ANG PANGINOON AT TAGAPAGLIGTAS NA PUSPOS NG AWA AT HABAG

14 Pebrero 2021 

Ikaanim na Linggo sa Karaniwang Panahon (B) 

Levitico 13, 1-2. 44-46/Salmo 31/1 Corinto 10, 31-11, 1/Marcos 1, 40-45 

Matatagpuan sa Unang Pagbasa ang konteksto ng kaganapang isinalaysay sa Ebanghelyo. Nakakatulong ang Unang Pagbasa sa pagninilay sa kaganapang isinalaysay sa Ebanghelyo. Kailangan nating bigyan ng pansin ang nakasaad sa Unang Pagbasa upang lalo nating maunawaan ang nakasaad sa Ebanghelyo. Nasasaad sa Unang Pagbasa ang batas o patakaran tungkol sa mga taong may ketong. Noong kapanahunang yaon, pinaaalis ang mga taong may ketong mula sa kani-kanilang bayan. Matapos tiyakin ng mga saserdote na may ketong ang isang tao, ang taong iyon ay pinaaalis agad upang hindi niya mahawaan ang kanyang mga kababayan. Ang kanilang palagiang sigaw na "Marumi! Marumi!" ay isang babala para sa ibang tao na tumatahak sa daanang iyon. 

Nakakalungkot at napakahirap ng buhay ng mga ketongin noong kapanahunang yaon. Hindi sila maaaring manatili sa kanilang bayan o makihalubilo sa ibang tao. Kahit na ang sarili nilang pamilya ay hindi nila maaaring makasama dahil sa karamdamang ito. Bawal silang makihalubilo sa ibang tao, kaibigan man sila o pamilya. Mag-isa lamang silang nabubuhay sa labas ng bayan o lungsod. Bawal silang makihalubilo sa iba o bumalik sa kanilang bayan hangga't taglay pa nila ang sakit na ito. Mayroon ring mga ketong na namumuhay na magkasama. Iyon lamang, sila-sila lang na may ketong ang magkasama. 

Ang hangarin ng ketongin sa Ebanghelyo ay napakalinaw. Nais niyang bumalik sa kanyang bayan. Ayaw na niyang mamuhay bilang isang ketongin. Ayaw na niyang iwasan siya ng tao; kaibigan, pamilya, o 'di kaya mga kakilala. Tiyak na pinangarap niyang makihalubilo sa iba sa loob ng mahabang panahon. Iyan ang dahilan kung bakit siya lumapit sa Panginoon. Hindi siya nagdalawang-isip na lumapit kay Hesus upang idulog sa Kanya ang kanyang kahilingan. 

Kung bibigyan natin ng pansin ang tono ng pagmamakaawa ng ketonging ito, makikita natin na naniniwala siya sa Panginoong Hesukristo. Napakalinaw ang pananalig ng ketonging ito kay Kristo kung gagamitin nating basehan ang tono ng kanyang hiling. Ganito niya ipinarating ang kanyang hiling kay Kristo, "Kung ibig po Ninyo, mapagagaling Ninyo ako" (Marcos 1, 40). Kung bibigyan natin ng pansin ang tono ng kanyang pakiusap, makikita natin ang kanyang pananalig sa kapangyarihan ni Hesus na magpagaling. Napakalalim ang pananalig niyang ito. Tila, naghihingi lamang ng pahintulot ang ketonging ito. Ang ketonging ito ay nanalig nang buong puso na si Hesus ay may kapangyarihang pagalingin siya. 

Ipinakita ni Hesus ang Kanyang habag sa ketonging ito. Sa Kanyang tugon pa lamang ay nagpakita na ng habag si Hesus sa ketongin. Ang tugon ni Hesus sa hiling ng ketongin ay: "Ibig Ko. Gumaling ka!" (Marcos 1, 41). Maliwanag na ang ginawa Niyang pagpapagaling sa ketonging ito ay hindi isang pagpapamalas ng kapangyarihan. Hindi pinagaling ni Hesus ang ketonging ito upang ipagmalaki ang Kanyang kapangyarihan. Bagkus, ang ketonging ito ay pinagaling ni Hesus dahil sa Kanyang habag. Ipinakita ni Hesus ang Kanyang habag sa ketongin sa pamamagitan ng pagpapagaling sa kanya. 

Ang pagiging mahabagin ng Panginoon ay inilarawan sa Salmo. Dahil sa habag ng Diyos, tinutulungan at inililigtas ang Kanyang lingkod. Iyon ang dahilan kung bakit ipinasiya ng Diyos na tumulong at magligtas. Ang Kanyang habag. Ito ang ginawa ng Panginoong Hesus para sa ketongin sa Ebanghelyo. Ang ketongin sa Ebanghelyo ay tinulungan at iniligtas ng Panginoong Hesus sa pamamagitan ng pagpapagaling sa kanya. 

Sabi ni Apostol San Pablo sa wakas ng Ikalawang Pagbasa na ang pagsunod niya sa halimbawa ni Kristo ay dapat tularan (1 Corinto 11, 1). Kung paanong tinularan ni Apostol San Pablo ang Panginoong Hesukristo, dapat nating tularan ang kanyang ginawa. Tinularan ni Apostol San Pablo ang ginawa ng Panginoon. Kung tutularan natin si Apostol San Pablo at ang iba pang mga banal sa langit, matutularan natin ang Panginoon. Kapag ito'y ginawa natin, ipinakilala natin sa lahat ang Panginoon na puspos ng habag para sa lahat. 

Tayong lahat ay hinahamon ng Simbahan na maging mga misyonero. Bilang mga misyonero, ang bawat isa sa atin ay iniaatasang ipakilala si Kristo. Kapag ang halimbawang ipinakita ni Kristo na sinikap tularan ng mga banal ay sinikap rin nating tularan, naipapakilala natin Siya sa lahat ng tao bilang maawain at mahabaging Panginoon at Tagapagligtas. 

SAPAT NA DAHILAN PARA MAGALAK AT MANALIG

11 Pebrero 2021

Paggunita sa Mahal na Birheng Maria ng Lourdes

Isaias 66, 10-14k/Judith 13/Juan 2, 1-11 

Ang Unang Pagbasa ay nagsimula sa pamamagitan ng isang paanyaya para sa lahat mula kay propeta Isaias. Inaanyayahan ni propeta Isaias ang lahat ng tao na magalak. Ang dahilan kung bakit dapat magalak ang lahat ay walang iba kundi ang Panginoong Diyos. Sapat na ang Panginoon para magalak. Kung ang dahilan ng ating kagalakan ay walang iba kundi ang Panginoon, wala na tayong hahanapin pa. Ang Panginoon ay sapat na. 

Sa pagdiriwang ng Paggunita sa Mahal na Birheng Maria ng Lourdes, tayo ay pinaalalahanan ng Simbahan na ang Diyos ay sapat na dahilan upang magalak. Bakit sapat na ang Diyos? Iyan ay dahil Siya ang bukal ng kagalakan. Ang tunay na kagalakan ay nagmumula sa Diyos at ito'y ipinagkakaloob Niya sa lahat. 

Upang patunayan na Siya'y sapat na, dumating ang Diyos sa daigdig na ito sa pamamagitan ng Panginoong Hesukristo. Ang Bugtong na Anak ng Diyos na si Hesus ay isinugo sa daigdig na ito upang ipagkaloob ang pagpapala ng tunay na kaligayahan sa lahat. Ang tunay na kaligayahan na nagmumula sa Diyos ay dumating sa mundong ito sa pamamagitan ni Kristo. Iyan ang dahilan kung bakit Siya'y nagkatawang-tao at isinilang ng Mahal na Inang si Maria. Si Hesus, ang Bugtong na Anak ng Diyos, ay naging anak ng Mahal na Birheng Maria upang ipagkaloob sa lahat ng tao ang biyaya ng tunay na kaligayahan. 

Ang misteryong ito ay nababatid ng Mahal na Inang si Maria. Hindi man niya ito lubusang maunawaan, alam niya na ang Diyos ay naparito sa pamamagitan ni Hesus upang ipagkaloob ang tunay na kaligayahang nagmumula sa Kanya. Ang biyayang ito ay hindi lamang Niya ipinagkakaloob sa isang lahi, bayan, o bansa kundi sa lahat ng tao sa mundo. Alam ng Mahal na Ina ang katotohanang ito at ito'y kanyang pinananaligan. Katunayan, ipinakita niya ang kanyang pananalig sa mahiwagang planong ito ng Panginoong Diyos sa Ebanghelyo. Ipinakita ni Maria ang kanyang pananalig sa tunay na kaligayahang ipinagkaloob ng Diyos na dumating sa daigdig sa pamamagitan ni Hesus. Idinulog niya kay Hesus ang problema sa kasalan sa Cana dahil nanalig siyang sapat na ang kanyang Anak upang mawala ang problemang ito. Pinagbigyan ni Hesus ang Kanyang hiling. Dahil dito, nawala ang problema at naging masaya muli ang kasalan sa Cana.

Tayong lahat ay pinapaalalahanan ng Simbahan na mayroon tayong sapat na dahilan upang magalak. Ang Diyos lamang ang dahilan kung bakit dapat tayong magalak. Dapat tayong magalak dahil sa Diyos. Siya ang bukal ng kagalakan. Sa Kanya nagmumula ang tunay na kagalakan. Patuloy Niyang ipinagkakaloob ang biyayang ito sa ating lahat. Katulad ng ating Mahal na Inang si Maria, ang Birhen ng Lourdes, tanggapin nawa natin ang biyayang ito na patuloy Niyang ipinagkakaloob sa atin nang may buong pusong pananalig sa Kanya. 

ANG KATOTOHANAN TUNGKOL SA PAGMIMISYON

7 Pebrero 2021 

Ikalimang Linggo sa Karaniwang Panahon (B) 

Job 7, 1-4. 6-7/Salmo 146/1 Corinto 9, 16-19. 22-23/Marcos 1, 29-39 

Photo courtesy: Good News Productions International and College Press Publishing

"Sa aba ko, kung hindi ko ipangaral ang Mabuting Balita!" (1 Corinto 9, 16). Sa pamamagitan ng mga salitang ito sa kanyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa, inilarawan ni Apostol San Pablo ang kanyang prespektibo tungkol sa kanyang misyon bilang isang apostol at saksi ni Kristo. Sa tulong ng mga salitang ito ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa, mauunawaan natin ang dahilan kung bakit labis na pinapahalagahan ng Simbahan ang misyon ng pagpapalaganap ng Mabuting Balita na tinatawag ring Ebangelisasyon. 

Ang pangaral ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa ay inilaan niya sa pagpapaliwanag tungkol sa kanyang misyon bilang apostol at saksi ni Kristo sa iba't ibang bayan at bansa. Ipinapaliwanag niya ang kanyang misyon upang ang dahilan kung bakit niya ito ginagawa ay madaling maunawaan ng lahat. Para kina Apostol San Pablo at ng iba pang mga apostol, ang pangangaral tungkol sa Mabuting Balita ay isa lamang tungkuling ipinagkatiwala sa kanila (1 Corinto 9, 17). Ang mga apostol at misyonero katulad nina Apostol San Pablo ay hinirang ng Panginoon upang ipangaral sa lahat ang Mabuting Balita. Pinagpapatuloy pa rin ng Simbahan ang misyong ito sa kasalukuyang panahon. 

Iyon nga lamang, hindi natin dapat isipin na ang misyong ito ay madaling gawin o tuparin. Ang tungkuling ito ay napakahirap. Maraming hamon at pagsubok ang kalakip ng misyong ito. Isa sa mga hamon o pagsubok sa pagiging isang saksi at misyonero ng Panginoon ay inilarawan sa Unang Pagbasa. Ang katotohanan tungkol sa buhay sa daigdig na ito ay inilarawan ni Job sa Unang Pagbasa. Ang buhay ng tao ay puno ng maraming pagsubok. Walang sinumang tao ang makakaligtas mula sa mga hamon at pagsubok sa buhay sa daigdig. Si Job ay hindi nagpaligoy-ligoy tungkol sa katotohanang ito. Hindi niya ito pinagtakpan. Diretsyahan niyang inilarawan ang masakit na katotohanang ito. Katunayan, siya rin ay nakaranas ng mga matitinding pagsubok sa kanyang buhay. 

Ang Panginoong Hesus ay hindi rin naging ligtas mula sa katotohanang ito. Sabi nga ni Job sa Unang Pagbasa na ang tao'y tulad ng aliping naghahangad ng pahinga (7, 2). Pati ang katotohanang ito tungkol sa buhay ay naranasan rin ni Hesus. Maliwanag na inilalarawan ito sa Ebanghelyo. Sunud-sunod ang mga ginawa ni Hesus sa Ebanghelyo. Siya'y nagpunta sa sinagoga, pinagaling ang biyenan ni Apostol San Pedro at iba pang mga maysakit, at marami pang iba. Kinabukasan, Siya'y pumunta sa ibang bayan sa Galilea kasama ang Kanyang mga apostol at ginawa rin Niya doon ang Kanyang ginawa sa nakaraang araw. Binanggit din sa wakas ng Ebanghelyo na nangaral din Siya sa mga sinagoga sa iba't ibang bayan sa Galilea. Iyon nga lamang, walang katiyakan na ang lahat ng tao roon ay naging bukas sa Kanyang mga pangaral. Marahil ay may ilan o marami sa mga naroon na hindi tumanggap sa Kanyang mga pangaral. Isang halimbawa nito ay nang Siya'y umuwi sa Nazaret. Hindi Siya tinanggap doon. 

Madalas nating isipin na hindi mapapagod si Hesus dahil Siya'y Diyos. Subalit, huwag nating kakalimutan na Siya'y naging tunay na tao katulad natin, maliban sa kasalanan. Kaya, nakaranas din Siya ng pagod. Hindi lamang pagod ang Kanyang naranasan kundi sakit din. Hindi lamang pisikal ang sakit na Kanyang naramdaman paminsan-minsan. Nakaranas din Siya ng sakit sa Kanyang puso't damdamin. Nasaktan Siya dahil hindi Siya tinanggap ng lahat. Kung tutuusin, iyon ang dahilan kung bakit Siya ipinako sa krus. Ang Panginoong Hesukristo ay hindi naging ligtas mula sa mga hamon at pagsubok sa buhay dito sa daigdig na ito kahit na Diyos Siya. 

Inaanyayahan tayo ng Panginoon na tuparin ang tungkuling ibinibigay Niya sa bawat isa sa atin. Subalit, hindi ito nangangahulugan na magiging ligtas tayo mula sa mga hamon at pagsubok sa buhay dito sa daigdig. Kaya naman, dapat tayong magpasiya kung tatanggapin at tutuparin natin ang misyong ito na bigay sa atin ng Panginoon. Tayo ang may pasiya. Nais man ng Panginoon na tuparin natin ito, wala Siyang magagawa kung ayaw naman natin itong tuparin. 

ANG TUNAY NA LIWANAG NA NAGPAPALAYA SA ATIN

2 Pebrero 2021 

Kapistahan ng Pagdadala kay Hesus na Panginoon sa Templo 

Malakias 3, 1-4/Salmo 23/Hebreo 2, 14-18/Lucas 2, 22-40 (o kaya: 2, 22-32) 

Apatnapung araw makalipas ang Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoon, ipinagdiriwang ng Simbahan ang Kapistahan ng Pagdadala kay Hesus na Panginoon sa Templo na kilala rin bilang Pista ng Candelaria. Ang kapistahang ito na ipinagdiriwang ng Simbahan sa araw na ito ay nakasentro sa larawan ng Panginoong Hesukristo bilang tunay na liwanag ng sanlibutan. Kung tutuusin, ang pagbabasbas ng mga kandila sa simula ng Banal na Misa para sa pistang ipinagdiriwang ng Simbahan sa araw na ito ay isang pahiwatig nito. 

Sabi ng Panginoong Diyos sa Unang Pagbasa na Siya ay darating sa Kanyang templo (Malakias 3, 1). Kung tutuusin, inilarawan pa nga ng Panginoong Diyos ang Kanyang pagdating bilang biglaan. Ang Diyos ay biglang darating. Ano ang dahilan ng Kanyang pagdating? Sabi sa Unang Pagbasa na darating ang Diyos upang hatulan at dalisayin ang mga saserdote (Malakias 3, 3). Sa iba pang mga salin ng mga talatang ito, hindi lamang hahatulan at dadalisayin ng Panginoong Diyos ang mga saserdote kundi ang mga anak o angkan ni Levi. Ang layunin ng pagdating ng Panginoon ay dalisayin ang lahat. 

Paano naman dinalisay ng Panginoon ang lahat ng taong kabilang sa angkan o lahi ni Levi? Inilarawan ito sa Ikalawang Pagbasa. Sabi ng manunulat ng sulat sa mga Hebreo sa Ikalawang Pagbasa na pinalaya ni Kristo ang lahat ng mga naging alipin ng kasamaan at kamatayan sa pamamagitan ng Kanyang sariling kamatayan (2, 14-15). Ito ang tinukoy ni Simeon sa kanyang pahayag sa Mahal na Birheng Maria matapos niyang ipakilala ang Banal na Sanggol na si Hesus bilang tunay na liwanag sa kanyang kantikulo sa Ebanghelyo. Sabi ni Simeon sa Mahal na Inang si Maria sa bahaging iyon ng Ebanghelyo na isang balaraw ang tatarak kanyang puso dahil sa sasapitin ng kanyang Anak na si Hesus (Lucas 2, 35). Si Hesus, ang Anak ng Diyos at Anak ni Maria, ay mamamatay sa krus sa isang bundok na tinatawag Kalbaryo o Golgota upang linisin ang lahat ng tao sa daigdig mula sa bahid ng kasalanang umalipin sa kanila. 

Si Hesus, ang tunay na liwanag, ay dumating sa daigdig upang dalisayin ang lahat ng tao. Dumating Siya upang palayain tayo mula sa pagkaalipin sa ilalim ng kadiliman at kasalanan na pinamumunuan ng demonyong si Satanas. Dahil kay Hesus, hindi na tayo mga alipin ng kasamaan at kamatayan. Bagkus, tayo'y malaya na. Malaya na tayong makapamumuhay bilang mga anak ng Diyos. Ang bawat isa sa atin ay may kalayaang mamuhay bilang mga inampong anak ng Diyos dahil sa pagdanak ng dugo ng Kanyang Bugtong na Anak na si Hesus, ang tunay na liwanag.

Ang mga kandilang binasbasan sa simula ng Banal na Misa para sa pistang ipinagdiriwang ng Simbahan sa araw na ito ay nagsisilbing paalala at sagisag ng tunay na liwanag na si Hesus. Ang tunay na liwanag na nagmula sa langit na walang iba kundi ang Panginoong Hesus ay dumating sa daigdig upang tayo ay palayain mula sa pagkaalipin sa kadiliman. Hindi na tayo namumuhay bilang mga alipin ng kadiliman dahil pinalaya tayo ng tunay na liwanag na si Kristo. Si Kristo, ang tunay na liwanag na nagmula sa langit, ay nagtagumpay laban sa demonyong si Satanas, ang Prinsipe ng Kadiliman. Ginawa Niya ang kahanga-hangang bagay na ito sa pamamagitan ng Kanyang paghahain ng sarili sa krus at Muling Pagkabuhay. Sa pamamagitan nito, pinalaya tayo ni Kristo mula sa pagkaalipin sa ilalim ng kadiliman. 

ANG ATING MISYON: IPAKILALA ANG MAAWAING PANGINOON

31 Enero 2021 

Ikaapat na Linggo sa Karaniwang Panahon (B) 

Deuteronomio 18, 15-20/Salmo 94/1 Corinto 7, 32-35/Marcos 1, 21-28 

(Photo credits: Good News Productions International and College Press Publishing via FreeBibleimages.com)

Ang mga Pagbasa para sa Linggong ito ay tungkol sa misyon. Tintulungan tayo ng mga Pagbasa na unawain ang halaga ng pagmimisyon. Ang mga panauhing itinatampok sa mga Pagbasa ay may mga misyon. Isa lamang ang nagbigay sa kanila ng kanilang misyon. Isa lamang ang pinagmulan ng kanilang misyon. Ang pinagmulan ng kanilang misyon ay walang iba kundi ang Panginoon. Iyan ang dahilan kung bakit labis nilang pinapahalagahan ang kanilang mga misyon. Ang misyon ng mga panauhing itinatampok sa mga Pagbasa ay galing sa Diyos. 

Inilarawan ni Moises sa Unang Pagbasa ang misyon ng mga propeta. Ang mga propeta ay hinihirang ng Diyos upang magsalita sa Kanyang bayan. Ilalahad nila ang mensahe ng Diyos sa Kanyang bayan. Iyan ang dahilan kung bakit may mga propetang katulad na lamang nina Isaias, Jeremias, Nehemias, Malakias, Ezra, Ezekiel, at marami pang iba sa Lumang Tipan. Isa lamang ang dahilan kung bakit pinili at hinirang sila ng Diyos. Ang mga propeta ay hinirang ng Diyos upang maging Kanyang mga tagapagsalita sa Kanyang bayan. 

Hindi tinigil ang Diyos ang pagbibigay ng mga misyon sa mga tao nang matapos ang Lumang Tipan. Kahit sa mga taon nang maganap ang mga pangyayari sa Bagong Tipan, patuloy na nagbigay ng misyon ang Diyos. Marami pa rin Siyang pinili at hinirang upang tuparin ang misyong ibinibigay Niya sa kanila. Nandiyan si San Juan Bautista. Siya'y hinirang ng Diyos upang ihanda ang daraanan ng ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas na si Hesus, ang kanyang kamag-anak. Nandiyan din si Apostol San Pablo na naglakbay sa iba't ibang mga lugar bilang misyonero. Ang Ikalawang Pagbasa para sa Linggong ito ay isang bahagi ng kanyang unang sulat sa mga taga-Corinto. Ipinaliwanag ni Apostol San Pablo sa bahaging ito ng kanyang sulat ang layunin ng kanyang misyon bilang apostol at saksi ni Kristo. Sabi niya sa wakas ng kanyang mensahe na ginagawa niya ito upang tulungan silang mamuhay nang maayos at lubusang makapaglilingkod sa Panginoon (1 Corinto 7, 35). Iyan ang dahilan kung bakit si Apostol San Pablo ay naging isang misyonero. Hinirang ng Panginoon si Apostol San Pablo upang maging Kanyang apostol at misyonero nang sa gayon ay matulungan niya ang iba pang mga mananampalataya na mamuhay ayon sa kalooban ng Diyos. 

Si Hesus ay hindi naging iba. Maski si Hesus ay binigyan ng isang misyon. May dahilan kung bakit dumating si Hesus sa daigdig. May misyong ibinigay ng Ama kay Hesus. Si Hesus ay hindi nagkatawang-tao upang libutin ang mundong ito bilang isang turista. Si Hesus ay hindi dumating sa mundo upang magbakasyon mula sa langit. Bagkus, naparito si Hesus upang iligtas ang sangkatauhan. Ang pangaral ng Panginoon at ang Kanyang ginawang pagpapalayas ng masamang espiritu mula sa isang taong inaalihan nito sa Ebanghelyo ay pasulyap lamang ng Kanyang misyon. Ang misyon ni Hesus ay ihayag ang tagumpay ng awa at habag ng Diyos sa pamamagitan ng pagtubos sa sangkatauhan. Ginawa Niya ito sa pamamagitan ng Kanyang krus at Muling Pagkabuhay. Sa pamamagitan nito, ang Panginoong Hesus na ating Tagapagligtas ay nagtagumpay laban sa demonyong si Satanas. Kahit na ang Panginoong Hesus ay Diyos, nagkaroon rin Siya ng misyon. Ang Kanyang misyon ay iligtas ang sangkatauhan. Ang awa at habag ng Diyos ay nahayag sa pamamagitan ng misyong ito. 

Katulad ng Panginoong Hesukristo, ni Apostol San Pablo, ni Moises, at ng mga propeta sa Lumang Tipan, mayroong misyong ibinibigay sa atin ang Diyos. Ang misyong ibinibigay ng Diyos sa atin bilang mga Kristiyano ay ipakilala Siya sa lahat. Ang ating misyon ay ipakilala ang Diyos na puspos ng pag-ibig, awa, at habag para sa lahat. Iniatasan tayo ng Panginoon na maging Kanyang mga saksi. Hinirang tayo ng Diyos upang maging Kanyang mga misyonero. 

Tayong lahat ay inaanyayahan ng Diyos na tanggapin ang Kanyang pagpili at paghirang sa atin. Hinirang tayo ng Diyos para sa isang misyon. Ang bawat isa sa atin ay tinatanong sa Linggong ito kung tatanggapin natin ang misyong ito. Iyan ang dapat nating suriin at pag-isipang mabuti. Tayo ang magpapasiya kung ang misyong ito ay tatanggapin natin o hindi. 

MAAARING MAGING MISYONERO ANG BAWAT ISA

25 Enero 2021 

Kapistahan ng Pagbabagong-Buhay ni Apostol San Pablo 

Mga Gawa 22, 3-16 (o kaya: 9, 1-22)/Salmo 116/Marcos 16, 15-18 

Bilang mga Kristiyano, si Apostol San Pablo ay kinikilala at pinararangalan natin dahil sa kanyang kabanalan at katapatan sa Diyos. Kinikilala natin ang kanyang papel bilang isang apostol at misyonero. Katulad ng iba pang mga apostol, si Apostol San Pablo ay naglakbay sa napakaraming lugar sa kanyang misyon o ministeryo. Ang kanyang pagmimisyon ay hindi naging limitado sa iisang lugar lamang. Marami siyang pinuntahan. Sa bawat lugar na kanyang pinuntahan, siya'y laging nangaral tungkol sa Mabuting Balita. Saan man siya nagtungo sa kanyang pagmimisyon, lagi siyang nangaral sa mga tao tungkol sa Panginoong Hesukristo. Lagi niyang bukambibig si Kristo saan man siya nagpunta. 

Subalit, kung tayo ay pamilyar sa mga pangunahing elemento at detalye ng kuwento tungkol sa kanyang buhay, masasabi nating nakakagulat ang pagpili ng Panginoon sa kanya. Hindi akalain na pipiliin siya ng Panginoon matapos ang lahat ng mga ginawa niya sa mga unang Kristiyano. Ang nagtangkang usigin at ubusin ang lahat ng mga sinaunang Kristiyano ay pinili ng Panginoon upang maging Kanyang misyonero sa mga Hentil. Talagang nakapagtataka ito. Bakit ang nagtangkang usigin ang mga Kristiyano ang pinili pa ng Panginoon? 

Pinatotohanan mismo ni Apostol San Pablo ang kanyang mga ginawa laban sa mga sinaunang Kristiyano sa Unang Pagbasa. Subalit, hinirang siya ni Kristo upang gampanan ang isang napakahalagang misyon. Ang misyon na ibinigay ni Hesus sa mga apostol sa tampok na salaysay sa Ebanghelyo ay Kanya ring ibinigay kay Saulo na mas kilala bilang si Apostol San Pablo. Nakapagtataka naman ito. Bakit naman ipinasiya ng Panginoon na gawin ito? Sa dinadami-dami na maaaring pagpilian, iyon pang nagtangkang usigin ang mga sinaunang Kristiyano ang Kanyang pinili. 

Oo, buong sigasig na inusig ni Apostol San Pablo ang mga sinaunang Kristiyano bago siya nagbagong-buhay. Subalit, sa kabila ng kanyang mga ginawa laban sa mga sinaunang Kristiyano, pinili at hinirang pa rin siya ng Panginoong Hesus upang maging apostol at misyonero sa lahat ng mga bansa, lalung-lalo na sa mga Hentil. Ginawa ito ng Panginoon dahil sa Kanyang awa at habag. Dahil sa awa ni Hesus, si Apostol San Pablo ay naging isang apostol at misyonero. Isa itong patunay na may kapasidad ang bawat isa na maging misyonero. Ang awa at habag ng Diyos ay ang dahilan nito. 

Itinuturo sa atin ng Kapistahan ng Pagbabagong-Buhay ni Apostol San Pablo na ang bawat isa ay maaaring maging saksi at misyonero ng Panginoon. Kahit na sino ay maaaring piliin ng Panginoon upang maging Kanyang saksi. Kung ang dating tagausig ng mga sinaunang Kristiyano na si Saulo na mas kilala bilang si Apostol San Pablo ay pinili at hinirang ng Panginoon upang maging Kanyang misyonero, ano pa kaya tayo? Tayong lahat ay mga makasalanan. Subalit, sa kabila nito, tinatawag at pinipili tayo ng Panginoon upang maging Kanyang mga saksi at misyonero. Iyan ay dahil sa Kanyang awa. 

Kahit na tayo'y mga makasalanan, tinatawag pa rin tayo ng Panginoon upang maging Kanyang mga saksi at misyonero dahil sa Kanyang awa at habag. Ang tanong - tatanggapin ba natin ang paanyayang ito? 

ANG LAHAT (MALIBAN SA KAHARIAN NG DIYOS) AY MAY HANGGANAN

24 Enero 2021 

Ikatlong Linggo sa Karaniwang Panahon (B) 

Jonas 3, 1-5. 10/Salmo 24/1 Corinto 7, 29-31/Marcos 1, 14-20 

Sa kanyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa, si Apostol San Pablo ay nagsalita tungkol sa takdang panahon. Ipinahiwatig niyang may mahalagang mangyayari pagsapit ng panahong ito. Katunayan, iyon ang ipinahiwatig ng linya sa huling bahagi ng kanyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa. Sabi niya sa huling bahagi ng kanyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa ay mapaparam ang lahat ng bagay (1 Corinto 7, 31). Kung gagamitin ang Ingles na salin ng kanyang sinabi, ang mga bagay na tinukoy ni Apostol San Pablo ay ang mga bagay sa kasalukuyan. 

Ano ang mangyayari sa takdang panahong tinutukoy ni Apostol San Pablo sa kanyang pangaral sa Ikalawang Pagbasa? Ano naman itong takdang panahong sasapit balang araw? Ito'y sinagot ni Hesus sa simula ng Kanyang pangaral sa Ebanghelyo. Katunayan, si Hesus ay nagsalita tungkol sa dalawang takdang panahon sa Ebanghelyo. Ang unang takdang panahon na tinukoy sa pangaral ni Hesus ay ang panahon ng katuparan, kung gagamitin natin ang Ingles na salin ng Ebanghelyo. Ano naman ang natupad? Ang pangako ng Panginoong Diyos. Ipinangako ng Diyos sa Lumang Tipan na ipapadala Niya ang Mesiyas. Ang pangakong ito ay natupad sa pamamagitan ng Panginoong Hesukristo. Hindi kinalimutan ng Diyos ang pangakong ito. Tinupad Niya ito sa takdang panahon sa pamamagitan ng Panginoong Hesus. Ang pangalawang takdang panahon na tinukoy ni Kristo sa Kanyang pangaral sa Ebanghelyo ay walang iba kundi ang pagdating ng paghahari ng Diyos. Darating ang panahon kung kailan ang Diyos ay maghahari sa lahat. Mapapasailalalim ang lahat sa paghahari ng Diyos. Sa huli, isa lamang ang mananatili, at iyon ay ang kaharian ng Diyos. Sabi nga sa isa sa mga pangaral ni Apostol San Pablo sa kanyang unang sulat sa mga taga-Corinto, "lubusang maghahari ang Diyos sa kalahat-lahatan" (15, 28). 

Natupad ang pangako ng Diyos sa pamamagitan ni Kristo. Si Kristo ay dumating bilang Tagapagligtas sa panahong itinakda ng Ama. Tinupad nga ng Diyos ang paulit-ulit Niyang ipinangako sa Lumang Tipan sa pamamagitan ni Kristo Hesus, ang Kanyang Bugtong na Anak. Hindi lamang ito nakatala sa Banal na Bibliya kundi pati na rin sa kasaysayan ng daigdig. Kinikilala ng kasaysayan ng mundo si Hesus; iyon nga lamang, hindi ito katulad ng pagkilala natin sa Kanya bilang mga Kristiyano. Dumating si Hesus, ang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, upang tuparin ang pangako ng Diyos. Ang lahat ng ito ay nangyari sa panahong itinakda ng Diyos. 

Mahigit dalawang libong taon na ang nakararaan mula noong tinupad ng Diyos ang Kanyang pangako sa pamamagitan ng Panginoong Hesukristo. Pero, hindi lamang iyon ang takdang panahon na tinukoy ni Hesus sa Ebanghelyo. Huwag nating kakalimutan na dalawa ang takdang panahong inilarawan ng Panginoon sa Ebanghelyo. Natapos na ang unang takdang panahong inilarawan ni Hesus. Inaalala natin ito araw-araw sa tuwing ipinagdiriwang natin ang Banal na Misa at binabasa ang Banal na Bibliya. Subalit, habang ito ay inaalala natin, mayroon tayong kailangang gawin. Habang inaalala natin ang pagdating ng Panginoong Hesukristo bilang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas noong unang takdang panahon, ang ikalawang takdang panahong tinukoy ni Hesus sa Ebanghelyo ay dapat nating paghandaan. Napakahalaga ng mangyayari sa nasabing panahon. Kaya naman, dapat nating ihanda ang ating mga sarili. 

Paano nating maihahanda ang ating mga sarili para sa pagsapit ng panahong ito na tunay ngang napakahalaga? Tularan ang mga taga-Nineve nang marinig nila ang mensahe ng Panginoon na ipinarating sa kanila ng propeta Jonas sa Unang Pagbasa. Nang ilahad ng propetang si Jonas ang mensahe ng Diyos sa kanila, agad silang nagkaisa bilang isang bayan sa pagsisisi at paghingi ng awa at habag mula sa Panginoong Diyos. Dahil dito, kinahabagan sila ng Diyos at hindi na natuloy ang paggunaw sa Nineve. Tularan din natin ang ginawa ng mga unang alagad ng Panginoong Hesus. Halos parehas ang kanilang ginawa sa ginawa ng mga taga-Nineve sa Unang Pagbasa, iyon nga lamang, iba nga lamang ang konteksto. Tinalikuran nila ang dati nilang pamumuhay bilang mga mamamalakaya o mangingisda nang sila'y tawagin ni Hesus. 

Bakit natin kailangang paghandaan ang pagdating ng paghahari ng Diyos sa pangalawang panahong itinakda? Bakit napakahalaga ang pagdating ng kaharian ng Diyos? Isa lamang ang dahilan. Ang kaharian ng Diyos ay walang hanggan. Gaya ng sabi ni Apostol San Pablo sa Ikalawang Pagbasa, ang lahat ng bagay sa mundong ito ay tuluyang maglalaho balang araw. Darating din ang araw kung kailan mawawala ang lahat ng bagay sa mundong ito. Ang lahat ng uri ng kasakiman, kawalan ng katarungan, pang-aapi, ay tuluyang maglalaho at mawawala. May hangganan ang lahat ng iyon. Isa lamang ang walang hanggan - iyon ay walang iba kundi ang paghahari ng Diyos. 

Ipinapaalala sa atin ngayong Linggo na may hangganan ang lahat ng bagay, maliban sa isa. Ang lahat ng uri ng kasamaan sa mundo katulad ng pang-aapi, katiwalian, kawalan ng katarungan, pagsasamantala, walang awang pagpatay sa mga inosente, at iba pang mga gawaing katulad nito ay may hangganan. Sa lahat ng mga kumukunsinti sa mga bagay na iyon, may araw din kayo. Darating din ang panahon na magwawakas ang lahat ng iyon. Darating ang panahon na hindi na ninyo magagawa ang mga ito o magpapairal nito. Hindi mananatili ang mga iyon magpakailanman. Isa lamang ang mananatili magpakailanman. Isa lamang ang walang katapusan. Ang kaharian ng Diyos. Sa walang hanggang kaharian ng Diyos, ang tunay na katarungan, kapayapaan, awa, at habag ay iiral at lalaganap.