ng pakikipagtipan o pakikipagkasundo, ipinapakita ng Dios ang Kanyang pag-ibig at kagandahang-loob sa Kanyang bayan. Nais ng Panginoong Diyos na lalong mapalapit sa Kanyang bayan, kahit ilang ulit silang nagkasala laban sa Kanya. Ang pakikipagtipan ng Diyos sa Kanyang bayan ang nagpapahayag ng Kanyang pag-ibig at kagandahang-loob para sa kanila. Pinagtitibay ito ng dugo ng mga hayop na pinaslang para sa paghahandog - kalahati ng dugo nito'y ibubuhos sa altar kung saang gaganapin ang paghahandog at ang isa pang kalahati nito'y ilalagay sa isang mangkok upang magamit sa pagwiwisik sa mga tao, tulad ng nakasaad sa salaysay ng Unang Pagbasa. 

Dumating ang panahon kung kailan ipinasiya ng Diyos na gumawa ng isang panibagong kasunduan sa pagitan Niya at ng sangkatauhan na hinding-hindi mababali kailanman. Isinalaysay ito sa Bagong Tipan. Ang panibagong tipang ginawa ng Diyos sa pagitan Niya at ng sangkatauhan na inilarawan sa Bagong Tipan ay walang hanggan. Ang Dugo ng Bugtong na Anak Niyang si Kristo Hesus ang katibayan sa walang hanggang tipang ginawa ng Diyos sa pagitan Niya at ng sangkatauhan. Ang Banal na Dugong ito'y dumaloy mula sa Kanyang tagiliran  noong Siya'y mamatay sa krus para sa ating kaligtasan (Juan 19, 34). 

Ang Bagong Tipang ginawa ng Diyos sa pagitan Niya at ng sangkatauhan na binigyang katibayan ni Kristo ang paksang isinalungguhit ng Ikawalang Pagbasa at Ebanghelyo para sa Dakilang Pistang ito. Sa pamamagitan ni Kristo, ang Diyos ay gumawa ng isang panibagong kasunduan sa pagitan Niya at ng tao na walang hanggan. Ang dakilang paghahain ng sarili ni Kristo sa bundok ng Golgota ang nagbigay ng katibayan sa Bagong Tipang ito na walang hanggan. 

Tinalakay ng manunulat ng Ikalawang Pagbasa ang isang titulo ni Hesus - ang titulo ng Dakilang Saserdote. Isinalungguhit niya kung paanong ang paghahandog ni Kristo ay higit pa sa paghahandog ng mga saserdote. Kung ang mga hayop tulad ng mga batang tupa, kambing, o bisirong baka ang ginamit ng mga saserdote upang ihandog sa Diyos para sa kapatawaran ng mga kasalanan ng bayan, inihandog ni Kristo ang buo Niyang sarili para sa kapatawaran ng mga kasalanan ng lahat ng tao (9, 14). At ang paghahandog ni Kristo ng Kanyang sarili sa krus alang-alang sa ating lahat ay kinalugdan at tinanggap ng Amang nasa langit. 

Isinalaysay sa Banal na Ebanghelyo ang pagkakatatag sa Sakramento ng Banal na Eukaristiya. Itinatag ng Panginoong Hesus ang Banal na Eukaristiya noong bisperas ng Kanyang pagpapakasakit at pagkamatay sa krus. Ibinigay ni Hesus ang Kanyang sarili upang maging ating espirituwal na pagkain at inumin. Ang Sakramento ng Banal na Eukaristiya na itinatag ni Hesus sa gabi bago Siya mamatay ay patuloy na ipinagdiriwang araw-araw. Sa tuwing ipinagdiriwang ang Banal na Misa, si Hesus ay nagiging kapiling natin sa anyo ng tinapay at alak. Hindi isang simbolo o sagisag ni Hesus ang tinapay at alak; Siya iyon mismo sa anyo ng tinapay at alak. Sa pamamagitan ng pagtanggap sa Kanya, tayong lahat ay Kanyang nililinis at dinadalisay. Sa tuwing tinatanggap natin ang Kanyang Katawan at Dugo sa Banal na Misa, patuloy Niyang ipinagkakaloob sa atin ang biyaya ng kaligtasang kaloob Niya - ang Dakilang Saserdote ng Bagong Tipan na naghandog ng buo Niyang sarili alang-alang sa ating lahat na lubos Niyang minamahal. 

Ang Bago at Walang Hanggang Tipang ginawa ng Diyos sa pagitan Niya at ng sangkatauhan ang pinakadakilang pagpapahayag ng Kanyang pag-ibig at kagandahang-loob para sa ating lahat. Isang panibagong kasunduan na hinding-hindi mawawalan ng saysay ang ginawa ng Diyos sa pagitan Niya at ng tao. Ang Panginoong Hesukristo ang katibayan ng Bagong Tipang ito. 

Itinatag ng Panginoong Hesus ang Sakramento ng Banal na Eukaristiya upang ang ating puso't isipan ay mamulat sa katotohanang tayong lahat ay tunay Niyang minamahal. Ang tinapay at alak na ating tinatanggap sa Banal na Misa ay ang Kanyang Katawan at Dugo. Inihandog Niya ang Kanyang Katawan at Dugo upang tayong lahat ay maligtas. Patuloy Niyang ibinibigay ang Kanyang Katawan at Dugo sa Banal na Eukaristiya upang lalo nating maramdaman ang Kanyang dakilang pag-ibig at kagandahang-loob na walang hanggan. Ito ang natatanging dahilan kung bakit ginawa ng Diyos ang Bago at Walang Hanggang Tipan sa pagitan Niya at ng sangkatauhan na binigyang katibayan ni Hesus. 

MARIA: TAGAPAGDALA NG KAGALAKAN, PAG-ASA, AT PAG-IBIG

31 Mayo 2018 

Kapistahan ng Pagdalaw ng Mahal na Birheng Maria 

Sofonias 3, 14-18 (o kaya: Roma 12, 9-16b)/Isaias 12/Lucas 1, 39-56 

Sa kabila ng kanyang pagdadalantao noong kapanahunang yaon, ang Mahal na Birheng Maria ay naglakbay nang napakalayo upang dalawin ang kanyang kamag-anak na si Elisabet. Ayon sa salaysay sa Ebanghelyo, sina Elisabet at Zacarias ay nakatira sa isang bayan sa kaburulan ng Juda. Ang bayang ito'y napakalayo mula sa bayan ng Nazaret kung saan nakatira ang Mahal na Birheng Maria. Maaaring nanatili at nagpahinga na lamang sana si Maria sa kanyang tahanan sa Nazaret upang makapagpahinga sa loob ng siyam na buwan. Katunayan, nakakapagod naman ang maglakbay nang ganung kalayo. Subalit, mas pinili ni Maria na lisanin ang kanyang tahanan sa Nazaret at maglakbay nang malayo patungo sa tahanan ng kanyang kamag-anak na si Elisabet sa Juda upang siya'y makadalaw at makasama sa kanyang kamag-anak kahit na siya'y nagdadalantao. 

Isang nakapahalagang sandali ang naganap noong binati ni Maria ang kanyang kamag-anak na si Elisabet, tulad ng nakasaad sa Ebanghelyo. Ang sanggol na nasa sinapupunan ni Elisabet na si San Juan Bautista ay gumalaw sa tuwa noong bumati ang Mahal na Inang si Maria. Hindi nakasulat sa Ebanghelyo kung ano nga ba talaga ang sinabi ni Maria kay Elisabet. Subalit, ang tinig ni Maria ay naghatid ng galak kina Elisabet at ang sanggol sa kanyang sinapupunan na si San Juan Bautista sapagkat dinala ni Maria sa kanyang sinapupunan ang bukal ng tunay na kagalakang walang hanggan - ang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas na si Hesus. Si Maria, ang Kaban ng Bagong Tipan, ay dumalaw kay Elisabet bilang tagapaghatid ng tunay na kagalakang kaloob ni Hesus. Ito ang pumakaw sa sanggol na si San Juan Bautista na gumalaw sa tuwa sa sinapupunan ng kanyang inang si Elisabet. At si Elisabet ay napuspos ng Espiritu Santo sa sandaling yaon. 

Ang mensahero ng Diyos na si propeta Sofonias ay nanawagan sa bayang Israel sa pamamagitan ng isang awitin sa Unang Pagbasa. Sa awiting yaon, ang bayang Israel ay hinihimok ni propeta Sofonias na magalak sapagkat ang kanilang mga kaaway ay iaalis at itatapon na ng Panginoong Diyos (3, 15). Makakamit nila ang kalayaan upang makapamuhay bilang sambayanang binuklod ng Diyos. Si Apostol San Pablo, sa alternatibong bersyon ng Unang Pagbasa, ay nagsalita tungkol sa pagiging mga tagapaghatid ng kagalakan, pag-asa, at pag-ibig na nagmumula kay Kristo. Sina propeta Sofonias, Apostol San Pablo, at Inang Maria ay naging mga tagapaghatid ng kagalakan, pag-asa, at pag-ibig na nagmumula sa Panginoon. At tunay at walang hanggan ang kagalakan, pag-asa, at pag-ibig na nagmumula sa Panginoon. 

Dinalaw ng Mahal na Inang si Maria ang kanyang kamag-anak na si Elisabet na nakatira sa Juda bilang tagapagdala ng kagalakan, pag-asa, at pag-ibig. Ang galak, pag-asa, at pag-ibig na hinatid ng Mahal na Birheng Maria kay Elisabet ay nagmula sa Sanggol na dinadala niya sa kanyang sinapupunan na si Kristo Hesus. Ang pag-ibig, pag-asa, at kagalakang nagmumula sa Panginoong Hesukristo ay tunay, wagas, at walang hanggan.  Sa Panginoong Hesus lamang nagmumula ang tunay at ganap na pag-asa, pag-ibig, at kagalakan na walang hanggan. 

Hamon sa ating mga Kristiyano ang maging tagapagdala ng kagalakan, pag-asa, at pag-ibig na nagmumula sa Panginoong Hesus. Isang babae na naging tagapagdala ng kagalakan, pag-asa, at pag-ibig, ang itinatampok at ipinapakilala upang matularan natin ang halimbawang kanyang ipinakita. At ang babaeng iyon ay walang iba kundi ang Mahal na Inang si Maria. Ang Mahal na Birheng Maria ay isang tunay na tagapagdala ng kagalakan, pag-asa, at pag-ibig na nagmumula sa Panginoong Hesus. Sa kabila ng kanyang pagdadalantao, dinalaw pa rin niya ang kanyang kamag-anak na si Elisabet upang ihatid sa kanya ang kagalakan, pag-asa, at pag-ibig na nagmumula sa Diyos na nagkatawang-tao na nasa kanyang sinapupunan. Ginawa pa rin niya ito kahit napakalayo ng kanyang nilakbay mula sa kanyang tahanan sa Nazaret patungo sa tahanan ng kanyang kamag-anak sa Juda.