GALAK NA HATID NG BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

30 Disyembre 2024 

Ikaanim na Araw na Pagdiriwang sa Pasko ng Pagsilang 

1 Juan 2, 12-17/Salmo 95/Lucas 2, 36-40 

Larawan: David Teniers the Younger (1610–1690), Darbringung Jesu im Tempel (c. Between 1610 and 1690). Bavarian State Painting Collections. Pinakothek. Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International (CC BY-SA 4.0). 

"Magalak ang kalangitan at daigdig ay magdiwang" (Salmo 95, 11a). Sa mga salitang ito ng mang-aawit na itinampok sa Salmong Tugunan nakasentro ang pagninilay ng Simbahan sa araw na ito sa loob ng Oktaba o Walong Araw na Pagdiriwang sa Pasko ng Pagsilang ng Panginoon, ang Nuestro Padre Jesus Nazareno. Ang tanging dahilan kung bakit dapat tayo magalak ay walang iba kundi ang bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Nuestro Padre Jesus Nazareno. Ito ang aral na nais ipaalala sa atin ng Simbahan sa araw na ito. 

Itinampok sa Ebanghelyo si Ana, ang kabiyak ng puso ni Simeon. Matapos ihandog sa Templo ang Banal na Sanggol na si Jesus Nazareno, napuspos siya ng galak. Nakita ni Ana sa sandaling yaon ang katuparan ng pangako ng Diyos. Ang pangako ng Diyos ay natupad sa pamamagitan ng Banal na Sanggol na si Jesus Nazareno. Hindi binaon sa limot ang pangakong binitiwan sa Lumang Tipan. Sa pamamagitan nito, nagdulot ng pag-asa sa lahat ang Diyos. Hindi tulad ng pag-asang dulot ng mundo ang pag-asang dulot ng Diyos. Ang pag-asang dulot ng Diyos ay ang tunay na pag-asa. 

Sa Unang Pagbasa, tayong lahat ay pinaalalahanan ni Apostol San Juan na hindi natin dapat tanggapin ang pag-asang dulot ng mundong ito. Hindi matatagpuan sa mundo ang tunay na pag-asa. Ang tunay na pag-asa ay nagmumula lamang sa Panginoong Diyos. Ito ang pag-asang dapat nating tanggapin. Kung ibubukas natin ang ating mga puso at isipan sa tunay na pag-asang dulot ng Panginoong Diyos, mapupuspos tayo ng tunay na galak na Kaniyang kaloob. Sa Diyos tayo dapat umasa, hindi sa mundo. 

Bilang mga Kristiyanong bumubuo sa tunay na Simbahang tatag ni Kristo, alam natin kung saan nating matatagpuan ang tunay na pag-asa. Hindi natin ito matatagpuan at masusumpungan sa daigdig na ito. Matatagpuan at masusumpungan lamang natin ito sa Diyos. 

BIYAYANG KALOOB NG BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

29 Disyembre 2024 

Kapistahan ng Banal na Mag-Anak Hesus Maria at Jose 

1 Samuel 1, 20-22. 24-28 [o kaya: Sirak 3, 3-7. 14-17a (gr. 2-6.12-14)]/Salmo 83 (o kaya: Salmo 127)/1 Juan 3,1-2. 21-24 (o kaya: Colosas 3, 12-21)/Lucas 2, 41-52

Larawan: James Tissot (1836–1902), Jesus Found in the Temple (c. Between 1886 and 1884), Brooklyn Museum, Public Domain. 

Ang larawan ng pamilya bilang isang biyaya mula sa Diyos ay binibigyan ng pansin at pinagninilayan ng Simbahan sa araw na ito. Hindi tayo dumating sa mundong ito sa isang misteryosong paraan. Bagkus, nagmula tayo sa isang pamilya. Niloob ng Diyos na tayong lahat sa mundong ito ay maging bahagi ng isang pamilya nang sa gayon ay makaranas tayo ng pag-ibig at pagkalinga. 

Sa Unang Pagbasa, si Samuel ay ipinagkaloob ng Panginoong Diyos kay Ana upang maging kaniyang anak. Nakatuon naman sa kusang-loob na pasiya ng Diyos na ang bawat isa sa atin ay ibilang sa Kaniyang pamilya ang pangaral ni Apostol San Juan na itinampok at inilahad sa Ikalawang Pagbasa. Ang salaysay ng paghahanap sa Batang Jesus Nazareno ay itinampok at inilahad naman sa Ebanghelyo. Isang bagay lamang ang nais isalungguhit nang buong linaw ng kaganapang isinalaysay sa Ebanghelyo. Hindi pangkaraniwan ang Batang Poong Jesus Nazareno. Siya mismo ay ang Bugtong na Anak ng Diyos na nagpasiyang magkatawang-tao upang tayong lahat ay iligtas. 

Hindi naman kinailangan ng Poong Jesus Nazareno na bumaba mula sa langit bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Kung tutuusin, kung ninais lamang ng Poong Jesus Nazareno, hindi Niya kakailanganin pang dumating sa mundo ayon sa proseso ng buhay ng tao. Maaari na lamang Siya dumating sa mundo taglay ang buo Niyang kapangyarihan bilang tunay na Diyos. Sa totoo lamang, mas madaling gawin iyon at mas maginhawa. Bukod pa roon, 'di hamak na mas marami pa Siyang magiging mga tagasunod kung ipinasiya lamang Niyang gawin iyon. Puwede rin nating sabihing ang Simbahang Kaniyang itinatag ay mas maagang magsisimula kung ginawa Niya iyon. 

Oo, 'di hamak namang mas madali at mas maginhawa para sa Panginoong Diyos na magpakitang-gilas sa tanan sa simula pa lamang. Nilikha Niya ang proseso ng buhay ng tao. Subalit, sa kabila nito, kusang-loob na ipinasiya ng Diyos na magpasakop sa proseso ng buhay na likha Niya. Ipinasiya Niyang maging bahagi ng isang pamilya na binubuo nina San Jose at ng Mahal na Birheng Maria sa pamamagitan ng Panginoong Jesus Nazareno dahil nais Niyang idulot sa atin ang tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Kaniya.

Buong linaw na isinalungguhit sa Salmong Tugunan na mayroong pagkakataon ang lahat na makapiling ang Diyos. Ito ang dahilan kung bakit ibinilang ng Diyos ang lahat upang maging bahagi ng Kaniyang pamilya. Katunayan, niloob ng Panginoong Diyos na maging bahagi ng isang pamilya ang lahat ng mga tao nang sa gayon ay may mga magpapakilala sa Kaniya sa mga susunod na henerasyon. 

Niloob ng Diyos na maging bahagi tayo ng pamilya upang makaramdam tayo ng pag-ibig at pag-aruga. Sa pamamagitan nito, ipinapasilip ng Panginoong Diyos sa atin ang buhay na walang hanggan kung saan magkakapamilya tayo sa Kaniya. Tayong lahat ay dinudulutan Niya ng tunay na pag-asa tanging sa Kaniya lamang nagmumula sa pamamagitan nito. 

KALINISAN AT KALAYAANG DULOT NG BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

28 Disyembre 2024 

Kapistahan ng mga Banal na Sanggol na Walang Kamalayan, mga martir 

1 Juan 1, 5-2, 2/Salmo 123/Mateo 2, 13-18 

Larawan: Workshop of Bernardo Cavallino (1616–1656), Massacre of the Innocents (c. Between 1640 and 1660), Blindarte Napels auction of 28 May 2014 lot 200, Public Domain. 

Kapag hindi tumapat sa araw ng Linggo ang ika-28 ng Disyembre, ang araw na ito ay inilaan ng Simbahan para sa pagdiriwang ng Kapistahan ng mga Banal na Sanggol na Walang Kamalayan, mga martir. Ang Kapistahang ipinagdiriwang ng Inang Simbahan sa araw na ito ay tungkol sa dugo. Marahil mayroong mga magtataka kung bakit ang nasabing Kapistahan ay ipinagdiriwang sa panahon ng Pasko ng Pagsilang ng Poong Jesus Nazareno. Taliwas ito sa masayang pagdiriwang ng Kapaskuhan. 

Ang salaysay ng madugong kaganapang itinatampok at pinagninilayan ng Simbahan sa araw na ito ay itinampok at inilahad sa Ebanghelyo. Isa lamang ang dahilan kung bakit dumanang ang dugo ng mga batang lalaki sa Betlehem. Dumanak ang dugo ng mga nasabing batang lalaki dahil kay Haring Herodes na ayaw bumitaw sa kaniyang kapangyarihan. Nang marinig niyang isinilang ang tunay na Haring si Jesus Nazareno, hindi siya natuwa. Bagkus, labis siyang nataranta sa balitang ito. Para sa kaniya, si Jesus Nazareno ay isang banta sa kaniyang pagkahari. Handa siyang gawin ang lahat upang mawala ang lahat ng mga banta laban sa kaniyang pagkahari.

Sa halip na buksan ang kaniyang puso at isipan sa Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang tunay na Hari at ang bukal ng tunay na pag-asa, ipinasiya ni Haring Herodes na patigasin ang kaniyang puso at isipan. Para kay Haring Herodes, isa lamang karibal at kaagaw sa trono ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. Handa siyang gawin ang lahat upang ang mga banta sa kaniyang trono tulad na lamang ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ay mawala nang tuluyan. Ito ang dahilan kung bakit si Haring Herodes ay gumamit ng kamay na bakal. 

Isinentro ni Apostol San Juan ang kaniyang pangaral sa Unang Pagbasa sa pag-asang dulot ng Diyos sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Ang Dugo ng Poong Jesus Nazareno ay naghahatid ng pag-asa sa pamamagitan ng paglilinis at pagligtas sa atin mula sa kasalanan. Sa Salmong Tugunan, inihalintulad sa mga ibong nakalaya mula sa mga tanikala ang bayan ng Diyos. Dahil sa pag-ibig, kagandahang-loob, habag, at awa ng Diyos, kusang-loob Niyang ipinasiyang linisin, iligtas, at palayain tayo mula sa kasalanan sa pamamagitan ng Dugo ng Poong Jesus Nazareno. 

Bilang mga Kristiyanong bumubuo sa tunay at nag-iisang Simbahang tatag mismo ng Nuestro Padre Jesus Nazareno, ang pintuan ng ating mga puso at isipan ay hindi dapat isara sa Kaniya. Maging bukas nawa tayo sa biyaya ng Kaniyang paglilinis at pagligtas sa atin mula sa kasalanan. Sa pamamagitan ng pagliligtas at pagligtas sa atin mula sa kasalanan, ipinapaalala sa atin ng Nuestro Padre Jesus Nazareno na Siya lamang ang tangi nating maaasahan. Kaya, sa Kaniya tayo dapat maging tapat. 

Nais tayong linisin, dalisayin, iligtas, at palayain ng Poong Jesus Nazareno. Ano ang ating tugon sa Kaniya? 

MAHALIN ANG BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

27 Disyembre 2024 

Kapistahan ni Apostol San Juan, Manunulat ng Mabuting Balita

1 Juan 1, 1-4/Salmo 96/Juan 20, 2-8

Larawan: Pasqualino di Niccolò (1463–), The Virgin and Child with SS. Mary Magdalene, John the Evangelist, Joseph (?), an Unidentified Saint and the Donor (c. 1502), National Gallery Prague, Public Domain.

Kapag hindi tumapat sa araw ng Linggo ang ika-27 ng Disyembre, ang nasabing araw ay inilaan ng Inang Simbahan para sa Kapistahan ni Apostol San Juan, Manunulat ng Mabuting Balita. Sa tuwing ipinagdiriwang ng Inang Simbahan ang Kapistahang ito, itinutuon ang ating mga pansin sa tunay, tapat, at dalisay na pag-ibig para sa bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Mahal na Poong Jesus Nazareno. 

Ang Ebanghelyo para sa araw na ito ay tungkol sa Libingang Walang Laman. Agad na tumakbo patungo sa libingan ng Panginoong Jesus Nazareno sina Apostol San Pedro na hinirang at itinalaga upang maging unang Santo Papa ng Simbahan at si Apostol San Juan na nagpakilala bilang alagad na minamahal ng Panginoon. Nasusulat rin sa tampok na salaysay sa Ebanghelyo na si Apostol San Juan ay naniwala agad na tunay ngang nabuhay na mag-uli ang Poong Jesus Nazareno nang makita ang mga kayong lino na ginamit bilang pambalot sa bangkay ng Mahal na Poon. Tunay at dalisay na pag-ibig para sa Panginoong Jesus Nazareno ang umudyok kay Apostol San Juan na maniwala agad sa Muling Pagkabuhay ng Poong Jesus Nazareno. 

Ipinaliwanag naman ni Apostol San Juan sa Unang Pagbasa kung ano ang kaniyang misyon bilang apostol at misyonero. Ang kaniyang misyon at tungkulin ay ipakilala sa lahat kung sino ang dapat mahalin ng lahat nang buong katapatan hanggang sa huli. Si Jesus Nazareno, ang bukal ng tunay na pag-asa, ay ang dapat nating mahalin nang taos-puso hanggang sa huli. Gaya ng nasasaad sa Salmong Tugunan, Siya mismo ang dahilan kung bakit nagagalak ang mga masunuri't matapat sa Kaniya. 

Tayong lahat ay pinaaalalahanan sa araw na ito kung sino ang dapat nating ibigin nang may taos-pusong katapatan at pananalig hanggang sa huli - ang Panginoong Jesus Nazareno na Siyang bukal ng tunay na pag-asa. 

ALANG-ALANG SA BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

26 Disyembre 2024 

Kapistahan ni San Esteban, Unang Martir 

Mga Gawa 6, 8-10; 7, 54-59/Salmo 30/Mateo 10, 17-22 

Larawan: Hans von Aachen (1552–1615), The lapidation of Saint Stephen (c. 1600), Church of St. Stephen in Kraków, Public Domain. 

Kapag ang ika-26 ng Disyembre ay hindi tumapat sa araw ng Linggo, ang nasabing petsa ay inilaan ng Simbahan para sa pagdiriwang ng Kapistahan ni San Esteban, ang Unang Martir ng Simbahan. Tiyak na may mga magtataka kung bakit isang martir ang itinatampok at ipinagdiriwang sa araw na kasunod ng Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang na isang araw para sa isang makulay at maligayang pagdiriwang. Kung tutuusin, maaari namang ipagdiwang ang Kapistahang ito sa ibang araw na malayo-layo naman mula sa araw ng Kapaskuhan. 

Itinatampok sa araw na kasunod ng pagdiriwang ng Kapaskuhan si San Esteban dahil sa kaniyang pasiyang manatiling tapat sa bukal ng tunay na pag-asa na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno. Hindi niya ikinatakot ang pagdaloy ng sarili niyang dugo alang-alang sa Poong Jesus Nazareno. Bagkus, kusang-loob na ipinasiya ni San Esteban na gawin ito bilang tanda ng kaniyang katapatan sa Poong Jesus Nazareno hanggang sa huli. Ang pasiya ni San Esteban ay maging tapat na tagahatid ng tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Diyos na ipinasiya Niyang ipagkaloob sa bawat tao sa pamamagitan ng ipinangakong Mesiyas at Manunubos na si Jesus Nazareno. 

Ang buhay at pagkamartir ni San Esteban ay itinampok sa Unang Pagbasa. Buong linaw na isinalungguhit sa maikling talambuhay ng Unang Martir ng Simbahan na si San Esteban na itinampok at inilahad sa Unang Pagbasa ang kaniyang taos-pusong pasiyang maging tapat sa Panginoon hanggang sa huli. Ipinasiya ni San Esteban na isabuhay ang mga salita ng mang-aawit na itinampok sa Salmong Tugunan at ang mga salitang binigkas ng Panginoong Jesus Nazareno sa mga apostol sa Ebanghelyo bilang tanda ng kaniyang taos-pusong katapatan hanggang sa huli. 

Bilang mga Kristiyanong bumubuo sa tunay na Simbahang itinatag mismo ni Kristo, mayroon tayong tungkuling maging mga tagapagpalaganap ng tunay na pag-asang sa Kaniya lamang nagmumula. Huwag nawa tayong matakot maging tapat sa Poong Jesus Nazareno hanggang sa huli. Gaya ni San Esteban, tumindig tayo para sa Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang bukal ng tunay na pag-asa. 

KUWENTO NG LIWANAG AT PAG-ASA

25 Disyembre 2024 

Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoong Jesus Nazareno 

[Pagmimisa sa Araw] 

Isaias 52, 7-10/Salmo 97/Hebreo 1, 1-6/Juan 1, 1-18 (o kaya: 1, 1-5. 9-14) 

Larawan: Louis Cretey (–1713), The Nativity (c. 17th century), Detroit Institute of Arts. Public Domain.

Ang kuwento ng gabi ng unang Pasko ay kuwento ng liwanag at pag-asa. Noong gabi ng unang Pasko, ipinasiya ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, ang bukal ng tunay na pag-asa, na maghatid ng liwanag at pag-asa sa lahat. Pinawi ng Kaniyang liwanag na sumasalamin sa tunay na pag-asang nagmumula lamang sa Kaniya ang kadiliman sa buong paligid. Bukal sa Kaniyang kalooban ang Kaniyang pasiyang isagawa ito bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos na ipinagkaloob ng Amang nasa langit. 

Inilarawan sa mga Pagbasa kung paanong ang Diyos ay nagdulot ng liwanag at pag-asa sa sangkatauhan. Sa Unang Pagbasa, ipinangako ng Panginoong Diyos sa bayang hinirang at itinalaga Niya upang maging Kaniya na darating Siya sa takdang panahon bilang Manunubos. Ang pagiging Tagapagligtas ng Panginoong Diyos ay binigyan ng pansin at isinalungguhit ng tampok na mang-aawit sa Salmong Tugunan. Nakasentro rin sa pagdating ng Diyos bilang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas ng lahat sa takdang panahon sa pamamagitan ng Mahal na Poong Jesus Nazareno ang tampok na pangaral sa Ikalawang Pagbasa. Sa Ebanghelyo, ang pagiging tunay na Diyos ng Banal na Sanggol na isinilang ng Mahal na Birheng Maria sa sabsaban noong gabi ng unang Pasko na walang iba kundi ang Poong Jesus Nazareno ay isinalungguhit. 

Hindi karaniwang sanggol na lalaki ang isinilang sa isang hamak na sabsaban noong gabi ng unang Pasko. Bagkus, ang sanggol na lalaking isinilang sa nasabing sabsaban noong gabing yaon ay ang mismong Diyos na nangako sa Kaniyang bayan sa Lumang Tipan na darating Siya bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Kailanman, hindi binalak ng Diyos na ibaon sa limot ang pangakong binitiwan dahil sa Kaniyang tunay, dalisay, at tapat na pag-ibig, kabutihan, habag, at awa.

Bukal sa kalooban ng Diyos ang Kaniyang pasiyang dumating sa mundong ito bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno. Ito ang dahilan kung bakit ang Kapaskuhan ay isang taunang pagdiriwang. Ang Diyos ay nagpasiyang maghatid ng liwanag at pag-asa sa lahat sa pamamagitan ng pagtubos sa lahat. Sa pamamagitan ng Poong Jesus Nazareno, ang Kaniyang Bugtong na Anak, tinupad ng Diyos ang Kaniyang pangakong binitiwan. Nang kusang-loob na ipasiya ng Diyos na isakatuparan ang pangakong ito, ipinalaganap Niya sa lahat ang tunay na liwanag at pag-asang nagmumula lamang sa Kaniya. 

BIYAYANG KALOOB NG BUKAL NG TUNAY NA PAG-ASA

25 Disyembre 2024 

Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoong Jesus Nazareno 

[Pagmimisa sa Bukang-Liwayway] 

Isaias 62, 11-12/Salmo 96/Tito 3, 4-7/Lucas 2, 15-20 

Larawan: Giorgione (–1510), Adoration of the Shepherds (c. Between 1505 and 1510). National Gallery of Art. Web Gallery of Art. Public Domain.

Inilahad sa Ebanghelyo para sa Bukang-Liwayway ng Dakilang Kapistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoong Hesukristo, ang Nazareno, ang salaysay ng isinagawang pagdalaw ng mga pastol sa Kaniya. Matapos tanggapin mula sa mga anghel sa langit ang balita tungkol sa pagsilang ng Banal na Sanggol na si Jesus Nazareno sa isang hamak na sabsaban sa lungsod ng Betlehem, ipinasiya ng mga pastol na tumungo sa lungsod ng Betlehem upang dalawin Siya na kusang-loob na nagpasiyang dumating sa mundong bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. 

Batid naman nating lahat na hindi kinailangan ng Poong Jesus Nazareno na dumating sa mundong ito bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Kung ninais lamang ng Mahal na Poong Jesus Nazareno, nanatili na lamang Siya sa Kaniyang maluwalhating kaharian sa langit. Maaari na lamang magpakasarap at magpakaginhawa ang Poong Jesus Nazareno sa Kaniyang kaharian sa langit kung saan ang mga anghel ay mag-aalay ng tapat at taos-pusong papuri at pagsamba sa Kaniya, katulad na lamang ng inilarawan sa ikalawang taludtod ng Salmong Tugunan.

Subalit, kahit na hindi naman kailangang pumarito sa mundong ito si Jesus Nazareno bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos, ipinasiya pa rin Niyang gawin iyon. Hindi napilitan si Jesus Nazareno na pumarito sa mundong ito bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Kusang-loob Niya itong ginawa. Ang dahilan kung bakit ipinasiya Niya itong gawin, kahit na hindi naman kailangan, ay walang iba kundi ang Kaniyang awa, habag, pag-ibig, at kabutihan.

Dahil sa Kaniyang awa, habag, pag-ibig, at kabutihan, ang Poong Jesus Nazareno ay kusang-loob na dumating bilang Banal na Sanggol na isinilang ng Mahal na Inang si Mariang Birhen sa isang hamak na sabsaban sa lungsod ng Betlehem noong gabi ng unang Pasko upang ipagkaloob sa sangkatauhan ang tunay na pag-asang sa Kaniya lamang nagmumula. Ipinaliwanag sa Unang Pagbasa at Ikalawang Pagbasa kung ano ang paraang ginamit ng Panginoong Jesus Nazareno upang isagawa ito. Ang misyon ng Nuestro Padre Jesus Nazareno bilang ipinangakong Mesiyas at Tagapagligtas na bigay ng Amang nasa langit ay isinalungguhit nang buong linaw sa Unang Pagbasa at Ikalawang Pagbasa. Sa pamamagitan ng pagligtas sa atin, naghatid Siya ng pag-asa sa ating lahat. 

Ang Banal na Sanggol na si Jesus Nazareno na isinilang ng Mahal na Birheng Maria sa isang sabsaban sa lungsod ng Betlehem noong gabi ng unang Pasko ay kusang-loob na dumating sa lupa bilang ipinangakong Mesiyas at Manunubos. Hindi sapilitan ang Kaniyang pagdating. Kusang-loob Niya itong ipinasiyang gawin sapagkat nais Niyang magdulot ng pag-asa sa lahat.