HINDI PANGKARANIWANG TUNGKULIN

8 Setyembre 2020 

Kapistahan ng Pagsilang ng Mahal na Birheng Maria 

Mikas 5, 1-4a (o kaya: Roma 8, 28-30)/Salmo 12/Mateo 1, 1-16. 18-23 

Ipinapaliwanag sa mga Pagbasa ang dahilan kung bakit inilaan ng Simbahan ang araw na ito upang ipagdiwang ang Pagsilang ng Mahal na Birheng Maria. Bakit nga ba napakaespesyal ang araw ng pagsilang ng Mahal na Birheng Maria sa daigdig? Sabi sa Unang Pagbasa na isang babae ang magsisilang sa sanggol na itinakdang maging hari (Mikas 5, 2). Ipinakilala naman sa Ebanghelyo ang babaeng iyon na walang iba kundi ang Mahal na Birheng Maria. Siya ang babaeng magsisilang sa tunay na Hari na si Hesus, ang Bugtong na Anak ng Diyos, pagdating ng takdang panahon. Iyan ang dahilan kung bakit napaka-espesyal ng araw na ito. 

Matapos ang kanyang kalinis-linisang paglilihi at ang siyam na buwan na pananatili sa sinapupunan ng kanyang inang si Santa Ana, ang Mahal na Birheng Maria ay isinilang sa daigdig na ito. Hindi pangkaraniwan ang sanggol na isinilang ni Santa Ana. Bagkus, ang sanggol na ipinaglihi't ipinanganak ni Santa Ana ay ang pinili't hinirang ng Diyos upang maging ina ni Kristo. Ang sanggol na ipinaglihi at isinilang ni Santa Ana ay itinalaga ng Diyos para sa isang tungkulin. Magkakaroon siya ng papel sa planong pagtubos ng Diyos sa sangkatauhan. Ang papel na ibinigay ng Diyos sa kanya - maging ina ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos. 

Ang araw na ito ay napakaespesyal dahil ipinagdiriwang natin ang pagsilang ng isang hindi pangkaraniwang sanggol. Siya'y walang iba kundi ang Mahal na Inang si Maria. Siya'y hindi pangkaraniwan dahil niloob ng Diyos na siya'y maging isang napakaespesyal na babae. Si Maria ay itinalaga ng Panginoon para sa isang hindi pangkaraniwang tungkulin. Iyan ang dahilan kung bakit siya napakaespesyal. 

PANANAGUTAN NATIN SA DIYOS

6 Setyembre 2020 

Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Ezekiel 33, 7-9/Salmo 94/Roma 13, 8-10/Mateo 18, 15-20  

"Walang sinuman ang nabubuhay para sa sarili lamang. Walang sinuman ang namamatay para sa sarili lamang. Tayong lahat ay may pananagutan sa isa't isa. Tayong lahat ay tinipon ng Diyos na kapiling Niya." Ang mga salitang ito ay mula sa awiting "Pananagutan" na kinatha ng yumaong Padre Eduardo Hontiveros SJ. Isa ito sa mga napakasikat na awitin na kanyang isinulat. Madalas itong marinig tuwing sasapit ang panahon ng Kuwaresma, subalit inaawit rin ito sa labas ng panahong yaon. Ang awiting ito ay hindi lamang pang-Kuwaresma.

Napakaganda ng aral at mensahe ng awiting "Pananagutan." Isa lamang ang aral o mensahe ng awiting ito. Ang ating kapwa ay ang ating pananagutan sa Diyos. Ang bawat isa sa atin ay may tungkulin bilang kapwa. Kailangan nating maging mabuti sa ating kapwa. Kailangan nating ituring ang isa't isa bilang ating kapwa. Iyan ang pananagutan o responsibilidad na kinakailangan nating tuparin. Ang nagbigay ng responsibilidad na iyan sa atin ay walang iba kundi ang Diyos.  

Tinalakay sa mga Pagbasa para sa Linggong ito ang pakikipag-kapwa. Katunayan, inilalarawan ng mga Pagbasa ang kahalagahan ng pagiging isang mabuting kapwa. Sa Unang Pagbasa, inihayag ng Diyos na mananagot sa Kanya si propeta Ezekiel kapag hindi niya ipinarating sa bayang Israel o sa isang tao ang babalang nais Niyang iparating sa kanila (Ezekiel 33, 7-8). Sa Ikalawang Pagbasa, si Apostol San Pablo ay nagsalita tungkol sa pag-ibig para sa kapwa. Kailangan nating ibigin ang ating kapwa (Roma 13, 8). Sa Ebanghelyo, si Hesus ay nagturo tungkol sa pakikipagkasundo sa kapwa kapag may alitan o 'di pagkakaunawaan. 

Kung tutuusin, isa lamang ang aral na ibinibigay sa atin sa Linggong ito. Maging mabuting kapwa. Makipagkapwa. Magpaka-kapwa. Iyan ang ating pananagutan o responsibilidad sa Diyos. Ang bawat isa sa atin ay binigyan ng Panginoong Diyos ng pananagutan sa ating kapwa-tao. Ang ating tungkulin bilang mga Kristiyano at bilang tao ay ang pagiging mabuting kapwa sa isa't isa. 

Maging mabuting kapwa. Magpaka-kapwa. Ang Panginoon ay nalulugod sa mga tutupad sa kanilang pananagutan na maging isang mabuting kapwa. Inihahayag ng bawat isa sa pamamagitan ng pagiging mabuting kapwa sa isa't isa ang kanilang pag-ibig para sa Diyos na nagbigay ng tungkuling ito sa lahat ng tao. 

MAGPASIYA NANG MABUTI

30 Agosto 2020 

Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Jeremias 20, 7-9/Salmo 62/Roma 12, 1-2/Mateo 16, 21-27 

Inilarawan sa mga Pagbasa ang katotohanan tungkol sa pagsunod sa Panginoon nang buong katapatan. Hindi madaling maging isang matapat na lingkod ng Diyos dahil sa mga matitinding hamon ng buhay. Hindi ligtas mula sa mga pagsubok at pag-uusig sa buhay ang lahat ng mga nagpasiyang maging tapat sa Kanya. Kung tutuusin, hindi naman ipinangako ng Panginoong Diyos na magiging maginhawa ang buhay ng mga nananalig at sumusunod sa Kanya nang buong katapatan dito sa daigdig kailanman. 

Sabi na nga mismo ni Hesus sa Ebanghelyo na ang mga nais sumunod sa Kanya nang buong katapatan ay dapat magpasan ng krus at sumunod sa Kanya (Mateo 16, 24). Inihahayag natin sa pamamagitan nito ang ating katapatan sa Kanya. Kung paanong inihayag ni Kristo ang Kanyang katapatan sa Ama at sa sangkatauhan, kailangan nating ipakita ang ating katapatan sa Kanya, gaano mang kahirap itong gawin. Kung ang ating pag-ibig, pananalig, at pananampalataya sa Diyos ay tunay, handa tayong tuparin ang Kanyang mga utos at loobin, gaano pa man ito kahirap. 

Tulad ni propeta Jeremias na nakaranas ng paglilibak at pangungutya ng mga tao dahil sa kanyang pagiging propeta ng Diyos sa Unang Pagbasa, at tulad ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa, tutuparin natin ang kalooban ng Diyos kung ang ating pagmamahal sa Kanya ay tunay. Iyan ang patunay na tayo'y nasa panig ng Panginoong Diyos. Ang pakiusap ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa: ialay ang buhay sa Diyos (Roma 12, 1). Ang mga propeta katulad ni Jeremias sa Unang Pagbasa at mga apostol tulad ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa ay hindi naging ligtas mula sa mga pagsubok at pag-uusig sa buhay sa daigdig na ito. Subalit, sa kabila nito, pinili nilang maging tapat sa Diyos. Gaano mang kahirap iyon, lalo na sa mga sitwasyon kung saan nahaharap sila sa matinding panganib, pinili pa rin nilang pumanig sa Diyos. Inihayag nila ang kanilang pasiya na maging tapat sa Panginoong Diyos hanggang sa huli sa pamamagitan ng pagsunod sa Kanyang kalooban. Iyan ang kailangan nating gawin kung tunay nating minamahal, sinasamba, pinananaligan, at sinasampalatayanan ang Diyos. 

Kailangan nating magpasiya nang mabuti kung handa ba tayong manatiling tapat sa Diyos hanggang sa huli. Tandaan, hindi ito madaling gawin kaya kailangang pagpasiyahan natin ito nang mabuti. 

HINDI PARA SA NAGHAHANAP NG KAGINHAWAAN NG BUHAY DITO SA LUPA

29 Agosto 2020  

Paggunita sa Pagpapakasakit ni San Juan, ang Tagapagbinyag, martir 

Jeremias 1, 17-19/Salmo 70/Marcos 6, 17-29 

Ang pagpanig sa Diyos ay hindi madaling gawin. Hindi maginhawa ang buhay ng mga taong sumusunod sa Diyos. Ang Panginoong Diyos ay hindi nangako na hindi haharap o dadanas ng mga pagsubok sa buhay dito sa daigdig ang mga nagpasiyang pumanig sa Kanya nang buong katapatan. Wala Siyang ipinangakong ganyan. Kahit nga Siya, hindi naging ligtas mula sa mga pagsubok at panganib sa buhay nang Siya'y magkatawang-tao at mamuhay sa mundo sa pamamagitan ng Kanyang Bugtong na Anak na si Hesus. Kung si Kristo na tunay na Diyos at tunay na tao ay hindi naging ligtas mula sa panganib at pagsubok sa daigdig na ito, ano pa kaya ang mga nananalig at sumusunod sa Kanya nang buong katapatan? 

Isang halimbawa ng mga nanatiling tapat sa Panginoong Diyos hanggang sa huli ay si San Juan Bautista. Ang araw na ito ay inilaan sa paggunita sa pagkamartir ni San Juan Bautista. Namatay si San Juan Bautista bilang isang martir. Ang kanyang pagkamartir ay isinalaysay sa Ebanghelyo para sa araw na ito. Kung tutuusin, maaari namang bawiin ni San Juan Bautista ang mga salitang binitiwan niya laban kay Haring Herodes noong siya'y nangaral sa Ilog Jordan. Maaari naman niyang bawiin ang mga tila maanghang na salita na kanyang binitiwan laban kay Haring Herodes. Maaari na lang siyang magsalita tungkol sa matamis na pag-ibig ng Diyos upang wala siyang makabangga. Subalit, sa halip na gawin iyon, ipinagpatuloy ni Juan Bautista ang pangangaral tungkol sa katotohanan, kahit sino pa ang matamaan. 

Tulad ni Jeremias sa Unang Pagbasa, si San Juan Bautista ay hinirang ng Diyos hindi upang magpatawa ng mga tao. Bagkus, hinirang siya upang magpatotoo ukol sa katotohanan. Iyon ang ginawa ni San Juan Bautista. Kahit alam niyang siya'y uusigin at papatayin dahil sa kanyang pangangaral at pagsaksi tungkol sa katotohanan, hindi siya tumigil sa paggawa nito. Bagkus, patuloy niya itong ginawa ito, kahit katumbas nito ang sarili niyang buhay dito sa lupa. 

Hindi tiniyak ng Diyos na magiging maginhawa ang buhay ng mga tapat sa Kanya dito sa daigdig. Bagkus, ang kaganapan ng Kanyang pagpapala ay makakamit sa langit. Ito ang aral at mensahe ng pagkamartir ni San Juan Bautista. Ang tanong para sa atin - handa ba tayong manatiling tapat sa Diyos sa kabila ng mga pagsubok at pag-uusig? 

ANG IBINAGSAK AT ITINAAS NG DIYOS

23 Agosto 2020 

Ika-21 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 

Isaias 22, 19-23/Salmo 137/Roma 11, 33-36/Mateo 16, 13-20 

Sa Unang Pagbasa, inilarawan ang pagbagsak kay Sabna. Sabi pa rito na siya'y isang katiwala sa palasyo. Subalit, ginalit niya ang Panginoong Diyos. Dahil ginalit niya ang Panginoon si Sabna ay ibinagsak mula sa kanyang kinatatayuan. Dahil sa kanyang ginawa, hindi na siya magtatagal sa kanyang kalagayan. Hindi na siya magtatagal sa kanyang posisyon. Tatangalin at babawiin ng Diyos mula kay Sabna ang kanyang posisyon. Hindi na tataglayin o mapapakinabangan ni Sabna ang lahat ng kapangyarihan, kayamanan, at karangalang kalakip ng kanyang posisyon dahil binawi ng Panginoon mula sa kanya ang lahat ng iyon.

Ano nga ba ang ginawa ng katiwalang ito na nangangalang Sabna? Paano ba niya ginalit ang Panginoong Diyos? Ang mga talata sa Unang Pagbasa ay bahagi ng pahayag ng Diyos laban kay Sabna. Nasasaad sa unang bahagi ng pahayag ng Diyos laban kay Sabna na humukay siya ng kanyang sariling libingan sa gilid ng bundok (Isaias 22, 16). Wala namang masama sa paghukay ng libingan. Subalit, sa kaso ni Sabna, ipinapahiwatig nito ang kanyang pagiging sakim at abusado. Sa halip na gamitin ang kanyang kapangyarihan bilang katiwala ng palasyo para sa mabuti, ginamit niya ito para sa sariling kapakanan. Inabuso niya ang kanyang kapangyarihan. Parang diyos na ang tingin niya sa kanyang sarili. Pinairal niya ang pagka-abuso niya. Nakalimutan niya na isa lamang siyang tao. Dahil diyos na ang tingin ni Sabna sa kanyang sarili, inabuso niya ang kanyang kapangyarihan. 

Isinalaysay naman sa Ebanghelyo ang kabaligtaran nito. Ibinigay ni Hesus ang mga susi sa kaharian ng langit kay Apostol San Pedro. Ang mga susi sa kahrian ng langit ay tanda ng kapangyarihang ibinigay ni Hesus kay Apostol San Pedro. Mula sa sandaling ito, si Apostol San Pedro ay naging unang Santo Papa ng tunay at nag-iisang Simbahang itinatag ni Kristo sa lupa. Matapos ipahayag ni Apostol San Pedro na si Hesus ay ang ipinangakong Mesiyas na isinugo ng Diyos, siya'y ginawang unang Santo Papa ng Simbahan. Katunayan, bago pa man siya tawagin at hirangin ng Panginoong Hesus upang maging Kanyang alagad, at kalauna'y itinalaga bilang unang Santo Papa ng Kanyang Simbahan, si Apostol San Pedro ay namuhay bilang isang mangingisda lamang. Mababa lamang ang kanyang kalagayan o estado sa lipunan. Subalit, nagbago ang lahat para sa kanya nang siya'y pinili't hinirang ni Kristo upang maging Kanyang apostol at kalauna'y itinalaga bilang unang Santo Papa ng Simbahan. Mula sa kanyang abang kalagayan bilang isang simpleng mangingisda, si Apostol San Pedro ay itinampok at itinaas ng Diyos na nagkatawang-tao na si Hesus. 

Sa huling bahagi ng Ikalawang Pagbasa, sinabi ni Apostol San Pablo na ang Diyos ang pinagmulan ng lahat ng bagay (Roma 11, 36). Ang lahat ng bagay ay mula sa Diyos. Ang Diyos ay may-ari ng lahat ng bagay. Dahil pagmamay-ari ng Diyos ang lahat ng bagay, mayroon Siyang karapatang ibigay at bawiin ang mga iyon. Ang mga salitang ito ay katulad ng mga salita ni Job kung saan inihayag niya na ang Panginoong Diyos ang nagbigay at Siya rin ang babawi (Job 1, 21). Ito rin ang binigyan ng pansin ng Mahal na Birheng Maria sa isang bahagi ng kanyang awitin o kantikulo na kilala bilang "Magnificat": "Pinangalat Niya ang mga palalo ang isipan./Ibinagsak Niya ang mga hari mula sa kanilang trono,/at itinaas ang mga nasa abang kalagayan" (Lucas 1, 51-52). Ang Panginoon ay may kapangyarihang magbigay at bumawi. Ang Diyos ay may kapangyarihan magtaas o magpabagsak sa bawat tao. Iyan ay dahil Siya ang pinagmumulan ng lahat ng bagay. 

Ang bawat isa sa atin ay ipinapaalala ng mga Pagbasa ngayong Linggo na hindi mula sa atin ang lahat ng bagay. Sa Diyos lamang nagmumula ang lahat ng bagay. Kaya, huwag tayong magmamataas dahil wala tayong karapatan gawin iyon. Kung paiiralin natin ang pagmamataas, ibabagsak tayo ng Panginoon pagdating ng araw bilang ganti sa atin dahil ang tingin ng mga mapagmataas sa kanilang mga sarili ay isang diyos. Subalit, kung paiiralin natin ang kababaang-loob, itataas tayo ng Diyos dahil hindi natin Siya nakakalimutan kapag iyon ang pinairal natin. 

SI HESUS ANG DAHILAN NG KANYANG PAGKA-REYNA

22 Agosto 2020 
Paggunita sa Pagka-Reyna ng Mahal na Birheng Maria 
Isaias 9, 1-6/Salmo 112/Lucas 1, 26-38 

Marahil ay nasanay ang karamihan sa atin sa larawan ng reyna bilang asawa ng hari. Kaya, marami sa atin ay siguradong magtataka at magtatanong kung paanong ang Mahal na Birheng Maria ay naging reyna ng Panginoong Hesukristo. Sa totoo lamang, hindi na kataka-taka kung bakit marami ang magtatanong nang ganito dahil siguro nasanay sila sa reyna bilang asawa ng hari. Paano naging reyna ng Panginoong Hesus ang Mahal na Birheng Maria gayong siya ang Kanyang Ina at hindi kabiyak o asawa?  

Sa Banal na Bibliya, lalung-lalo na sa Lumang Tipan, ang ina ng hari ay ang reyna dahil ang hari ay may maraming asawa. Kaya naman, ang ina ng hari ay kinikilala bilang reyna dahil isa lamang ang kanyang ina. Si Haring Solomon ay isang halimbawa nito. Marami siyang asawa, tulad ng nasasaad sa ika-11 kabanata ng Unang Aklat ng mga Hari. Subalit, sa ikalawang kabanata ng nasabing aklat, siya'y nagbigay pugay sa kanyang inang si Bat-seba. Lumuhod siya nang pumasok ang kanyang ina at pinaupo sa kanyang kanan (1 Hari 2, 19). Inilalarawan nito kung paanong ang ina ng hari ay ang reyna. 

Ito rin ang inilalarawan sa mga Pagbasa, lalo na sa Ebanghelyo. Si Maria ay binati ng Arkanghel San Gabriel sa isang napakagandang paraan: "Matuwa ka! Ikaw ay kalugud-lugod sa Diyos . . . Sumasaiyo ang Panginoon!" (Lucas 1, 28) Isa itong paglalarawan kung paanong siya'y pinakitaan ng galang ng anghel. Si Maria ay ginalang ng anghel dahil siya ang pinili upang maging ina ni Kristo (Lucas 1, 31). Siya ang magiging ina ng Banal na Sanggol na tinukoy propeta Isaias sa kanyang hula o propesiya sa Unang Pagbasa. Siya ang magiging ina ni Kristo Hesus, ang tunay na hari. Si Kristo ang tunay na hari. Ang Mahal na Birhen ay ang Kanyang Reyna. Ang tunay na Hari na si Hesus ay ipinaglihi't ipinanganak ng Birheng Maria, ang Reynang Ina. Si Maria ay Reyna dahil si Hesus na kanyang Anak ay Hari. 

Paano naging Reyna ng Langit at Lupa ang Mahal na Birheng Maria? Isa lamang ang dahilan. Ang Panginoong Hesus ay ang tunay na Hari. Siya ang kumupkop at umaruga sa tunay na Haring si Hesus. Sinamahan rin niya si Hesus sa bawat sandali ng Kanyang buhay dito sa daigdig. Higit sa lahat, siya'y nanatiling tapat sa kalooban ng Diyos hanggang sa huli. Nanatili siyang tapat sa Panginoong Hesus hanggang sa huli. 

Ang paaalala sa atin sa araw na ito - mayroon tayong Reynang Ina sa langit. Siya'y walang iba kundi ang Mahal na Birheng Maria. Mahalin at igalang natin siya, tulad ng ginagawa ng tunay na Hari na si Hesus. 

TAGAPAGLIGTAS NG LAHAT

16 Agosto 2020 
Ika-20 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) 
Isaias 56, 1. 6-7/Salmo 66/Roma 11, 13-15. 29-32/Mateo 15, 21-28 

Itinutuon ng mga Pagbasa para sa Linggong ito ang ating mga pansin sa larawan ng Panginoon bilang Tagapagligtas ng lahat. Ang kaligtasang hatid ng Panginoong Diyos ay para sa lahat. Ang biyayang ito ng Panginoon ay hindi ekslusibo sa isang lahi o bansa lamang. Bagkus, kusang ipinagkakaloob ng Panginoong Diyos ang biyayang ito sa lahat ng tao sa daigdig. Ang kaligtasan ng lahat ng tao ay niloob ng Panginoon sa simula pa lamang. Hindi lamang isang lahi, bansa, o pangkat ng mga tao ang nais Niyang iligtas. Bagkus, ninais ng Diyos na iligtas ang lahat ng tao sa daigdig. Ginawa Niya ito sa pamamagitan ni Kristo Hesus. 

Maliwanag naman na ito ang hangarin ng Diyos. Malinaw naman na ang kaligtasan ng lahat ng tao mula sa iba't ibang bahagi ng daigdig ay kalooban ng Diyos. Kung hindi naman iyon niloob ng Diyos, bakit isinugo ng Panginoong Hesukristo ang mga apostol sa iba't ibang bahagi ng daigdig upang ipangaral at sumaksi sa Mabuting Balita matapos na Siya'y mabuhay na mag-uli? 

Ang biyaya ng kaligtasan ay hindi inilaan ng Diyos para sa isang pangkat ng mga tao, lahi, lipi, o bansa lamang. Ang biyaya ng pagliligtas ng Diyos ay hindi lamang limitado sa isang pangkat ng mga tao, bayan, lahi, lipi, o bansa lamang. Hindi nais ng Diyos na solohin ng isang bayan o bansa ang biyayang ito. Hindi ninanais ng Diyos na mapahamak ang iba't ibang tao sa daigdig sapagkat hindi sila kabilang sa pangkat ng mga inilaan na makinabang sa biyayang ito. Bagkus, nais ng Diyos na maligtas ang lahat ng tao sa buong daigdig. 

Sa kanyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa, binanggit ni Apostol San Pablo ang kanyang papel bilang apostol sa mga Hentil (Roma 11, 13). Kung tutuusin, iyan ang dahilan kung bakit si Apostol San Pablo ay pinili't hinirang ng Panginoon. Kahit na inusig niya noon ang mga sinaunang Kristiyano, pinili pa rin siya ng Panginoon upang magpatotoo tungkol sa Kanya sa mga Hentil (Gawa 9, 15). Napakalinaw na hindi nililimita ng Panginoon ang biyaya ng kaligtasan sa isang pangkat ng mga tao, lipi, lahi, o bansa. Bagkus, ang biyayang ito ay para sa lahat. 

Pinagtuunan rin ng pansin sa Salmo para sa Linggong ito ang kalooban ng Diyos na maligtas ang lahat ng tao sa buong daigdig. Sabi sa Salmo, "Nawa'y magpuri sa Iyo ang lahat ng tao" (Salmo 66, 4). Ipinapahiwatig nito na ang Diyos ay Diyos ng bawat tao. Anuman ang lahi, lipi, bayan, o bansang kinabibilangan, iisa lamang ang Diyos na naghahatid ng kaligtasan sa lahat. Ang biyaya ng Kanyang pagliligtas ay kusa Niyang iniaaalok at ipinagkakaloob sa lahat ng tao sa daigdig. 

Katunayan, ang Diyos rin mismo ang nagpahiwatig sa Unang Pagbasa na Siya'y hindi limitado o ekslusibo sa isang bayan o bansa lamang. Bagkus, Siya ang Diyos ng bawat tao sa daigdig. Sabi Niya sa wakas ng Unang Pagbasa na ang Kanyang Templo ay tatawaging bahay dalanginan ng lahat ng bansa (Isaias 56, 7). Hindi lamang isang lahi, lipi, o bansa lamang ang may karapatang sumamba sa Diyos. Bagkus, ang pagsamba sa Diyos ay para sa lahat. Tatanggapin ng Panginoon ang pagsamba ng bawat tao mula sa iba't ibang bahagi ng daigdig. Pakikinggan Niya ang mga panalangin at pagsamba sa Kanya. Sa Kanyang paningin, ang bawat tao sa daigdig na ito ay pantay-pantay. Walang pinapaburan ang Panginoong Diyos. Walang nakatataas o nakahihigit sa isa't isa. Ang lahat ay pantay-pantay. 

Noong una, tila tinanggihan o binasura ng Panginoon ang kahilingan ng Cananea sa Ebanghelyo para sa Linggong ito. Kung tutuusin, hindi nga Niya pinansin ang kahilingan ng Cananea sa Kanya. Kahit anong pagsusumamo at pakikiusap ng Cananea sa Kanya noong una, ipinakita ni Kristo na tila wala Siyang pakialam sa hinihiling ng Cananea. Subalit, hindi ito nangangahulugang may pinapaborang lahi, lipi, o bansa si Kristo. Bagkus, ginawa Niya ito upang subukin kung gaano kalaki at katibay ang pananalig ng Cananea. Kaya naman, sa kahuli-hulihan, pinagbigyan ni Hesus ang kahilingan ng Cananea dahil sa kanyang pananalig. Ang Cananea ay ginantimpalaan ni Hesus dahil sa kanyang pananalig. Ipinakita ng Cananea ang kanyang pananalig sa pamamagitan ng kanyang paninikluhod at pagsusumamo. Dahil sa kanyang pananalig, hindi siya tumigil sa paninikluhod, pagsusumamo, at pakikiusap sa Panginoong Hesus. Bagkus, patuloy siyang nanikluhod, nakiusap, at nagsumamo kay Hesus hanggang sa mapagbigyan ang kanyang kahilingan. 

Walang lahi, lipi, o bansa sa daigdig na pinapaboran ng Panginoon. Ang biyaya ng pagliligtas ng Diyos ay hindi limitado o ekslusibo sa isang lahi, lipi, o bansa lamang. Bagkus, ang biyayang ito ay para sa lahat. Ipinagkakaloob Niya ito sa lahat ng tao sa daigdig. Isa lamang ang dahilan nito - Siya ang Tagapagligtas ng lahat.