ANG HABAG NG DAKILANG SASERDOTE

23 Hunyo 2019 

Dakilang Kapistahan ng Kabanal-banalang Katawan at Dugo ng Panginoon (K) 

Genesis 14, 18-20/Salmo 109/1 Corinto 11, 23-26/Lucas 9, 11b-17 

Pinagtutuunan ng pansin sa mga Pagbasa para sa Dakilang Kapistahan ng Kabanal-banalang Katawan at Dugo ng Panginoong Hesukristo ang Kanyang papel bilang dakilang saserdote. Siya'y ipinakilala ng manunulat ng Sulat sa mga Hebreo bilang walang hanggang saserdote ayon sa pagkasaserdote ni Melquisedec (5, 10). Paulit-ulit na ipinakilala si Hesus bilang dakilang saserdote sa Sulat na iyon. Bakit Siya ang dakilang saserdote? Sapagkat dakila ang Kanyang ginawa para sa lahat ng tao. Kusa Niyang inihandog ang Kanyang sarili nang buong kababaang-loob upang ang sangkatauhan ay maligtas. Sa pamamagitan nito'y nahayag ang Kanyang dakilang habag at kagandahang-loob. Tunay nga Siyang maawain at mahabagin. 

Maraming pagkakataon kung saan si Hesus ay nagpakita ng habag at kagandahang-loob. Tulad na lamang ng Kanyang ginawa sa tampok na salaysay sa Ebanghelyo kung saan limang-libong tao ang Kanyang pinakain, kahit na sila'y nasa isang ilang na lugar. Pinarami Niya ang limang tinapay at dalawang isda. Dahil sa dami ng mga tinapay at isda, nakapuno ng labindalawang bakol ang mga alagad nang mabusog ang lahat ng mga tao (9, 17). Dahil sa Kanyang habag, pinakain ni Hesus ang limang-libong katao. Subalit, walang makahihigit pa sa kusa Niyang pag-aalay ng buo Niyang sarili alang-alang sa sangkatauhan. Nahayag sa pag-aalay ng sarili ni Hesus ang kadakilaan ng Kanyang habag at kagandahang-loob. 

Iyan ang ginugunita sa tuwing ipinagdiriwang ang Banal na Eukaristiya. Si Hesus, ang dakilang saserdote, ay naghandog ng buong sarili para sa kaligtasan ng lahat ng tao. Ibinigay Niya ang Kanyang Katawan at Dugo para sa ating kaligtasan. At sa salaysay sa Ikalawang Pagbasa, itinatag ni Hesus ang Banal na Eukaristiya. Ang Banal na Eukaristiya ay itinatag ni Hesus upang makapiling ang bawat tao. Siya, na naghandog ng Kanyang Katawan at Dugo para sa kaligtasan ng lahat, ay muling dumarating sa pagdiriwang ng Banal na Misa upang pawiin ang pagkagutom at pagkauhaw ng bawat Kristiyano. At ang pagkain at inuming ibinibigay ni Kristo Hesus sa Sakramento ng Banal na Eukaristiya na ipinagdiriwang ng Simbahan sa bawat araw ay ang walang iba kundi ang Kanyang Katawan at Dugo. Hindi Siya nandadamot. Bagkus, Siya'y mapagbigay. Kusa Niyang ibinibigay ang Kanyang Katawan at Dugo. Iyan ang Panginoong Hesus. Tunay nga Siyang mahabagin at mapagbigay. Hindi madamot si Hesus. 

Walang hanggan ang pagkapari ni Hesus. Sabi sa Salmo, "Ika'y paring walang hanggan katulad ni Melquisedec" (109, 4bk). Si Melquisedec ay itinampok sa Unang Pagbasa. Maikli lamang ang paglalarawan sa kanya sa tampok na salaysay na ito. Siya ay ipinakilala "hari ng Salem at saserdote ng Kataas-taasang Diyos" (14, 18). Kung paanong si Melquisedec ay hari at saserdote, gayon din naman, si Hesus ay hari at saserdote. At ang pagkahari at pagkasaserdote ni Hesus ay walang katapusan. Si Hesus ay mananatiling hari at pari magpakailanman. Bilang hari at pari, patuloy na ibinubuhos ni Kristo Hesus ang Kanyang habag at kagandahang-loob. Hindi magmamaliw ang Kanyang habag at kagandahang-loob. Hindi Siya titigil sa pagpapakita ng Kanyang habag at kagandahang-loob na walang hanggan. 

Sa tuwing ipinagdiriwang natin ang Banal na Eukaristiya, nakakapiling natin ang dakilang saserdoteng si Hesus. Ang Panginoong Hesus ay patuloy na dumarating sa ating piling sa pagdiriwang ng Banal na Misa upang tayo'y pakainin at inumin. Ang Kanyang Kabanal-banalang Katawan at Dugo ay patuloy Niyang ibinibigay sa atin bilang pagkain at inumin sa bawat pagdiriwang ng Banal na Eukaristiya. At sa tuwing tinatanggap natin sa Banal na Misa ang Katawan at Dugo ni Kristo, patuloy Niyang ibinubuhos sa atin ang Kanyang habag at kagandahang-loob. Ang Kanyang habag at kagandahang-loob ay dumadaloy sa atin sa tuwing tinatanggap natin sa Pakikinabang ang Kanyang Kabanal-banalang Katawan at Dugo. 

Tayong lahat ay tunay na mapalad sapagkat ang dakilang saserdoteng si Hesukristo ay tunay na mahabagin at mapagbigay. Hindi Siya nandadamot kailanman. Bagkus, patuloy Niyang ibinubuhos ang Kanyang habag at kagandahang-loob sa ating lahat. Sa pagdiriwang ng Banal na Misa, dumadaloy ang Kanyang habag at kagandahang-loob. Patuloy Niyang ibinubuhos ang Kanyang habag at kagandahang-loob na hindi magwawakas kailanman sa pamamagitan ng pagbibigay ng Kanyang Katawan at Dugo bilang pagkain at inumin sa Banal na Misa. 

UGNAYANG HINDI MABABALI

16 Hunyo 2019 

Dakilang Kapistahan ng Tatlong Persona sa Isang Diyos (K) 

Kawikaan 8, 22-31/Salmo 8/Roma 5, 1-5/Juan 16, 12-15 

Ang pagkakaisa ng Banal na Santatlo ay hinding-hindi matitinag. Walang sandali kung saan ang pagkakaisa ng Banal na Santatlo ay natinag. Anuman ang mangyari, nananatiling matatag ang pagkakaisa ng Banal na Santatlo. At kung tutuusin, bago pa man nagsimula ang panahon, nandoon na ang Banal na Santatlo. Ang Banal na Santatlo ay magkasama na bago pa man nilikha ang daigdig. Ganyan katatag ang ugnayan at pagkakaisa ng Banal na Santatlo na ating sinasamba. Ang nag-iisang Diyos na binubuo ng Tatlong Persona - ang Ama, Anak, at Espiritu Santo - ay laging buo at matatag. Ang Banal na Santatlo ay laging nananatili at nagkakaisa. Iyan ang ating Diyos na binubuo ng Ama, Anak, at Espiritu Santo. Laging nagkakaisa at nananatiling tapat at matatag. Kahanga-hanga ang pagkakaisa ng Diyos. 

Sa Unang Pagbasa, ang Karunungan ng Diyos ay nagpatotoo tungkol sa Kanyang paglikha. Walang ibang naglikha sa Kanya kundi ang Panginoon. Ang iisang Diyos na binubuo ng Tatlong Persona - ang Ama, Anak, at Espiritu Santo. Siya lamang ang lumikha sa lahat ng bagay. Ang Ama, Anak, at Espiritu Santo ay magkasama at magkasangga sa paglikha sa lahat ng bagay, kabilang na rito ang daigdig na ating tinitirhan nang pansamantala. Ang daigdig na ito na nilalakbayan ng bawat isa sa atin habang humihinga pa ay nilikha ng Diyos. Pati na rin ang ating hininga ay nagmula sa iisang Diyos na binubuo ng Ama, Anak, at Espiritu Santo. 

Binigyan ng pansin ni Apostol San Pablo sa kanyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa ang pasiya ng Diyos na tubusin ang sangkatauhan sa pamamagitan ng Panginoong Hesukristo. Ipinasiya ng Diyos na ang Anak na si Kristo Hesus ay pumanaog sa daigdig at maging tao katulad natin, maliban sa kasalanan, upang tayong lahat ay tubusin sa pamamagitan ng krus at Muling Pagkabuhay. Kaya naman, ang bawat isa sa atin ay pinawalang-sala ng Diyos sa pamamagitan ng Panginoong Hesus, gaya ng sinabi ni Apostol San Pablo sa pambungad ng Ikalawang Pagbasa. 

Inihayag naman ni Hesus sa Ebanghelyo na darating ang Espiritu Santo pagsapit ng takdang panahon upang patnubayan ang mga apostol. At bilang Patnubay ng mga apostol, ang Espiritu Santo ang magtuturo sa kanila tungkol sa lahat ng bagay na nagmumula kay Kristo (16, 14). Sa pamamagitan ng pamamatnubay ng Espiritu Santo, tinutulungan ng Diyos ang mga apostol. Ang mga apostol ay hinding-hindi pinabayaan ng Diyos kailanman sapagkat lagi nilang kasama ang Espiritu Santo sa bawat sandali ng kanilang misyon bilang mga saksi ni Kristo. Sa kasalukuyang kapanahunan, patuloy na pinapatnubayan ng Espiritu Santo ang Simbahan. Ang Diyos ay hindi nagpapabaya kailanman. 

Malinaw ang pagkakaisa ng Banal na Santatlo. Nagkaisa ang Banal na Santatlo sa pagpasiyang likhain ang daigdig. Nagkaisa ang Banal na Santatlo sa pagtubos sa sangkatauhan sa pamamagitan ni Hesus. Nagkaisa ang Banal na Santatlo sa patuloy na pagbibigay ng pagtulong sa Simbahan sa pamamagitan ng Espiritu Santo. Ang Ama, Anak, at Espiritu Santo ay laging nagkakaisa. 

Tunay ngang nagkakaisa ang Diyos. Ang ugnayan ng nag-iisang Diyos na binubuo ng Tatlong Persona - ang Ama, Anak, at Espiritu Santo, ay hindi mababali. Ang ugnayan ng Banal na Santatlo ay mananatiling matatag. Ang Banal na Santatlo ay laging mag-iibigan nang buong katapatan. Walang agawan ng kapangyarihan sa Banal na Santatlo. Walang paligsahan sa pagitan ng Tatlong Persona na bumubuo sa nag-iisang Diyos na makapangyarihan. Bagkus, ang ugnayan ng Ama, Anak, at Espiritu Santo ay hindi magwawakas at hindi mapuputol. Mananatiling matibay ang ugnayan at samahan ng Banal na Santatlo magpakailanman. At ang ugnayang ito ay puspos ng pag-ibig at katapatan. 

SAN ANTONIO DE PADUA: INSTRUMENTO NG PANGINOON

13 Hunyo 2019 

Paggunita kay San Antonio de Padua, pari at pantas ng Simbahan 

Huwebes ng Ika-10 Linggo sa Karaniwang Panahon (I) 

2 Corinto 3, 15-4, 1. 3-6/Salmo 84/Mateo 5, 20-26 

Kilala si San Antonio de Padua bilang Pintakasi ng mga Nawawalang Bagay. Kapag may mga nawawalang bagay, manalangin lamang kay San Antonio de Padua. Siya ang lapitan upang hingan ng tulong sa paghahanap sa mga bagay na iyon. Kapag iyon ang ginawa, tiyak ay matatagpuan na rin sa wakas ang mga bagay na iyon. Sa tulong ng mga panalangin ni San Antonio de Padua, ang mga nawawalang bagay ay mahahanap ng bawat isa. 

Subalit, madalas na nakakalimutan ng karamihan na ang dakilang santong ito ay isang pantas ng Simbahan. Si San Antonio de Padua ay kilala rin para sa kanyang mga pangaral. Mahusay siyang magbigay ng mga pagninilay tungkol sa mga aklat sa Lumang Tipan at sa Bagong Tipan. Mahusay rin siyang magbigay ng paliwanag tungkol sa mga aral at doktrina ng Simbahan. Ginamit niya ang karunungang bigay ng Diyos sa kanya upang sumaksi sa Panginoong Hesukristo. At iyon naman talaga ang misyon ng Simbahan. Sumaksi kay Kristo Hesus. 

Tulad ni Apostol San Pablo sa Unang Pagbasa, si San Antonio de Padua ay hinirang ng Diyos upang mangaral at magpatotoo sa Mabuting Balita tungkol sa pagtubos ng Diyos sa pamamagitan ng Panginoong Hesukristo. Si Hesus na nangaral tungkol sa pagtupad sa kalooban ng Diyos nang buong katapatan sa Ebanghelyo ay tumupad rin sa kalooban ng Ama para sa Kanya. Sa pamamagitan ng Kanyang pagtupad sa kalooban ng Ama, inihayag ni Hesus ang habag at kagandahang-loob ng Diyos para sa sangkatauhan. Iyan ang dahilan kung bakit si Hesus ay ipinagkaloob ng Diyos sa ating lahat upang maging ating Mesiyas at Manunubos. Iyan rin ang dahilan kung bakit ipinagkaloob ng Diyos ang mga santong katulad nina Apostol San Pablo at San Antonio de Padua. Ginawa ng Diyos ang lahat ng iyon dahil sa Kanyang habag, pag-ibig, at kagandahang-loob. 

Si San Antonio de Padua ay naging tapat na instrumento ng Diyos. Ginamit niya ang biyayang kaloob sa kanya ng Diyos upang mangaral at magpatotoo tungkol kay Kristo. Sa pamamagitan ng paggamit ng mga biyayang kaloob ng Diyos, ang bawat isa'y nagiging instrumento ng Diyos. At ang mga instrumento ng Diyos ay laging bukas sa pagtupad sa Kanyang kalooban.

Kung nais nating maging banal katulad ni San Antonio de Padua, kinakailangan nating buksan ang ating mga sarili sa kalooban ng Diyos. Kailangan nating maging handa sa pagtupad sa kalooban ng Diyos nang buong katapatan. Kailangan nating gamitin ang mga pagpapalang kaloob Niya sa atin upang bigyan ng kaluwalhatian ang Panginoon. Kailangan nating bigyan ng pahintulot ang Panginoong upang tayong lahat ay Kanyang magamit bilang Kanyang mga instrumento. 

AKTIBO SA PANGANGALAGA

10 Hunyo 2019 

Paggunita sa Mahal na Birheng Mariang Ina ng Simbahan 

Genesis 3, 9-15. 20 (o kaya: Mga Gawa 1, 12-14)/Salmo 86/Juan 19, 25-34 

Tampok sa unang bahagi ng Ebanghelyo ang isang eksena mula sa salaysay ng pagpapakasakit at pagkamatay ng Panginoong Hesukristo. Sa mga huling sandali ng Kanyang buhay kung saan Siya'y nakabayubay sa krus, inihabilin ni Hesus ang Kanyang Inang si Maria sa pangangalaga ng Kanyang alagad na minamahal na si Apostol San Juan. At sa mga sandaling iyon, si Apostol San Juan ang kumatawan sa buong Simbahan. Kaya, sa mga sandaling iyon, ipinakilala ni Hesus sa Kanyang Simbahan ang Mahal na Birheng Maria bilang Ina ng Simbahan. 

At bilang Ina ng Simbahan, ano ang ginagawa ng Mahal na Inang si Maria? Siya'y laging nananalangin para sa Simbahan. Lagi siyang aktibo sa pagtupad ng kanyang tungkulin bilang Ina ng Simbahan. Lagi siyang nakaantabay sa kapakanan ng kanyang mga anak, tulad ng kanyang ginawa para kay Kristo. Sinasamahan ang Simbahan sa bawat sandali. Kailan man ay hindi niya pinabayaan ang Simbahang itinatag ni Hesukristo. Iyon ang kanyang ginawa sa tampok na salaysay sa Unang Pagbasa kung saan siya'y nakitang sinasamahan ang mga apostol at iba pang mga tagasunod ni Kristo Hesus sa pananalangin habang hinihintay ang pagpanaog ng Espiritu Santo noong Pentekostes. 

Iyan ang ating Ina. Iyan ang Mahal na Birheng Maria. Lagi siyang nananalangin para sa ating lahat. Hindi niya tayo pinababayaan. Hindi siya nakakalimot sa ating lahat. Kaya siya ibinigay ng Panginoong Hesus sa Simbahan. Ang Mahal na Inang si Maria ay ibinigay ni Hesus sa Simbahan upang samahan at kalingain. Ang buong sambayanang Kristiyano ay laging kinakalinga at inaaruga ni Maria, katulad ng kanyang pagkalinga at pag-aruga kay Hesus. Sa pamamagitan ng kanyang mga panalangin para sa atin sa bawat sandali ng ating paglalakbay dito sa lupa, ipinapadama ng Mahal na Birheng Maria ang kanyang pag-aruga at pagkalinga sa ating lahat na bumubuo sa Simbahang itinatag ni Kristo. Aktibo siya sa pagkalinga sa ating lahat na kanyang mga anak. 

ANG PAMAMATNUBAY NG ESPIRITU SANTO

9 Hunyo 2019 

Linggo ng Pentekostes (Pagmimisa sa Araw ng Linggo) (K) 

Mga Gawa 2, 1-11/Salmo 103/1 Corinto 12, 3b-7. 12-13 (o kaya: Roma 8, 8-17)/Juan 20, 19-23 (o kaya: 14, 15-16. 23b-26) 

Bago umakyat sa langit, binilinan ng Panginoong Hesukristo ang mga apostol na manatili sa Herusalem hanggang sa matupad ang Kanyang mga sinabi tungkol sa ipinangakong pagbaba ng Espiritu Santo mula sa langit (Mga Gawa 1, 4. 8). Sabi pa ng Panginoong Hesus sa alternatibong Ebanghelyo para sa Dakilang Kapistahan ng Pentekostes ngayong Taon K na ang Espiritu Santo ang kanilang magiging kasama magpakailanman upang maging kanilang Patnubay. At bilang kanilang Patnubay, ang Espiritu Santo ang magtuturo sa kanila ng lahat ng bagay at magpapaalala ng lahat ng mga sinabi ni Kristo (Juan 14, 16. 26). 

Limampung araw matapos ipagdiwang nang buong kagalakan ang Pasko ng Muling Pagkabuhay, ipinagdiriwang ng Simbahan ang Linggo ng Pentekostes. Ang araw na ito ay isang napakahalagang araw para sa Simbahan sapagkat inaaalala nang buong galak ang pagtupad sa pangakong ito na inihayag ng Panginoong Hesus. Bumaba mula sa langit ang Espiritu Santo at nilukuban ang mga apostol. At matapos silang lukuban at puspusin ng Espiritu Santo, ang mga apostol ay lumbas mula sa silid na kanilang pinagtitipunan at sinimulan ang kanilang misyon - ang magpatotoo tungkol kay Hesukristo sa iba't ibang panig ng daigdig. Ang kaganapang ito ay isinalaysay nang buo sa Unang Pagbasa. 

Kaya, naipangaral ng mga apostol sa iba't ibang panig ng daigdig ang Mabuting Balita. Kaya nila naipakilala sa lahat si Hesus bilang Panginoon. Sabi ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa na masasabi ng sinumang pinapatnubayan ng Espiritu Santo na si Hesus ay Panginoon (12, 3b). Iyan ang dahilan kung bakit naipangaral ng mga apostol sa lahat na si Kristo ay Panginoon. Iyan ang dahilan kung bakit ang Mabuting Balita. Pinapatnubayan sila ng Espiritu Santo. Saan man sila pumunta, ang Espiritu Santo ang pumapatnubay at tumutulong sa kanila. 

Ang misyon ng mga apostol ay inilahad sa kanila ni Hesus nang Siya'y magpakita sa kanila matapos na Siya'y mabuhay na mag-uli. Siya mismo ang nagsabi sa kanila sa tampok na salaysay sa Ebanghelyo: "Kung paanong sinugo Ako ng Ama, gayon din naman, sinusugo Ko kayo" (20, 21). Si Hesus ay nagbigay ng misyon sa Kanyang mga apostol. Siya ang nagsugo sa mga apostol upang tuparin ang misyong ito. Sa bawat sandali ng pagtupad ng mga apostol sa misyong ibinigay sa kanila ni Hesus, lagi nilang kasama ang Espiritu Santo upang sila'y patnubayan at tulungan. 

Hindi naging madali para sa mga apostol ang pagtupad sa misyong ibinigay sa kanila ng Panginoong Hesus. Marami silang hinarap na pag-uusig sa bawat sandali ng kanilang pagmimisyon. Marami ang hindi tumanggap sa kanila o sa Mabuting Balitang kanilang hatid at ipinapangaral. Subalit, sa kabila nito, patuloy nilang tinupad ang misyong ibinigay sa kanila ni Kristo hanggang kamatayan. Sa tulong ng Espiritu Santo, ang Patnubay, nanatili silang tapat sa misyong ibinigay sa kanila ng Panginoong Hesukristo hanggang wakas. 

Ipinagpapatuloy ng Simbahan sa kasalukuyang panahon ang misyong ibinigay ng Panginoong Hesukristo sa mga apostol. Sa kabila ng mga pag-uusig na hinaharap sa kasalukuyang panahon, ang Simbahan ay patuloy na sumasaksi kay Kristo. Kahit na nililibak ng ilang mga pulitikal na pinuno ang pananampalatayang ipinangaral ng mga apostol, kahit na iniinsulto at nilalapastangan ang Diyos, ang Simbahan ay hindi titigil sa pagpapalaganap ng Mabuting Balita. Ang Simbahan ay mananatiling tapat sa Panginoon hanggang wakas. 

Ang Simbahan ay patuloy na pinapatnubayan at tinutulungan ng Espiritu Santo sa kasalukuyang panahon. Walang sandaling tumigil ang Espiritu Santo sa pagiging Patnubay. Bagkus, lagi Niyang sinasamahan at tinutulungan ang Simbahan. Siya'y nananatiling kasama ng Simbahan. Hindi pababayaan ng Espiritu Santo na mabigo ang Simbahan sa pagtupad sa misyong ibinigay ni Kristo Hesus. Patuloy Niyang tinutulungan ang Simbahan sa pagsaksi ng Mabuting Balita tungkol sa kaligtasang kaloob ng Diyos sa sangkatauhan sa pamamagitan ni Hesukristo. At ang Espiritu Santo ang nagpapalakas sa Simbahan sa panahon ng mga pagsubok. Tinutulungan ng Espiritu Santo ang Simbahan na manatiling tapat kay Kristo hanggang wakas, gaano mang katindi ang pagsubok na hinaharap. 

ANG LANGIT AY TOTOO

2 Hunyo 2019 

Dakilang Kapistahan ng Pag-Akyat (K) 

Mga Gawa 1, 1-11/Salmo 46/Efeso 1, 17-23 (o kaya: Hebreo 9, 24-28; 10, 19-23)/Lucas 24, 46-53 

Ang langit ay totoo. Hindi ito isang kathang-isip lamang. Iyan ang nais pagtuunan ng pansin ng Dakilang Kapistahan ng Pag-Akyat sa Langit ng Panginoon. Matapos tuparin ang Kanyang misyon bilang Mesiyas, ang Panginoong Hesus ay umakyat sa langit taglay ang Kanyang kapangyarihan at kaluwalhatian bilang Diyos. Matapos mamatay sa krus at mabuhay na mag-uli sa ikatlong araw, nilisan ni Hesus ang daigdig at bumalik sa langit. Tulad ng Kanyang sinabi sa ika-16 na kabanata ng Ebanghelyo ni San Juan, Siya'y nagmula sa Ama at babalik rin sa Kanya. At iyon ang pinagtuunan ng pansin sa Kanyang maluwalhating Pag-Akyat sa Langit na isinalaysay sa Unang Pagbasa at Ebanghelyo. Katunayan, iisa lamang ang nagsulat ng mga tampok na salaysay sa Unang Pagbasa at Ebanghelyo sa pagdiriwang ng solemnidad na ito sa Taon K. At iyon ay walang iba kundi si San Lucas.

Isang kapansin-pansin na detalye sa dalawang salaysay ni San Lucas ng Pag-Akyat ni Hesus sa Langit na itinampok sa Unang Pagbasa at Ebanghelyo ay ang kanyang pagbibigay ng pansin sa misyon ng mga apostol. Ang mga apostol ay iniatasan ni Hesus na maging Kanyang mga saksi sa bawat sulok ng daigdig. Silang lahat ay magpapatotoo tungkol kay Kristo Hesus saanman sila pumunta. Ipapangaral nila sa lahat na totoong may langit. Si Hesus na nagmula sa Amang nasa langit at bumalik sa Kanya matapos ang Kanyang pagkamatay sa krus at Muling Pagkabuhay ang patunay na totoo ang langit. Sa langit, nananahan ang Diyos na puspos ng pag-ibig at kagandahang-loob para sa ating lahat. Ang pinakadakilang larawan nito ay ang Kanyang pagtubos sa sangkatauhan sa pamamagitan ni Kristo Hesus. Tunay ngang may langit; hindi ito isang kathang-isip lamang.

Binanggit ni Apostol San Pablo sa kanyang pangangaral sa Ikalawang Pagbasa na si Kristo ay nakaluklok sa kanan ng Diyos sa langit (1, 20). Ang bumaba mula sa langit at naging tao katulad natin, maliban sa kasalanan, upang iligtas sa sangkatauhan sa pamamagitan ng Kanyang krus at Muling Pagkabuhay ay umakyat sa langit at nakaluklok sa kanan ng Ama. Sa pamamagitan nito, pinatotohanan niya na ang langit ay tunay. Gayon din ang ginawa ng manunulat ng Sulat sa mga Hebreo sa Ikalawang Pagbasa. Sabi niya sa pambungad na si Kristo ay pumasok sa langit at namamagitan para sa atin sa Ama. Dagdag pa niya sa bahaging iyon, ang langit ay hindi isang konseptong likha ng tao kundi ang tunay na pananahan ng Diyos (9, 24). Tunay nga ang langit. Sa langit, nananahan ang Diyos. Sa langit, matatagpuan ang buhay na walang hanggan. Sa langit, mararanasan natin nang lubusan ang pag-ibig ng Diyos. Ang langit ang tunay na Paraiso kung saan makakapiling natin ang Diyos magpakailanman. Tunay ang langit. Tunay ang Panginoong Diyos na ating sinasamba at iniibig. Tunay ang pag-ibig at kagandahang-loob ng Diyos. 

Ang misyong ibinigay ni Hesus sa mga apostol ay ipinagpapatuloy ng Simbahan hanggang sa kasalukuyang panahon. Ang Simbahan ay patuloy na nangangaral at sumasaksi sa Panginoong Hesus. Patuloy na ipinapakilala ng Simbahan si Kristo sa iba't ibang panig ng daigdig. Patuloy na ipinapalaganap ng Simbahan ang Mabuting Balita na ating sinasampalatayanan bilang mga Kristiyano. Ang Mabuting Balita tungkol sa pag-ibig at kagandahang-loob ng Diyos sa pamamagitan ng Panginoong Hesukristo. Iyan ang ating sinasampalatayanan bilang mga tagasunod ni Kristo. 

Tunay ngang may langit. Tunay ngang may buhay na walang hanggan sa piling ng Diyos sa kalangitan. Tunay nga ang Diyos na ating iniibig, sinasampalatayanan, at sinasamba. Hindi ito kathang-isip. Ang lahat ng iyan ay pawang katotohanan. Iyan ang ating pananampalataya. Iyan ang ating maipagmamapuri bilang mga kapanig ng ating Panginoon at Manunubos na si Hesukristo. 

DALHIN SI HESUS

31 Mayo 2019 

Kapistahan ng Pagdalaw ng Mahal na Birheng Maria 

Sofonias 3, 14-18 (o kaya: Roma 12, 9-16b)/Isaias 12/Lucas 1, 39-56 

Hindi man ito napapansin ng karamihan, ang bawat isa'y may dinadala sa tuwing sila'y naglalakbay, lalung-lalo na kapag mayroon silang dinadalaw. Ito ang nais pagtuunan ng pansin ng mga Pagbasa para sa Kapistahan ng Pagdalaw ng Mahal na Birheng Maria. Hindi lamang mga materyal na bagay ang dinadala natin; pati na rin ang mga damdamin katulad ng kaligayahan o kalungkutan ay ating tinataglay at dinadala sa mga dadalawin natin. 

Sa Ebanghelyo, isinalaysay ang pagdalaw ng Mahal na Birheng Maria sa kanyang kamag-anak na si Santa Elisabet. Sa kanyang pagdalaw kay Elisabet, si Maria ay naghatid ng tuwa sa kamag-anak niyang ito na nagdadalantao katulad niya. Kahit ang sanggol na si San Juan Bautista na nasa loob ng sinapupunan ni Elisabet ay gumalaw sa tuwa nang batiin ni Maria si Elisabet. Bakit? Dahil dala niya sa kanyang sinapupunan noon ang Banal na Sanggol na si Kristo Hesus. Si Hesus na nagdala ng tuwa't galak sa lahat, lalung-lalo na kay Maria, sa pamamagitan ng Kanyang Muling Pagkabuhay. 

Nakakalungkot isipin na may mga nagdadala ng lagim at kasinungalingan, lalung-lalo na sa kasalukuyang panahon. Walang ibang ginawa kundi magkalat ng pekeng impormasyon at magbanta. Walang awa at malasakit sa kapwa. Walang pakialam sa mga inosenteng madadamay sa kanyang binabalak matupad lamang ang mga ito. Pababanguhin ang sariling pangalan sa pamamagitan ng paninindak at pagkalat ng kasinungalingan. Sariling kapakinabangan lamang ang kanilang iniisip at iniintindi. Balewala sa kanila ang kapakinabangan ng kapwa. Handa silang gawin ang lahat upang matupad ang ambisyon. Kahit nga ang mga marahas na gawain ay kanilang gagawin para sa ambisyon. At hihimukin pa nila ang lahat ng mga sumusuporta sa kanila na magkalat ng kasinungalingan para bumango ang kanilang pangalan at reputasyon sa madla. Sisirain ang lahat ng mga tumututol sa kanila. Kahit ang pagbabanta laban sa mga bumabatikos sa kanila ay kanilang gagawin. Hindi iyan ang gawain ng mga tunay na nasa panig ni Kristo. 

Kung tunay tayong nasa panig ng Panginoong Hesukristo, hindi tayo magdadala ng lagim at takot. Hindi tayo magpapalaganap ng kasinungalingan o paninira. Bagkus, tanging Siya mismo ang ating ihahatid at ipapalaganap sa lahat. Siya, ang bukal ng pag-ibig, katotohanan, at kapayapaan, ay ating dadalhin. Katulad ng Mahal na Birheng Maria, taglayin natin ang Panginoong Hesus sa ating mga puso at ihatid sa ating kapwa. Sapat na para sa atin ang ihatid si Hesus sa lahat.